wykrzyczeć, wyszeptać

[miszpat]

zmienić głosu tembr...
Zwracacie uwagę na to jak ktoś mówi? Bardzo źle rozmawia mi się z ludźmi
mówiącymi monotonnie. Może nie jest to miejsce najtrafniejsze do takich
spostrzeżeń, choć na ową monotonię można się czasem załapać. Zapraszam do
dyskusji.

[grudniowa77]

ja tam najbardziej lubię mówiących przeponą, hłe hłe

wykrzyczeć, wyszeptać

[miszpat]

i jeszcze ze łzami w oczach zapewne

[grudniowa77]

No co Ty, nic na siłę!

no jasne

[miszpat]

wszak śmiech powinien być... spontaniczny i szczery
Jeśli się płacze ze śmiechu to o rozmowie nie ma hmm, mowy(?)

[grudniowa77]

Ja akurat o śmiechu nie piszę.
Przepony poużywaj trochę do mówienia, gardło się mniej zdziera.

to się zmieszałem

[miszpat]

przeponą wiem że się śpiewa, gardło nie boli mnie nigdy,nawet po godzinach
rozmów. Więc jeśli wierzyć Twoim stwierdzeniom, może używam przepony?
Naturalnie? Choć nikt mnie jeszcze brzuchomówcą nie nazwał.

[grudniowa77]

dobrze, że wstrząśnięty nie jesteś;)

dobrze

[miszpat]

dla mnie czy dla Ciebie?

[grudniowa77]

mnie to rybka
o Ciebie sie martwię
spróbuj z mówieniem z przepony. jest przyjemniejsze i milsze dla ucha;)

suhi

[miszpat]

zatem dla Ciebie, mężczyźni chyba naturalnie oddychają z przepony więc i mówić
też tak powinni może to i faktycznie dodać "płynności" no ale coś mi ktoś kiedyś
jeszcze o strunach głosowych wspominał :/ a ja uwierzyłem. Chyba jednak
powinienem na siebie uważać :)

[grudniowa77]

struny glosowe swoja drogą. inaczej bys charczał, hłe hłe

a tu masz link; co bys nie czerpał już

[grudniowa77]

radości ze swojej slodkiej niewiedzy:

www.inkluz.pl/archiwum/inkluz54/main/tower1.html

no tak

[miszpat]

ciachnąć linkiem dziegciu, a jakże. Stare przysłowie chińskie mówi że głupiec
oddycha głową, mędrzec brzuchem. Ciekawie blisko nazwisko Pana autora do nazwy
przepony. A wszystko co Pan pisze to stare jak... śpiewanie - przynajmniej jeśli
nie starsze.

[grudniowa77]

Ależ mnie chodzilo tylko o to, by przekonać Cię, iż możesz sie mylić, bo to
ludzka rzecz. Nie irytuj się tak, hehe.

tak

[miszpat]

tak. tłumacz się ;) Wcale się nie mylę, a wcale :D
No dobra a wracając do monotonii głosu.
I na marginesie, mówisz z przepony?

[tengoku77]

Co rozumiesz przez mówienie monotonne? Takie jednostajne, bez emocji,
bez 'wyrazu'?

monotonnie

[miszpat]

znaczy bez zmiany intonacji, takie kompletnie płaskie. Czasem spotykam tak
mówiących ludzi, dziwne uczucie - rozmowa z Nimi- trochę jak z automatem.

[tengoku77]

:) To prawda. Zero emocji na twarzy, w rozmowie.. Ostatnio był u mnie w pracy
listonosz, który właśnie tak mówił.. Dobrze, że tylko raz był. Unikam takich
osób. We mnie jest wiele emocji. To widać i słychać, a taki robot jak ów Pan
Listonosz.. Zastanawiam się jaki jest po pracy ;)

może

[miszpat]

to faktycznie jedynie ton służbowy i oficjalny :).
Zdarzyło Ci się rozmawiać z jakąś skrajnością? Włosi, Hiszpanie? Ta energia z
kolei powoduje że myśli z głowy wymiata :)). Już nie wiem co gorsze, czy gdy nie
chcesz nic mówić bo nie chcesz usłyszeć odpowiedzi czy gdy właściwie wszystko co
się powiedzieć chciało gdzieś uleciało.

[tengoku77]

Żeby to był ton służbowy. Ten człowiek zachowywał się jak android :P
Nie miałam okazji rozmawiać z Włochami i Hiszpanami :) Wiem, że są bardzo
energiczni w rozmowie i gestykulacji :) A do tego strasznie.. głośni :)
Najlepiej rozmawiać z osobami, z którymi miło i ciekawie się rozmawia.. o
podobnym poziomie ekspresji, ew. troszkę wyższym czy niższym..
Pytasz co gorsze? :) Jak dla mnie to to drugie :) Czasem fajnie jest pomilczeć,
ale gdy z głowy umknie jakaś myśl...

to fakt

[miszpat]

że czasem i cisza potrafi być niemonotonna :), przeplatać, podkreślać.
No ale nie zawsze postrzegana jest jako coś naturalnego.
No a ciekawa rozmowa..., zadziwiające jak czasem potrafi się zawiązać nić
porozumienia jeśli obie strony się nieco do rozmowy "przyłożą".
Ja też słabiej "znoszę" krzykaczy, no ale skutecznie udaje mi się ich unikać.

[tengoku77]

Wtedy jest pozornie cicho :) bo tak naprawdę prowadzisz rozmowę 'z sobą'..
Myśli krążą nieustannie i zwłaszcza w ciszy dają o sobie znać :)
Co innego, gdy cisza to nasz wybór, co innego gdy wynika z niezręczności czy
niechęci do rozmówcy :P
Rozmowa to dialog, nigdy monolog.. Tak długo jak temat jest 'ciągnięty' i
rozwijany, tak długo trwa rozmowa :))
'Krzykacze'.. to mozna dwojako zrozumieć :) ale chyba lepiej unikać takich
osób, jakkolwiek zrozumiesz określenie 'krzykacz' :).

hmm

[miszpat]

czasem rozmowa, a raczej milczenie pomiędzy może trwać bardzo długo. Wracanie do
tematu po okresach długiego zastanawiania się nad poruszonym problemem, choć to
już bardziej podchodzi pod korespondencję, wymianę całych pakietów myśli.
Umiejętnie i starannie dobierane słowa, spisane. Ale bywa i tak że rozmowa
ociera się o monolog, gdzieś na końcu długiego wywodu dochodzi do konfrontacji
okazuje się totalnie odmiennych światów.
No ale już zaczynam powoli bredzić ;)
Dziękuję za pogawędkę, dobrej nocy.

:)

[tengoku77]

:)) jutro Tobie odpiszę.. bo właśnie zmykam :)
Spokojnej nocy :)

[tengoku77]

Wczoraj zacząłeś bredzić powiadasz? Hmm.. Pociągnij dalej ten temat.. Ciekawa
jestem co dalej z tego wyniknie:)
No może troszkę zadziornie napiszę, że powrót do rozmowy po dłużej chwili
zamyślenia jest czasem utrudniony, bo jakaś wypowiedziana myśl bywa zupełnie
oderwana od właściwego wątku rozmowy. Czasem taki ktoś 'po podrózy z głębi
siebie', zachowuje się jak wyrwany z transu i plecie trzy po trzy :P

może nie

[miszpat]

do końca bredzić, ale lekko tykać innych tematów. Czasem to już jest
wystarczające do dezorientacji odbiorcy-rozmówcy. "Skojarzenia to przekleństwo"
jak ktoś kiedyś... Zapewne powroty z "zamysłu" są jak lądowanie w akwalungu na
środku pustyni, taki swoisty stwór z innej bajki. Mnie raczej udaje się trzymać
wątku, zazwyczaj.
No i pojawia się kolejny aspekt rozmowy, dygresje delikatne schodzenie z tematu
aby dodać kolorów czy też czasem skierować rozmowy na inne tory. Bywają
"naturalnie urodzeni" opowiadacze zauważyłem że nie zawsze idzie to w parze ze
szczególną zdolnością do podejmowania długich rozmów i rozbijania na atomy
zagadnień. No ale to już moje spostrzeżenie.

[tengoku77]

Ale tego się nie uniknie.. :) Każda rozmowa z czasem schodzi na inne tory, tak
samo jak tembr głosu może się zmienić pod wpływem emocji :) ALE nie każdy na to
pozwoli :) Są osoby, które kurczowo trzymają się konkretnego wątku rozmowy..
Pytanie czy jest dla Nich aż tak istotny (bywa), a może nie lubią skakać z
kwiatka na kwiatek? Czy tym nie zniechęcają rozmówców (zdarza się)?
Pułapka z dygresją polega na tym, że nie zawsze udaje się powrócić do głównego
wątku 'gładko'. Wbrew pozorom to nie takie łatwe.

pułapka

[miszpat]

dygresji polega jeszcze na tym że może być ona swoistym sygnałem do podjęcia
innego zagadnienia. Chęcią skierowania rozmowy na inny tor. Wywołanie skojarzeń
- czasem umyślnie nie przypadkowych. Mogących obnażać, dyskredytować. Bywa że
jest to i metodą do późniejszego piętnowania. Czyż nie jest zastanawiające że w
świecie wydawać by się mogło wysokiej anonimowości tak trudno podjąć tematy
skierowane nieco głębiej. Analogie do świata realnego od razu rzucają mi się w oczy.
Tworząc virtual za wszelką cenę staramy się postępować jak w realu...
Mam nadzieję że nie odskoczyłem zanadto w swej dygresji ;)

Sygnał

[tengoku77]

Rzeczywiście.. Niewygodny temat najlepiej szybko zmienić.. Jak to zrobić
najszybciej? Poprzez dygresję, świadomą.. celową.. Taki jest tok myślenia wielu
ludzi.
Świat wirtualny pozwala na więcej.. Większa 'otwartość', więcej animuszu,
większa pewność siebie.. Coś za coś.. Czytasz, ale nie widzisz PRAWDZIWEJ
reakcji.. A analogie do 'realu' widać, bo pewnym osobom tutaj łatwiej o coś
spytać, zwierzyć się.. etc.
PS. Dygresje mi nie przeszkadzają :)

[miszpat]

Czy faktycznie świat wirtualny, ot takie forum, pozwala na więcej?
Czy jesteśmy w stanie obejść przyzwyczajenia ze świata realnego?
Wszak staramy się personalizować nasze niki, dbać o ich "reputacje" otaczać się
znajomymi...
Czasem usilnie zmierzamy do spotkań na żywo, wymiany listów, głosów.
Może faktycznie łatwiej zapytać nam o coś jednorazowo jednak czy utrzymywanie
bytu wirtualnego też przychodzi nam tak łatwo. W jaki inny sposób potrafimy
urozmaicić ów virtualny świat jak nie czerpiąc wzorców ze Świata Realnego?
Czy z taką samą łatwością wychodzimy" z bajkowego klimatu oglądniętego właśnie
filmu jak i sesji prowadzonej na forum rozmowy. Tym trudniej zapewne im głębiej
dotarł poruszany temat, sfilmowana historia.

V vs R

[tengoku77]

'Wirtual' ma to do siebie, że nikt nie wie jak wyglądasz, co robisz, jaki
jesteś. Możesz stworzyć setki 'postaci' i nikt tego nie jest w stanie sprawdzić.
Nick.. Wiele osób twierdzi uparcie, że pisze z nickiem. A ja pozwolę się nie
zgodzić! Za nick'iem kryje się przecież konkretna osoba.. Tyle dygresji.. Nick
może być chwilowy, może być stały.. czy przenosimy nań nasze przyzwyczajenia?
Niekoniecznie. Wystarczy, że założymy jedną z wielu masek jak w teatrze i
stworzymy jakąś postać, która nie ma z nami nic wspólnego. A reputacją wielu
nie przejmuje się ani tu, ani w świecie realnym.. Dla nich to zapewne bez
różnicy.
Zasadnicze pytanie. Po co wchodzimy na fora? Podyskutować.. pośmiać się..
odstresować się.. poradzić się etc. Jak nie patrzeć, zawsze znajdzie się ktoś z
kim nawiążemy nić porozumienia. Zapewne bedziemy do takiej osoby, jej nicku,
wracać.. :) JEDNAK wychodząc z netu, wejdziemy tak jakby w inne życie.. Te
codzienne.. czasem szare.. choć niekoniecznie. Zatęsknimy z czasem za
wirtualnymi znajomymi i wchodzimy z powrotem do 'krainy surferów' ;) I tu
pojawia się kolejne pytanie: Czy naprawdę znamy tych wirtualnych znajomych?

troszke teorii

[miszpat]

co do owego pisania z nikiem" do się z Twoją-Pani opinią zgadzam. Za nikiem
kryje się osoba, jednak jak sporadycznie widuje się tutaj Pan, Pani... Może net
swoiście wymusza" takie zachowanie hmmm. Bywa że rozpoznajemy zmieniające się
niki i jesteśmy w stanie przypisać je do osoby, w szczególności na forach na
których rezydujemy.
Co do teorii, to tak nieco idealistycznie pragnę stwierdzić iż owo "pisanie z
nikiem" może być takim czasem bardzo zdrowym odizolowaniem od kontekstu.
Poruszony temat, nakreślony rzeczowo przedstawiony jasno, takaż odpowiedź - bez
uprzedzeń, obciążeń.
To że się nie da - a może inaczej nie zawsze o to chodzi, to już inna para
kaloszy...
To że z założenia będące miejscem wymiany doświadczeń i poglądów fora
przekształciły się w wirtualne światy... to już chyba swoista dążność do tego co
pewnie nieosiągalne ;)
A poznawanie ludzi jest niezłym wyzwaniem, zarówno tych realnych jak i
wirtualnych. :)

ideały..

[tengoku77]

Nie 'Paniuj' mi :) To po pierwsze. /przykład przypływu odwagi hahaha/
Po drugie.. Rozpoznane nicki to własnie te konkretne osoby.. /na Gazecie masz
co do tego pewność, bo tu wymagane jest logowanie/
Trzecia sprawa. Masz sporo racji w tym co piszesz nt. odizolowania się, tylko
to izolowanie się od kontekstu czy z obawy przed danym.. nickiem?
Mocno idealizujesz pisząc 'Poruszony temat, nakreślony rzeczowo przedstawiony
jasno, takaż odpowiedź - bez uprzedzeń, obciążeń'.Rzadko kto nie jest więźniem
stereotypów, rzadko kto żyje bez jakichkolwiek obciążeń (albo zaryzykuję.. nikt)
Wirtualne światy.. niewiele różnią się od tego realnego. Przekrój osobowości,
wymiana poglądów, potyczki słowne... Zupełnie jak w życiu :P Różnica jest taka,
że nie widzisz reakcji (in -), i... i uciekła mi myśl, bo już nie myślę :P
Zmykam.. Spokojnej nocy i dzięki za pogadankę :))

dobranoc

[miszpat]

odpowiem jurto :), dziękuję

[miszpat]

Zgoda, Rob jestem :)
Wiem że to idealizowanie, to jednak do czego zmierzam... to że nie jesteśmy w
stanie stworzyć faktycznie odmiennego jakościowo świata w wirtualu - to raz. Dwa
że dbałość o ekspresję, ciekawość wypowiedzi traktujemy często po macoszemu. O
ile w realu możemy jeszcze "zapiać" czy wyszeptać, to w "wirtu" najwyżej
walniemy jakiś emotik, wstawimy dużą literę i... Choć może to przychodzi po
prostu z czasem spędzonym i setką napisanych listów - postów. Wszak "trening
czyni mistrza".

Odmienność..

[tengoku77]

> Zgoda, Rob jestem :)
Cześć! :) A ja jestem Aga (coby nie było wątpliwości.. śmieszka.. a nie ta co
nogą zamiata) ;)

> Wiem że to idealizowanie, to jednak do czego zmierzam... to że nie jesteśmy w
> stanie stworzyć faktycznie odmiennego jakościowo świata w wirtualu - to raz.
> Dwa że dbałość o ekspresję, ciekawość wypowiedzi traktujemy często po
> macoszemu. O ile w realu możemy jeszcze "zapiać" czy wyszeptać, to w "wirtu"
> najwyżej walniemy jakiś emotik, wstawimy dużą literę i... Choć może to
> przychodzi po prostu z czasem spędzonym i setką napisanych listów - postów.
> Wszak "trening czyni mistrza".
Świat odmienny jakościowo.. Na czym ta odmienność miałaby polegać? Że nie
prowadzilibyśmy dyskusji.. że nie szukalibyśmy ponownego kontaktu z kimś z kim
miło się pisało.. że.. ?
Ekspresja.. Rzeczywiście, tutaj często widać brak dbałości o nią.. Zdania z
małej literki, pozbawione emocji etc. (wiem.. czepiam się ;D) Wiadomo, że
ekspresja w wirtualu jest mocno utrudniona. Można użyć albo mocniejszych słów,
dosadniejszych, bardziej trafiających do odbiorcy, albo/i emotek,
które 'pokazują' jak odbieramy dane słowa..
Uogólniając, tak jak w realu są pewne reguły, tak i w wirtualu takowe istnieją..

będzie długo i nie na temat ;)

[miszpat]

tengoku77 napisała:


> Świat odmienny jakościowo.. Na czym ta odmienność miałaby polegać? Że nie
> prowadzilibyśmy dyskusji.. że nie szukalibyśmy ponownego kontaktu z kimś z kim
> miło się pisało.. że.. ?

Zastanawiam się jak daleko mogę "odlecieć" w swoich wizjach ;).
Po pierwsze problem polega na tym że dysponujemy jednym życiem jednym czasem.
Ten który poświęcamy wirtualowi "kradniemy" realowi. Więc oczywiste że staramy
się wypełniać zaistniałe w danym momencie braki lub wręcz niemal wszystkie swoje
potrzeby w owym innym bardziej podatnym na imaginację świecie realizować.
Po drugie świat ów (wirtualny) stwarza możliwość tworzenia "wirtualnych
osobowości" które poza zagrożeniem (vide wylewający się z białego podkoszulka
"chłopak z plakatu") niosą i dużo pozytywów. Przełamywanie się do kontaktu z
innymi oceniającymi nas mniej czy bardziej. Ideałem jest właśnie owo
nieocenianie, nie przywiązujemy uwagi bo i tak każdy oszukuje ;)- wersja
skrajna, bądź przywiązujemy faworyzując ludzką wyobraźnię. A może to właśnie
tak, uwolnienie wyobraźni. Wzniesienie się ponad " poziom" realności.
A teraz najważniejsze jak dla mnie, nie istnieje coś takiego jak wirtual na
chwilę obecną. Istnieje tylko real z pewnymi kompilacjami. Stworzenie - chyba
powinienem to w cudzysłów - prawdziwego wirtualu wymagać będzie przejścia w
jakiś wyższy poziom rzeczywistości. To jednak nie grozi na chwilę obecną.
No i z dyskusji o szeptach i krzykach wychodzi jakiś schizofreniczny manifest
;D. Więc chyba temat można uważać za zamknięty, ale wcale się nie upieram.

[tengoku77]

Prowokujesz do zadawania pytań :)
Jak wszędzie,zawsze coś za coś.. Tak było, jest i raczej pozostanie. Tak
właśnie jest z naszym czasem.. ale real albo wirtual.. Inaczej się nie da..
Nigdy.. Chyba.... Oby.
Wirtualne maski.. osobowości.. gierki.. to nie moja domena.. (a propos..
dziękuję za Twoją wypowiedź na FM dot. wielu osobowości).
Zalety wirtuala.. Piszesz, że można tu się przełamać do kontaktu. Zgadza się!
Tylko czy potrafimy to wynieść poza wirtual.. do życia realnego? Teoretycznie
może i tak, ale zapewne nie każdy.
To wszystko jest nieważne.. Ciekawsze jest to, co piszesz na
koniec :) 'Prawdziwy wirtual'..? Masz na myśli coś co można obejrzeć w filmach?
Chciałbys czegoś takiego?
Szepty.. krzyki.. Jak myślisz, jak możne je ukazać tutaj? Krzyk teoretycznie
drukowanymi literami, a szept? (i tym sposobem powolimy wrócimy do głównego
wątku) :)

PS. Muszę przyznać, że ciekawie piszesz :))

"coś za coś"

[miszpat]

ja wolę: coś w coś, swoista mandala. Gdy powstanie wirtual, będzie trochę ...
jak nasz świat ;). Dla uproszczenia powiedzmy że jak w filmach, tylko mam
nadzieje nie tych amerykańskich. No ale nie o tym miało być.
Szept, trudno (fakt) wyszeptać coś. Wiadomo można <szeptać> w sposób znany dla
komunikatorowców ;), ale można tworząc atmosferę w której jedynie szept jest
słyszalnym, bądź jedynie on przystoi jako sposób mówienia.
A co do odpowiedzi na FM, to ja dziękuję Tobie za temat i za odpowiedź.
Dziękuję też za komplement odnośnie pisania. :) Uczę się, a forum jest dla mnie
szkołą.

no i zapytanie

[miszpat]

o którym zapomniałem,
Czy ma jakikolwiek sens używanie szeptu w mowie wirtualnej, wszak zasadniczo
jest to ton głosu zarezerwowany dla powiedzmy poufnych konwersacji, swoiście
nastrojowych. Czy ma sens wprowadzenie go do sfery w której następstwo takich
działań może być bolącą eskalacją "braków"?

[tengoku77]

Hmm.. Zdaje się, że na Twoje pytanie odpowiedziałam w komentarzu, który przed
chwilą 'poszedł'.. ale masz rację..

Przepraszam, że wczoraj nie odpisałam..

[tengoku77]

Coś za coś ---> Coś w coś :) Nie zawsze tak się da.. Chociaż.. To chyba kwestia
patrzenia :) Coś za coś, oznacza, że coś tracisz, żeby coś zyskać.. Coś w coś,
to zamiana czegoś w coś innego.. Swego rodzaju barter ;):)
A realny wirtual.. jak nasz świat.. Ja mimo wszystko chyba jednak wolę taki jak
jest teraz.. Nieco oderwany od rzeczywistości.. trochę inny..
Szept.. Nie da się zmniejszyć czcionki :) Może masz rację, że można tak
<szeptać>, choć ktoś może pomyśleć, że to jakaś emotka z gadu ;D Zresztą..
Wirtualowi towarzyszy cisza.. czasem przerywana śmiechem albo łzami
rozbijającymi się o klawiaturę..
Twoje pisanie.. Twój styl.. Dajesz do myślenia :)

[akkknes]

nie wiem czy o to chodzi, bo nie mam czasu przeczytac wszystkiego...
ale nie lubie (malo powiedziane) jak ktos podnosi glos albo krzyczy bo mysli ze
w ten sposob doda sobie wladzy czy jakiegos tam prestizu...

krzyk

[miszpat]

o to też chodzi, no ale w radości?! Dopuszczasz krzyk jako ekspresję?
Znam osoby które krzyczą strasznie, piszczą i w ogóle zachowują się niemal z
pogranicza". Czy razi Cię jedynie jako próba zdominowania rozmowy, dodatkowa
"argumentacja"?

[moje_darshan]

Mówią, że "szeptem nawet banał brzmi jak wyznanie"... Coś w tym jest :-)

szept

[miszpat]

jeden mój nauczyciel, uczący śpiewać dla sprawdzenia opanowania tekstu kazał nam
go ... szeptać
Wszystkie braki wychodziły na jaw :)
Szept jest potężny, bowiem bardzo mu blisko do samych myśli ;)

[lalka-mi]

Szept jest podobny do szelestu liści, głosu strumienia- każe się wsłuchiwać,
wstrzymać oddech...
Dlaczego tak rzadko szepczemy, a tak często podnosimy głos???

"Szeptem do mnie mów, mów szeptem, by nikt inny twoich słów nie słyszał..."

bowiem

[miszpat]

szeptem czytamy swoje myśli, a nie każdemu można tego słuchać

[lalka-mi]

Szeptem patrzymy sobie w oczy, ale nie każdy wie, jakiej treści jest wiersz,
ukryty w szeptanym spojrzeniu:)

szeptem

[miszpat]

się wzajemnie oddycha i bicie serc współdzieli, aby treścią przekazu umysł
wzajemnie ośmielić
:)

[lalka-mi]

:)szeptem się-ponoć- nie kłamie, a kaskady słów, jeśli nawet zbledną w
słońcu,nocą będą treścią snów:)))

a kaskady

[miszpat]

nocnych szeptów światło świtu utrwali w naszej pamięci... :)

[lalka-mi]

:)
Bywają cienie wieczoru, które snują się za nami cały dzień...:)

[obca1]

pięknie i mądrze piszecie..ale tutaj nie ma żadnego głosu..żadnego dźwięku..a rozmowy toczą się niekiedy godzinami :)
nie słysząc nawet szeptu można śmiać się z czyjegoś żartu, zasmucić czy sprzeczać..

właściwie jedyny "głos" tutaj to nasze myśli..i gdyby to była realna rozmowa reakcje mogłyby być zupełnie inne..może tutaj rozmawiamy sami ze sobą i widzimy (słyszymy) to co chcemy :)

nie wiem czy mądrze

[miszpat]

bowiem chyba to co myślimy ;)
Prawda że brak dźwięków, melodii i śmiechów. Szeptów i krzyków. Jednak pozwala
to robić z większym przekonaniem to co nazywasz słyszenie tego co chcemy, a może
owa cisza powoduje że dokładniej skupiamy się na słowach "wypowiedzianych" przez
co słyszymy lepiej ;)

[obca1]

jednak to dość zabawne, że w rzeczywistości czyjś głos jest zupełnie inny od tego co mówi nasza wyobraźnia..no i uśmiech jest też nieco inny niż :)

ciekawie jest też rozmawianie tutaj z osobą, która znamy w świecie rzeczywistym..nagle zyskuje nowy wymiar..inaczej się uśmiecha..inaczej mówi..odkrywa więcej bo tu nie ma mimiki..nie ma spojrzenia..nie ma intonacji..nie ma szaptu ani śmiechu..są wyłącznie słowa..

to jak pisanie listu..listy są bardziej osobiste..intymne niż luźna rozmowa..pochodzą prosto z duszy :0

zgodzę się z Tobą

[miszpat]

iż bliżej temu do listów. Często żałuję że nie potrafię pisać ich do osób z
którymi jestem blisko - często się spotykam. Mogło by to być bardzo wzbogacające.
Tak jak zapewne ciekawym przeżyciem by było rozmawianie z kimś znanym z realnego
świata jednak bez wiedzy o tym. :)
Lubisz listy? Często je pisujesz?

[obca1]

> Lubisz listy? Często je pisujesz?

nie znoszę :) chodź był okres kiedy lubiłam

:)

[miszpat]

dobre, nie lubisz bo trzeba odpisywać ;)?

[obca1]

pisać powinno się wtedy gdy czuje się taką potrzebę..gdy chce się komuś coś przekazać ..wtedy słowa same wychodzą spod palców..są jak wodospad, którego nie da się powstrzymać.. :)

grzecznościowe mnie.. nudzą

masz

[miszpat]

rację, nic na siłę.
Dzięki za popisanie, dobranoc:)