związki na odległość?

[ewa3311]

co o nich myślicie mają jakąś szanse? czy któras z was cos takiego przeżyła..
pozdrawiam

[jakis.dziwny]

ewa3311 napisała:

> co o nich myślicie mają jakąś szanse? czy któras z was cos takiego przeżyła..
> pozdrawiam

Jak to mówią "kocha to poczeka". Ale prawda jest taka, że poczeka tylko do
pewnego czasu.Facet musi mieć babę pod ręką, a baba faceta.
Oklepane to co powiedziałem. Ale tak to funkcjonuje.

[zebra83]

zgadzam sie. na odleglosc nic nie dziala na dluzsza mete...

[falcon87]

Mi się też nie udało. Może na miejscu byłaby sonda? Statystyki czasem potrafią
odpowiedzieć na pytanie ;-)

[wiola1979]

Ja również z tych, którym się nie udało. Byliśmy razem 4 lata i prawdę mówiąc
więcej nie byliśmy niż byliśmy. Taki związek oprócz uczucia niesie ze sobą sporą
dawkę cierpienia, żalu, goryczy, samotności.

[kszynka]

wiola1979 napisała:

> Ja również z tych, którym się nie udało. Byliśmy razem 4 lata i prawdę mówiąc
> więcej nie byliśmy niż byliśmy. Taki związek oprócz uczucia niesie ze sobą spor
> ą
> dawkę cierpienia, żalu, goryczy, samotności.
również ja mogę się pod tym podpisać

[esmeralda_pl]

a ja się nie podpiszę - prawie 4 lata to już trwa, jeszcze przez 2 nie będziemy
mogli być razem... nie zamieniłabym mojego ukochanego na żadnego innego

[polcia85]

Jeszcze przez 2 nie będziecie mogli być razem...a zatem nie wiesz jeszcze, jak
to się skończy. Może tak jak u dziewczyn w postach nad Twoim?

[esmeralda_pl]

ok... a jeżeli bylibyśmy tu w Wawce razem, to jaką mam gwarancję, że nie
rozstalibyśmy się? żadną - bo to nie ma znaczenia, czy jest to związek na
odległość czy nie - jeżeli mamy być razem, to będziemy :)

[polcia85]

Też nie masz takiej gwarancji. Ale szansa na przetrwanie związku jest większa,
kiedy ludzie są razem, a nie oddzielnie przez okres tak długi jak 6 lat.

[esmeralda_pl]

to ty tak twierdzisz ;) poczytaj sobie to forum :) zmienisz zdanie :)
Ja jestem dzieckiem weekendowego małżeńśtwa - najlepszego jakie w życiu
widziałam... życzę wszystkim, żeby mogli powiedzieć to samo o swoich
rodzicach...

[polcia85]

Ja mam poczytać to forum? Hmmm...może Ty poczytaj ten wątek, aby
zobaczyć "statystykę"... Oczywiście TOBIE może się udać. Tylko nie mów, że
Tobie coś nie przydarzy się "nigdy" (typu zdrada partnera), bo wielu się na tym
przejechało.

[esmeralda_pl]

ale ja jeszcze raz mówię: zdrada może zdarzyć się i w "normalnym" związku :)
nie demonizujmy :)

[nataliako1]

nie zgadzam sie ?
przecież są teraz takie wynalazki ktore pozwalaja byc razem mimo dużych odległości
Internet komórki komunikatory gadu skype i wiele innych można mieć ukochanego
zawsze przy sobie nawet w pracy czy na uczelni!
przynajmniej ja tak czuje ze jestem ze swoim chlopem zawsze w "kontakcie"

[duoble]

właśnie przecież teraz każdy ma komórkę można wysyłać smski sygnały dzwonić -
cały czas dawać znaki że się kocha i że jest się blisko tej drugiej osoby.

[zarembski]

Myślę, że prędzej byście się poznali i szybciej byście się rozstali, albo nie. :)

To co najpiękniejsze....

[uznam4]

.....taki związek ma w sobie ! Jestem pewna mojego kochanego a on mnie. Ale
może 410 km....to żadna odległość ???

[diana_s]

HMMM, a ja myślałam, że jestem jedyną, która ciągnie związek na odległość....
Znamy się od czterech lat, ale prawda jest taka, że czasem mówię sobie jaka to
ja dziwna jestem, żeby trwać w takim czymś, taki związek to fikcja prawde
mówiąc, nic nie daje, a duzo bierze przede wszystkim cierpliwosci i zaufania,
no za miesiac znowu razem, wiec jeszcze poczekam:P

[zaczarowanaa]

Zgadzam sie z diana..ja bylam w zwiazku na odelglosc przez 3lata..mialam wiele
planow zwiazanych z ta osoba a to ze jest daleko niemialo dla mnie znaczenia
(wazne ze byla)jednak strasznie mnie zawiodla-moze mialam dopiero okazje pznac
sie na niej?nie wiem..
i nie jestem ani przeciwniczka ani za zwiazkami na odleglosc,poniewaz kazdy
zwiazek jest inny i ludzie w nim tez.Prawda jednak wydaje mi sie ze taki
zwiazek to troszke fikcja..rzeczywiscie wiele za soba nie niesie,wiele
tracimy,wielu rzeczy nie dostajemy,a do tego wiele odbiera..mamy swiadomosc ze
jest gdzies tam osoba,ktora kochamy ale na codzien nie mamy do kogo sie
przytulic wieczorem i z kim witac dzien rano,nie mam z kim isc do kina lub na
pierwszy wiosenny spacer..mamy wspomnienia z ostatniego spotkania i tym zyjemy
z mysla ze juz niedlugo bedziemy razem nierozlaczni i jednaym sie udaje bez
rozczarowan a drugim nie

[kozborn]

Ludzie również z czysto biologicznego punktu widzenia nie są przystosowani do
takiego funkcjonowania. W pewnym sensie związek na odległość do działanie wbrew
naturze. Słyszeliście o zwierzątkach żyjących w związkach na odległość? Nie.
Słyszeliście co najwyżej o zwierzęcych monogamistach aż do grobowej deski.
Tylko, że ludzie z natury wcale nie są monogamistami, zarówno mężczyźni jak i
kobiety.

[zonaoficera]

nie Jesteś jedyna, choć sytuacja każdej z nas czymś się różni. Czasem to
kwestia czasu, jak już upłynął, jaki upłynie, kwestia miejsca, powodu rozłąki,
perspektywy... Dla mnie podstawowa różnica polega na tym, że Was cieszą
spotkania - mnie przerażają. Nie ma czasu na miłość, są tylko nieomówione
sprawy codzienne, decyzje dotyczące mieszkania, w którym nie mieszkam, kota,
który choć jest naszym prezentem ślubnym, jest u rodziców. I są tylko dwa dni i
dwie noce na to wszystko...

[zarembski]

esmeralda_pl napisała:

> a ja się nie podpiszę - prawie 4 lata to już trwa, jeszcze przez 2 nie będziemy
>
> mogli być razem... nie zamieniłabym mojego ukochanego na żadnego innego

Powiem tak, jest duża szansa że kiedyś Was dopadnie frustracja - że nie ma tej
drugiej połowy akurat wtedy, kiedy jest bardzo potrzebna - a to początek
złego... Oczywiście tego Wam nie życzę, ale statystyki i autopsja mówią swoje...

[mareneu1]

no dobra, i ja się wypowiem
jestem z Białegostoku, Misiek był wtedy z Kołobrzegu (1 rok), z Warszawy (3
lata) a po tym czasie jesteśmy (bezdzietnym, żeby nie było!) mażeństwem z Torunia
rok temu wyjechałam na 3 miesiące za granice a w następnym roku wyjeżdzam na 5
miesięcy
było ciężko i jest ciężko na wyjazdach, ale jakie piękne są te rozstania i
powroty...

związki na odległość raczej dla znajacych milosc

[vversa]

Jak ktos potrafi kochac to nic mu nie przeszkadza .
W innym przypadku nie umiem pewnie odpowiedziec, ale lepiej nie zaczynac jako
zwiazek dziewiczy wogle

[le.ia]

Ja mialam przedtem bardzo nieudany zwiazek i sprobowalam na nowo odrazu na
odleglosc.
Jednak po czyms tak przykrym dla mnie jak poprzednie doswiadczenie trudno bylo
mi sie pozbierac i stare uprzedzenia zostaly , bo ten wczesniejszy partner zle
mnie traktowal.
Na odleglosc w takim przypadku tez nie polecam. Zeby dojsc do siebie i znowu
wpelni kochac trzeba trafic na serce bliskie. Rozłąka tylko pogłębia nieudane
wspomnienia. Potem, gdy spotkamy na swojej drodze szczerego czlowieka znacznie
blizej i czesciej bedac razem, sami nabierzemy zaufania i prawdomownosci
(o ile jestesmy juz sami dojrzali).
Wtedy chyba można angazowac sie i na odleglosc jesli trafi sie cos i wroci nam
zaufanie do ludzi. Znalam takie narzeczenstwa (dzis malzenstwa), ktore wytrwaly
do narodzin dziecka,
a potem zamieszkali razem.

na odległość nie dla par i kochankow jednoczesnie

[vversa]

Wiem tez , ze bedac w odprezajacym zwiazku platonicznym , szukanie skoku w bok
dla ulgi cielesnej z kims odleglym wkoncu burzy obydwie znajomosci....najpierw
jedno kochanie sie konczy brakiem w nim tego co w drugim, a potem to szybko
drugie umiera zmeczeniem dalekosieznosci...
Zanim uda nam sie dobrze pozbierac.
Juz tak jest;szkoda czasu
Gdyby pasowal nam w pelni ktorys uklad nie szukalibysmy innych, nowszych ;)

ps: na odległość tylko niewielką (pare km)

[le.ia]

Wydaje mi się , że na większą trzeba dorosnąć uczuciowo.

[vversa]

I tak jest najpewniej, bo my możemy być rozwinięci duchowo,
ale nie wiadomo jak druga strona to zniesie.

[giebe-ls]

Faceci nigdy nie rezygnuja,
no chyba ze przez choroby weneryczne , albo tesciow

To nic trudnego.

[katarz1]

A nam się udało. A właściwie nie "cudem udało się", tylko po prostu sie kochamy
i chcieliśmy być razem; to było oczywiste, że będziemy razem. Pięć lat studiów w
innych miastach i w końcu wspólne zamieszkanie a od roku małżeństwo. Nie wiem,
na ile nasza sytuacja była typowa, bo spotykaliśmy się dość regularnie w niemal
co drugi weekend, więc w sumie dość często, plus wszystkie święta i wakacje.
Trochę żal tych lat studenckich, kiedy wiele rzeczy robiliśmy osobno, ale teraz
staram sie to nadrobić.

[maddox84]

Ja mam to samo z moim aniołkiem :) Studiujemy w innych miastach (Wrocław, Łódź)
ale co najmniej co dwa tygodnie się widujemy, oczywiście podczas sesji bywją to
nawet trzy tygodnie... mam nadzieję, że przetrwamy a czasem mam wrażenie, że to
właśnie z tej odległości wynika siła takiego związku - bo skoro odległość go nie
zniszczyła to mało co może go podważyć :) Pozdrawiam wszystkich kochających na
odległość.

[ona125]

zgadzam sie związek na odległość to męczarnia głównie po stronie kobiety. Bo na
ogół to facetowi jest tak wygodniej.

[kkkasiak]

witam,
związek na odległość jak najbardziej tak, ale tylko w momencie kiedy oboje
jesteście dojrzali i wiecie czego chcecie, jeśli jest możliwość że za jakiś
czas, w przyszłości, będziecie mogli być razem w jednym miejscu. Na początku
jest pięknie bo jest zauroczenie, jest miłość, ciekawość drugiej osoby, po
chwili taki związek staje się pogonią za sexem w pewnym sensie, bo widzicie się
rzadko i chcecie nacieszyć się sobą. Po czasie zaczyna brakowac bardziej
drugiej osoby w codziennych czynnościach, gdzieś się wychodzi coś się chce
zrobić z kimś bliskim...
My daliśmy rade 2 lata. Sie skończyło bo właśnie brakowało coraz bardziej, ale
nie wykluczone, że jeśli pisane to powróci to nasze uczucie a wtedy uda się
odbudować stracony czas...
Życze powodzenia i jak najbardziej udanego związku... Człowiek nie zrozumie
dopóki się sam nie przekona jak to jest.
Pozdrawiam

[gulcyk]

Zalezy na kogo sie trafi... jak na odpowiednia osobe to odleglosc nie ma
znaczenia. W moim przypadku znajomosc na odleglsc i to spora trwala 2 lata.
Potem przyjechalam do niego, pol roku pozniej wzielam slub, juz mija 5 lat...
jak jestesmy razem,a latem bedziemy miec dziecko... Dodawac chyba nie musze, ze
jestem najszczesliwsza osoba pod sloncem... No, ale coz.. takich mezczyzn jak
moj maz jest naprawde niewielu.. wiec po prostu mialam szczescie. :)

[qw994]

Przeżyłam, nie było happy endu, odradzam każdemu. Chociaż niektórym się udaje.
Ale wymaga to całkowitego poświęcenia jednej ze stron.

[avital84]

Mi nie wyszło. A jaka to odległość? Moja była zbyt duża i dochodziły jeszcze
dość znaczące różnice kulturowe, dlatego nie będę złym prorokiem.

[lim25]

ja ..bez szczesliwego finalu ...ja bylam gotwa zostawic dom i zbudowac go sobie
tam ...teraz nic nie mam :(

[viscera]

mnie też niestety się nie udało:(

[kotkaaaa]

tak, ale tylko ze swiatelkiem w tunelu, ze ta rozlaka kiedys sie skonczy
szkoda zycia na ciagle tesknienie, zadne pieniadze i zadne inne okolicznosci
nie sa wazniejsze

[niuniafunia]

Niestety, przyjażnie na odległośc też ulegają zniszczeniu...

nieprawda!

[sheep2]

absolutnie nie zgadzam sie ze stwierdzeniem, ze przyjazn na odległosc sie
rozpada... sama mam 3 przyjaciol , ktorzy mieszkaj daleko ode mnie i uwazma ich
za najlepszych przyjaciol wlasnie! zadna odleglosc nie jest w stanie zniszcyc
tej nici przyjazni, ktora nas laczy. i uwazam takze, ze ci ludzie sa mi o wiele
bardziej bliscy niz ci, ktorych moge widziec codziennie i mam pod reka, zawsze
kiedy jest mi naprawde zle to oni poswiecaja mi czas - rozmowa tel. czy skype i
potrafia pocieszyc jak nikt i wysluchac. poza tym kiedy sie spotykamy na zywo
nasze romowy sa naprawde ciekawe i wartosciowe i potrafimy siebie naprawde
sluchac bo interesuje nas nawzajem niezmiernie to co mamy do powiedzenia. czego
nie moge powiedziec o ludziach. z ktorymi widuje sie czesto, z reguly nie sa to
rozmowy tylko jakas wymiana zdan albpo co gorsza glupie plotki. poza tym jest
niesamowite to, ze kiedy sie widzimy to jest tak jakbysmy sie rozstali wczoraj,
nie odczuwamy wogole tego, ze widzimy sioe raz na 6 miesiecy albo rzadziej...
dlatego TAK dla przyjazni na odleglosc!

[kobietka22]

To chyba rzeczywiście zależy od tego jak silny jest związek i jak wielka
miłość.Ja jestem w takim związku,ale wiem,że na dłuższą metę to nie jest dobry
układ na szczęście my niedługo bierzemy ślub i już powiedzieliśmy sobie,że już
nigdy więcej takiej rozłąki.Bo jest cholernie ciężko, tak po jakimś czasie
trzeba znowu uczyć się siebie na nowo,zazdrość i tęsknota też robi swoje.Ale
czasami wzmacnia związek.
Serdecznie pozdrawiam wszystkich!!!

[wilma.flintstone]

Doswiadczylam. dziala, ale tylko jesli sie wie, ze rozlaka nie potrwa wiecznie,
czyli jesi sie ma jakies konkretne plany. Ale i tak latwo nie jest.

[azha]

znam kilka świetnie funkcjonujących, ale przez jakiś czas - chyba trzeba mieć
taką perspektywę, ze już niedługo nie będzie tej odległosci

wiem, ze takie zwiazki wymagają dużo od ludzi, nie każdy ma wystarczająco dużo
siły, wiary i uczucia

ale kiedyś przeczytała, ze 'odległośc z miłością robi to samo co wiatr z
płomieniem - mały gasi a wielki rozpala w potężny ogień'
ładne, nie? :]

[venuuss]

sama byłam w takim zwiazku i szczerze..mi nie przeszkadzała odleglosc. byłam tak zakochana ze tylko odliczalam dni do spotkan. niestety jemu to nieodpowiadalo i po poł roku nasz związek dobiegł konca.lecz przez te poł rok było nam świetnie..zakonczył sie przez tęsknotę i chyba głównie przez to.
nie odrazam takich związków, ale lepiej mieć zawsze kogos obok siebie;] mniej domysłów, wiecej zaufania;] (zależy rownież jaka jest ta odległosc..)

na odległość....

[mamab26]

....to nie jest związek....

[stella.polaris25]

Z osobistego doswiadczenia wiem,ze jest to bardzo trudne...
Kiedys rozwazalam taka deecyzje,ale w rezultacie sie wycofalam.

[styga.gdy]

A moje doświadczenia są troszkę inne.Już trzy lata żyjemy daleko od siebie
(łącznie jesteśmy ze sobą prawie osiem).Co cztery miesiące mój mąż przyjeżdża
na 2/3 tygodnie do PL ,raz ja wyrwałam się na urlopik tylko we dwoje (mamy
dwoje dzieci) do niego.Wiem,są ludzie co dziwnie mi się przyglądają i pukają
się w czoło.Ja jednak swoje wiem,i jestem zdania,że co nas nie zabije to nas
wzmocni.Każde rozstanie to próba dla związku.Jedni mało tego,że ją przejdą to
jeszcze wyniosą z niej siłe na dalsze lata razem,drudzy niestety nie.W życiu
staram się nie płakać nad rozlanym mlekiem i ponosić konsekwencje swoich
decyzji.
Początki nie były łatwe!!!! Gdy spędzasz z kimś bliskim każdy dzień przez okres
5 lat ,a tu nagle taka PUCHA. I choć absolutnie nie popieram takich związków na
odległość (kilka znajomych par,małżeństw nie przeszło próby)uważam,że można się
w życiu do wszystkiego przyzwyczaić.Jednak często wystarczy sekunda i czar
pryska.Sama nie jestem pewna czy jeśli ja zamieniłabym się miejscami z moim
mężem wytrwałabym tyle (?) za pare dni wraca!!!!!!! JUŻ NA STAŁE!!!!!JUPI!!!!!
Więc chyba wszystko jest możliwe (?)

[cala_w_kwiatkach]

maja szanse, ale to zalezy od ludzi
od ich uczucia, planow, wytrwalosci, najwazniejsza jest po prostu chec bycia
razem, wtedy da sie przeczekac wszystko

[kinky5]

a dlaczego nie?
jesli obie strony pragna byc razem.
mi wyszlo.

[ineczka22]

Musimy byc mocno zakochani, miec ogrom zaufania, byc szczerym, cierpliwym. Jeden
z trudniejszych okresow w moim zyciu - hustawki nastrojow - euforia, bo
przebywamy z partnerem, placz i rozpacz, bo sie nie zobaczymy, nie przytulimy
przez nastepne dwa, trzy miesiace i hibernacja uczuciowa przez ten okres
'niewidzeia'. Smutek gdy widzimy pary, ktore sie przytulaja, caluja, bo mimo ze
kontakt w dobie internetu, kamery inernetowej, jest, to jednak przez kamere nikt
nie przytuli, pocaluje..
U mnie koniec szczesliwy, malzenstwem jestesmy od 2 lat. Teraz ja jestem znow
daleko od mojej rodziny przyjaciol.. Ale kazdy wybiera.
Na pewno nie jest latwo kochac na odleglosc :)
pozdrawiam i powodzenia
inka

[kachaa17]

to zależy od odległosci i czasu w jakim bedziecie osobno. Ja czasowo byłam w
takim związku. najpierw byliśmy razem na codzień a potem przez 3 lata na
odlegość (240km) i jakos udało się przetrwać. Teraz jesteśmy małżeństwem. Ale
jest to męczące i cięzkie do wytrzymania.

[kermitoz86]

Napisałaś:

> Teraz jesteśmy małżeństwem. Ale
> jest to męczące i cięzkie do wytrzymania.

Można z tego wywnioskować, że wasze małżeństwo jest męczące i ciężkie do
wytrzymania :D

zapraszam na rockowego bloga:

www.tylkorock.blox.pl
www.tylkorock.blox.pl
www.tylkorock.blox.pl

[izabellaz1]

Niestety nie wierzę w związki na odległość.
Nie twierdzę, że to niemożliwe ale ja na pewno nie nadawałabym się do takiego
związku.

[stokrotka000]

Jestem w szczesliwym zwiazku, w maju zeszlego roku, w dniu Odrodzenia
zareczylismy sie...po czterech latach zwiazku na odleglosc...Przezylam i wciaz
przezywam, teraz juz mieszkamy razem, ale przedtem widzielismy sie raz na
dwa..trzy, czasem cztery tygodnie, miedzy nami bylo 450 km. odleglosci...A tak
na odleglosc jest o wiele trudniej, samotnosc, tesknota ktora boli niemal
fizycznie...tak jakby ktos oderwal ci czesc ciala, reke...jej brak boli. Nie
bylo go, gdy potrzebowalam go najbardziej, z powaznymi rozmowami trzeba bylo
czekac...i najgorsze klotnie bezsensowne przez telefon...Taka rozloka, bycie na
odleglosc to prawdziwa proba dla zwiazku, ale wtedy bedac z kims naprawde wiesz
ze kochasz...

[zonaoficera]

dziękuję Ci Kasiu za ten post.

[koni42]

Jestem w związku na odległość (1500km). Bardzo się kochamy. Znaleźliśmy swoje połówki. Pod
koniec tego roku będziemy razem. Inne rzeczy się nie liczą.

[esmeralda_pl]

ja mam 10000 km :)

[walutka]

Według mnie to mają taką samą szansę jak te na "bliskość"bo więcej zależy od
innych czynników.

oczywiście ze tak

[tygrysek27]

ponad roku zycia 1500km od siebie, spotkania co trzy miesiące, tysiące @,
smsów, telefonów ....

a teraz jestesmy razem :) i jest ..... :D :D :D

jesli naprawdę wam na sobie zależy to odległość nie gra roli

Też Francja?

[koni42]

[esmeralda_pl]

zgadzam się... ja wiem, że wiele osób "nie wyobraża sobie" takiego związku...
ich sprawa... sama jestem dzieckiem z weekendowego małżeństwa - rodzice nie
byli ze sobą cały czas, ale za to kochali się do szaleństwa, obdarzali
niesamowitym szacunkiem... tego wszystkiego nie mogę powiedzieć o małżeństwach
przebywających ze sobą non stop

[nerri]

My po dwóch latach związku na odległość postawiliśmy wszystko na jedną kartę
i...jesteśmy razem już na codzień:D

Ale związku na odległość nie polecam...tęsknota cholernie boli...

Tylko milości się nie wybiera:D No i jeśli komus się udało i wytrwał to raczej
nie żałuje...odległość,jeśli oczywiście w porę zmniejszona,scala związek:))

[steffka82]

Witam!
My jeszcze przeżywamy odległość..Przed slubem (sierpien 2006) bylismi 2 lata na odległość. Po slubie do stycznia mąż był ze mna cały czas (pracował zdalnie w domku:), teraz znów wyjechał, Niemcy chcieli tylko jego :( Na koniec kwietnia wróci prawdopodobnie (ciegle przesuwaja termin :( )na stałe , ew. bedzie wyjezdzal od czasu do czasu.
Myslę, że najważniejsze jest uczucie i głębokie zaufanie w takim związku. Nam sie udaje, a męża kocham tak jak na poczatku,a on mówi ze bardziej :)

Pozdrawiam wszystkie czekające :)

[pavliktoja]

hmm...
kiedys uslyszalem ze jesli komus sie nie patrzy w oczy to mozna klamac bez
przeszkod... i to chyba najwazniejsza wada zwiazkow na odleglosc.. nie widzisz
partnera... i nie wiesz czy jest szczery...

[esmeralda_pl]

no to zapytam tak: a czy w związkach nie na odległość ludzie nie kłamią?

[kaktusik0]

moja koleżanka całe studia przeżyła w ten sposób. W lipcu ślub. Przed rozpoczęciem studiów byli ze sobą z pół roku.

wg. mnie nie, ale kto wie ...

[anielica99]

ja zawsze twierdziłam, i twierdzę, że wiążę sie z meżczyzną po to aby dzielić z
nim zarówno szczęście jak i zmartwienia, a nie po to by każde z nas żyło osobno,
swoim życiem.

Mój mąż wyjeżdża co roku na dwa miesiące, to mi wystarczy by się przekonać o
tym, że pomimo wielkiej miłości, tak długa rozłąka (choc bywają i dłuższe) nie
jest dobra dla związku - jak ktoś tu słusznie zauważył - trzeba się do siebie
przyzwyczajac od nowa... Poza tym, tęskonta jest dla mnie zbyt trudnym
przezyciem :-( A gdyby tak rozłąka była jeszcze dłuższa?? ... Co innego
ktrótsze "niewidzenie się" :-))

Ale zeby nie było, że wszyscy są jednakowi - mam znajmą parę, która żyje w ten
sposób od kilku lat - mąż dziewczyny często wyjeżdża za granicę, na kilka
tygodni, czasem kilka miesięcy ... i trwają tak razem.. mają dzieci - czy im się
układa? Chyba nie zawsze ...

co więcej - inny kolega poznał dziewczynę w stanach, pół roku rozmawiali tylko
przez tel. i skype'a, po czym przyjechał do niej, teraz razem mieszkaja w USA i
oczekują dziecka :-))

[at.at]

W moim przypadku funkcjonuje perfekcyjnie! To już 10 miesięcy! Zgadzam sie, to
wymaga ogromnego zaufania do partnera i odporności psychicznej. Ale jest
możliwe! Są ciężkie momenty, kiedy sie kogoś nie widzi miesiąc czy dwa i nie
można w nocy zasnąć z tęsknoty. Nas dzieli 700 km, staramy się widywać jak
najczęściej, ale raz w miesiącu to max. Ja ufam mu kompletnie, a on mnie. Nie
kłócimy się z tego powodu przez telefon o głupoty. No i mamy perspektywę na
zmianę- robimy wszystko, aby od jesieni być razem. Wydaje mi się, że bez tej
perspektywy jest ciężko. Człowiek powinien wiedzieć po co ta tęsknota i
wyrzeczenia, i że to się kiedyś skończy. Moi znajomi też są w takich związkach i
trwają! Pozdrawiam wszystkich w takiej sytuacji, kochajcie sie mocno i nie
dajcie się zazdrości i innym potworom :))))

[poprostu_basia]

Ja ufam swojemu chłopakowi bezgranicznie, własciwie nawet mi przez myśl nie
przejdzie obawiać sie ze kogoś pozna. po prawie roku bycia razem, spędzania co
dzien 5-9h razem on wyjechał (też Francja) ciężko jest bo persprktywy bycia
znow razem sa bardzo dalekie jak narazie.. ale bardzo się kochamy i wierzymy ze
w końcu się doczekamy, a na razie mamy internet, telefony, smsy, listy... mam
jego wode po goleniu i koszulkę w której spał kilka dni przed wyjazdem. jakoś
to będzie, a gdy to przetrwamy, przetrwamy wszystko:)

[martitka18]

Ja zyje w takim zwiazku ponad dwa lata i uwazam,ze to jest mozliwe.Widzimy sie
raz na dwa tygodnie od czwartku do wtorku,no i oczywiscie na wszystkie
swieta,duzą czesc wakacji spedzamy razem.Mam zaufanie do mojego chlopaka,wiem,ze
jest wobec mnie uczciwy.Mi tez nigdy nie przyszlo na mysl zeby
gdzies"zaszalec"na boku.Znam wiele związkow funkcjonujacych tak samo,tylko
znacznie dluzej.Wiadomo zawsze sie teskni,ale jeszcze bardziej docenia sie
chwile spedzone razem.Pozatym dzieki tanim numerom i internetowi codziennie
mozna bardzo duzo rozmawiac,moze to nie jest to samo co kontakt na zywo,ale
napewno jest wazne.Pomyslcie jak kiedys radzily sobie pary zyjace na
odleglosc,gdy nie bylo komorek,telefon stacjonarny tez nie byl codziennoscia,a
listy szly bardzo dlugo-to napewno nie bylo latwe.

[oka2]

przez pierwszy rok naszej znajomosci moj chlopak byl za granica, widzielismy sie co 2,5 tyg na weekend, po 5 miesiacach ( w ciagu tego roku) zareczylismy sie, po jego powrocie widujemy sie w tygodniu na 3-4 dni ( koncze studia w innym miescie) dokladnie za 4 miesiace bierzemy slub :) milosc jesli prawdziwa, jest niesamowicie silna, ale duzo trzeba tez dac od siebie i radzic sobie z tesknota, bo to zabojcze uczucie,dla mnie gorsze niz rozstanie.
Inny przyklad, moja kolezanka z roku ma chlopaka ( moze juz narzeczonego) marynarza, sa ze soba od 10 lat, od paru lat, jak jej chlopak zaczal jezdzic na kontrakty, widuja sie co kilka miesiecy, zdarzalo sie nawet na pol roku. Planuja slub.

Takie zwiazki istnieja i moga byc szczesliwe :)

[asiadymerska]

mój chłopak wyjechał we wrześniu ubiegłego roku, ja zostałam w cięży (
początki). Miał mnie tam zaraz ściągnąć, bo sam mówił, że takie związki na
odległość nie mają sensu. Napoczątku dzwonił co dziennie, pożniej raz w
tygodniu, co dwa tygodnie. W listopadzie pojechałam do niego, ale pokłóciliśmy
się i wróciłam za dwa dni autobusem, miałam żal że tak ze mną postąpił. Ale
jakoś to mineło. Przyjechał teraz w lutym i powiedział że zabierze mnie do
anglii zanim urodzę (termin mam na 20 kwietnia)i tam będziemy razem, ale
kupiłam blet, bo samolot mnie nie weżmie, jadę 3 kwietnia. teraz pogniewał się.
Pozostał mi tylko żal i przepłakane noce. jestem w ósmym miesięcu ciąży i
nikomu nie polecam takich związków na odległość. nawet nie jest mi przykro że
się pogniewał, bo i tak przez całą ciąże byłam sama.

[d.o.s.i.a]

Najpierw nalezaloby zdefiniowac co to jest zwiazek na odleglosc.
Jak widze po wpisach to rozne dziewczyny roznie to rozumieja.
Dla mnie zwiazek, w ktorym widzimy sie np. co dwa tygodnie, albo co miesiac, a
wszystko trwa dopiero od pol roku to nie jest jeszcze dokladnie zwiazek na
odleglosc.

Tak naprawde, z wlasnego doswiadczenia wiem, ze prawdziwe schody zaczynaja sie
gdy nie widzimy sie przez 3 miesiace i wiecej i wiadomo, ze bedzie tak przez
nastepny rok, dwa. Wtedy jest trudno. Z wlasnego doswiadczenia moge powiedziec,
ze po prostu uczuc nie wystarcza. Po 3 miesiacach zapominasz twarz, dotyk -
ladujesz na lotnisku i witasz sie, a to jakas dziwna, obca osoba caluje Cie na
powitanie. Mi sie w kazdym razie nie udalo :(