nie wiem co zrobic, prosze o rade!!!

[czyzbymama]

prosze o rade kobiety ktore usunely ciąze w wieku 19 lat bo byly "za mlode"
sama jestem w takiej sytuacji i nie wiem co robic, prosze napiszcie jak
wyglada zabieg, co sie wtedy czuje, co sie czuje po "tym"? prosze napiszcie
co czujecie rowniez teraz?

[kimono24]

kochana, ja mialam 24 (jestem 6 miesiecy po zabiegu)
i tez myslalam, zaznaczam myslalam ze jestem za mloda !!!!

nie jestes za mloda, po prostu boisz sie ze wiele rzeczy teraz bedzie
utrudnionych ...jasne bedzie nie mowie ze nie
ale pamietam to nie jest zabieg, to nie jest aborcja
zabijasz swoje dziecko i to trzeba powiedziec wprost
nie zlepek komorek tylko fasolke, ktora jest juz tam cala taka jak Ty z twoimi
genami
nie chce gadac jak jakas nawiedzona baba
nie mowie ze swiat bedzie rozowy
nie bedzie

ale wierz mi ze nikomu nie zycze tego co sama przeszlam
jak nieodpowiedzialna bylam podejmujac ta decyzje
jak strasznie zaluje teraz
zabieg nie jest bolesny bo zazwyczaj jest wykonywany pod znieczuleniem
ogolnym ... czyli po prostu spisz
fizycznie - zazwyczaj czujesz sie dobrze, chociaz istnieje mnostwo
poaborcyjnych powiklan, w tym takze takich, ktore moga spowodowac ze juz nigdy
nie bedziesz mogla miec dziecka

jak sie czulam po - uwolniona..plakalam strasznie
ale wtedy jeszcze bylam przekonana ze zrobilam dobrze

teraz - zal, lzy i bardzo smutne zycie
na prawde nie mozna tego robic
wierz mi ze nie bedziesz sama

ja mam faceta, dobra prace wszystko co innym kobietom dawaloby poczucie
bezpieczenstwa i nigdy nie zdecydowalby sie bedac w takiej sytuacji jak ja zeby
usunac
a ja usunelam ze wzgledu na swoja niedojrzalosc
bo balam sie ze prace strace, ze nie bede miala szans na kariere
wiesz jak mnie to teraz boli
jak siedze na tylku w tej wymarzonej pracy i mysle ze w imie wlasnie jej
zabilam swoje malenstwo

na pewno wokol Ciebie sa ludzie Tobie przychylni
jestes mloda i sobie poradzisz !!
w takim wieku dziecko pewnie bardziej traktuje sie jak mlodsze rodzenstwo,ale
pomysl ze latwiej bedzie Ci sie z nim porozumiec
a cale zycie przed Toba
studia i zabawa nie sa przekreslone przez dzidziusa
prosze nie rob tego
jesli sie zastanawiasz to chyba dobry znak
rozpatrz wszystkie za i przeciw
ale tutaj nie znajdziesz nikogo kto powie Ci ze usuniecie to dobre rozwiazanie

ja juz wiem jak to jest z tym zyc
i wiele dziewczyn stad przyzna mi racje..

nie chce zeby ktos jeszcze cierpial jak ja
zastanow sie mala
kazdy moze pomoc
nawet ja - gwarantuje Ci ta pomoc juz teraz
finansowa, fizyczna - kazda
tylko prosze ocal swojego dzidziuska

jesli masz problem z rodzicami - powiedz im
zobaczysz ze pewnie na pocztaku beda przerazeni i nie beda przychylni
ale jak mowi moje doswiadczenie - pozniej zakochaja sie w nim

co na to Twoj facet - w ogole o tym nie mowisz?

sciskam

m

[mamaanieli]

W lipcu rodzi moja siostra. Ma 20 lat... Tzw. dobra rodzina, studia i te
sprawy. Na początku przeżyła koszmar. Nawet nie ma co pisać. Ale po pewnym
czasie, powoli i z pomocą rodziny (która po pierwszym SZOKU bardzo pomogła),
wszystko się normuje. Oczywiście, siostra nadal "jest za młoda", ale nosi w
sobie dziecko, jej dziecko. I to jest najważniejsze. Za dwadziecia lat, kiedy
będzie już "stara" - nie będzie miała zmarnowanego życia. Bedzie miała
wspaniałą, 20 - letnią córkę, a nie ciągłe wyrzuty sumienia.
Oczywiście, teraz jest jej ciężko - z dziecka musi stać się dojrzałą kobietą.
Do tego dochodzą problemy finansowe, konieczność pogodzenia studiów z
wychowywaniem dziecka (oby jej się udało). Ale generalnie wszystko idzie do
przodu. I nawet ojciec dziecka, też 20 - latek, o którym myślałam... bardzo
źle, okazał się odpowiedzialnym i w miarę dojrzałym facetem. POzdrawiam
serdecznie.AGATA

A w ogóle to istnieje jeszczeinstytucja adopcji.

[adzia18]

Ja zaszłam w ciążę mając 19 lat.Sama zaczynałam dopiero szkołę policealną, a
mój chłopak na 2 roku studiów. Ani razu nie pomyślałam o usunięciu. Od początku
całowaliśmy brzuszek. Oczywiście stres jaki przeżyłam, aby powiedzieć rodzicom
był ogromny,aż pisać się nie chce ,ale teraz wszystko jest super. Było
wesele,pokończyliśmy szkoły,mamy pracę ,swoje mieszkanie i cudownego 8letniego
syna,o którego "biją się" babcie,aby u nich spał.A ja teraz oczekuję narodzin
drugiego maluszka i jestem bardzo szczęśliwa.Głowa do góry.

[kizdam47]

Ja urodziłam pierwszego syna gdy miałam 19 lat i 4 miesiące, dla mnie to nie
tak znowu wcześnie. Zależy, co kto w życiu planuje. A zaszłam w ciąże z moim
obecnym mężem, gdy znaliśmy się zaledwie pół roku. Nie mogłam być wcale pewna,
jak to się ułoży.

Jestesmy 12 lat po ślubie, w listopadzie ub roku usunęłam 3 ciążę (mam 2 synów)
i na razie nie moge sobie wybaczyć. Nie rób tego, tylko tyle mogę Ci poradzić.

[kfef]

Najlepszym lekarstwem jest poczytanie sobie wszystkich naszych postów. Decyzję
i tak musisz podjąć sama. Ja pierwsze dziecko urodziłam tuż przed 30-tką,
drugie w wieku 36 lat, trzecie zabiłam rok przed 40-tką. I uwierz mi nie mogę
sobie tego wybaczyć, i wciąż o tym myślę. I mimo, że za chwilę będę miała 40
lat moje marzenia o trzecim dziecku wciąż nie cichną. Najgorsze w tym wszystkim
jest nie ból fizyczny, który mija b. szybko, wręcz prawie go nie ma, ale
psychiczny. Z tych wszystkich kobiet, które tu piszą przeżyłam największy
koszmar, bo miałam w rękach dziecko, które zabiłam. Nie na obrazku, ale
fizycznie: miało 7 tygodni i miało rączki, nóżki, wielkie serce, oczka i cewę
nerwową. Śni mi się po nocach i nie moge sobie tego wybaczyć, tak b. żałuję i
cierpię. Żal jest we mnie równiez ogromny, z powodu mojego wieku, bo może
gdybym była młodsza, mój mąż nie nastawałby tak stanowczo na zabicie naszego
dziecka. Gdybym jakimś cudem znów była w ciąży, mimo swojego wieku, nie
zrobiłabym tego drugi raz.
Nie powiem Ci co masz robić. Sama podejmij decyzję, bo tylko Ty będziesz jej
kosekwencje ponosiła, cokolwiek nie zrobisz.
Pozdrwiam Cię
Kfef

odp

[czyzbymama]

zacznijmy od tego ze nie chce usunac powodu "za mloda" a bardziej tego co sie
za tymi slowami kryje, nie mam studiow, nie mam pracy z nadwaga 20 kilo i sama
matura ciezko cos znalezc moj facet ma umowe tylko do lipca, 700zl m-cznie,
nie ma matury i o prace tez mu nielatwo. na razie mieszkam sama z mama, ktora
juz wie i nazywa mnie dziwka! a mojego faceta gnomem lub czyms, "jego" dziecka
wrzeszczacego w domu nie chce, i jest za mloda na babcie a na matke za stara
wiec go nie ma zamiaru wychowywac! mam to sama zrobic skoro moge robic "to"
z "nim", odwrocila sie ode mnie, nie chce mi nawet dac pieniedzy na usg bo to
moj problem i ja to nie obchodzi, wiem ile dziecko kosztuje, sama wyprawka,
szpital, badania, stoje przed perspektywa zycia w jednym pokoju 10m2 bez
pieniedzy, bez rodziny, jadynie z ewentualnym maluszkiem i chlopakiem, kochamy
sie ale... nie wiem czy damy rade i czy nie znienawidze tego dziecka pozniej za
te wszystkie problemy i straty.

[kizdam47]

Nie znienawidzisz dziecka. Ja prawie znienawidziłam moją mamę, która pomimo
naszej dobrej sytuacji materialnej płakała i spazmowała, też mówiła o moim
ówczesnych chłopaku "on". I nie była najgorsza w tym ciąża, ale to, że ja "to"
z "nim" robiłam. Pomogła mi później bardzo to fakt, ale ciążę miałam bardzo
stresującą. Za to jak poinformowąłam ją (w wieku 28 lat) o drugiej ciąży to
popatrzyła na nas, jakbyśmy mieli po 15 lat. Dla mojej mamy wszystko jest
jasne: na trzecie dziecko nie stac nas i tyle. I to ona w dużej mierze namówiła
mnie na aborcję. Oprócz męża, teściowej. Jedna banda.
Wiem, ze będzie ciężko, ale ja mając już dziecko skończyłam szkołę policealną,
studia, teraz robię drugi fakultet.

Czy nie widzisz absolutnie żadnych perspektyw na przyszłość?
Twoja mamę pozwolę sobie skrytykować - powinna (tak jak moja) być Ci oparciem w
tych niełatwych chwilach.
Dobrze, że z chłopakiem Ci się układa. Jezeli to prawdziwa miłośc to wspólnie
dacie radę. Nie pękajcie.

[demoniczna27]

dacie sobie radę
miłość do dziecka was uskrzydli, zmotywujęm nada sensu, nie zabijaj dzieciątka
bedziesz się czuć tak jak każda z nas
czyli okropnie pusto a wszystko co wydawało się wazne przestanie mieć swoj urok
trzymam gorąco za was kciuki

[marjanka_boss]

do tej pory wypowiedzilam sie na tym forum tylko raz...
zeby opowiedziec swoja historie...

teraz zrobie to po raz drugi...

mialam 21 lat kiedy zaszlam w ciaze...
i czulam sie zdecydowanie za mloda...
wlasnie konczylam 2 rok studiow...
mialam wielkie plany...

i na pewno nie bylo w nich miejsca na dziecko!!!

rodzice zawsze deklarowali, ze jezeli zajde w ciaze, to zostane sama ze
swoim 'klopotem'
teraz okazuje sie ze byly to tylko slowa...
kochaja mojego synka nad zycie...

wychowuje mojego 5-miesiecznego obecnie malca sama...
jego 'ojciec' nie chce znac syna...
ale nie jest to dla nas probleme...
we dwojke jest nam dobrze...

studiuje dziennie, niedawno podjelam prace...
nie jest latwo, ale nie jest beznajdziejnie...

dla mojego krasnalka moglabym gory przenosic...

i nie wazne, ze ludzie czasem krzywo spojrza...
nie wazne co sobie pomysla...

dla niego bede walczyc!!!

i ty tez dasz rade!!!

chcialam usunac ciaze...
a teraz na sama mysl o tym czuje sie bardzo zle...
nie wyobrazam sobie jak bym sie czula, gdyby los postanowil inaczej...

jezeli potrzebujesz pomocy daj znac...
mam mnostwo niepotrzebnych juz ubranek, moge ci je przeslac...
przynajmniej komus sie przydadza...

tylko daj szanse swojemu dziecku, daj szanse sobie...

pamietaj, ze to malenstwo bardzo cie potrzebuje...
mary

[madzia1708]

> zacznijmy od tego ze nie chce usunac powodu "za mloda" a bardziej tego co sie
> za tymi slowami kryje, nie mam studiow, nie mam pracy z nadwaga 20 kilo i
sama
>
> matura ciezko cos znalezc


sprawa jest taka, że możesz się zatrudnić "na lewo". Przez pół roku popłacisz
ZUS (koszt ok 400 zł miesięcznie), a później bedziesz otrzymywac macierzynski
przez 4 miesiące po ok 650 zł+zasiłek rodzinny 43 złote. Po macierzyńskim
będzie Ci przysługiwał również wychowawczy 400 zł + rodzinny 43 zł przez 2
lata )



moj facet ma umowe tylko do lipca, 700zl m-cznie,
> nie ma matury i o prace tez mu nielatwo.


ale Twój facet wie, że nie będzie Mu przedłużona umowa?? czy tylko tak gdybasz??


na razie mieszkam sama z mama, ktora
> juz wie i nazywa mnie dziwka! a mojego faceta gnomem lub czyms, "jego"
dziecka
> wrzeszczacego w domu nie chce, i jest za mloda na babcie a na matke za stara
> wiec go nie ma zamiaru wychowywac! mam to sama zrobic skoro moge robic "to"
> z "nim", odwrocila sie ode mnie, nie chce mi nawet dac pieniedzy na usg bo to
> moj problem i ja to nie obchodzi,


powiem Ci tylko tyle, że nie wyobrażam sobie usłyszeć takich słów od własnej
matki, nie wyobrażam sobie również powiedzieć czegoś takiego do własnego
dziecka. Ale to jest Jej problem, że sie zachowuje tak, a nie inaczej. Z resztą
może to pierwsza reakcja, być może prześpi się z tym i "jutro" będzie lepiej.



wiem ile dziecko kosztuje, sama wyprawka, szpital, badania,


to prawda, że koszta są duże, ale i radości tak wiele.
Poza tym, wyprawke można dostać, nawet ja mogę Ci podesłać rzeczy. Szpital i
badania są za darmo w tym kraju, przynajamniej ja miałam za darmo



stoje przed perspektywa zycia w jednym pokoju 10m2 bez
> pieniedzy, bez rodziny, jadynie z ewentualnym maluszkiem i chlopakiem,
kochamy
> sie ale... nie wiem czy damy rade i czy nie znienawidze tego dziecka pozniej
za te wszystkie problemy i straty.


czy Ty aby nie przesadzasz? nie można znienawidzić dziecka, które powstało z
miłości. JAk się kochacie, nie ma rzeczy niemozliwych, poza tym, jeszcze jest
kupa czasu, niech Twój chłopak bierze się ostro do roboty, niech szuka pracy,


acha, a co On na to wszystko, mówiłaś Mu o czym myślisz, że chcesz zabić jego
dziecko

[blanqua]

Nie pozwól aby troski materialne spowodowały zabicie Twojego dziecka.
Będzie Ci źle i będzie CI ciężko.
Przecież sytuacja nie jest beznadziejna.
DOstaniesz zasiłek, możesz starać się o wsparcie.
Pomoc na pewno dostaniessz - ech, nie trzeba daleko szukać, nawet z forum nie
zostaniesz sama.
Poza tym opieka medyczna i USG CI się należą, nie obawiaj się o to.
Nie daj się tym troskom, i nie martw się - dziecka nie znienawidzisz, wręcz
przeciwnie - pokochasz je, da Ci "kopa" energetycznego do działania
Blanka

hmmm

[czyzbymama]

chlopak? on tez chcial usunac na poczatku, bal sie mojej matki ktora go nie
znosi, no i calej sytuacji, myslelismy tak samo, teraz juz nie myslimy o
dziecku w perspektywach "problemu", jest to jest trudno, ale wciaz przez mysl
przechoda mysli ze bez niego byloby znacznie "latwiej" wiem ze to brzmi
okropnie ale taka jest rzeczywistosc, choc z drugiej strony wole mieszkac z nim
i maluchem niz z moja matka!

to nie jest reakcja, zawsze bylam dziwka w jej oczach, bo nie zaczelam uprawiac
seksu z magistrem stomatologii (najlepiej) i w wieku 25 lat! to sie raczej nie
zmieni, a "facet rujnuje mi zycie", jakto okreslila.

naprawde pomoglybyscie z ubrankami, wozkiem, lozeczkiem itd? to bardzo mile

ktoras napisala ze zus to tylko 400 zl.... dla nas to AŻ 400!

tak kochamy sie mocno, planowalismy zareczyny ale miedzy soba (matka by sie w
zyciu nie zgodzila, uwaza go za nizine!), a do slubu jakos mu sie nie spieszy
choc maluch pewnie bylby niezlym powodem

co do jego umowy, to ja nie gdybam, ostatnio nauczylam sie myslec w czasie
rzeczywistym i to jest fakt, konczy mu sie w lipcu... nie wiemy jak to bedzie
dalej..

co do nauki ciąza zabierze mi kolejny rok, nie wiem czy bede umiala wrocic do
szkoly po dwoch latach przerwy i z dzieckiem na reku, tym bardziej bez pracy!
za cos trzeba je utrzymac a nauka tez kosztuje.. a ja chce sie uczyc!!

sama juz nie wiem co mam/y zrobic!
urodzic, nie urodzic...
los plata figle

[blanqua]

Hej

Na dziewczynach z forum się nie zawiedziesz, na pewno na pomoc możesz liczyć
opieka medyczna jest za darmo, ZUS też da Ci co nieco
A ze szkołą to nie panikuj! Wiesz, jestem nauczycielką w szkole młodzieżowej i
dla dorosłych (w dwóch liceach). Powiem Ci jedno: w liceum dziennym zdarzają nam
się nawet dziewczyny, które w pierwszej klasie liceum zachodzą w ciążę lub rodzą
i kończą szkoły. Uwierz, ze ciąża nie oznacza przerwania edukacji, na pewno Ci
pomogą
No i są szkoły dla doroslych, tam ciężarnych lub młodych mam jest naprawdę dużo
Nie boj się o to, z dzieciątkiem można zarowno chodzić do szkoły jak i na studia
to jest częste.
Wiesz, zabijanie dziecka dlatego, że boicie się matki nie byloby za mądre.
jesteście dorośli, żyjecie ze sobą, dziecko jest pewną konsekwencją tego
A moze ciąża da Wam impuls aby wyrwac się od Twojej Mamy?
Pozdrowienia
Blanka

[madzia1708]

pewnie, ze urodzić, nie ma innej opcji )
ubranka wyślę, a i łóżeczko za chwilke nie będzie potrzebne, bo Kacperix
niedlugo dwa latka kończy, zamierzam w przyszlym roku rozkręcić łóżeczko i
wynieśc je do piwnicy, więc może je Tobie wyślę, zawsze to będę miała więcej
miejsca ;O)
Jestescie młodzi, wszystko przed Wami i ze wszystkim można sobie poradzić.
Szkołę też skończysz, jak tylko będziesz tego chciała.
Głowa do góry i myśl o swojej córeczce bądź synku, a nie o sobie. Dziecko daje
siłę, wszystko się zrobi dla takiego maluszka, to co było niemożliwe, dzięki
takiej istotce staje się jak najbardziej możliwe
Trzymam kciuki i pisz od nas
pozdrawiam Waszą trójkę

[marjanka_boss]

napisz tylko adres na mejla a pakuje paczke i wysylam ubranka
szafe mam pelna i juz nie wiem co z tym robic...
bo moj krasnal postanowil rosnac w tempie ekspresowym...

wierze ze podejmiecie sluszna decyzje...
mary

[e2005]

Ja się powtórzę własciwie dziewczyny już wszystko napisały. Nie rób tego,
dziecko teraz jest problemem i wydaje Ci sie, że to nie jest dobry moment, ale
każda kobieta zawsze ma jakies obawy nawet, gdy ciąża jest planowana.
Ja urodziłam 2 dzieci na 3 roku studiów, było nam ciężko- rodzice zachwyceni
nie byli, ale pomogli finansowo choć im samym lekko nie było. Nie wiem, czy nie
mając dzieci byłabym zdolna do tego by pierwsza na roku obronić pracę, by dalej
sie uczyć. Dzieci mnie mobilizowały i tak jest do tej pory. Urodzisz dziecko to
bedziesz chciała dalej kontynuować naukę i wiesz mi, że dziecko nie stoi
absolutnie na przeszkodzie. Problemy finansowe dotyczą w naszym kraju
większości społeczeństwa i tutaj jasne, że lekko nie będzie ale znowu jak ma
się dziecko to się staje na głowie żeby jakoś było. Najważniejsze, że się
kochacie to daje niewiarygodną siłę. Wiem, że jak to przeczytasz to
pomyślisz; "ale pierdoły". Aż taka stara nie jestem więc pamiętam dobrze czasy,
gdy miałam lat 19.

[jasama3]

oj dziewczyny dziewczyny powiedzcie mi jak to jest z tym zatrudnieniem na lewo
może ja też się załapie czas leci jak głupi jestem już w 13 tygodniu a
perspektywy na przyszłość żadnej bo nie mam już nadzieji



pozdrawiam Cie czyzbymama poradzisz sobie pieniądze to nie wszystko tak trzeba
sobie powtarzać pociesz sie tym że masz miłość i oparcie w ojcu Twojego dziecka
ja nie miałam tyle szczęścia a to co się ostatnio dzieję to już poprostu
pzechodzi ludzkie pojęcie ile upokożeń może spotkać nas od osoby którą się
kocha bo ja niestety nadal kocham tego człowieka który tak bardzo nas nienawidzi

[mamaanieli]

Może upraszczam, ale z Twoich postów wynika, że jeśli nie urodzisz, to po
pierwsze dlatego, że Twoja matka jest przeciwna Waszemu związkowi, po drugie że
będzie wam trudno finansowo, a po trzecie, że w ogóle życie Wam się
skomplikuje. No więc pytam: czy "receptą" na te problemy jest zabicie własnego
dziecka? Jak czytam, owocu Waszej MIŁOŚCI?
(Tylko, że według mnie miłość zakłada i poświęcenie, i trud, i wysiłek, a nie
wybór będący zwykłym gówniarstwem i tchórzostwem).
Odpowiedz sobie szczerze, na poniższe pytania: czy, jeśli usuniesz, Twoja matka
zaakceptuje Ciebie i twojego chłopaka - sama piszesz, że stosunki między Wami
nie były najlepsze i przed ciążą. Czy jeśli usuniesz Twój chłopak, jak za
dotknięciem czarodziejskiej różdżki, dostanie robotę za 4500 euro miesięcznie?
(Tylko nie pisz mi, że utrzymanie dziecka kosztuje, bo ja to wiem lepiej niż
Ty. Wiem jednocześnie, że Wasza sytuacja może się poprawić. Za rok, dwa, czy
kilka miesięcy. A dziecko, uwierz mi, nie musi rosnąć w luksusach. O wiele
ważniejsza jest miłość i poczucie bezpieczeństwa, do którego nie potrzebne sa
miliony na koncie.) No i w końcu, czy jeśli usuniesz, życie nie będzie
skomplikowane? Owszem będzie, a nawet już jest. Nie będziesz oczywiście słyszeć
płaczu dziecka po nocy, nie będziesz głowić się skąd wziąć na pampersy. Ale
uwierz mi: życie i tak Cię dopadnie,... jejku, nie chcę brzmieć jak stara
mantyczka... No i poczytaj posty od dziewczyn, które mają aborcję za sobą. Ich
życie to dopiero jest skomplikowane... Przemyśl to jeszcze raz, może idź na
USG, a przynajmniej pooglądaj CO, a raczej KOGO chcesz "usunąć". I jeszcze raz
napiszę: istnieje jeszcze ewentualność adopcji. To wbrew pozorom jest bardzo
konkretne wyjście (wiem to obserwując mnóstwo adoptowanych dzieci naszych
znajomych, których matki miały po 17 - 18 lat). Pozdrawiam. AGATA

odp

[czyzbymama]

nie adpocja nie wchodzi w gre, to juz bedzie dziecko a nie jeszcze nie myslące
komorki (przepraszam) jezeli juz urodze to nie oddam chocby nie wiem jak ciezko
bylo!

trzymam wszystkich ktorzy oferuja pomoc z ubrankami itp za slowo! wole zwrocic
koszty przesylki lub odebrac osobiscie(lodz) niz kupowas nowe..

chyba urodze

dlatego potrzebuje troszke czasu na przemyslenie co i jak...

ale NA PEWNO wpadne za kilka dni, pokochalam te fasolke

[mamaanieli]

Komórki... dziewczyno... no fakt, to są komórki, oczywiście, tak jak ty i ja.

[madzia1708]

ja mieszkam w Białymstoku, to troche daleko, ale da się zrobić )
tak trzymaj

Czyżbymama odezwij się.

[polka33]

[madzia1708]

jasama3 napisała:

> oj dziewczyny dziewczyny powiedzcie mi jak to jest z tym zatrudnieniem na
lewo
> może ja też się załapie czas leci jak głupi jestem już w 13 tygodniu a
> perspektywy na przyszłość żadnej bo nie mam już nadzieji

jeszcze zdązysz z tym zatrudnieniem. Skąd jesteś? Mam taką babkę, robię jej
księgowość na pewno by Cię zatrudniła, napisz prywatnie skąd jesteś i czy masz
kogoś znajomego, co prowadzi działalnośc gospodarczą.


pozdrawiam Cię serdecznie

[kocur_1]

Ja tak w kwestii formalnej: jak znajdziesz zatrudnienie będąc w ciąży i mając
umowę na czas określony, prawo chroni cię dopiero od 13 tyg ciąży. Wcześniej
nie. Umowę możesz dostać do końca ciąży, potem świadczenia ZUSowe czyli
macierzyńskie, rodzinne. odradzam ślub - jesteście młodzi, macie na to czas, a
skoro dla matki i tak masz jednakową etykietkę?......samotnej matce łatwiej
wywalczyć jakiekolwiek wsparcie finansowe, niż mężatce. nawet gdyby mąż nie
pracował. Aha, chyba był jeszcze jednarozoway "zasiłek porodowy" w kwocie 500
zł?

[dianitra]

to musi byc twoja decyzja.majac 19 lat urodziłam córkę a wieku 24 usunełam
ciązę. zabieg może być bezbolesny jezeli wybieżesz sprawdzonego lekarza i
zdecydujesz sie na narkozę. Ja nie miałam zadnych komplikacji wczasie zabiegu
ani po -właściwie to nie mogłam uwierzyc ze lekarz cokolwiek mi zrobił.
Pamiętaj jednak ze strach nie jest właściwym doradcą. ja byłam w twoim wieku
kiedy urodziłam córke i tez nie byłam gotowa , ale jestem szczęśliwa bo
świadomie podiełam ta decyzję , ze urodze pomimo ze wpadliśmy. dlatego uważam
ze powinnaś usiąś i przemyśleć wszystko , czy możesz na kogoś liczyć, czy dasz
radę się utrzymać, czy dziecko będzie sie mogło czuć bezapiecznie. A potem
podejmij decyzję. Cokolwiek postanowisz będziesz mogła spać spokojnie tylko
wtedy kiedy podejmiesz świadoma decyzję.

[syla27]

"...nie wiem czy damy rade i czy nie znienawidze tego dziecka pozniej za
te wszystkie problemy i straty"
wierz mi - nie znienawidzisz tego dziecka. Będzie to Twoje szczęćie.
Proszę nie pozbawiaj życia tej malutkiej istotki.

[polka33]

Odezwij się. Też mogę Ci pomóc,mam maluszka i pełną szafę ubranek...