kompleksy nisczą mi życie

[morena_morena]

wiem wiem,powstało juz milion wątków na temat kompleksów. I wszystkie te rady
idź na siłownię, zacznij sie uczyć języka, itp sa już oklepane. TO tak bardzo
łatwo powiedzieć osobie nie dotkniętej tą dolegliwością. BO tak niskie
poczucie własnej wartości jest już chyba chorobą. Mam męża, dzieci, pracę,
jestem zadowolona z tego wszystkiego, czuje sie komfortowo dopóki nie wyjdę
gdzieś z moim połówkiem i innymi znajomymi wieczorem na jaką imprezę. Gdzie
jest cała masa innych, wg,mnie lepszych kobiet, dziewczyn. Obserwuję tylko
mojego faceta na ktora sie patrzy. Jak mi jakaś wpadnie w oko w sensie ze
uważam ja za fajniejsza ode mnie zaraz go obserwuję, i jak tylko zobacze ze
sie jej przygląda żołądek kurczy mi sie do rozmiarów fasolki szparagowej.
Zabawa zmienia sie w koszmar. Mam przystojnego faceta więc jeszcze jak ona
odwzajemni wzrok to mam ochote natychmiast wrócić do domu. I wszystko co robi
od tej chwili mój mąż jest interpretowane na mój (ubzdurany?) sposób. że chce
sie przypodobac takiej takim. Niszczy mnie to uczucie. Nie umiem wyjść, bawic
sie jak inni, wiecznie sie porównuję do innych, potem robie mega sceny
zazdrości ze słowem ROZWÓD włącznie. Wiem, że niejeden facet dał juz by dyla
ale mój mąż jest dla mnie tak mi sie wydaje ze wzgledu na dzieci. Nie jestem
brzydką kobietą, chyba mam powodzenie ale tak strasznie mnie juz męczy ta moja
niepewnośc siebie. Kiedy jesteśmy we dwoje jest super, albo gdziekolwiek
indziej dopóki nie pojawi sie jakaś fajniejsza wg. mnie dziewczyna. Fakt jest
jeden ,że mój facet nie traktuje mnie jak tej swojej jedynej. Juz dawno dawno
temu usłyszałam że jak kobieta ma kompleksy przy jakimś mężczyźnie powinna
wiać natychmiast. To też tak łatwo powiedzieć. UF. Wygadałam się. Pewnie zaraz
posypia sie jaies pogardliwie komentarze ale przyjme na klatę. :)
Pozdrawiam.

[klosowski333]

Nie na klate, tylko na ksztaltna kobieca piers.
Nie wazne, ze o kompleksach bylo juz milion watkow, skoro na swiecie jest prawie
7 miliardow ludzi i kazdy, kto zakonczyl juz etap raczkowania ma jakies
kompleksy, mniejsze lub wieksze.

Co do meritum, to nie mam pojecia co powiedziec. Nie znam Cie ani Twojego meza.
Powtarzanie mezowi slowa "rozwod" jest magicznym przywolywaniem takiego
zdarzenia. Prosisz sie o rozwod, to bedziesz go miala. Pytanie tylko czy pozniej
tego nie pozalujesz.

[morena_morena]

Nie wiem czy rzeczywiście tego już nie chcę. Póki co musze w tym tkwić. Ale
przyjdzie dzień że uwolnie jego od siebie bo na pewno i on tak i ja męczymy sie
w takim układzie. On będzie miał szanse na znalezienie wymarzonej brunetki a ja
znajde faceta który ubóstwia blondynki. Póki co za wiele przeszkód by to
zakonczyc. Naprawde meczy mnie bycie ta gorszą. jetem zmęćzona tymi wiecznymi
podejrzeniami. myle ze nie wyplewie tego uczucia z siebie dopóki z nim bede.
P.S. Bardzo cenie wszystkie twoje wypowiedzi. Są na temat, bez zbędnego
sarkazmu, inteligenty facet z Ciebie :)
Pozdrawiam.

[klosowski333]

Zartujesz? Nie po to pare miesiecy temu zradykalizowalem na tym forum jezyk by
teraz czytac, ze jestem fajny i niesarkastyczny.

[morena_morena]

nie było mnie na tym forum pare miesięcy temu :)
a nie zamierzam szperać żeby zepsuc sobie taki obraz ;)

[annataylor]

dlaczego czujesz się gorsza? skąd to uczucie?
a co dziewczyn na ulicach i imprezach to się nimi nie przejmuj, bo na
jakiej podstawie stwierdzasz, że są lepsze od ciebie? bo mają lepsze
ciuchy, figurę albo ładny kolor włosów?
wydaje mi się, że oceniasz dziewczyny po wyglądzie i zbyt szybko
interpretujesz go na swoją niekorzyć.

to że mąż się oglada za innymi, to jest normalne!!! jest facetem. mój
chłopak też się ogląda, a ja to olewam i nie robię mu awantur, bo nie
ma po co...dodam, że nie jestem jakas super piękność.

może warto popracować nad relacją z mężem? może wysłuchać go, jego
uczuć wobec ciebie i wtedy zdecydować się na rozwód, czego nie życze.

[morena_morena]

nie robiłabym awantur i nie było by całej sprawy gdybym czuła że jestem dla
niego ukochana wymarzoną kobieta. Nie powiem bo nieraz mówi ze mu sie bardzo
podobam ale częściej słyszę ze brunetki sa piekniejsze :) nie mam nic przeciw
brunetkom, ja tez lubie popatrzec na piękne kobiety ale........ nieraz jest
brzydsza kobietka ode mnie ale w sposób w jaki mąz ją traktuje ona nie ma
kompleksów.....a moze dlatego ze ich nie ma mąz ja traktuje tak jak byc
powinno..nie wiem skąd u mnie to wszystko. Nie chcialabym zrzucac winy na
nikogo, na niego,na rodzicow bo to bez sensu ale nie umiem zapanowac nad tym
uczuciem, wyniszczajcym moje zycie i nie tylko moje. skąd się u mnie to
wzięlo??Nie wiem.. od zawsze tak mam i mimo wieku juz dość powaznego nadal
zachowuje sie jak gó...ara.:( I zazdrośc nie sprowadza sie tu tylko do wyglądu....

[againstmyths]

Wybrałaś sobie na męża człowieka który uzewnętrznia twoje własne postrzeganie
siebie.

Podejrzewam że kiedy miałaś do czynienia z mężczyznami którzy lubili cię taką
jaką jesteś, nie byłaś nimi zainteresowana bo ich opinia o tobie nie zgadzała
się z twoją własną i nie sprawiało ci przyjemności przebywanie w ich
towarzystwie. O wiele naturalniej poczułaś się w towarzystwie obecnego męża
którego postrzeganie ciebie było odzwierciedleniem tego co o sobie myślałaś i
nadal myślisz.

Mąż zapewne patrzy w stronę innych kobiet i uśmiecha się do nich bo są
‘bezwysiłkowe’ – ich nie trzeba przekonywać o tym czy są atrakcyjne co nadaje
pewną lekkość i łatwość w tych nic nie znaczących a sprawiających (jemu)
przyjemność spojrzeniach czy wymianach zdań.

Oczekujesz że mąż będzie cię traktował jak wyjątkową kobietę, słusznie, ale on
traktowania ciebie uczy się od ciebie – jak ty się stawiasz nisko przy innych
kobietach, o czym na pewno przekonał się nie raz, on nie będzie spełniał roli
twojego przekonywacza życiowego że jednak jesteś wspaniała.

A czy ty byś chciała podjąć taką rolę w małżeńswie?

Wyobraź sobie że masz męża nieudacznika życiowego – za co sie nie zabierze,
sprawy idą w złym kierunku. Facet nie radzi sobie ze sobą, realizuje swój własny
program życiowy że nic mu się nie udaje i co? Chciałabyś podjąć się misji
życiowej przekonywania go że tak nie jest, że jak będzie chciał to mu się uda,
że potrafi, i być przy nim za każdym razem kiedy on znów nawali?

Twój program życiowy w tej kwestii to: inne kobiety są lepsze ode mnie.

Nie tyle masz kompleksy co tworzysz takie sytuacje (i myśli, interpretacje,
wyobrażenia) które podchodzą pod twój scenariusz życiowy.

Zanim w ogóle się zabierzesz za siebie oddziel swoje własne poczucie własnej
wartości od tej realizacji twojego programu życiowego przez twojego męża: za
każdym razem jak widzisz i czujesz że jemu podobają się inne kobiety czy on
otwarcie o tym mówi zaakceptuj to i zamiast wpadać w znany już sobie schemat
myślenia negatywnego o sobie i o sytuacji, powtarzaj sobie ‘mój mąż uważa że
....’. To i tylko to. Powtarzaj to bez przerwy (zamiast wpadać w spiralę
negatywnych myśli) aż może za 50-tym razem coś w tobie zaskoczy i dotrze do
ciebie że opinia i zachowanie twojego męża jest czymś zewnętrznym, czymś od
czego możesz się oddzielić.

To są jego zachowania i jego opinie. Ty nie musisz z nich korzystać przy
tworzeniu własnej samooceny.

Atrakcyjność jest sprawą subiektywną, jeśli wreszcie dotrze do ciebie że opinie
twojego mężą i twoje nie są jednym (tak szybko się to nie stanie) i możesz
rozejrzeć się wokół za alternatywnymi opiniami (w które uwierzysz); np choć ‘mój
mąż uważa że... (brunetki są ładniejsze itp)’ to ‘mój kolega z pracy myśli że
brunetki są wyjątkowe’.

I kiedy zobaczysz że atrakcyjną możesz być z mężem uważającym cię za tą jedyną
czy nie, zamiast naprawiać męża (i jego obwiniać za potęgowanie kompleksów)
zajmiejsz się pracą nad sobą:

Moim zdaniem tak długo żyjesz ze swoimi kompleksami że jest ci z tym dobrze i
naturalnie. To twoja strefa komfortowa i będzie wymagało troche wysiłku żeby z
niej wyjść na dłużej.

Póki co tylko twój rozum (logika) wie że coś jest nie tak i uważa że coś trzeba
zmienić: rozum wie że jesteś atrakcyjna, przeczytał że kompleksy nie są dobre i
że nie do szczęścia jest nam potrzebna dobra samoocena itd.

A do faktycznej zmiany twojej sytuacji potrzebne jest żeby zaakceptowały ciebie
taką jaką jesteś też twoje ciało, serce i dusza.
Wyobraź sobie że już tak jest, zrób wizualizację siebie kiedy uważasz się za
atrakcyjną i masz partnera (może być twój obecny mąż) który kocha ciebie
dokładnie taką jaką jesteś, w towarzystwie innych kobiet daje ci do zrozumienia
że ty jesteś najważniejsza i najładniejsza itp.

Jeśli masz trudność z wejściem w taką rolę we własnej wyobraźni, w marzeniach
(które są treningiem przed sytuacją które się naprawde zdarzą), widzisz siebie
bardzo mgliście, na bardzo krótko, nic przy tym nie czujesz, to jak ty chcesz w
rzeczywistości funkcjonować bez kompleksów? Żadna operacja, dieta czy zmiana
stylu nie pomoże jak ty nie jesteś ‘w środku’ przygotowana do bycia atrakcyjną,
wartościową kobietą.

Rób wizualizacje tego jak chcesz się czuć tak długo, aż będą one ci sprawiać
przyjemność i naprawdę w wyobraźni wejdziesz w rolę atrakcyjnej, zadowolonej z
siebie kobiety, a twój umysł zadba o pomysły jak, korzystając z dostępnych dla
ciebie środków, zrealizować ten pożądany stan ciała, serca i duszy w rzeczywistości.

[izis212]

Againstmyths, przeczytalam Twój post i niesamowicie mi sie podobal. Chyba zaczne
stosowac, tak na próbe, zeby wyobrazic sobie to uczucie. Tez musze sie
"przeprogramowac":)
Dzieki!!

[malaiczula]

Moj i ja wlasnie sie awanturujemy. Bylismy tylko na zakupach i on
musi, on musi spojrzec na kazda dziewczyne. 3 secundy powiedzialam
mu kiedys, dzis nie mogl oderwac oczu od takiej jednej!!
To boli, to nie sa kompleksy moje, to jakby zdrada.
Nie mam juz ochoty nigdzie z nim wychodzic.

Kiedy mowie mu, ze czuje sie zdradzana, smieje sie, dla nego zdrada
to tylko w lozku.
Nie tylko u Ciebie morena tak sie dzieje, i nie tylko u mnie zapewne.
Ja zaczne to ignorowac, a na pewno redukowac nasze wyjscia, nie mam
juz przyjemnosci.

Nie tylko u Ciebie tak jest, trzymaj sie.

wrzuć fotkę

[fnoll]

tłuszcza oceni, czy warto się Ciebie trzymać, czy łacniej oko na innej zawiesić