Ile dzieci chcecie mieć/macie?

[wawak1]

Takie małe pytanie na dzień dziecka, choć forumowe dyskusje na temat dzieci
rozwinęły się w jego wigilię :) Ja kiedyś myślałem o trójce, ale rzeczywistość
weryfikuje młodzieńcze wyobrażenia. Na razie nie mam i nie wygląda na to abym
miał mieć.

0 nt

[kontik_71]

Ja też n/t

[mini_kks]

[avital84]

Ja podobnie kiedyś myślałam o trójce, ale nic nie wskazuje na to bym miała mieć. ;)

[pani.misiowa]

Avital, Ty to młoda jeszcze jesteś przecież. masz duzo czasu

[pani.misiowa]

Na razie żadnego, ale chce mieć dwójkę, no chyba że się trafi 3. to
też będę szczęśliwa

[asqe]

ja tam nie chce miec dzieci i wiem to prawie na pewno.
ale w srode zrobilam test i potem przez te kilka minut siedzialam w
lazience i tak bardzo chcialam zobaczyc te dwie cholerne kreski
(jedna wyszla tylko).
no wiec nie, nie chce miec dzieci

[amelkalexi]

Chcialam dwoje i mam... parke:-)

[summerwine]

chce 3 ale jeszcze nie mam żadnego, może być i tak że 1 da mi już w kość i wtedy
hmmm...zobaczymy co będzie

[kitek_maly]

2 lub 3. Będę mieć. Kiedyś na pewno. :-)
A dlaczegu uważasz, że nie dane Ci będzie zostać ojcem?

[wawak1]

Bo sam nie urodzę :)

[kitek_maly]

Hmm a ja myślałam, że masz jakąś towarzyszkę życia.
Tak czy inaczej nie narzekaj. Nie wiem ile masz lat, sądzę, że
poniżej 30. :-) To że sam nie urodzisz to jest oczywiste. Ale tak
naprawdę Tobie zegar nie tyka. O dzieciach możesz marzyć nawet jako
samotny 40-latek. :-) Ważne, żeby odpowiednio młodą kobietę
upolować. ;-)

Myślę o jednym n/t

[sundry]

mam 2/chciałabym 3

[ania.silenter]

ale pomijając kwestie finansowe najbardziej boję się, że znów urodzę wcześniaka
a nie ma gorszej rzeczy na świecie niż bezradne przyglądanie się cierpieniu
własnego dziecka.

OT prywatny

[i.nes]

Aniu, zawsze jak widzę Twoją sygnaturkę, to jakoś mi się smutno na duszy robi, a
przecież masz taką optymistyczną wizytówkę.

Ines

[ania.silenter]

i.nes napisała:

> Aniu, zawsze jak widzę Twoją sygnaturkę, to jakoś mi się smutno na duszy robi,
> a
> przecież masz taką optymistyczną wizytówkę.
>

a dlaczego? Chcesz o tym porozmawiać? Ciekawa jestem, co w tym smutnego??

[i.nes]

Przepraszam, źle zinterpretowałam, ale już wiem, o co chodzi.

:)

[ania.silenter]

i.nes napisała:

> Przepraszam, źle zinterpretowałam, ale już wiem, o co chodzi.
>

A ja się domyślam - chodzi o te daty przy imionach dzieci? Rzeczywiście
wyglądały dość ponuro/pogrzebowo. Przywędrowałam tu z forów dzieciowych, gdzie
dużo osób miało swoje pociechy wraz z datami ich urodzin w sygnaturkach:).

[i.nes]

Cieszę się, że się myliłam :)

0 n/t

[bertrada]

[kontik_71]

O to mamy cos wspolnego :)

jedno dziecko, wyższy poziom życia

[marysia_wroc]

Chciałabym mieć jedno dziecko. Z różnych powodów. Wychować jedno, przejść przez
okres niemowlęctwa to już sztuka, gdy dziecko podrośnie i ma się w końcu trochę
czasu dla siebie, na przespanie całej nocy, na wyjście gdzieś- pojawia się
drugie i wszystko zaczyna się od początku. Teraz nie wiem, czy bym tego chciała,
patrząc na kuzynkę przy drugim dziecku. Jednak pomijając trochę egoistyczne
względy, myślę , że trzeba myśleć perspektywistycznie jeśli chodzi o finanse.
Dzieci rosną, idą do szkoły i zaczynają się niezłe wydatki. Osobiście
chciałabym, aby moje dziecko miało świetny dostęp do edukacji, np. przedszkole
językowe, prywatne lekcje, szkoła w Londynie, żebyśmy razem spędzali świetne
wakacje np. za granicą. Wyjazd na miesiąc na kurs językowy np. do Londynu to
wydatek z rzędu ok 7-8 tyś zł. Gdy ma się dwoje dzieci- 16 tyś. To duża róznica.
To samo z rodzinnymi wczasami, wyjściami do kina, teatru czy na baseny.
Osobiście wolę mieć jedno dziecko i mu to zapewnić niż więcej, a pozbawić takiej
możliwości. Zresztą obalam teorię , że dziecko powinno mieć rodzeństwo- ja nie
mam i nigdy źle się z tym nie czułam. Było mnie stać na to, na co nigdy nie
mogli sobie pozwolić moi znajomi, mający rodzeństwo- sami tak mi mówili i wręcz
chcieliby być jedynakami. Dlatego kwestia jednego dziecka na razie najbardziej
mi odpowiada. Znam wiele rodzin z dwójką, trójką dzieci , które musiały bardzo
zaciskać pasa, oszczędzać, koszty ogromne- gdyby było jedno dziecko, żyłoby im
się o wiele lepiej, dlatego uważam, że należy pomyśleć przysżłościowo, no chyba,
że naprawdę ma się full kasy

[marysia_wroc]

*perspektywicznie rzecz jasna, nie perspektywistycznie :D zagalopowałam się ;-)

[rosa_de_vratislavia]

marysia_wroc napisała:

> Chciałabym mieć jedno dziecko.

Wiesz 9 lat byłam jedynaczką i moi rodzice (naprawdę fajni, mądrzy)
poświecali mi dużo czasu. A płakałam w poduszkę,że nie mam
rodzeństwa. Układałam jako pięciolatka wierszyki o potencjalnym
brcie/siostrze.
Z tego powodu zdecydowałam się na dwójkę w małym odstępie czasu.
A potem okazało się,że dzieci bawią się razem i rodzice są im mniej
potrzebni!
Dziecaki razem wychodza na podwórko ( mniejsze prawopodobieństwo,że
coś złego się stanie - dugie narobi krzyku), razem się bawią w
deszczowe dni..a teraz będa w jednej szkole, więc o sobie zadbają,
będzie im raźniej no i będa same wracać do domu.
Więcz mojego egocentrycznego punktu widzenia - dwoje dzieci to
oszczędność czasu! Wiesz,że czasem jeszcze biorę pod opiekę dziecko
znajomych? Jak jest trójka - już zupełnie nic ode mnie nie chcą :D
Plusem posiadania więcej niż jednego dziecka jest to,że ucza się
negocjacji, kompromisu - wszelkich umiejętności społecznych,
przydatnych potem w zyciu.

Tak więc jako wieloletnia jedynaczka uważam,że dziecko, które ma
rodzeństwo, ma większe szanse na sukces i szczęsliwe życie.

[marysia_wroc]

>" Tak więc jako wieloletnia jedynaczka uważam,że dziecko, które ma
> rodzeństwo, ma większe szanse na sukces i szczęsliwe życie."

Przepraszam, a to przepisałaś z jakiejś pseudomądrej książki czy sama
wymyśliłaś? na jakiej podstawie tak uważasz? Nie wiem, co sukces w życiu ma
wspólnego z posiadaniem rodzeństwa ??? tak samo jak szczęśliwe życie? wybacz,
ale generalizujesz. Nie twierdzę, że nie ma udanych rodzństw, ale znam też
takie, które nie są jakoś związane ze sobą emocjonalnie- już w dorosłym życiu i
teoretycznie tylko "mają kogoś"- nie pochodzą wcale z rodzin patologicznych. JA
jestem jedynaczką i nigdy nie czułam się nieszczęśliwa z tego powodu, wręcz
przeciwnie. Na sukcesy też narzekać nie mogę ;) więc noe generalizuj, bo ja znam
wielu szczęśliwych jedynaków, którzy nigdy nie mieli parcia na rodzeństwo. Poza
tym ważne są też sprawy finansowe, o których napisałam wcześniej, aby nie radzić
sobie "jakoś", ale świetnie sobie radzić

[rosa_de_vratislavia]

marysia_wroc napisała:

> >" Tak więc jako wieloletnia jedynaczka uważam,że dziecko, które ma
> > rodzeństwo, ma większe szanse na sukces i szczęsliwe życie."
>
> Przepraszam, a to przepisałaś z jakiejś pseudomądrej książki czy
sama
> wymyśliłaś?

Nie prowadź demagogicznej dyskusji, używając wartościujących słów
typu "pseudomądra książka". Jeśli wzięłam to ze żródła, to z góry
zakładasz,że materiał w nim zawarty jest nic niewart?
To samo moge powiedzieć o Twoich wywodach.
Jesteśmy na forum dyskusyjnym - dyskutujmy zatem,zamiast się
wzajemnie obrażać. Nie bardzo mam ochotę na rozmowę, jak się
nastawiasz konfrontacyjnie.

[marysia_wroc]

Jeśli masz ochotę na rozmowę, rozmawiaj, ale pisz własnymi słowami, a nie
przepisuj dwóch wyjętych z kontekstu zdań, bo wygląda to komicznie.
Poza tym każdy przypadek jest inny, a Ty masz skłonności do generalizowania. Nie
obrażam Cię,lecz piszę szczerze, co myślę. Poza tym nie do końca wiesz, w jakim
kontekście użyć pewnych słów, np:
"Nie prowadź demagogicznej dyskusji"- proponuję dokładniej sprawdzić znaczenie
słowa "demagog" w słowniku i użycia go w odpowiedniejszym kontekscie. Tak dla
Twojego dobra ;-)

[rosa_de_vratislavia]

marysia_wroc napisała:

> Jeśli masz ochotę na rozmowę, rozmawiaj, ale pisz własnymi
słowami, a nie
> przepisuj dwóch wyjętych z kontekstu zdań,

Nie przepisuję. To była moja refleksja.
Znam też pojęcie demagogii.
W dyskusji nie używam wartościujących słów
typu "pseudomądry", "pseudonaukowy", tylko dlatego,że się nie
zgadzam ze swoim rozmówcą.

wtrącę się

[vandikia]

rodzeństwo to jedna z najpiękniejszych "rzeczy" jakie w zyciu mam, o
które chce dbać i któremu mogę wiele poświęcić
lata młodości spędzone na bojach o bluzki, ciuchy, rodzaj słuchanej
muzyki, a później budowanie zupełnie innych relacji
myślę też, że dzieci zupełnie inaczej się rozwijają mając rodzeństwo
i że są szczęśliwsze (chociaz to bardzo delikatne stwierdzenie)

[echo1111]

Proponuję przeczytanie ksiązki J. Pitkeathley D. Emerson "Jedynacy".
Może będzie pomocna przy podjęciu decyzji czy zdecydować się na
drugie dziecko.

[bertrada]

> Plusem posiadania więcej niż jednego dziecka jest to,że ucza się
> negocjacji, kompromisu - wszelkich umiejętności społecznych,
> przydatnych potem w zyciu.

Z tym to ja bym polemizowała. Ktoś kto całe życie musiał o wszystko
walczyś i dbać żeby mu nikt niczego nie zabrał nie będzie w
przyszłości skłonny do kompromisów i dzielenia się. Łatwo to
zaobserwować na przykładzie osób, które miały rodzeństwo w swoim
wieku. Jedynacy to raczej nie bardzo umią walczyć o swoje. Ale mimo
wszystko wydaje mi się, że te cechy to raczej geny a nie wychowanie.
Osobowość to cecha wrodzona a nie nabyta. Siedzi w tych pierwotnych
strukturach mózgu, które są praktycznie nie podatne na wpływy
środowiska.

Ja też nie miałam rodzeństwa i nie wiem jak potoczyłoby się moje
życie gdybym miała. Czasem myślę, że jakbym miała na codzień
przykład osoby, która świetnie sobie radzi w życiu, jest towarzyska
i niczym się nie przejmuje to może przejęłabym jakieś wzrorce
zachowań i stała się bardziej otwarta i pewna siebie. A może nie, bo
na przykład dostałabym etykietkę tej gorszej i popadła w jeszcze
większe kompleksy. A może to ta osoba byłaby jakas dziwna a ja na
jej tle bym wypłynęła? Trudno powiedzieć. ;)

[rosa_de_vratislavia]

bertrada napisała:

> > Plusem posiadania więcej niż jednego dziecka jest to,że ucza się
> > negocjacji, kompromisu - wszelkich umiejętności społecznych,
> > przydatnych potem w zyciu.
>
> Z tym to ja bym polemizowała. Ktoś kto całe życie musiał o
wszystko
> walczyś i dbać żeby mu nikt niczego nie zabrał

Nie chodzi o wyrywanie sobie dóbr...trzeba się dogadać po prostu.
Widzę po swoich dzieciach ( podsłuchuję czasem:) jak wyglądają
negocjacje wsprawie tytułu filmu, który obejrzą na dvd:)
Chwilę się kłoćą a potem idą na kompromis. /wybór trwa czasem 20
minut.
Musza też często uzgodnić,w co się bawić (mam chłopca i
dziewczynkę), bo czasem spontanicznie bawią się w to samo,czasem ona
ulega i buduje z LEGO a on w ramach odwdzięczenia się da się namówić
na jakieś "babskie"zabawy.
Oczywiscie oboje moga się bawić osobno,jak się nie dogadają i czesto
tak bywa, więc nic nie dzieje się na siłę.
To nie jest walkao przetrwanie, o miskę ryżu i miejsce przy piecu.
Żadnemu nic nie brakuje - po prostu negocjują,ścierają się, godzą...

Widze też, jak o siebie dbają na podwórku - zawsze stają za sobą
murem we wszelkich konfliktach, choć nie zawsze bawią się w tym
samym towarzystwie.

Widzę,ajk o siebie dbają...kiedyś musiałam tłumaczyć jednemu,że jak
idzie na urodziny do kolegi, to nie musi podciągać ze stołu
cukierków dla siostry. Kiedy jedno z nich idzie do lekarza
(państwoego zresztą) i dostaje od lekarki "za dzielność" jakieś
gadżety typu lizak, cukierek, naklejka czy odpustowy pierścionek,
ZAWSZE mówi,że dla siostry/brata musi wziąć.

Tęsknią za sobą, kiedy jedno gdzieś pojedzie.
Martwią się o sobie,jak jednemu dzieje się krzywda (typu upadek z
huśtawki)

Tak więc jest i rywalizacja i ochrona i współpraca i miłość.
Tego wszystkiego nie zapewni uwaga i troska rodziców, której jako
miałam naprawdę pod dostatkiem...tego mi brakowało w dzieciństwie.

[bertrada]

Wszystko dobrze, dopóki dzieci mają podobny temperament i podobne
możliwości. Czasem sie zdarza, że jedno jest całkowicie
podporządkowane drugiemu i robi za popychadło. Bawi się w to co inni
chcą, ogląda filmy jakie inni chcą i samo przestaje się rozwijać.
Mogą się też zderzyć dwa bardzo silne i agresywne charaktery i wtedy
jest ostro. Nie ma reguły.
Ja tam nie miałam rodzeństwa ale miałam na codzień a czasem i na noc
koleżankę z sąsiedztwa. I czasem miałam jej naprawdę dość. Okrutnie
konfliktowa osoba. I mimo to, że spędzałyśmy ze sobą prawie tyle
czasu co statystyczne rodzeństwo nie było między nami żadnej
solidarności podczas zabaw z innymi dziećmi. Ona sobie ja sobie. ;)

[rosa_de_vratislavia]

bertrada napisała:

> Wszystko dobrze, dopóki dzieci mają podobny temperament i podobne
> możliwości. Czasem sie zdarza, że jedno jest całkowicie
> podporządkowane drugiemu i robi za popychadło.

No nie...od tego są rodzice,żeby wychowywać i że się tak wyrażę,
moderować w razie czego.
Nie dopuściłabym do mobbingu żadnego.
Jak były mniejsze, to syn(młodszy) wyraźnie odstawał możliwościami
werbalnymi, fizycznymi etc. (nie umiał wyartykułować, co mu się nie
podoba:),a córka miała ciągoty dyktatorskie (starsza, większa).
Wtedy zawsze dyskretnie nasłuchiwałam lub obserwowałam zabawy i jak
słychać było,że coś jest nie tak - interweniowałam.
Teraz dzieciaki są ciut starsze i wszystko się ładnie wyrównało.
Każde zna swoje atuty.
Kiedy to piszę, oboje( już w piżamach) leżą na mnie:)

[bertrada]

Córka znajomych już jako kilkulatka powiedziała swojej dwa lata
młodszej siostrze 'urodziłam się pierwsza i już zawsze będę
pierwsza' I chyba tak zostało do dziś, mimo że już sa dorosłe. ;D

Wydaje mi sie, że ważne jest żeby nie przeginać w żadną ze stron. Bo
nawet to młodsze jak poczuje, że ma wsparcie rodziców a będzie
szczwańsze to też potrafi dać w kość starszemu. Miałam koleżankę,
która równo gnębiła tak starszą siostrę. Nie ma lekko. ;)

[rosa_de_vratislavia]

bertrada napisała:
> Wydaje mi sie, że ważne jest żeby nie przeginać w żadną ze stron.
Bo
> nawet to młodsze jak poczuje, że ma wsparcie rodziców a będzie
> szczwańsze to też potrafi dać w kość starszemu.

Tu masz rację w 150%. Dzieci są mądre i nie można zbyt ostentacyjnie
jednego wspierać, bo drugie czuje się odrzucone( i będzie
agresywne),a to wspierane może czuć się beniaminkiem (ta biblijna
historia powinna być w podręcznikach chowu dzieci:)

Wyższa szkoła dyplomacji;-)
Ale i tak jestem za stadnym wychowem progenitury, plusy IMO
przeważają nad minusami.

[echo1111]

A odbiegając trochę od tematu - jak dogadywałaś się z
siostrą/bratem ? Czy 9 lat to już duża różnica wieku na tyle duża że
uniemożliwia przyjaźń między rodzeństwem? Ktoś na forum stwierdził,
że decydując się na drugie dziecko po 10 latach wychowa się dwóch
jedynaków.

[rosa_de_vratislavia]

echo1111 napisała:

> A odbiegając trochę od tematu - jak dogadywałaś się z
> siostrą/bratem ? Czy 9 lat to już duża różnica wieku na tyle duża
że
> uniemożliwia przyjaźń między rodzeństwem?

Dla mnie za duża:(
Do tego doszła różnica płci.
Dlatego zdecydowałam się na minimalny odstęp między moimi dziećmi.

> że decydując się na drugie dziecko po 10 latach wychowa się dwóch
> jedynaków.

Coś w tym jest, choć wolę mieć młodszegod dużo brata niiż
być "prawdzwą" jedynaczką.

[sundry]

Ja byłam jedynaczką przez 10 lat,i marzyłam o rodzeństwie,poza tym jestem
zaborcza,jeśli chodzi o uczucia itp."jedynackie"skłonności.Mimo to,jak widzę,ile
moja mama się namęczy z braćmi,zamiast odpoczywać,to czuję,że wolę poprzestać na
jednym.

[aggy80]

mam dwie corki i zazwyczaj jest super, :)

[liisa.valo]

2

[bertrada]

Jedno i drugie z Villem? Wybrałaś im już fińskie imiona?

[liisa.valo]

Jedno i drugie z Villem.
Imion nie mam - myślę, że on powinien się tu wykazać - ma większą
fantazję niż ja :)

[rosa_de_vratislavia]

liisa.valo napisała:

> Jedno i drugie z Villem.
> Imion nie mam - myślę, że on powinien się tu wykazać - ma większą
> fantazję niż ja :)

Dla poikki(fin. chłopca) - Juhaa...to jest tradycyjne fińskie imię,
które w dzieciństwie mnie nieodmiennie śmieszyło. Z żeńskich
proponuję Tarję. Albo Tuulę:)

[liisa.valo]

Mówiłam ci, że będę się uczyć fińskiego? Żeby mój nadmiar energii
znalazł ujście :) Już wiem, jak jest chłopiec :)
Ale to imię to mi się nie podoba - zbyt tradycyjnie :)
Dziewczynka (tytto - nad ostatnim o dwie kropeczki :) ... Tarja
bardzo ładnie :)

[rosa_de_vratislavia]

liisa.valo napisała:

> Mówiłam ci, że będę się uczyć fińskiego?

Jest taka piosenka zatem ( nie pamietam pisowni, nigdy się świadomie
nie uczyłam fińskiego): "Tuule, Tuule piokka nuori" czyli "Przybądź,
przybądź piękny chłopcze" - bardzo rzewna i ogólnie miłosna. Możesz
się nauczyć i wzywać ukochanego.
BTW, nie jesteś z Poznania? Bo tam jest chyba dobra
skandynawistyka...mylę się? Może lektorat? Ten język jest koszmarnie
trudny, sama odmiana przez przypadki to jakaś pomyłka (jest ich
chyba kilkanaście), że o długich samogłoskach nie wspomnę.Ale się da
go nauczyć i jest frajda:)
A do Twojego słowniczka możesz dopisać "wichuuri" (też pewnie
nieortograficzny zapis). To jest jedno z ich niewielu zapożyczeń z
polskiego, stosunkowo stare zresztą,bo chyba z XVII wieku.


... Tarja
> bardzo ładnie :)

Tak, Tarja to ładne imię.w sumie Tuula też brzmi sympatycznie.

[rosa_de_vratislavia]

rosa_de_vratislavia napisała:

>"Tuule, Tuule piokka nuori"

"Tuule, tuule, POIKKA nuori", przepraszam za literówkę.

[liisa.valo]

Wiem, że jest trudny, ale mam wewnętrzną motywację :)Ale mówią, że
tam się wymawia tak jak się pisze, tylko trzeba wyczaić, co te
ogonki i kropeczki znaczą :D Tylko te 15 przypadków :)
Już zaczęłam ćwiczyć "gardłowe" - jakkolwiek to nie brzmi - "A"

[rosa_de_vratislavia]

liisa.valo napisała:

> Wiem, że jest trudny,

Tylko,że jak pomylisz samogłoskę długą z krótką lub źle wymówisz
jakąś "pochyloną", to możesz strzelić dramatyczną gafę:)
Na szczęście mieszkańcy Suomi mówią wszyscy po angielsku, łącznie z
drwalem w lesie i przekupką, sprzedającą śledzie na targu.

[liisa.valo]

Ville Valo też po angielsku, w związku z czym zaczęłam ćwiczyć także
angielski i jeszcze trochę będę trinlingwialna :) A najwyżej jak
sama nie dam rady, Ville pomoże. Wszak jest cudny, czyż nie? I inna
odpowiedź niż "Kyllä" - nie wchodzi w rachubę :)

[liisa.valo]

ojej, "trilingwialna" oczywiście :)

[bertrada]

Poćwicz sobie:
Tu jest wymowa:
www.youtube.com/watch?v=_mdMb6bRXt4&NR=1
A tu jest tekst:

Nuapurista kuulu se polokan tahti
jalakani pohjii kutkutti.
Ievan äiti se tyttöösä vahti
vaan kyllähän Ieva sen jutkutti,
sillä ei meitä silloin kiellot haittaa
kun myö tanssimme laiasta laitaan.
Salivili hipput tupput täppyt
äppyt tipput hilijalleen.

Ievan suu oli vehnäsellä
ko immeiset onnee toevotti.
Peä oli märkänä jokaisella
ja viulu se vinku ja voevotti.
Ei tätä poikoo märkyys haittaa
sillon ko laskoo laiasta laitaan.
Salivili hipput.

Ievan äiti se kammarissa
virsiä veisata huijjuutti,
kun tämä poika naapurissa
ämmän tyttöä nuijjuutti.
Eikä tätä poikoo ämmät haittaa
sillon ko laskoo laiasta laitaan.
Salivili.

Siellä oli lystiä soiton jäläkeen
sain minä kerran sytkyyttee.
Kottiin ko mäntii ni ämmä se riitelj
ja Ieva jo alako nyyhkyytteek.
Minä sanon Ievalle mitäpä se haittaa
laskemma vielähi laiasta laitaa.
Salivili.

Muorille sanon jotta tukkee suusi
en ruppee sun terveyttäs takkoomaa.
Terveenä peäset ku korjoot luusi
ja määt siitä murjuus makkoomaa.
Ei tätä poikoo hellyys haittaa
ko akkoja huhkii laiasta laitaan.
Salivili.

[bertrada]

A tu jest prawdziwy Fin tańczący na lodzie do tego utworu:

www.youtube.com/watch?v=5oI6hBJZ7ag

[liisa.valo]

Kiitos

[liisa.valo]

To znaczy: senk ju :)

2

[rosa_de_vratislavia]

wawak1 napisał:

> Takie małe pytanie na dzień dziecka, choć forumowe dyskusje na
temat dzieci
> rozwinęły się w jego wigilię :) Ja kiedyś myślałem o trójce, ale
rzeczywistość
> weryfikuje młodzieńcze wyobrażenia. Na razie nie mam i nie wygląda
na to abym
> miał mieć.

[youruichi]

0 lub 2

[mahadeva]

a dlaczego chciales tyle miec? po co? ja nigdy nie chcialam i nie
chce miec wcale, ale podejrzewam, ze jesli Bog da mi meza, to on
bedzie chcial, ale poniewaz wole cesarskie ciecie, to wiecej niz
jedno sie nie da...

[wawak1]

A co ma cesarka do ilości dzieci?
Maha, a odpowiadając na twoje pytanie - po prostu lubię dzieci. Wiem,że są
ludzie dla których dziecko to coś w rodzaju zwierzęcia, bez uczuć wyższych,
inteligencji, w dodatku absorbujące i denerwujące. Mały kosztowny potwór. Ja tak
nie uważam.
Jakiś czas temu czytałem wywiad z szefową tego całego interesu na którym
piszemy. Pani Rapaczyńska twierdziła, że najbardziej żałuje tego, że ma tylko
jedno dziecko, a nie trójkę.

[mahadeva]

bo jest ryzyko pekniecia macicy czy cos...
ja za to uwazam, ze dziecko to czlowiek i wlasnie dlatego nie
potrafie wziac za nie odpowiedzailnosci
zreszta to czysto teoretyczne rozwazania, bo kto by chcial sie ze
man ozenic, albo miec dzieci :)

[dzikoozka]

Masz jakieś informacje z zeszłęgo stulecia. Można mieć niejedną cc i
więcej dzieci

Możliwa ilość cc

[ania.silenter]

mahadeva napisała:

ale poniewaz wole cesarskie ciecie, to wiecej niz
> jedno sie nie da...

Dlaczego Maha wypowiadasz się o rzeczach, o których nie masz bladego pojęcia -
jestem po DWÓCH cesarkach a jeśli byłoby trzecie to na 80% też miałabym cc.
Więcej jak się nie da?
P.S. Znam kobietę po 4 cc i ma się świetnie.

[winomusujace]

minimum 2, a zaczne sie starac o pierwsze pewno gdzies w przyszlym
roku :)

[wbita_w_jego_cien]

Chce jedno, mój mężczyzna dwoje, kompromis musi byc:) ale to dopiero za lat 7 do
30stki daje sobie czas.

[liisa.valo]

Kompromis? Czyli będzie jedno i pół?

0

[nekomimimode]

[kamyk-zielony]

Mamy jedno i więcej nie planujemy.

[demonii.larua]

4 :)

2 (NT)

[mala_mee]

Zero

[hanusia.arendt]

Jestem egoistką.

[pinkee]

Ja się dorobiłam jednego:)tzn samo się zrobiło, bo ja nigdy nie
chciałam mieć dzieci! Pamniętam, jak w 4. klasie liceum zrobiłam
wykład pani od chemii, dlaczego nie chcę mieć dzieci, bo akurat o
tym rozmawialiśmy na lekcji:P, a pół roku później jak na złość...bum
i ciąża:)od tego czasu minęły już 4 lata i na razie nie wyobrażam
sobie posiadania drugiego dziecka...Może jak kiedyś się tak naprawdę
w kimś zakocham, to poczuję w sobie chęć do powołania nowego życia
na świat...tzn raz już tak byłam zakochana (jak synek już był na
świecie), ale ten ktoś mnie już nie chce, więc muszę czekać na nową
miłość...no trudno:)

[karka831]

Najlepiej dwoje. Starszego chłopca i młodszą dziewczynkę :)

[igrega]

mam 2
a chiałabym 4

0 n/t

[rose-ana]