jak sobie radzić ze sknerą?

[frywolna]

Niestety, wygląd na to, że mój obecny partner do przedstawiciel tego gatunku.
Utrzymuję go, choć on zarabia 2,5 razy tyle co ja. Ostetni prezent - na moje
urodziny, parę miesięcy temu.
Może powiedzcie mi, jak u Was w związkach dzieli się koszty? Po prostu jak
wyglądają finanse i jak (sposób) doszłyście do zadowalającego Was
rozwiązanianp. kiedy przeprowadzić rozmowę...?

[fitit]

To proste ; koszty stałe - ona, koszty zmienne on. Zgadnij, które są wyższe ?

[Gość: Kasia]

Oj trudna droga przed Tobą! Jeśli myślisz, że jedna rozmowa sprawę załatwi, to
nie jest tak. To są LATA rozmów, awantur (np. o to, że kupiłam kratkę do
zlewozmywaka). U nas sprawa wyglądała tak, że od początku była to wspólna kasa,
więc dyskusje miały trochę inne podłoże, ale generalnie po prostu trzeba mówić
jasno i bez owijania o co chodzi. Skoro dzielicie wspólnie życie, musicie
dzielić również kasę na jego utrzymanie. Co do prezentów zaś, to w naszej
rodzince są one w zasadzie tylko z okazji i mi to nie przeszkadza.

[Gość: lola]

Hmm, odkąd razem zamieszkalismy wszystkie pieniadze szły do 1 worka.Nie
pilnujemy sie nawzajem kto ile wydaje, bo oboje nie jestesmy
rozrzutni.Prezenty kupuje sobie sama, bo on nie bardzo sie orientuje co.
Kupuje mi czasem perfumy, zawsze pyta jakie.Co prawda nie zawsze mówie mu ile
wydałam na buty czy ciuszki, bo dla niego zawsze za drogo, zero orientacji w
cenach.Ale nie kontroluje mnie bo wie ze jestem rozsadna.
Nie było specjalnych rozmów na ten temat, samo tak wyszło.
Ale co twój pan robi z pieniedzmi skoro piszesz ze go utrzymujesz?

[frywolna]

Nie wiem, tzn. pewnie kupuje obligacje, ale go nie pytam dokładnie. Nie umiem
rozmawiać o pieniądzach, ale widze, że nie wychodzę na tym dobrze...

[frywolna]

Zajrzyjcie do wątku "zaręczyny - jak?" mojego zresztą. Do tej pory (mimo, że
powiedziałam mu, że mi przykro) pierścionak nie ma...

kodeks honorowy

[annb]

nie daje pieniedzy to niech nie je. trudno
ja rozumiem kiedy facet jest na bezrobociu to nie może się dokładać.

ale zdrowy mężczyzna każący się utrzymywać kobiecie?
to jest utrzymanek a nie facet.....
wdług kodeksu honorowego Boziewicza nie mógłby się pojedynkowac.(to tak jako
ciekawostka)
myslę że tylko terapia wstrząsowa tutaj pomoże.
jak nie chce się dokładać do gospodarstwa to niech sam sobie pierze, prasuje
gotuje....trudno.
lepiej na poczatku wstrząsnąć niż póxniej płakać na tym samym forum że ci
wydziela pieniadze na mleko dla dziecka...pojechałam?
oj bywały tutaj i gdzieś indziej takie łzawe listy a to tylko dlatego że w imię
miłości jedna i druga nie walnęły pięścią w stół....

[Gość: lola]

Rzuciłam okiem na twój watek.Pierscionka nie masz z własnej winy, ze tak
powiem, facet moze czuc sie zagubiony w powodzi tych kólek. Bierzesz faceta
pod reke i maszerujesz do jubilera czy antykwariatu.Co to znaczy ze bedziesz
znac cene?Wybierz o cene nie pytaj, wyjdz a facet zapłaci, nie bedziesz
wiedziec ile, albo na początku zaznacz znajac mozliwosci faceta widełki cenowe.
tyle myslisz o ceremoniach typu zareczyny, ale jak wyobrazasz sobie zycie w
małzenstwie gdy bedziesz sie krepowac rozmawiac o finansach?
Powiedz mu ze zycie kosztuje tyle a tyle, niech dokłada połowe. Extra wydatki
kazde finansuje ze swoich.Chcesz sobie cos kupic, kupujesz za swoje i tyle.

[Gość: control]

Uwaga, uwaga! Ogłaszam, że sknerstwo jest choroba nieuleczalną. W dodatku
pogłebia sie wraz z wiekiem. Radzę nie wiązac się ze sknerą. Kto mieszka ze
sknera, niech natychmiast zabiera to, co zdoała udzwignąć i ucieka jak
najdalej. Bez żadnych skrupułów. Szkoda życia. Sa na swiecie ludzie, z ktorymi
nie trzeba sie kłocić o kupno gazety czy droższego jabłka albo skarpetaek dla
dziecka. Uciekaj od sknery. Nie próbuj jej leczyć, bo to nikomu sie nie udało.
Bedzie coraz gorzej.

[Gość: motylek]

Hej

mam troche podobny problem. Moj facet, tez jest wyliczony, ale jak mu o tym
powiedzialam, to wspomnial, ze nauczyl sie szacunku do pieniedzy. Kiedys jego
rodzice nie byli zamozni, ale ciezka praca udalo im sie zapracowac na wygodne
zycie. Ja uwazam, ze szacunek szacunkiem, ale z zycia trzeba korzystac. Moja
babcia mawiala, ze pieniadze sa po to, aby je wydawac. Nie naleze do osob
rozrzutnych i mam pewne oszczednosci, jednakze drzemie we mnie odrobine
szalenstwa i nie wahalabym sie spontanicznie wydac spora sume, aby zrobic
mojemu partnerowi, badz sobie przyjemnosc. Niestety to dziala tylko w jedna
strone. Od mojego partnera takiej spontanicznosci sie nie doczekam. Zmienilam
wiec taktyke, nie jestem juz taka skora do dawania.
Mojego ´faceta nie musze wprawdzie utrzymywac, ale....on caly czas czyni jakies
inwestycje, kupuje akcje, pap. watosciowe, a nawet ziemie i pozycza ode mnie na
ten cel pieniadze, zyskiem jednak nie zamierza sie dzielic. Duzo by o tym
pisac, tak jak rozni sa ludzie, tak rozne sa podejscia do spraw finansowych. My
dzielimy wszystko mniej wiecej na pol, wspolna kasa raczej by u nas nie
funkcjonowala. Moze po slubie bedziemy przlewac czesc naszych dochodow na
wspolne konto, osobiscie jednak chce zachowac niezaleznosc finansowa, gdyz
wiem, ze w innym przypadku musialabym sie czesto tlumaczyc z poczynionych
zakupow (jak juz zostalo wspomniane nie wszyscy faceci orientuja sie w
sprawaych cen - zwlaszcza kosmetykow).
Zycze powodzenia w rozwiazaniu sprawy, sprobuj moze ustalic stala kwote ktora
oboje wkladacie do wspolnej kasy.
Osobiscie uwazam, ze trudno bedzie Ci zmienic podejcie twojego faceta do
pieniedzy, w takim ducho zostal wychowany.
Pozdrowionka

[frywolna]

Boshhhhh, Motylku!
jakbym czytała o "moim"!, że była bieda, że został wychowany w szacunku do
pieniędzy...
a ja z kolei mam takie podejście jak TY. I chyba też będę musiała zrezygnować z
dawania, a nie chciałabym, bo widzę, ile on am z tego radości. Szkoda, że w
jedną stronę :(

[remo29]

U mnie wszystko trafia do jednego worka. Oboje mamy do niego swobodny dostęp;
nie ma żadnych tajnych kont, depozytów, zaskórniaków itd.

[Gość: ewa]

kobiety!
wy macie dobrze, ja nie pracuję ok. roku, mam 2 dzieci, 8, 9 lat, 11 lat po
ślubie.ja pieniadze na drobne wydatki pożyczam od rodziny, jeżdżę na gape, mąż
mi nie daje ani złotówki , on robi zakupy i ponosi wszystkie opłatty, jak mi
się skończy puder, albo podoaski czy cokolwiek innego to pozyczam. w wakacje
np. nie dał nigdy pieniędzy, żebym poszła z dziećmi do kina, albo na basen,
siedziały w domu od rana do nocy albo chodziły ze mną na spacery.ale na
spacerach ani lodów, ani picia, nic. Dodam, że zarabia dużo, nawet jak na 4
osobowa rodzinę i go stać. I co wy na to? Ja teraz zaczęłam dawać korepetycje z
angielskiego i jakieś marne grosze mam, a on mi już zaplanował co mam za nie
kupić. Żebym tylko nie była zbyt szczęśliwa i żeby mi nie było za dobrze.
Pozdrawiam was.

[Gość: Triss Merigold]

Nie możesz jakoś wymusić żeby część pensji przelewał na twoje konto? Miałam
taką koleżankę, dwoje dzieci, nie pracowała, mąż dawał jej jakieś drobne. Kiedy
ona kupowała sobie ciuchy w szmateksach a kosmetyki na bazarze (bo taniej) on
jechał na rafting do Austrii i kupował trzecią deskę do surfingu. A opcja -
dzieci do szkoły i na świetlicę a Ty do pracy (nawet za 1000 zł ale Twoje) nie
wchodzi w grę?

[Gość: ewa]

szukam pracy, ale wtedy będzie, że ja pracuję za marne grosze, że moja praca
jest nic nie warta, że ja nie jestem w stanie utrzymać dzieci, że on jest
głównym żywicielem itp. zresztą daję korepetycje, więc te kilkaset zl mam. a na
dodatek teściowie go podkręcają, ze ja nie utrzymuję dzieci

[annb]

załóz mu sprawę w sądzie o alimenty
do tego nie trzeba rozwodu

A sep...?!

[Gość: ania]

Czyli facet, ktory po prostu zaluje pozyczac, nawet glupich rzeczy wlasnej
zonie?! Jak z tym walczyc?! Dodam, ze ten osobnik to prawie jedynak, ktory
nigdy sie z nikim nie dzielil, nie lubi pozyczac, a kazde zadrasniecie na
pozyczonej rzeczy urasta do rangi zepsucia urzadzenia!?

[Gość: Lena]

Mój mąż jest typem jedynaka który z nikim nie musiał sie dzielić. Do tego
pouczany w domu starał się robić zeszyty wydatków, kontrolować, ograniczać i
decydować. Początkowo bawiło mnie to /nawet pod Excelem robiłam mu tabelki
które liczyły/ dopóki nie zauważyłam, że to mnie ogranicza, że to po prostu ja
mam być kontolowana. Jestem zbyt samodzielna i niezależna na takie numery ale
był taki czas, że zastanawiałam się czy coś kupić i co na to powie mój mąż.
Skończyłam tą zabawę, gdy zauważyłam, że on zmusza mnie do okłamywania siebie,
do ukrywania wydatków, trzymania swojego "lewego" budżetu. Zachowywał się jak
jego własna matka a ja nie chciałam zachowywać się jak on w stosunku do tejże
matki. Zawsze pracowałam więc nie bałam się, że nie będę miała za co żyć, to
raczej ja wystawiłabym męża na klatkę schodową. Myślę, że tylko samodzielność i
własne pieniądze pomogą w zmianie zachowania męża. Mój naprawdę opamiętał się
choć zrozumienie, że musi skonfrontować się z własną przeszłością, ocenić
metody dydaktyczne własnej matki i żyć po swojemu rodziło się w bólach. Myślę,
że u osób ubezwłasnawalniających innych ta metoda jest obroną przed włsnym
strachem. W życiu nauczeni, że jeśli nie "trzymają kogoś w garści", nie mogą
nimi manewrować, szantażować /np. dawaniem lub nie pieniędzy/ to im nie ufają,
nie wierzą. Takie coś wynosi się z domu. To samo nie przejdzie a raczej -
powiedziałabym - ma tendencję potęgowania się. Jesli człowiek dla własnych
dzieci skąpi i już potrzeb dzieci nie widzi to najwyższy czas wziąć sprawy we
własne ręce. Znalazłabym jakąkolwiek pracę byle być niezależna.
Mojemu mężowi, który nie umiał się dzielić i mówił stale co jest jego nie
brałam jego rzeczy. Kupiłam swoją wiertarkę, swoje techniczne książki /choć on
miał takie same/i jeszcze nie omieszkałam je podpisać. Od bardzo dawna nie
słyszałam już, że coś jest jego bo wie, że wtedy tego nie wezmę. Będzie mi
potrzebna taka rzecz - kupię własną. Wolę wierzyć, że zmienł się a nie
przeważyło skąpstwo. Bo w sumie jest bardzo dobrym człowiekiem tylko czasem
człowiek wynosi z domu przyzwyczajenia i strachy ...

[Gość: ania]

>Myślę, że tylko samodzielność i
>
> własne pieniądze pomogą w zmianie zachowania męża

No dobra, ale jesli z jakichs przyczyn, nie bedziesz mogla wrocic do pracy, to
jak na to zareaguje Twoj maz!?

[Gość: Lena]

Myślę, że teraz już normalnie. Nauczył się dzielić choć to było trudne... a i
tak czasem mam wrażenie, że nie ze wszystkimi. Wiesz, taki człowiek przypomina
mi dziecko w piaskownicy które ściska wszystkie swoje foremki i łopatki i nie
potrafi się nimi cieszyć i bawić ze strachu, że mu ktoś coś zabierze. To
normalny etap w życiu każdego dziecka a rolą matki jest nauczyć go dzielić się
i pożyczać. A moja teściowa należy do tych, co powiedzą "nie daj bo ci
zniszczą" i to widzać było po moim mężu. Nie czuję się jego matką i gdybym go
nie mogła zmienić to bym zostawiła bo na takiego człowieka nie da sie liczyć a
tolerować nie sposób. Przynajmniej dla mnie.

[Gość: ania]

>A moja teściowa należy do tych, co powiedzą "nie daj bo ci
>zniszczą" i to widzać było po moim mężu.

Dokladnie. On mieszkal przez cale zycie ze swoja matka i jest, ze tak powiem
troche rozpuszczony, mimo iz to dorosly facet. I mimo iz teraz jest mezem i
powinien sie dzielic z zona, to nic z tego. Zaluje jej naprawde nawet
drobnostek i nie przepada za jej rodzina. I tak jak wczesniej napisalas o swoim
mezu, to ten facet, tez jest bardzo dobrym czlowiekiem, ale to co kiedys bawilo
(to jego skapstwo) teraz przestrasza...
Bardzo mnie to martwi, bo ja nie umiem jej pomoc. Pochodze z wielodzietnej
rodziny, u nas nie bylo jedynakow, zawsze sie dzielilam i nie moge zrozumiec
tego faceta, mimo iz znam go pare lat. Moj chlopak uwaza, ze na niego ma zgubny
wplyw matka, ktora zamiast (no wlasnie) dzielic sie, to zachowuje sie dokladnie
jak jej syn...

do Ani

[Gość: ola]

Aniu, mój mąż jest jedynakiem właśnie, a ja tak jak Ty poczodzę z wielodzietnej
rodziny. Wszystko w domu jest jego, jak chcę coś użyc jego, np. płyty to musze
się zapytać czy mi pozwoli.ostatnio nawet czajnik okazał się jego. szkoda, że
nie wpadłam na pomysł kupienia swojego wcześniej.
Jak dzieci nie chcą jeśc np. pomidorów to słyszą :"to ja kupuje pomidory za
4.60, a wy nie chcecie jeść?"
Może się skontaktujemy przez mail?

Do Oli

[Gość: ania]

Olu, ale to nie jest moj maz. Na szczescie moj chlopak pochodzi z wielodzietnej
rodziny, mniej szczescia, ze jest najmlodszy w rodzinie, tak jak ja:)!
Ta sprawa dotyczy bliskiej mi osoby, o ktora sie martwie, ale ona jest silna i
na pewno da sobie z sepem-mezem rade.

[frywolna]

No tak, ale co robić? jak sobie radzić? Jak zmniejszyć "dotkliwość" tej cechy u
pratnera? A może jak zwalczyć???
Pomóżcie!!!

[Gość: ola]

moim zdaniem chyba się nie da, ja walczę juz 10 lat i nic.Mój mąż ma wyniesione
pewne zasady z domu, np. jak jego ojciec kupi mleko to każe sobie matce oddać
za nie pieniądze. Ostatnio pomyślałam sobie, ż emoże niby od niechcenia
powiedzieć coś przy osobach trzecich, ale tak, żeby było delikatnie, a mężowi
żeby się zrobiło głupio.