Nie potrafię się uczyć

[Gość: Anka]

Mam pewien problem. Chyba od zawsze cierpię na gigantyczną awersję do nauki.
Gdy mam wziąć do ręki podręcznik lub notatkę i zacząć wkuwać, to wymyślam
sobie mnóstwo innych zajęć, żeby tylko tego nie robić. Tak samo jak dziś -
jutro mam ważne kolokwium, obiecałam sobie, że uczę się od 15.00 a jeszcze
nawet nie zaczełam. Jestem teraz na drugim roku studiów, ale w liceum było
identycznie. Jestem dosyć leniwą osobą, ale wydaje mi się, że to nie jedyny
powód. Jeśli chodzi o prace pisemne itp. to jeszcze jest w normie, ale
wkuwanie to dla mnie coś okropnego, wydaje mi się, że chyba od tego uciekam.
Ale dlaczego? Dodam tylko, że nie mam kłopotów z zapamiętywaniem i jeśli już
się zmuszę do nauki to potrafię osiągnąć całkiem niezłe efekty.

[melanie]

Widocznie zle obralas kierunek studiow. Uczusz sie czegos, co cie nie
interesuje.

[Gość: Richelieu*]

może po prostu potrzebujesz na naukę do kolosa 1 dnia, a nie tygodnia. Gdy bicz
boże wisi nad Tobą może wtedy lepiej jest Ci się skupić. Niektórzy tak mają,
np. ja;)

[olt]

hehe, skąd ja to znam...;)
takie udręczenie procesem uczenia się na termin ;)
mi pomagały dwie taktyki:
a) przy _ciekawych_ wykładach - uzupełnianie wiedzy po każdym wykładzie, wybieganie wprzód, a jeśli
się nie dało, to:
b) pochłanianie dużych porcji materiału króciutko przed terminem rozliczenia się, ale dla odsunięcia
uwagi od żmudnego procesu wkuwania - przyjmowałam zasadę, że ja mam komuś (fikcyjnemu)
przedstawić (logicznie i zrozumiale!) ten materiał. wtedy uczucie dyskomfortu z powodu przymusu
'naumienia się' było wyprowadzane w pole ;), bo przekształcało się w krytyczno - systematyzujące
podejście, uprawiane niekiedy z dużym zapamiętaniem ;)

> Jeśli chodzi o prace pisemne itp. to jeszcze jest w normie, ale
> wkuwanie to dla mnie coś okropnego, wydaje mi się, że chyba od tego uciekam.
> Ale dlaczego?

hmm, myślę, że ucieka się (czy też przesuwa do skraju możliwości wykonanie) między innymi od
czynności, po których rezultatach nie oczekuje się nic szczególnego - ani nagrody, ani poziomu
adrenaliny...jedynym chyba sposobem na to, jest świadome spojrzenie na poszczególne przedmioty na
studiach, jako na spójne fragmenty procesu uczenia się, i próba rejestrowania/ogarniania/
systematyzowania tego procesu. tego typu aktywne działania intelektualne, oparte na ciekawości i
zadawaniu pytań, tworzą i utrwalają siatkę pojęciową, w którą łatwiej, z większym poczuciem sensu, i
przez to przyjemniej, można wpasowywać kolejne elementy.
tak sobie myślę ;)

[mskaiq]

Mysle ze to nie jest kwestia lenistwa tylko przelamania sie. Ja przelamuje aby
wyjsc pobiegac, zrobic zakupy, do pracy itp. Jest w nas opozycja ktora nie
przelamana moze spowodowac wiele problemow bo mozemy przestac wykonywac rzeczy
ktore sa niezbednie potrzebne do zycia.
Serdeczne pozdrowienia.

[malvvina]

z taka awersja byc na drugim roku studiow zakrawa na cud.

Osoby mi znane ktore nie lubia i nie potrafia sie uczyc pracuja od 16 roku
zycia.
Gratuluje silnego charateru :-)

[tessa13]

Hallo Anka,

to wprawdzie za późno, ale może pomoże Ci to przyszłości... Wyszukiwanie sobie
innych zajęć jest mir baaaaaaaaardzo dobrze znane z czasów mojego studium;
wszystko - naprawdę wszystko (nawet głupia mucha na ścianie) - było bardziej
interesujące niż leżąca przede mną książka... ;-)

Ale teraz na poważnie... Z tego, co widzę: musisz nauczyć się uczyć, moja
Droga... Powiedzmy, że masz w ciągu dwóch tygodni przepracować 500 stron (jako
przykład). Jak to zrobić?

1.
Rozdzielasz te 500 stron konkretnie - i przede wszystkim realistycznie no i z
sensem - na lekkostrawne "tematyczne kąski", które chcesz przerobić jednym
suwem. Niestety nie napisałaś, co studiujesz, dlatego nie mogę przytoczyć
konkretnego przykładu z Twojego kierunku.

Zalety takiego podziału:

a) to nie jest kilkaset stron (tego dużo ludzi się boi) - to są małe tematyczne
jednostki, które można łatwiej strawić;
b) przy takich małych jednostkach łatwiej jest utrzymać nad nimi kontrolę w
głowie a przede wszystkim (i to jest chyba najważniejsze): jednym czy drugim
drobniutkim kąskiem można się też zająć, jeśli ma się np. pół wolnej godzinki,
zamiast mówić "ach, nie opłaca się teraz zaczynać z nauką"... Rozumiesz, o co
mi chodzi?
c) Czasami jeden jedyny punkt, z którym masz problemy albo którego po prostu w
tym momencie nie możesz pojąć, blokuje Ci całą dalszą naukę... Przy takim
podziale możesz zawsze wrócić do takiego punktu.

2.
Nie wiem jak wyglądają Twoje podręczniki, bruliony, segregatory, itd. Zdarza
się, że właśnie tu pies leży pogrzebany. Jeśli masz Twoje notatki w
segregatorach: podziel tematy przekładkami; rozdziały książek możesz podzielić
kolorowymi świstkami samoprzylepnymi, etc.

Przy większych projektach efektywnie pomaga kartka (wielkości A4), na której
zapisujesz Twój system podziału i na której notujesz czy zaznaczasz
Twoje "kęski" i Twoje osiągnięcia/efekty.

Przykład:

Jeśli piszę książkę, zakładam pięciokolumnową tabelę:

Kolumna 1.: podział książki (rozdziały, podrozdziały, itd.)
Kolumna 2.: haczyk (serduszko, gwiazdka, co chcesz) w momencie, kiedy mam ten
rozdział "na brudno"
Kolumna 3.: ilość znaków
Kolumna 4.: ilość stron
Kolumna 5.: znów haczyk - ale tym razem w chwili, kiedy ten rozdział mam
kompletnie gotowy.

Zaleta tej metody: wiem, co mam jeszcze do zrobienia i widzę, co już zrobiłam.
Nawet jeśli mam coś tylko "na brudno" mogę już narysować haczyk! W ten sposób
motywujesz się sama: "OK, to i to muszę jeszcze zrobić, aaaaaaaaaaaaaaale to
już mam za sobą...".

Zwróć uwagę na REALISTYCZNY - i jak już mówiłam: tematyczny - podział; tzn. nie
tylko liczba stron vs. pozostały czas; to jest taki pseudo-plan "dwa tygodnie
na 500 stron czyli codziennie 35 stron" z którego nic nie wyjdzie, bo sama
sobie robisz za dużo nacisku...

3.
Nie wiem, jakim typem studenta jesteś - jeden potrzebuje absolutnej ciszy,
drugi woli cichą muzykę, trzeci najlepiej uczy się w parku a czwarty potrzebuje
harmideru i uczy się najlepiej w głośnej kawiarni... Ja np. za cholerę nie
mogłam skoncentrować się w bibliotece. No, są po prostu ludzie i ludziska... ;-
)))

Oczywiście: czas nauki to czas nauki; tzn. nikomu nie wolno Ci przeszkadzać
(telefon, rodzice czy rodzeństwo, kochany, itd.) i nie powinnaś nauki
przerywać. Wyjątek: czujesz, że w tej chwili to, czego się uczysz do Ciebie nie
dociera. Wtedy naprawdę jest lepiej zrobić przerwę i bez złego sumienia wyjść
na krótki spacer czy na kawę.

Co dotyczy czasu nauki: jeśli podzieliłaś to wszystko na "lekkotrawne kęski",
możesz - to też już pisałam - też w międzyczasie rzucić na to okiem. Czy rano,
czy w wannie, czy w autobusie, itd., bo to są kamyczki a nie ogromny głaz,
którego się przez cały dzień się boisz jak diabeł święconej wody...

4.
Metody nauki są tak różne jak ludzie... Niektórzy czytają teksty głośno, inni
nagrywają teksty na kasetę (faktem jest, że w ten sposób już przy nagrywaniu
dużo pozostaje w głowie), inni znów rysują obrazki/symbole a ci zupełnie inni z
kolei robią notatki (do "mind mapping" zaraz dojdę). Wypróbuj, czy któraś z
tych metod Ci "leży"...

Powtórka jest zawsze dobra. Rób sobie notatki, ale zapisuj tylko to, co jest
najważniejsze i to w taki sposób, żeby Twój mózg przy powtórce dostał
leciutkiego kopniaka w właściwym kierunku.

Wyżej pisałam o "mind mapping" czyli o "mapach myśli". Zobacz, czy to może jest
coś dla Ciebie (u mnie "mind mapping" działa znakomicie):
www.republika.pl/szybka_nauka/notatki.html
5.
Wydaje się, że to niby drobnostki, ale to jest bardzo ważne! Czujesz się lepiej
i przede wszystkim, możesz się lepiej skoncentrować...

a) Pij podczas nauki dużo wody mineralnej (najlepiej niegazowanej).
b) Odpocznij i odpręż się (koncentracja cierpi, jeśli oczy są zmęczone)! Tu nie
chodzi o trzygodzinną siestę; tu wystarczy np. co godzinę pięć minut przerwy:
wyjdź na balkon i popatrz trochę na zieleń albo połóż się na tapczanie czy na
podłodze i posłuchaj piosenki, która Ci się podoba (ale nie Ozzy Osbourne &
Co., OK?). To dużo daje.
c) Otwórz okno - świeże powietrze jest ważne dla szarych komórek.
d) Odrobina ruchu też dużo daje; nie musisz kilometrami ganiać - "ruchem" przy
nauce może też być kilka minut przeciągania się, parę przysiadów czy ćwiczeń
rozluźniających, itd.
e) Niemieckie przysłowie mówi "Ein leerer Magen studiert nicht gern - ein
voller aber noch weniger" ("pusty żołądek nie lubi studiować - ale przepełny
też nie") - czyli przynajmniej mniej więcej rozsądnie i lekko jedz: owoce
(ważne, żeby Ci poziom cukru w krwi nie opadł -> ograniczenie koncentracji) i
warzywa, orzechy i migdały (witamina B), drób, itd. Winogron czy truskawki albo
pokrojone jabłko można też siedząc nad książkami wsadzić do dzioba, prawda?
f) Kawa i wino? Oczywiście, ale z umiarem i do każdej filiżanki kawy/do każdego
kieliszka wina szklanka wody (kawa wyciąga z organizmu wodę).

Mam nadzieję, że znajdziesz tu tą czy tamtą dobrą radę...

Pozdrawiam

Tessa

[Gość: Anka]

Bardzo dziękuję wszystkim za rady, zaczynam je wypróbowywać (a zbliża się
sesja, więc okazji nie zabraknie;), Tessa - dziękuję za takie uszczególowienie
rozwiązania problemu. Pozdrowienka dla was!