[press] Nowe życie taty

[sibeliuss]

Dwie młode kobiety rywalizują o tego samego mężczyznę. Banał? Nie,
kiedy dla jednej z nich on jest ojcem.

kobieta.interia.pl/psychologia/ja-i-moj-swiat/news/spojrzenie-w-lustro,1112732

[egon26]

I to mnie właśnie najbardziej wkurza. Decyzja o potomstwie to konsekwencje
przynajmniej na 20 lat, jednak bardzo często jest tak że te konsekwencje ponosi
tylko matka. Ojciec gdy się znudzi, odchodzi zakłada nową rodzinę, szuka
młodszej, żywszej, nieobciążonej bagażem(bachorem) kobiety. Z drugiej strony są
dzieci często tęskniące za ojcem, znudzone szarą rzeczywistością którą mają z
matką i lgnące do ojców gdy oni mają tylko ochotę na spotkanie, wybaczając im
wszystko. Gdzie tu sprawiedliwość!?.
Mężczyźni szukają podkreślenia swojej męskości w młodych d... przy boku a gdzie
w tym wszystkim jest honor, odpowiedzialność i obowiązek?! Czasem patrzę na
"prostych" ludzi, mężczyzn pracujących od świtu do zmierzchu, wyjeżdżających za
chlebem gdzieś dalej, widujących swoje rodziny kilka razy do roku, jedzących
byle co, nie wydających na swoje zachcianki bo zbierają dla rodziny. Takie życie
nie do pozazdroszczenia, lecz w tym wszystkim jest coś pięknego. Podjęci
wyzwania, obowiązku w pełni męskie i honorowe zagranie. Moja żona ma wujka,
chudy, blady, trochę zaniedbany, ubrany w stare ubrania, widujący swoją rodzinę
raz na tydzień, często widać po nim że jest przemęczony. Ale z dumą i szczęściem
patrzy na to jak rośnie jego 8 pociech. Nie wiem czy jest zadowolony z życia,
nie wiem czy jest mu ciężko czy nie. Pewnie jest mu o wiele ciężej niż tym
wszystkim którzy zostawiają żony z jednym dzieckiem bo uznali że one już nie są
atrakcyjne, nie są tak chętne jak kiedyś itd. Ale dalej wypełnia swoje obowiązki
jako ojciec i mąż. Bo z dziada pradziada wpoili mu że taki właśnie jest
obowiązek ojca. I to jest dla mnie piękne, męskie i honorowe, w życiu bywa
różnie ale gdy już raz wzięło się na siebie odpowiedzialność za drugą osobę
(dzieci, żona) trzeba już zapomnieć o sobie, bo człowiek wtedy już się nie liczy.

[skiela1]

"w życiu bywa
różnie ale gdy już raz wzięło się na siebie odpowiedzialność za drugą osobę
(dzieci, żona) trzeba już zapomnieć o sobie, bo człowiek wtedy już się nie liczy. "


To wtedy jest poswiecenie,a taki czlowiek nie jest juz szczesliwy.
Trzeba kochac madrze,bez poswiecen- bo, czymze jest odpowiedzialnosc?
jak nie drugim imieniem milosci....

[egon26]

skiela1 napisała:
> Trzeba kochac madrze,bez poswiecen- bo, czymze jest odpowiedzialnosc?
> jak nie drugim imieniem milosci....

Myślę że nie da się kochać bez poświeceń, mniejszych lub większych. Ale by być z
kimś szczęśliwym i by ta druga osoba była szczęśliwa trzeba zawsze iść na jakieś
ustępstwa- poświęcić trochę siebie. W przypadku dzieci ta świadomość poświęceń
jest o wiele ważniejsza. Poświęcamy swój czas, pieniądze, energie, zachcianki,
marzenia, bardzo często też nasz popęd seksualny ale to jest świadoma decyzja
rodziców i powinni się liczyć z konsekwencjami. Wielu mężów ma za złe żoną że
już nie są takie chętne po narodzeniu się dziecka i odchodzą do innej, młodszej.
Ja mam syna od 27 miesięcy i też bywało różnie, ale mam świadomość tego że to są
"koszty" i nie mam zamiaru myśleć o swoich potrzebach i szukać pocieszenia
gdzieś indziej, bo sam się na to zdecydowałem. Sytuacja wujka mojej żony jest
przykra i pewnie też spowodowana głupotą, ale piękne w tym wszystkim jest to że
facet daje sobie rady i mimo tego że się bardzo poświęca, to jest szczęśliwy.
Mnie drażni to że ludzie coraz bardziej myślą tylko o sobie i coraz mniej jest
dla ludzi świętości, kiedyś słowo szlachcica miało wielkie znaczenie teraz
przysięga przed ołtarzem często już nic nie znaczy. Po prostu tęsknie do czasów
gdy przyłapany na aferze polityk strzelał sobie w łeb a mężczyznę oceniało się
po zachowaniu a nie po tym ile lasek potrafił poderwać.

[skiela1]

Dla mnie poswiecenie ma charakter pejoratywny.
a na czyms co ma zabarwienie negatywne nie mozna budowac szczescia.
Za wszelka cene starasz sie byc innym niz Twoj ojciec.
Zycze Ci,zebys sie nie stal jego odbiciem.

ps.od ustepstw wole kompromis

[egon26]

skiela1 napisała:
> ps.od ustepstw wole kompromis

A istniej kompromis bez ustępstw ?? Chyba na tym on polega, na ustępstwach z
każdej strony.

> Dla mnie poswiecenie ma charakter pejoratywny.
Współczuje bo poświęcamy się przez całe życie, choćby po to by zarobić pieniądze
na nasze marzenia. Ja lubię poświęcać czas i siebie dla mojego syna bo to co z
niego wyrasta sprawia mi ogromną frajdę. Masz dzieci ??


> Za wszelka cene starasz sie byc innym niz Twoj ojciec.
Nie do końca tak jest. Ojciec nie dał mi wzorca który by mi odpowiadał i który
chciałbym sam naśladować teraz jako ojciec i dorosły mężczyzna. Ten wzorzec
muszę sobie sam opracować, czy będzie dobry czas pokaże. Wiem że mam kilka cecho
po ojcu, niektórych dobrych innych złych. Z tymi ostatnimi staram się walczyć z
różnym skutkiem. Wam piszę o tym co mnie drażni lub wkurzy na bieżąco i tyle.
Wybierając swój wzorzec staram się opierać na też na tym co mnie drażniło jako
dziecko, ale też na obserwacjach innych moim zdaniem dobrych ojców i mężów.

[skiela1]

egon26 napisał:

> A istniej kompromis bez ustępstw ?? Chyba na tym on polega, na ustępstwach z
> każdej strony.

na spotkaniu w pol drogi...
ustepstwa/rezygnacja ma jednak swoja wartosc tylko wtedy,gdy nie bedzie wiazala
sie pozniej z jakimkolwiek zalem.
W innym przypadku to juz poswiecenie.


> Współczuje bo poświęcamy się przez całe życie

Ty nie potrafisz zrozumiec,ze to co dla jednego jest normalna /naturalna koleja
rzeczy,dla innego moze byc jakims wyrzeczeniem czy poswieceniem sie.
Wychowanie dzieci,zapewnienie odpowiedniego komfortu rodzinie bedzie radoscia
tylko wtedy,kiedy daje sie temu PIERWSzenstwo,bez poczucia jakiejkolwiek straty.

Z drugiej strony ja nie potrafie zrozumiec jak mozna byc szczesliwym poswiecajac
,wyrzekajac sie wlasnych potrzeb i marzen.

A gdzie szacunek do samego siebie?

[egon26]

skiela1 napisała:
> na spotkaniu w pol drogi...

A by się spotkać w pół drogi czy każda ze stron nie musi zrezygnować (ustąpić) z
drugiej części drogi ?! Boisz się tego słowa ?

> Ty nie potrafisz zrozumiec,ze to co dla jednego jest normalna
> /naturalna koleja
> rzeczy,dla innego moze byc jakims wyrzeczeniem czy poswieceniem sie.
Ja potrafię to zrozumieć ale ty nie rozumiesz o co mi chodzi. Ja nikogo nie
namawiam do posiadania dzieci jeśli tego nie chce bo tak jak uważasz będzie taka
osoba nieszczęśliwa. Ja "wymagam" od ludzi którzy już mają dziecko by wzięli za
nie odpowiedzialność i jak wielu ludzi wcześniej przestali myśleć o swoim dobrze
a skupili się na dobru człowieka którego stworzyli, nie zwalając całego
obowiązku wychowania na kobietę. I nie ważne czy decydowali się świadomie bo
chcieli dzieci czy to była zwykła wpadka- znali ryzyko, więc niech zachowają się
jak mężczyźni i przyłożą się do wychowania dziecka. A myślenie w sposób "moje
szczęście jest najważniejsze" często doprowadza do nieszczęścia innych ludzi.

> Z drugiej strony ja nie potrafie zrozumiec jak mozna byc
> szczesliwym poswiecajac
> ,wyrzekajac sie wlasnych potrzeb i marzen.
A jesteś w stanie zrealizować wszystkie swoje marzenie?? To kwestia wyborów, ja
kiedyś chce pojechać do Japonii na razie( też przez dziecko) mnie na to nie
stać, ale dziecko jest dla mnie ważniejszym marzeniem, więc inne są odłożone na
bok, mogę ich nie zrealizować teraz dziecko/dzieci są najważniejsze.

> A gdzie szacunek do samego siebie?
I tu się właśnie nie rozumiemy, moim zdaniem mężczyzna może szanować sam siebie
nie ważne co robi ale gdy wypełnia swoje zadania. Nie ważne czy będzie to
sprzątacz, szambiarz itd. jeśli w ten sposób utrzymuje swoją rodzinę, na którą
zdecydował się świadomie lub nieświadomie. To według mnie jest godny szacunku.
Nie zrozum mnie opacznie nie chodzi o to że każdy mężczyzna musi mieć rodzinę.
Chodzi mi o to że po męsku jest wypić piwo którego się naważyło i taki człowiek
zasługuje na szacunek.

[skiela1]

>Chodzi mi o to że po męsku jest wypić piwo którego się naważyło i taki człowiek
zasługuje na szacunek.

Zasluguje?
a coz on takiego wyjatkowego robi?
to jego obowiazek.

Widzisz my sie roznimy w podejsciu do pewnych spraw...
Ty sie bedziesz poswiecal,ja nie.
Dla mnie wychowanie dzieci to mormalna kolej rzeczy ,dla Ciebie wyrzeczenia....

To jest Twoja sprawa,chcesz - poswiecaj sie.
Tylko pamietaj,zebys nigdy tego *juz doroslym dzieciom* nie wypomnial.
Bedzie im przykro.

[egon26]

skiela1 napisała:
> Dla mnie wychowanie dzieci to mormalna kolej rzeczy ,dla Ciebie wyrzeczenia....

W momencie gdy osoba z którą dyskutuje zaczyna fantazjować na temat moich
przekonań lub sugerować że wie lepiej ode mnie jakie jest moje podejście do
sprawy, dochodzę do wniosku że szkoda mi czasu na dyskusje z tego typu ludźmi.

[sibeliuss]

Z tej dyskusji też uciekasz, skiela też Cię rozczarowuje? Dyskusja polega
czasami na ścieraniu się. Sam mi to gdzieś tu pisałeś.

[skiela1]

Ja nic nie sugeruje.
Opieram sie jedynie na Twoich tu wypowiedziach -Twoich faktach.
ale widze,ze sam sie w nich gubisz.

[sibeliuss]

Czasami ludzie maniakalnie wypierają się cech charakteru, wyglądu
oraz zachowań, które mogą upodabniać ich z nielubianymi członkami
rodziny - to normalne.

[egon26]

sibeliuss napisał:
> Czasami ludzie maniakalnie wypierają się cech charakteru, wyglądu
> oraz zachowań, które mogą upodabniać ich z nielubianymi członkami
> rodziny - to normalne.

Czasem ludzie uwielbiają również wypowiadać się na tematy o których pojęcia nie
mają. Sugerować że znają przebieg sytuacji w której nie uczestniczyli lepiej od
osób które brały w niej udział.

Powiedz mi czy ty mi zazdrościsz że nie założyłeś rodziny, że nie masz dzieci?
Powiedz mi też czy to że zostałeś gejem jest wynikiem tego że brak było ci
bliskości ojca i zacząłeś szukać tej bliskości w wieku dorosłym u innych
dorosłych mężczyzn? I powiedz mi też czy jeśli teraz zaczniesz zaprzeczać
oznacza to że zaprzeczasz bo to jest prawda? Pewnie nie bo to ty będziesz
zaprzeczał, tobie na pewno wolno.

A dyskusja dla mnie to wymiana poglądów i kończy się ona w momencie gdy ktoś
sobie ubzdura że jestem jeleniem i ja muszę udowadniać że tak nie jest, a czego
bym nie powiedział i tak jest że się wypieram. Uwielbiam domorosłych psychologów
i nie lubię marnować czasu na bzdety.

[sibeliuss]

Ależ czego mam Ci zazdrościć? Wydrapywania ojca z życiorysu?
Mam bardzo udane życie emocjonalne, trwały związek i powiem Ci, że posiadanie
żony i dziecka nie jest jedyną drogą do pełni szczęścia, ale nie liczę na Twoje
zrozumienie
ps. nic Ci do mojej orientacji i nie łącz tych dwóch tematów

[egon26]

sibeliuss napisał:
> Ależ czego mam Ci zazdrościć? Wydrapywania ojca z życiorysu?
> Mam bardzo udane życie emocjonalne, trwały związek i powiem Ci, że posiadanie
> żony i dziecka nie jest jedyną drogą do pełni szczęścia,

Czyli z twojej logiki jeśli zaprzeczasz znaczy że jednak mi zazdrościsz bo
analogicznie jeśli ja piszę że nie jestem podobny do ojca ty twierdzisz że
jednak jestem.

ps. guzik mi do twojej orientacji, to był tylko przykład na twoje genialne tezy
psychologiczne, w ten sposób można każdemu wmówić choroby psychiczne i kompleksy.

[sibeliuss]

Nie można wmawiać czegoś co już jest. I nie mam na myśli chorób
psychicznych. Z Twojej logiki jeśli piszesz o szczęściu znaczy, że
tak do końca szczęśliwy nie jesteś.
Taki monopolista z Ciebie

[egon26]

To że piszesz o swoim szczęściu można by potraktować jako próby wmawianie sobie
że jesteś szczęśliwy- pewni gdybym ja tak napisał ty tak byś to zinterpretował.
Ale chodzi mi o to że wypierasz się że mi zazdrościsz, powiem więcej nie tylko
wyparłeś się ale jeszcze zaatakowałeś mnie "wymazywaniem ojca"- sam to sobie
zinterpretuj. Nie na moim poziomie jest usilne wmawianie komuś moich odczuć na
temat tej osoby.
A co do mojego ojca, to ty też bądź łaskaw wkleić mi fragment w którym piszę że
chcę go *wymazać*. Wiem które cechy mam po nim i z tymi które mi się nie
podobają walczę, może jestem dziwny ale taki jestem. Jeśli coś mi się nie podoba
staram się to zmienić a nie załamywać się że takim mnie Bóg stworzył, czy jest
coś w tym dziwnego? Dla mnie nie. Do sprawy moich rodziców staram się też
podchodzić ze zwykła ludzka sprawiedliwością, doceniając ich zasługi i
zauważając brak zasług.
Powiedz mi. Chciałbyś utrzymywać dalej kontakt z kimś kto działa ci na nerwy,
obraża twojego partnera, a większość twoich spotkań z tą osobą nie kończy się
awanturą bo ty gryziesz się w język. Chciałbyś kontynuować taka znajomość? Ja
nie chce, a to że akurat jest to mój ojciec to trudno takie zrządzenie losu.
Dodatkowo uważam że takie spotkania mają zły wpływ na moje dziecko, wiem że
dzieci nie masz ale spróbuj się wczuć w rolę rodzica. Może też jest tak że
charakter mojego i twojego ojca jest zupełnie inny, może twój tylko zostawił
rodzinę ale jest normalnym człowiekiem z którym da się jakoś funkcjonować. Z
moim funkcjonuje się naprawdę wyjątkowo ciężko. Więc moja i twoja sytuacja jest
po prostu inna.
Poza tym zwróć też uwagę na to że twoja sytuacja "trochę" się różni od mojej i
pewnie większości tu piszących. Dla ciebie nie ma znaczenia to że twój ojciec
nie dał ci wzorca jak żyć z kobietą i jak wychowywać dzieci. A większość ddr ma
z tym największy problem, kobiety wiele rzeczy widzą inaczej niż mężczyźni i tu
są częste zgrzyty, u ciebie zgrzytów na tej linii nie ma. Żartobliwie można by
powiedzieć że poszedłeś na łatwiznę.

[sibeliuss]

W sumie mógłbym się rozpisać, ale jakoś nie czuję potrzeby opisania
mojego dorosłego życia, bo forum jest otwarte, a ja mam jasno
sprecyzowaną granicę otwartości.
Odpowiem Ci tylko tyle - jeśli ktoś czuje, że sam nie poradzi sobie
ze sobą to przychodzi pora na udanie się do specjalisty. Jestem po
tzw. ustawieniach i dlatego umiem w pewnych sytuacjach nie słuchać
bredzenia mojego ojca, a zapewniam Cię, że potrafi pojechać po
bandzie na całego. On się już nie zmieni, w jednej chwili potrafi
mnie przepraszać, po to aby powspominać ile kobiet w życiu zaliczył.
Mimo to nigdy nie powiedział jednego złego słowa o mojej Mamęcji,
więc nie ma u nas szkalowania. Czy mi dał wzorce, czy nie dał - to
bez znaczenia, akurat u mnie. Byłem w bardzo udanym związku z
kobietą przez 7 lat, potem się rozstaliśmy, hormony ożyły i
zmieniłem drużynę. Punkt widzenia mi się nie zmienił, więc nawet to
z kim sypiam nie ma wpływu na poglądy i osobowość.
Po ojcu mam porywczość, nic ponadto, bo nigdy go przy mnie nie było.
A co do dzieci, jesli będę je miał to wychowam tak, jak chciałbym
być wychowany, gdybym miał pełną rodzinę.

[egon26]

Z moim ojcem jest podobnie też wątpię by się zmienił, a po środowym wybryku
nawet jestem pewien. Jasne że mam dużo żal do mojego ojca o wiele sytuacji, bo
do dziś pamiętam jak się wtedy czułem. Pewnie też mam dużo jego cech tyle że u
niego nikt tych cech nie hamował, u mnie już od małego negatywne zachowania
tłumiła mama, poza tym wiele tych zachowań widziałem też od drugiej strony gdy
ojciec tak się zachowywał, więc też mam większą motywacje by odrzucać je od
siebie. Teraz ma też to szczęście że mam naprawdę bardzo mądrą żonę która
wyraźnie dała mi do zrozumienia że jeśli przekroczę pewną granice to ode mnie
odejdzie i ja jej wirze, dlatego nawet nie zbliżam się do tej granicy. Teraz
jeszcze jest mój syn który wszystko widzi, wiec wszelkiej wybuch złości i krzyku
staram się kontrolować, by mały kiedyś tego nie powielał. I chyba powoli coraz
bardziej mi się to udaje.

[egon26]

skiela1 napisała:
> Opieram sie jedynie na Twoich tu wypowiedziach -Twoich faktach.
> ale widze,ze sam sie w nich gubisz.

Więc skoro opierasz się na "moich faktach" bardzo proszę przytocz mi fragment w
którym stwierdziłem że dla mnie wychowanie dziecka jest wielkim wyrzeczeniem i
będę w przyszłości o tym dziecku przypominał.

[skiela1]

Nie bede cytowac wszystkich Twoich postow)

> będę w przyszłości o tym dziecku przypominał.

To ja napisalam,zebys tego nie robil.
Nieuwaznie czytasz.

[egon26]

skiela1 napisała:
> Nie bede cytowac wszystkich Twoich postow)

I widzisz jak to jest dobrze jest powiedzieć o kimś bzdury ale jak już przyjdzie
pokazać fragment to już podwijamy ogon. Ja też mógłbym napisać że jesteś
skończonym egoistą, tyranem i w ogóle nie zajmujesz się swoimi dziećmi- ale
pewnie była by to bzdura wyssana z palca, chciało by ci się dalej ze mną
dyskutować ? Mi z tobą już się po prostu nie chce.

> To ja napisalam,zebys tego nie robil.

wiem co ty napisałeś ale i ty pewnie dobrze wiesz że chodziło mi o ten fragment.
> Dla mnie wychowanie dzieci to mormalna kolej rzeczy ,dla Ciebie wyrzeczenia....

[skiela1]

egon26 napisał:


> I widzisz jak to jest dobrze jest powiedzieć o kimś bzdury ale jak już przyjdzi
> e
> pokazać fragment to już podwijamy ogon.

To niby ja podwijam ogon?))

Te "bzdury"to Twoje teksty.


Ja też mógłbym napisać że jesteś
> skończonym egoistą, tyranem i w ogóle nie zajmujesz się swoimi dziećmi-

zdrowa doza egoizmu zawsze mi towarzyszyla.
Tyran? po trosze jestem...
dziecmi zajmowalam sie,ale meczennica to raczej ze mnie nie byla.



> Mi z tobą już się po prostu nie chce.

To po co dyskutujesz?

[egon26]

skiela1 napisała:
> Te "bzdury"to Twoje teksty.

Tak nie mam ochoty już z tobą dyskutować, bo dla mnie to już nie jest dyskusja.
Proszę cię tylko byś wskazała fragment z którego wynika że że dla mnie
wychowanie mojego dziecka jest wielkim wyrzeczeniem. Bo skoro tak twierdzisz,
chyba jesteś w stanie tego dowieść? Chodzi mi tylko o to, czy tak trudno to
zrozumieć? Po prostu wklej tu ten fragment to chyba nie jest takie trudne. Chce
by ktoś kto będzie czytała tą dyskusje wiedział że potrafisz dyskutować na
poziomie i opierasz się na faktach a nie swoich wyobrażeniach. Tylko tyle czekam
na ten fragment.