Pożegnanie Ojca Świętego

[koczisss]

Osobiste pożegnanie Ojca Świętego

[ormond]

Tak pisal Czeslaw Milosz na 80 urodxiny JP2. Trudno o lepsza i trafniejsza
opinie o tym kim byl papiez dla nas, dla ludzkosci:

Przychodzimy do Ciebie, ludzie slabej wiary,
Abys nas umocnil przykladem swego zycia
I oswobodzil od niepokoju
O dzien i rok nastepny. Twoj to wiek dwudziesty
Zaslynal nazwiskami poteznych tyranow
I obroceniem w nicosc ich drapieznych panstw.
Ze tak bedzie, wiedziales. Uczyles nadziei:
Bo tylko Chrystus jest panem historii.
Cudzoziemcy nie zgadli, skad ukryta sila
U kleryka z Wadowic. Modlitwa, proroctwo
Poetow nie uznanych prze postep i pieniadz,
Choc krolom byli rowni, czekaly na Ciebie,
Abys za nich oznajmil urbi et orbi,
Ze dzieje nie sa zamet, ale lad szeroki.
Pasterzu nam dany, kiedy odchodza bogowie!
I we mgle nad miastami blyszczy Zloty Cielec.
Bezbronne tlumy biegna, skladaja ofiare
Z wlasnych dzieci skrwawionym ekranom Molocha.
I lek w powietrzu, niewymowiony lament:
Bo nie dosyc chciec wierzyc, zeby moc uwierzyc.
I nagle jakby czysty dzwiek dzwonu na jutrznie,
Twoj znak sprzeciwu podobny do cudu,
Zeby zapytywano: jakze to mozliwe,
Ze wielbia Ciebie mlodzi z niewierzacych krajow,
Gromadza sie na placach glowa przy glowie,
Czekajac na nowine sprzed lat dwoch tysiecy,
I przypadaja do stop Namiestnika,
Ktory miloscia objal ludzkie plemie.
Jestes z nami, i odtad zawsze bedziesz z nami.
Kiedy odezwa sie moce chaosu,
A posiadacze prawdy zamkna sie w kosciolach,
I jedynie watpiacy pozostana wierni,
Twoj portret w naszym domu co dzien nam przypomni,
Co moze jeden czlowiek, i jak dziala swietosc.

[habitus]

Poeci zawsze widzieli więcej niż zwykli zjadacze chleba.

[vaver9]

nie wszyscy