nie jest mi wcale do smiechu

[krzemciopaluch]

Oczy ze zdziwienia przecieram - to tyle juz czasu uplynelo a ja
wciaz tutaj jak jakis oblakaniec na tym forum szukam czegos co jest
byc moze bardzo blisko.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20479&w=16393723&a=16393723

Ja nie narzekam na zycie czy swoj los. Widze codziennie
rzeczywistosc mnie otaczajaca. Czuje ta obojetnosc. Byl juz taki
czas, ze dalem sobie spokoj z forumami i ponownie mnie opada. Na
dworze sloneczko czasem wyglada zza chmury. To znowu mroz uszczypnie
w policzek. Ptaszek zaspiewa pomimo zimy. Za kilka tygodni wiosna
nadejdzie. Bedzie znowu wiosennie i radosnie. I znowu rok minie,
potem drugi.

Tylko mi tutaj nie wyskakiwac z obelgami. To forum jest o Kanadzie i
jej realiach. Ooops. Przepraszam o realiach Kanady. No tak. Realia
realiami a ja potrzebuje cos sobie zrobic do jedzenia.

zegnam na razie

[zigloo]

krzemciopaluch napisał:

> wciaz tutaj jak jakis oblakaniec na tym forum szukam czegos co
>jest byc moze bardzo blisko.
>
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20479&w=16393723&a=16393723

Hey krzemcio, czy to dalej aktualne:
===================================
Autor: krzemciopaluch 04.10.04, 23:02
Czy jest ktos z kim moglbym pogadac?

Krzem

PS. Mieszkam w Toronto i w tym miesiacu wybieram sie powedrowac
troche po zachodzie Kanady.
===================================

[krzemciopaluch]

zigloo napisał:

> Hey krzemcio, czy to dalej aktualne:
> ===================================
> Autor: krzemciopaluch 04.10.04, 23:02
> Czy jest ktos z kim moglbym pogadac?

To jest. O Toronto nie.

[zigloo]

krzemciopaluch napisał:

> To jest. O Toronto nie.

Aha. A jaka forma gadania ci najbardziej odpowiada?

gadanie z moralem

[krzemciopaluch]

zigloo napisał:

> Aha. A jaka forma gadania ci najbardziej odpowiada?

Dziecięca paplanina - bajka dla dzieci

autor bajki: Hans Christian Andersen

W mieszkaniu kupca zebrało się liczne dziecięce towarzystwo: były to
dzieci ludzi bogatych i znacznych; kupcowi dobrze się powodziło. Był
człowiekiem uczonym, chodził nawet na uniwersytet, co stanowiło
zasługę jego ojca, dzielnego człowieka; ten początkowo był tylko
handlarzem bydła, ale uczciwością i pracą zdobył majątek, który
kupiec jeszcze pomnożył. Posiadał rozum i nawet serce, ale mniej o
tym mówiono aniżeli o jego pieniądzach.

Bywali u niego ludzie wytworni, arystokracja krwi i arystokracja
ducha, bywali też ludzie posiadający jedno i drugie - szlachetną
krew i rozum, albo tacy, którzy nie mogli się pochwalić ani jednym,
ani drugim. Teraz zebrało się tam towarzystwo dzieci, dzieci
rozmawiały ze sobą, a dzieci rozmawiają szczerze. Była wśród nich
śliczna, mała dziewczynka, ale bardzo zarozumiała: to służba zepsuła
ją pochlebstwami, rodzice bowiem byli na to zbyt rozsądni. Ojciec
jej był szambelanem - dziewczynka wiedziała, że to strasznie dużo
znaczy.
- Jestem dzieckiem szambelana - mówiła.
Mogłaby równie dobrze być dzieckiem z sutereny, bo na to, aby być
jednym lub drugim, nie ma się żadnego wpływu; i opowiedziała innym
dzieciom, że jest dobrze urodzona, i dodała, że jeżeli się nie
jest "urodzonym" - pozostaje się niczym; wtedy nie pomaga żadna
nauka ani pilność, o ile się nie jest "urodzonym", nie można nic
osiągnąć.

A ci, których nazwisko kończy się na "sen" - mówiła - z tych nic już
w świecie nie będzie, trzeba się wziąć pod boki i z daleka trzymać
od tych "sen, sen" - i to mówiąc podparła się swymi ślicznymi
rączkami pod boki; chciała pokazać, jak się to powinno robić.

Jej rączki były prześliczne, była doprawdy zachwycająca.

Córeczka kupca rozgniewała się bardzo; jej ojciec nazywał się
Madsen, wiedziała, że jego nazwisko kończyło się na "sen",
odpowiedziała jej więc, jak tylko mogła najdumniej:

- Mój ojciec może kupić karmelków za sto talarów i wyrzucić je przez
okno. Czy twój ojciec to potrafi?

- A mój - powiedziała córeczka literata - może twego ojca i twego
ojca, i wszystkich ojców opisać w gazecie. Moja matka mówi, że
wszyscy ludzie boją się go, bo ojciec rządzi całym pismem.

I dziewczynka podniosła głowę do góry, jak gdyby była prawdziwą
księżniczką, która może zadzierać głowę do góry. Ale za uchylonymi
drzwiami stał biedny chłopiec i zaglądał przez szparę do środka. Nie
wolno mu było nawet wejść do pokoju, gdyż był biedny. Kręcił
kucharce rożen, a za to pozwoliła mu zajrzeć do dzieci, które tak
wesoło się zabawiały. Była to dla niego wielka przyjemność.

"Gdybym to ja mógł być jednym z nich!" - myślał, a potem usłyszał
to, co tam mówiono, i sprawiło mu to dużą przykrość. Rodzice chłopca
nie mieli ani jednego grosza schowanego na dnie kuferka i gazety też
nie mogli prenumerować, nie mówiąc już o tym, aby w niej pisać, ale
najgorsze było to, że nazwisko jego ojca, tak jak jego własne
nazwisko, kończyło się na "sen". A więc nic już z niego nie będzie w
życiu. Było to bardzo smutne. Ale wiedział przynajmniej jedno, że
był urodzony. To było zupełnie pewne.

Wszystko to działo się jednego wieczora. Potem przeszło wiele lat i
dzieci wyrosły na ludzi. W mieście wznosił się wspaniały dom, w
którym znajdowały się cudne rzeczy, wszyscy ludzie chcieli ten dom
oglądać, nawet ci, którzy mieszkali za miastem, przybywali do
miasta, aby obejrzeć ten dom.

Które z tych dzieci, o których opowiadaliśmy, mogło nazwać ten dom
swoim domem? Myślicie, że to łatwo zgadnąć? Okazuje się, że wcale
niełatwo. Dom należał do tego biednego chłopca; pomimo że nazwisko
jego kończyło się na "sen", jednak coś z niego wyrosło, nazywał się
bowiem - Thorvaldsen.

A troje innych dzieci - dzieci szlachetnej krwi, i te dumne ze swego
majątku, i dzieci arystokratów ducha? Żadne z nich nie wyróżniło się
niczym zasługującym na uwagę. Wyrosły wszystkie na przyzwoitych
ludzi, gdyż w istocie były to dobre dzieci; to, o czym niegdyś
myślały i mówiły, było przecież jedynie dziecięcą paplaniną.
____________________________
Takie gadanie z moralem

[zigloo]

krzemciopaluch napisał:

> Takie gadanie z moralem

Czy dobrze rozumiem? Lubisz gadanie po zakonczeniu ktorego mozna
wyciagnac moral. Czy tak?

[pal0ma]

Jezeli mieszkasz w Toronto, lubisz wedrowki i chcesz poznawac nowych
ludzi, to zapisz sie do Toronto Outdoor Club:
www.torontooutdoorclub.com/
Na pewno poznasz sporo ciekawych ludzi, z Polski i z innych krajow,
w bardzo zroznicowanym wieku. A co najwazniejsze, beda to kontakty
w realnym, a nie wirtualnym swiecie.

[krzemciopaluch]

pal0ma napisała:

> Jezeli mieszkasz w Toronto, lubisz wedrowki i chcesz poznawac
nowych
> ludzi,

Nie mieszkam juz w Toronto
Lubie wedrowki zwlaszcza ludow po afrykanskich landach
Chce mi sie pic
a do klubow juz mnie nikt nie namowi - dziekuje bardzo

[pal0ma]

>>>>>>Lubie wedrowki zwlaszcza ludow po afrykanskich landach
Chce mi sie pic
a do klubow juz mnie nikt nie namowi - dziekuje bardzo<<<<


You have to be fun, to have fun. A kluby to dobre miejsce, aby
poznac nowe osoby.

[krzemciopaluch]

pal0ma napisała:

> A kluby to dobre miejsce, aby poznac nowe osoby.

Z pewnoscia masz racje, zawsze to na zywo a nie jak na facebook,
choc od 2004 roku warte to to jest ponad miliard zielonych. Powoli
ludzkosc wraca do korzeni (jaskinie i drzewa)