trudne słowa na zet - cz. III

[she1961_lodz]

ZAUFANIE

Bylo o zazdrosci, bylo o zdradzie..
Teraz mnie zaufanie męczy - jego obecność i jego niedostatek, a czasem wręcz
brak.

[ewka5]

she1961_lodz napisała:

> Teraz mnie zaufanie męczy - jego obecność i jego niedostatek, a czasem wręcz
brak.

- ja tam mam. Lubie miec. Ograniczone.

[kleszczo]

A juz myslalem, ze bedzie o "zortziko":)

K.K.

[hippy_pottamus]

hm, wewku, buha! ;-)
ja miewam, bardzo ograniczone, czasami

[orissa]

Zdecydowanie,
którego ostatnio mi brak.

[hippy_pottamus]

a, PiEs,
„Zarabianie” ciezkie slowo, jak slowo ;-)

Zprzedaż n/t

[same_zalety]

[peter.steele]

Podstawowa zasada nie ufaj nikomu (bo nie warto)

[paiha]

Ufaj i kontroluj- mawiali starzy ludzie, nigdy nie sprawdzilam, czy mieli racje:)
Pai

[hippy_pottamus]

sprawdzanie nie ma sensu, bo zabiera czas, najlepiej a priori zalozyc, ze
wszyscy łżą ;-)
hipek

[runek]

hippy_pottamus napisała:

> sprawdzanie nie ma sensu, bo zabiera czas, najlepiej a priori zalozyc, ze
> wszyscy łżą ;-)
> hipek


kolejnym etapem jest brak zaufania do samego siebie - albo do swego
drugiego 'ja'

[she_5]

runek napisał:

> kolejnym etapem jest brak zaufania do samego siebie - albo do swego
> drugiego 'ja'

Tak, a jeszcze kolejnym (etapem) - brak zaufania drugiego 'ja' do tego
pierwszego, tak?

PS. Dziękuję tym Państwu, którzy 'wrócili z powrotem' do tematu zaufania, gdyż
albowiem nie było moim zamiarem dowcipkowanie sobie, a uzyskanie pomocy
Forumowiczów na dręczący mnie temat, tak?
Wyslij!

[runek]

w twojej stopce chodzi o sw. Tomasza z Akwinu i brakuje 'nawyku'
przed 'mniemania'.

trudne słowa na zet - ZADAĆ (sobie trud)

[she_5]

runek napisał:

> w twojej stopce chodzi o sw. Tomasza z Akwinu i brakuje 'nawyku'
> przed 'mniemania'.

już ok?

[binka]

nooo, to dopiero trudne po-życie z innymi jak się tak założy margitu;-)

bo czy naprawdę więcej traci osoba, która ufa czy ta która naduużywa lub zawodzi
zaufanie czyjeś?
w kontekście człowieczeństwa ofkors

[peter.steele]

Hipek może nie łżą, ale prawda bywa wzgledan co jednego dnia jest czystą prawda
za jakis czas okazuje się kłamstwem. Wiec pytam sie po co ufac ??
Ale i tak za jakis czas znowu zaczynmy ufac z nadzieję, że bedzie inaczej

[she_5]

peter.steele napisał:

> za jakis czas znowu zaczynmy ufac z nadzieją, że bedzie inaczej

Ja przepraszam, ale nadzieja to jest słowo na N, też trudne, tak...

[peter.steele]

> Ja przepraszam, ale nadzieja to jest słowo na N, też trudne, tak...
To kiedy bedzie N ???

[nick.odem]

"Ufaj, ale kontroluj"
towarzysz Dzierżyński.

[ramon1]

zaufanie, hym...ciezka sprawa, mialem zaufanie do jednej osoby,

[rekiny_dwa]

trudne slowo na zet to my jedno takie znamy "zet-chemie" mianowicie


pozdrawiamy :-)

[eevvaa]

Nie raz zawiodłam się w życiu, ale ufam w dobroć ludzi...

Serdecznie pozdrawiam
ewa

"życie jest piękne - tylko trzeba to jeszcze zauważyć"

[olek]

zappa frank

no niech mi ktos odpowie...

[she_5]

...jak można aż tak nie ufać??? No jak???

Poświatowska odpowie

[toulaa]

she_5 napisała:

> ...jak można aż tak nie ufać??? No jak???



Można tyle razy (nie) ufać, ile razy można umrzeć z miłości.
A ile razy można umrzeć z miłości? Tyle: (Ty na pewno to znasz, ale to ładne
jest):



"ile razy można umrzeć z miłości
pierwszy raz to był gorzki smak ziemi(...)

drugi raz - tylko smak przestrzeni(...)

trzeci raz czwarty raz piąty raz
umierałam z rutyną mniej wzniośle
cztery ściany pokoju na wznak
a nade mną twój profil ostry"

("Wszystkie moje śnierci")


q.e.d.

tou :)

[madame.leokadia]

ten nick tylko pasowal...

[agga33]

toulaa napisała:

> she_5 napisała:
>
> > ...jak można aż tak nie ufać??? No jak???
>
>
>
> Można tyle razy (nie) ufać, ile razy można umrzeć z miłości.
> A ile razy można umrzeć z miłości? Tyle: (Ty na pewno to znasz, ale to ładne
> jest):
>
>
>
> "ile razy można umrzeć z miłości
> pierwszy raz to był gorzki smak ziemi(...)
>
> drugi raz - tylko smak przestrzeni(...)
>
> trzeci raz czwarty raz piąty raz
> umierałam z rutyną mniej wzniośle
> cztery ściany pokoju na wznak
> a nade mną twój profil ostry"
>
> ("Wszystkie moje śnierci")
>
>
> q.e.d.
>
> Dziękuję, że ujęłaś to jej słowami...
Zapatrzenie - to też na "Z" - w poezję chyba nie pomaga ufać drugiemu
człowiekowi... Zresztą - to zależy od człowieka.
>
>
>
>
>

[hippy_pottamus]

she_5 napisała:

> ...jak można aż tak nie ufać??? No jak???
>
normalnie, z nawyku, she
;-)

[she_5]

hippy_pottamus napisała:

> normalnie, z nawyku, she

To mnie nie pshekonuje - jak sadzisz? walczyc?

[hippy_pottamus]

hm, spytaj runka ;-) on zdaje sie ma optymizm w genach ;-)))
u mnie chwilowo z walki nici, zycie potwierdzilo bowiem ostatnio teze o
nieufaniu a' priori ;-)

[binka]

wydaje mi się jednak, że wielu tu wypowiedziało się za zaufaniem;

ps "dopisywanie się" wprowadza czasem lekki chaos w logiczności odpowiedzi,
brakuje mi opcji "cytując"

[prawdziwy.krytyk]

binka napisała:

> brakuje mi opcji "cytując"

Och bini - skopiuj sobie z okienka na dole, jako i ja czynie, tak?
Pzdr :-*

[bella1]

Zaufanie zaklada zaistnienie zawodu.Zezem zerka zlowieszczo zza zalomu.Zlo
zarasta zasniedziale zakamarki.Zolza / zastanawiajace/ zostawia zaszlosci -
zastygajac zaczyna zabawiac zasluchanych zuchow -zlorzeczac
zalamanemu .Zalapalam........Zwyciestwo

fragment, który dobrze znacie

[wichrowe_wzgorza]

A. de Saint - Exupery, "Mały Książę"

XXI
Wtedy pojawił się lis.

- Dzień dobry - powiedział lis.

- Dzień dobry - odpowiedział grzecznie Mały Książę i obejrzał się, ale nic nie
dostrzegł.

- Jestem tutaj - posłyszał głos - pod jabłonią!

- Ktoś ty? - spytał Mały Książę. - Jesteś bardzo ładny...

- Jestem lisem - odpowiedział lis.

- Chodź pobawić się ze mną - zaproponował Mały Książę. - Jestem taki smutny...

- Nie mogę bawić się z tobą - odparł lis. - Nie jestem oswojony.

- Ach, przepraszam - powiedział Mały Książę. Lecz po namyśle dorzucił: - Co
znaczy "oswojony"?

- Nie jesteś tutejszy - powiedział lis. - Czego szukasz?

- Szukam ludzi - odpowiedział Mały Książę. - Co znaczy "oswojony"?

- Ludzie mają strzelby i polują - powiedział lis. - To bardzo kłopotliwe.
Hodują także kury, i to jest interesujące. Poszukujesz kur?

- Nie - odrzekł Mały Książę. - Szukam przyjaciół. Co znaczy "oswoić"?

- Jest to pojęcie zupełnie zapomniane - powiedział lis. - "Oswoić"
znaczy "stworzyć więzy".

- Stworzyć więzy?

- Oczywiście - powiedział lis. - Teraz jesteś dla mnie tylko małym chłopcem,
podobnym do stu tysięcy małych chłopców. Nie potrzebuję ciebie. I ty mnie nie
potrzebujesz. Jestem dla ciebie tylko lisem, podobnym do stu tysięcy innych
lisów. Lecz jeżeli mnie oswoisz, będziemy się nawzajem potrzebować. Będziesz
dla mnie jedyny na świecie. I ja będę dla ciebie jedyny na świecie.
- Zaczynam rozumieć - powiedział Mały Książę. - Jest jedna róża... zdaje mi
się, że ona mnie oswoiła...

- To możliwe - odrzekł lis. - Na Ziemi zdarzają się różne rzeczy...

- Och, to nie zdarzyło się na Ziemi - powiedział Mały Książę.
Lis zaciekawił się:

- Na innej planecie?

- Tak.

- A czy na tej planecie są myśliwi?

- Nie.

- To wspaniałe! A kury?

- Nie.

- Nie ma rzeczy doskonałych - westchnął lis i zaraz powrócił do swej myśli: -
Życie jest jednostajne. Ja poluję na kury, ludzie polują na mnie. Wszystkie
kury są do siebie podobne i wszyscy ludzie są do siebie podobni. To mnie trochę
nudzi. Lecz jeślibyś mnie oswoił, moje życie nabrałoby blasku. Z daleka będę
rozpoznawał twoje kroki - tak różne od innych. Na dźwięk cudzych kroków chowam
się pod ziemię. Twoje kroki wywabią mnie z jamy jak dźwięki muzyki. Spójrz!
Widzisz tam łany zboża? Nie jem chleba. Dla mnie zboże jest nieużyteczne. Łany
zboża nic mi nie mówią. To smutne! Lecz ty masz złociste włosy. Jeśli mnie
oswoisz, to będzie cudownie. Zboże, które jest złociste, będzie mi przypominało
ciebie. I będę kochać szum wiatru w zbożu...
Lis zamilkł i długo przypatrywał się Małemu Księciu.

- Proszę cię... oswój mnie - powiedział.

- Bardzo chętnie - odpowiedział Mały Książę - lecz nie mam dużo czasu. Muszę
znaleźć przyjaciół i nauczyć się wielu rzeczy.

- Poznaje się tylko to, co sie oswoi - powiedził lis. - Ludzie mają zbyt mało
czasu, abu cokolwiek poznać. Kupują w sklepach rzeczy gotowe. A ponieważ nie ma
magazynów z przyjaciółmi, więc ludzie nie mają przyjaciół. Jeśli chcesz mieć
przyjaciela, oswój mnie!

- A jak się to robi? - spytał Mały Książę.

- Trzeba być bardzo cierpliwym. Na początku siądziesz w pewnej odległości ode
mnie, ot tak, na trawie. Będę spoglądać na ciebie kątem oka, a ty nic nie
powiesz. Mowa jest źródłem nieporozumieć. Lecz każdego dnia będziesz mógł
siadać trochę bliżej...

Następnego dnia Mały Książę przyszedł na oznaczone miejsce.

- Lepiej jest przychodzić o tej samej godzinie. Gdy będziesz miał przyjść na
przykład o czwartej po południu, już od trzeciej zacznę odczuwać radość. Im
bardziej czas będzie posuwać się naprzód, tym będę szczęśliwszy. O czwartej
będę podniecony i zaniepokojony: poznam cenę szczęścia! A jeśli przyjdziesz
nieoczekiwanie, nie będę mógł się przygotowywać... Potrzebny jest obrządek.

- Co znaczy "obrządek"? - spytał Mały Książę.

- To także coś całkiem zapomnianego - odpowiedział lis. - Dzięki obrządkowi
pewien dzień odróżnia się od innych, pewna godzina od innych godzin. Moi
myśliwi, na przykład, mają swój rytuał. W czwartek tańczą z wioskowymi
dziewczętami. Stąd czwartek jest cudownym dniem! Podchodzę aż pod winnice.
Gdyby mysliwi nie mieli tego zwyczaju w oznaczonym czasie, wszystkie dni byłyby
do siebie podobne, a ja nie miałbym wakacji.

W ten sposób Mały Książę oswoił lisa. A gdy godzina rozstania była bliska, lis
powiedział:
- Ach, będę płakać!

- To twoja wina - odpowiedział Mały Książę - nie życzyłem ci nic złego. Sam
chciałeś, abym cię oswoił...

- Oczywiście - odparł lis.

- Ale będziesz płakać?

- Oczywiście.

- A więc nic nie zyskałeś na oswojeniu?

- Zyskałem coś ze względu na kolor zboża - powiedział lis, a później dorzucił: -
Idź jeszcze raz zobaczyć róże. Zrozumiesz wtedy, że twoja róża jest jedyna na
świecie. Gdy przyjdziesz pożegnać się ze mną, zrobię ci prezent z pewnej
tajemnicy.

Mały Książę poszedł zobaczyć się z różami.

- Nie jesteście podobne do mojej róży, nie macie jeszcze żadnej wartości -
powiedział różom. Nikt was nie oswoił i wy nie owoiłyście nikogo. Jesteście
takie, jakim był dawniej lis. Był zwykłym lisem, podobnym do stu tysięcy innych
lisów. Lecz zrobiłem go swoim przyjacielem i teraz jest dla mnie jedyny na
świecie.

Róże bardzo się zawstydziły.

- Jesteście piękne, lecz próżne - powiedział im jeszcze. - Nie można dla was
poświęcić życia. Oczywiście moja róża wydawałaby się zwykłemu przechodniowi
podobna do was. Lecz dla mnie ona jedna ma większe znaczenie niż wy wszystkie
razem, ponieważ ją właśnie podlewałem. Ponieważ ją przykrywałem kloszem.
Ponieważ ją właśnie osłaniałem. Ponieważ właśnie dla jej bezpieczeństwa
zabijałem gąsienice (z wyjątkiem dwóch czy trzech, z których chciałem mieć
motyle). Ponieważ słuchałem jej skarg, jej wychwalań się, a czasem jej
milczenia. Ponieważ... jest moją różą.

Powrócił do lisa.

- Żegnaj - powiedział.

- Żegnaj - odpowiedział lis. - A oto mój sekret. Jest bardzo prosty: dobrze
widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.

- Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu - powtórzył Mały Książę, aby
zapamiętać.

- Twoja róża ma dla ciebie tak wielkie znaczenie, ponieważ poświęciłeś jej
wiele czasu.

- Ponieważ poświęciłem jej wiele czasu... - powtórzył Mały Książę, aby
zapamiętać.

- Ludzie zapomnieli o tej prawdzie - rzekł lis. - Lecz tobie nie wolno
zapomnieć. Stajesz się odpowiedzialny na zawsze za to, co oswoiłeś. Jesteś
odpowiedzialny za twoją różę.

- Jestem odpowiedzialny za moją różę... - powtórzył Mały Książę, aby
zapamiętać.

Rybko...

[she_5]

...jeżeli powiem, że ryczę teraz jak bóbr, to będziesz wiedziała, że trafiłas w
sam środeczek??? Tylko Kobiety to potrafią...

[wichrowe_wzgorza]

...nie ja, tylko mądre myśli ludzi, które podziwiamy, a często, najczęściej
zapominamy o nich i tak prawie wcale nie umiemy z tych mądrości korzystac.
P.S. Masz chusteczkę ( ale nie mam haftowanej)
:)

[peter.steele]

><> a Mały ksiąze oswoił liska i co zostawił go - zrobił najgorszą rzecz jaka
mozna bylo zrobic.

[wichrowe_wzgorza]

Zacytuję tylko to, co napisałeś w tym wątku niżej:


"jednych zapomniec innych zapamietac, ale tych, których zapamietac to oni sa
najceniejsi i dlatego warto o nich pamietac i zapamietac ich jak byli oni koło
nas..."
<><

[toulaa]

she_5 napisała:

>Tylko Kobiety to potrafią...


Trafiać w sam środeczek? Niestety, nie tylko kobiety:(((

trudne słowa na zet - zachód

[she_5]

"- Wiesz, gdy jest bardzo smutno, to kocha się zachody słońca.

- Więc wówczas gdy oglądałeś je czterdzieści trzy razy, byłeś aż tak
bardzo smutny? - zapytałem.

Ale Mały Książę nie odpowiedział."

trudne słowo na zet - zapomniec

[paiha]

[hippy_pottamus]

zapomniec? Za_nic!
;-)

[paiha]

Pozwol Margit-ku, ze popolemizuje z Toba;), naprawde nigdy nie mialas ochoty cos/kogos
wykasowac z pamieci?;) Jak Kate Winslet w Zakochanym bez pamieci...:)
Pai

[peter.steele]

jednych zapomniec innych zapamietac, ale tych, których zapamietac to oni sa
najceniejsi i dlatego warto o nich pamietac i zapamietac ich jak byli oni koło
nas.

[hippy_pottamus]

a wiesz pai, ze nie
mialam ochote wykasowac swoje idiotyczne postepowanie w zwiazku z czyms czy
kims, ale zapomniec to jakby swiadomie narazac sie na powtorke,
bo przeciez jesli nie pamietamy, to nie mozemy drugi raz uniknac jakiejs
potwornej wpadki
tak wiec: wybaczac - tak, godzic sie z czyms - tak, ale zapominac - nie
twoj hipek teskniacy :-)

trudne słowo na zet - zapamietac

[korelka]

zapamietac? za_nic_na_swiecie?!

[corpus_delicti]

korelka napisała:

> zapamietac? za_nic_na_swiecie?!

zapomniec - zapamietac
choc oba trudne slowa na "z" lacza sie z pamiecia to mam wrazenie, ze o wiele
latwiej jest zapamietac niz zapomniec. czasem jest tak, ze czegos nie mozemy
zapomiec a czasem nie chcemy. Jesli nie mozemy - trudno, jakos trzeba z tym
zyc, jesli nie chcemy - szkoda, bo sami skazujemy sie na pamiec. rzecz jednak
nie w tym czy zapomniec, ale w tym czy ciagle ogladac sie za siebie, tkwic ze
wzrokiem przykutym do sladow, czasem bolesnych, zamiast patrzec czy wlasnie nie
tracimy czegos w tej chwili, ktorej nie sposob bedzie ani cofnac, ani
powtorzyc. a jesliby potraktowac pamiec jako szkielko przez ktore patrzymy w
przyszlosc, to czy nie jest tak, ze lepiej je wyczyscic, wyglansowac, zeby nie
zostal na nim ani pylek, ktory nalozy sie na to co nowe, a jesli nowe to i inne
i znieksztalci to. skad mozemy wiedziec czy nie lepsze jesli szkielko
zapaprane? a moze zaufac, ze to co przed nami moze byc lepsze?....

a moje trudne slowo na "z".... zostac

[delicti_corpus]

Zapominanie to dar, nie każdemu dany, na szczęście. Nie każdy nań zasługuje ;).
Świetna pamięć może niekiedy zaprowadzić na manowce, gdy zapomnimy, że darem
nie mniej ważnym od zapamiętywania jest dar zapomnienia.

[corpus_delicti]

delicti_corpus napisał:

> Zapominanie to dar, nie każdemu dany, na szczęście. Nie każdy nań
zasługuje ;).
> Świetna pamięć może niekiedy zaprowadzić na manowce, gdy zapomnimy, że darem
> nie mniej ważnym od zapamiętywania jest dar zapomnienia.

a czymze to nalezy sie tak zasłuzyc zeby dostapic tego daru? i jesli swietna
pamiec moze niekiedy zaprowadzic na manowce to zapominanie powinno nas od nich
uchronic. az tak Ci zalezy na tym zeby niektorzy na nich wyladowali? ejze...
zakrawa mi to na msciwosc nielicha.
acha, i nie da sie zapomniec majac swietna pamiec.
i zbyt wiele tu darow...od kogo? od boga?....chyba nie jest az tak zly zeby na
manowce kierowac. dla mnie bywa czasem laskawy. niekiedy nawet mysle, ze zbyt.
wiec pomodl sie czasem do niego, moze pozwoli Ci nie zapominac....wlasnego
nicka i obdarzy (skoro juz o darach mowa) odrobina wyobrazni przy wymyslaniu
nowych. mam nadzieje, ze zaslugi Twe sa wielkie i dostapisz tego daru. chociaz
tego.
P.S. wybacz jesli bylo to zlosliwe nieco, ale moze wlasnie taki dar ja
otrzymalem, zamiast daru zapominania.

[toulaa]

corpus_delicti napisał:

> acha, i nie da sie zapomniec majac swietna pamiec.


No właśnie, niestety.

[toulaa]

corpus_delicti napisał:

> tkwic ze wzrokiem przykutym do sladow, czasem bolesnych


Jak zwykle, przypomina mi się J. N. a propos tych sladów:

"Idę wśród kropli deszczu
przez miasto, które znam
i szukam śladów twoich stóp
naszych stóp"

("Kochanie, pachniesz deszczem" - J. N.)

A jak zapomnieć? (n/t)

[toulaa]

Tylko proszę nie cytować tej straszliwej piosenki o tym tytule.

[ailija]

"Zapomniec Ciebie - to jak przestac zyc..." - tej?
:)

[toulaa]

Raczej tej "ile dałbym, by zapomnieć cię" itd., gdzie na końcu prosi Boga, by
juz nikt nie zamieszkał w jego sercu, czy tak jakoś.

Zachodu słońca na gwałt szukam (n/t)

[toulaa]

Moje ukochane słowo na Z

[toulaa]

...to zemsta, która jest rozkoszą wiadomo kogo.

;)

[zabi_odbiornik]

Nie chce mi sie czytac waszych glupot wpisanych, wiec zaznaczam jebynie, ze
trudne slowo to nie ja.

[hippy_pottamus]

zabi_odbiornik napisał:

zaznaczam jebynie, ze
> trudne slowo to nie ja.
bo ty jestes trudny przypadek
(Vocativus interruptus?) ;-))