Co do cholery z tym ambientem?

[pszemcio1]

Ok, przy okazji odsłuchu nowej płyty Eluvium pojawiło się trochę pytań w
kwestiach gatukowych. Bazą niech będzie ten wątek który założyłem na scr na
temat Copii:

www.screenagers.pl/forum/viewtopic.php?t=1795
mam wrażenie że na tym forum więcej osób jest w temacie wiec możnaby coś
uporządkować

dzięki

[grimsrund]

Sie Pszemcio nie denerwuje, bo Pszemciu żyłka pęknie, no :)

Napisałbym coś na temat, ale się nie znam. Tyle wiem, że lubię ogromnie Brajana
Ino i Hałarda Bada, i innych takich, co w 70. latach ładnie działali, Cluster
na ten przykład. I że tzw. ambient lubi podać se ręce z tzw. minimalizmem, i że
występuje w kilku odmianach, a niektóre skórę zdzierać z pleców lepiej potrafią
niż najokrutniejszcy metal (na ten przykład to, co wyprawia Mick Harris jako
Scorn albo razem z Billem Laswellem albo/i innymi podobnymi odmieńcami), i że w
ostatnich latach dobrze się ma tzw. dark ambient, w którym dobrze się czuje na
przykład taki pan jak Brian Williams (czyli Lustmord), i że Max Richter nagrywa
fajowe płyty z fortepianem.

No i oczywiście że Japończycy robią go tak, że ho ho, a kto nie wierzy, niech
se posłucha choćby PALMLESS PRAYER / MASS MURDER REFRAIN Mono i World's End
Girlfriend, ale niech potem nie ma do mnie pretensji, że wyrosły mu rogi i
kopyta.

[braineater]

do tego mozna jeszce dorzucić Norwegów zbastardziałych z kosmitami z Jensenem na czele, co to i z góró Namlockiem popłynąć potrafi i z Tybetańczyków UFO na własna miare przykroić; i Rey'a co to niby sie Oldfieldem struchlałym podnieca i za raczkę z nim chadza, ale sam sadzi płyty takiej gęstości, że spokojnie by się nadawały do kazdego Pałacu Strachów (w kategori spooky Hiden Vibrations mocno rzadzą); albo z innej beczki całkiem pieprzniętego Ryana Teague, co to najpierw nasmęcił w fortepian na Preludes, a teraz walnął po uszach coins & crosses i to tak, że mię gacie spadli, bo w mientki sposób zrobił to, co Richter robi na twardo i w kategoriach muzyka do windy wskoczył na level dotychczas zastrzeżony dla szlachetnych emerytów, co ich Grim tak ładnie wymienił; a na deser jeszce zostaje germański pociotek Kraftwerków, co próbuje pożenić ambient z dubami, znaczy się Chris Zippel, któren tam jeszce dorzuca hip-hopowe sample i robi z tego muzykę dla ujaranych fanów Kronik Marsjańskich.

Znaczy się definicja ambientu jest prosta w sumie: muzyka, która przestajesz zauważac po 15 minutach od puszczenia płyty, ale zapomniec się idzie na 1000 sposobów.

P:)

[pszemcio1]

wstaję sobie na tradycyjnym, świątecznym kacu a tu tyle nazw że się mieni w
oczach. muszę se jeszcze legnąć... święta trudna sprawa

[braineater]

za wcześnie wstajesz:)
Ambient na kaca idealny - Brian Eno The Pearl:)

P:)

[grimsrund]

> Brian Eno The Pearl:)

Eno i Budd właściwie :)

Poza tym do ambientu, skoro tak szeroko zakreślamy granice (i słusznie)
zaliczyłbym chętnie plumkanie gitarowe w stylu ścieżki dźwiękowej Neila Younga
do DEAD MAN. Mało co tak odpręża. W podobnym stylu z niedawnych rzeczy bardzo
do serca przypadły mi DIALOGUE baj Hisato Higuchi oraz Australijczyków z
Seaworthy płyta MAP IN HAND.

Skoro o Japończykach mowa, do serca warto też przytulić MINIMA MORALIA pana
Chihei Hatakeyamy. Wydał ją lejbel Kranky do którego, podobnie jak do Temporary
Residence (wydawcy m.in. Eluvium oraz Mono/WEG) walić należy jak w dym, gdy
poszukuje się ambientu na tzw. poziomie.

[pszemcio1]

no a tacy wykonawcy jak Fennesz, Autechre czy Eluvium właśnie to waszym zdaniem
jeszcze ambient czy już jakieś inne historie

[pszemcio1]

postanowiłęm siegnąć po tych absolutnych prekursorów najpierw więc Budda i Eno.
Z tym że Budda pożyczam z slsk, a z Eno to te najsłynniejszcze rzeczy zakupie w
komisie bo tanio

[braineater]

Wiesz, Pszemcio, zarzucilim tu takimi nazwami, z tak róznych półek, że w sumie za chwile nam wyjdzie, że ambient to wszystko, w czym struktura rytmiczna utworu odgrywa poslednia rolę. W takim razie Fennesz by pasował a Otoszre nie:) Z klasyków to jeszce możesz sięgnąc po solówki Holgera Czukaya - Moving Pictures choćby, popróbowac się z Namlockiem (tu sąznisty wykład za pazucha trzyma albo Pytajnick albo Pagaj <nie pamietam któryt z nich popadł w maniaczne odsłuchiwanie Namlocka w całości i po kolei:)>).
Możesz sobie tez na przykład sprawdzic At Home With ALP, by posłuchac ambientu na szumach, trzaskach i dronach, gdzie pierwszy fragment z rytmem pojawia się około 50 minuty i urywa uep:), może też poszukać wśród sine-wawe'owców typu Tetsou Innue <straszydło yapońskie, na koncertach człowiek się boi podejśc bliżej niz 10 metró, żeby wiedźma nie dosięgnęła Złym Okiem:)>; możesz też zorientowac się w działaniach kolesia, co zwie się Saturo Wono i nagral płyte pod wszystko mówiącym tytułem Sonata for Sine-Wawe & White Noise, gdzie p[rzez 40 pare minut przecudownie zgrzyta, skrzeczy i stuka elektronika. A możesz podejśc od strony w sumie najbardziej podstawowej, czyli od ambientu okrojonego tylko i wyłacznie do pojedyńczych dźwięków oddziałujących bezpośrednio na mózg lub bezpośrednio z mózgu wypływających - tu masz przykład, że tak powiem sztandarowy, czyli Alvina Lucier'a "Music for solo performer" pierwszy na świecie kawałek, w którym wykonawca uzywa tylko detektora przepływu fal mózgowych (to któryś z tych EEcoś tam) i przetworników, do tego, by oddziaływac na instrumenty. Od tego czasu trochę takich jazd powstało, więc można poszukac:
video.google.com/videoplay?docid=4968700469119720679
P:)

[pszemcio1]

oka dzięki. trocheście mnie przytłoczyli nadmiarem informacji ale ok:)

[pszemcio1]

a co do ostatniej płyty Eluvium - bez wzgledu na łatki - zajebisty album, coraz
bardziej mi sie podoba

[grimsrund]

> Tetsou Innue <straszydło yapońskie

Coś w tym musi być. Przetestowałem jego najspokojniejsze, jak mniemałem,
wydawnictwo - AMBIANT OTAKU - na osobie bardzo lubiącej delikatny ambiencik.
Choć dla mnie (fakt, że chama niewrażliwego jak pień dębowy) była to kojąca
płyta - słuchacz zwrócił ją po paru dniach z adnotacją do streszczenia mniej
wiecej w słowach: "złe wibracje! można dostać zawału!"

Co zaś do przelicznych Namlooków - miałem pecha, bo z całego jego dorobku
zakosztowałem jeno dwóch edycji FIRES OF ORK, czyli współpracy z Geirem
Jenssenem. O ile ta nowsza okazała się znakomita i jak najbardziej w stylu
Biosphere'a, to tę starszą zapamiętam na zawsze jako wielkie, śmierdzące techno-
kupsko. Teraz mam pod ręką nową płytę, którą Namlook wysmażył z Gaudim, ale aż
się boję zapuścić, bo kto wie, co tym razem na mnie wyskoczy? :(

[braineater]

No bo z Innoue jest tak, że jak się go podejdzie od płyt typu Ambiant Otaku, to on się wydaje w miare normalnie rypnięty, znaczy dziwny, ale bezbolesny. Gorzej jak się sięgnie już po takie jazdy jak Monochrome Existenze z Laswellem, albo po pict.soul, gdzie chłopak juz przestaje wierzyć w muzykę, a zaczyna wyznawać prymat modulatora częstotliwości nad wszystkimi innymi generatorami dźwięków. A na modulatorze da się zrobić dużo, ale wszystko jest bolesne dla odbiorcy i bez róznych wspomagaczy raczej przyswajalne w niewielkich fragmentach.
A takiego misia jak Ryoji Ikeda i jego dwupłytowy Matrix to znasz Pą? Bo jak zwykle słuchałem tego via słuchawy, to tak raz nieopatrznie o 2 w nocy cos robiąc, puściłem to przez kolumnadę i jak mi się cały czas wydawało, że to i owszem mało strawna, ale fajna relaksująca muzyczka jest, tak Maj Lovli Łajf grożaca mi eksmisją uświadomiła mi, że wcale tak nie jest:) Ageneralnie to sa własnie dwie godziny modulatora częstotliwości, cichutkich trzasków pisków i ogólnej psychodelii wydobywanej z maszyn. Fajne bardzo - zaczyna się podobac gdzieś w okolicach 20 przesłuchania:)

A wracając do klasyki, a nawet do praźródeł, to Pszemcio poszukaj jeszcze u takich gości jak Karheinz Stockhausen, Edvard Varese (koszmar w słuchaniu, 150% cukru w cukrze, ale bez niego nie byłoby Oldfildów i Żarów), Erick Satie i jego Ouvres Mystiques i ogólnie cała koncepcja 'muzyki do wnętrz', u Klausa Schulze, co najperw się udzielał w takim koszmarze pt Tangerine Dream, a potem zmądrzał i zaczął solo; u pierwszych elektroakustyków - Pierre Shaeffera i jego koncapcjach serializmu, u niemców powalonych totalnie Eimerta i Epplera z których drugi był fizykiem, odpowiedzialnym za stowrznie modulatora czestotliwości; u gości związanych z ruchem Sound Sculpture - Maryanne Amacher nagrywająca dla Tzadika, Phil Kline i rewelacyjne "Zippo songs" czy pojedź sobie nad nasze morze, zanim sie to jeszce wszystko nie rozpadło w pizdu i zobacz sobie robione z betonu Rzeźby Wiatrowe Władysława Hasiora, gdzie Matka Natura przy pomocy wiatru napierdala po betenowych piszczłkach robiąc przecudną muzykę. Jak to nagrasz, będziesz miał najczystszy ambient:)

P:)

[grimsrund]

> Ryoji Ikeda

Jest już na liście "do przeczołgania" :))

A skoro o Tangerine Dream mowa, to ten zachwycająco martwy już od ponad 30 lat
bend wypluł z siebie właśnie nową płytę - MADCAP'S FLAMING BEAUTY. Mało, że
jest toto w założeniu hołdem na cześć zmarłego stosunkowo niedawno Syda
Barretta - Edgar Froese zbzikował już do tego stopnia, że najął jakiegoś
festiwalowego... wokalistę i kazał mu śpiewać wiersze wybitnych literatów, w
tym Blake'a, Shelley'a, Emersona i Whitmana.

Równie traumatycznego muzyczno-odpustowego doznania nie doznałem już dawno -
przy nim braineaterowe modulatory to kołysanki dla dzieciątek :)

[pszemcio1]

boszzzz...skąd wy to wszystkow wiecie? czasami was nienawidzę...

[pagaj_75]

Jezusiemaryjo, Pszemcio, nie masz większych problemów W ŚWIĘTA? ;)
Co do ambientu, to kaźdy to sobie jakoś intuicyjnie definiuje, co jednak ma tą
wadę, źe prędzej czy później każdy termin się dewaluuje, bo zawsze znajdzie się
cwaniak, dla którego Metallica to ambient ;)

Kilka moich uwag do tego co napisaliście wszyscy:

1) ambient nie musi być muzyką elektroniczną - to odnośnie wątpliwości Pszemcia
w kwestii instrumenarium na Copii (coś zupełnie innego powoduje, źe moim zdaniem
to nie do końca ambientowa płyta jest). muzyka Harolda Budda z elektroniką
(nawet na płytach z Eno) niewiele ma wspólnego.

2) na początku lat 90. za sprawą The Orb zapanowała mania łączenia róźnych
odłamów muzyki tanecznej z ambientem eno-pochodnym, w ten sposób upadł
wspomniany przez Braineatera dogmat o poślednim znaczeniu rytmu w tej muzyce. w
związku z czym pierwsze płyty Autechre - Incunabula i Amber - jakoś wpisują się
w zjawisko ambient techno, późniejsze już raczej nie.

3) ta, to ja usiłowałem przesłuchać Namlooka i poległem. u kolegi Kuhlmanna
ilość nie przechodzi w jakość. facet wydaje 50 płyt rocznie, z czego do
słuchania nadaje się jedna, a ze 2-3 w całej dyskografii wnoszą cokolwiek nowego
do gatunku.

4) Fennesz czy Tim Hecker - ciekawa sprawa, bo jeszcze do niedawna uważałem, że
ambient to muzyka, która w ogóle nie powinna angażować słuchacza emocjonalnie. a
ten dogmat również upada w przypadku tych panów. w dodatku nie da się ukryć, że
jeśli chodzi o środki wyrazu sięgają oni w tereny kiedyś rezerwowane tylko dla
artystów noise'owych, co dobitnie pokazuje, że ambientem może być wszystko ;)
uwaga dla Pszemcia: z twórczością obu dżentelmenów miałeś już okazję się
zapoznać przy okazji składanki od Nemrroda i z tego co pamiętam - poległeś. ale
może pora wrócić i spróbować jeszcze raz, tylko całe płyty?
(z tym, że jakoś do tej pory nie przyszło mi do głowy, że Fennesz to ambient)

5) no i zostaje jeszcze niewspomniany nurt landrynkowego ambientu spod znaku
Steve'a Roacha czy Roberta Richa i im podobnych - to jest dopiero kurwa 1500%
cukru w cukrze. o ile jeszcze "Structures from Silence" i "Dreamtime Return"
Roacha przyswajam i traktuję jako ważne pozycje, o tyle reszty tego towarzystwa
już nie trawię.

6) ambientowy hardcore czyli dzieła Williama Basinskiego na czele z
"Disintegration Loops" - ktoś, kto jest w stanie przesłuchać wszystkie cztery
płyty za jednym posiedzeniem (przysypianie traktuję jako cheating ;)) zasługuje
na mój największy szacunek.
inny przykład to wypływający gdzieś z berlińskiego minimal techno Wolfgang Voigt
aka Gas i jego cudne płyty z mrocznym leśno-nocnym buczeniem do akompaniamentu
głuchego techno beatu. no i tu znów pewnie trzeba by się rozpisać o labelach
Basic Channel i Chain Reaction, które mnóstwo kapitalnego ambientującego minimal
techno wypuściły w swoim krótkim źywocie. klasyka.

7) no aż głupio mi, że Brain nie wspomniał o FaSOLkach ;)

8) a w ogóle, to nie rozumiem w czym problem ;P

[pszemcio1]

pagaj_75 napisał:

> Jezusiemaryjo, Pszemcio, nie masz większych problemów W ŚWIĘTA? ;)

a bo jak za duzo wolnego to se człowiek wyszukuje problemy:)

> 1) ambient nie musi być muzyką elektroniczną - to odnośnie wątpliwości
Pszemcia
> w kwestii instrumenarium na Copii (coś zupełnie innego powoduje, źe moim
zdanie
> m> to nie do końca ambientowa płyta jest).

Pianiko organizujące całość?

> 2) na początku lat 90. za sprawą The Orb zapanowała mania łączenia róźnych
> odłamów muzyki tanecznej z ambientem eno-pochodnym, w ten sposób upadł
> wspomniany przez Braineatera dogmat o poślednim znaczeniu rytmu w tej muzyce.
w
> związku z czym pierwsze płyty Autechre - Incunabula i Amber - jakoś wpisują
się
> w zjawisko ambient techno, późniejsze już raczej nie.

a własnie. wczoraj zapuściłem kilka wczesnych nagrań aphex twina z płyty
Selected Ambient Works 85-92 . Fakt że pobieżnie, ale pierwsza reakca : "WTF?
to jest ambient? ta dyskoteka?"

> uwaga dla Pszemcia: z twórczością obu dżentelmenów miałeś już okazję się
> zapoznać przy okazji składanki od Nemrroda i z tego co pamiętam - poległeś.
ale
> może pora wrócić i spróbować jeszcze raz, tylko całe płyty?
> (z tym, że jakoś do tej pory nie przyszło mi do głowy, że Fennesz to ambient)

poległem, acz teraz umysła mam duzo bardziej otwarty:) wczorajszy wieczór
spedzłem z Hotel Paral.lel Fennesza. Muszę przyznac że zaskoczony jestem mocą z
jaką wciągnął mnie ten album no i moja reakcją na muzykę, która jeszcze
niedawno wydawałby mi się niesłuchalna

[pszemcio1]

sorki z żenujące literówki - w pracy jestem

[p.o.box.77]

>>kilka wczesnych nagrań aphex twina z płyty
> Selected Ambient Works 85-92<<

kogo jak kogo ale do nazewnictwa nagran Richiego nie przywiązywał bym większej
uwagi.

ciekawy temat. ja w swieta nie mam czasu na takie sprawy, a dzis juz wpracy i
trzeba pogadac.

[pagaj_75]

pszemcio1 napisał:

> > coś zupełnie innego powoduje, źe moim zdaniem
> > to nie do końca ambientowa płyta jest).
>
> Pianiko organizujące całość?

Nie, taka ogólna nachalność (tutaj nie w jakimś pejoratywnym sensie; po prostu
brakuje mi odpowiedniejszego słowa) melodyczna i ogólny brak zabaw brzmieniem.
Włącz sobie na przykład ostatni album duetu Stars of the Lid, który mierzy mniej
więcej w te same rejony co "Copia", a to powinno Ci wyjaśnić co rozumiem przez
ambient, a co nie (mam nadzieję).

> a własnie. wczoraj zapuściłem kilka wczesnych nagrań aphex twina z płyty
> Selected Ambient Works 85-92 . Fakt że pobieżnie, ale pierwsza reakca : "WTF?
> to jest ambient? ta dyskoteka?"

Hehe, w porównaniu z innymi rzeczami, które on w tym czasie robił, to ta
dyskoteka jest bardzo ambientowa :) Ale możesz zawsze sobie włączyć S.A.W. II i
tam już nie ma bitów.

> poległem, acz teraz umysła mam duzo bardziej otwarty:) wczorajszy wieczór
> spedzłem z Hotel Paral.lel Fennesza. Muszę przyznac że zaskoczony jestem mocą z
> jaką wciągnął mnie ten album no i moja reakcją na muzykę, która jeszcze
> niedawno wydawałby mi się niesłuchalna

A "Paral.lel" to nawet nie najlepsza jego rzecz :)

[pytajnick]

Dobrze poczytać czasem takie dyskusje, bo rzeczywiście okazuje się, że każdy ten
ambient rozumie nieco inaczej. Dla przykładu ściąga Brejnitera to dla mnie w
ponad 1/3 nie jest "ambient" tylko coś innego z domieszką ambientu. Już to
minimale przeróżne, już to ambient house (nie traktuję ambient house'u jako
podgatunku ambientu, raczej jako coś odrębnego), czy inne gałęzie szufladkowe. A
Plastikman to już w ogóle...

Może dlatego, że jeśli miałbym jednym jedynym słowem zdefiniować ambient, byłoby
to: "leiście" (nawet jesli w słownikach tego słowa pewnie nie ma).

Np. takie FTSOL nie jest "leiste", więc zawsze mi się mało z ambientem kojarzyło.

Ściąga

[braineater]

znaczy po przeglądnięciu dysków i cdków, zestaw 25 płyt w sensie must have w temacie ambient. Lista jest mocno subiektywna i przykrojona z założeniem, że skoroś poczatkujący, to nie ma Cię co na początek traktować Lustmordem czy ALP'em:). Prócz tego, z rzeczy radykalnie przecukrzonych i przymędzonych typu Oldfield i Żar i Xenakis, kompletnie zrezygnowałem, zostawiłem tylko duo Sylvian Czukay, choć z bólem:) Płyty sa zasadniczo łatwo dostępne:)

01 - Brian Eno - Ambient 1: Music for Airports
02 - Harold Budd - Lovely Thunder
03 - Biosphere - Patashnik
04 - Steve Reich - Music for 18 Musicians
05 - David Sylvian & Holger Czukay - Plight & Premonition
06 - Holger Czukay - Moving Pictures
07 - Tetsu Inoue - Ambiant Otaku
08 - Harold Budd & Brian Eno - The Pearl
09 - Higher Intelligence Agency - Colourform
10 - Plastikman - Sheet One (choć plastik to w sumie w całości)
11 - BBC Radiophonic Workshop - Out of this World
12 - Harold Budd - By the Dawns early light
13 - Philip Glass - Mishima
14 - Haruomi Hosono - Medicine compilation from the Quiet Lodge
15 - Ken Ishii - Reference to Difference
16 - Mo Buma - Myths of the Near Future Part 1
17 - Klaus Schulze - Picture Music
18 - FSOL - Lifeforms
19 - FSOL - Dead Cities
20 - Tim Hecker - Radio Amor
21 - Steve Roach & Kevin Braheny & Michael Stearns - Desert Solitaire
22 - Mira Calix - One on one
23 - Boards of Canada - Music has the Right to Children
24 - Chris Zippel - Nu
25 - Pan American - 360 business 360 bypass

Po przesłuchaniu tego zestawu, będziesz miał za sobą etap szkoły podstawowej:)
Nie ma tu oczywiście całego mnóstwa fajnych rzeczy, ale jako podstawowa orientacja powinno wystarczyć

P:)

[settembrini]

znalazlem fajna "legende" do nr 1, briana eno i jego 'music for airports'
www.youtube.com/watch?v=QbtxhXynjuM
spodobala mi sie wypowiedz eno- 'well, if you die, it doesn't really matter' :)
to powinna byc czesc oficjalnej wykladni czym jest ambient :D