Najwspanialsze albumy koncertowe

[cze67]

Red Hot Chilli Pepers wydaja plyte koncertowa:
muzyka.interia.pl/news?inf=519938
co bedzie dla nas natchnieniem do zajmujacej dyskusji o naszych ukochanych
albumach koncertowych.

Hawkwind "Space Ritual". Od tej plyty rozpoczalem sluchanie tego zespolu. I musze
powiedziec, ze przez pewien czas czulem sie zawiedziony plytami studyjnymi, ktore
nie dorownywaly poziomem owym nagraniom koncertowym. Na "Space Ritual" ten
metalowo-psychodeliczno-art rockowy zespol przedstawil wspanialy, spojny material.
Utwory sa bogato zaaranzowane a calosc zabija sila, dynamizmem, radoscia grania.
A linia basu w konczacym plyte Master of the Universe po prostu zwala z nog.

[joseph80]

Space Ritual, racja piekny koncert. Od bardzo dawna uwielbiam płyty koncertowe,
i zazwyczaj jeżeli zapoznaję się z jakimś nowym (dla mnie ) zespołem to od płyt
koncertowych. Płyty koncertowe, wg mnie, dopiero ukazują ile jest wart dany
zespół, czy rzeczywiście muzycy potrafią grać, czy się rozumieją itp. itd.
Niejednokrotnie wersje koncertowe utworów mają jakąś większą siłę, magię od
wersji studyjnych. Jest jednak pewna rzecz która mnie, może nie denerwuje, ake
na pewno razi. Są to takie zabiegi do jakich na ostatnich trasach przywyczaili
nas PF, czyli 3 członków właściwiego zespołu + około 10 wynajętych muzyków. I
wszyscy grają jota w jotę (lub raczej nutka w nutkę:) dokładnie to samo c o na
płytach. To jest wg mnie mordowanie istoty koncertu. Wersje koncertowe
spełniają swoją rolę jeżeli są odpowiednio ubarwione, jezeli są pozmieniane w
stosunku do wersji studyjnych, i gdy w niektórych kawałkach są okienka na
improwizację.

Moje ulubione płyty? Jest ich wiele, bardzo wiele i bezduszne wymienianie
raczej nie ma sensu:) (ale może później napiszę o kliku bezapelacyjnie
najważniejszych)

pzdr
Jos

Made In Japan

[joseph80]

Zespołu Deep Purple. Jedna z najwspanialszych koncertówek, jakie słyszałem.
Pełna energii, siły. Muzycy w kapitalnej, bez wątpienia, życiowej formie.
Wspaniałe wersje utworów, wiele ciekawych solówek, intrygujace pojedynki
Gillan - Blackmore. Słychać, że muzyka i granie sprawia im i publiczności
niebywałą przyjemność. Płyta ani trochę się nie postarzała. Pierwszy raz
słyszałem ją bardzo dawno temu, ale wciąż mi się podoba. Choć ma jedną wadę. Po
wysłuchaniu tej płyty już nigdy nie miałem chęci na słuchanie studyjnych
odpowiedników, utworów zawartych na tej płycie koncertowej.

pzdr
Jos

[cze67]

Ciekawe, że Gillan miał podobno wówczas chore gardło. Ja tam nie słyszę tych
dolegliwości.

[joseph80]

cze67 napisał:

> Ciekawe, że Gillan miał podobno wówczas chore gardło. Ja tam nie słyszę tych
> dolegliwości.

Pierwszy raz o tym słyszę:), jeśli miał chore, to aż strach pomyśleć co
wyprawiał w pełni sił:D

[ihopeyouwilllikeme]

cze67 napisał:

> Ciekawe, że Gillan miał podobno wówczas chore gardło. Ja tam nie słyszę tych
> dolegliwości.

Ściślej biorąc miał bronchit.

[gregkor]

joseph80 napisał:

> Zespołu Deep Purple. Jedna z najwspanialszych koncertówek, jakie słyszałem.
> Pełna energii, siły. Muzycy w kapitalnej, bez wątpienia, życiowej formie.
> Wspaniałe wersje utworów, wiele ciekawych solówek, intrygujace pojedynki
> Gillan - Blackmore. Słychać, że muzyka i granie sprawia im i publiczności
> niebywałą przyjemność. Płyta ani trochę się nie postarzała. Pierwszy raz
> słyszałem ją bardzo dawno temu, ale wciąż mi się podoba.

Też bardzo lubię Made In Japan, to jedna z pierwszych płyt jaką nabyłem..utwór,
który mnie powalił na kolana to Lazy (zwłaszcza partia na klawiszach), jedyna
dziwną rzeczą jest to, że wolę studyjną wersję Child In Time....tzn. ta
koncertowa jest dobra, ale studyjnej nie przebiła...
Apropos koncertów to ja też je wole niz płyty studyjne, faktycznie muzycy mają
pole do popisu, pole do improwizacji do dialogów miedzy instrumentami, do gier
między muzykami. Jedną z moich ulubionych płyt koncertowych jest "Live in
Europe" saxofonisty Billa Evansa, grał tam materiał między innymi z
płyty "Push" i materiał ten brzmi o wiele lepiej na koncertówce.

pozdr

Welcome Back, My Friends...

[joseph80]

Czyli mowa o rewelacyjnej płycie koncertowej zespołu Emerson, Lake & Palmer.
Płyta wydana w 1974, pierwotnie na 3 płytach winylowych. Wspaniała forma
muzyków, chyba najczęściej wracam do tej płyty ze wszystkich wydawnictw ELP.
Płyta ma kilka powalających momentów np. wspaniała, niemal 30 minutowa wersja
Tarkusa, z ciekawą improwizowaną częścią. W tym utworze jest też moment gdy
Lake uderza z niesamowitą siłą przetworzonym dźwiękiem basu. Pamiętam gdy
słuchałem tego pierwszy raz, niemal mnie zatkało;), a jest jeszcze przecież na
tej płycie 36 minutowa wersja Karn Evil 9, wspaniałe popisy solowe Emersona na
fortepianie, intrygująca Toccata, i wiele innych wspaniałych utworów.

pzdr
Jos

[cze67]

Kurcze, tyle dobrego słyszałem o tej płycie a nigdy nie było okazji, żeby jej
posłuchać...

[joseph80]

Jest jeszcze dodatkowa ciekawostka w utworze Tarkus. Lake śpiewa kilka linijek
Epitaph, całkiem o tym zapomniałem;)

pzdr
Jos

[cze67]

Zdaje się że, podobnie jak "Seconds Out" Genesis, "Welcome Back..." podsumowuje
najciekawszy okres twórczości zespołu. Czyż tak?

[joseph80]

cze67 napisał:

> Zdaje się że, podobnie jak "Seconds Out" Genesis, "Welcome Back..."
podsumowuje
> najciekawszy okres twórczości zespołu. Czyż tak?

Ależ oczywiście, drogi Cze. A gdy już jesteśmy przy Seconds Out, muszę
przyznać, że dużo bardziej lubię ten album niż "Live". Ta płyta daje nam
pojęcie jak było na tych koncertach, niemal można poczuć ten koncertowy klimat.
Na albumie znalazły się wspaniałe wersje utworów, może niezbyt różniące się od
wersji studyjnych, jednak mające to "coś", co powoduje, że chętnie wracam do
tej płyty. Collins wyśmienicie sobie radzi z partiami wcześniej śpiewanymi
przez Gabriela. Solówka Hacketta w Firth Of Fifth jeszcze lepsza niż na
studyjnej płycie. Jedyny zarzut jaki mam wobec tej płyty, to stanowczo za mało
utworów z płyty Wind & Wuthering (tylko jeden), a w końcu wtedy to była
ostatnia studyjna płyta Genesis.

pzdr
Jos

[cze67]

Zgadzam się z powyższym w całości, oprócz ostatniego zdania. A propos Wind and
Wuthering to rzeczywiście na skandal zakrawa fakt, że na Seconds nie znalazł
się np. znakomitego 11 Earl of Mar, który był wówczas w ich repertuarze
koncertowym (zrehabilitowali się potem wstawiając ten utwór na czwartą stronę
Three Sides Live, ale już z innej trasy, bez Hacketta) czy może jeszcze
bardziej wspaniałego Inside and Out...

[cze67]

cze67 napisał:

że na Seconds nie znalazł się

..."nie znaleźli miejsca" miało być. Ale nie jest, i wyszło niegramatycznie. Za
co przepraszam.

[dziewczyna_mickiewicza]

dmb "live - central park". oni w ogole wspaniale wypadaja na zywo, ale ten
koncert jest wyjatkowy. zawiera wszystkie utowory, ze ktore uwiekbiam dave'a
mattewsa & co. w ciekawych koncertowo aranzacjach, zagranych z tym
specyficznym, pozytywnym powerem dmb.
piekna plyta, naprawde:)

Daft Punk, Alive 1997

[joseph80]

Świetna płyta koncertowa. Daft Punk zespół kojarzony z mdłymi utworami w
stylistyce lekkiego techno. Ale ta płyta koncertowa rządzi. Jest na niej tylko
jeden kawałek, 45 minutowy. Jedna wielka improwizacja, oparta na kilku motywach
z pierwszej płyty. Mnie album zachwycił, współczesna muzyka elektroniczna w
najlepszym wydaniu. Jeśli znacie tylko single tego zespołu i płyty studyjne, to
właściwie nie znacie jego możliwości.

pzdr
Jos

re:Rory

[argus1]

Rory Gallagher "Irish tour" (1974)
Nie znam bardziej porywajacej plyty koncertowej. Gallagher mial
nieprawdopodobna wrecz latwosc grania - kazdy kto kocha dzwieki gitary musi po
prostu te plyte poznac.

A inni mają tak:

[cze67]

www.cgm.pl/aktualnosci/wyswietl.php?O_NEWS=5060786

[ilhan]

Dlaczego pismo zajmujace sie tylko pewnym dzialem rocka, orzeka na temat
calosci?

Colloseum Live

[jotesz]

!!!

[jotesz]

oraz The Allman Brothers Band – At Fillmore East (2cd)

Rammstein - Live Aus Berlin

[cze67]

Dopisuję z czystym sumieniem choć... nigdy nie słyszałem tej płyty. Tzn. nie
słyszałem na CD bo mam ten koncert na DVD. I choć sama oprawa koncertu robi nie
mniejsze wrażenie niż muzyka, myślę, że "Live Aus Berlin" (bez wizji) spokojnie
może predystynować (a na pewno w moich uszach) do miana jednej z najlepszych,
najbardziej energetycznych płyt koncertowych.

[ihopeyouwilllikeme]

ilhan napisał:

> Dlaczego pismo zajmujace sie tylko pewnym dzialem rocka, orzeka na temat
> calosci?

Ojej, przecież wiadomo, że oni mają na myśli " klasyczny rock ", nie muszą
przecież tego wszędzie zaznaczać.

[frank_76]

"Stop Making Sense" Talking Heads - niesamowita energia, "muzykalność",
perfekcyjne wykonania, a z drugiej strony ten nowofalowy posmak i bzik Byrne'a.
Uwielbiam tego słuchać! Jest w tym koncercie coś fenomenalnego.

"Paris" The Cure - bodaj jedyne oficjalne wydawnictwo koncertowe The Cure (nie
liczę tu DVD "Trilogy"), na którym udało się uchwycić magię ich udanego, dość
mrocznego występu. "At Night" po prostu poraża swą transcendentalną głębią.

"Secret World" Gabriela - olbrzymią zasługą tego faceta jest mocny, wzruszający
osobisty przekaz w stadionowych okolicznosciach koncertowych. Poza tym w ogóle
Gabriel jest niepowtarzalnym gościem, przed którym czapki z głów, frajerzy! :)

To te trzy na razie bym dodał...

[cze67]

frank_76 napisał:

> "Stop Making Sense" Talking Heads
> "Secret World" Gabriela

Całkowita zgoda. Dla mnie to też szalenie ważne koncerty.

[d84]

Najwspanialszy to raczej nie jest, ale "Youth Are Getting Restless" Bad Brains
charakteryzuje się czymś rzadko spotykanym - utwory live brzmią czyściej,
bardziej przejrzyście niż ich wersje studyjne :)

[cze67]

... i jest tam fajna, dubowa, wersja Day Tripper Beatlesow...

James Brown "Love, Power, Peace"

[joseph80]

Kurde, normalnie ten koncert mnie powalił. Świetna jazda, wiele improwizacji i
zabawy z grania, wspaniała sekcja dęciaków, funk, funk, i jeszcze raz funk:).
Dopiero 4 razy słuchałem, a już wiem, że to dzieło wybitne:)

pzdr
Jos

[jazzfoxy]

W jazzie takich albumow jest mnostwo!
Jednym z ostatnio poznanych przeze mnie, jest powalajacy koncert
Johna Coltrana z Sandersem "Live in Seattle".
Jest to ciezka muzyka, ale to co co Coltrane z Sandersem tam wyprawiaja,
to jest niesamowite!

[jazzfoxy]

Musze jeszcze napisac o koncercie Elvina Jonesa "Live In Europe",
szczegolnie "Doll Of The Bridge", to jest taki CZAD, ze mozna sie rozchorowac!
Sorry, ale w muzyce rockowej jakos nic mnie juz tak nie porusza.
To jest GRANIE!