Jakie diagramy dla dzieci (dorosłych)?

[burczyk]

Witam
W jednym z wątków przeczytałam (tekst p.Beaty):
"W pracy z dzieckiem nie można uprzedzać kroku i rysować na schemacie tego co
będzie za chwilę, ( rysuje się to, co się robi w danym momencie) ponieważ
składana kartka ma potwierdzać to, co już istnieje, utwierdzać dziecko w
przekonaniu, że robi dobrze i wywoływać krok następny."

Wypowiedź powyższa nasunęła mi kilka pytań:
1. W jakim wieku powinny być dzieci, aby prowadząc z nimi zajęcia, dawać im
rysowane diagramy do skąłdania?
2. Jaki rodzaj diagramu najlepiej przemawia do dzieci, czy zależy to od wieku
i inteligencji dziecka?
3. Jak przygotowywać diagramy dla dzieci - czy posługiwać się powszechnie
przyjętymi zasadami konstruowania diagramów (jest kilka szkół na ten temat)
czy wprowadzać szczególne założenia dotyczące tego, co na diagramie powinno
być narysowane?
4. Jakich form prezentacji zagięć unikać? Np. uważam, że polecenie "zagięcie
do tyłu pod spód" jest niewłaściwe - technika wykonywania takiego zagięcia
najczęściej wymaga odwrócenia kartki na drugą stronę i wykonania zagięcia
"dolina", a następnie odwrócenia kartki z powrotem. I sądzę, że tak to powinno
być rozrysowane.
5. Czy w książkach dla nauczycieli powinny być zamieszczane diagramy w wersji
przyjaznej dziecku (osobie początkującej), czy w wersji dla dorosłych
(umiejących już składać) - ze skrótami?
Zachęcając do dyskusji
pozdrawiam wszytskich forumowiczów
Krystyna Burczyk

[imagiro]

diagram origamistyczny to jak nuty dla muzyki ... slynna szkola Suzuki stawia
na nauczanie poczatkowe muzyki bez nut ... tylko ze sluchu. origami powinno byc
uczone (nie wiem jak) z "widu" ...
Imagiro.

[graz.ka]

Nie wyobrażam sobie pracy z dziećmi ze schematu - zawsze prezentujee sposób
wykonania składanki, często bazując na skojarzeniach i opowieściach origami-
story. Składanki płaskie dzieci badają same - na tej podstawie komponują swoją
pracę.
Pierwsze schematy pokazywałam zdolnym 5 latkom - i wspólnie robiliśmy
składanki.
Dzieci starsze - mam obecnie w kole juniorów najmłodsze z klasy III SP - radzą
sobie ze schematami, choć wielość szkół i pomysłów na rozrysowywanie faz
powstawania modeli nie ułatwia sprawy.
A sposób wykonywania zagięcia wypukłego to zawsze poszukiwanie możliwości
zagięcia wklęsłego po przeciwnej stronie - po odwróceniu modelu. Tylko
rozrysowywanie tego zgodnie z każdym obrotem figurki zwiększa objętość
schematu - trzeba po prostu nauczyć się sposobów radzenia sobie w takiej
sytuacji.
Są dzieci, które nie lubią rysunków - wolą książki ze zdjęciami poszczególnych
faz powstawania modelu.

[phm2]

Szanowna Pani Krystyno.Myślę, że Imagiro ma tutaj rację. Poza tym to Pani jest
jak sądzę origamistką znaną i pytania, które Pani zadaje powinnam ja babcia
skierować do Pani. Schemat dla starszych dzieci owszem, ale po dużym treningu,
jak to nazwał Imagiro z "widu".Ja uczę mojego wnuka, a jest już w czwartej
klasie. Czasami składa ze schematu bo sam chce, ale często wraca do składania
razem ze mą i opowiadania. Pozdrawiam. B.

[burczyk]

Z tymi diagramami to nie taka prosta sprawa.
W wielu książkach (w tym również przeznaczonych dla dzieci) diagramy zawierają
skróty. Zastanawia mnie, czy są to sktóty uczynione celowo, czy tylko wymuszone
przez koszty. I czy w przypadku dzieci koszty powinny decydować - może lepiej
zamieścić w książce mniej modeli, za to z dopracowanymi diagramami.

Inspiracją do rozpoczęcia tego wątku były dla mnie wypowiedzi Pani Beaty na
temat diagramów w książce wydawnictwa Mag. Pani opinie były wyrażone w sposób
bardzo kategoryczny, stąd sądziłam, że Pani Beata ma doświadczenie w tym temacie.
Diagramy dawane dzieciom niekoniecznie muszą służyć do nauki składania. Uważam,
że dla dzieci lepsze jest składanie z osobą starszą. Ale diagram poznanego już
przez dziecko modelu, pomoże dziecku (osobie dorosłej też) przypomnieć sobie
kolejność złożeń, gdy będzie chciało jeszcze raz spróbować.
Pojawiają się również diagramy w opracowaniach dla nauczycieli. I znam
nauczycieli, którzy dawali diagramy uczniom (w wieku 10-13 lat) i polecali pracę
z diagramami na lekcjach. Nie chodzi tu zatem o składanie w gronie rodzinnym w domu.

Zachęcam osoby prowadzące zajęcia z wykorzystaniem origami do wypowiedzi na
temat roli diagramu w pracy z dziećmi i młodzieżą.

Pozdrawiam
Krystyna Burczyk

[graz.ka]

Hop!

Trochę temat zapomniany

[graz.ka]

ale może warto powrócić?

[allama11]

Warto.
Twórcze działanie ma przynosić dziecku radość, wzmacniać poczucie
własnej wartości, ma być różnorodne i atrakcyjne.
Wykorzystuję wszystko: tworzenie przez naśladownictwo, wg
schematu,wg zdjęć, a także film /szczególnie polecam animacje na
www.origami-club.com/. Dzięki temu dziecko poznaje obowiązujące
zasady, "sposoby" składania, wzory. To jest fundament pod
umiejętności i możliwości tworzenia, komunikacji z drugim
człowiekiem, prezentacji swoich pomysłów, a jednocześnie droga do
kreatywności.

[narloch]

Witam, w zeszłym roku pracując z maluchami w szkole podstawowej nie pokazywałam dzieciom diagramu. Wszystkie modele dzieci wykonywały na podstawie mojej instrukcji. Pojawił się jednak problem, ponieważ dzieci zapominały model i nie potrafiły go powtórzyć w domu. Postanowiłam w tym roku uczyć dzieci dając im dodatkowo diagramy. W trakcie instrukcji pokazywałam jak dany ruch wygląda na diagramie. Kilkoro dzieci zaczyna już sama składać niektóre modele z diagramów i nie są to najprostsze modele dla dzieci 8-9 letnich. Obecnie składamy same kusudamy z książki Tomoko Fuse np. Double Stoppers. Kiedy zaczynam kolejny nowy model dzieci już same się pytają kiedy dostaną diagram.