Wrażliwość,

[ta_mar_ta]

dziękować za nią, czy nad nią płakać?
Takie pytanie zadała mi pewna urocza i wrażliwa istota.
Ta_

[kwieto]

Dziekowac, poki nie przeradza sie w swego rodzaju "przewrazliwienie"
(nadwrazliwosc?)

[Gość: roseanne]

czy za wrazliwosc sie dziekuje?
mozna ja akceptowac
mozna przejsc wobec niej obojetnie
mozna wykpic (?)
mozna ....

czyjas wrazliwosc wzrusza, wlasna czasami przeszkadza

plakac

[Gość: mariposa]

[Gość: ida]

ta_mar_ta napisał(a):

> dziękować za nią, czy nad nią płakać?


To zależy na co ta wrażliwość...

[Gość: emma]

A ja mysle ze dziekowac.To nic ze trzeba czasem plakac.

[Gość: Renka]

Wrazliwi sa drazliwi, to pewne.Mysla za duzo, doszukujac sie znaczen, tam gdzie
ich moze i nie ma.Ale maja wyobraznie, ktora ich ratuje w chwilach zwatpienia.

[al_aksa]

hmm trudne pytanie ci zadali ..ja myślę że jest tak ..: niewrażliwym jest
łatwiej , lepiej idzie im się przez życie ,mniej problemowo (czasem bardziej
beztrosko ) ...ale wrażliwi pomimo że ,,dzięki" swojej wrażliwości czasem
troche sie namęczą , napłaczą, naszarpią to w pewnym sensie widzą
więcej ...więc choć może czasem trudniej przychodzi im to życie ..to jest ono
według mnie pełniejsze o całą gamę bardzo różnych emocji i doznań - zarówno
tych dobrych jak i złych .
tak myśle...

Al_a

[Gość: kasia28]

zgadzam się z al aksa. Sama jestem wrażliwą osobą, delikatną i lepiej widzę
większość rzeczy, więcej czuję, głębiej, ale...No właśnie ciężko z tym żyć w
dzisiejszych czasach. Bez mojego męża, który jest dla mnie jak
gdyby "skorupką" przed swiatem, nie wiem czy byłabym tak szczęśliwa i zdrowa
posychicznie:))))Pozdrawiam wszystkich wrażliwych.

[Gość: Hesia]

no to witam w klubie ;) nie jest letko ... chyba nie zaluje, ze taka jestem (z podkresleniem i kursywom
na chyba)

wrazliwa Hesia :)))

[vicca]

Dziękować! Zdecydowanie dziękować!

Pozdrawiam wszystkich Vicca

[czarna02]

Wrazliwosc, niesmialosc - to co mnie dobija.
Tylko plakac.

[Gość: m]

dziekowac dopoki jednak nie stanie sie ona nasza obsesja,bo mozna zaczac pewne
rzeczy zbyt mocno nadinterpretowac - i wtedy mozemy zapedzic sie w narcystyczne
klimaty
a najlepiej zwrocic ja ku innym

Pozdr @ll

[alka_xx]

Wrazliwosc daje wieksza glebie przezyc, to fakt, ale jednoczesnie bardzo
utrudnia " zwykle" zycie .
Potrafi zmienic sie w nerwice, a to nie jest fajne!

[Gość: asia]

Ja tam już dawno jestem przewrażliwiona..:)

[ada_1]

ja nad swoją płaczę, ale kiedy dzięki niej mogę komuś pomóc, bo widzę czasami
trochę więcej /głębiej/ to dziękuję, ale mimo to generalnie zazdroszczę tym
gruboskórnym, bo wydaje mi się że łatwiej przechodzą przez życie.
Pozdrawiam
Ada

Każde dziecko rodzi się wrażliwe

[Gość: Otryt]

Każde dziecko rodzi się wrażliwe,szczere,spontaniczne,aktywne, ufne, ciekawe
świata i ludzi, prawdomówne, o czystych myślach i intencjach. Większość z nas
gubi te dary w ciągu całego życia. Najsmutniejsze jest to, gdy traci się to już
w dzieciństwie. Rany zadane wtedy sprawiają, że wchodzi się w skorupkę, z
której trudno wyjść przez całe życie. Nieliczni dorośli, którzy zachowali te
cechy są odbierani przez otoczenie jak idioci. Dziwny jest ten świat...

[Gość: Renka]

Nie przesadziles z tymi idiotami Otryt? Ludzie sa wrazliwi , bo sa ludzmi.
Gdyby nie byli wrazliwi , nie pomagaliby chorym, cierpiacym, biednym.

Zeby kochać trzeba się najpierw zachwycić

[Gość: Otryt]

Masz rację Renka, może powinienem powiedzieć trochę łagodniej: nieżyciowy, nie
z tego świata, przewrażliwiony,przesadzający, dziwny...
A swoją drogą znam wrażliwą nastolatkę, która z zachwytem pochyla się nad
każdym listkiem, kwiatkiek, pajączkiem i potem to piękno przenosi na obraz. W
jej rówieśnikach ten nieskrywany i spontaniczny zachwyt wzbudza w nich
politowanie i pukanie się w czoło. Zabijają w ten sposób ten zachwyt. A żeby
kochać trzeba się najpierw zachwycić.

[Gość: fnoll]

otryt, czy naprwade wszyscy ludzie traktuja cie jak idiote? taki pesymizm jest
sprzeczny z dziecieca ufnoscia ;)

no, chyba, ze ty tez straciles te dzieciece walory - wobec tego ty traktujesz
tych nielicznych niewinnych jak idiotow, tak?

bzidko, bzidko...

proponuje kwadrans tarzania sie w trawie i zeszlorocznych lisciach :)))))))

pzdr!

dr fnoll

[Gość: masza]

A czym wlasciwie jest wrażliwość? Czy nie skutkiem ran dawno nam zadanych,
niewylaczonych, ktorych dotykanie wciąż żywo boli?
Dzięki nim łatwiej rozpoznajemy rany u innych, głębiej odczuwamy czyjś ból.
Czy nie tak?

[kwieto]

Wrazliwosc to raczej zdolnosc odbierania bodzcow, i umiejestnosc reagowania na
nie. Zdolnosc wspolczucia, empatii. Jak to sie niby ma do rozdrapywania swoich
ran? Ze wrazliwego bol jemu zadawany boli bardziej? Nie zgadzam sie. Bardziej
boli tego, kto jest samo-wrazliwy, przewrazliwiony na swoim punkcie. Nijak sie
to ma do wrazliwosci jako takiej

[Gość: masza]

kwieto,
nie mówimy tu chyba o wrazliwości 'jako takiej', ale o tej szczegolnej, ktora
daje nieprzecietna zdolność odczuwania bodźców.
Absolutnie nie chodzi o rozdrapywanie wlasnych ran.
Nie zaleczone rany powodują, że głębiej odczuwamy takie, a nie inne bodźce.
Czy nie jest tak, ze tylko własne przezyte emocje dają szczególną zdolność do
rozpoznawania tych samych odczuc u innych a jednoczesnie do głębszego
współodczuwania?
A czy granica wrażliwości i przewrażliwienia nie jest bardzo płynna?

[kwieto]

Nie, plynna jest tylko pozornie.

A co do wrazliwosci - na przyklad jestem w stanie sobie wyobrazic co sie
dzieje, gdy ktos komus wbija w brzuch noz. (nie jest to przyjemne uczucie). No
i mozna to uznac za jakies swiadectwo mojej wrazliwosci. A nigdy mi nikt w
brzuch noza nie wbijal, wiec tak na prawde moja "wrazliwosc" opiera sie tylko
na domyslach! Czy trzeba byc zdradzona zona, by rozumiec co czuje zdradzana
zona? Czy trzeba byc glodujacym aby wyobrazic sobie, co czuje glodujacy? A jak
nigdy nie umieralem z glodu to jestem nieczuly na widok glosujacego dziecka z
Somalii? Ta koncepcja wrazliwosci mi jakos nie odpowiada....

[Gość: masza]

Nie o to chodzi, co możesz sobie wyobrazić, ale co czujesz w związku z daną
sprawą.
Nie wątpię, że zdradzaną żonę bardziej obchodzi los innej zdradzanej żony, niż
tego, kto nie przeżył zdrady. Teoretycznie 'zrozumieć' można wiele, ale jak to
się ma do wrażliwości? Wrażliwość to zdolność współodczuwania, a to zdaje się
nieco więcej niż zrozumienie. Dlaczego jedne cierpienia innych poruszają nas
bardzej, a inne mniej? A może wszystkie jednakowo? W co nie uwierzę!

[kwieto]

Ale Ty chcesz udowodnic, ze wrazliwosc jest pochodna jakichs wlasnych bolow i
zawodow. "Czy nie skutkiem ran dawno nam zadanych, niewylaczonych, ktorych
dotykanie wciąż żywo boli?" - tak pytasz. A co z ludzmi ktorych osobiscie nic
zlego nie dotknelo? Oni sa nieczuli i niewrazliwi? Nie sadze. A wrecz uwazam,
ze osoby ktore maja "rany dawno zadane" staja sie mniej wrazliwe, bo ich
wrazliwosc czesto sami przytepiaja, otaczaja skorupa.
Wrazliwosc to jedno, a to czy czujemy sie ranieni to zupelnie cos innego. Mozna
byc wrazliwym i nie czuc sie "poobijanym" przez los.

[Gość: masza]

Znasz takich, "których osobiście nic nie dotknęło"???
Nie mam myśli jakiejś szczególnej traumy, ale bolesne doświadczenia, których
każdy przeżył nie mało. A myślę, że Ci, którzy przeżyli ich trochę więcej, a
przede wszystkim jakoś je przetrawili są bardziej czuli na ból innych, gotowi
do pochylania sie nad 'słabszymi', niż tacy, których los potraktował łagodniej.
Wyciąganie wniosków z cierpienia niewątpliwie uczłowiecza. I dodaje wrażliwości.
A te nie przetrawione cierpienia i nie zagojone rany i tak się odzywają, co ma
postać przewrażliwienia (z tym mogę się zgodzić).

[kwieto]

Znam tez takich, co po owych cierpieniach stali sie oziebli, oschli, nieczuli,
zimni, bezwzgledni. Nie ma reguly

[Gość: fnoll]

przywolane juz przez otryta dzieci sa bardzo wrazliwe, wyczuwaja uczucia i
nastroje znacznie lepiej niz wielu doroslych - bo ich umyslowosc nie jest tak
zwerbalizowana, "abstrakcyjna" jak dojrzala - a z drugiej strony sa "okrutne"
w sensie nie intencjonalnego krzywdzenia innych, ale
nieumiejetnosci "wchodzenia w czyjes buty"; no wiec te dzieci sa hmm...
ilosciowo mniej doswiadczone, a i "jakosciowo" zwykle tez

takze wspieralo by to teze kwieta, ze "cierpienie" nie tworzy "wrazliwosci",
ze "wrazliwosc" jest wobec "cierpienia" wczesniejsza

no i zgadzam sie, ze cierpienie moze wrazliwosc stepic, ale dodalbym, ze moze
ja takze rozwinac (w ograniczonym zakresie) - zaleznie od tego, jak sobie z
tym cierpieniem radzimy; najprostsza droga do stepienia sobie wrazliwosci
cierpieniem, jest wypieranie tegoz, pozbawianie sie wrazliwosci w celu ochrony
przed cierpieniem; zbyt wielkie cierpienia moga nas takze
nieodwracalnie "wypalic" - a z drugiej strony radzenie sobie z cierpieniem
poprzez odnajdywanie podobnych sobie i wspolne podejmowanie trudu wyjscia z
niego, wspieranie sie, wrazliwosc rozwija; to tylko pojedyncze przyklady co mi
teraz na mysl przyszly :)

pzdr

fnoll

[Gość: ewka]

A ja w 100% zgadzam sie z masza.

[donjuan]

Ludzie wrazliwi maja szanse pelnic role sumienia
spolecznosci . Gruboskorni - w najlepszym przypadku
role miesni .

[Gość: fnoll]

donjuan napisał(a):

> Ludzie wrazliwi maja szanse pelnic role sumienia
> spolecznosci . Gruboskorni - w najlepszym przypadku
> role miesni .

wyobrazmy sobie jednak sumienie bez miesni... heh, heh, heh

poza tym role "sumienia spolecznosci" pelnil zarowno trybunal norymberski czy
obecnie haski - jak i w przeszlosci sady inkwizycyjne; czy tylko tam mozna
spotkac ludzi wrazliwych? sumienie osadza - czy wrazliwosc jest od osadzania?

pzdr

fnoll

Decydujące jest to co zrobimy z cierpieniem

[Gość: Otryt]

Ja również w 100% zgadzam się z maszą. Dodam do tego, że kluczową i decydującą
o wsystkim sprawą jest pytanie co zrobimy z cierpieniem , które nas dotknęło.
Cierpienie często niszczy człowieka, w skrajnych przypadkach ktoś może zostać
zabójcą. To cierpienie nie zostało właściwie przetrawione, przepracowane. W
drugim skrajnym przypadku można zostać świętym, wznieść się na wyżyny
człowieczeństwa, wtedy gdy praca nad cierpieniem była właściwa. I nie zgadzam
się z fnollem, że nie ma reguł. Regułą jest to co zrobimy z cierpieniem, które
nas spotkało.
Pozdrawiam serdecznie wszystkich :-)))

errata redaktorska ;)

[Gość: fnoll]

Gość portalu: Otryt napisał(a):

> I nie zgadzam
> się z fnollem, że nie ma reguł.

powinno byc: nie zgadzam sie z kwieto [bo on tak napisal]

pzdr ;)

fnoll

[Gość: Otryt]

Dzięki za erratę, sorry nie znam jeszcze dobrze ludzi.
Pzdr

[Gość: ida]

ja bym tak nie gloryfikowała tej umiejetności współodczuwania czy "wchodzenia w
czyjeś buty" . Raz, że nie wszyscy ludzie są warci tego aby z nimi
współodczuwać, a dwa, to "wchodzenie w czyjeś buty" w którymś momencie może
wymknać się spod kontroli i doprowadzic do sytuacji kiedy człowiek bardziej
zaczyna przejmować sie odczuciami (faktycznymi, czy może nawet częściej raczej
przypisywanymi niz faktycznymi) tej drugiej osoby niż swoimi własnymi. A to już
jest moim zdaniem chore.

do idy

[Gość: fnoll]

bo co innego "wchodzenie w czyjes buty", a co innego "pomylenie butow" ;)

male dzieci akurat maja z tym problem - czyjes emocje to od razu ich emocje,
stad widok krzyczacych na siebie rodzicow robi im naprawde bajzel we wlasnych
emocjach

pzdr

fnoll

[Gość: ida]

Gość portalu: fnoll napisał(a):

> bo co innego "wchodzenie w czyjes buty", a co innego "pomylenie butow" ;)
>
> male dzieci akurat maja z tym problem - czyjes emocje to od razu ich emocje,
> stad widok krzyczacych na siebie rodzicow robi im naprawde bajzel we wlasnych
> emocjach



fnoll, ja poproszę jakiś dłuższy wykład na temat tego "mylenia butów" bo
przyznam, że nie bardzo rozumiem (troche sie ostatnio ociężała umysłowo zrobiłam
i nie wiem kiedy z tego wyjdę:)))

jeśli różnica polega na tym, że "wchodzi się w czyjeś buty" świadomie a "myli
buty" nieświadomie, to muszę Ci powiedzieć, że to nie do końca tak jest. Przy
odrobinie wprawy "wchodzić" można zupełnie automatycznie i na dodatek trudno jest
taką automatyczną reakcję w porę zablokować. A zablokować muszę, no bo niby
dlaczego ja mam się na przykład przejmować tym, że ktoś się
przejmie/zdenerwuje/załamie/rozpłacze/itd jak go opierdolę bo spieprzył robotę
(przepraszam wszystkich wrażliwych za wyrażenia) Dlaczego mam się przejmować tym
co ta osoba może poczuć?
A muszę powiedzieć, że mi się zdarza, że sie przejmuję

a tak w ogóle to my sie o coś kłócimy?

[Gość: fnoll]

Gość portalu: ida napisał(a):

> a tak w ogóle to my sie o coś kłócimy?

eee, chyba nie, no nie? :)

ta, pewnie, ze mozemy "wchodzic w czyjes buty" automatycznie, na codzien
bezwiednie zarazamy sie stanami emocjonalnymi wielu ludzi z ktorymi stykami sie
bezposrednio czy posrednio poprzez media - to cos co buduje spolecznosc, bez
czego zadna rewolucja nie doszlaby do skutku, a mecze czy koncerty nie bylyby
tak atrakcyjne

ale, dopoki mozesz w kazdym momencie przystanac i sprawdzic w jakich to
wlasciwie butach chadzasz, i ewentualnie zdjac czyjes torturujace twoj kregoslup
szpilki i wrocic do swego optymalnego obuwia - jest spoko

w momencie, gdy tracisz wobec jakies osoby mozliwosc czynienia takich
rozroznien, lub wobec ludzi w ogole - "mylisz buty" - i jak pisalem male dzieci
myla buty nagminnie, a niektore neurotyczne sposoby bycia tez moga nas do tego
przywodzic - no i warto wspomniec, ze mylenie butow jest dwustronne, czyli mozna
uznac czyjes buty za wlasne, ale rownie dobrze mozna zyc w przekonaniu, ze
wlasne buty sa tak naprawde czyjes i z uporem maniaka nalepiac wszystkim plastry
na wyimaginowane nagniotki, ktorych nie widzi sie na wlasnych nogach ;)
ewentualnie zyc w przekonaniu, ze wszyscy chodza w takich samych butach, wobec
czego nie ma sensu szukac wygodniejszej pary i trzeba jakos do niej przywyknac,
bo "takie jest zycie"

ech, buty... naprawde nie znosze kupowania nowej pary, zawsze musi minac z
miesiac nim stana sie wygodne i naprawde moje! a stare, schodzone zawsze sa
najwygodniejsze! zal sie rozstawac...

pzdr

fnoll

[szary_ptak]

ta_mar_ta napisał(a):

> dziękować za nią, czy nad nią płakać?
> Takie pytanie zadała mi pewna urocza i wrażliwa istota.
> Ta_

Jakby tu...czy wrazliwosc to zdolnosc do jakiegos specyficznego odczuwania, czyli
jedynie nasze wewnetrzne przezycia, czy tez moze cos wiecej...Bo samo wzruszanie
sie czyims losem - to psu na bude...mozna plakac nad brazylijska telenowela..;)

Otoz wydaje mi sie, ze wrazliwosc - to (w wyniku tego wspol- odczuwania) zdolnosc
do zrezygnowania z wlasnej wygody, jakiegos swoiscie pojetego swojego szczescia w
imie "wyzszych" racji, czyli na przyklad checi pomocy komus skrzywdzonemu przez
los, albo w imie nie-krzywdzenia kogos...
I tu bym poszla dalej - czytalam watek "z kim maja zostac dzieci"...
Tam zabraklo miejsca dla wrazliwosci...

Pozdrawiam
B.

[kwieto]

No dobrze, ale jesli gest w czyims kierunku nie wymaga specjalnych poswiecen?
Powiedzmy mam kupe pieniedzy i wspieram sierociniec (pieniadze ofiarowane choc
duze dla sierocinca sa ulamkiem mojego majatku)- jestem wrazliwy czy nie?

A co jesli chce pomoc ale nie mam mozliwosci (np. chce pomoc glodujacym
dzieciom w Somalii ale nie mam na to funduszy, nie wiem jak, itd) - jestem
wrazliwy czy nie?

Telenowela bazuje na stereotypowych i przesadzonych uczuciach, opiera sie
bardziej na egzaltacji niz wrazliwosci, to chyba taka roznica.

[szary_ptak]

kwieto napisał(a):

> No dobrze, ale jesli gest w czyims kierunku nie wymaga specjalnych poswiecen?
> Powiedzmy mam kupe pieniedzy i wspieram sierociniec (pieniadze ofiarowane choc
> duze dla sierocinca sa ulamkiem mojego majatku)- jestem wrazliwy czy nie?

Wtedy jestes baaardzo wrazliwy...:-)
Na razie uwierz na slowo, przekonasz sie, jak z tej swojej "kupy pieniedzy"
bedziesz mial oddac cos na ten sierociniec ( nie trabiac przy tym na caly swiat,
oczywiscie)

B.

[kwieto]

Ej, bo mi tutaj wychodzi, ze wrazliwosc jest funkcja stanu portfela :((((

[Gość: fnoll]

czy przypadkiem pewien rodzaj "wrazliwych" osob nie jest w dziwny sposob slepy
i nieczuly na osoby szczesliwe lub umiarkowanie borykajace sie z zyciem, takie
zwyczajne?

tak mi teraz przyszlo do glowy...

wiecie: wrazliwosc = dzieci w somalii, a sasiad zza sciany to jakby nie istnial

pzdr

fnoll

[szary_ptak]

kwieto napisał(a):

> Ej, bo mi tutaj wychodzi, ze wrazliwosc jest funkcja stanu portfela :((((

No, nie wiem z czego Ci to wychodzi?
(bo chyba nie z mojego pisania?)
Kto wymyslil takie przyklady? Ja?...:-)))

Ale z drugiej strony - moze w pewnym sensie jest...bo czy ludzie naprawde
wrazliwi sa w stanie miec dla siebie "kupe pieniedzy"?
To moze owa "kupa pieniedzy" jest funkcja wrazliwosci?

B.

[Gość: fnoll]

szary_ptak napisał(a):

> Ale z drugiej strony - moze w pewnym sensie jest...bo czy ludzie naprawde
> wrazliwi sa w stanie miec dla siebie "kupe pieniedzy"?

mysle, ze jak najbardziej - przydarzyla ci sie praca za ktora placa ci fure kasy
i tyle, pytanie - co z nimi robisz; bo, tak na marginesie, pomagac tez trzeba
umiec, samo dawanie komus kasy za to ze jest potrzebujacy moze byc dla niego
wiekszym przeklenstwem niz pomoca, bo moze "niechcacy" udupic go w
roli "potrzebujacego" - a zeby inwestowac w edukacje, rolnoctwo i przemysl w
afryce, to znowu nie masz czasu gdy sam pracujesz, a zrobienie sobie z tego
inwestowania pracy mogloby predko samego ciebie uczynic "potrzebujacym"

no, nie jest prosto madrze wyrazic swa wrazliwosc ;)

pzdr

fnoll

[szary_ptak]

Gość portalu: fnoll napisał(a):

>
> mysle, ze jak najbardziej - przydarzyla ci sie praca za ktora placa ci fure kas
> y
> i tyle, pytanie - co z nimi robisz; bo, tak na marginesie, pomagac tez trzeba
> umiec, samo dawanie komus kasy za to ze jest potrzebujacy moze byc dla niego
> wiekszym przeklenstwem niz pomoca, bo moze "niechcacy" udupic go w
> roli "potrzebujacego" - a zeby inwestowac w edukacje, rolnoctwo i przemysl w
> afryce, to znowu nie masz czasu gdy sam pracujesz, a zrobienie sobie z tego
> inwestowania pracy mogloby predko samego ciebie uczynic "potrzebujacym"
>
> no, nie jest prosto madrze wyrazic swa wrazliwosc ;)

No fnollu zloty, przeciez ja tez o tym, moze nie umiem w takich pieknych slowach,
bo...:-))

Przeciez nie bedziemy chyba sie zaglebiac teraz w "wyzszosc wedki nad ryba"..;-)

Ja tylko chcialam na przyklady kwieta powiedziec, ze o wiele latwiej jest dac
polowe np zawartosci portfela komus, kto w tym portfelu ma 50 zl niz temu, kto ma
50 000. No, przynajmniej tak mi sie wydaje...
Ale tak naprade, to nie chcialam o pieniadzach, raczej o czyms takim, jak
wrazliwosc w rozmowie na przyklad : czlowiek wrazliwy nie "dokopie" drugimu, nie
bedzie za wszelka cene chcial opowiedziec "ciekawszej historii"...

I tak, jak Ty mysle, ze sasiedzi, a nie Somalia...mimo wszystko. No, a przede
wszystkim - wlasny dom, wlasna rodzina...:-)

Pozdrawiam
B.

[Gość: fnoll]

w moich oczach czlowiek wrazliwy ma przede wszystkim niezwykla mozliwosc
doswiadczania radosci zycia :))) - dlatego nie musi "komus dokopac"
czy "opowiedziec koniecznie ciekawszej historii" by poczuc sie dobrze,
powiedzialbym, ze ma "wieksza swobode percepcyjna"

widzi tez bardziej wyraznie ciemna strone naturalnie (oko saurona, heh) - ale
potrafi z niej wyjsc zywy i nadal wrazliwy, sadzac po drodze kwiatki, jak sie
da

tak sobie mysle

i zgodze sie z toba, ze latwiej jest wydac polowe 50zl niz polowe 50000zl ;)
niestety ;)))))))))

pzdr

fnoll

Czołgi

[ta_mar_ta]

A moją wrażliwość rozjeżdzają czołgi...a ona jakaś nieśmiertelna...
Ta_

[vicca]

I bardzo dobrze! Co to by było gdyby jej nie było?!

Pozdrawiam ciepło, Vicca

[ta_mar_ta]

vicca napisał(a):

> I bardzo dobrze! Co to by było gdyby jej nie było?!

Byłabym czołgiem, rozjeżdżałabym innych i nawet tego nie zauważałabym, i byłoby
mi dobrze,chyba lepiej niż obecnie :((
Takie sobie smutne myślenie
Dużo uśmiechów Ta_

[Gość: m]

a ja chcialam podziekowac wszystkim,ktorzy wczoraj wzieli udzial w "olewczym
podejsciu do walentynek",bo to byl tez swoisty wyraz wrazliwosci a dzieki Wam
ten dzien nie byl dla mnie smutny,wrecz przeciwnie,swietnie sie bawilam i w
iscie poezyjnym nastroju zakoczylam tak przepysznie rozpoczety dzionek.
jeszcze raz WIELKIE THX :)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

[aba^]

A pamietacie moze krolicze futerko ze "Swiata Zofii'? ciekawosc swiata i
wrazliwosc tych, ktorzy siedza na koncach futerka i stepianie wlasnych odczuc,
tych ktorzy siedza cieplutko w nim? Zagluszyli tylko swoja wrazliwosc? chyba
wiec kazdy jest wrzliwy na swoj sposob...

[mak05]

Brawo Aba! Podoba mi się Twój post.
Ta samoocena własnej wrażliwości i postrzeganie jej przez innych to dla mnie
chyba coś najważniejszego.
Jak tak czytam powyższe posty to pojawiają mi się skojarzenia z innymi
pojęciami.
Jest tu sporo o uczuciowości, nadwrażliwości, przewrażliwieniu, emocjonalności,
delikatności, drażliwości, współodczuwaniu, empatii itd.
Pokusiłam się o znalezienie prostej definicji tego wyrażenia. Wcale to nie było
łatwe.
Najprostsza mówi, że wrażliwość to reakcja na wrażenie(stąd pewnie nazwa) i
emocje.
To chyba niesłychanie osobnicze pojęcie.
A czy można ja podzielić na różne rodzaje - np.wrażliwość estetyczna, zmysłowa,
emocjonalna itd? I czy można zmierzyć kto bardziej wrażliwszy od kogoś?
Pozdrówki!!!

[Gość: Toi]

Wiecie co? A ja zawsze w kims, kto chocby nie wiem jak byl zwykle cyniczny, a
kto mowi 'Zobacz jakie tu piekne swiatlo', 'Podoba mi sie to drzewo' dostrzegam
wrazliwosc. Taaak, co z Hannibalem Lecterem sluchajacym muzyki symfonicznej po
popelnieniu morderstwa i innymi nieksiazkowofilmowymi? No coz, pokrecona jest
dusza ludzka.
Pa!

Czy wrazliwosc = dobroc?,

[szary_ptak]

Gość portalu: Toi napisał(a):

> Wiecie co? A ja zawsze w kims, kto chocby nie wiem jak byl zwykle cyniczny, a
> kto mowi 'Zobacz jakie tu piekne swiatlo', 'Podoba mi sie to drzewo' dostrzegam
>
> wrazliwosc. Taaak, co z Hannibalem Lecterem sluchajacym muzyki symfonicznej po
> popelnieniu morderstwa i innymi nieksiazkowofilmowymi? No coz, pokrecona jest
> dusza ludzka.
> Pa!

Tak sobie teraz uzmyslowilam, Toi, ze chyba w tym rzecz?
Jezeli czlowiek wrazliwy to czlowiek dobry, to Hannibal...no wlasnie.
Bo do teraz dla mnie to bylo jednoznaczne. A moze nie powinno?

Pozdrawiam
B.

[Gość: Otryt]

Tak sobie myślę, że wrażliwość musi iść w parze z prawym sumieniem i dobrocią
aby było jakąś wartością. Gdy nie ma dobroci są patologie np płakanie przy
telenowelach. Oficer śledczy, aby odkryć słaby punkt osoby przesłuchiwanej musi
wykazać pewną zbrodniczą wrażliwość aby osiągnąć swój cel. Chyba w "Archipelagu
Gułag" więźniowie bardzo starali się ukryć ten punkt. Gdy to się w końcu
stawało szybko byli złamani. Niektórzy przesłuchujący mieli "niezwykłe
zdolności" w tym względzie.

[Gość: masza]

mak05 napisał(a):


> Ta samoocena własnej wrażliwości i postrzeganie jej przez innych to dla mnie
> chyba coś najważniejszego.

> To chyba niesłychanie osobnicze pojęcie.
I czy można zmierzyć kto bardziej wrażliwszy od kogoś?

No właśnie, zawsze czuję mały niesmak, gdy ktoś twierdzi, że jest wrażliwszy od
innych.
Ta samoocena własnej wrażliwości jest dość zwodnicza. I cudzej również. A
wysokość darowizn nie jest na pewno jej miernikiem, może byc powodowana różnymi
motywcjami, (jak i sam fakt wspierania kogoś) itp.

masza

[Gość: rusałka]

Chciałabym to lekko podsumować bo nie wiem czy Wy tez ale ja widze w Waszych
wypowiedziach rózne rodzaje "wrażliwości"
1) wrażliwość na cudze nieszczęscie - to te portfele, Somalie i płaczący
sąsiedzi ( za to dziękować)
2) wrażliwość na siebie - czyli nadwrażliwość branie wszystkiego do siebie,
wyolbrzymianie i rozdrabnianie wszystkich krytyk i bólu zadanego przez
otoczenie (nad tym płakać)
3) wrażliwość "przyrodnicza" na ptaszki na listki na pszczółki, bardzo piekna
bo pomaga widzieć jasne strony życia (za to dziekować)
4) wrażliwość dziecięca - troche podobna do niewinności lub naiwności, ufna
rozumiejaca świat prosto bez zachamowań reagująca na to co przynosi (kazdemu
życzyć, choć w "dorosłym" życiu to rzadkość, bo cierpienie ból itd tępi ją)
5) wrażliwość "po przeżyciach vol 1 - kiedy to złe przeżycia buduja Twoją
osobowość, wyciagasz z nich wnioski i kwitnie wrażliwość twa
6) wrażliwość "po przeżyciach" vol 2 - kiedy ból stępia niewinność, pozostawia
rany które sie rozpamietuje - wtedy patrz punkt 2, lub kiedy buduje sie
skorupę, wtedy człowiek tez jest wrażliwy ale nie okazuje tego na zewnątrz,
odcina sie jak bajbardziej od świata żeby nie bolało (choć oczywiście i tak
boli)
Myslicie że mozna tak własnie to ująć?
Jesli tak to ciekawe która z wersji miała na mysli autorka wątku

[Gość: Toi]

Wszystko sie laczy i zazebia, rusalko. Jesli jest inaczej, to mamy patologie.
(Oczywiscie nie odmawiam wrazliwosci tym, co akurat nie lubia ptaszkow,
malarstwa, ciekawej brzydoty, drzewa, teatru itp... ;))

[Gość: Janusz_B]

o moje wy sloneczka, zaraz sie wzrusze...
kto ma miekkie serce, ten musi miec twarda dupe.
Wow
Janusz

[ta_mar_ta]

Gość portalu: Janusz_B napisał(a):

> o moje wy sloneczka, zaraz sie wzrusze...
> kto ma miekkie serce, ten musi miec twarda dupe.

Czy to hula odwrotnie? Tzn ci co miękką dupę mają muszą mieć twarde serca?
A więc "miękka dupa" ( dla mnie "miękka dupa" to lękliwość , brak zdolności
podejmowania decyzji, chwiejność emocjonalna...) usprawiedliwiałaby zimne
nieczułe serca?
Tak sobie myślę, że może coś w tym jest, bo tzw. potocznie "źli" ludzie o
nieczułych sercach to z reguły tchórze o "miękkich dupach". Tak przynajmniej mówi
mi moje doświadczenie...
To ja już wolę tych o miękkich sercach a ich dupom nie będę się przyglądać...
Pozdrawiam
Ta_

Posłanie dla Nadwrażliwych

[otryt]

Witajcie!

Wyłowiłem gdzieś w otchłaniach internetu ten wiersz. Autor jest mi nie znany.
Bardzo mi się podoba, a jak Wam?
:-)))



Posłanie dla nadwrażliwych


Bądźcie pozdrowieni, Nadwrażliwi
za waszą czułość w nieczułości świata, za niepewność - wśród jego pewności
za to, że odczuwacie innych tak jak siebie samych zarażając się każdym bólem
za lęk przed światem, jego ślepą pewnością, która nie ma dna
za potrzebę oczyszczania rąk z niewidzialnego nawet brudu ziemi
bądźcie pozdrowieni.

Bądźcie pozdrowieni Nadwrażliwi
za wasz lęk przed absurdem istnienia
i delikatność nie mówienia innym tego, co w nich widzicie
za niezaradność w rzeczach zwykłych i umiejętność obcowania z niezwykłością,
za realizm transcendentalny i brak realizmu życiowego,
za nieprzystosowanie do tego, co jest, a przystosowanie do tego, co być powinno
za to co nieskończone - nieznane - niewypowiedziane ukryte w was.

Bądźcie pozdrowieni Nadwrażliwi
za waszą twórczość i ekstazę
za wasze zachłanne przyjaźnie, miłości i lęk, że miłość mogłaby umrzeć jeszcze
przed wami.

Bądźcie pozdrowieni
za wasze uzdolnienia - nigdy nie wykorzystane - (niedocenianie waszej wielkości
nie pozwoli poznać wielkości tych, co przyjdą po was)
za to, że chcą was zmieniać zamiast naśladować
że jesteście leczeni zamiast leczyć świat
za waszą boską moc niszczoną przez zwierzęcą siłę
za niezwykłość i samotność waszych dróg
bądźcie pozdrowieni Nadwrażliwi.

Pozdrawiam
Otryt

[janusz_b]

halo do wszystkich,
leze chory i mam czas na przeglad watkow i zastanawianie sie..
Byc moze byloby za proste stwierdzenie ze: "jak sie ma miekkie serce to trzeba
miec twarda dupe" za przeproszeniem wszystkich.
Nie chce tu pisac na temat wrazliwosci na muzyke, przyrode itp. tylko na ludzkie
probley i nieszczescia.
Problemem jest to, ze z reguly jak czlowiek jest wrazliwy na ludzkie
nieszczescie to jest to natychmiast wykorzystywane przez tych nieszczesliwych
i zyjacych w nedzy. Przejrzalem sobie moje zdjecia z pobytow w Azji i Afryce
Kolo takiej zmasowanej i przekraczajacej zdolnosci do wchloniecia nedzy i
nieszczescia nie da sie przejsc obojetnie. Tylko powstaje pytanie: co robic ??
Wiesz ze nie jestes w stanie pomoc, co gorzej, nie powinienes bo natychmiast
znajdzie sie tysiac innych potrzebujacych nedzarzy ktorym pomoc nie mozesz
Co robic, jak sie zachowac.. Nie wiem..
Musisz ztwardniec i gonic od siebie te biedne i glodne dzieci i do diabla
z cala ta wrazliwoscia. Budzisz sie zlany potem w nocy i marzysz o powrocie
do Europy gdzie mozesz byc madry, dobry i wrazliwy.
Ach do licha, nie wiem czy warto sie rozpisywac, wiem ze stracilem moja
wrazliwosc a moje serce dla innych, obcych i nie kochanych to kawalek lodu.
pozdrawiam
janusz

[otryt]

Witajcie!

Temat jakoś zamiera , nikt nie podejmuje dyskusji...

Uważam, że wrażliwość jest pięknym, ale trudnym darem, bo może być przyczyną
dużego sukcesu człowieka albo równie dużej klęski. Aby wrażliwość była
błogosławieństwem a nie przekleństwem należy dużo nad nią pracować. Przede
wszystkim nie można chować się w swoich myślach, trzeba wychodzić do ludzi,
pobudzać swoją aktywność – unikać jak ognia bierności, poszukiwać stale czegoś
nowego a nie rozpamiętywać przeszłość Dobry jest sport i aktywność fizyczna.
Konieczna jest dyscyplina wewnętrzna, w tym dyscyplina myśli , tzn. tak
kierować swoim myśleniem, aby nie przynosiło to szkody. Gdy podejmiemy tego
rodzaju pracę mamy dużą szansę, że dokonamy czegoś wielkiego. Gdy pójdziemy w
przeciwną stronę grozi nam narcyzm , a skrajnym przypadku nawet choroba
psychiczna.

I nie jest nigdzie powiedziane, że wrażliwy człowiek to ten jęczący,
skrzywdzony. Ci jeśli się w porę nie podniosą będą odczuwać żal, gorycz,
nienawiść i zawiść – uczucia, które ich wcześniej lub później zniszczą.
Podobnie jest z każdym talentem. Tu znów gorycz lub zawiść albo pozytywne
uczucia i sukces.

Bardzo duże wrażenie zrobiła na mnie postać Wojciecha Gałczyńskiego, teścia
Juliusza Kossaka , który jako jeden z niewielu .przeżył zsyłkę na Syberię. Ci ,
którzy rozczulali się nad sobą, których ponosiła wyobraźnia w której widzieli
swoje zarekwirowane majątki a żony w objęciach innych szybko w tych trudnych
warunkach tracili zmysły a potem życie. Mój bohater był jednocześnie twardy,
mądry, wrażliwy i nowatorski jak na tamte czasy. Pieszo przez kilka miesięcy
wracał do swojego domu. Tylko on jeden zaakceptował Kossaka jako kandydata na
zięcia, środowisko w którym żył uważało to za mezalians. Tolerowano go , gdyż
uważano , że cierpienia , które przeszedł odebrały mu rozum.

Rzuciła mnie przed laty dziewczyna. Bardzo bolało. Wiele takich historii w tych
wątkach. Naturalne w takich sytuacjach są skrajne emocje i szybkie znalezienie
sobie innej dziewczyny. Uważałem, że nie byłem wówczas zdolny do sprawiedliwej
oceny byłej dziewczyny i naszego związku. Ta myśl broniła mnie przed
rozpamiętywaniem. Podjąłem pracę nad sobą i po jakimś czasie zaczęły się
pojawiać efekty: zdobyłem mnóstwo nowych przyjaciół, wśród nich moją przyszłą
żonę, moja średnia ocen na studiach podskoczyła o dwa stopnie w górę, stałem
się bardziej efektywny i zorganizowany, miałem więcej czasu i pieniędzy. Dziś
po latach dziękuję losowi, że mnie to spotkało i spowodowało lawinę
korzystnych zmian w moim życiu.

Film , który dziś wchodzi na ekrany polskich kin „Piękny umysł” też pokazuje
usilną pracę nad swoim talentem i wrażliwością. John Nash - wymitny matematyk
amerykański popada w schizofrenię. Nie potrafi odróżnić rzeczywistości od
swoich majaków. Praca tego człowieka nad sobą i żelazna dyscyplina wewnętrzna
pozwolają pokonać chorobę i jednocześnie odnieść wielki naukowy sukces –
Nagrodę Nobla. Walkę z chorobą prowadziło wielu ludzi, także żona i
przyjaciele. Główna postać tego filmu jest mi bardzo z wielu względów bliska.
Ciekawy jestem czy będzie tak po obejrzeniu filmu , do którego obejrzenie
wszystkich uczestników forum zachęcam.

Rodzą się inne pytania, np. dlaczego mężczyźni ukrywają swoją wrażliwość, czy
dlatego, że nie chcą aby uznano ich za słabych. Janusz w jednym z wątków został
przyłapany na swojej wrażliwości, od której konsekwentnie się odżegnywał.

Chciałbym jeszcze pokazać Wam fragment wiersza Edwarda Stachury, który pracował
nad sobą wyrąbując bieszczadzkie lasy.
Łatwiej może zrozumiemy jak trudno jest się porozumieć ludziom o różnej
wrażliwości


ZYCIE TO JEST TEATR
Zycie to jest teatr - mowisz ciagle, opowiadasz
Maski coraz inne, coraz mylne sie naklada
Zycie to zabawa, zycie to jest taka gra
Przy otwartych i zamknietych drzwiach.
To jest gra!

Zycie to nie teatr ja ci na to odpowiadam
Zycie to nie tylko kolorowa maskarada
Zycie tym straszniejsze i piekniejsze jeszcze jest
Blednie przy nim wszystko. Blednie nawet sama smierc!

Ty i ja - teatry to sa dwa: ty i ja.
Ty? Ty prawdziwej nie uronisz lzy
Ty najwyzej w gore wznosisz brwi
Lecz niezarazliwy jest twoj smiech
Bo ty grasz...

Ja? Caly zbudowany jestem z ran
Dusze na ramieniu ciagle mam
Lecz gdy smieje sie to ze mna tez
Caly swiat!

Dzisiaj bankiet u Artystow,
Ty sie tam wybierasz
Gosci bedzie duzo: nieprzystepna tyraliera.
Tance, alkohole, pewnie flirty beda tez
Potem drzwi otwarte zamnkna się
No i czesc!

Wpadne tam na chwile zanim spuchnie atmosfera
Wodki dwie wypije, potem cicho sie pozbieram
Wyjde na ulice, przy fontannie zmocze leb
Wyjde na przestworza
Przecudowny stworze wiersz...

Ty i ja teatry to sa dwa...

Pozdrawiam wszystkich
Otryt
:-)))