POMOCY PROSZĘ

[ulya]

Jestem okropnie zdołowana...:( Zmieniłam rehabilitanta, dziś miałam z synem
pierwszą wizytę, myślałam że wszystko jest na dobrej drodze bo syn (18 m-cy)
zaczął wreszcie ładnie raczować i powoli podciągać się przy meblach...
myslałam... Okazało się, że mały owszem raczkuje ale chodzić będzie po około
roku intensywnej rehabilitacji Bobathami (plus Vojta na wyciszenie). Jest
niestety duże prawdopodobieństwo, że nigdy nie będzie chodził normalnie,
tylko tak jak "kaczuszka". Że zawsze będzoe miał problemy. Teraz skupiamy się
na nauce chodzenia a potem na ewentualnym korygowaniu wad postawy nóżek.

Boże ile to potrwa? Czy moje dziecko będzie zawsze inwalidą? Czy nie ma szans
na pełnosprawność? Tak się boję... Ryczę, drżę... a do tego właśnie niedawno
dowiedziałam się, że jestem w kolejnej ciąży - zagrożonej - jak ja mam
ćwiczyć z maluszkiem, co wybrać???

POMOCY - napiszcie, że przy spastyce nóg od kolan w dół (niewielkiej) są
jednak szanse na prawidłowe chodzenie. Proszę...

[iwpal]

Raczej sa blade szanse na całkowicie prawidłowe chodzenie (moze być
niezauważalne dla otoczenia, specjalista wychwyci), jeżeli jest niewielka
spastyka kończyn dolnych, ale przecież nie powoduje to znacznego inwalidztwa;
dziekco bedzie samodzielnie sie poruszać, uczyć, bawić z rówieśnikami, mieć
kolegów, założy rodzinę - to jest wazne; wasze nastawienie do dziecka
(pozytywne na maxa) ułatwi mu życie. A rehabilitowac trzeba, aby nie pojawiły
sie bolesne przykurcze, bo to bedzie rzeczywisty problem.

[iza_luiza]

Pomyśl sobie tak. Moje dziecko na przykład ma lekooporną padaczkę, wadę oun
powodującą znaczne upośledzenie. Narazie ma 3 lata i dopiero samodzielnie
usiadł, nie wiem czy będzie chodził, mam taką nadzieję. Ale nigdy nie będzie w
pełni sprawny, nigdy nie pójdzie sam z kolegami na piwo, nie założy rodziny,
nie będzie miał dzieci, nie będzie grał w piłkę ani jeździł na rowerze, nie
opowie mi jak było w szkole, nawet specjalnej do której kiedyś trafi...

Mogłabym tak wyliczać do końca strony, ale i tak jestem szczęśliwa, bo usiadł,
bo ma szansę na chodzenie, i wogóle że jest. Widziałam dzieci w znacznie
gorszej kondycji, jestem szczęśliwa, że to tylko to, co nas spotkało. Chociaż
moje dziecko jest i do końca życia będzie niepełnosprawne, nie tylko ruchowo
ale także umysłowo. Mimo to nie zamieniłabym się z Tobą, bo nie oddałabym go za
dziesięć zdrowych lub zdrowszych od niego dzieci :)
Zmień nastawienie, zacznij widzieć pozytywy, a wszystkim Wam od razu będzie
łatwiej :)
twoje dziecko też odczuwa tą presję z twojej strony, i myślę że mu to wcale nie
pomaga, że chciałby abyś go akceptowała z wszystkimi jego niedoskonałościami.
Dużo siły i wytrwałości życzę, i pozdrawiam,
Iza

[ulya]

Dziękuję Ci kochana za życzenia wytrwałości, siły i spokoju - nie wiem tylko
czy mam prawo je przyjąć.... Rzeczywiście moja sytuacja względem twojej wydaje
się błaha... Tobie również, z całego serca życzę wiary i wytrwałości i bardzo
podziwiam Twoją siłę i opanowanie. Jesteś naprawdę niezwykle dzielną osobą,
chciałabym również dojść do tej siły którą Ty masz w sobie. Dziękuję ogromnie
za odzew w moją stronę, ja róznież nie zamieniłabym mojego najdroższego synka
na żadne inne najzdrowsze nawet dzieci...

Pozdrawiam Cię bardzo, bardzo serdezcnie.

[ulya]

dziękuję za odpowiedź. Mam jeszcze jedno pytanie: czy w takim razie w tym
najlepszym przypadku (że mały będzie samodzielnie się poruszał bawił i będzie
jego choroba mało widoczna dla otoczenia) możliwe jest aby takie dziecko w
późniejszym wieku normalnie ćwiczyło na lekcjach wf, trenowało jakiś tam sport,
itp? Czy wejdzie samo na drzewo? Czy wogóle nie mam się takiej ruchowej
samodzielności spodziewać?

[iwpal]

>ulya napisała:
możliwe jest aby takie dziecko w późniejszym wieku normalnie ćwiczyło na
lekcjach wf, trenowało jakiś tam sport,itp? Czy wejdzie samo na drzewo? Czy
wogóle nie mam się takiej ruchowej samodzielności spodziewać?<
Wróżenie nie jest moja najmocniejszą stroną - na takie pytania bedzie mógł
odpowiedzieć Tobie terapeuta prowadzący dziecko.
Odpowiem inaczej - znam osobiście dzieci o małym stopniu niepełnosprawności,
które chodza po drzewach, ale znam tez dzieci o większym stopniu
nepełnosprawności ruchowej, ktore spełniają sie w inny psosób, dzięki
przymiotom swojego umysłu, radosci i zyczliwosci dla innych.