Wasza opinia....

[Gość: szczery_1]

Chcialbym poprosic o kobiecy punkt widzenia.
Mam 29 lat (moja zona rowniez), jestesmy malzenstwem od 5lat.
Wszysko uklada sie Ok, ale...
Prawie od poczatku malzenstwa jest problem z seksem, a wlasciwie jego brak.
I tutaj zaczyna sie dla mnie problem. Naprawde kocham moja kobiete i potrzebuje
jej bliskosci. Dla niej seks praktycznie moze nie istniec, do zblizen dochodzi
srednio raz w miesiacu. Probowalem z nia rozmawiac, tlumaczyc. Nic to nie daje.
Po przeanalizowaniu sytuacji doszedlem do wniosku, ze to przez model rodziny
jaki wyniosla z domu. Jej ojciec jest alkoholikiem i "casanova". Notoryczne
skoki w bok itp. Jednym slowem chora sytuacja. I w moim odczuciu on model
relacji ojciec-matka przniosla na nasza rodzine. Tlumaczylem wiele razy i nic.
Bylbym nie szczery, gdybym powiedzial iz jestem to w stanie zaakceptowac. Nie
wyobrazam sobie takiej sytuacji przez reszte zycia. A z drugiej strony
CHOLERNIE MOCNO ja kocham. Postanowilem cos z tym zrobic i poszukac pomocy u
seksuologa. Z gory wiem, ze nie bedzie latwo przekonac ja do tego kroku, bo
pewne tematy to dla niej dalej tabu.
I teraz moje pytanie:
- Czy waszym zdaniem postawienie jasne postawienie sprawy: kochanie albo
probujemy z tym co zrobic i szukamy pomocy albo sie rozstajemy - jest
rozwiazaniem fair?
I jeszcze jedno. MOj post nie jest zada podpucha.
Bardzo prosze o szczere opinie (szczere az do bolu)

[Gość: XXL]

Odpuść sobie, tego nie zmieni żadna wizyta
u lekarza, po prostu są ludzie, którzy tyle
nie potrzebują. Po paru latach też będziesz
mniej potrzebował.
Fascynacja sexem przemija z wiekiem, miłość
przywiązanie zostaje. To są ważniejsze rzeczy
we wzajemnym związku. Szczera rozmowa i kompromis
z obu stron. Duszenie w sobie też nic nie da.

pozdrowienia

[Gość: Bea]

Piszesz o problemie w czasie trwania związku małżeńskiego. Czy wcześniej tego
problemu nie było? Jak długo w ogóle się znacie? Kiedy powstał ten problem?
Może po urodzeniu dziecka (jeśli macie)?

Druga sprawa. Może coś się wydarzyło, że ona nie chce takiej bliskości z tobą?
Może ją czymś uraziłeś np. niestosowne uwagi na temat jej wyglądu, brak higieny
osobistej, brak satysfakcji i/lub ból podczas zbliżenia, albo po prostu nie
darzy cię tak wielkim uczuciem jak ty ją.

Powiem ci, że u mnie jest podobnie. Nie mogę "sypiać" ze swoim facetem. Mam
powody: ogranicza mnie bardzo, ciągle krytykuje, ubliża mi, poniża mnie,
stosuje wyrafinowany psychoterror, puszcza specjalnie gazy w mojej obecności,
beka głośno, nic w domu nie robi - uczucie wtedy pryska momentalnie. Z takim
facetem nie można "się bzykać".

Spróbuj przeanalizować sytuację,a najlepiej jak spytasz ją dlaczego nie chce.
Piszesz, że jej tłumaczyłeś. Ale co? Że potrzebujesz? Że powinna? Daj jej się
wygadać, niech ona ci wytłumaczy. I spokojnie, bez ultimamtum albo-albo, bo na
siłę tego robić nie można. Zniechęci się jeszcze bardziej.

pozdrawiam

[Gość: m-unia]

Boze swiety, Bea, kobieto co ty jeszcze z nim robisz, rzuc w cholere i niech
'gazuje' sobie i , beka i terroryzuje jakas inna ofiare....

[_kami]

Kochasz ją, to bardzo dużo. Poza tym nie chcesz pojść po linii najsłabszego
oporu. Uczciwie - sam wobec siebie - podchodzisz do sprawy.
Powinieneś moim zdaniem wszystko zrobić, żeby tę Twoją Kobietkę _pokojowo_ i z
minimalną w miarę możliwości presją zaprowadzić do seksuologa - on może Wam
pomóc, w końcu tym dokładnie się zajmuje. Z kolei jeśli Ona kocha Cię tak samo,
jak Ty ją, powinna również podjąć wszelkie możliwe działania, by Wam obojgu
dobrze było.
Co do ultimatum zaś - nie umiem Ci odpowiedzieć. Wiem jedynie tyle, że bardzo,
bardzo bym chciała, żeby mój partner powiedział mi o tym, co mu we mnie i
naszym życiu przeszkadza, z czym może sobie poradzić, a z czym nie, i jakie to
może nieść ze sobą konsekwencje. Uważam i przekonałam się, że jedynie szczerość
może pozwolić na rozwiązanie problemów w związku.

Powodzenia i cierpliwości życzę.
Kami

[szczery_1]

Zgadzam sie z twoja opinia w calej rozciaglosci.
Jesli chodzi o pojscie na latwizne, to nie moj styl (ja musze powalczyc).
Tylko widzisz, ciagle mam dylemat: Zagrac w otwart karty czy nie?
I naprawde nie chodzi to o szantaz, tylko uczciwe przedstawienie sprawy.
Jak wczesniej wspomnialem BEDE o nasz zwiazek walczyl, ale czy nie powinna znac
calej prawdy? Mam na mysli moje mysli o odejsciu.
Moze inaczej. Czy bedac kobieta wolalabys znac cala prawde, nawet te bolesna?

[_kami]

szczery_1 napisał(a):

[...]
> Jak wczesniej wspomnialem BEDE o nasz zwiazek walczyl, ale czy nie powinna znac
> calej prawdy? Mam na mysli moje mysli o odejsciu.

Myślę, że powinna (bo ja taka głupia jestem, że w absolutną szczerość wierzę).
Ale problemem jest to, że ciężko tu uchwycić granicę między powiedzeniem całej
prawdy, a szantażem. No ale w końcu to Twoja Żona, więc powinieneś wiedzieć, jak
do Niej skutecznie dotrzeć.

> Moze inaczej. Czy bedac kobieta wolalabys znac cala prawde, nawet te bolesna?

Chyba tak. Jasne, że to by bolało. Ale dałoby mi pełną możliwość działania,
wiedziałabym, na czym stoję. I mogłabym podjąć decyzję, wiedząc, co mam do
zyskania i do stracenia - zrobiłabym rachunek, i - albo facetowi
powiedziała "spadaj, jakich ty świństw ode mnie wymagasz, wcale mnie nie kochasz,
nie chcę cię za męża, nigdy się na to nie zgodzę", albo postanowiła walczyć,
powiedziała "kochanie, chcę z toba być, jeśli dasz mi czas i pomożesz - postaram
się zrobić wszystko, żeby było nam dobrze".
Chciałabym znać prawdę, bo to dałoby mi możliwość podjęcia decyzji, nie byłabym
jak "dziecko we mgle", kobietą która nie wie, że mężowi coś nie pasuje, i nagle
budzi się sama, nie wiedząc, co się stało.
O! I tyle :-)

Kami

[szczery_1]

Kami,
Bardzo cenie odpowiedzi konstruktywne i na temat.
Twoja jest taka w 100%.
Serdecznie dziekuje

[Gość: Ona]

Mam czterdziestkę na karku i 12 lat małżeństwa za sobą.
Podobną przeszłość do Twojej żony, z tym, że mój ojciec zdradzał moją matkę
jedynie z butelką. Nie był dla mnie zły, ale też nie odczułam zbyt pozytywnie
jego obecności w domu (nie chcę się o tym rozpisywać). Podobną sytuację w łóżku
do Twojej, z tym, że u mnie to trwa od ok. roku.
Nie rezygnuj z niej. Pomóż jej, tak, jak pomaga mi mój mąż. Nam jest łatwiej,
bo pobraliśmy się późno (ja 27 on 29 lat), jesteśmy więc już "po burzy
hormonów". Ale rozumiem Twoją żonę. Bagż, który otrzymała na całe życie jest b.
ciężki. Pomóż jej go dźwigać.
Pozdrawiam Ciebie i żonę.

[Gość: m-unia]

Ale cos w tym jest, ze ten watek walesa sie po forum jak za
przeproszeniem smrod za kalesonami ...;-)
Drogi szczery - wyjscia innego nie ma jak wytlumaczyc zonie jak wazna
jest dla ciebie ta dziedzina zycia i namowic ja na wizyte u specjalisty. A jak
specjalista nie pomoze, to cienko to widze, niestety.... Albo sie bedziesz
meczyl , i ze takl powiem 'radzil sobie sam' albo ... sam sobie
dopowiedz....
Bo najwiekszy w tym ambaras, zeby dwoje chcialo naraz jak stwierdzil
dawno temu jakis nieglupi czlek... albo w ogole zeby dwoje chcialo, a nie
tylko jeden.
jak ja kochasz to sie nie poddawaj, roznie bywa, moze cos sie zmieni...

Pozdr. i powodzenia

[szczery_1]

XXL:
Dwie czesci twojej wypowiedzi wzajemnie sie wykluczja......
Przepraszam, ale moje wyobrazenie o szczesliwym zwiazku jest odmienne

Bea:
Nie wszyscy faceci tak sie zachowuja, dla mnie to prymityw.
Przed nic nie bylo, bo chcialem uszanowac decyzje mojej kobiety.
Natomiast przed i po urodzeniu dziecka bylo tak samo
Pozdr

[Gość: fanny]

Idz do seksuologa najpierw sam. Pogadasz z nim, naswietlisz sytuacje, a on
napewno doradzi Ci, co powiedziec zonie i jak ja namowic na wizyte. Na razie
mozesz zonie mowic jaki wazny jest ten fizyczny aspekt waszego zycia. I ze Ci
tego brakuje... Ale delikatnie, zeby sie nie najezyla. Wogole, wiem, ze to w
tej sytuacji trudne, ale staraj sie byc dla niej dobry i mily. Wieksza wtedy
szansa, ze jak przyjdzie co do czego(wizyta u seksuologa), to sie na nia
zgodzi.

[Gość: Bea]

Rozumiem, że nie powiedziałeś żonie o ewentualności twojego odejścia. Widzę, że
szanujesz swoją żonę i nie chcesz jej skrzywdzić. Powiedz jej o tym szczerze,
jeśli zna męską psychikę zrozumie. Będzie jej na pewno ciężko. Możesz usłyszeć
wtedy np. że zależy ci tylko na jednym (czyli seksie). To normalna reakcja
osoby zaskoczonej twoją decyzją. Jeśli jest osobą słabą psychicznie - rozpłacze
się, by (nieświadomie) wzbudzić w tobie "litość" i złożenie deklaracji, że jej
nie opuścisz.

Ale rozumiem ciebie. Wiem, że będzie ci ciężko. I rzeczywiście jedynym
rozwiązaniem wydaje się wizyta u seksuologa. Przełam jej stereotypy i bariery,
jeśli takie posiada. Poproś ją, żeby spróbowała chociaż zrobić coś w tym
kierunku. Może wystarczy też psycholog lub psychoanalityk (na początek)?
Znajdzie przyczynę oporów twojej żony, jeśli te wynikają z przyczyn natury
psychicznej. Jeśli ciebie darzy uczuciem, jak ty ją, powinna się zgodzić. Może
niech pójdzie najpierw sama i opowie lekarzowi co się dzieje? Może ona po
prostu się wstydzi z tobą o tym rozmawiać, krępuje ją taki temat.

Podsumowując proponuję szczerą rozmowę przy kieliszeczku likieru w sobotnie
popołudnie. Przedstaw sprawę jasno i postaw sobie za cel, aby jej
odpowiedź/zajęcie stanowiska w tej sprawie padła podczas waszej rozmowy. Nie
przedłużajcie tego. Sobota jest za kilka dni, przygotuj się do rozmowy.

PS. Jeśli wasze bara-bara jest inicjowane przez ciebie to ona już w ogóle nie
ma ochoty, robi to (najprawdopodobniej) tylko dla ciebie.

Życzę dużo szczęścia.

[szczery_1]

Kochana, trafilas w sedno sprawy.
Tak piszesz jakbys o nas duzo wiedziala....
Ona wstydzi sie rozmowy na ten temat i to jest fakt.
A co do bara-bara to tez masz racje, nigdy nie zdazylo sie by Ona sprwokowala
taka sytuacje.
Jednak ciagle bije sie z myslami czy postawienie tej sprawy jasno nie bedzie
szantazem. Po prostu chce byc fair. Z drugiej jednak strony nie moge tego tak
zostawic, bo to odbija sie na naszym zwiazku.

[Gość: Sara]

Przejdź na forum "Seksuologia" znajdziesz tam wiele wątków poruszających Twój
problem oraz wypowiedzi pana Doktora. W ostatnim wydaniu Wysokich Obcasów jest
wywiad z doktorem Depko. A wracając do Twojej sytucji "domowe" sposoby i "rady
sąsiadek" nie pomogą w rozwiązaniu Twojego problemu.

[szczery_1]

Sara,
Dziekuje za twoja opinie. Na rady sasiadek itp to ja wcale nie licze, a tym
bardziej nie mam zamiaru kierowac sie nimi (chociaz wiele z niech w 100%
podzielam) . Wiem, ze jedyna osoba ktora moze udzielic "rady" stosownej do
sytuacji jest specjalista. Watek ten zalozylem by poznac wasze (kobiet) zdanie,
czy jasne przedstawienie sytuacji moze bys odebrane przez kobiete jako szantaz.
Innymi slowy czy wolalabys by Twoj facet byl szczery (czasami az do bolu)i
powuedzial ci ze mysli o odejsciu.

[Gość: Kasia]

Witam, myślę, że dla Twojej żony to bardzo ważne, że z nią rozmawiasz, chcesz
pomóc w tak trudnej sprawie. Myślę, że koniecznie powinniście się zwrócić o
pomoc; życzę powodzenia i gratuluję, że jesteś tak wspaniałym Mężem dla swojej
żony.

[marseille30]

Drogi Szczery,
Przede wszystkim powinieneś szczerze porozmawiać ze swoją Żoną. Wasza sytuacja
nie jest prosta, ale najważniejsze, ze kochasz ją i chcesz walczyć o utrzymanie
tego związku. Bądż szczery w stosunku do niej." Nie napadaj "na nią, nie
wypytuj dlaczego, nie przeprowadzaj paranaukowych wykładów na temat higieny i
częstotliwości małżeńskiego współżycia.Bądż sobą, tylko bliżej. Postaraj sie
obejmować ją jak najczęściej- kiedy robi coś w kuchni, kiedy czyta, kiedy
krząta się po domu. Nie czekaj, jak na gwizdek, aż zgaśnie światło w waszej
sypialni.
Bądż naturalny, ale okazuj jej jak bardzo jest dla Ciebie ważna. Możesz jej
kupić perfumy, niespodziewanie przynieść kwiaty. Możesz kupić jej ładną
bieliznę, ale nic drapieżnego, co mogłoby ją spłoszyć.
Do seksuologa pójdż w ostateczności. I też- najpierw wybierz się sam, niech ona
nie czuje się gorsza lub chora.
Nie czekaj, aż problem rozwiąże się sam, bo to TY możesz nie udżwignąć tej
sytuacji
Pozdrawiam serdecznie,
Ola

[Gość: frisky]

Hej szczery
Moim zdaniem ona nie odbierze tego jak szantaz (gdy jej powiesz ze rozwazasz
odejscie),a raczej jako desperacki krok czlowieka, ktory nie wie jak poradzic
sobie z problemem malzenskim.

Jednak kwestia jest taka, czy nalezy od razu walic z grubej rury i mowic o
odejsciu. Ja mysle ze tak. Ze jesli sytuacja jest tak dramatyczna dla ciebie,
powinienes powiedziec o wszystkim. To poczatkowo moze byc dla niej szok, ale
dzieki temu uswiadomi sobie ze to jednak jest wielki problem, a nie jakies tam
mrzonki faceta o seksie. (Moze ona sobie nie zdaje sprawy z tego ze dla kogos
seks ma duze znaczenie i trzeba jej to uswiadomic). Jak juz okreslicie jasno
problem, bedziecie mogli sie zabrac za jego rozwiazywanie. Ale razem, bo sam
tego przeciez nie rozwiazesz.

[Gość: :)]

Szczery, tutaj na stronach wyborczej jest Seksuolog. Napisz do niego to ci
więcej poradzi niż my wszyscy razem wzięci.

[Gość: Bea]

Bądźcie bardziej wyrozumiałe dla Szczerego i nie wyganiajcie go jak psiaka.
gdyby chciał iść na inne forum to by poszedł. On chce dowiedzieć się co my,
kobiety sądzimy o jego problemie. Do seksuologa też pójdzie, ale w stosownym
czasie. Co innego jest sucha odpowiedź lekarza na forum, a co innego z życia
wzięte opinie.

Szczery, gdy mój facet powiedział to, co ty chcesz powiedzieć żonie, nie
odebrałam tego jako szantażu. Zrozumiałam.
Twoja żona (może po namyśle) też zrozumie, że ufasz jej i chcesz ratować
związek.
Najważniejsze to gadać ze sobą, a nie liczyć na to, że druga osoba się domyśli.
Naprawdę.
pozdr.

[szczery_1]

Bea,
Widze, ze mnie doskonale rozumiesz. Twoja opinia jest dla mnie bardzo cenna.
Co do rad na temat forum "seksuolog", to zobaczcie na poziom dyskusji jak sie
tam toczy..... Zgroza....