wypadek

[ilonka82]

widzialam wczoraj tragiczny wypadek. motocyklista zostal potracony przez
samochod. widzialam tego mlodego czlowieka, widzialam jak go reanimuja,
widzialam kobiete ktora prowadzila auto. nie moge sie z tego otrzasnac,caly
czas mam go przed oczami. bardzo chce sie dowiedziec czy motocyklista
zyje,jednak nigdzie o tym wypadku nie pisza. czy nie wiecie gdzie moge
uzyskac taka informacje?

[agata2810]

w informacji o wypadkach w miescie, w ktorym to sie stalo na przyklad.

[color]

tez kiedys widzialem... trabant z "kierowca" wyciagniety spod ciezarowki
(czolowo), widok rzeczywiscie tkwiacy przez jakis czas w pamieci... dobrze ze
tylko tamtedy przejezdzalem...

[rasgeea]

ja nigdy nie zapomnę jak reanimowali mojego dziadka.. nie zapomnę jak lezył na
ziemi taki obojetny, nieruchiomny podczas gdy wszedzie dokoła wszyscy nerwowo
biegali, nigdy nie zapomnę jak przyjechała karetka na sygnale... nigdy nie
zapomnę jak go reanimowali "żelazkami" a jego cialo bezwładnie sie wzosiło i
upadało...bez reakcji...nigdy nie zapomnę swojego własdnego krzyku...

[zaskoczyl_mnie]

ja nigdy nie zapomne jak reanimowali - osmiokrotnie - moja Mame w szpitalu -
nie zapomne jak ksiadz, ktory tamtedy przechodzil probowal mnie uspokoic i jak
mu wykrzyczalam, ze nie ma Boga, nie zapomne jak szlalam z bezsilnosci probujac
przywolac winde w cholernym szpitalu na Banacha aby mogli ja szybko przewiezc
na oddzial intensywanej opieki - nie zapomne jak kazali mi czekac na zewnatrz -
usiadlam na podlodze i wylam do zimne szyby...po chwili wyszli i powiedzieli,
ze moge wejsc - Mama jeszcze zyla ale byla nieprzytomna jak od kilku dni -
calowalam ja po rekach owinietych wenflonami i zapewnialam, ze wszystko sie
ulozy, ze bede dobrym czlowiekiem i ze kocham ja najbardziej na swiecie i wtedy
znow te maszyny zaczely piszczec i wyprowadzili mnie na korytarz. usiadlam i
trwalam. w pewnym momencie poczylam jakby powietrze wkolo witrowalo, jakby wir,
zrobilo mi sie bardzo slabo i wyszedl lekarz, swoja czapke trzymal w dloni na
wysokosci pasa, powiedzial to co poczulam seknde wczesniej. nie zapomne tego do
konca zycia.

rasgeea napisała:

> ja nigdy nie zapomnę jak reanimowali mojego dziadka.. nie zapomnę jak lezył
na
> ziemi taki obojetny, nieruchiomny podczas gdy wszedzie dokoła wszyscy nerwowo
> biegali, nigdy nie zapomnę jak przyjechała karetka na sygnale... nigdy nie
> zapomnę jak go reanimowali "żelazkami" a jego cialo bezwładnie sie wzosiło i
> upadało...bez reakcji...nigdy nie zapomnę swojego własdnego krzyku...

[rasgeea]

<przytul>

[zaskoczyl_mnie]

dziekuje. mija 2 lata a bol po tej stracie ciagle wraca, mysle, ze tak bedzie
juz zawsze. to znaczy zyje normalnie i wrecz jeszcze mocniej niz przed tym co
wiem ze najcenniejsze jest bardzo kruche ale bol jest stale obecny, gdzies tam
w glebi.

rasgeea napisała:

> <przytul>
>

[eluch_a]

Mnie śmierć dziadka ominęła. Dziadek umierał, a oni ratowali mu zycie, jak ja
byłam we Władysławowie i moim największym zmartwieniem było, jak wysoki filtr
muszę mieć w balsamie do opalania. Mama nie wiedziała, jak ma mi to powiedzieć.
Zadzwoniła dzień przed pogrzebem, wtedy mi powiedziała, że dziadek nie żyje...
Mam wyrzuty sumienia, że mnie wtedy nie było. W ogóle mam wyrzuty sumienia, bo
ja zawsze czułam, że on mnie kocha, a czy on czuł, że ja jego? że bardzo go
kocham?

[rasgeea]

mój dziadek był moim najlepszym przyjacielem. byl jedyn człowiekiem któremu
mogłam powiedzieć wszystko. Kochałam go bardzo mocno, wiem, że on mnie też.
zresztą nadal go kocham... wiesz...ja bym chyba jednak wolała tego nie
widzieć.. i niewiem czy nie powinnaś "się cieszyć" ze wtedy Cię tam nie było..

[rasgeea]

choćmineło 5 lat, to na głos wyjącej syreny mam ciarki do dziś...

[eluch_a]

Ale nie zdążyłam mu powiedzieć, jaki był ważny... Tak samo było dwa lata temu
we wrześniu, kiedy mój bardzo dobry kolega zginął w wypadku samochodowym,który
spowodowała jego żona (która notabene żyje i ma się świetnie, nic jej się nawet
nie stało, trochę była obdrapana. Też nigdy mu nie powiedziałam, jaki jest
ważny.
To mnie jednego nauczyła: jeśli ktoś jest dla mnie ważny, mówię mu o tym teraz,
póki go mam ;)

[rasgeea]

eluch_a napisała:

> Ale nie zdążyłam mu powiedzieć, jaki był ważny... Tak samo było dwa lata temu
> we wrześniu, kiedy mój bardzo dobry kolega zginął w wypadku
samochodowym,który
> spowodowała jego żona (która notabene żyje i ma się świetnie, nic jej się
nawet
>
> nie stało, trochę była obdrapana. Też nigdy mu nie powiedziałam, jaki jest
> ważny.
> To mnie jednego nauczyła: jeśli ktoś jest dla mnie ważny, mówię mu o tym
teraz,
>
> póki go mam ;)


masz racje... sama dobrze to znam..

[zaskoczyl_mnie]

Nie mysl zle o sobie, smierc zawsze przychodzi nieproszona i zawsze w niedobrym
momencie. Mysle, ze zeby nie bac sie tego trzeba byc po prostu swiadomym
czlowiekiem - dawac dobro i byc otwartym na drugiego czlowieka.
Smierci moga tez towarzyszyc inne niz tylko zal i bol emocje - moja Mama
umierala dlugo - opiekowalam sie nia jak dzieckiem ostatnie pare miesiecy - to
stalo sie wowczas moim jednym celem. Takiej milosci jaka wtedy czulam od niej i
taka milosc jaka wychodzila ze mnie nigdy nie zapomne.

eluch_a napisała:

> Mnie śmierć dziadka ominęła. Dziadek umierał, a oni ratowali mu zycie, jak ja
> byłam we Władysławowie i moim największym zmartwieniem było, jak wysoki filtr
> muszę mieć w balsamie do opalania. Mama nie wiedziała, jak ma mi to
powiedzieć.
>
> Zadzwoniła dzień przed pogrzebem, wtedy mi powiedziała, że dziadek nie
żyje...
> Mam wyrzuty sumienia, że mnie wtedy nie było. W ogóle mam wyrzuty sumienia,
bo
> ja zawsze czułam, że on mnie kocha, a czy on czuł, że ja jego? że bardzo go
> kocham?

[e1982]

niestety - takie "wspomnienia"zostaną do końca życia..
rok temu zmarł mój brat - tragicznie..
rodzice pewnie nigdy nie zapomną tamtych chwil..kiedy czekali,aż go
znajdą...nie zapomną, jak tata trzymał jego ciało na kolanach..kiedy już go
znaleźli..
ja nie zapomnę liny do wyciągania...rzuconej gdzieś w trawę..chusteczek od
krwi..którymi tata mu usta wycierał...rękawiczek gumowych- połozonych koło
drzewa, które mogli sprzątnąc..a nie.. :-/

[rasgeea]

jejku <przytul>

[e1982]

dziękuję
w takich sytuacjach najlepiej "udawać", że się "nie pamięta"
zmylić własny rozum

[rasgeea]

wiem..
ale wiem też, ze samo to wraca..
wiem tez, ze po jakim s czasie takie udawania
to wraca to dwa razy silniej
wiem ze trudno wtedy sobie poradzic
dlatego nie lubie bumerangu
ehhh, dola mam..

[e1982]

oj znam ten "bumerang"..ale że należę raczej do introwertyków..to
rozumiesz..nieczęsto o tym opowiadam..a jak mówię - to bez szczegółów..
musiałam (musiałam...) wysłuchać chłopaka, który próbował go ratować - tego,co
się zdzarzyło..co on widział...jakie były ostatnie chwile mojego brata...
zachowałam zimną krew...nie popłakałam się..ale mialam i mam do tej pory
wrazenie, że sama to widzę...

[rasgeea]

mam dokładnie tak samo! równeiż introwertyk...

[e1982]

no to się rozumiemy..;)
w każym razie-cały czas łudzę się, że czas wreszcie jakoś pomoże