To tylko pożądanie (?)

[kkk]

Bylismy razem, była wielka namiętność, pożądanie, wspaniały seks, czułość,
chyba miłość... On mnie pociągał w nieopisany sposób, od zawsze czegoś takiego
chciałam i on mi to dawał. Byliśmy zakochani jak wariaci, było pieknie, nigdy
czegoś takiego ni eprzeżyłąm.
Różnice charkteru zrobiły swoje, w żaden sposób nie umieliśmy sie dogadac,
kłóciliśmy się strasznie, mieliśmy tak odmienne cele i poglądy, ranił mnie,
sprawiał ogromna przykrość chyba nieświadomie. Po prostu czuliśmy inaczej.
To ja odeszłam, czułam sie źle w tym niby 'związku' potem mieliśmy kontakt,
własciwie szukaliśmy siebie. On często powtarza, ze to jego porażka, że sie
nie nadaje, wie jak mi było źle, jak mnie ranił, ze chciałby być ze mną,
nauczyć się żyć, ze czuje się źle z tym ze nie umieliśmy się dogadać...
Wiedziałam jaki jest i teraz wyrzucam sobie, ze nie zwróciłam uwagi n a jego
wady... NIe moge powiedzieć że go kocham, może nigdy nie kochałam.! Czy to
było zwykłe pożądanie, którego teraz mi brakuje??
Mam 28 lat a nie spotkałam kogos kto tak na mnie działa.
Chce o nim zapomnieć, nie myślec o tym co było, nigdy nie bylibyśmy razem, nie
czułabym sie z nim komfortowo, bezpiecznie, jak ktoś wyjątkowy.

[kkk]

jestem zła na siebie że o nim myślę, choć nie pasował mi jego charakter,
denerwował mnie ale wystarczyła jedna iskra, spojrzenie... działał na mnie tak
jak nikt inny wcześniej, stawałam się przy nim kimś innym...
Podobno ludzi trzyma przy sobie hormon- osytocyna - tzw. chemia miłości. Sprawia
on aże ludize przywiązują się do siebie aby być razem i tworzyć np. związek.
Ale hormon też działa na ludzi niedospasowanych do siebie, wiąże ich w tzw. zły
sposób. Działają na siebie fizycznie, cieleśnie ale nie uczuciowo.
chyba mnie to dopadło. Muszę się od tego uwolnić by normalnie żyć.

[jan_hus_na_stosie]

Sama zadałaś pytanie i sama sobie na nie odpowiedziałaś.

[cyklamen111]

kkk napisał:

> jestem zła na siebie że o nim myślę, choć nie pasował mi jego charakter,
> denerwował mnie ale wystarczyła jedna iskra, spojrzenie... działał na mnie tak
> jak nikt inny wcześniej, stawałam się przy nim kimś innym...
> Podobno ludzi trzyma przy sobie hormon- osytocyna - tzw. chemia miłości. Sprawi
> a
> on aże ludize przywiązują się do siebie aby być razem i tworzyć np. związek.
> Ale hormon też działa na ludzi niedospasowanych do siebie, wiąże ich w tzw. zły
> sposób. Działają na siebie fizycznie, cieleśnie ale nie uczuciowo.
> chyba mnie to dopadło. Muszę się od tego uwolnić by normalnie żyć.
>

Nie wierzę, że osoby niepasujące do siebie mogą czuć tak silny magnetym.

A jednak

[kkk]

A jednak!

[satin.mat]

Nie będziesz potrafiła życ bez tej iskry. Ktoś inny, bardziej
dopasowany, będzie dla Ciebie jak przyjaciel i Ci to nie wystrczy.
Namiętność Twoja będzie domagała się jednak takich doznań, jakie
poznałaś w tej ostaniej realcji. Po prostu nie będziesz mogła bez
tego żyć - to nie mija. I tak Cię dopadnie, a Twoje życie będzie
wtedy jeszcze bardziej skomplikowane. Uwierz mi.

[satin.mat]

Nie spotkałaś kogoś takiego, bo to trudne "żeby dwoje chciało na
raz", to, co Ci się przytrafiło było fajnym doświadczeniem, doceń to
i tego się trzymaj.

[jan_hus_na_stosie]

pierdo_lisz farmazony, że się tak wyrażę

[grassant]

jan_hus_na_stosie napisał:

> pierdo_lisz farmazony, że się tak wyrażę
>
też tak uważam

[cafem]

oj tak:)

[satin.mat]

i pamiętaj - nie można miec wszystkiego, a Ty jestes skażona
namiętnością i doznaniami od których nie uwolnisz sie nigdy - NIGDY
i cięzko spotkać kobiecie kogoś, kto odpowiada jej erotycznie,
kobiety niestety zbyt często są zmuszone udawać
nie musieć udawać - czerpać radość z seksu, autentyczną - to sukces
i szczęście

[grassant]

zawsze może być lepiej/inaczej i nie ma niezastąpionych. :))

Z drugiej strony silne uczucia są wyniszczające.

[motyl.slonce]

silne uczucie - to prawdziwy smak życia, wszystko inne jest snem

[jan_hus_na_stosie]

motyl.slonce napisała:

> silne uczucie - to prawdziwy smak życia, wszystko inne jest snem

Mylisz się i to bardzo, to często silne uczucie jest snem gdyż przysłania cały
rzeczywisty otaczający nas świat, obiera miliony różnorodnych doznań jakich
możemy doświadczać, niszczy nasz potencjał, przysłania nasze oczy i powoduje, że
niczym fanatycy bronimy tego uczucia pomimo iż ono nas wyniszcza od środka,
kawałek po kawałku aż staniemy się rozchwianymi emocjonalnie, niezdolnymi do
jakiejkolwiek sensownej refleksji marnymi istotkami, które niczym święte
męczennice z bólem w sercu i duszy ogłaszają całemu światu, że tak trzeba żyć.

[motyl.slonce]

miłam na myśli szczęśliwe uczucie, a przecież gdy głębiej się
zastanowić - to doskonałe szczęście nie istnieje, wszystkie pojęcia
są umowne, co nie znaczy, że fałszywe

[sadosia75]

Janie popadasz w zasade biale albo czarne. Ty piszesz o jakejs chorej jednostce
nie o normalnym, zdrowym uczuciu, ktore wzbudza miliard pozytywnych emocji.

[jan_hus_na_stosie]

Ja nie znam silnych zdrowych uczuć, zawsze silne uczucia mnie wyniszczały i nie
dawały nic w zamian, były jak huragan, który po przejściu zostawia zgliszcza i
rumowisko, po którym wszystko trzeba odbudowywać na nowo.

[sadosia75]

W takim razie doswiadczasz wylacznie chorych sytuacji. Przykre.

[nadobna.pasqualina]

jesteś Janie zmęczony, po prostu potrzebujesz odpocząć

[rahamin]

jesteś marzycielką, w pogoni za ideałem, który nie istnieje możesz
zgubić coś ważnego - moim zdaniem konflikty i różnice
charakterologiczne to coś, nad czym trzeba pracować, latwiej
natomiast jest rzucić wszystko i z glową w chmurach wyobrażać sobie
przyszła sielankę, która wcale nie musi Ci się przytrafić

[mruff]

rahamin napisała:

> latwiej
> natomiast jest rzucić wszystko i z glową w chmurach wyobrażać
sobie
> przyszła sielankę, która wcale nie musi Ci się przytrafić

Bardzo mądre zdanie!

[waldek.zawieja]

skoro on załuje, to powinnaś spróbować jeszcze raz, porozmawiac o
wszystkim, określić swoje granice, potrzeby, priorytety itd. - łatwo
z czegoś zrezygnować, bo nie jest doskonałe, trudniej coś
doskonałego stworzyć, wedlug mnie zbyt pochopnie rezygnujesz

[motyl.slonce]

w kazdym razie - rozważ to jeszcze, zanim ostetcznie się wycofasz z
tej relacji, moze życie pokaże Ci, że ma lepszych od tej?

Piorun sycyliski :)

[nawrotka1]

Tak czasami ludzie nazywają to zjawisko, częściej - magnetyzm zmysłów.)
Prawie każdy kiedyś to przeżył, ale bardzo rzadko efektem takiej fascynacji bywa
stały związek. Nie przejmuj się, jesli będziesz trzymać się z dala od tego
człowieka, będziesz bezpieczna. ;)
Na pewno spotkasz kogoś, z kim poczujesz tak zwaną "harmonię ciał i dusz" :))
I będzie to bardziej wartościowy i satysfakcjonujący związek od tego, co
opisałaś. :)))

[marylin.monroe77]

skąd taka pewność?

[mruff]

Namiętność z czasem mija, i potem do podkręcania siebie potrzebne
jest to wewnętrzne coś, albo pasja-mnie podniecał widok mojego
faceta na regatach i to podsycało ogień.
Myślę,że dobrze zrobiłaś. Musiałaś mieć konkretne powody by odejść
mimo tego porządania.

[nawrotka1]

marylin.monroe77 napisała:

> skąd taka pewność?

To nie pewność tylko opinia :)
Z wypowiedzi innych ludzi, którzy przezywali to samo.

[cyklamen111]

kkk napisał:


> jestem zła na siebie że o nim myślę, choć nie pasował mi jego charakter,
> denerwował mnie ale wystarczyła jedna iskra, spojrzenie... działał na mnie tak
> jak nikt inny wcześniej, stawałam się przy nim kimś innym...
> Podobno ludzi trzyma przy sobie hormon- osytocyna - tzw. chemia miłości. Sprawi
> a
> on aże ludize przywiązują się do siebie aby być razem i tworzyć np. związek.
> Ale hormon też działa na ludzi niedospasowanych do siebie, wiąże ich w tzw. zły
> sposób. Działają na siebie fizycznie, cieleśnie ale nie uczuciowo.
> chyba mnie to dopadło. Muszę się od tego uwolnić by normalnie żyć.
>

Nie wierzę, że osoby niepasujące do siebie mogą czuć tak silny magnetyzm.

A jednak

[kkk]

A jednak...

[kkk]

Pracowaliśmy nad tym związkiem, najgorsze jst to że jestem bardzo wrażliwa o
n-wręcz przeciwnie (albo bardzo to krył, co też nie było dobre) i nieświadomie
mnie ranił, często...
Porównywałk do jakiejś byłej, ze ona to tamto...czasem rzucił że powinnam się
odchudzać -waże 50kg/160cm nosze rozm.34-36... śmiał sięże nie gotuje(mieszkam
sama więc nie robie obiadu z 3 dań!), drwił, drażnił... Zawsze potem dziwił sie
że tak reaguje - że biore to do siebie że on nie miał nic złego na myśli. I w
sumie go rozumiem, po prostu myślimy całkowicie odwrotnie, niedopasowanie
charakterów i tyle!.
Kilka razy kłóciliśmy sie, potem wracalićmy, on pierwszy wyciągał ręke, mówił
żebyśmy spróbowali,zebym mu pomogła, że chce byc ze mną i wie jaki jest, ze ma
trudny charakter.
Czasem kłóciliśmy się by za chwile się kochać. Czasem zaraz po fajnym seksie
wystarczyło jedno jego słowo, coś co mnie zabolało - kłótnia gotowa.
Cżesto przez niego płakałam... ranił mnie swoim zachowaniem.

satin.mat

[kkk]

""Nie będziesz potrafiła życ bez tej iskry. Ktoś inny, bardziej
dopasowany, będzie dla Ciebie jak przyjaciel i Ci to nie wystrczy.
Namiętność Twoja będzie domagała się jednak takich doznań, jakie
poznałaś w tej ostaniej realcji. Po prostu nie będziesz mogła bez
tego żyć - to nie mija. I tak Cię dopadnie, a Twoje życie będzie
wtedy jeszcze bardziej skomplikowane. Uwierz mi. ""
Jestem skażona namiętnością, nie moge mieć wszystkiego...
Więc jak mam żyć? :(

[nie.mam.tipsow]

Żyj normalnie, to przechodzi. Mi przeszło po 6 miesiącach.

[kkk]

żyj normalnie... :D:D
czyli...? łatwo powiedziec ;)

[kkk]

Któraś z was maiął coś takiego??
jak żyć by nie zwariowac... nie daje rady, naprawde :(

[sir.drinkalot]

Jakbym czytał opis własnej sytuacji :| Minęło już kilka miesięcy od rozstania a
mnie dalej nie przechodzi i nadal coś ciągnie mnie do niej bo wydaje mi się że
zbyt prędko rzuciłem rękawicę zamiast walczyć i próbować przezwyciężyć
trudności. A żadna inna dziewczyna w międzyczasie nie dostarczyła mi takich
emocji :| czy to złych czy dobrych - kompletna flauta. Czuję się emocjonalnie
rozchwiany, w kropce i nie wiem co dalej ze sobą zrobić, próbować jeszcze raz
czy zakopać najgłębiej jak się da i zapomnieć.

[jan_hus_na_stosie]

sir.drinkalot napisała:

> próbować jeszcze raz

nie

> czy zakopać najgłębiej jak się da i zapomnieć.

Nie tyle zapomnieć co pogodzić się z tym i żyć dalej patrząc odważnie do przodu
a nie ciągle oglądając się za siebie.

[sir.drinkalot]

> > próbować jeszcze raz
>
> nie

Janie, dlaczego? Cóż gorszego może się wydarzyć poza tym że znowu może się nie
udać? Oczywiście zakładając że to faktycznie jest to czego chcę i wchodzę w to
dwiema nogami.

[jan_hus_na_stosie]

sir.drinkalot napisała:

> Janie, dlaczego? Cóż gorszego może się wydarzyć poza tym że znowu może się nie
> udać?

To nie jest kwestia co może stać się gorszego a raczej wybór pomiędzy ponownym
zanurzaniem się w bagnie a próbą zdobycia nowych szczytów.

A uwierz mi, że tam wysoko na szczycie świat wygląda zupełnie inaczej, problemy
które na dole wydawały się wielkie tam z góry wydają się takie malutkie :) Poza
tym to świeże powietrze, którym można oddychać pełną piersią. Ale najpierw
trzeba wejść na szczyt. To nie jest łatwe. Wymaga sporego wysiłku i nigdy nie
wiadomo czy w połowie drogi nie dopadnie nasz deszcz. Ale nawet wówczas gdy jest
się dobrze przygotowanym można go przeczekać i w końcu zdobyć szczyt, tam z góry
wszystko lepiej widać, człowiek czuje się wolny, odzyskuje wiarę w siebie :)

Nie warto wchodzić ponownie w bagno łudząc się, że tym razem okaże się ono
orzeźwiającym źródełkiem. Nie stanie się.

[mirastella26]

Sir drinkalot - myślisz że warto próbowac jeszcze raz, skazywać sie
na kolejne miesiące cierpienia, niepewności...? długo byliście ze
sobą? wiesz co nie grało? czas leczy takie zauroczenia na szczęście,
wiem po sobie :)

[sir.drinkalot]

Nie, nie byliśmy ze sobą zbyt długo, 3-4 miesiące. Ale to były bardzo intensywne
uczucia jakich nie miałem od bardzo dawna. Minęło pół roku, miałem w tym czasie
inne dziewczyny, było fajnie ale nie aż tak przez co szybko traciłem entuzjazm i
związek się kończył. O tamtej nie mogę zapomnieć i to jest właśnie dziwne bo po
6 miesiącach powinno już odpuścić a tu... jestem z inną ale myślę o niej :|
Wiem co nie grało, oboje byliśmy zbyt uparci, może z braku doświadczenia a może
z powodu że nikt nie chciał tanio skóry sprzedać ;) i wpaść jak śliwka. Dużo się
kłóciliśmy ale z perspektywy czasu widzę jak nieistotne były te problemy, ona
też to zrozumiała. I właśnie dlatego myślę że zbyt szybko uciekłem z placu boju :D

[jan_hus_na_stosie]

1) dlaczego piszesz jako kobieta? (gdy odpowiadam na Twoje posty pojawia mi się
"sir.drinkalot napisała:")
2) dlaczego krzywdzisz swoją obecną dziewczynę?

[sir.drinkalot]

> 6 miesiącach powinno już odpuścić a tu... jestem z inną ale myślę o niej :|

Skrót myślowy Janie, obecnie jestem sam, dlatego pisałem wcześniej że jestem w
kropce i nie wiem co dalej. Jak tylko zreflektowałem się że to nie jest to bo
myślę o innej to wycofałem się. Różnie już próbowałem to sobie wyjaśnić, że o
tamtej ciężko zapomnieć bo nie poznałem jeszcze "lepszej" od niej, że czasu mało
minęło, próby "zagryzką" innymi (bynajmniej nie szukaną w naprędce zaraz po
rozstaniu ale po "żałobie") też spełzły na niczym. I tak stoję w miejscu nie
wiedząc co ze sobą począć :|

[pureangel]

mialam bardzo podobna sytuację, stracilam rok a teraz czuje sie wykorzystana na maxa. te niedopasowania roznicie doprowadzily do megaawantur , bylam zrozpaczona bo to co on uwazal za dopuszczalne dla mnie bylo karygodne, nie rozumial mnie wcale , ranil coraz bardziej, nawet zanim poprzednie rany zdazyly sie zagoic. ;
gdy odszedl... tak po porstu nie chcialam zyc; przeplakalam caly tydzien ,teraz staje na nogi...

odezwal sie ostatnio,, hmm tylko ze wzg na pozadanie.
na sam koniec potraktowal mnie jak rezcz .. bo przeciez to bylo tylko pozadanie .
on twierdzi inaczej ale jednal woli sie ze mna kochac niz byc

[kkk]

U mnie też nie trwało to bardzo długo, na początku własnie
intensywne uczucia, pożądanie, ogoeń. Niedopasowanie dało o sobie
znać. Raniliśmy się nawzajem :/ Ja przyzwyczajona do normalnego
stabilnego związku, nigdy się nie kłóciłam, nigdy naprawde! nikt
mnie nie zranił. W końcu się stało.. może tak czasem musi być?
On jest uczuciowym kaleką i chyba typowym singlem, chyba na siłę
chce się zmienić. Bardzo tego chce ale nie leży to raczej w jego
naturze... Dlatego nieświadomie rani... i siebie również bo mysle ze
nie robił tego celowo.
Ehhh
Nie powinno mi być tego żal, właśnie powinnam się cieszyć że coś
takiego mnie spotkało, potraktowac jako doświadczenie. Jestem
niestety(!) bardzo wrażliwa i nie spływa po mnie jak po kaczce :/
Nie jestem typem samotnika, nie umiem być sama, potrzebuje drugiego
człowieka i bliskości. On mi właściwie tego nie dawał. Jednak
wspomnienia pozostają i nie wszystkie są złe....