Uwaga na Activ

[Gość: klient activ]

Witam,

Ostrzeżenie dla wszystkich którzy chcą kupić mieszkanie od Activ Investment.

O wszystkim można dowiedzieć się na forum:
www.wysoka.wroclaw.pl/viewforum.php?f=14

[banabak]

Wiele było już na tym forum dyskusji nt. homoseksualizmu.
Nie wiem więc, gdzie najlepiej wkleić tego linka.
Robię to zatem tutaj:

Artykuł o przyczynach homoseksualizmu

[banabak]

Chciałbym abyśmy zastanowili sie nad tym, czy homoseksualizm jest
zjawiskiem społecznie groźnym.
Wszyscy pamiętamy niedawne wiece, parady i marsze tzw. równości.
Moim zdaniem jest to krok do rozkładu moralnego społęczeństwa.
Osobiście uważam homoseksualizm za zboczenie od normy, wszak norma
jest współżycie dwóch przedstawicieli odmiennych płci w obrębie tego
samego gatunku.
Literatura naukowa donosi, że homoseksualizm jest zboczeniem
podobnym do zoofilizmu, nekrofilizmu. Homosie domagają się równych
praw? A czy ich nie mają? Gdzie jest przepis, który ich
dyskryminuje? Skoro mamy gloryfikowac margines społeczny - tak
używajmy właściwych słów, Lewica podaje, że homoseksualistów jest
5%, są to - tradycyjnie - dane przekłamane, gdyż tego jest raptem
0,5% - to dlaczego ludzie ceniący sobie stosunek z psem czy
nieboszkykiem mają być gorsi?
Biologicznysens życia człowieka to urodzić się - dac potomstwo -
umrzeć. Ze związku przedstawicieli etj samej płci dziecka nie
będzie, więc taki związek jest wbrew naturze.
Natomiast szczytem braku rozwagi jest domaganie się prawa do adopcji
dziecka, istnieje przecież coś takiego jak homoseksualizm nabyty,
jest forma homoseksualizmu nabytego w wyniku przebywania w
towarzystwie gejów, lesbijek, lub przebywania tylko w towarzystwie
tej samej płci. Słuzba w wojsku sprzyja objawianiu sie
homoseksualistów, nawet zdrowy człowiek moze ulec takiemu
wynaturzeniu. W amerykańskich filmach nieraz pokazuje sie jak
więźniowie pozbawieni kobiet dokonuję między sobą stosunków
analnych - świadczy to o możlwiości nabycie homoseksualizmu.
Ponadto jak takie dziecko będize wzrastało mając dwóch tatusiów, czy
dwie mamusie? Jak będzie przebiegał jego rozwój fizyczny?
Jako liberał uważam, że preferencje seksualne to prywatna sparwa
każdego człwoeika, anie sparwa władzy państwowej i żadne dodaktowe
regulacje traktujące o homosiach nie sa potrzebne. Teraz nikt im nie
zabrania mieszkać razem w mieszkaniu. Natomiast legalizacja tego
wynaturzenia jest zbędna i może psounać za sobą nieprzewidziane
skutki. Statystycznei związki gejowskie trwają ok. jednego, góra
dwóch lat, bardzo rzadkos ei zdarza, żeby taki zwiazek pzretrwał
wiecej, a już na pewno nie moze sie równac z trwałością związku
kobiety i meżczyzny.
Czy chcemy aby widok całujących sie facetów w tramwaju był
zjawiskiem codziennym? Przeciez nie muszą sie z tym obnośić, mopgą
to zachowac dla siebie, a nie gorszyć innych.

[banabak]

Może homoseksualizm jest choroba psychiczna która da sie wyleczyc.
Poczytajcie sobie literatutę Coehna (nie mylic z piosenkarzem)

[banabak]

www.homoseksualizm.friko.pl/
tam jest napisane,
Nikt nie rodzi się homoseksualistą

Nie istnieją dane naukowe, które potwierdzałyby hipotezę o
genetycznych lub biologicznych uwarunkowaniach skłonności
seksualnych do osób tej samej płci

Nikt nie wybiera pociągu do osób tej samej płci

Jest on skutkiem niewyleczonego urazu z okresu dzieciństwa
prowadzącego do pomylenia płci.

Każdy może zdecydować się na zmianę

Nikt się takim nie rodzi.

jest to z ksiazki
["Wyjść na prostą" Richard Cohen, Wydawnictwo WAM, Kraków

Zatem jak nie jest to coś wrodzonego, jest to nabyte

[banabak]

Postawiłem pytanie czy homoseksualizm ejst zjawiskeim spolecznie
groźnym.
Jest juz ponad 30 postów i nikt nie udzielił odpowiedzi, niczym
analfabecie rozpisuja sie niewiadomo o czym, a nie potrafią
odpowiedziec na pyatnie.

Ponadto, jaki ma sens przytaczanie jakis danych z badaniami, skore
te ktore potwierdzaja pewną teze, są nazywane prawdziwymi, a te
ktore zaprzeczaja są przekłamana i prowadzone przez nieodpowiednich
ludzi.

Widocznei nauka nie jest jeszcze zgodna co do tego czym tak na
prawde jest homoseksualizm, czy mozna go nabyc, czy jest
on "chorobą" genetyczna?
Jak w takim razie wytłumaczyc przejsciowe zainteresowanie ta sama
płcią w okresie dojrzewania?

[gug-a]

Czy przyczyną problemów homoseksualistów jest tylko nietolerancyjne
społeczeństwo? A może raczej leży ona we wnętrzu człowieka?

Wielu homoseksualistów czuje się nieszczęśliwymi, samotnymi i
nierozumianymi
przez otoczenie. Przeważnie są to osoby bardzo uczuciowe i
nadwrażliwe, przez
co cierpią w dwójnasób. Jeden z prekursorów terapii dla
homoseksualistów w
Holandii prof. Johan Leonard Arndt wspominał, że jego pacjenci
najczęściej
użalali się na samotność, depresje i brak stabilizacji w kontaktach
z innymi.

Działacze ruchów gejowskich uważają, że problemy te mają swoje
źródło w
nietolerancji i dyskryminacji ze strony społeczeństwa. Czy
rzeczywiście jest
to główny powód? W Holandii tego typu przyczyny zostały w dużej
mierze
ograniczone. Homoseksualizm jest nie tylko powszechnie akceptowany,
lecz
także prawnie usankcjonowany, łącznie z legalizacją związków
jednopłciowych i
nadaniem im prawa do adopcji dzieci. A jednak skala problemów
neurotycznych
wśród gejów wcale się nie zmniejszyła. Pim Fortuyn, lider prawicowej
partii
holenderskiej zamordowany przez lewackiego ekologa, niedługo przed
swoją
śmiercią wyznał, że homoseksualizm jest dla niego jak zniewolenie, a
ceną za
ten wybór jest straszliwa samotność. A przecież znajdował się u
szczytu
popularności i sławy. Także badania naukowców z amerykańskiego
uniwersytetu
stanu Indiana wykazały, że o pomoc psychiatryczną lub psychologiczną
prosiło
aż 60 proc. gejów, którzy sami twierdzili, że są „dobrze
przystosowani
społecznie”. Holenderski psychiatra prof. Adrianus Dingeman de Groot
dowodzi,
że homoseksualiści mają poczucie wrażliwości typowe dla neurotyków i
są
bardziej rozchwiani emocjonalnie niż heteroseksualiści. Być może
więc źródło
niepokojów znajduje się nie w otoczeniu, lecz we wnętrzu osoby?

Oferta dla nieszczęśliwych

[gug-a]

Wielu homoseksualistów, którzy nie są w stanie pogodzić się ze swoją
orientacją, decyduje się na terapię. Zawsze jednak musi być to krok
dobrowolny. Terapia trwa kilka lat. Polega głównie, tak jak
większość terapii
dla osób neurotycznych, na wglądzie we własną psychikę i na
wewnętrznym
zmaganiu. Powodzenie zależy od motywacji danej osoby, jej
wytrwałości i
szczerości wobec siebie. Ponieważ najsilniejsza jest motywacja
religijna,
niektóre grupy terapeutyczne (jak np. EHAH założona w 1975 r. w
Amsterdamie
przez Johana van der Sluisa) wprowadzają do praktyki psychologicznej
elementy
formacji duchowej. Jak mówi van der Sluis, który sam przez wiele lat
był
aktywnym gejem: – Nasza oferta jest skierowana do tych, którzy jako
homoseksualiści czują się nieszczęśliwi i niepogodzeni ze sobą. Nie
chcemy
nikogo zmieniać na siłę, chcemy tylko pokazać homoseksualistom, że
nie są
skazani na biologiczny determinizm, że istnieje dla ich sposobu
życia
alternatywa, że istnieje dla nich nadzieja.

Gejowski styl życia wiąże się często z dużą rotacją partnerów.
Przychylny
środowisku gejowskiemu Instytut Kinseya opublikował w roku 1978
głośny
raport, w którym połowa badanych homoseksualistów w USA przyznała
się do
kontaktów z co najmniej 500 różnymi partnerami seksualnymi.
Pracownik
amsterdamskiego ośrodka terapeutycznego Allard Buhre, niegdyś
homoseksualista, przyznaje, że tak duża zmienność partnerów wynika z
ciągłego
niezaspokojenia i nienasyconej tęsknoty. Geje wpadają w ciąg
nieustannych
poszukiwań, ponieważ drugi mężczyzna nigdy do końca nie jest w
stanie dać
tego, co może dać kobieta – uważa van der Sluis, w którego ośrodku
udaną
terapię przeszło kilkuset homoseksualistów.

Za mało ojca, za dużo matki

[gug-a]

Nie ma żadnego dowodu naukowego na to, że homoseksualizm jest
zjawiskiem
wrodzonym, dziedzicznym, uwarunkowanym genetycznie lub hormonalnie.
Gdyby
homoseksualizm był wrodzony, wówczas bliźnięta jednojajowe, mające
ten sam
genotyp, powinny mieć taką samą orientację: albo homo-, albo
heteroseksualną.
Tymczasem z badań prof. J.D. Rainera wynika, że wiele bliźniąt
jednojajowych
różni się między sobą orientacją płciową. Z kolei badania prof. W.H.
Perloffa
wykluczyły wpływ hormonów na powstanie homoseksualizmu. Z drugiej
strony nie
ma też dowodu odwrotnego – całkowicie wykluczającego biologiczny
determinizm.

Istnieje natomiast wiele udokumentowanych przypadków pojawienia się
homoseksualizmu wskutek nabycia takich preferencji w procesie
socjalizacji
(np. wśród chłopców wykorzystywanych seksualnie w dzieciństwie przez
starszych mężczyzn). Do takiego zdania przychylają się m.in.
psychologowie
Karen Horney, Charles Socarides, Marcel Eck, a nawet seksuologowie
sympatyzujący z ruchem gejowskim, np. William Masters i Virginia
Johnson,
którzy twierdzą, że źródłem homoseksualizmu są „nabyte preferencje”.

Holenderski profesor Gerard van den Aardweg, który prowadzi terapię
homoseksualistów od 1967 r., uważa pociąg seksualny do osób tej
samej płci za
zaburzenie emocjonalne, rozwijające się już w dzieciństwie i w
okresie
dojrzewania. W ciągu niemal 40 lat psycholog zdołał przeprowadzić
udaną
terapię ponad 600 osób. Przy czym udaną terapię definiuje on jako
osiągnięcie
trwałej dyspozycji do zawarcia stałego związku heteroseksualnego.

Głównym źródłem homoseksualizmu są, zdaniem van den Aardwega,
nienormalne
relacje z matką, zwłaszcza zaś z ojcem. Najczęściej chłopiec jest
albo zbyt
rozpieszczany przez matkę, albo niedoceniany przez ojca (często
jedno i
drugie), co powoduje, że wpada w kompleks niższości na punkcie
swojej
męskości. Podręcznikową wręcz ilustracją takiego przypadku jest
casus
brytyjskiego reżysera zmarłego na AIDS Dereka Jarmana, który w
dzieciństwie
był rozpieszczany przez nadopiekuńczą matkę, a zarazem ciągle bity i
poniżany
przez ojca. Kanadyjski lekarz Irving Bieber, który zajmował się
wieloma
homoseksualistami, stwierdził, że nie spotkał wśród nich ani jednego
przypadku normalnej rela

Najczęściej chłopiec jest albo zbyt
rozpieszczany przez matkę, albo niedoceniany przez ojca (często
jedno i
drugie), co powoduje, że wpada w kompleks niższości na punkcie
swojej
męskości. Podręcznikową wręcz ilustracją takiego przypadku jest
casus
brytyjskiego reżysera zmarłego na AIDS Dereka Jarmana, który w
dzieciństwie
był rozpieszczany przez nadopiekuńczą matkę, a zarazem ciągle bity i
poniżany
przez ojca. Kanadyjski lekarz Irving Bieber, który zajmował się
wieloma
homoseksualistami, stwierdził, że nie spotkał wśród nich ani jednego
przypadku normalnej relacji między synem a ojcem.

Nic więc dziwnego, że w krajach zachodnich terapie homoseksualistów
cieszą
się coraz większą popularnością, choć wielu psychologów – także w
Polsce –
uważa, że to niemożliwe (patrz ramka). W roku 1997 Amerykańskie
Stowarzyszenie Psychiatryczne opublikowało nawet oświadczenie, w
którym
wezwało swoich członków do zaniechania terapii homoseksualistów jako
nieetycznej i nieskutecznej. Prof. van den Aardweg uważa decyzję ATP
za
krzywdzącą wobec wielu homoseksualistów: – Gdybym się do niej
zastosował –
mówi – nie pomógłbym wielu osobom, które z rozpaczy wyły do pustych
ścian. Do
dziś utrzymuję kontakt z moimi byłymi pacjentami, spotykamy się,
wielu z nich
ma żony i dzieci, to są ludzie zupełnie inni niż kiedyś. Cieszę się,
że
pomogłem wielu z nich zbudować szczęśliwe życie.

Katarzyna Abramowicz, Amsterdam