...trudna decyzja

[zalotnica]

W watku "Piate dziecko" Pani Beata mowi, cytuje :

"Mam klopoty z sercem, w chwili gdy dowiedzialam sie o ciazy, bylam
w trakcie diagnozowania drugiej choroby. Okazalo sie, ze to guz mózgu.
Moze bede zdrowa, moze bede sparalizowana. Jestem ciagle zmeczona.
Nie czuje sie na silach byc mama noworodka. Lekarz namawial mnie
na aborcje, moglam ja zrobic legalnie..."

Krotko, interesuje mnie wasza decyzja, czy w przypadku TAKIEJ diagnozy
posluchalybyscie/liscie lekarza czy zdecydowalybyscie sie jednak urodzic
juz z mysla, aby dziecko (chore???) oddac do adopcji...?"

[Gość: melmire]

Dlaczego chore?
Ja bym sie raczej nie zdecydowala, ale rozumiem ludzi wierzacych ze sie
decyduja.

[Gość: Triss Merigold]

W przypadku takiej diagnozy zdecydowałabym się na aborcję. W ogóle gdyby
istniało ryzyko, że płód może być upośledzony nie chciałabym urodzić. W takim
wypadku byłoby mi obojętne czy postępuję zgodnie z prawem czy nie.

[anahella]

Trudno mowic co by bylo gdyby. Teraz to mozemy sobie poteoretyzowac. Ale - nie
daj Boze - gdyby ktoras z nas znalazla sie w takiej sytaucji to nie wiadomo jak
by postapila.

[zalotnica]

anahella napisała:

>Trudno mowic co by bylo gdyby. Teraz to mozemy sobie poteoretyzowac. Ale - nie
>daj Boze - gdyby ktoras z nas znalazla sie w takiej sytaucji to nie wiadomo jak
>by postapila.

Niby teoria, ale takie rzeczy powinno sie wiedziec. Przeciez
to nie chodzi o nasze zdrowie, ale wlasnie o zdrowie naszego
dziecka. Rozumiem , mozna sie jeszcze zastanawiac kiedy
dziecko zostaje z matka, ale rodzic w TAKIM STANIE z mysla
o oddaniu dziecka do adopcji, po prostu nie rozumiem...

[anahella]

zalotnica napisała:

> Niby teoria, ale takie rzeczy powinno sie wiedziec. Przeciez
> to nie chodzi o nasze zdrowie, ale wlasnie o zdrowie naszego
> dziecka. Rozumiem , mozna sie jeszcze zastanawiac kiedy
> dziecko zostaje z matka, ale rodzic w TAKIM STANIE z mysla
> o oddaniu dziecka do adopcji, po prostu nie rozumiem...

Powinno sie wiedziec ale sie nie wie i tylko zycie moze pokazac na ile nasze
deklaracje sa prawdziwe. I dlatego nie potepiam ani tych kobiet, ktore dokonuja
aborcji ani tych, ktore oddaja dzieci do adopcji.

[zalotnica]

Ale prosze, zastanow sie przez chwile... po raz kolejny znalazlas sie
w nieplanowanej ciazy, chorujesz na serce, malo tego, lekarz oznajmia,
ze masz guz na mozgu, namawia na aborcje, ukochana czworka dzieci
moze zostac sierotami...zostalo Ci niewiele czasu na podjecie decyzji...

I dlatego nie odpowiem

[kochanica29]

zalotnica napisała:

>
> Ale prosze, zastanow sie przez chwile... po raz kolejny znalazlas sie
> w nieplanowanej ciazy, chorujesz na serce, malo tego, lekarz oznajmia,
> ze masz guz na mozgu, namawia na aborcje, ukochana czworka dzieci
> moze zostac sierotami...zostalo Ci niewiele czasu na podjecie decyzji...
Wiele przeszłam ale tego nie
Zawsze reaguje wściekloscia kiedy ktos mówi:wiesz, nie przezylem tego co ty,
ale na twoim miejscu bla bla bla...
Jak bede w takiej sytuacji to sie bede martwic.
Dlaczego nie jestem bezplodna?

[zalotnica]

kochanica29 napisała:

>Zawsze reaguje wściekloscia kiedy ktos mówi:wiesz, nie przezylem tego co ty,
>ale na twoim miejscu bla bla bla...
>Jak bede w takiej sytuacji to sie bede martwic.

*Uwazam, ze sa z zyciu sytuacje, o ktorych sie nie mysli , ale
sie po prostu WIE jak postapic...Ta zaliczam wlasnie do takich...

[kochanica29]

zalotnica napisała:

> kochanica29 napisała:
>
> >Zawsze reaguje wściekloscia kiedy ktos mówi:wiesz, nie przezylem tego co ty
> ,
> >ale na twoim miejscu bla bla bla...
> >Jak bede w takiej sytuacji to sie bede martwic.
>
> *Uwazam, ze sa z zyciu sytuacje, o ktorych sie nie mysli , ale
> sie po prostu WIE jak postapic...Ta zaliczam wlasnie do takich...
No wlaśnie, i to jest ten punkt widzenia, który mnie wkurza...
A jakie jeszcze koleżanka by zaliczyla?(sytuacje)
Np. czy chorą na Parkinsona babcie/matke(dla mojej Mamy byla to matka) oddac do
domu starców?
Przedtem zatrudnialyśmy przez kilka lat trzy po kolei opiekunki, ale stan babci
wymagałby gotowości całą dobę i rezygnacji przez opiekunkę ze snu...
alternatywa: trzy opiekunki naraz, zmianowo.
No, to WIESZ po prostu?

[bubster]

to ze się "wie" to nie znaczy że jak już się znajdzie w takiej sytuacji, to się
tak postąpi

[mary_ann]

Ja bym urodziła - przynajmniej tak mi się teraz wydaje.
Może to forma egoizmu, ale nie umiałabym dalej żyć ze świadomością, że
przetrwałam dzięki czyjejś śmierci.
Natomiast jeśli pewne byłoby, ze za parę miesięcy i tak umrę, a byłaby jeszcze
szansa donoszenia ciązy, to sytuacja stałaby się jeszcze prostsza.

[zalotnica]

mary_ann napisała:

> Ja bym urodziła - przynajmniej tak mi się teraz wydaje.
> Może to forma egoizmu, ale nie umiałabym dalej żyć ze świadomością, że
> przetrwałam dzięki czyjejś śmierci.

Ciekawe spostrzezenie, bo ja akurat w tym przypadku nie pomyslalam
o sobie, tylko o moich "krasnoludkach", a Beata ma przeciez ukochana
czworke...co z nimi...?

[mary_ann]

zalotnica napisała:

> mary_ann napisała:
>
> > Ja bym urodziła - przynajmniej tak mi się teraz wydaje.
> > Może to forma egoizmu, ale nie umiałabym dalej żyć ze świadomością, że
> > przetrwałam dzięki czyjejś śmierci.
>
> Ciekawe spostrzezenie, bo ja akurat w tym przypadku nie pomyslalam
> o sobie, tylko o moich "krasnoludkach", a Beata ma przeciez ukochana
> czworke...co z nimi...?


Nie myśl, że nie bralam tego pod uwagę - po prostu myślę, że nie zyjemy w
dżungli ani na pustyni, i rodzina, przyjaciele, dobrzy ludzie nie pozwolili
by im zginąć.

[charade]

No jasne, ta kobieta na pewno ma wielu wszechmogących przyjaciół, którzy na
pewno z nieopisaną radością zajmą sie czwórką dzieci. Ludzie, jacy jesteście
naiwni...

1ɜ ?

[mary_ann]

charade napisała:

> No jasne, ta kobieta na pewno ma wielu wszechmogących przyjaciół, którzy na
> pewno z nieopisaną radością zajmą sie czwórką dzieci. Ludzie, jacy jesteście
> naiwni...

A ile znasz dzieci, ktore umieraja w dzisiejszych czasach z głodu na ulicy?
Widziałas choć jedno?

Dwoje dzieci Beaty jest już prawie dorosłych, to tak dla przypomnienia. Gdyby
nawet tak nie było, to chyba lepiej, żeby cała czwórka w ostateczności (w
która prywatnie nie wierzę) wyladowała w domu dziecka, niż zyła z mamusią,
która zabiła najmłodsza siostre, bo dla niej nie starczyło miejsca.

Sorry, ale to nie jest buchalteria, w jednej kolumnie CZTERY, w drugiej
JEDEN, więc wynik niby oczywisty, tę "jedynkę"poswięcic dla czwórki.
Nie ma żadnej odpowiedniości miedzy najbardziej nawet drastycznym obnizeniem
standardu zycia jednego człowieka (ani nawet czworga) a unicestwieniem
drugiego. Oczywiscie jesli dla kogos aborcja nie jest zabójstwem człowieka, to
widzi to inaczej.


W tym watku autorka pytała nas o nasze decyzje, a nie rozsadzenie, co miała
uczynić p. Beata. Moja decyzja byłaby taka, jak w pierwszym poście.

[Gość: Ania]

Dzisiaj nawet na rodzinę liczyć nie mozna, a co dopiero na znajomych.
Może to nie na temat, ale sama jestem w tragicznej sytucji , mąż w szpitalu
chory na depresję, a nasze dochody starczają tylko na opłaty. Żyjemy z tego co
da mi moja mama emerytka, ale 4 osobowej rodziny nie jest w stanie wyżywić.
Poprosiłam o pomoc teściową, która oprócz emerytury ma jeszcze dochody z
czynszów w swojej kamienicy i jest sama, ale powiedziała, że nie ma pieniędzy
zresztą w szpitalu jej syn wyżywienie ma to po co mam u coś nosić. A on chce i
jedzenie, i kawę i herbatę, coś do picia.Jak mam mu odmówić? Powiedzieć że jego
wredna matka nie chce nawet jemu nic dać? Nie mówiąc już o wnuczkach? Tak
dzisiaj można liczyć na najbliższą rodzinę!

[zalotnica]

mary_ann napisała:
> Nie myśl, że nie bralam tego pod uwagę - po prostu myślę, że nie zyjemy w
> dżungli ani na pustyni, i rodzina, przyjaciele, dobrzy ludzie nie pozwolili
> by im zginąć.

...ale przeciez nikt nie zastapi dzieciom matki.
Czy pomyslalas jak ubogie byloby Twoje zycie bez niej...?

[mary_ann]

> ...ale przeciez nikt nie zastapi dzieciom matki.
> Czy pomyslalas jak ubogie byloby Twoje zycie bez niej...?
>
>
Zdarza się z wielu powodów, ze dzieci dorastaja bez matek. Dla scisłości
zdarza się tez wcale nie rzadko (wpadnij na Forum psychologia), że niedojrzale
psychicznie matki, za przeproszeniem, spiep... ają skutecznie zycie swoim
córkom i synom.

Wolałabym dorastać bez matki, niz ze świadomością, że powodzi nam się
wzglednie dobrze, bo najmłodsza siostrę mamusia "wyeliminowała".

Naprawdę sądzę, że nie ma sensu się spierać, bo to kwestia hierarchii
wartosci, która jest sprawą indywidualną i nikt nikogo tu zapewne nie
przekona. Nie o to zresztą chyba chodzio, tylko o cos w rodzaju sondażu?
Autorka prosiła jak rozumiem o podanie SWOJEJ decyzji, co tez uczyniłam.
Szanuję i rozumiem (choć nie zawsze łatwo mi to przychodzi) inne wybory i
nikogo nie potępiam.

Z wyrazami szacunku
Mary_ann

[Gość: aly]

> Wolałabym dorastać bez matki, niz ze świadomością, że powodzi nam się
> wzglednie dobrze, bo najmłodsza siostrę mamusia "wyeliminowała".

mary_an -z tego co pamietam z tamtej historii- to najmlodsza siostra i tak
zostala "wyeliminowana" z tej rodziny ktorej sie "wzglednie dobrze powodzilo".
ale dla nowej siostrzyczki juz nie starczylo miejsca i przeznaczono ja do
adopcji.. nie wiem czy chcialabym dorastac w takiej "normalnej" rodzinie.

[bubster]

mary_ann napisała:

>
> Nie myśl, że nie bralam tego pod uwagę - po prostu myślę, że nie zyjemy w
> dżungli ani na pustyni, i rodzina, przyjaciele, dobrzy ludzie nie pozwolili
> by im zginąć.

i zgodziłąbyś się na to wiedząc, że tak na prawdęnie możesz być pewna że ktoś
się nimi zaopiekuje? nie wiedząc co sie z nimi stanie po Twojej śmierci? że z
powodu nie najlepszej opieki w domu dziecka mogą nie rozwijać się prawidłowo a
potem wyrosnąć na młodocianych przestepców?

[mamalgosia]

skoro ma być krótko, to krótko: urodzić

[zalotnica]

mamalgosia napisała:

> skoro ma być krótko, to krótko: urodzić

...i tak lekko moglabys zostawic swoja czworke dla
jednego dziecka (moze chorego...?) , ktore i tak
postanowilas oddac do obcych ludzi...?

[charade]

Kobiety, jesteście po prostu tak dziwnymi stworzeniami i głosicie takie
poglądy, że szczęka po protu opada, a pośladek zsuwa się z krzesła.

Z Waszych wypowiedzi rozumiem, że wolicie uspokoić swoje sumienie kosztem
własnego życia oraz uczynienia czwórki własnych dzieci sierotami. Nie ma to jak
dobre samopoczucie bez wyrzutów sumienia ! Albo nie przeczytałyście dokładnie
tekstu, albo już nie wiem co. Paranoja...

[Gość: Anton]

> Kobiety, jesteście po prostu tak dziwnymi stworzeniami i głosicie takie
> poglądy, że szczęka po protu opada

I nawzajem, i nawzajem. Ludzi się NIE ZABIJA, bo to nieładnie. Czy tak trudno
zrozumieć tę prostą zasadę? Równie dobrze mogłaby zaszlachtować jedno z tej
czwórki, co już urodzone - bo za małe mieszkanie albo za dużo zjada.

Zastanów się trochę, zanim coś napiszesz. Spokojne sumienie to nie jest jakiś
tam luksus dla wybrednych. To gwarancja, że robisz dobrze, a nie źle. Całe
szczęście, że są jeszcze ludzie, których bawi robienie dobrze.

[charade]

Do Antona - a jednak nie czytacie dobrze tego, co się pisze. Przeczytaj jeszcze
raz całą dyskusję, popatrz jakie mogą być konsekwencje tego, gdyby babka
kopnęła w kalendarz (wraz z nia tez dziecko) i może wtedy porozmawiamy.

[Gość: Anton]

Konsekwencje bywają znaczące, ale niewiele rzeczy usprawiedliwia zabójstwo.
Także zabójstwo dziecka, które jeszcz się nie urodziło.

[zalotnica]

Gość portalu: Anton napisał(a):

>I nawzajem, i nawzajem. Ludzi się NIE ZABIJA, bo to nieładnie. Czy tak trudno
>zrozumieć tę prostą zasadę? Równie dobrze mogłaby zaszlachtować jedno z tej
>czwórki, co już urodzone - bo za małe mieszkanie albo za dużo zjada.

*Ciesze sie, ze i Pan, jako glowa rodziny wypowiedzial sie. Ale wydaje
mi sie, ze marzy sie Panu XIIIV wiek...
Bardzo prosze jeszcze raz, ale uwaznie przeczytac pierwszy post...


> Całe szczęście, że są jeszcze ludzie, których bawi robienie dobrze.

** Ale przeciez nikt nie jest przeciwko rodzicom adoptujacych dzieci...

>Konsekwencje bywają znaczące, ale niewiele rzeczy usprawiedliwia zabójstwo.
>Także zabójstwo dziecka, które jeszcz się nie urodziło.


***bardzo prosze wymienic te rzeczy...

[bubster]

>
> . Ludzi się NIE ZABIJA, bo to nieładnie.

ciekawe określenie :-)


_____________________________________
Bubster rulez!
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=15384

[zalotnica]

charade napisała:

>>Albo nie przeczytałyście dokładnie tekstu, albo już nie wiem co. Paranoja...

Tez mam takie wrazenie, ze tak do konca nie zrozumialy textu. Opetala je tylko
jedna mysl "Nie zabijac" i pozostaly gluche na wolajacy rozsadek. Swoim uporem,
wiara i nie wiem jak to jeszcze nazwac, moga zabic siebie, plod i osierocic
czworke. Jestem zdumiona, ze nawet w tak drastycznym przypadku zdania nie
zmienia. hmmm......

[mamalgosia]

po pierwsze: kto powiedział, że lekko.
A po drugie: uważasz, że odebranie komuś życia jest dla niego takim wielkim
błogosławieństwem?

[zalotnica]

mamalgosia napisała:
> po pierwsze: kto powiedział, że lekko.

*co w takim razie powiedzialabys swojej czworce...?
Czy uwazasz , ze rola kobiety - matki konczy
sie z chwila urodzenia dziecka...?

>A po drugie: uważasz, że odebranie komuś życia jest dla niego takim wielkim
>błogosławieństwem?

***
wcale tak nie uwazam, decyzja jest bardzo trudna, ale w takim
przypadku powinien zwyciezyc zdrowy rozsadek...
Nie sztuka jest urodzic dziecko, sztuka jest go wychowac...

[aguszak]

Po raz kolejny zdziwię się, że nie można było zapobiec "klopotliwej" ciąży, ale
cóż - stało się :(
Po pierwsze nie jest powiedziane w tym krótki tekściuku, że matka umrze, a
dziecko, jeżeli się urodzi, to będzie chore, upośledzone - to wszystko już w
innych rękach.
A ponieważ każdy scenariusz jest możliwy, to napisze krótko: donosić ciążę i
urodzić, a potem - oddać wszystko w boskie ręce, skoro poczęcie też oddano w te
właśnie ręce :)

[charade]

Ech, nie przekonamy się nawzajem, bo jak wchodzi gdzieś temat aborcji, to
awantura gotowa i konsensusu ni cholery nie będzie. Uważam, że każda kobieta ma
prawo do aborcji, jesli ciąża zagraża jej życiu lub zdrowiu. Oczywiście każdy
postepuje jak chce, jeśli ktoś chce ryzykować lub liczy się ze swoją śmiercią -
wolna wola. Autorka wątku pytała się, jakbyśmy my postąpili. Ja bym przerwała
ciążę, no cóż chcę żyć.

[zalotnica]

aguszak napisała:
>Po pierwsze nie jest powiedziane w tym krótki tekściuku, że matka umrze, a
>dziecko, jeżeli się urodzi, to będzie chore, upośledzone - to wszystko już w
>innych rękach.

***ale jest guz na mozgu i lekarz sam namawia na aborcje...
Zreszta sama ciaza jest juz niebezpieczna dla kobiety, a w takim stanie
wszystko moze sie wydarzyc i wlasnie dlatego jestem ciekawa waszych
decyzji...
Byly burzliwe watki o aborcji, no ale nie myslalam, ze przeciwniczki
beda tak uparcie bronily swojego stanowiska, az do utraty
tchu...doslownie...


>A ponieważ każdy scenariusz jest możliwy, to napisze krótko: donosić ciążę i
>urodzić, a potem - oddać wszystko w boskie ręce, skoro poczęcie też oddano w
>te właśnie ręce :)

***ale wlasnie w tym rzecz, ze nie wiadomo , czy szczesliwie donosisz do
konca i czy dziecko, teraz lub w przyszlosci nie zaplaci za Twoja decyzje
(i pozostala czworka rowniez)

[lola211]

Jezeli lekarz powiedziałby mi, ze ciąza zagraza mojemu zyciu i jest wielce
prawdopodobne, ze moge umrzec, to ciaze usunełabym.

[jackie.brown]

ja bym sie zapytala jeszcze innyhch lekarzy. czy konsultowalas sie tylko z
jednym lekarzem?

[lola211]

O to by trzeba pytac Beate z watku "piate dziecko" która tak pisala o sobie.Ze
mogłaby ciaze usunąc bo było ku temu wskazanie, ale tego nie zrobiła, tylko
urodzila i oddała dziecko do adopcji

[Gość: a_n_d_z_i_a]

Ja rozumiem Pania Beate, ale to dziecko jest istota zywa.Jak mozna je tak
usunac.Wyrzuty sumienia potem moga byc bolesniejsze jak sam fakt iz dziecko
moze byc chore...Nie mozna byc takim egoista.Moja siostra wiele by dala aby
miec dziecko.Niedawno je stracila...

[zalotnica]

Gość portalu: a_n_d_z_i_a napisał(a):
>Ja rozumiem Pania Beate, ale to dziecko jest istota zywa.Jak mozna je tak
>usunac.Wyrzuty sumienia potem moga byc bolesniejsze jak sam fakt iz dziecko
>moze byc chore...

*czy w takim przypadku moglabys spokojnie myslec, ze Twoje dziecko
dzieki Tobie meczy sie cale zycie...?

>Nie mozna byc takim egoista.Moja siostra wiele by dala aby
>miec dziecko.Niedawno je stracila...

* Rozumiem, ze dzielisz bol razem ze swoja siostra...

Andzia i Charade

[ada296]

to nie tak
życie tak już nam robi, że gdy chcemy to nie mamy
gdy nie chcemy - mamy
ale to ma się nijak do egoizmu
i do aborcji
współczuję Twojej Siostrze
sama dziecka nie straciłam ale były koszmarne komplikacje
cudem obydwaj moi młodzi panowie żyją
cudem
ale gdy była w ciąży nie wiedziałam, że obie ciąże są co najmniej wątpliwe
nie mogę powiedzieć czy bym ciążę usunęła gdybym wiedziała jakie będą problemy
bo obaj żyją i są super facetami
i nie chcę zapeszać
ale generalnie jestem za aborcją
zwłaszcza gdy wiadomo, że matka może porodu nie przeżyć
ale taka wiedza przychodzi z wiekiem
gdy pod koniec pierwszej ciąży lekarz powiedział, że są problmy i że w razie
problemów będzie ratował moje zycie najpierw a poteż życie dziecka uważałam,
że to koszmar i nieporozumienie
teraz odbieram to inaczej
ale przy czwórce dzieci i jakimkolwiek zagrożeniu....
pewnie zdecydowałabym się na aborcję
ze świadomością, że robię...
nie tak
wiem, że wszelkie życiowe decyzje są złe
sztuka polega na wyborze mniejszego zła
i aborcja byłaby mniejszym złem
tak myślę teraz
pozdrawiam

[Gość: jaka]

nie wierzyć lekarzom, nie poddawać się. Urodzić, zrobić wszystko dla zdrowia
siebie i dziecka, nie ulegać bezsilności i stresowi, nie myśleć o zagrożeniu.
To jedyne wyjście jak dla mnie.

[matylda12]

choć jeszcze nie mam dziecka wiem, że nigdy w życiu nie oddałabym go do adopcji
a co do aborcji w takiej sytuacji - naprawdę nie potrafię jednoznacznie się
okreslić, nie mam pojecia jaka decyzje podjęłabym na Twoim miejscu,

bądź dzielna
pozdrawiam

Dlaczego adopcja większym złem dla Ciebie?

[otryt]

matylda12 napisała:

> choć jeszcze nie mam dziecka wiem, że nigdy w życiu nie oddałabym go do
>adopcji
> a co do aborcji w takiej sytuacji - naprawdę nie potrafię jednoznacznie się
> okreslić,

Nie mogę zrozumieć dlaczego tak wiele osób nie dopuszcza w ogóle myśli o
oddaniu do adopcji urodzonego przez siebie dziecka? Adopcja może być dobra dla
dziecka. Wiele małżeństw przyjęłoby adoptowane dzieci jak swoje. Więc dlaczego
ten opór? Dlaczego aborcja tak wielu ludziom wydaje się być lepszym
rozwiązaniem? Myślę, że może warto zmienić swój stosunek do adopcji.

Pozdrawiam:)

[Gość: renia]

Bo aborcja jest decyzja bardziej definitywna, ostatezna. usuwasz i starasz sie
jak najpredzej zapomniec. Oddajac dziecko do adopcji zyjesz ciagle w stanie
wiedzy, ze to twoje dziecko (krew twoja i kosc Twoja preciez) chodzi po
wiecie, moze mijasz sie z nim na ulicy, pewnie nie wiedzac jsk ono wyglada
wpatrujesz sie uporczywie w tarze spotykanych dzieci, ze moze dostrezesz
podobienstwo do siebie, nie, to musi byc naprawde okropne, pewnie budza sie
uczucia, tesknota, wyrzuty, pragnienie spotkania tgo dziecka chociaz na
chwile, przekonania sie, czy jest mu dobrz, czy go kochaja, czy ma wszystko.
No i dochodzi jeszcze presja spoleczna, wiesz chyba jak spogladaloby otoczenie
na matke, ktora oddala dziecko do adopcji - o zmianie nastawienia poki co
moemy przeciez tylko pomarzyc. Moim zdaniem naprawde ciezko zyc komus, kto
oddal dziecko do adopcji. Aborcja wydaje sie byc latwiejszym rozwiazaniem.

[otryt]

Gość portalu: renia napisał(a):

> Bo aborcja jest decyzja bardziej definitywna, ostatezna. usuwasz i starasz
>sie
> jak najpredzej zapomniec.

Myślę, że masz rację. Ale z tym łatwym zapomnieniem o dokonanej aborcji to
chyba nieprawda. Wchodzi to w podświadomość i daje znać o sobie od czasu do
czasu...

[nglka]

Po pierwsze: o aborcji nie da się zapomnieć
Po drugie: Adopcja w naszym kraju jest tak utrudniona, że nikt praktycznie nie
ma szans na otrzymanie zgody. Wymagania są tak wielkie, że nie chce mi się tu
wszystkiego przytaczać.
Po trzecie: Jeśli dziecko będzie chore, na 99,(9)% NIKT się nim nie zainteresuje
jako kandydatem do adopcji. Rodziny zwyczajowo chcą jedynie normalne i
całkowicie zdrowe dzieci.

Proponowałabym, żebyście zapoznali się bardziej z faktem jak przebiega adopcja a
dopiero później twierdzili, że to przecież takie dobre rozwiązanie.

[otryt]

Ja odniosłem się do wypowiedzi Matyldy: młodej, zdrowej kobiety, która z góry
zarzeka się, że adopcja nigdy a aborcja niewiadomo.Chcę zrozumieć dlaczego wg
niej adopcja jest gorszym rozwiązaniem. Mowa o hipotetycznym przypadku w
nieokreślonej przyszłości. Matylda mówiła o sobie, nie o Beacie.

[Gość: renia]

Myślę, że masz rację. Ale z tym łatwym zapomnieniem o dokonanej aborcji to
> chyba nieprawda. Wchodzi to w podświadomość i daje znać o sobie od czasu do
> czasu...


Oczywiscie, ze daje znac od czasu do czasu, ale adopcja tym bardziej.

[tralalumpek]

zalotnica napisała:

>
> W watku "Piate dziecko" Pani Beata mowi, cytuje :
>
> "Mam klopoty z sercem, w chwili gdy dowiedzialam sie o ciazy, bylam
> w trakcie diagnozowania drugiej choroby. Okazalo sie, ze to guz mózgu.
> Moze bede zdrowa, moze bede sparalizowana. Jestem ciagle zmeczona.
> Nie czuje sie na silach byc mama noworodka. Lekarz namawial mnie
> na aborcje, moglam ja zrobic legalnie..."
>
> Krotko, interesuje mnie wasza decyzja, czy w przypadku TAKIEJ diagnozy
> posluchalybyscie/liscie lekarza czy zdecydowalybyscie sie jednak urodzic
> juz z mysla, aby dziecko (chore???) oddac do adopcji...?"





pytanie z serii "co by bylo gdyby slonce sie z ksiezycem zderzylo"
mysle, ze nikt z nas nie jest w stanie przewidziec jak zachowalby sie gdyby
naprawde znalazl sie w takiej sytuacji
wszystkie gdybania sa bezsensowne

[nglka]

Hm bardzo ciężka decyzja, tak na prawdę żadna z nas nie może na[pisać, że jest
pewna co by zrobiła w takiej sytuacji o ile sama takiej nie przeszła.
Ja przypuszczam, że zdecydowałabym się usunąć. Będąc na miejscu tej kobiety
miałabym na wychowaniu jeszcze pięcioro dzieci, które potrzebują matki a jeśli
dziecko urodzi się chore... Nie. aborcja. Co wcale nie znaczy, że byłoby to
podjęte bez uczuć. Właśnie dlatego, że jako człowiek jestem obdarzona uczuciami
- nie mogłabym zaryzykować życia 5ciorga (wówczas) sierot czy życia chorego
dziecka na którego utrzymanie nie byłoby mnie stać. Chore dziecko wymaga
specjalnej troski, wiele czasu i pieniędzy... do adopcji nie miałabym serca
oddać, takie dzieci (upośledzone) nie mają szans na normalną kochającą rodzinę.