Po nieudanym IVF/ICSI

[rodzynka_a]

Czy po nieudanym IVF/ICSI miałyście takie silne uderzenia gorąca i
pocenie, szczególnie w nocy, jak długo dochodziłyście do "normy"? Ja
męczę się tak już drugi miesiąc. I do tego jeszcze straszny dół
psychiczny. Trudno się po tym wszystkim pozbierać...

[ana_pe]

Ja nie miałam żadnych dolegliwości somatycznych. Oczywiscie byłam
załamana.
Miałam dwa miesiące przerwy, teraz od nowa zaczynam stymulację.
Głowa do góry i myśl pozytywnie.
Kiedy następny raz? Probujesz jeszcze?

[nin4]

współczuję, to strasznie długo! Ja tydzień temu dowiedziałam się że ICSI się nie
udało. Jedyny objaw to powiększone, bardzo bolesne piersi. Jeżeli chodzi o
psychikę, płakałam 2 dni a potem, dzięki pomocy najbliższych, doszłam do siebie.
Nie wolno płakać i się zamartwiać bo to nie pomaga. Było, minęło, trzeba żyć
dalej, wierzyć że następnym razem się uda. To było moje pierwsze ICSI, teraz
analizuję co mogło się nie udać, zarodek był bardzo dobry ale się nie
zagnieździł. Podejrzewam, że to wina Hashimoto, nieodpowiednich leków po
transferze, może braku weryfikacji w ciągu pierwszego tygodnia. I ta wiedza jest
korzyścią. Następnym razem przygotuję się lepiej, inaczej będę rozmawiała z
lekarzem - nie pozwolę na porażkę. Już wybrałam nową klinikę - za jakieś pół
roku robię 2-gie, tym razem udane podejście i tego Tobie również życzę

[rodzynka_a]

Na razie nie myślę o kolejnym podejściu. Bardzo długo i słabo się
stymulowałam, wyszło mi dużo leków i dużo musiałam dopłacić. Jak się
jeszcze zdecyduję, to pewnie w innej klinice. Też cały czas
analizuję dlaczego mogło się nie udać. Miałam podane 3 zarodki (1
był słabszy i raczej zdaniem dr nie przetrwał by mrożenia, więc
podano mi wszystkie).
Dziękuję za Wasze ciepłe słowa.

[moong]

Witajcie, ja również mam za sobą nieudane ICSI i kilka IUI stymulowanych
gonadotropinami. Za każdym razem stymulację znosiłam dobrze, pęcherzyki rosły,
ale potrzebowałam sporo leków. Miałam podane 3 zarodki, niestety nie były
najlepszej jakości, liczyłam się z porażką, ale i tak załamałam się, gdy wynik
bety potwierdził moje obawy. W dodatku nie miałam żadnych mrozaczków. Pod
względem somatycznym wszystko wróciło dość szybko do normy, gorzej z psychiką -
same wiecie, jak to jest. Teraz, po 5 miesiącach jest już lepiej, w październiku
zamierzam podejść do kolejnej próby, zmieniłam też klinikę. Wierzę, że tym razem
się uda, czego również i Wam życzę.