co na uszach w kwietniu było...

[obly]

co powaliło was jak muche? co przeleciało jak nudny trzmiel? co przełamało
wasze oczekiwania? co zaskoczyło? co siebedzie nosić na uszach w tym sezonie?
ha!

[pytajnick]

obly napisał:

> co powaliło was jak muche? co przeleciało jak nudny trzmiel? co przełamało
> wasze oczekiwania? co zaskoczyło?

Czyli, upewnijmy się, "W kwietniu słuchaliśmy"?...

> co siebedzie nosić na uszach w tym sezonie?
> ha!

Kolekcja wiosna-lato 2006
www.gr13f.pwp.blueyonder.co.uk/dumbpix/hp/2.jpg
rob.com/ann/cal/headphones.jpg
areaeleven.com/i/musings/cbcbabies.jpg

[ilhan]

Już teraz? Beeeeez przesady. W weekend się wpiszę.

[obly]

podoba mnie sie ta kolekcja ;)))

[obly]

pisze dzis bo praktrycznie kwiecień kończy się dziś a jutro będzie dla
niektórych środek maja.

ze względów technicznych kwiecień jest mega zajebisty jesli chodzi o muzę

peeping tom - mika pattona - na kolana
sphongle - nothing lasts... but nohing is lost
czukay - 3 płyty solowe któych nie mam: rome remains rome i jeszcze inne
frank zappa - zoot allures, shut up and play guitar, uncle meat, utopia man
tuxedomoon - holly wars, desire
swans
Psychic tv
telefon telaviv
Ilya
unkle

normalnie jestem w trakcie nadrabiania zaległosci koszmarnych, również i z
poletka zadań proponowanych przez to forum.
nie bede opisywał każdej z przesłuchanej ale jutro wybiore mistrzów kwietnia.
dziś jeszce oszołomiony dzwiękami chodze jak na haju.

[pszemcio1]

Płyta miesiąca:
Papa M - "Hole of burning alms" 8,5/10 - w zasadzie zbiór singli,
niepublikowanych kawałków i odrzutów, a słucha się tego,...(!!!). Kapitalne,
dzieki temu albumowi zachciało mi się zgłębiac na nowo tajemnice postrockowych
płyt. Ale David Pajo to nie tylko post rock bo gość ucieka przed schematami. No
i na koniec niszczy słuchacza swoja osobliwą wersją "Turn turn turn". Koniecznie

Slint - "Spiderland' - A to jak dla mnie post rock z ludzką twarzą bo z
wokalem:) no i cacuszko klimatyczne bardzo 9/10

Cat power - "The greatest" - 6/10 - puszczam to sobie wieczorami. oczywiście
jest to urocze, ale... właśnie, po kilkunastu przesłuchaniach nadal nie
pamiętam melodii. Tak jakby to była niedokończona płyta, jakby szkice...nie
wiem..

Bonnie Prince Billy & Tortoise - "Brave new bold" - 5/10 - gdyby nie fakt, że
to BONNIE to po jednym przesłuchaniu bym odłozył i juz nie wracał do tego. Nie,
ci goście w ogóle nie pasują do siebie. Po Superwolfie myślałem, że z kim by
Oldham albumu nie nagrał, i tak będzie super. A jednak nie. Ten album to tylko
momenty. A dokładnie 3. zawód

Band of horses - "Everything All The Time" - 7/10 ot przyjemny indie album,
mógłby być nieco bardziej urozmaicony. Wbija się w ramy lansowanych przez
pitchfork rewelacji. myslę że mogą w przyszłości namieszać

Sebadoh - "Harmacy" - 8/10 projekt muzyka wyrzuconego z dinosaur jr; poraził
mnie świeżością i bezpretenjonalnością. Świetne melodie, niedbałe gitary,
krótkie energiczne kawałki + kilka wolniejszych, jeszcze lepszych killerów. lo-
fi klasyk

Bob Dylan - "Blonde on blonde" 8,5/10 - pewnie, że powinno byc 10/10 bo to
jeden z najsłynniejszych albumów z historii, ale ja akurat bardziej
zafascynowany jestem tym folkowym, protestującym, wczesnym Dylanem więc tak
subiektywnie zaniżyłem;)

XTC - "nonsvch"* - skojarzenia: lata 80 te (??? płyta z 92:); beach boys;
harmonie; pulp (???); art rock (???!!!!!!); radio karolina (??!!! WTF!!!!);
blur :/ ; Roxy music????; Smiths (??!!!)Beatles (!!!); nie wiem co z tym
zrobić...słucham

Placebo - Meds 2/10 - WTF?!

[grimsrund]

Koledzy wybaczą, ale kwiecień to nie luty...

[ilhan]

pszemcio1 napisał:

> XTC - "nonsvch"* - skojarzenia: lata 80 te (??? płyta z 92:); beach boys;
> harmonie; pulp (???); art rock (???!!!!!!); radio karolina (??!!! WTF!!!!);
> blur :/ ; Roxy music????; Smiths (??!!!)Beatles (!!!); nie wiem co z tym
> zrobić...słucham

Pulp i Blur? Ale rozumiem, że jako skojarzenie w drugą stronę? Akurat na "Nonsuch" specjalnie nie słyszę antycypacji tych kapel. Natomiast prawdą jest, że XTC na Blur mieli *olbrzymi* wpływ - połowa kawałków Blur z okresu 1993-95 brzmi jak kompozycje Partridge'a z 1978-80 roku (druga połowa jak Madness). Oprócz tego Andy pracował z Blur nad płytą "Modern Life Is Rubbish" jako producent, ale współpracę zerwano. Nie wiadomo czy bardziej z uwagi na to, że brzmiało to za bardzo jak XTC, czy (jak twierdził Partridge) pokrętne charaktery członków Blur (wiecznie spóźniający się na sesje Albarn z tekstami typu "sorry but Justine wouldn't let me get out of the bed" i wiecznie nawalony Coxon).

Art rock, yep. Późniejsze XTC to na pewno nie jest kapela dla ludzi chronicznie nienawidzących art-rocka, choć zaznaczmy, że to zdecydowanie zespół popowy. (Ciekawostką jest fakt, że ok. 1989 roku Pink Floyd - a konkretnie Gilmour - chcieli wziąć w trasę Mouldinga na bas, ale o dziwo Colin, który był od dziecka ich fanem, nie chciał się na to zdecydować).

Smiths? Nigdy w życiu.

Co to jest Radio Karolina?

[pszemcio1]

ilhan napisał:
> Pulp i Blur? Ale rozumiem, że jako skojarzenie w drugą stronę?

no oczywiście. bo to moje skojarzenia, tzn. ja tak kojarze bo ja wcześniej
znałem blur i pulp. dlatego tak napisałem. oczywiście mam swiadomość
kolejności , tudzież hierarchii ważności:)

> Smiths? Nigdy w życiu.
odrobinkę

> Co to jest Radio Karolina?
lepiej dla ciebie ze nie wiesz:)

[ilhan]

pszemcio1 napisał:

> > Smiths? Nigdy w życiu.
> odrobinkę

Nie no, w którym miejscu? :)

[pszemcio1]

jak sie osłucham porządnie z tym albumem to napiszę bo tak z pamięci to nie wiem

[glebogryzarka1]

Minnie Riperton - dwie płyty, z 1974 i 1975, produkował Stevie Wonder. Wielka
pyta. Bardzo groźne. Lepsze niż sam Wonder z tego okresu. 9/10 to najniższa
ocena, jaka przychodzi mi do głowy. Zna ktoś?
Rozpiszę się szerzej w wątku "czego słuchaliśmy w kwietniu" który jak sądzę
jest still to come :)

[nemrrod]

glebogryzarka1 napisał:

> Minnie Riperton (...) Zna ktoś?

Znam i uwielbiam piosenkę "Les Fleur", świetny chorus, fajny tekst, generalnie
flower-power. To samo tyczy się coveru tej piosenki w wykonaniu 4 Hero. Bardzo
lubię.

[glebogryzarka1]

> Znam i uwielbiam piosenkę "Les Fleur"

To z debiutu (1970) - też mam, ale jakoś za dużo tam tego flower power i w
sumie poza pięciooktawową rangą wokalistki jakoś niczym specjalnym się ten
album nie wyróżnia. "Les Fleur" jednak to jego najmocniejszy punkt.

[roar]

> Minnie Riperton (...) Zna ktoś?

Tylko "Lovin' You" (Wiadomo, Orb, wiadomo, trójka kiedyś grała...), ale jeśli reszta jest taka, jak "Lovin' You", to 9/10 to ciągle za mało.

Czas nadrobić. Yes.

[pytajnick]

Jutro rzeczywiście zaczyna się maj i wielkie wybywanie, więc rzućmy od razu ten
wyjątkowo skromny zestaw:

Belle & Sebastian - Life Pursuit
Dragonflies Draw Flame - Harboured Safe
The Gathering - Home
Walter Gieseking - Claude Debussy: The Complete Works For Piano
Hearts Of Space - Gregorio Allegri's Miserere
Katatonia - The Great Cold Distance
Katie Melua - Piece By Piece
Krystian Zimerman, Berliner Philharmoniker - Johannes Brahms, I Koncert
Fortepianowy D-Moll
Eric Serra - The Fifth Element (Ost)
Slint - Spiderland
The Streets - The Hardest Way To Make An Easy Living
Tool - 10,000 Days


Bardzo dużo w tym miesiącu klasyki u mnie było, raczej starej klasyki. Ale tego
juz tu wypisywać nie będę.

Utwór miesiąca? - Dorwałem kolejne dwa czy trzy wykonania "Miserere mei, Deus"
Allegriego (od 11 do 18 minut - ale różnice tempa!), włącznie z prawie godzinną
muzyczną audycją radia Hearts of Space zbudowaną na podstawie tego utworu. I to
była radośc największa, prawie dawka śmiertelna. Utwór wszechczasów?

[pytajnick]

pytajnick napisał:

> Bardzo dużo w tym miesiącu klasyki u mnie było, raczej starej klasyki.

Znaczy mocne kilkaset lat (smyki i chorały), nie kilkadziesiąt (gitary i chórki).

[mr.glam]

maximum retro. Anna German i Dalida.

[aimarek]

Płyta miesiąca:

***** VAN MORRISON - Astral Weeks *****

Album uwielbiany przeze mnie od dawna, mieszczący się w ścisłej czołówce
najulubieńszych, do którego powróciłem w tym miesiącu, słuchając na kolanach i z
przeświadczeniem, że drugiej tak pięknej, mądrej, wdzierającej się do wnętrza
płyty nie znam.


Inne rekomendacje:

OUT HUD - S.T.R.E.E.T. D.A.D.
Wymykający się szufladkom taneczno-psychodeliczny amalgamat treści przeróżnych.
W jakimś sensie (ale niezbyt dosłownym) jest to dla mnie coś na kształt "Remain
In Light" XXI wieku. Jeden z najbardziej nowatorskich i urywających łeb albumów
dekady so far.

JAN JELINEK - Loop-Finding-Jazz Records
Zawsze zdumiewa mnie w jaki sposób temu Niemiaszkowi udaje się przemieniać
pozornie zimne, komputerowe trzaski w organiczną, ciepłą całość. "L-F-J-R" jest
tego być może najlepszym przykładem. Muzyka, której mogę słuchać godzinami.

GIORGIO MORODER - From Here To Eternity
Taneczny masterpis z 1977 roku. Króciutki album, który brzmi niezwykle świeżo
także dzisiaj. Nawet dla człowieka nieszczególnie zaznajomionego z muzyką
taneczną oczywistym jest jak wiele zespołów ten album antycypuje...

DAFT PUNK - Homework
...to przykład pierwszy z brzegu.

FLAMING LIPS - The Soft Bulletin
FLAMING LIPS - Yoshimi Battles The Pink Robots
"Yoshimi" poznałem dopiero teraz, Biuletyn odświeżyłem i - może pod wpływem aury
- ta muzyka chyba wreszcie zaczęła do mnie przemawiać i wywoływać coś więcej niż
reakcję "fajne".

MASSACRE - Killing Time
Kolejny z nowojorskich, no-wave'owych superzespołów (Frith, Laswell, Maher) i
ich szalony, ale jak najbardziej słuchalny debiut z '82 roku. Chwilami jest to
rzecz natchniona ("Corridor Lost Causes Not The Person We Know", "After",
"Tourism", budzące we mnie pewne skojarzenia z "Trout Mask Replica"), a w każdym
razie zawsze frapująca. Straszny grower, zyskujący z każdym przesłuchaniem.

NEW PORNOGRAPHERS - Mass Romantic
Taki słoneczny granat rozpryskowy, z którego wylatują masakrujące progresje.
Niezmierzony potencjał przebojowy tej płyty niszczy i przywraca utraconą wiarę w
gitarowy popik.

TWILIGHT SINGERS - Twilight As Played By Twilight Singers
Też popik i też pełen świetnych melodii, ale zgoła odmiennych. "Mass Romantic"
to nakręcający do życia barwny poranek, "Twilight" - ciepła noc pod gołym
niebem. Jeśli ktoś jeszcze jakimś cudem nie słyszał, to zdecydowanie powinien.

ANIMAL COLLECTIVE - Sung Tongs
Nadrabianie zaległości z jednej z najciekawszych i najważniejszych kapel
ostatnich lat. Nie wszystko na tej płycie mnie porywa, ale kilka momentów to
czysta radość.

KOHACHIRO MIYATA - Shakuhachi - The Japanese Flute
Nieco ponad 30 minuty wyciszenia, uspokojenia i medytacji. Z tą płytą mam ten
sam problem, co z japońską poezją czy filmami. Nieprzeskakiwalna odległość
kulturowa sprawia chyba, że wiele istotnych treści wyparowuje, lost in
translation. Tak czy srak, nie trzeba być Masahiko Haradą, by docenić piękne
brzmienie tego tradycyjnego japońskiego fletu.

AMM - AMMMusic
Największe wyzwanie w tym miesiącu. Surowe, chaotyczne piłowanie instrumentów,
które w chory sposób wciąga i fascynuje. Słuchając tej nagranej w 1966 roku
płyty, przypominam sobie jedno zdjęcie z konkursu przeciągania liny, która
pourywała ręce zawodnikom. Free improv w pigułce - tylko dla pojebów.

[kubasa]

aimarek napisał:

> OUT HUD - S.T.R.E.E.T. D.A.D.
> W jakimś sensie (ale niezbyt dosłownym) jest to dla mnie coś na
kształt "Remain
> In Light" XXI wieku.

Chyba bardzo niedosłownym. Przeoczony nie wiem czemu, mnie trzepnęlo przy
pierwszym przesłuchaniu, szczeólnie WŁOCHATY KOLEŚ i ta dwunastominutówka.

[aimarek]

kubasa napisał:

> aimarek napisał:
>
> > OUT HUD - S.T.R.E.E.T. D.A.D.
> > W jakimś sensie (ale niezbyt dosłownym) jest to dla mnie coś na
> kształt "Remain
> > In Light" XXI wieku.
>
> Chyba bardzo niedosłownym.

Jasne. Użyłem porównania tylko w takim sensie, że na Remain też przemieszane są
fragmenty energetyczne, taneczne z bardziej transowymi. Poza tym na jałowej
ziemi muzyki XXI wieku, kiedy coraz trudniej o rzeczy prawdziwie odkrywcze,
"ULICZNY TATUŚ" urasta do rangi przełomu i Remain na miarę naszych możliwości.

> Przeoczony nie wiem czemu, mnie trzepnęlo przy
> pierwszym przesłuchaniu, szczeólnie WŁOCHATY KOLEŚ i ta dwunastominutówka.

Tak, "POCIĄG L JEST SPUCHNIĘTYM POCIĄGIEM I JA NIE CHCĘ SŁYSZEĆ WAS NIEZALI
NARZEKAJĄCYCH". Znakomity utwór, ale dla mnie ta płyta od pierwszej do ostatniej
sekundy jest pewną całością i nawet nie potrafię wyróżnić najlepszego kawałka.

[obly]

gitarka jest jak w tej muzie kapeli zespołu !!! któren to mi podesłało
ilhanisko w składance. pagaisko zato potwierdziło tez ze wali po nerach. i
wali. ;)))
dzięki za te płytkę!!!!

[aimarek]

Między Out Hud a !!! są bardzo ścisłe związki personalne, więc skojarzenie jak
najbardziej trafne.

[obly]

to ze są koligacje personalne powiedzial mi pagaj ale po przesłuchaniu i tak
bym wiedział ;))) gitara jest no... bardzo charakterystyczna

[pszemcio1]

aimarek napisał:

> Płyta miesiąca:
>
> ***** VAN MORRISON - Astral Weeks *****
>
> Album uwielbiany przeze mnie od dawna, mieszczący się w ścisłej czołówce
> najulubieńszych, do którego powróciłem w tym miesiącu, słuchając na kolanach
i > z
> przeświadczeniem, że drugiej tak pięknej, mądrej, wdzierającej się do wnętrza
> płyty nie znam

no to witam w klubie. tylko mam pytanie: czy ten gośc nagrał jeszcze cos równie
zwalajacego z nóg?

> FLAMING LIPS - The Soft Bulletin
> FLAMING LIPS - Yoshimi Battles The Pink Robots
> "Yoshimi" poznałem dopiero teraz, Biuletyn odświeżyłem i - może pod wpływem
aur
> y
> - ta muzyka chyba wreszcie zaczęła do mnie przemawiać i wywoływać coś więcej
ni
> ż
> reakcję "fajne".

no ba:)
> z
> przeświadczeniem, że drugiej tak pięknej, mądrej, wdzierającej się do wnętrza
> płyty nie znam.

[aimarek]

pszemcio1 napisał:

> no to witam w klubie. tylko mam pytanie: czy ten gośc nagrał jeszcze cos równie
>
> zwalajacego z nóg?

Nie sądzę, bo taka płyta zdarza się raz na papsylion lat. Ale spotkałem się z
opiniami że "Veedon Fleece" to takie małe "Astral Weeks". Nie słyszałem jeszcze
tej płyty. Znam natomiast i bardzo lubię "Moondance". W dorobku 99,99% artystów
byłaby to perła w koronie, u Morrisona jednak przegrywa w konfrontacji z
wcześniejszym arcydziełem. No ale rzuć uchem.

[geigo]

Najbardziej na uszach byli Tunng i Tom McRae; pełną listę wrzucę gdy się miesiąc skończy :)

A ja

[kubasa]

PŁYTY MIESIĄCA


Plastic People Of Universe – Egon Bandy Happy hearts Club Banned

Gdzieś na przecięciu Zappy, King Crimson (choć oni wtedy ledwo raczkowali [?]),
Velvet underground, free jazzu NASI POŁUDNIOWI SĄSIEDZI robili masakryczne
rzeczy. Obłędny album, który mógłby być przełomowy zarówno dla krautrocka i
post-punku. Choć płyta wydana w 1978 to materiał z niej to przełom lat 60. i
70. Shining gdyby grali w tamtych latach i byli jeszcze fajniejsi graliby coś w
tym guście. Wielkie.


Can – Tago Mago

Aż wstyd cokolwiek mówić. Wreszcie naprawdę doznałem; chodzi mi tu o drugą
część płyty nagrywaną chyba na ciężkich drugach.

Espers – Espers II

Się jakoś tak złożyło, że na razie dwie piosenki roku to dla mnie „Funeral” BoH
i „Dead King” Espers. Gdzieś atmosferą sięgające nawet the Kursk, ale
oczywiście utrzymane w isntrumentarium i duchu folkowym z przepięknie
zaaranżowaną melodią. Zresztą: „In "Dead King," hints of Shirley and Dolly
Collins — sung to Helen Adam's weird, late-night gothic poetry — and David
Tibet's post-apocalyptic folkery meet the Velvets' "Venus in Furs" in the
Castle Gormenghast hosted by Count Leopold von Sacher-Masoch himself” jak pisze
AMG i to właśnie maiłem tak naprawdę na myśli. Sensacja roku, choć Grimsrund i
Pitchu podpowiadali, że warto było też ich wcześniejsze.

A także

Can – Future Days

Pierwszy raz słuchałem tej płyty. Leibezeit rzadzi.


Prince – Purple Rain

Wątpiłem w tego gościa, ten album, a przecież tu każdą piosenkę nuci się przy
zmywaniu. Od openera i closera począwszy na „The Beatiful Ones” i „When Doves
Cry” skończywszy. I „Computer Blue” z solówka godną Pegasusa. 1999 także
bossowskie.


Harmonia – De Luxe

Kapela duetu Cluster i jednego z gości z Neu!. Momentami bardziej inspirujące
niż ’71 Moebiusa i Roedeliusa. Z tym, że ja lubię takie wiszące tangerinowe
elektropejzaże. Tu jeszcze napędzane Neu jak trzeba.

Quiet Sun – Mainstream

Dobry arcik/prożek. Odpowiednio zwiewny, nieprzesadnie psychodeliczny,
przezroczysty i rybi. Grał tam późniejszy członek This Heat, ale nie pomnę
nazwiska.

Poza tym powaliło mnie, ale nie wiem co napisać:

Gong – Camembert Electrique
Nellie McKay – Sari (teledysk, polecał go Dejnarowicz na forum Porcysa i miał
rację. Wkleiłbym linka ale nie działa YouTube coś) i inne wybrane kawałki.
Chyba złamei zasadę niekupowanai oryginałów i się pokuszę bo kosztuje to tylko
32,99 za 2cd.

Miles Davis – Bitches Brew
Battles – EP C/ B EP
Twilight Singers – Twilight As Played By Twilight Singers
Frank Zappa – Freak Out!
Brian Eno – Ambient 4: On Land
Niezliczone krauty i około krauty (niezliczone to przesada)

Słuchałem też:

Trochę disco polo, ale raczej słynniejszego
RSC – Maraton Rockowy (samo przez się zrozumiałe, że doskonałe)
Et Ret – Gasworks (takie nudy)
Nie całe “Down Colourful Hill” Red House Painters
Jednego super kawałka Azrachela
Trochę muzyki tanecznej

Na najbliższe tygodnie planuje Art Zoyd, pierwsze Supersilent, Gong, Aera i
Samla Mammas Manna na pewno.

[obly]

w takim razie BRADZO
polecam panu K i innym co lubią pyrke pana leibezeita tę oto płytę:

www.spoonrecords.com/disco/phantom.html
jest wielka

[kubasa]

Strona mi nie wchodzi, bo szukałem już kiedyś maila Liebezeita i mi nie
działała. Ale czy chodzi Ci o jego kolaborację ze SPALONYM SMAŻONYM CZŁOWIEKIEM
i ich SEKRETNE RYTMY? Bo jeśli tak to mam drugą cześć.

[obly]

mnie chodzi nie o spalonego tutaj ale o

"jaki leibezeit and phantom band - nowhere"

plyta cud miód 84 bodajze
jedynke z friedmanem mam a za dwójke to bym oddał swoje drugie sniadanie ;))

[dziewczyna_mickiewicza]

> Prince – Purple Rain
>
> Wątpiłem w tego gościa, ten album, a przecież tu każdą piosenkę nuci się przy
> zmywaniu. Od openera i closera począwszy na „The Beatiful Ones” i "When Doves
> Cry” skończywszy. I „Computer Blue” z solówka godną Pegasusa.
> 1999 także
> bossowskie.

bo to piekna plyta jest:)

[nemrrod]

Płyta miesiąca:

BATTLES EP C / B EP
Oj, potrzebowałem takiego konkretnego grania.


Ważne:

LABRADFORD Mi Media Naranja
Powszechnie uważana za najlepszą płyta Labradford, ale ja zdecydowanie obstaję
przy "E Luxo So".

PLURAMON Pick Up Canyon
Postrockowo-elektroniczny projekt Marcusa Schmicklera. Najbardziej znana jest
płyta "Dreams Top Rock", nagrana wraz z Julee Cruise. Tutaj natomiast nie ma
piosenek, jest ambient i trans, a jako gość występuje Jaki Liebezeit, zapodający
momentami canowski rytm.

AKUFEN Psychometry
Akufen w wydaniu minimal-tech-house. Konkret.


Spoko:

JAMIE LIDELL Muddlin' Gear
JAMIE LIDELL Multiply Additions
Pierwszej płyty powinni posłuchać wszyscy, którzy narzekali, że "Multiply" to
klisze klisze klisze i mieli Lidella za chłopca, co to tylko kopiować potrafi. O
ile fakt, że "Multiply" wyszło na Warpie był zaskoczeniem, o tyle w przypadku
"Muddlin' Gear" nie ma już wątpliwości :) Tylko jedna piosenka, a reszta to jam
na automat perkusyjny, syntezatory i komputery, skrawki melodii i wokali.
Natomiast drugiej płyty chyba jeszcze nie ma, ale będzie to zbiór raczej
rozczarowujących remiksów utworów z "Multiply". A szkoda, bo lista remiksujących
wygląda dość obiecująco (Herbert, Four Tet, Luke Vibert). Aha, na płycie będą
też dwa rozczarowujące kawałki live.

MOUSE ON MARS Vulvaland
Bardzo przyjemna płyta, trochę naiwne ambientowo-technowo-dubowe granie, ale ta
naiwność ma swój urok. Album zdecydowanie lepszy od swojego sofomora - "Iaora
Tahiti".

A SILVER MT. ZION The "Pretty Little Lightning Paw" EP
1. Horses In The Sky
2. He Has Left Us Alone / This Is Our Punk-Rock
3. The "Pretty Little Lightning Paw" EP
4. Born Into Trouble

UNDER BYEN Somme Stof Som Stof
Po pierwszym przesłuchaniu byłem rozczrowany trochę, ale nie jest jednak tak
źle. Under Byen grają teraz ostrzej i mroczniej, chcą być chyba rockową grupą,
szkoda. I szkoda że wokal Henrietty tak schowany i niewyraźny momentami...

RUSSIAN FUTURISTS Let's Get Ready To Crumble
"I do pop 'cause that's what my heart goes, I don't call it art, no sir"

BJORK single z "Vespertine" i "Medulli"


Nie za bardzo:

TORTOISE & BONNIE 'PRINCE' BILLY The Brave And The Bold
To nie jest taka zła płyta, jak mówią niektórzy. No ale ja, w przeciwieństwie do
niektóych recenzentów, nie oczekiwałem "kultowej płyty nagranej przez kultowych
artystów". To jest po prostu płyta nagrana przez starych kumpli na luzie, bez
spinki i ciśnienia na sukces. To, co szkodzi tej płycie, to "wokal" Bonniego
(niektórzy nazywają to "charyzmą"). Np. "Love Is Love" byłoby świetną piosenką,
gdyby zdjąć ten wyjący wokal, a zostawić tylko ten, który słychać w tle. A
"Thunder Road" to jedna z piosenek roku so far.

JULIEN NETO Le Fumeur De Ciel
Wydawnictwo z labela Type (Khonnor, Deaf Center). Z Deaf Center łączy tę płytę
podobne instrumentarium i w ykorzystanie podobnych środków (ambientowe tła +
klasyczne instrumenty). I na tym podobieństwo się kończy. Neto nie ma tego
"czegoś", co jest obecne na "Pale Ravine" - czaru? wyczucia? melodycznego
zmysłu? A może po prostu talentu...

BAIKONOUR For The Lonely Hearts Of The Cosmos
Mnie np. to nudzi. Identyczne, ubogie brzmienie w każdym kawałku, wszystko się
zlewa. Brain pisał coś o Tortoise i Can. Raczej nie... Może i czuć trochę
krautrockowy rytm, ale upopowiony w duch Stereolab.

IMITATION ELECTRIC PIANO Trinity Neon
Jak pisał Cze i zgodnie z nazwą - imitacja brzmienia "Cobra And Phases"
Stereolab. Początkowo słucha się tego lekko psychodelizującego retro lounge popu
z przyjemnością, ale po pewnym czasie pustka i bezsens tego grania zaczynają
drażnić.

ALAN BRAXE AND FRIENDS The Upper Cuts
Rozczarowanie. Bardzo nierówna płyta. Ale czego spodziewać się po zbiorze
singli. Najlepiej wypada, wiadomo, "Music Sounds Better With You" i duety z
Fredem Falke (zwłaszcza "Intro" i "Rubicon"). Resztę można potraktować
kombinacją klawiszy shift + delete, a już na pewno ten kawałek hiphopowy,
oscylujący w granicach 1.0.

ARCHITECTURE IN HELSINKI In Case We Die
To było tak: usłyszałem gdzieś "Do the Whirlwind", przypomniałem sobie o zespole
i ich sympatycznym debiucie, a że aura sprzyjająca, szybko sięgnąłem po resztę
"In Case We Die", której jeszcze nie znałem. Skończyło się rozczarowaniem. Ta
płyta brzmi jakby jakiś zespół średnio zdolnych grajków usilnie próbował nagrać
kopię "Fingers Crossed". Debiut miał lekkość i urok, był niczym narysowany przez
dziecko kredkami w szkicowniku. "In Case We Die" jest toporna, sztuczna, udawana
i ma "urok" kserówki za 10 groszy. Ale "Do the Whirlwind" wciąż bardzo fajne.

[pszemcio1]

nemrrod napisał: TORTOISE & BONNIE 'PRINCE' BILLY The Brave And The Bold
> To nie jest taka zła płyta, jak mówią niektórzy. No ale ja, w przeciwieństwie
d
> o
> niektóych recenzentów, nie oczekiwałem "kultowej płyty nagranej przez
kultowych
> artystów". To jest po prostu płyta nagrana przez starych kumpli na luzie, bez
> spinki i ciśnienia na sukces. To, co szkodzi tej płycie, to "wokal" Bonniego
> (niektórzy nazywają to "charyzmą"). Np. "Love Is Love" byłoby świetną
piosenką,
> gdyby zdjąć ten wyjący wokal, a zostawić tylko ten, który słychać w tle

ja mam inaczej, tzn. to co szkodzi tej płycie to całe tło zakłócające śpiew
Bonniego, no ale punkt widzenia zależy od punktu siedzenia jak widać...

[ton2]

Kawalek miesiaca
Futureheads - Skip To The End/ Echo & The Bunnymen - Villers Terrace

Plyta Miesiaca

Band Of Horses - Everything All The Time - mysle ze w zimie, robilaby jeszcze
wieksze wrazenie, ale i tak mnie zahipnotyzowala i powaznie uzaleznila

a poza tym

Akron Family - Akron Family
Architecture in Helisinki - Fingers Crossed
Buzzcocks - Singles Going Steady
Cool Kids Of Death -
Calexico - A feast of wire
Cat Power - You Are Free
Destroyer - Destroyer's Rubies
Devics - Push The Heart
Figurines - Skeleton
Gonzales - Presidental Suite
Islands - Return To The Sea
Morrissey - Ringleader
Most Sreene Republic - Underwater Cinematographer
Peeping Tom - Peeping Tom
Ryan Adams - 29
Streets - Hardest Way
Talk Talk - Colour Of Spring
Tangiers - Never Bring You Pleasure
TV On The Radio - Return To Cookie Mountain
Yeah Yeah Yeahs - Show Your Bones

[dziewczyna_mickiewicza]

piosenki kwietnia mam dwie:
skin "purple" / my morning jacket "wordless chorus"

- david gray, life in slow motion
- skin, fake chemical state
- liars, drum's not dead
- grant lee buffalo, jubilee
- whiskeytown, pneumonia
- ani difranco, not a pretty girl
- ani difranco, dilate
- my morning jacket, z
- clap your hands say yeah, st
- the postal service, give up
- ryan adams, live at paradiso (amsterdam)
- ryan adams, cold roses
- ryan adams, 29
- arcade fire, funeral
- calexico, a feast of fire
- patti smith, horses

[ilhan]

PŁYTY MIESIĄCA:

1. KLAUS MITFFOCH Klaus Mitffoch - znane od dawna, lecz... powrót do tej płyty po roku skończył się totalnym nokautem i wywindowaniem jej do tytułu rodzimego albumu wszech czasów.

2. THE DUKES OF STRATOSPHEAR Chips From The Chocolate Fireball - jak wyżej, ale dopiero teraz doceniłem; *genialne* pastisze muzyki lat sześćdziesiątych, głównie psychodelicznej, lecz nie tylko.

3. WEDDING PRESENT Bizarro - moja ulubiona obecnie płyta Weddoes - już dojrzalsza niż "George Best", jeszcze nie zamerykanizowana tak jak "Seamonsters". "Kennedy" i "Take Me" - walka o utwór miesiąca.

4. AZTEC CAMERA High Land Hard Rain - tyż znane od dawna, ale widać musiało wyjść słońce, żeby kunsztowny popowy songwriting Roddy'ego Frame'a przemówił jak należy.


INNE:

Afro Kolektyw - Czarno widzę
Charlatans - Simpatico
Fall - The Wonderful & Frightening World Of The Fall
Fall - Hex Enduction Hour
Fall - Grotesque (After The Gramme)
Flaming Lips - At War With The Mystics
Michael Jackson - Thriller
Morrissey - Ringleader Of The Tormentors
Myslovitz - Happiness Is Easy
Olivia Tremor Control - Dusk At Cubist Castle
OMD - Dazzle Ships
Prince - Purple Rain
The The - Mind Bomb
White Rose Movement - Kick
Wipers - Youth Of America

[ayya]

Płyty miesiąca:

Pustki - Do Mi No
Najlepsza ich płyta so far, z jednej strony najwięcej na nich przebojowych
kawałków, z drugiej - niespotykana do tej pory ilość momentów bardziej
nastrojowych i spokojnych (i rewelacyjni, jak zawsze zresztą, są na koncertach).

Bruce Springsteen - We Shall Overcome: The Seeger Sessions
Niby nic, ot płyta z coverami countrowymi, ale jak to jest wykonane i
zaśpiewane!

New Model Army - Thunder & Consolation
Jakoś wcześniej nie sięgałam po albumy formacji Sullivana, choć znam jego
bardzo ładny solowy krążek. Ale w końcu posłuchałam i dostałam prawie między
oczy od samego początku ("I Love The World" pretenduje do tytułu utworu
miesiąca). Teraz zastanawiam się, czy się za tydzień na koncert nie wybrać.

Poza tym:
Billy Bragg - Talking With The Taxman About Poetry
The Replacements - Tim
The Replacements - Let It Be
The Replacements - Pleased To Meet Me
Dead Can Dance - Within The Realm Of A Dying Sun
Scritti Politti - Cupid and Psyche '85
The Fall - This Nation's Saving Grace
The Psychedelic Furs - Talk Talk Talk
Violent Femmes - st
Hüsker Dü - Zen Arcade
Tom Verlaine - Dreamtime
Buffalo Tom - Let Me Come Over
Buffalo Tom - Big Red Letter Day
Buffalo Tom - Birdbrain
Neil Young - After The Gold Rush
The Beatles - Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band

[świetne]
The Flaming Lips - At The War With The Mystics
Sybille Baier - Colour Green
Afro Kolektyw - Czarno widzę

[dobre]
Fiery Furnaces - Bitter Tea
My Latest Novel - Woves
The Radio Dept. - Pet Grief
+/- - Let's Build A Fire
Rose Melberg - Cast Away The Clouds

[niezłe]
Morrissey - Ringleader Of The Tormentors
Liars - Drum's Not Dead
Figurines - Skeleton
Mates Of State - Bring It Back

[przeciętne]
The Dresden Dolls - Yes, Virginia
Rhett Miller - The Believer
The Gossip - Standing In The Way Of Control

[nefil]

Utwór miesiąca — Peter Murhy "A strange kind of love"

Peter Murphy "Deep"
The Chameleons "What does anything mean? Basically"
The Beatles "Let It Be Naked"
Nick Cave "Abattoir Blues/The Lyre of Orpheus"
Placebo "Meds"
Editors "The Back Room"
Film School "Film School"
Mogwai "Mr Beast", "Rock Action"
Myslovitz "Korova Milky Bar"

[mechanikk]

Ekstrakt z miesiąca:

The Flaming Lips - At War With The Mystics
9,5/10
Będę się upierać, że jest to najlepsza płyta TFL, płyta, która rozwala od
pierwszego przesłuchania, a potem z każdym następnym jest lepiej. Dla mnie to w
tej chwili najważniejszy z istniejacych zespół na świecie.

Morrissey - Ringleader of the Tormentors
7,5/10
Za "Life Is A Pigsty", które jakby żywcem z lat 80. wyjęte, należy się 10. A
poza tym szkoda, że jeszcze bardziej nie "uglamowiono" produkcji, bo na
przykład ten spogłosowany, "przesterowany" wokal w nr 11 to chyba
najzabawniejsze i jednocześnie bardzo fajny moment płyty. Chórki dziecięce:
bomba. Z minusów: pompatyczny i niepasujący do Morrisseya opener.

Pustki - Do Mi No
7/10
Polscy Belle & Sebastian? Płyta zasadniczo świetna, czasem może denerwujaca od
strony tekstowej. Jeden z tych albumów. które definiuja wiosnę.

Ścianka - Pan Planeta
9/10
Najradykalniejszy album Ścianki, nie ma co. Podczas gdy krytycy spierają się
czy należy ją umieścić pomiędzy debiutem a "Dniami Wiatru" ja myślę, że to jest
dla Ścianki cofnięcie się (w dobrym tego słowa znaczeniu),
płyta "prehistoryczna". To jest pewne pójście wstecz nawet względem debiutu.
Czterdzieści minut "napierdalatorów" (jak to kiedyś Ćieślak powiedział),
czterdzieści minut hipnozy.

[pagaj_75]

uff, jakoś mi ten kwiecień przeleciał szybko na niezbornym trawieniu tego co w
poprzednich miesiącach (nie będę ponownie wymieniał), a poznawaniu kolejnych
rzeczy, które tu wymieniam i eksperymentalnie spróbuję ogwiazdkować. zobaczmy co
z tego wyjdzie:

***** (absolut)
Can - Future Days (1973)
płyta miesiąca. totalna lekkość, zwiewność, wiatr, szum morza, ciepło i nadzieja
na przyszłość. "Tago Mago" rozwala człowieka i pastwi się nad zwłokami, ale nie
da się go zabrać w wakacyjną podróż, a z "Future Days" nietrudno o
najfantastyczniejsze lato życia. sorry, już biorę pigułki na uspokojenie.

Ścianka - Dni wiatru (2001)
wow. naprawdę nie zdawałem sobie sprawy z tego, że to AŻ TAK świetna płyta. top
10 albumów nagranych w tym kraju.

**** (re-we-la-cja)
Can - Ege Bamyasi (1972)
Daft Punk - Discovery (2001)
Giorgio Moroder - From Here to Eternity (1977)
Ryoji Ikeda - Time / Space (1998)
Mogwai - My Father, My King (2001)
Orbital - Snivilization (1994)
Out Hud - S.T.R.E.E.T.D.A.D. (2002)
[thx, Aimar]

*** (dobre, a nawet bardzo)
Bark Psychosis "Codename: Dustsucker" (2004)
Popol Vuh - Affenstunde (1970)
Spectrum - Soul Kiss (Glide Divine) (1992)
czyli Pete Kember (a.k.a. Sonic Boom) ze Spacemen 3 w swoim projekcie
pozostającym do dzisiaj w cieniu Wielkiego Brata, czyli Jasona Pierce'a i jego
Uduchowionych. zaczyna się wręcz przebojowo od świetnego "How You Satisfy Me",
ale potem rozpływa się powoli w spiritualizowo-ambientowe plamy. ładne, choć
ciut za długie.

Sufjan Stevens - Enjoy Your Rabbit (2001)
ręka do góry kto zna ten album? :) to moja ulubiona płyta Sufjana, bo kompletnie
inna od pozostałych, które mnie lekko usypiają. Mouse on Mars z czasów Niun
Niggung powiedzmy plus wczesny Mike Oldfield plus cholera wie co jeszcze, minus
chłopięce wokale Sufjana równa się TO.

Keith Fullerton Whitman - Lisbon (2006)
trochę powrót do brzmień z "Playthrough", a trochę krok w kierunku lekkiego
noise'u. jak na razie płyta roku, z braku laku.

** (niby dobre, ale jakoś mnie nie rusza)
Hood - Cold House (2001)
nie wiem, może to przez plamy na słońcu albo żyły wodne, ale nie mogę się jakoś
zachwycić tym, a słuchałem wiele razy. ale z komputerem sobie nieźle poradzili.

Mogwai - Rock Action (2001)
Mogwaiowi smędzącemu mówimy stanowcze NIE. choć jest kilka ładnych momentów, to
w ogólnym rozrachunku usypia, co jest niezłą sztuką jak na album trwający
niecałe 40 minut.

The Sugarcubes - Life's Too Good (1988)
czyli pierwszy raz, gdy świat usłyszał o Bjork Gudmundsdottir. sympatyczne,
nawet fajne, ale gdzie temu do solowych płyt mojej ulubionej krzykaczki ;)

* (przeciętne, słabe i inne dla których nie warto się rozdrabniać z ocenami)
AFX - Chosen Lords (2006)
Rychu ma już dość najwyraźniej. nie chce być już świrem-nowatorem i na starość
wraca do brzmień młodości, czyli Detroit techno. sprawnie zrobione kawałki (czy
ktoś zorientowany może powiedzieć czy to faktycznie są najlepsze rzeczy z
Analordów?), ale dzisiaj to już przecież archaizm totalny.

The Streets - The Hardest Way to Make an Easy Living (2006)
gdy słucham tej płyty, to jestem wściekły. wściekły na siebie za to, że mi się
"Original Pirate Material" podobało. ostatnie dwie płyty Skinnera kompletnie do
mnie nie trafiają. OPM było świeże, lekkie, zabawne, inteligentne, a teraz
dostajemy tylko wymęczone rzygi. sorry Mike, taki lajf.

[aimarek]

pagaj_75 napisał:

> Ścianka - Dni wiatru (2001)
> wow. naprawdę nie zdawałem sobie sprawy z tego, że to AŻ TAK świetna płyta. top
> 10 albumów nagranych w tym kraju.

pff.. obudzili się jeden z drugim.

[kubasa]

aimarek napisał:

> pagaj_75 napisał:
>
> > Ścianka - Dni wiatru (2001)
> > wow. naprawdę nie zdawałem sobie sprawy z tego, że to AŻ TAK świetna płyt
> a. top
> > 10 albumów nagranych w tym kraju.
>
> pff.. obudzili się jeden z drugim.
>

Phi, nie powiem kto się obudził z Out Hudem. Po kolei skalkowaliście mnei z Out
Hudem, Can i Ścianką (wyjątkowa perfidia Pagaja - obie płyty były moimi płytami
miesiąca marca, jak mawiają politycy PiS). Ten Can szczególnie - chciałem
odkryć, pohajpować a tu nici.

[obly]

no no
o can pisalem z rok temu juz bedzie
jeszcze pol roku i odkryjecie solowe poczynania czukaya i leibezeita (nie
dotyczy kubasy chyba)
;)))

[obly]

chcialem powiedziec ze jesli chodzi o niezali to can są tymi no beatlesami
chyba, czego oni nie brali

[obly]

pozwole sobie ten:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20715&w=25181447&a=29773295

[kubasa]

Obły, to nieprawda co piszesz. Zanim ja nie napisałem nikt w Polsce nie znał
Can*





*zart jak i poprzedni post**

**chyba że też odpowiedż była w formie żartu i nie skumałem :|

[obly]

wiem wiem spoczko ;)))
teraz własnie jestem na kompletowaniu solowego czukaya po prostu i jest kurde
ucztowo i sie ciesze ze pagaja pozarł can, zreszta mu z póltora roku temu
prawie siłą wciskałem, bronił się długo ale twierdza padła

aaa... zapomniałem

[pagaj_75]

Lali Puna - Tridecoder (1999) na trzy gwiazdki

[geigo]

pagaj_75 napisał:

> Sufjan Stevens - Enjoy Your Rabbit (2001)
> ręka do góry kto zna ten album? :)

Melduję się :) Ale ja aż takim entuzjazmem do Królika nie pałam; owszem, płyta niczego sobie, jednak z dokonań Sufjanowskich najmniej przeze mnie lubiana - ten typ elektronicznego grania niespecjalnie trafia w moje uszy.

[grimsrund]

Afro Kolektyw CZARNO WIDZĘ
Oren Ambarchi TRISTE
At The Drive-In RELATIONSHIP OF COMMAND
The Beautiful South BLUE IS THE COLOUR
Biosphere PATASHNIK
Brother Danielson BROTHER IS TO SON
Calexico THE BLACK LIGHT
Cikatat Ikatowi ORCHESTRATED & CONDUCTED
Clogs LANTERN
cLOUDDEAD cLOUDDEAD
Cold 13 WAYS TO BLEED ON STAGE
Corruption ORGASMUSICA
Kimya Dawson KNOCK-KNOCK WHO?; MY CUTE FIEND SWEET PRINCESS
Deli Creeps DAWN OF THE DELI CREEPS
Destroyer THIEF
Dream Theater DARK SIDE OF THE MOON
Electric President ELECTRIC PRESIDENT
Brian Eno ANOTHER DAY ON EARTH
Espers ESPERS; THE WEED TREE EP
Euphoria A GIFT FROM EUPHORIA
Donald Fagen MORPH THE CAT
John Fahey THE LEGEND OF BLIND JOE DEATH
The Futureheads THE FUTUREHEADS
Eddie Gale BLACK RHYTM HAPPENING
Giant Sand CHORE OF ENCHANTMENT
The Go-Betweens OCEANS APART
Holly Golightly MY FIRST HOLLY GOLIGHTLY ALBUM
Jose Gonzalez VENEER; STAY IN THE SHADE EP
Grandaddy UNDER THE WESTERN FREEWAY
Guillemots FROM THE CLIFFS
John Harle THE SHADOW OF THE DUKE: THE MUSIC OF DUKE ELLINGTON
Juliana Hatfield IN EXILE DEO
His Name Is Alive DETROLA
Jandek KHARTOUM
Mason Jennings USE YOUR VOICE
Daniel Johnston FEAR YOURSELF
Kitaro SPIRITUAL GARDEN
Mark Knopfler / Emmylou Harris ALL THE ROADRUNNING
Kobiety KOBIETY
Konono No. 1 CONGOTRONICS
Lali Puna / Iso68 HERE THERE
Adrianne Lenker STAGES OF THE SUN
The Little Willies THE LITTLE WILLIES
Wynton Marsalis HOT HOUSE FLOWERS; BLACK CODES (FROM THE UNDERGROUND)
Katie Melua PIECE BY PIECE
Midlake THE TRIALS OF VAN OCCUPANTHER
Minus Story NO REST FOR GHOSTS
Mirah TO ALL WE STRETCH THE OPEN ARM; C'MON MIRACLE
Mogwai MR. BEAST
MONSIEUR GAINSBOURG REVISITED
OP8 SLUSH
The Paper Chase GOD BLESS YOUR BLACK HEART
Michel Petrucciani LIVE; PROMENADE WITH DUKE
Kelly Joe Phelps SKY LIKE A BROKEN CLOCK
Rainer Maria CATASTROPHE KEEPS US TOGETHER
Steven Seagal SONGS FROM THE CRYSTAL CAVE
Sol Seppy THE BELLS OF 1 2
Songs: Ohia MI SEI APPARSO COME UN FANTASMA; THE LIONESS
Sparklehorse VIVADIXIESUBMARINETRANSMISSIONPLOT
Starsailor ON THE OUTSIDE
Sufjan Stevens SEVEN SWANS; ILLINOIS
The Derek Trucks Band LIVE AT THE GEORGIA THEATER; SONGLINES
Erik Truffaz MANTIS
Vetiver TO FIND ME GONE
Tom Waits SWORDFISHTROMBONES
Cassandra Wilson TRUHNDERBIRD
Witch WITCH

Filmowe / grzane:

CRUMB
Randy Edelman DRAGON: THE BRUCE LEE STORY
Dario Marianelli V FOR VENDETTA
Ennio Morricone THE THING
John Powell FACE/OFF; PAYCHECK
STUBBS THE ZOMBIE
UNDERWORLD: EVOLUTION
Neil Young DEAD MAN

[pszemcio1]

grimsrund , boję się ciebie...

glebo sez

[glebogryzarka1]

Płyty miesiąca:

Minnie Riperton - Perfect Angel 9/10
Minnie Riperton - Adventures in Paradise 9/10

Zawsze, kiedy wydaje mi się, że odczuwam przesyt względem czarnego grania, musi
trafić się coś, co mi udowodni, że jednak nie. Trzy lata temu był to RH Factor,
teraz - to.
Pierwsza z płyt jest mocno surowa: sporo gitar, które potem kopiowali wesoło
np. Steely Dan, niedbałe gary, wszystko podporządkowane wokalnym pokazom
Minnie. A na te warto zwrócić uwagę, ponieważ a) idealnie znajdują równowagę
pomiędzy prezentacją możliwości technicznych (ona gładko poruszała się w
trzykreślnej i miało to sens!) a prezentacją morderczych hooków, b) stanowią
ewidentnie inspirację dla niemal wszystkich r'n'b wokalistek naszych czasów, od
Eryki do Vinii Mojica. Opener pt. "Reasons" kasuje okrutnie, numer na 11/10 po
prostu. To tu znalazł się też evergreen pt. "Lovin' You", z którym po dziś
dzień Minnie jest kojarzona.
Drugi album jest bliżej standardowego brzmienia 70's - więcej analogów,
rhodesa, charakterystyczne ciepłe okrągłe bębny, dużo dęciaków i smyczków.
Zdecydowanie bardziej popowy i dla mnie ciekawszy, równiejszy. Pełno tu
dźwięków później próbkowanych i cytowanych w hip hopie i nie tylko - na
przykład okazało się, że wyśmienity "K.O.S." Black Star zbudowany jest w
całości na jeszcze bardziej wyśmienitym "Baby, This Love I Have". I tak dalej.
A "Inside My Love" brzmi zupełnie jak nagranie topowej nusoulowej divy z
początku bieżącego stulecia. Etc. etc. Szok i tyle.
W obydwu płytach łapska maczał jako producent oraz instrumentalista Stevie
Wonder i daleko przewyższają one jego własne ówczesne osiągnięcia.
Tak, "Talking Book" i "Songs in the Key of Life" też.

Reszta:

Funkadelic - One Nation Under a Groove 9/10

Wstyd mi. To naprawdę był mój pierwszy kontakt z tym klasykiem. Jak kurwa można
najlepszą płytę Funkadelic przesłuchać jako jedną z ostatnich w dyskografii???
Megamiazga - i gdyby nie to, że najlepsze utwory przeciągnięto pod wpływem do
rozmiarów siedmiominutówek, słuchałbym w kwietniu centralnie TYLKO tego.

Blondie - Parallel Lines 8/10

O tej płycie wszystko już napisano i ja popieram. Od punkowych uberpiosenek po
antycypujący trip hop/alt pop "Fade Away and Radiate" - wszystko się zgadza aż
miło.

Hot Hot Heat - Make Up the Breakdown 7.5/10

Zbiór (prawie wyłącznie) fantastycznych piosenek. Prawie, bo obok ww. trafiają
się i smutne wyjątki. Album zapieprza poza tym w za wysokim tempie - przydałoby
się odpuszczenie grzechów (takie jak closer "In Cairo") gdzieś w środku płyty,
na przykład zamiast przeciętnego "Oh, goddamnit". Ale i tak to najbardziej
ciesząca moje ucho produkcja, jaką wypluł z siebie nurt zwany tanecznym
postpunkiem czy jakoś tak. Wiecie o co cho.

Prefab Sprout - Steve McQueen 7/10

Po raz kolejny powtórzę moje ulubione ostatnio określenie: uberpiosenki. Mimo
że połączenie syntetycznych, spogłosowanych i sflange'owanych brzmień z
melodyką tudzież wrażliwością folk-country brzmi dyskusyjnie w 2006, to
mistrzowski songwriting kasuje wszelkie wątpliwości w zarodku.

Kraftwerk - Computerwelt 7/10

Ej, to brzmi jak ośmiobitowce ("Pocket Calculator" - ja pierdykam, coś takiego
można zaprogramować na C64 w pół godziny). Dla mojej ukochanej najstraszniejsza
męka od czasu, gdy zakatowywałem Ladytron (ma uczulenie na syntetyki).
Wspaniale zautomatyzowane gówno, idealne ożenione z popowymi melodiami.
Niesposób nie docenić, nawet jeśli brzmienie zaiste rodem z dawno minionej
epoki (żadne 'nawet', bo ja to lubię) - ile moich ulubionych płyt tudzież
nagrań nosi ślady inspiracji tym albumem, trudno zliczyć. Pozamuzycznie, to
właśnie na wysokości tej płyty Kraftwerk był właściwie JEDYNYM białym zespołem
katowanym w czarnych gettach podczas block parties i hip hop w sporym stopniu
wziął się z "Computerwelt". Co imponuje mi może trochę ponad miarę. :)

Perki Pat - Turkusowy grafit 5.5/10
Funkowe oblicze polskiego hip hopu z Wrocławia. Wśród odpowiedzialnych Jarosz i
Lu (Sfond Sqnxa), Magiera, T?mon, Kejk i Jot (Drutz). Bardzo dobrze się słucha,
choć centralny punkt płyty - tytułowa suita (!!!) trochę męczy długością -
przeszło 20 minut - i nierównością jakościową. Ale ten alkohol waży 120%...

Twilight Singers - Black is the Color EP 5.5/10

Tytułowy jest absolutem. Reszta jest klocem nawiązującym do wszystkiego, co w
tym projekcie najgorsze.

Bahamadia - Good Rap Music 5/10

To nie jest dobra rapowa muzyka. Po powrocie osoby odpowiedzialnej za takie
arcydzieło, jak "Kollage" sprzed dekady, spodziewałbym się więcej. Bardzo
zachowawcza płyta, brzmi dokładnie jak wszystkie co ambitniejsze produkcje spod
znaku hh na miarę ostatniej pięciolatki, zero zaskoczenia. Pobudka kurwa!!! No
dobra, obniżyłem o dwa punkty za to, że się zawiodłem; albowiem oczekiwania
miałem olbrzymie, ale uzasadnione (kto słyszał "Kollage", ten wie czemu).

[ilhan]

glebogryzarka1 napisał:

> Hot Hot Heat - Make Up the Breakdown 7.5/10

Trochę nie kumam fenomenu tej płyty. Fajna jest, ale na jakiej podstawie robić z niej klasyk? (uwaga o charakterze ogólnym) Pamiętam, że przejadła mi się po jakichś trzech dniach. Naturalnie jak na imprezie poleci "Bandages" - a leci kurde zawsze - to nie wzgardzę, ale tak to *z deka* przereklamowane.


> Prefab Sprout - Steve McQueen 7/10
>
> Po raz kolejny powtórzę moje ulubione ostatnio określenie: uberpiosenki. Mimo
> że połączenie syntetycznych, spogłosowanych i sflange'owanych brzmień z
> melodyką tudzież wrażliwością folk-country brzmi dyskusyjnie w 2006, to
> mistrzowski songwriting kasuje wszelkie wątpliwości w zarodku.

Otóż to. To jest najbardziej "radykalna" pod względem brzmienia płyta z kategorii tego eleganckiego niezal-popu lat 80., ale wszystkie - Lloyda Cole'a, Aztec Camera czy późne The Go-Betweens - łączy jedno: fantastyczne skillsy w songwritingu. A gdyby całość "Steve McQueen" była na poziomie pierwszych czterech, miałbym ten album w Top 20 wszech czasów.

twilight singers

[aimarek]

glebogryzarka1 napisał:

> Twilight Singers - Black is the Color EP 5.5/10
>
> Tytułowy jest absolutem. Reszta jest klocem nawiązującym do wszystkiego, co w
> tym projekcie najgorsze.

Nie słyszałem tej epki, a i "Blackberry Belle" dopiero poznaję, ale co jest nie
tak ze ZMROKOWYMI ŚPIEWAKAMI?

[pszemcio1]

aimarek napisał: > > Tytułowy jest absolutem. Reszta jest klocem nawiązującym
do wszystkiego,
> co w
> > tym projekcie najgorsze.


a co jest najgorsze? bo generalnie to lol

[pszemcio1]

tzn lol dla glebogryzarki

[glebogryzarka1]

> a co jest najgorsze? bo generalnie to lol

Spokojnie... Bardzo lubię Twilight Singers, ale nieco mniej wtedy, gdy
- sięgają po lounge, z Dullim, czyli swoim największym atutem, zepchniętym do
roli ornamentu (np. tytułowy z debiutu) (chociaż oparty właśnie na takim
patencie "Verti-Marte" akurat jest wybitny),
- kiedy ekshumują bluesrockowo-ciężkogitarową estetykę Temple of the Dog lub co
gorsza wczesnego Stone Temple Pilots, żeby nie powiedzieć wręcz Live (np.
niemal połowa "Blackberry Belle").
Takimi przypadkami są właśnie dwa pozostałe utwory z epki - a ja średnio
chętnie wyobrażam sobie Twilight Singers na składance klubowe granie, a jeszcze
mniej chętnie w jednym szeregu z Creed (dobra, przesadzam). Dulli wydaje mi się
stworzony bardziej do wykonywania bolesnych, surowszych, ponurych pieśni.
Takich jak tytułowa z rzeczonej epki.

Kwiecień-plecień, bo przeplata...

[roar]

Przebój miesiąca: The Dresden Dolls - Sing

To był bardzo sympatyczny okres, ten kwiecień. Niby wielu nowych a porywających rzeczy nie słyszałem (dość powiedzieć, że największym odkryciem ostatnich tygodni jest dla mnie Z'EV...), ale jednak na jakieś szczególnie słabe rzeczy jakoś nie trafiałem, a przy tym zdarzyło mi się parę miłych niespodzianek.

Neu!:

The Flaming Lips - At War with the Mystics (2006) [+2.5]
The Dresden Dolls - Yes, Virginia... (2006) [+1.5]
Secret Machines - Ten Silver Drops (2006) [0]

...jak na przykład najnowszy album The Dresden Dolls. Miała to być ciekawostka, nie zakładałem w snach najśmielszych, że mi się spodoba, a tu proszę - murowany kandydat do zestawienia na koniec roku.

AWwtM to jednak, pomimo wszystkich zastrzeżeń, najczęściej słuchana przeze mnie płyta ostatnich miesięcy. Pomijając dwa pierwsze utwory... ...o, no właśnie. No właśnie. A Secret Machines nagrali nudną i banalną płytę, i tyle w tym temacie.

"Miło było, dziękuję.":

Adem - Homesongs (2004) [+1]*
Talk Talk - It's My Life (1984) [+1]*
Mono - Formica Blues (1999) [+1]
The Levellers - Levellers (1994) [+1]

O Ademie Ilhanie głośno tu ostatnio było, Talk Talk - wiadomo (wszystkim poza mną :). Mono w wersji z Anglii, nie z Japonii, sympatyczny, acz schematyczny trip-hop. A Levellers ewokują mi Waterboys, co chyba nie dziwne specjalnie.

Jak Hartowała Się Stal:

Silver Apples - Silver Apples (1968) [+1.5]
Silver Apples - Contact (1969) [0]*
White Noise - An Electric Storm (1969) [+2]*
Kraftwerk - Ralf & Florian (1973) [+1]
Yellow Magic Orchestra - Solid State Survivor (1979) [+0.5]*

White Noise to najciekawszy chyba album z zestawu, ładny, melodyjny, ale też i dużo kombinacji, nieoczywistych pomysłów, w które trzeba się wsłuchać... Ewokuje mi trochę ta muzyka Legendarne Różowe Kropki, co w połączeniu z rokiem nagrania musi budzić respekt. Silver Apples - pierwszy album świetny, choć słychać, oj słychać, rok powstania, drugi niepotrzebnie (aka ze szkodą dla muzyki) przekombinowany. Płyta YMO nierówna i raczej nie przetrwała próby czasu, ale i tak jest najważniejsza z powyższych. Gdyby nie ten zespół, nie byłoby połowy muzyki z gier konsolowych z ostatnich 20 lat (a być może i wielu innych rzeczy).

...and Where It Got Us:

DNTEL - Life Is Full of Possibilities (2001) [+1.5]*
Isolee - Rest (2000) [+1]
Speedy J - A Shocking Hobby (2000) [+0.5]*
Mouse on Mars - Vulvaland (1994) [+1.5]*
Nobukazu Takemura - Hoshi no Koe (2001) [b/o]*
Nobukazu Takemura - 10th (2002) [b/o]*

MoM i DNTEL - na razie respekt, posłuchamy dalej. Speedy J - trochę mnie już taka muzyka nuży, ładne, ale nic nowego tam nie słyszę (taki dość hałaśliwy IDM - dla tych, co nie znają). Takemury nie wiem ciągle, do czego przypiąć, w każdym razie do Songbook żadna z tych płyt się nie umywa (aczkolwiek 10th brzmi jak wprawka przed tymże).

Oryginalne Pirackie Nagrania:

The Streets - Original Pirate Material (2002) [+0.5]
The Streets - A Grand Don't Come for Free (2004) [+3]
The Streets - Hardest Way to Make an Easy Living (2006) [0]

Legendarna Różowa Kategoria:

Legendary Pink Dots - Crushed Velvet Apocalypse (1990) [1.5]*
Legendary Pink Dots - Shadow Weaver (1992) [b/o]*
Legendary Pink Dots - Malachai: Shadow Weaver Pt. 2 (1993) [b/o]*
Legendary Pink Dots - From Here You'll Watch the World Go By (1995) [1.5]*
Legendary Pink Dots - Under Triple Moons (1997) [b/o]*
Legendary Pink Dots - A Perfect Mystery (2000) [+2.5]

No więc jednak po prostu wolę Kropki z ostatniego okresu, różnorodne, bogato... może "gęsto" to lepsze słowo, tho... aranżowane, z tymi ciągnącymi się transowymi podkładami pod nawiedzone melorecytacje... Ale podoba mi się, z zasady, wszystko, co Ka-Spel nagrał, co jest poniekąd straszne, jeśli się weźmie pod uwagę, ile tego cholerstwa jest...

The Flaming Lips - Zaireeka (1997) [b/o]*

No i mam problem. Problem polega na tym, że to najprawdopodobniej nie jest wcale jakaś szczególna płyta. Ot, nie aż takie odkrywcze (choć na pewno co najmniej solidne, jak na FL przecież przystało) piosenki podzielone w nie aż tak odkrywczy sposób na cztery osobne ścieżki. Niektóre efekty (np. przeskakiwanie dźwięku z płyty na płytę) przypominają raczej głupią zabawę niż działanie ukierunkowane na jakiś sensowny efekt artystyczny. Z płyt najbardziej podoba mi się chyba czwarta - w jakimś sensie spójna, stonowana, ambientowo-etherealna. Słuchanie miksu przerwałem w połowie. Zwyczajnie mnie znużyło.

The Goslings - Between the Dead (2005) [+0.5]*

Ech... Szkoda, bo świetnie się zapowiadało. Zbyt wiele mi w tej muzyce przeszkadza... skrzekliwy wokal chociażby, czy te wszechobecne, a nie zawsze uzasadnione, brudy i szumy. Doceniam, ale polubić mi się chyba nie uda.

Z'EV - Rhythmajik (2005) [+2]

[pszemcio1]

wiesz co , dokładnie taki system oceniania mam w pracy. fuck wywołałeś
negatywne skojarzenia....:)

[polleke]

Last month synth pop saved my life:

Human League – Dare
Duran Duran – Rio
Soft Cell - Non-Stop Erotic Cabaret
OMD – Architecture & Morality: niech będzie, że płyta miesiąca (nie że
najlepsza). Najmniej przystępna z całej czwórki, najbardziej posępna. Przy
pierwszych przesłuchaniach stawiała mocny opór, bo jest w niej jakaś
śmieszność, niezręczność w połączeniu industrialnych krajobrazów z ikonografią
katolicką, dronów z kościelnymi organami i chórkami. Jakby wyrośnięci
ministranci w przykrótkich spodniach zaczęli grać w opuszczonych dokach. Ale
kiedy to się już przełknie – no, naprawdę. A opener - "The New Stone Age" –
spokojnie mógłby się znaleźć na "Fabulous Muscles" Xiu Xiu (która to płyta dużo
chyba zawdzięcza "A&M").

Seriously, is there anything better than Scottish pop?

Prefab Sprout – Steve McQueen
Belle and Sebastian – The Life Pursuit
Orange Juice – You Can’t Hide Your Love Forever
Trash Can Sinatras – Cake
Altered Images – Happy Birthday

Niezrzeszeni:
Morrissey – Ringleader of the Tormentors
Band of Horses – Everything All The Time
Liars – Drum’s Not Dead
The Soft Boys - Nextdoorland

[d84]

Hm, no głównie odkrywanie Ameryki w konserwach, nowości niewiele - dopiero
wkręcam się w rytm ]:->

Archers of Loaf - Icky Mettle

Gdzieś wyczytałem, że "Web In Front" to najlepszy indie-rockowy kawałek ever
więc powróciłem do tej płytki. Coś w tym sloganie jest, bo pierwsza połowa
płyty to world class, a kawałki z numerami 1 i 3. Mówią, że niezal-klasyka,
wcale się nie dziwię.

Tortoise - Millions Now Libing Will Never Die

Znasz od dawna, doznałeś wczoraj. Djed wysyła w kosmos, reszta z fenomenalnym
closerem nie gorsza. No i brzmienie, brzmienie

Morrissey - Ringleader of the Tormentors

Dwa przesłuchania, póki co stary doby Moz, acz bez większych rewelacji.

Built To Spill - You In Reverse

Druga, i ostatnia świeża płytka. Podobnie jak Morrissey - znamy, nic
odkrywczego ale przyjemne.

Can - Future Days

Chyba moja ulubiona płyta tej ekipy. Spray kopie.

Supergrass - Supergrass is 10

Wskaż mi pan kiepski kawałek tutaj to flaszkę stawiam

Ścianka - Białe Wakacje

W oczekiwaniu na Pana Planetę. Nawet ta teoretycznie konwencjonalna i
piosenkowa płyta kopie. Jest w tym Szatan, jak to mówią.

Amon Tobin - Supermodified

Od dobrych paru tygodni nie mogę się oderwać; najlepsza płyta Tobina, wydaje mi
się najbardziej różnorodna i, o dziwo, najbardziej wyładowana hookami.

Dismemberment Plan - Emergency & I

Wiadomo, indie-pomnik i kluczowe dzieło chyba najbardziej eklektycznego bandu z
kręgu tradycyjnego, amerykańskiego indie. Idealne na słoneczną pogodę jaka na
szczeście odwiedziła nas wreszczie w kwietniu.

Jesus Lizard - Goat

Pokręcona płyta amerykańskich psychopatów z pogranicza noise-rocka, post-
hardcore'u czy nawet alt.metalu. Duane Denison to gitarzysta mający przebłyski
geniuszu niemal w każdym utworze na tej płycie, rozpoznawalny po samym
brzmieniu 6 strun. Tutaj wali tyloma miażdżacymi zagrywkami, że głowa pęka.

Outkast - Big Boi & Dre Present Outkast

Druga w tym zestawieniu składanka; co ciekawe w przypadku tych ziomali wchodzi
znacznie lepiej niż pełne albumy. Właściwie gdyby nie "So Fresh, So Clean" to
możnaby ctrl+v-nąć tekst zamieszczony pod Supergrass is 10

[d84]

>a kawałki z numerami 1 i 3

...absolut:>

[ilhan]

d84 napisał:

> Archers of Loaf - Icky Mettle
>
> Gdzieś wyczytałem, że "Web In Front" to najlepszy indie-rockowy kawałek ever

Zawsze byłem po stronie "Wrong" <palacz>
Ale może i ja powinienem wrócić.

[aimarek]

d84 napisał:

> Hm, no głównie odkrywanie Ameryki w konserwach, nowości niewiele - dopiero
> wkręcam się w rytm ]:->

Widzę, D, że ostro przykalkowałeś rzeczy, których słuchałem tak ze 2 lata temu.
Spoko <palacz>

> Archers of Loaf - Icky Mettle
>
> Gdzieś wyczytałem, że "Web In Front" to najlepszy indie-rockowy kawałek ever
> więc powróciłem do tej płytki. Coś w tym sloganie jest, bo pierwsza połowa
> płyty to world class, a kawałki z numerami 1 i 3. Mówią, że niezal-klasyka,
> wcale się nie dziwię.

Nie słuchałem tego z papsylion lat, załączyłem teraz i mimo, że obecnie siedzę w
zupełnie innych klimatach, to niektóre z tych kawałków nadal potrafią porządnie
skopać. Top 5 ulubionych piosenek: 1. Wrong, 2. Web In Front, 3. Might, 4. Plumb
Line, 5. Learo

> Tortoise - Millions Now Libing Will Never Die
>
> Znasz od dawna, doznałeś wczoraj. Djed wysyła w kosmos, reszta z fenomenalnym
> closerem nie gorsza. No i brzmienie, brzmienie

Nom, mimo wszystko najlepsza chyba płyta Tortoise.

> Ścianka - Białe Wakacje
>
> W oczekiwaniu na Pana Planetę. Nawet ta teoretycznie konwencjonalna i
> piosenkowa płyta kopie. Jest w tym Szatan, jak to mówią.

Właśnie też ostatnio słuchałem i w sumie niedoceniony album wg mnie. Fakt, że
chyba najbardziej przystępny w dyskografii i może najmniej odjechany, ale jak
np. usłyszałem niedawno "The Hill" w jakimś offowym filmie, to magia w sumie.
Poza tym to płyta bardzo równa, bez słabych momentów, za to z jednym genialnym
jak dla mnie numerem, który lokuje się w ścisłej czołówce najlepszych rzeczy
nagranych przez ten band ("Miasta i nieba").

> Dismemberment Plan - Emergency & I
>
> Wiadomo, indie-pomnik i kluczowe dzieło chyba najbardziej eklektycznego bandu z
>
> kręgu tradycyjnego, amerykańskiego indie. Idealne na słoneczną pogodę jaka na
> szczeście odwiedziła nas wreszczie w kwietniu.

Tru. Moje top 5: 1. The City, 2. Back and Forth, 3. Gyroscope, 4. I Love A
Magician, 5. You Are Invited.
Odwrotnie niż w przypadku "Icky Mettle", ciekawsza wydaje mi się tutaj druga
połówka płyty.

> Jesus Lizard - Goat
>
> Pokręcona płyta amerykańskich psychopatów z pogranicza noise-rocka, post-
> hardcore'u czy nawet alt.metalu. Duane Denison to gitarzysta mający przebłyski
> geniuszu niemal w każdym utworze na tej płycie, rozpoznawalny po samym
> brzmieniu 6 strun. Tutaj wali tyloma miażdżacymi zagrywkami, że głowa pęka.
>

Znasz jakieś inne ich płyty? Dają radę w zestawieniu z tym dewastatorem?

[d84]

aimarek napisał:

> Nie słuchałem tego z papsylion lat, załączyłem teraz i mimo, że obecnie
siedzę
> w
> zupełnie innych klimatach, to niektóre z tych kawałków nadal potrafią
porządnie
> skopać. Top 5 ulubionych piosenek: 1. Wrong, 2. Web In Front, 3. Might, 4.
Plum
> b
> Line, 5. Learo

Żeby było śmieszniej, pierwszy kontakt z tym albumem miałem już jakiś czas temu
i nic. A tu w pewien kwietniowy poranek puszczam losowo wybraną płytę i buch!
1. Wrong (jednak)
2. Web In Front
3. Plumb Line
4. Last Word
5. Might

>Tru. Moje top 5: 1. The City, 2. Back and Forth, 3. Gyroscope, 4. I Love A
>Magician, 5. You Are Invited.
>Odwrotnie niż w przypadku "Icky Mettle", ciekawsza wydaje mi się tutaj druga
>połówka płyty.

Tutaj akurat nie mam zdania - całość wydaje mi się tak cholernie równa, że aż
głowa boli. Choć prawda, że druga bardziej zakręcona - momentami, przy takim
Girl O'Clock wymiękam. Na chwilę obecną byłoby coś takiego:
1. You Are Invited
2. What Do You Want Me To Say? (hymn do radia i mtv, yes yes yes)
3. I Love A Magician
4. A Life Of Possibilities
5. Gyroscope

Co więcej, w przypadku obu tych zespołów bardzo leży mi śpiew - ciekawe
dlatego, że sporej części zespołów "tradycyjnego, amerykańskiego indie" wokal
wydaje mi się najsłabszym ogniwem zespołu; zapodałbym np. dwa zespoły, jeden na
M drugi na B ale mnie zatłuką ;)

> Właśnie też ostatnio słuchałem i w sumie niedoceniony album wg mnie. Fakt, że
> chyba najbardziej przystępny w dyskografii i może najmniej odjechany, ale jak
> np. usłyszałem niedawno "The Hill" w jakimś offowym filmie, to magia w sumie.
> Poza tym to płyta bardzo równa, bez słabych momentów, za to z jednym genialnym
> jak dla mnie numerem, który lokuje się w ścisłej czołówce najlepszych rzeczy
> nagranych przez ten band ("Miasta i nieba").

Indeed. Bardzo równa, bez słabych momentów; nawet radiowa "Harfa Traw" ma
swoisty wykop. "Miasta" wiadomo, ogólne ja doznaję najbardziej tracków 5-7 na
tym krążku, oczywiście opnero-closera nie licząc. Przyjmijmy, że Ścianka to
takie polskie Fugazi, co nie nagrywa słabych płyt ;)

> Znasz jakieś inne ich płyty? Dają radę w zestawieniu z tym dewastatorem?

Większośc słyszałem, no i trzeba na wstępie przyznać, że przy Koziołku reszta
już nie kopie. Ale można zainteresować się "Head/Pure" i "Liar" (chyba w takiej
kolejności) - choć obie mniej równe i dobre kompozycyjnie niż "Goat", to i tak
nieźle tam dają.

[aimarek]

d84 napisał:

> Co więcej, w przypadku obu tych zespołów bardzo leży mi śpiew - ciekawe
> dlatego, że sporej części zespołów "tradycyjnego, amerykańskiego indie" wokal
> wydaje mi się najsłabszym ogniwem zespołu; zapodałbym np. dwa zespoły, jeden na
>
> M drugi na B ale mnie zatłuką ;)

Modest Mouse? (Microphones?) BTS?
Jeśli tak, to z mojej strony duże "pfff".

[d84]

aimarek napisał:

> Modest Mouse? BTS?
> Jeśli tak, to z mojej strony duże "pfff".

Yep, dostaje pfffa, ale duży rispekt za 100%-ową skuteczność <palacz>

Coś mi nie leżą takie wokale :) Oczywiście w żadnym wypadku nie dissuję ww.
bandów.

[pszemcio1]

d84 napisał:

> aimarek napisał:
>
> > Modest Mouse? BTS?
> > Jeśli tak, to z mojej strony duże "pfff".
>
> Yep, dostaje pfffa, ale duży rispekt za 100%-ową skuteczność <palacz>

wokale w tych kapelach to był pierwszy impuls by sięgnąć po ich płyty. no
przecież są niesamowite. dużo z Younga mają.
>
> Coś mi nie leżą takie wokale :) Oczywiście w żadnym wypadku nie dissuję ww.
> bandów.

[braineater]

Płyta miesiąca:

Bezapelacyjnie, bez odwołania po prostu Matthew Herbert - Scales.
Pan Herbert po prostu oszalał i wydał płytę będącą kwintesencją tego, co w nu-
jazzowym graniu najciekawsze i najlepsze. Mnóstwo rewelacyjnych melodii
(doskonałe Harmonise i jeszcze lepsze Movers & Shakers) niesamowity głos
Sicilliano i kompletnie popieprzone pomysły, jak numer w którym rytm wyznacza
kaszel wokalisty. Jeden z kandydatów na płytę roku i to mocny.

Vicepłyta miesiąca:
the Streets - The Hardest Way to make an easy living o którym w osobnym watku
było.

Bardzo, ale to bardzo dobrze:
KV5 - Natural Science. Wyłowieni z któregoś z Worldwide'ów Petersona, po prostu
cudowni. Dwa wokale - kobieta/mężczyzna, standardowe soulowe kompozycje, bardzo
dynamiczne i łagodne. A do tego wybitnie mało soulowy instrument pod tytułem
akordeon. I ten akordeon to jest po prostu cos niesamowitego, dodającego
maksymalnie nietypowego klimatu i generalnie nie wiem, jak to opisać, ale sam
pomysł z wykorzystaniem tego instrumentu jest po prostu wielki.

Roots Manuva - Alternately Deep, czyli jak zawsze Roots w remiksach o wiele
ciekawszy i dynamiczniejszy niż w orginalnych utworach

Inne:

Nase Vec - Horky menu, czyli Czesi nie gęsi i też swój hip-hop mają. Jak już
cżłowiek nasmieje się z języka, pobawi przypadkowymi skojarzeniami z polskimi
słowami, to zostaje mu porzadnie zrobiona płyta, w klimatach trochę zblizonych
do Wu-Tang lub solowych dokonań RZA, której można słuchac często i długo.
sympatyczne, ciekawsze od wiekszości rodzimych produktów (choć może tylko
dlatego, że mało rozumiem z przekazu:)

Minimalistic Sweden - Standard Klikmusic - utwory po 10/12 minut, bez wstrząsów
i energii, głównie drony, szumy, zlepy, ciągi:) Znaczy się doskonała muza na
druga w nocy, jak nie chce sie jeszce spać, a nie ma się pomysłu na
alternatywne zajecia.

A oprócz tego miesiąc zdecydowanie pod znakiemn Gillesa Petersona i
odsłuchiwaniu kilkunastu składaków do których przyłożył rękę. I pan jest
geniuszem. Amen.

P:)

[geigo]

Miała być całość, no i jest :)

firstplaye:

bardzo tak:
Six Organs Of Admittance - Compathia
Sinead O'Connor - Collaborations
V/A - Monsieur Gainsbourg Revisited
16 Horsepower - Hoarse
Final Fantasy - He Poos Clouds
Calexico - Hot Rail
Clogs - Lanterns
Vic Chesnutt - Is The Actor Happy
Peeping Tom - s/t
Tom McRae - Tom McRae
Tom McRae - Just Like Blood
Tool - 10 000 Days

tak:
Mick Harvey - Pink Elephant
Daniel Lanois - For The Beauty Of Wynona
Daniel Lanois - Acadie
Virgin Prunes - If I Die, I Die
Gnarls Barkley - St. Elsewhere
Under Byen - Samme Stof Som Stof
Omega - Tizezer Lepes
Gary Numan - Jagged
Alasdair Roberts - Farewell Sorrow
Band Of Horses - Everything All The Time
Can - Ege Bamayasi
Calexico - Even My Sure Things Fall Through
Calexico - Spoke
Calexico - Black Heart
Tom McRae - All Maps Welcome
Belle & Sebastian - If You're Feeling Sinister
Ryuichi Sakamoto - Neo Geo

tak, acz bez sensacji*:
M. Ward - Transfiguration Of Vincent
Alasdair Roberts - The Crook Of My Arm
Alasdair Roberts - No Earthly Man
Cass McCombs - PREfection
Bill Wells and Isobel Campbell - Ghost Of Yesterday
Pati Yang - Silent Treatment
Masha Qrella - Unsolved Remained
Morning Runner - Wilderness Is Paradise Now
Pearl Jam - s/t
Belle & Sebastian - The Life Pursuit

*dwa wyjątki - album jako całość bez ekscytacji, ale na każdym jest perełka:
William Elliott Whitmore - Hymns For The Hopeless (opener "Cold And Dead")
V/A - Dream Brothers: The Songs Of Tim & Jeff Buckley (Tunng coverujący "No Man Cand Find A War")

hmmm:
The Perishers - Let There Be Morning
Augie March - Moo, You Bloody Choir

nie:
Lacuna Coil - In A Reverie
Swans - Feel Good Now
The Strokes - First Impressions Of Earth


replaye:
Tunng - Mother's Daughter And Other Songs
16 Horsepower - Sackcloth'n'Ashes
Clann Zu - Black Coats And Bandages
Tool - Aenima
Tool - Undertow
Massive Attack - 100th Window
Massive Attack - Mezzanine
Massive Attack - Protection
Massive Attack - Blue Lines

Płyta miesiąca - Tunng; piosenka miesiąca - Timesbold "Bone Song".