pomóżcie mi prosze

[Gość: P.]

Sama nie wiem jak zaczac, nie chcialabym byc obiektem zartow i niewybrednych komentarzy.
Jestem mezatka z kilkuletnim stazem i kilkuletnim dzieckiem. Nie wiem teraz czy szczesliwa kiedykolwiek bylam w
tym zwiazku, ale chyba nie, skoro pokochalam kogos innego. I chyba nie bylby to az taki problem, gdyby ten
mezczyzna nie mial rodziny, ale on ma zone i dziecko. Kocham go, a on mnie, mimo ze walczylismy z tym
uczuciem dlugo. Wiem, ze pewnie nigdy nie bedziemy razem, bo za duzo jest wyrzutow sumienia, ale tez nie
potrafimy z siebie tak do konca zrezygnowac, majac poczucie, ze moglibysmy stracic w zyciu cos naprawde
waznego. Prosze, pomozcie mi piszac co o tym myslicie. Moze ktos z was byl w podobnej sytuacji do mojej.
Pozdrawiam. P.

[Gość: hybryda]

Sytuacja bez wyjscia....:(((( zawsze kogos zranisz - ukochanego badz rodzine.
Nic nie piszesz o dziecku - co z nim???? Ile ma lat?

[Gość: daria]

Nie piszesz nic o nim, czy kocha swoja zone, czy nie
chce rozbijac swojego malzenstwa czy tez wlasnie
wolalby sie rozwiesc? Czy to nie jest czasem tak, ze ty
chetnie weszla bys w calosci w ten zwiazek, ale on jest
bardziej przywiazany do zony niz ty do meza? Moim
zdaniem jesli malzenstwa was obojga nie sa juz
szczesliwe, to najzdrowiej jest je zakonczyc. Nie
trzeba mnozyc nieszczesliwych ludzi, a pozostajac w
"toksycznych" malzenstwach skazujecie i siebie, i
swoich malzonkow, i swoje dzieci na nieszczesliwe zycie
u boku was-sfrustrowanych, zyjacych z poczuciem straty.

[gepe]

Chciałbym być zrozumianym dobrze:
To naprawdę nie jest problem, ktory można skutecznie rozwiazać na forum czy czymś
podobnym. Znajdziesz tu mniej wiecej tyle różnych opinii, ilu respondentów się wypowie.
Od tego są ludzie i instytucje mające odpowiednie w tym kierunku przygotowanie. Jeśli nie
boisz się - pogadaj ze swoim spowiednikiem. Może nakrzyczy, ale może pomoże. Przy
czym właściwie z góry możesz się nastawic, że jakiekolwiek rozwiązanie będzie bardzo
bolesne, za to może oszczędzić tragedii w przyszłości. Im prędzej, tym lepiej.
Życzę mądrych wyborów, pozdrawiam - gepe

[Gość: P.]

Dziekuje za listy.
Nasze dzieci sa rownolatkami - maja po 6 lat i przyjaznia sie ze soba, tak samo jak nasze rodziny.
Ja chyba nie kocham mojego meza, bo inaczej nie sadze aby kto inny zwrocil moja uwage.
Moj kochanek tez twierdzi, ze nie kocha swojej zony, ze jest zmeczony tym zwiazkiem, ale tylko on wie jak jest
naprawde.
Sama nie wiem czemu prosilam o rade i czego sie spodziewalam, ale juz chyba podjelam decyzje - wycofuje sie
z tego ukladu. Kocham go, ale ....za duzo jest wlasnie tych" ale".

Do P: bardzo Ciebie podziwiam

[Gość: Wojtek]

Piszesz
,,Ja chyba nie kocham mojego meza".

A ja tak sobie myślę, że jeżeli poznałaś innego męzczyzna którego darzysz
uczuciem, to jeżeli chcesz być mimo wszystko ze swoim mężem (mimo tego, że
pewnie w przeszłości było to bolesne, pewnie on Ciebie ranił, nie rozumiał,
trudno było Ci się cieszyć - tak sądzę) to dajesz tym samym dowód czegoś
najwspanialszego na świecie - BEZINTERESOWNEJ MIŁOŚCI, uważam, że Twoja postawa
zasługuje na olbrzymi szacunek, aż trudno coś więcej napisać. Myślę więc, że
bardzo kochasz swego męża czynem (choć o uczucie pewnie bardzo trudno..).

Pozdrawiam Ciebie bardzo mocno !

[Gość: rico]

Spróbój dostrzec u swego męża jakieś dobre cechy, zalety. Wyjedźcie gdzieś
razem choć na kilka dni, zakochajcie się znowu w sobie! Naprawdę nie warto
niszczyć tego wszystkiego przez co razem przeszliście, spróbójcie zacząć
wszystko od nowa, przecież nie jest aż tak źle żeby się rozstać. Dopatruję sie
w Twojej postawie egoizmu, myślisz tylko o sobie i swym kochanku. W ogóle nie
przejmujesz się co będzie z Twoim dzieckiem, może jest ono bardzo związane z
ojcem. Najlepszym rozwiązaniem jest zapomnieć całkowicie o tym drugim i
poświęcić się rodzinie no i przede wszystkim "szanuj męża swego, bo możesz mieć
gorszego" :-) Pozdrawiam.

do Rico

[Gość: Wojtek]

Rico napisałeś o P

,,Dopatruję sie
w Twojej postawie egoizmu, myślisz tylko o sobie i swym kochanku. W ogóle nie
przejmujesz się co będzie z Twoim dzieckiem, może jest ono bardzo związane z
ojcem"

jak to ! przecież P napisała, że jednak chce zostać z mężem, poza tym pisała o
wyrzutach sumienia (dotyczących pewnie też dziecka). Poza tym miała tyle odwagi
aby opisać swój problem na forum internetowym

[Gość: 123]

moja rada - zostań z mężem to będzie najlepsze i najspokojniejsze rozwiązanie

pozdrowienia

[Gość: M & Ms]

Wedlug mnie juz sama wybralas: maz nie jest dla ciebie atrakcyjny. Na zachodzie
takie sprawy odbywaja sie szybko: rozwod, nowy zwiazek, potem za pare lat znowu
rozwod i nowy zwiazek itd. Nie wiem, czy to jest lepsze czy gorsze niz codzienne
tolerowanie czlowieka, do ktorego nic nie czujesz. Musisz sama zdecydowac
oczywiscie.

[Gość: hybryda]

Prosze M&Ms, nie wypowiadaj sie w sprawach, ktorych zgola chyba nie za bardzo
rozumiesz...:((((( Zmiana partnerow jak rekawiczki ma sie nijak do sytaucji P.
Pomysl, potem pisz.....

[Gość: P.]

Prawde mowiac nie spodziewalam sie tylu szczerych, a jednoczesnie podtrzymujacych na duchu
odpowiedzi. Szczegolnie dziekuje Wojtkowi - za zrozumienie i mile slowa. Jest mi bardzo zle i ciezko z
tym wszystkim sobie poradzic. z domu wynioslam szacunek do instytucji malzenstwa. Z drugiej
jednak strony mam wrazenie, ze przez to moje "dziedzictwo" moge cos w zyciu stracic. Nie jestem
szczesliwa i wiem, ze nie jest to moja wina. Mimo wszystko jestem dobra zona i matka, mimo ze maz
probowal obciazyc mnie wszystkimi winami za nasze problemy. Bylo juz tak, ze czulam sie winna za
wszystko, za niepowodzenia w jego pracy, za problemy finansowe, za kiepskie "lozko".
Dzieki kochankowi ( nie lubie tego slowa, ale nie wiem jak go inaczej okreslic ) uwierzylam w to, ze
jestem dobra, madra, kochana i tak naprawde niczemu niewinna.
Nadal nie wiem dlaczego o tym pisze, moze dlatego, ze w koncu trzeba swoj problem z siebie
wyrzucic. Od razu jest lepiej.

[Gość: Maria]

Skad wiesz, ze nie warto skonczyc tego zwiazku, ze nie jest tak zle zeby sie
rozstac, ze dziecku nie bedzie lepiej gdy bedzie mial szczesliwa matke... takich
pytan mozna postawic wiele. Znam rodziny, ktore sa razem ze wzgledu na dobro
dzieci, a efekt jest taki, ze zarowno malzonkowie jak i dzieci sa nieszczesliwe.
Uwazasz ze to jest lepsze, mniej egoistyczne podejscie ? Nie znasz sytuacji P.
wiec nie powinienes wypowiadac sie na temat tego czy postepuje egoistycznie. Poza
tym to dziecko dorosnie i pojdzie w swiat, a ona stwierdzi ze poswiecila sie dla
dziecka i nie miala nic dla siebie z tego zycie, a chyba ma do tego prawo, jest
nie tylko matka ale przede wszystkim czowiekiem.
Dziecko jest bardzo wazne ale nie mozna poswiecic wszystkiego dla niego,
nieszczesliwa matka nie jest najlepsza matka. A stwierdzenie "szanuj męża swego,
bo możesz mieć gorszego" po prostu mnie rozbroilo. To pewnie jest powod dla
ktorego tak wiele rodzin zyje razem choc nienawidza sie z calego serca...
Pozdrawiam

Gość portalu: rico napisał(a):

> Spróbój dostrzec u swego męża jakieś dobre cechy, zalety. Wyjedźcie gdzieś
> razem choć na kilka dni, zakochajcie się znowu w sobie! Naprawdę nie warto
> niszczyć tego wszystkiego przez co razem przeszliście, spróbójcie zacząć
> wszystko od nowa, przecież nie jest aż tak źle żeby się rozstać. Dopatruję sie
> w Twojej postawie egoizmu, myślisz tylko o sobie i swym kochanku. W ogóle nie
> przejmujesz się co będzie z Twoim dzieckiem, może jest ono bardzo związane z
> ojcem. Najlepszym rozwiązaniem jest zapomnieć całkowicie o tym drugim i
> poświęcić się rodzinie no i przede wszystkim "szanuj męża swego, bo możesz mieć
>
> gorszego" :-) Pozdrawiam.

[hollow]

Gość portalu: P. napisał(a):

> Sama nie wiem czemu prosilam o rade i czego sie spodziewalam, ale juz chyba pod
> jelam decyzje - wycofuje sie
> z tego ukladu. Kocham go, ale ....za duzo jest wlasnie tych" ale".

teraz tylko jedna sprawa - czy porozmawiasz z nim i powiesz mu o tym drugim?
wedlug mnie to dosc wazna kwestia jesli nadal chcesz byc z mezem.
pozdrawiam, hollow

[Gość: barabasz]

witam Cie, P !
zostania z kims z powodu "wyrzutow sumienia" jest najgorszym z mozliwych
rozwiazan.
znam malzenstwo: on 71, ona 66, oboje w dobrej kondycji fizycznej i umyslowej,
mieszkajace od lat obok siebie w mieszkaniu 2-pokojowym na zasadzie moj pokoj,
twoj pokoj, moj telewizor, twoj telewizor, moje polki w lodowce etc.etc.
dopoki dzieci byly w domu, zachowywane byly pozory rodziny i fasada na zewnatrz.
syn nie pamieta ani jednej sytuacji, kiedy ojciec pocalowalby badz przytulilby
matke, poladzil ja po policzku lub uczynil inny podobny gest.
zostac musisz wtedy, gdy swiadomie wybierzesz te droge, gdy uznasz, ze takie
jest Twoje przeznaczenie i postanowisz pracowac nad polepszeniem status quo, co
glownie oznacza refleksje nad samym soba i pytanie, co moge j a moge zmienic
na lepsze. nie ulega watpliwosci, ze jest to droga trudniejsza, niz "rzucenie
recznika", czyli zakonczenie zwiazku.
niezaleznie od wyboru wazne jest zachowanie respektu i szacunku, tzn. nie
czynienie niczego, co raniloby niepotrzebnie i niesprawiedliwie druga osobe (ze
ran nie da sie uniknac, to jasne)
nigdy i w zadnym przypadku nie probujcie "przeciagac" dziecka na czyjas strone,
bo wyrzadzicie mu straszna krzywde i spowodujecie rozdarcie wewnetrzne. dziecku
trzeba wytlumaczyc sytuacje tak, aby moglo ja, stosownie do wieku, zrozumiec.
musi ono wiedziec, ze jest kochane i akceptowane przez obojga niezaleznie od
ich problemow i ze nie ponosi zadnej winy za ich problemy !
przy calej zlozonosci sytuacji postaraj sie zastanowic nad tym, ze wolnosc
oznacza tez czasem umiejetnosc rezygnacji. inaczej mowiac spojrzenie na zycie
nie pod katem, co m i sie nalezy. lecz: ile jestem winny(a)? bo zycie jest
tez powinnoscia i sluzba...

pozdrawiam Cie serdecznie
zycze zarowno madrosci jak i sluchania glosu serca.
b.

[Gość: P.]

Bardzo sie ciesze, ze na forum jest jednak tylu fajnych i madrych ludzi. Balam sie pisac akurat tu, bo niektore
tematy i odpowiedzi na nie, nie zawsze sa mile dla oka.
Tak jak pisalam wczesniej, podjelam juz decyzje. Nie wiem czy dobra, czy zla - wszystko wyjdzie w tzw. praniu.
Zakoncze swoj romans, bo wyrzuty sumienia mnie zjedza. ale te wyrzuty sumienia nie dotycza niestety mojego
meza. Dotycza tej drugiej kobiety, ktora jest jeszcze mniej winna ode mnie i najprawdopodobniej kocha swojego
meza. Nie chcialabym rozbijac jej malzenstwa. Bardzo jej zazdroszcze takiego mezczyzny przy boku, ale to nie
upowaznia mnie do odbierania go jej.
Postaram sie uporzadkowac swoje zycie .....kolejny raz. Nie wiem czy mi sie to uda, bo jesli nie to juz niedlugo
bede stara zgoszkniala kobieta.
Trzymajcie za mnie kciuki.

[gepe]

Trzymam!
gepe

[Gość: Anonim]

Do P. Jestes w bardzo dziwnej sytuacji. Wyglada jak bez wyjscia. Na czyims
nieszczesciu, nie zbudujesz swojego. Ale przeciagac nieudane malzenstwo, to tez
nie ma sensu. Czy aby na pewno bylas zakochana w tym kims. Czy moze byl to
tylko tymczasowy odlot spowodowany czyms co w twoim domu nie gralo tak jak
trzeba. Twoja przyszlosc, i twojej rodziny jest w twoich rekach, ale
stwierdzenie - zostaje i zrywam z kochankiem jest moim zdaniem tymczasowe. Za
rok, dwa poznasz znowu kogos kto przewroci ci w glowie i bedziesz znowu pisac.
Zastanow sie czy wszystko w twoim malzenstwie jesk ok. Co jest lepsze,
naprawiac stare czy zaczynac nowe ?
Musisz podjac decyzje doroslej osoby. Najlepiej nie poparta przezyciami
ostatniej nocy ale zimnym rozrachunkiem z samym soba. Zostaw swoje wyrzuty
sumienia. Poczekaj az wszystko sie uspokoi, przeanalizuj swoje zycie jeszcze
raz. Najglupsze jest decydowanie pod wplywem emocji i sumienia. Z mezem musisz
byc szczera. Jak szczera - zalezy od was. Najgorsza prawda jest lepsza niz
najdoskonalsze klamstwo.

Zycze powodzenia i pozdrawiam, Anonim

[Gość: Jazon]

Trzymaj sie cieplo i nie trac nadziei...Serdecznie Ci wspoczuje, ze tak Ci sie
trafilo. Przestroga dla innych, jeszcze wolnych. Starannie dobierajmy sobie
partnerow na reszte zycia. Przynajmniej Ci , ktorzy wierza w nierozerwlanosc
zwiazku malzenskiego...Ja wierze...
Mysle, ze na dluzsza mete wybralas dobrze bo chyba nigdy tak naprawde
prawdziwego szczescia nie udaloby Ci sie osiagnac w ten sposob. Ze wzgledu na
Twoje sumienie i przekonania. Kurcze, chyba tylko szczerosc wobec Twojego
obecnego meza moglaby cos poprawic. Nie mam tu na mysli, wyznania o zdradzie
ale o tym z czym ci zle...
Zal mi Ciebie bardzo. Jego zreszta tez. Czemu tak czesto jest , ze sie ludzie
tak wzajemnie rania i krzywdza? A przeciez tak chcieli byc kiedys ze soba
razem...
Malzenstwo jest najciezszym zakonem-tak kiedys uslyszalem. Duzo w tym prawdy...
Trzymaj sie sie jeszcze raz i powodzenia!
Jazon.

[Gość: PPM]

Mysle ze powinnas naswietlic troche dla meza swoja
sytuacje( nie mowie o wspominaniu o kochanku). Musisz
wystapic ze swoimi zadaniami ( niech one nie przekraczaja
mozliwosci Twojego meza). To, ze Ciebie obwinil za to
i za tamto nie rob z tego problemu. Staraj sie
to w jakis sposob zapomniec, moze zrozumiec nawet.
Czasami mezczyzna nie zdajac sobie sprawy ze
przynosi bol zonie rzuci kilka niepotrzebnych slow (
szczegolnie gdy cos sie nie uklada). Moze tutaj
jest juz taki jego charakter. Napewno on ma
wiele dobrych cech taksamo. Staraj sie je
wykorzystac gdyz dla niego one sa normalne,
niezauwazalne nawet. Mysle tez ze rozmowa z nim
powinna nastapic raczej w oderwaniu od codziennosci czy
obecnej rzeczywistosci. Staraj sie ja przeprowadzic w
duchu takim zeby odczuwal ze Tobie na nim zalezy,
ze go kochasz. To powinno Ci pomoc w dalszych
poczynaniach. Pozdrawiam i zycze sukcesu.

[Gość: satyna]

poznałam twój problem,czytajac twoja wypowiedz i innych...nie bede obiektywna
w tej sprawie.... jestem wlasnie taka kobieta, ktora bardzo kochala swojego
męza, a ktory uklada od trzech lat zycie z inna... boli bardzo, podnosze się z
samego dna....prawda jest ,ze szczęscia nie buduje sie na cudzym
nieszczesiu..mąz(jeszcze nie jestesmy po rozwodzie) nie jest juz taki
szczesliwy i usmiechniety jak kiedys...mysle ze gdyby mogl wrocilby czas..ale
sie nie da...dzieci przeszly to bardzo.. nadal to ich dotyczy, i dotyczyc
bedzie (10, 5 lat)..a proponowane tu madre rozwiazania sa nierealne...zbyt duzo
emocji ....jesli jest ci zle w twoim obecnym zwiazku...porozmawiaj z męzem,
sprobuj jeszcze wyjasnic , w koncu cos was kiedys łaczylo..jesli nie...to
zakoncz,ale z obecnym kochankiem, jak go nazwalas jest rozowo teraz ,gdy nikt o
was nie wie. zastanawialas sie czy wasza"milosc" przetrwa burze, ktorych
jeszcze nie znacie..czyli rozwody, wyrzuty sumienia, zwlaszcza ze ponoc wasze
rodziny sie znaja, dzieci tez...nie naklaniam Cie do bycia na sile w zwiazku
obecnym z męzem, skoro byc z nim nie chcesz..ale rozbicie rodziny tej drugiej
kobiecie jest czyms, z czym mozesz sobie w przyszlosci nie poradzic..a po kilku
latach stwierdzic ,ze nie bylo warto, poczekaj, moze spotkasz kogos wolnego kto
pokocha Ciebie taka jaka jestes obecnie a jakiej nie akceptuke mąz.Nigdy nie
pisalam na zadnym forum, nie wiem czy moja wypowiedx jest logiczna, ale zbyt
duzo nagle mysli przyszlo, wiem jedno, ze nie ma nikt prawa rozbijac komus
innemu rodziny. Kto tego nie przeszedl, nie wie jakie to problemy, nie chcesz
byc z męzem odejdz, ale nie krzywdź innych, ktorzy z twoim męzem nie maja nic
wspolnego...

[Gość: ona]

to nie jest kwestia tego, czy wybranek ma juz rodzinę, czy też nie, chociaż
jest to niezwykle istotne; to, do czego mam wątpliwości (subiektywnie, bo
wynikające z moich własnych doświadczeń), to to, czy warto stawiać życie do
góry nogami z powodu wielkiej namiętności
chyba im większa, tym z większym hukiem się kończy
ja tak zrobiłam, postawiłam wszystko na jedną kartę, bez niego nie wyobrażałam
sobie życia, bałam się, że będę do końca swoich dni żałować, że straciłam coś
wyjątkowego, a teraz... nawet nie mogę sobie przypomnieć, co mnie w nim tak
fascynowało (a może to nie był on?)
zakasował (w sensie negatywnym) mojego pierwszego męża, a kiedyś myslałam, że
już gorzej być nie może; to jemu wciąż wybaczałam podłości, których nie
darowałabym nikomu innemu, to ja przepraszałam go za wszystko, rozstawaliśmy
się i wracaliśmy do siebie
ucierpiały na tym dzieci (moje), którym zmarnowanego dzieciństwa nie zwrócę, a
ja znów wychodzę ze związku okaleczona emocjonalnie i to o wiele bardziej niż
przed kilkoma laty
no i to poczucie winy wobec dzieci...
generalnie rzecz biorąc, myślę, że nie warto

[Gość: up]

Gość portalu: ona napisał(a):

> to nie jest kwestia tego, czy wybranek ma juz rodzinę, czy też nie, chociaż
> jest to niezwykle istotne; to, do czego mam wątpliwości (subiektywnie, bo
> wynikające z moich własnych doświadczeń), to to, czy warto stawiać życie do
> góry nogami z powodu wielkiej namiętności
> chyba im większa, tym z większym hukiem się kończy
> ja tak zrobiłam, postawiłam wszystko na jedną kartę, bez niego nie wyobrażałam
> sobie życia, bałam się, że będę do końca swoich dni żałować, że straciłam coś
> wyjątkowego, a teraz... nawet nie mogę sobie przypomnieć, co mnie w nim tak
> fascynowało (a może to nie był on?)
> zakasował (w sensie negatywnym) mojego pierwszego męża, a kiedyś myslałam, że
> już gorzej być nie może; to jemu wciąż wybaczałam podłości, których nie
> darowałabym nikomu innemu, to ja przepraszałam go za wszystko, rozstawaliśmy
> się i wracaliśmy do siebie
> ucierpiały na tym dzieci (moje), którym zmarnowanego dzieciństwa nie zwrócę, a
> ja znów wychodzę ze związku okaleczona emocjonalnie i to o wiele bardziej niż
> przed kilkoma laty
> no i to poczucie winy wobec dzieci...
> generalnie rzecz biorąc, myślę, że nie warto


Ja byłam w identycznej sytuacji. Wybrałam tego drugiego. Jesteśmy 3 rok po
ślubie. Jesteśmy szcześliwi ze sobą. Już nie musimy znosić nieudanych związków.
Dzieci? Matka dzieci drugiego mojego męża okazała się najpodlejszą babą jaką
mozna sobie wyobrazić. Kryjąc przed dziećmi swoją winę w rozpadzie ich małżeństwa
(sąd tak orzekł), próbowała pozbawić dzieci ojca, mówiąc, że on je zostawił.
Walka w sądach trwała ze 2 lata po rozwodzie. W końcu sąd ukarał ją grzywną za
rozrywanie więzów dzieci z ojcem. Teraz razem ze wszystkimi dziećmi jeździmy na
wakacje i mówimy im ,że ich kochamy. Zawsze mogą na nas liczyć i spędzać z nami
czas co robią (15,15,12). Dzieci już nie muszą patrzeć na chore związki. Od nas
uczą się jak wygląda normalna rodzina. Memu byłemu mężowi też drugi raz się
powiodło. Co ja mówię, to już młodzież.

[Gość: Don Skar]

moze byc lepiej....


Konflikty i kryzysy w małżeństwie są niestety zjawiskiem zupełnie normalnym.
Mąż i żona są dwoma różnymi osobami, mającymi różne cechy osobowości; osobami,
które wychowały się w dwóch różnych środowiskach rodzinnych, były poddane
różnym wpływom środowiska szkolnego, towarzyskiego, zawodowego. Dlatego, nawet
przy najlepszej woli może wystąpić wzajemne niezrozumienie, przeradzające się w
konflikty. Rzadko jednak zdarza się tak, by dwoje ludzi mających naprawdę dobrą
wolę , budując swoje życie w oparciu sakrament małżeństwa , nie mogło się ze
sobą porozumieć.
Weekend rekolekcyjny Spotkania Małżeńskie okazał się bardzo owocny dla wielu
takich małżeństw. Dlatego bardzo serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w
jednym z podanych terminów. Nigdy nie jest za późno!
W sytuacjach szczególnych, kiedy porozumienie zdaje się być wyjątkowo trudne,
prosimy napisać do: Irena i Jerzy Grzybowscy,skr.poczt. 34; 02-792 Warszawa
78,tel.[phone];e-mail:[e-mail];

Na "Spotkania Małżeńskie" przyjeżdżają ludzie w różnym wieku, o różnym stażu
małżeńskim, różnym poziomie wiedzy i zaangażowania religijnego, z różną skalą
uczuć łączących lub dzielących małżonków. Na weekend mogą przyjeżdżać zarówno
tzw. "dobre małżeństwa" jak i małżeństwa przeżywające poważne konflikty, często
będące nawet na etapie rozmów o rozwodzie. W weekendzie uczestniczyło też wiele
par małżeńskich, które miały zamiar ponownie się połączyć po separacji.
Zapraszamy każde małżeństwo, które pragnie, by ich wspólne życie nieustannie
się rozwijało. Nie stawiamy uczestnikom barier formalnych.




ODPOWIEDZIALNI KRAJOWI- Irena i Jerzy Grzybowscy,skr.poczt. 34;02-792 Warszawa
78,tel.[phone];e-mail:[e-mail];

Diecezja bielsko-żywiecka-
Krystyna i Krzysztof Jonkiszowie, tel. [phone];e-mail:[e-mail];
[e-mail]
ks. Adam Bieniek, tel.[phone]
Diecezja gdańska-
Maria i Janusz Długońscy, tel. [phone];
Dom Rekolekcyjny Ojców Jezuitów, ul. Tatrzańska 35
81-313 Gdynia, tel. [phone]
O. MariuszPlenzler SJ, e-mail: [e-mail]
Diecezja kaliska-
Zenona i Piotr Szymańscy,tel.[phone]
o.Aleksander Jacyniak SJ, Dom Rekolekcyjny Ojców Jezuitów, ul. Stawiszyńska 2,
62-800 Kalisz, tel. [phone]
Diecezja kielecka-
Izabella i Zbigniew Złonkiewiczowie,tel. (0-41)(ośrodek w trakcie organizacji)
Diecezja krakowska-
Jolanta i Tomasz Basista, tel.[phone];e-mail:[e-mail]
o. Jakub Kruczek OP, Ojcowie Dominikanie, ul. Stolarska 12, 31-043 Kraków,
tel. [phone]


Diecezja legnicka-

Teresa i Adam Smolińscy, tel. [phone]; ks. Bronisław Piśnicki,
ul.Karola Miarki 24 , 58-400 Kamienna Góra

Diecezja łódzka-
Maria i Marek Stradel, tel. [phone],ks.Adam Bajer
Diecezja opolska-
Teresa i Tomasz Jurosowie, tel. [phone],
ks. Ryszard Kinder, parafia św. Krzyża, ul. Katedralna l, 45-007 Opole,tel.(0-
77)453-03-34;e-mail: [e-mail]
Strona Ośrodka opolskiego Spotkań Małżeńskich -
www.katedra.softart.com.pl/spotkania.htm
Diecezja poznańska-

Violetta i Marek Barszczewscy, Poznań, tel. [phone], e-mail:
dyktator@mjcomputer,com.pl
ks. Krzysztof Sielski MSF, Dom Rekolekcyjny Misjonarzy Świętej Rodziny, Bąblin
5, 64-607 Kiszewo, tel. [phone]
Diecezja przemyska-
Jadwiga i Wiesław Solarzowie, tel. [phone];
o.Mirosław Kantypowicz OP, Klasztor Ojców Dominikanów, ul. Dominikańska 25, 37-
500 Jarosław, tel. [phone]


Diecezja sandomierska-

Irena i Jan Pieńczakowie, tel.[phone],
ks. Michał Józefczyk, ul. Jędrusiów 16, 39-400 Tarnobrzeg, tel. [phone]-
69, o.Maciej Złonkiewicz OP, klasztor Dominikanów


Diecezja sosnowiecka-

Małgorzata i Andrzej Kędziorscy,tel. [phone];ks.Jan Gut,ul.Przemysłowa
3, 43-603 Jaworzno-Pieczyska,tel. [phone]
[e-mail]


Diecezja szczecińska-

Jolanta i Tadeusz Litwińscy, tel.[phone]
ks. Marian Bartos SAC, ul. Świętego Ducha 9, 70-205 Szczecin,


Diecezja toruńska-

Halina i Janusz Mazurkowie,tel.[phone]
ks. Edmund Sikorski, ul. Skarżyńskiego 4, 85-798 Bydgoszcz, tel. [phone]

Diecezja warszawska-

Irena i Jerzy Grzybowscy ,skr.poczt. 34; 02-792 Warszawa 78,
tel. [phone];e-mail:[e-mail];
patrz także: Wieczory dla Zakochanych oraz Małżeństwa niesakramentalne
ks. Paweł Dobroszek, tel.[phone]


Diecezja wrocławska-

Alicja i Wiesław Ściegienkowie, tel.[phone];e-mail:[e-mail]
O.Marcin Mogielski OP, e mail: [e-mail]

Diecezja zielonogórsko-gorzowska-

Mariola i Piotr Narowscy, tel. [phone]l;
ks. Edward Nowakowski,Os.Łużyckie 52,66-200 Świebodzin,

index.htmindex.htm






Terminy weekendów w 2001 roku
08-10 czerwca-Warszawa (Zalesie)
08-10 czerwca-Wrocław
21-23 września-Jelenia Góra
05-07 października- Kalisz
05-07 października- Łódź
12-14 października-Poznań
19-21 października-Przemyśl
19-21 października-Warszawa
19-21 października-Wrocław
26-28 października-Gdynia
26-28 października-Olsztyn
09-11 listopada-Jelenia Góra
09-11 listopada- Łódź
09-11 listopada-Opole
09-11 listopada-Gdynia
16-18 listopada-Warszawa(weekend dla małżeństw w powtórnym związku po rozwodzie)
23-25 listopada- Lublin
07-09 grudnia -Jelenia Góra
07-09 grudnia -Warszawa
index.htmindex.htm