Kogo w końcu uznać za matkę?

[de-witch]

Przyznam,ze mam nie mały dylemat.
Bo...Mam dwie matki.
Ta pierwsza, która mnie urodziła. I ta druga, która
mnie wychowała w najmłodszych latach.

Pierwsza, jest agresywna, zimna, wyrachowana, nie ma z nia normalnej
rozmowy, ani ludzkiego kontaktu.Kontakty kończą się awanturami i
potwornym wrzaskami, gdzie on awsciekła wypluwa same szyderstwa i
cynizmy.


Druga jest mądrą, ciepła, kobietą, która by serce oddała swoim
bliskim,
Stawała po stronie i wspierała w najciezszych sytuacjach życiowych.
Miła , spokojna i bardzo łagodna osoba.Z poczuciem humoru i
zadowolona z życia. Ale...mnie nie urodziła...

I tu jest mój dylemat, jako małe dziecko własnie do tej drugiej
mówiłam...pierwsze "mamo".A ta pierwsza czyli rodzona matka, to byla
dla mnie jako malego dziecka, obca pani.

Uczuciowo jestem bardzo za tą drugą, natomiast za ta, ktora wydala
mnie na swiat, nie tęsknie.
W czym problem powie kto inny, no ale co byscie zrobili w podobnej
sytuacji?Co staje sie wazne, ta biolgiczna matka, czy ta ktora
wychowała i dbała wtedy, gdy czlowiek był mały....
Zal mi tej pierwszej,momo wszystko, ale dusza ciagnie do tej drugiej.

Ta druga to mlodsza siostra mojego taty.Kiedys mieszkalismy wszyscy
razem w wielkim domu...

[ir1.easy]

Ty to zawsze coś wymyslisz :-)
Ale OK. Mam w pewnym sensie podobna sytuacje. Tj. 2 matki. tyle, ze ta pierwsza
nie byla az tak wredna, jak Twoja. A do tej drugiej zawsze mowilam per Ciociu;
oraz zawsze skladam jej zyczenia z okazji dnia matki, a tej pierwszej raczej
nie. Ale przyznaje mam z tym klopot. Z latami czuje sie coraz mocniej zwiazana z
ta pierwsza, choc prawie nie utrzymujemy kontaktu, ale jakos te wiezy krwi
dzialaja. A z ta druga narasta konflikt; jest to osoba niezmiernie dominujaca,
zawsze majaca racje, i pamietajaca rzeczy czy slowa, ktore wypowiadalam majac
np. 7 lat i wypominajaca mi je teraz (mam 42 lata); zawsze nadopiekuncza,
tlumaczaca te nadopiekunczosc tym, ze nie bylam jej dzieckiem wiec czula sie
bardziej odpowiedzialna. Sama nie wiem. 2 matki to klopot.

Krol Salomon...

[de-witch]

Mial niezawodna metode rozpoznawania,kto jest kto. I znana jest
historia dwoch matek, z ktorych kazda chciala dziecko dla siebie.
Wtedy Salomon podniosl zelazny miecz, nad glowa dziecka i
powiedzial, ze podzieli po polowie kazdej. Wtedy jedna rzuciala sie
w strone dziecka i powiedziala, ze to ta druga jest matka.
Podczas gdy ta druga stala w milczeniu. Krol Salomon przyjazal sie
dokladnie kobietom, i podjal slynna decyzje:" To ta, ktora ratowala
dziecku zycie, jest jego prawowita matka. Nie ta ktora stala w
koncie i milczala patrzac spokojnie jak miecz unosze..."

I ta historia stara bo siegajaca wielu wiekow p.n.Ch, jest pelna
prawdy o macierzynstwie.
Wnisoki nalezy sobie wyciagnac samemu....

[skarpetka_szara]

A kto powiedzial ze nie mozna zyc szczesliwie ze swiadomoscia ze ma
sie dwie matki?

Nawet nie wiesz jaka jestes szczesciara. Niektorzy nawet jednej
nie maja. A ty masz dwie. Jedna ci w glowie zamaci, a druga da
pozytywne myslenie. Ucz sie od dwoch.

[de-witch]

Tak tez o tym mysle. A nawet widze ze 'druga mama' ma pozytywny
wplyw na ta 'pierwsza'.:=) Ostatnio 'druga' mowila o cieplym
szaliku... zaraz i 'pierwsza' zaczela, o tym samym mowic:=)))

[hipnozaur]

A to dopiero!
Myślę, że de-with jesteś silną niezależną, charakterną kobietą po
tej pierwszej mamie i delikatną, łagodną wyrozumiałą po tej drugiej.
Ale byc może to tylko moje nietrafne, głupie spostrzeżenia.

Sama powinienaś sobie odpowiedzieć czy masz jakieś cechy biologiczne
i charakterologiczne pozytywne po I-szej mamie, z których byś
niezrezygnowała. chyba ,że jej charakter był oznaką słabości psyche.
Ale w takich wypadkach liczy sie chyba ogólny kolor z dzieciństwa i
jesli to był duży rodzinny dom tym lepiej dla Ciebie. Bez dominacji
konkretnej osoby, w różnym tyglu. Mnie tego brakuje.

[sweetsusana]

dziecinstwo jest takie wazne....
jak najlepiej wychowac dziecko zeby bylo szczesliwym i dobrym
czlowiekiem?
\

[to.niemozliwe]

No, moja droga...kto, jak kto, ale Ty chyba nie powinnaś mieć z tym
problemów (pomijając zwykłe tego tematu trudności) :)
Na pewno Ci powiem, że....raczej nie samemu :).
Pozdrawiam :)

susanna

[de-witch]

Nie czytaj tych tresci. Mozna wychowac dziecko samemu. Kiedys
zreszta tylko kobiety chowaly dzieci poniewaz, ojcowie albo szli na
wojny, albo gineli w wojnach, ktorych bylo bez liku.
Jestesmy generacja, ktora zyje troche spokojniej choc nie stresowo.

Jak wychowac? To jest jak z dobrym gotowaniem potraw. Duzo w nich
jest rzeczy ale: Cierpliwe spokojnie i pokornie, mowic i tlumaczyc.
Umiec oddzielic swoje uczucia od innych.

[to.niemozliwe]

Prawodpodobnie nie jestem w stanie sie wczuć w Twoją sytuację, bo
wychowuję się (!) w normalnej, kochającej się i pełnej rodzinie.
Myslę, że sama już określiłaś relacje z nimi obiema, już wiesz co
Cię łaczy, i co jest przyczyną, a co skutkiem, następstwem.
Problem zatem jest w osoby nazwaniu. I tu byłbym zwolennikiem
prawdy "zwyczajowej" - matka, to kobieta, która Cię urodziła.
To, jak sobie z macierzyństwem i rodzicielstwem radziła, to inny
temat.
Dopuszczam koncepcyjnie taką sytuację, że może być ktoś w życiu
cieplejszy, bardziej akceptujący, bardziej wzbogacający nas niż
matka, czy ojciec. Przecież w pierwszym rzędzie rodzicielstwo to
relacja biologiczna. Co z tym robimy później nie definiuje nas do
pojecia ojciec lub matka. Ale doskonale nas definiuje do pojęcia
mądry, kochający, wartościowy i spełniający sie człowiek.
P. :)

[de-witch]

Prawodpodobnie nie jestem w stanie sie wczuć w Twoją sytuację, bo
wychowuję się (!) w normalnej, kochającej się i pełnej rodzinie.
.............................

Twoje wnioski sa ponizej pasa, pilnuj sie troche!

[to.niemozliwe]

Hmmm...to nie był jakiś szczególny wniosek. Po prostu wyobraziłem
sobie taką sytuacje w kontekście osobistym i uznałem, że moje
pozytywne doświadczenia z tym, że mama zachowywała i zachowuje się
jak mama, a nie obojętna osoba i że zawsze tak było, że to była moja
norma (w tym sensie norma, a nie , że Ty jesteś nienormalna
[faktycznie, niezręcznie to zabrzmiało]) - sprawiają, że mój pogląd
na ten temat jest trudny do obiektywnego wygenerowania.
Tak, jakby ktoś powiedział..."a teraz wyobraź sobie, że Słońce jest
zielone - jaki kolor ma las sosnowy?" :)

[annubis74]

> I tu byłbym zwolennikiem
> prawdy "zwyczajowej" - matka, to kobieta, która Cię urodziła.
>

A co z prawdą "zwyczajową" że matką jest ta która wychowała,
wychowywała jak w przypadku matek adopcyjnych i biologicznych.
rozumiem że problem tu jes dużo większy bo de-witch zawsze miała
świadomość istnienia dwóch "matek".

[to.niemozliwe]

Konsekwentnie....prawda broni się sama :).
W przypadku rodzin adopcyjnych, jak młody człowiek zaczyna już
więcej rozumieć i oceniać świat wokół w sposób wystarczająco
refleksyjny - przychodzi taki moment, kiedy powinien poznać prawdę.
Dla jego dobra. Prawdy nie należy unikać, prawda ma swoją wewnętrzną
siłę.

[de-witch]

Znam kilka osob adoptowanych, gdy spotykaja swoja biologiczna
rodzine, dochodza do wniosku,ze z tymi ludzmi nie wiele ich laczy.
A ta prawdziwa rodzina, to ci ludzie, ktorzy ich wychowali i
kochali jak wlasne dziecko.

[gadagad]

Co myślisz - uznać?Twoja matka, to twoja matka i nic na tym nie
zmienisz.Oczywiście ma się sympatyczniejsze uczucia do kogoś, kto jest dla nas
miły, ale z uznaniem to nie ma nic wspólnego.Może akurat macie zbyt podobne
charaktery,geny, w tym "złym", by się z matką tolerować, ale to temat by się
zastanowić nad sobą, dzięki widokowi matki przy okazji.

[leda16]

Niezależnie od wszystkiego, niewątpliwie Twoja biologiczna matka była piękną kobietą ;).

Tu jest stary mały Album

[de-witch]

<a href=HTTP://hem.bredband.net/b120406>Mały Album</a>

[de-witch]

hem.bredband.net/b120406/

[leda16]

Czy piękna kobieta może być tak totalnie zła?

[de-witch]

leda16 napisała:

> Czy piękna kobieta może być tak totalnie zła?
...
To juz zalezy w duzym stopniu co ktos nazwie pieknem. Dla kazdego
jest ono inne.
Nikt totalnie i do konca nie jest- zly,ani bezgranicznie -tylko
dobry, skala jest dluga.
Ja tam uwazam,ze zycie jest bardzo sprawiedliwe.

[leda16]

de-witch napisała:


> Nikt totalnie i do konca nie jest- zly,ani bezgranicznie -tylko
> dobry, skala jest dluga.


No właśnie, więc napisz o Niej coś dobrego ;).

[dekadencja1]

Twoje "uznanie" nie ma nic do rzeczy. Tu nie ma żadnej przestrzeni
na Twoją decyzję.

[konto.goscia]

wg mnie, na podstawie tego opisu, bliższa by mi była ciotka która okazała serce a nie biologiczna matka.
"jest pożar, masz możliwość uratowania tylko jednej z nich, kogo wyciągasz z ognia?" - bez wahania wyciągam ciotkę.

jeżeli chodzi o to do kogo mówić "mamo" to pewnie tête-à-tête mówiłbym tak do nich obu (zresztą w rozmowie z moimi rodzicami mówię raczej w stylu "co o tym myślisz?" a nie "co mama o tym myśli?" więc w zasadzie ten problem tytułowania nie jest tak ważny przynajmniej u mnie)

w sytuacji, jeżeli takie się zdarzają, że spotykacie się we trzy byłoby trochę konsternacji, zapewne bym użył całej swojej imaginacji lingwistycznej aby tego słowa nie użyć :)

to tyle tak strony praktycznej :)

a jeżeli chodzi o "kogo uznać za matkę" w sensie że do konkretnej osoby musi być przypisana etykieta "to jest moja matka" to ponieważ ja nie miałem podobnych dylematów, to nawet wydaje mi się, że to nie powinno być ważne w dorosłym życiu, jakoś to nie działa na moją wyobraźnię.
(ale być może inaczej bym to odbierał w twojej sytuacji, co o tym myślisz).

co naprawdę jest ważne teraz to jakość relacji dzisiaj - jeżeli biologiczna matka ma dzisiaj tendencje do poniżania, szantażowania, umniejszania itp. - to bym unikał jej towarzystwa bo po co się podtruwać toksynami.

podobnie - jeżeli matka "adopcyjna" jest dzisiaj nadal tą samą ciepłą osobą to warto jej odwzajemniać uczucia i podtrzymywać więź.

Nie da się wybrać, bo...

[de-witch]

To trudne.To zbyt trudne. Biologiczna mnie wkurza, co jest bez
sensu, ponieważ jest jaka jest i powinnam umieć w końcu znależć
jakiś klucz do niej, aby ja lepiej zrozumieć, a ona mnie. Ta ktora
mnie wychowala lagodzi sytuacje i pertraktuje nam do rozumu, a przy
tym jest taka cudowna, wesoła i z niesamowitym humorem, ze kazdy lod
stopi.

One sa tak różne. Ale, każdą z nich pomimo różnic kocham na
swój sposób. I nie jestem w stanie wybrać. Tak juz pewnie zostanie.
No cóż trochę jestem 'bogatsza', o te dwie mamy.I tak juz na zawsze
zostanie.

[madziula201]

Matka dla mnie to ta, co wychowala.Dlaczego tej biologicznej Ci zal? Jej nie
bylo zal, ze nie widziala jak rosniesz,nie wychowywala Cie,nie pocieszala,nie
przytulala ,nie karcila.Ta pierwsza biologiczna to obca osoba.Sama mialam 2
matki {mialam bo umarly}Z biologiczna nie mialam kontaktu jako dziecko ,bo ona
nie chciala, a kiedy juz doroslam, to ja nie chcialam kontaktu.Dla mnie ta
najukochansza, to byla mama ta, co wychowala Nigdy do biologicznej nie
powiedzialam mamo ,bo nigdy by mi nawet pzrez gardlo nie pzreszlo to slowo

[s.p.7]

a jakie ma to znaczenie?
jestes dzieckiem wrzechswiata
czy cos takiego gdzies slyszalem takie dmuchane slowa i przytaczam je bo fajnei
brzmią

Co najwyej mozesz ustalic kto byl twoja rodzicielką, lub opiekunką, wychowawczynią.

Matka to tylko TERMIN językowy o jakims tam znaczeniu spolecznym,
psychologicznym, biologicznym

[ir1.easy]

to ma jednak znaczenie, niestety. Nie wiem jak jest u "witch", ale ja sie jakoś
powoli z tym godze. Nie akceptuje swojej biologicznej matki, ale odnajduje w
sobie wiele Jej cech, z ktorymi zreszta walcze od dziecinstwa. Juz jako wczesnie
kilkunastoletnia dziewczynka, pamietam, przysieglam sobie ze nigdy nie bede taka
jak moja matka. Ale wychowanie narzucone przez te 2-ga bylo nieco niezgodne z
moja natura, przyjelam to wychowanie, ale wciaz jest we mnie wewnetrzny
konflikt. A wobec obu tych matek czuje sie zobowiazana.

[de-witch]

To zalezy co twoja mama robila, z czego to wynikalo, moze to nie
byla to tzw. ta stala cecha jej charakteru, a nabyta przez
okolicznosci, z ktorymi nie umiala sobie poradzic.
W Polsce czestym 'zaburzeniem' jest PTSS wynikajacym z traum
przezytyach, po terapii te traumy wraz PTSS znikaja, wtedy ludzie
funkcjonuja ok.
Pomysl co moglo byc przyczyna jej zachowania i skad wynikalo.
Wtedy moze bedzie ci latwiej pomoc sobie...

[gadagad]

Przecież w ogóle,indywidualnie powstajemy z traum.Inaczej jesteśmy nikim, tylko
funkcjonującym elementem.

[de-witch]

Jest teoria o tym,ze np. Depresja ma pozytywny wplyw na rozwoj
dojrzalosci psychiki itp. no ale czy inaczej sie nie da?
Czy trzeba dostawac kopa aby byc tym kims?

napisz wiecej lubie twoje poglady.
Pamietam jeden gdzie pisalas o smierci jako 'naturalnie' wmontowanym
mechanizmie w zycie.

I tak jest czlowek. Mentalnie, samym mysleniem i chcecia, moze
wywolac smierc....

[gadagad]

Do tej śmierci, to komp mi bez przerwy umiera

[gadagad]

Myślę o tym, idę na Bacha.

[de-witch]

gadagad napisała:

> Myślę o tym, idę na Bacha.
___
Ja tez mysle o smierci. Mysle o smierci codzinnie.
Przyznam ze dziwi mnie to ogromnie. Bo nigdy wczesniej tego nie
robilam. Nie wiem skad te mysli...
Ja chyba poslucham Bacha przed snem:=)))

[to.niemozliwe]

I jakie przemyślenia?

[ir1.easy]

kiedys myslalam o tym ciagle. W koncu przestalam. Chyba wiem. Nie wiem co
takiego zdazylo sie z w zyciu mojej matki, ze stala sie dysfunkcjonalna, ale cos
takiego musialo nastapic lub wyzwolic w niej jakies genetyczne cechy. Bo, wedle
opinii rodziny zawsze byla dziwna, choc niezwykle zdolna i to w kilku
dziedzinach oraz postepowa, ale kompletnie "oszalala", stracila kontakt z
rzeczywistoscia przed matura (lata 60-te). Matury oczywiscie nie zrobila (co
juz bylo hanba dla rodziny), w calym swoim zyciu nie przepracowala wiecej niz
2-3 tyg w sposob ciagly, a prob bylo makymalnie 5. I nadal (ma ponad 60 lat)
jest luzna, leniwa i pewna siebie. Hmm...

Moze

[de-witch]

jest to u niej male nieznaczne zaburzenie. Moze nawet trudno o
diagnoze. Dobrze,ze ma kto sie nia zajac.
Wiele osob zzaburzeniami psychicznymi laduje na ulicy.

[ir1.easy]

nie, no - na ulicy nie wyladuje. Zastepczy rodzice, dobrze nas wychowali (mnie i
brata), i mimo slabych zwiazkow z matka, czujemy sie odpowiedzialni. I dbamy o
nia, starajac sie nie zaburzac Jej rytmu (ze tak powiem), o ile nie jest to
konieczne. W koncu osoba w Jej wieku, w dodatku tak konsekwentnie od dziecinstwa
opierajaca sie wszelkim wplywom, naciskom i wymogom spolecznym (z pewnoscia nimi
jakos udreczona) raczej moze miec odpuszczona resocjalizacje. A, ze wciaz nas
wkurza, to inna sprawa :-D
Pozdro

[yja]

Przeczytaj swój post.Ty sama sobie w nim odpowiedziałaś na pytanie kto jest
twoją matką.Słowo "matka"to nazwa.Może to być nazwa kobiety która wydała kogoś
na świat,albo tej która kogoś wychowała itp.Po co nad tym myśleć.Będzie miało to
tylko znaczenie gdy będziesz musiała wpisać w urzędzie nazwisko matki,a kogo
kochasz i kto jest ci bliski to już sama wiesz.

[gadagad]

Nie, no o co chodzi? Można nie lubić swojej matki.Owszem warto ją znać.Kogo się
lubi, docenia itd, to inna sprawa.Nie ma siły, jest się częścią rodziców, z tego
względu nie lubię indywidualnej adopcji.Ludzi, którzy z pewnej odległości
opiekują dziećmi, ok, chcą pomóc, nie by ktoś spełniał ich pragnienia.

[de-witch]

Tego nie da sie jednoznacznie okreslic ogolnikami. Bo pomysl o
sytuacji kiedy w obecnych czasach dziecko rodzi kobieta, ktora
jedynie uzycza swojej macicy, bo matka nie jest w stanie donosic
ciazy.
Genetycznie dziecko jest juz cala komorka, ktora nosi geny matki i
ojca, a jedynie rozwija sie w brzuchu owej nosicielki, z ktora nie
ma w sumie nic 'wspolnego' genetycznie.Co moze byc w koncu bardzo
mylace!
Tak samo rodowita, matka moze byc nosicielka genow kogos z o
podobnym genotypie co np. 15 generacji, do tylu a komorka
zapladniajaca ojca tez nie bywa genetyczna kopia jego organizmu, a
jeszcze innym MIXEM zblizonym do kogos,np. z 3000 generacji do
tylu...Co wtedy?
Widac natura tak chce....

[gadagad]

Jesteś w szwecji?Mam problem.gg ci podam, ale czy warto ratować 90letnią wariatkę?

Gadagad...

[de-witch]

No kochana, jezeli to twoja matka, najblizsza , jaka by nie byla i
ile lat by nie miala, nalezy ja zawsze ratowac. I tylko
ratowac.Innego wyboru nie ma. Chocby dzien dluzej miala zyc. Takie
jest moje zdanie.

Z gory mowie...Ze to sa mity jezeli chodzi o leczenie, ze tutaj jest
lepsze. Nie jest lepsze. Jest coraz wiecej skarg. I bardzo dlugo sie
czeka na miejsce w szpitalu.
Jezeli to cos z neurologia, to od razu mowie NIE przyjma, ludzie
umieraja czekajac w kolejkach...Za to jest teraz mozliwosc wyboru
szpitala w calym kraju, tylko w jednym szpitalu ludzie umieraja jak
muchy, a w innym wychodza zdrowi.
Napisz jezeli masz ochote pogadac....

[gadagad]

Powiedzmy, spróbowałam, tak dla czystego sumienia. Raczej babcia, ale szkoda, bo
przecież w samolot nie wsiądę.Zwłaszcza, że to obca kobieta.

Formalnosci

[de-witch]

z leczeniem w szpitalu w Szwecji pacjenta z Polski 91, lat, wydaja
sie byc dosc skomplikowane i raczej trudne.:=) Chocby krewni stawali
na glowie.
Poza tym tu w praktyce nie istnieje leczenie prywatne. Prywatne to
sa gabinety stomatologiczne, czasami okulistyczne, drobne kliniki
gdzie robi sie korrekcje +- itp. Natomiast, wszystkie powazne
zabiegi przprowadza sie w duzych klinikach panstwowych. Aby pomoc
osobie z kraju musialby szpital z Polski wyslac specjalne zapytanie
o pomoc w szpitalu tutejszym. Tu by podjeli decyzje,ze dadza rade
itp.
Jezli chcesz pomoc tej straszej pani, bo taki odruch ma kazdy zdrowy
na umysle, to jednak musisz rozmawiac ze szpitalem, ktory leczy te
osobe.

Tak generalnie to na calym swiecie jest zly stosunek do pacjentow
straszych wiekiem! Jak juz widza staruszka, to jeszcze za zycia go
grzebia. Dlatego rodzina musi bardzo pilnowac i patrzec lekarzom na
rece. Pilnuj jej jak bardzo mozesz, to najwazniejsze.

[leda16]

de-witch napisała:

> z leczeniem w szpitalu w Szwecji pacjenta z Polski 91, lat, wydaja
> sie byc dosc skomplikowane i raczej trudne.:=) Chocby krewni stawali
> na glowie.
> Poza tym tu w praktyce nie istnieje leczenie prywatne. wszystkie powazne
> zabiegi przprowadza sie w duzych klinikach panstwowych.



Ciekawe, jak wysokie macie tam składki zdrowotne. U nas jest to kilka procent od zarobków, czyli grosze. Ale przecież nie wszyscy kwalifikują się od razu do leczenia szpitalnego, więc przypuszczam, że jednak są prywatne poradnie kardiologiczne, internistycvzne itp. jak w Polsce. Jak by nie było, koszty opieki zdrowotnej lawinowo rosną i na dłuższą metę żadne państwo tego nie udźwignie. Dlatego u nas pobudowano umieralnie zwane hospicjami zatrudniające głównie niefachowców, które utrzymują się z dotacji społecznych. Jest przerażające, iż nie dysponują one żadną bazą techniczną i farmakologiczną a rutynowo stosowana tam morfina po prostu tych ludzi uśmierca znacznie wcześniej niż miałoby to miejsce w warunkach opieki domowej. Stoi też już kilka umieralni dla...dzieci! W Polsce jest nie do pomyślenia, żeby ktokolwiek nawet przez 3 miesiące leżał pod respiratorem - wyłącza się go góra po 3 tygodniach. Zaczyna się też przebąkiwać o ustawie w myśl której, kto w momencie utraty świadomości z powodu ciężkiego urazu mózgu np. w wypadku samochodowym nie posiada przy sobie oświadczenia, będzie bez zgody rodziny przeznaczony na organy. W tym roku zarządzeniem biurokratów z min. zdrowia, za wszelkie nie wyszczególnione w wykazie świadczenia ponadstandartowe (oczywiście te drogie) pacjenci muszą płacić 100% albo zdychać. Intensywne leczenie onkologiczne pewne , (najkosztowniejszeale i najbardziej skuteczne) formy farmakoterapii ) nie przysługują ludziom po 60 roku życia. Terapia hormonalna w SM przysługuje tylko raz. Na leczenie za granicą musi wyrazić zgodę ministerstwo, inaczej trzeba płacić z własnej kieszeni. Niemiec, Anglik i inni obywatele UE leczą się w Polsce odpłatnie a ich ubezpieczyciel zwraca im te wydatki co do centa ciesząc się, że tak tanio, dla Polaka jest to nie do pomyślenia. A już nóż w kieszeni otwiera 100% refundacja kosztów "leczenia" u oszustów i szarlatanów zwanych psychoterapeutami radośnie mielących ozorami wespół z wszelkiej maści psychopatami, pijakami, narkomanami itp. kosztem oszczędzania na chorych dzieciach, rencistach i emerytach. To tylko drobny wycinek horroru jaki w tej chwili tworzy się ludziom chorym somatycznie w Polsce. Nie wyobrażam sobie, że gdziekolwiek w Europie może być gorzej.

[de-witch]

Formalnie mowi sie,ze za kazde 100 kr. placone w podatek -
5 kr. jest to podatek na opieke zdrowotna i szpital.
Ale to nie moze byc prawda. Placi sie duzo, duzo wiecej. A nasze
podatki osob zatrudnionych wynosza 30%. Natomiast firmy w zaleznosci
od formy, czy firma 'prosta' czy akcyjna placa, o wiele wieksze
podatki.Czasem wrecz ogromne. Duza wiekszosc mieszkancow, w tym
kraju posiada wlasne firmy i wlasna dzialanosc.

Kazda komuna/wojewodztwo ma mozliwosc dysponowania wlasnymi
finansami na rzecz opieki zdrowotnej, wiec ta opieka w wielu
wojewodztwach i gminach wyglada czasami roznie.I tak w bogatej
gminie, masz wspaniala opieke zdrowotna, a w biednej, gdzie
mieszkaja ubodzy, sa troche gorsze warunki.Ale opieka jest.
Sa prywatni kardiolodzy, inni specjalisci, lecz z biegiem lat ubywa
tego typu gabinetow, ze wzgledow konkurencyjnych, najlepsze aparaty
maja klinik panstwowe.

Mimo to ludzie skarza sie na opieke zdrowotna w tym kraju i
najczesciej chodzi o tzw. bledy lekarza albo pielegniarek, tak jakby
ci lekarze niedouczeni byli, juz nie wspomne o pielegniarkach.

Co roku 4 lekarzy traci legitymacje lekarskie.Mnostwo upomnien i
tzw. 'anmärkningar'. Po kilku takich, odbiera sie im legityamcje
wiec...sie pilnuja. Boja sie bardzo popelnic blad. Mimo to straszne
rzeczy dzieja sie caly czas.
Dlatego trzeba bardzo wszystko samemu pilnowac.

[de-witch]

To tragicznie jest w Polsce, jezli tak traktuja osoby po 60. Do tego
pobieranie organow bez zezwolenia...przypomina mi to Belgie z lat 90-
tych. To tutaj tak sie nie robi. Prawo zabrania pobrania organu bez
zezwolenia.

W roku 2001-02 bylysmi zmuszeni do wypelnienia formularza, wszyscy
zamieszkali w tym kraju powyzej 18 roku zycia, o tym czy zgadzamy
sie na pobranie naszych 'czesci', w wypadku zgonu. Nawet bylo
napisane do wyboru, co mozemy oddac.No ...jak ja to dostalam do reki
to poczulam sie...jak nie czlowiek...
Odeslanie formularza bylo obowiazkowe!
Lecz ja nie wyslalam. Czekalam co zrobia ze mna jak im nie wysle
tego durnego swistka.

Pozniej pisano w prasie, gdzie owa pania polityk, ktora
zorganizowala tego typu ogolnokrajowy formularz, wyzwano
od:"Najwiekszych idiotek, jakie stapaly po ziemi..."

[leda16]

de-witch napisała:

> To tragicznie jest w Polsce, jezli tak traktuja osoby po 60. Do tego
> pobieranie organow bez zezwolenia...


No, ta ustawa dopiero sie szykuje, może nie przejdzie. Inne Twoje informacje też brzmia szokująco. W Polsce tylko sąd moze odebrać lekarzowi prawo wykonywania zawodu a te wyroki od lat na palcach jednej reki mozna policzyć.


w wypadku zgonu. Nawet bylo
> napisane do wyboru, co mozemy oddac.No ...jak ja to dostalam do reki
> to poczulam sie...jak nie czlowiek...


W wypadku zgonu nie miałabym nic przeciw temu, ale kto mi da gwarancję, że mojego zgonu celowo nie przyśpieszą, bo ktoś tam dał łapówkę za pośpiech? Okres przeżycia organów jest przecież b. krótki.



>
> Pozniej pisano w prasie, gdzie owa pania polityk, ktora
> zorganizowala tego typu ogolnokrajowy formularz, wyzwano
> od:"Najwiekszych idiotek, jakie stapaly po ziemi..."


Och, w Polsce jeszcze by jej zostało zasądzone odszkodowanie od prasy za zniesławienie , bo ona przecież tak dobrze dla przypadkowego społeczeństwa (jak się o Polakach wyraził pewien poseł) chciała ;).

[lola0071]

Matka to osoba, która ma cechy matczyne. Poza tym dziwne, że o to pytasz.
Odpowiedź sama powinnaś znać...

Ba!

[de-witch]

lola0071 napisała:

> Matka to osoba, która ma cechy matczyne. Poza tym dziwne, że o to
pytasz.
> Odpowiedź sama powinnaś znać...
...Dzieki za odpowiedz, biologiczna matka miala matczyne uczucia
jedynie wobec mojego brata. I tak jest przez caly czas. Mnie
traktowala jak kogos wybitnie obcego. W sumie jak konkuretke niz
corke.Po prostu nie lubila mnie, no i ja tez za nia nigdy nie
przepadalam.

A teraz mam problem, matka jest strasza pani. Ja z kolei mieszkam w
dosc duzym domu, gdzie matka moglaby mieszkac wprost wspaniale, w
naturze i kontakcie z rezerwatem natury, jak dlugo zechce, nie
martwiac sie o nic.
I teraz pytam sie siebie samej i ludzi, czy ja dam rade mieszkac pod
wspolnym dachem z nia? Zajmowac sie nia, podczas gdy ona jest dosc
toksyczna i nigdy nasze kontakty nie byly dobre, to byl jeden wieki
koszmar.

I co tu robic, chcialabym jej pomoc, a jednoczesnie zwyczajnie mnie
cos odrzuca...

[lola0071]

A czemu? Jej wielki synuś ma ją w nosie??

Powiem Ci szczerze, że bardzo podobną sytuację mam.

Mam rodzicielkę, ale mamy nigdy nie miałam. Oczywiście kochała swojego synusia,
a mnie nienawidziła (mimo że pieprzyła co innego, czynami udowodniła mi wybitnie
swoją nienawiść do mnie).

[de-witch]

Moj boze, jak wielu nas o podobnych zyciowych losach...

[men.zurka]

de-witch napisała:

> Przyznam,ze mam nie mały dylemat.
> Bo...Mam dwie matki.
> Ta pierwsza, która mnie urodziła. I ta druga, która
> mnie wychowała w najmłodszych latach.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

a ktorna to mieszka w poniemieckim domu i targa wegiel w kuble do
pieca?