Jak walczyć z perfekcjonizmem?

[mona.blue]

Męczy mnie mój perfekcjonizm, którego do niedawna nawet nie zauważałam. Chciałabym być niemal doskonała we wszystkim, jak coś robię to musi być na tip-top. Niestety to powoduje nadmierny stres, szczególnie w pracy zawodowej tak było. I zbyt duże zmęczenie.
Jak można pozbyć się tego nadmiernego perfekcjonizmu?

nie walczyc, olewac...

[iwona334]

ja - za co sie nie wezme, to spie*dole...
i dobrze mi z tym.

[mona.blue]

iwona334 napisała:

> ja - za co sie nie wezme, to spie*dole...
> i dobrze mi z tym.


No chyba nie wszystko, pracujesz i jakoś z tej pracy cię nie wyrzucają :)

[iwona334]

mona.blue napisała:
> No chyba nie wszystko, pracujesz i jakoś z tej pracy cię nie wyrzucają :)


jasne , ze nie wszystko - bo tak sie nie da.

ale o "dawaniu z siebie wszystkiego" w pracy - mowy nie ma.

robie tylko niezbedne minimum, czy jak wolisz przyzwoita srednia - patrzac uwaznie, by sie nie przepracowac.

dobrowolny, ponadprzecietny wysilek pozostawiam tym, ktorzy chca awansowac :)

[kod_matrixa]

Staraj się wyluzować, nawet na siłę. Perfekcjonizm może doprowadzić do nerwicy natręctw, choć nie musi.

[mona.blue]

kod_matrixa napisał(a):

> Staraj się wyluzować, nawet na siłę. Perfekcjonizm może doprowadzić do nerwicy
> natręctw, choć nie musi.

Dlaczego do nerwicy natręctw? I jak to niby ma się objawiać?

[krytyk2]

juz w latach 30 tych XX w niejaka Karen Horney/psycholog złamany ,he he/ stwierdziła ,że perfekcjonizm jest rodzajem nerwicy.Kolega matrix jest niekonsekwentny :z jednej strony objeżdża psychologię z gory na dół a potem używa jej pojęć ,które przedtem negował i deprecjonował.Syndrom Trumpa

[herakles-one]

To prawda , ale np. Japończycy są wielkimi perfekcjonistami. Wymagania i oczekiwania rodziców co do wyników nauki osiągane przez dzieci są tam dużo większe niż rodziców np. w USA. Jest to jedna z przyczyn, że są tak zestresowanym społeczeństwem.

[krytyk2]

mogę odpowiedzieć na to cytatem z Horney z ksiązki " Neurotyczna osobowość naszych czasów":to co jest statystyczna norma w dzisiejszym spoleczeństwie ,nie jest norma w sensie psychologicznym

[herakles-one]

Znam Horney .

[herakles-one]

Ja to napisałem w tym kontekście, że takimi wymaganiami gdzie np. ocena bardzo dobra jest za mało dobra w oczach rodzica, dziecko dostaje komunikat, że musi się starać jeszcze bardziej by zasłużyć na ich uznanie i akceptację. Inaczej mówiąc przekazują mu ukryty komunikat, że taki jaki jest -nie zasługuje na ich miłość.

[krytyk2]

tak,tak sie tworzy nerwica.Dziecko jest świetnym narzędziem podwyższania sobie przez rodziców wlasnego niskiego poczucia wartości:jest zawsze pod ręka ,bezbronne i głupiutkie.

[mona.blue]

Tak, to może być przyczyną, miałam bardzo wysokie wymagania stawiane w domu. A jeszcze ex lubił mnie za wiele rzeczy krytykować, to się chyba dolozylo, bo przejmowałam się ta krytyka.

[herakles-one]

Wydaje Ci się, że jak będziesz doskonała, to zasłużysz na miłość.

[mona.blue]

herakles-one napisał:

> Wydaje Ci się, że jak będziesz doskonała, to zasłużysz na miłość.

Pewnie tak, i na uznanie. Ale jak się od tego wyzwolić? Starać się dać samej sobie te miłość i uznanie?

[leda16]

mona.blue napisała:
> Pewnie tak, i na uznanie. Ale jak się od tego wyzwolić? Starać się dać samej so
> bie te miłość i uznanie?



Uwierzyć, że jesteś doskonała :) Wówczas perfekcjonizm do niczego nie będzie Ci potrzebny.

[herakles-one]

Leda uwierzyła i rezultaty wszyscy widzimy.

[mona.blue]

leda16 napisała:

> mona.blue napisała:
> > Pewnie tak, i na uznanie. Ale jak się od tego wyzwolić? Starać się dać sa
> mej so
> > bie te miłość i uznanie?
>
>
>
> Uwierzyć, że jesteś doskonała :) Wówczas perfekcjonizm do niczego nie będzie Ci
> potrzebny.
>
Pycha jest jeszcze gorsza ;)
>
>

[herakles-one]

Nie, za potrzebą uznania też się kryje potrzeba miłości.

[herakles-one]

Czasami ktoś zabiega o uznanie, a tak naprawdę chodzi mu o miłość, której nie dostał czy dostał za mało.

[ada_ww]

Mona, Ty pewnie nie zdajesz sobie sprawy, jak z boku wyglada to co piszesz. A wyglada to mniej wiecej jak z dawnych gwiezdnych wojen, gdzie zakochana przeglada sie w oczach portek wykreowanych na supermana pytajac dzejdon, czy jestem dla ciebie wystarczajaco doskonala, dzejson, czy moze powinnam sie dla ciebie poprawic, zeby zasluzyc na twoja milosc i szacunek.

[mona.blue]

Może i masz rację, niestety. Ale akurat perfekcjonizm przeszkadza mi osobiście, bo powoduje nadmierny stres i przeciążenie.

[ada_ww]

A ja Cie spytam Mona, czy Ty masz w ogole wlasne zdanie?
Pytam, bo nic innego tu na forum nie widac, tylko dziekuje Heralkesie, prosze heraklesie, masz racje Heraklesie, poslucham twojej rady Heraklesie. Ty tego sama nie widzisz, ale jak ktos z boku to czyta, to reprezentujesz tu poddancza postawe wobec kogos, kogo profesjonalny psycholog nie chcialby nawet wysmiac, bo szkoda mu bylo czasu. Prezentujesz postawe XVIII wiecznej prowincjonalnej pensjonarki sprzed emancypacji, ktora boi sie jedno zdanie napisac bez konsultacji z tym forumowym blaznem

[mona.blue]

ada_ww napisała:

> A ja Cie spytam Mona, czy Ty masz w ogole wlasne zdanie?
> Pytam, bo nic innego tu na forum nie widac, tylko dziekuje Heralkesie, prosze h
> eraklesie, masz racje Heraklesie, poslucham twojej rady Heraklesie. Ty tego sam
> a nie widzisz, ale jak ktos z boku to czyta, to reprezentujesz tu poddancza pos
> tawe wobec kogos, kogo profesjonalny psycholog nie chcialby nawet wysmiac, bo s
> zkoda mu bylo czasu. Prezentujesz postawe XVIII wiecznej prowincjonalnej pensjo
> narki sprzed emancypacji, ktora boi sie jedno zdanie napisac bez konsultacji z
> tym forumowym blaznem

Jak mi ktoś dobrze radzi to staram się dziękować i słuchać rad. Ale może i masz rację, że za bardzo idealizuje psychologów, za bardzo wierzę we wszystko co mówią i piszą, chociaż ostatnio staram się być bardziej krytyczna. Psychologowie bardzo mi pomogli w wyjściu z moich problemów, stąd może ten mój stosunek do nich i do psychologii. Ale może to też moja zależna osobowość powoduje, że za bardzo ufam tym, których uznaje za autorytety, mam do nich jak to okreslilas zbyt poddancza postawę, nie tylko do psychologow, ale też do osób starszych, do autorytetów. Sama to zauważam ostatnio, ale trudno mi to zmienić.

[ada_ww]

Mona, a jakim to autorytetem jest forumowy Herakles? Jakim to on jest psychologiem?
Pewnie on nawet zawodowczyny nie skonczyl

[mona.blue]

ada_ww napisała:

> Mona, a jakim to autorytetem jest forumowy Herakles? Jakim to on jest psycholog
> iem?
> Pewnie on nawet zawodowczyny nie skonczyl

Zna się na psychologii bardzo dobrze, wg mnie jest psychologiem, nawet psychoterapeuta, bo jego podejście do problemów innych jest psychoterapeutyczne.

[ada_ww]

To, ze czasem robi kopiuj wklej nie oznacza, ze w ogole rozumie slownictwo, ktorego uzywa. Jednak Ty jestes tak zaslepiona, ze Tobie nikt niczego i tak nie wytlumaczy

[ada_ww]

Mowiac juz tak po chlopsku, zeby i on zrozumial, to dalby Ci gowno, a Ty i tak uwierzylabys, ze to miod.

[mona.blue]

ada_ww napisała:

> To, ze czasem robi kopiuj wklej nie oznacza, ze w ogole rozumie slownictwo, kto
> rego uzywa. Jednak Ty jestes tak zaslepiona, ze Tobie nikt niczego i tak nie wy
> tlumaczy

Rozumiem, że możesz go nie lubić, ze dyskutujecie zajadle, ale nie rozumiem, że nie widzisz, że ma psychologiczne zacięcie i służy tu na forum dobrymi radami wobec potrzebujących.

[ada_ww]

Moze zaciecie i ma, ale to wystarcza do tego, zeby byc psychologiem i terapeuta

[mona.blue]

Nie wiem dlaczego uważasz, że nie może być psychologiem, jak sam się przedstawia. A w to, że Leda jest biegłym sądowym to wierzysz?

[leda16]

Ależ to samo życie. Tak się dla Banderasa Melania chirurgicznie poprawiała, aż ją puścił w trąbę i wziął sobie 20 lat młodszą od siebie i 23 lata młodszą od niej. Warto było tyle się nacierpieć?

[ada_ww]

Leda, jakies 2 tygodnie temu w restauracji byla para, facet i kobieta, facet widac bylo, ze taki cham i prostak, ze az w oczy klulo. Zamowili sobie jedzenie- mieso, kartofle i salatka. Ta kobieta jadla sobie zwyczajnie raz kawalek miesa, raz kartofla i przegryzala salatka. Otworzyl morde na nia, "ze je w niewlasciwej kolejnosci, ze najpierw zjada sie to co najdrozsze, czyli mieso. Ona do niego tak - "przepraszam, ale ja bylam tak przyzwyczajona jesc, nastepnym razem bede zwracac uwage na wlasciwa kolejnosc". Noz to jest jakas paranoja.

[nick.jak.nick]

Cham i prostak to pojecie wzgledne. Byc moze wychowal sie w dzungli i musial z tygrysami walczyc o kawalek miesa, ale ty tego nie zrozumiesz. Gowno tez jest relatywne, wiekszosc sie nim brzydzi, jednak sa tacy, ktorym smakuje i ktorych podnieca seksualnie.

[ada_ww]

Nie nalezy relatywizowac istoty czlowieczenstwa, podany przez Ciebie przyklad to nie sa ludzie, lecz zwierzeta i to takiego niskiego gatunku, ktore tylko potrafia mowic ludzkim glosem i nie chodza na 4 lapach. Pies czy kot jak sie za przeproszeniem wysra, to to gowno stara sie zakopac i to w taki sposob, zeby sobie lap nie pobrudzic, a nie zjada, czy dostarcza sobie seksualnej satysfakcji.

[leda16]

To mi przypomniało, jak w dzieciństwie byłam nakłaniana do popijania jedzenia herbatą, mlekiem, kompotem, itp. Strasznie tego nienawidziłam. Lubiłam najpierw zjeść, potem wypić. Ponieważ synowie zachowują się identycznie, podejrzewam, że nawet ta kolejność może być w jakiejś zakodowana w organizmie. No, a ta scenka, to już się w głowie nie mieści. W jakimś Talibanie mieszkasz?

[ada_ww]

Moja babcia tak mnie wlasnie chciala uczyc, zeby przepijac i mialam do wyboru siadle mleko, kompot, herbate i kawe inke. Mialam 6 czy 7 lat, dziadek przynios paczki swieze z piekarni. Jadlam tego paczka pewnie szybo, zanim zdazyl wystygnac i babcia panikowala, ze poparze sobie gardlo, albo ze sie udlawie.

[ada_ww]

Juz bylam duzo starsza, dostalam prace, gdzie bylo daleko, zaprosilam babcie na wakacje na 2 tygodnie. Mialam w lodowce wode mineralna. Babcia zanim zdazylam wstac parzyla kawe w ekspresie i stawiala na stole szklanke z syrpem, zebym zalala ja woda mineralna, bo bylo jej wstyd, ze jak sie obudze, to biore wode a tak pija psy

[ada_ww]

Chyba w tym wszystkim to babcia nauczyla mnie samoakceptacji od dziecka. Chciala nazwac mnie po turecku Aduna, ale w lisie imion bylo Adriana i tak zostalo.

[mona.blue]

Zazdroszcze Wam, ja nie znalam praktycznie mich babć i dziadków, że strony mamy babcia i dziadek umarli przed moim urodzeniem, a że strony taty mieszkali za granicą, zresztą dziadek zmarł jak miałam chyba z roczek, a babcie widziałam chyba dwa razy w życiu, z tego powodu, że wybrali wolność na wrogim Zachodzie były problemy z uzyskaniem paszportu. Ale babcia przysylala zawsze wspaniałe paczki z czekoladą i fajnymi ciuchami.

[mona.blue]

Ada, a Ty nie starasz się doskonalić? Ja uważam, że samodoskonalenie, pozbywanie się wad jest dobre.

[ada_ww]

mona.blue napisała:

> Ada, a Ty nie starasz się doskonalić? Ja uważam, że samodoskonalenie, pozbywani
> e się wad jest dobre.
>
W czym konkretnie, bo doskonalic sie jest to pojecie bardzo ogledne

[mona.blue]

2ada_ww napisała:

> mona.blue napisała:
>
> > Ada, a Ty nie starasz się doskonalić? Ja uważam, że samodoskonalenie, poz
> bywani
> > e się wad jest dobre.
> >
> W czym konkretnie, bo doskonalic sie jest to pojecie bardzo ogledne

Chodzi mi o doskonalenie swojego charakteru, pozbywanie się wad, samorealizację.

[ada_ww]

Charakter mam jaki mam, akceptuje to, ze mam wady wg amerykanskiego "nobodys perfect", a samorealizacja tez dla kazdego co innego znaczy.

[mona.blue]

ada_ww napisała:

> Charakter mam jaki mam, akceptuje to, ze mam wady wg amerykanskiego "nobodys pe
> rfect", a samorealizacja tez dla kazdego co innego znaczy.

A co dla Ciebie znaczy?

[ada_ww]

Ty nie rozumiesz chyba jednego Mona, ja nie chce sie zmieniac, jestem jaka jestem, charakter mam jaki mam, a ze np. Herakles sie do mnie przypier papier, to nie moj problem.

[ada_ww]

Poza tym, ja nie jestem tu na forum z potrzeb terapeutycznych. Ja przychodze tu wymienic poglady, podyskutowac, nawet poklocic sie, nie szukac rad. Takie jest poza tym przeznaczenie forum- jest to miejsce do dyskusji

[mona.blue]

ada_ww napisała:

> Poza tym, ja nie jestem tu na forum z potrzeb terapeutycznych. Ja przychodze tu
> wymienic poglady, podyskutowac, nawet poklocic sie, nie szukac rad. Takie jest
> poza tym przeznaczenie forum- jest to miejsce do dyskusji

Ale dla mnie np. spełnia potrzeby terapeutyczne, dużo się tu dowiedzialam i o psychice ogólnie i o sobie samej.

[leda16]

No trudno Ada, żebyś jeszcze cudze sfrustrowane ego chciała leczyć swoim kosztem :)

[mona.blue]

ada_ww napisała:

> Ty nie rozumiesz chyba jednego Mona, ja nie chce sie zmieniac, jestem jaka jest
> em, charakter mam jaki mam, a ze np. Herakles sie do mnie przypier papier, to n
> ie moj problem.


Można siebie akceptować, ale zarazem widzieć swoje wady i chcieć je zmiemiać, nie koniecznie dlatego, że ktoś nas krytykuje.

[leda16]

Rozumiem doskonalić się zawodowo , doskonalić swój wygląd przez odpowiedni ubiór i makijaż, doskonalić swoje umiejętności kulinarne. Ale doskonalić swój charakter? O, co to, to nie ! To jest contradicto in adiekto. Albo godzisz się z tym, że nie jesteś ideałem i nigdy nim nie będziesz, albo wpadasz w obsesję. Poza tym, charakteru nie da się w pewnym wieku zmienić a wady? To nie jest tak, że człowiek z wiekiem staje się lepszy, wręcz przeciwnie - starzeje się, a komórki mózgowe lawinowo zdychają zwłaszcza, gdy od początku było ich mniej i gorszej jakości. Nie ma człowieka bez wad. Więc ja lubię siebie taką, jaka jestem, a jak komuś nie pasuje, niech idzie w swoją stronę. Bez wstydu napiszę, że jestem sybarytą. Wolę sobie ułatwiać życie, niż utrudniać.

[mona.blue]

leda16 napisała:

> Rozumiem doskonalić się zawodowo , doskonalić swój wygląd przez odpowiedni ubió
> r i makijaż, doskonalić swoje umiejętności kulinarne. Ale doskonalić swój char
> akter?

Te rzeczy też, ale przede wszystkim swój charakter. Zdobywać cnoty, a pozbywać się wad, a w zasadzie prosić Boga o to, obserwować innych i się nawracać.

O, co to, to nie ! To jest contradicto in adiekto. Albo godzisz się z ty
> m, że nie jesteś ideałem i nigdy nim nie będziesz, albo wpadasz w obsesję.

To podobnie z kompetencjami o których pisalas, albo godzisz się, że umiesz gotować jak umiesz, że masz kompetencje jakie masz albo to doskonalisz.

Poza
> tym, charakteru nie da się w pewnym wieku zmienić a wady? To nie jest tak, że
> człowiek z wiekiem staje się lepszy, wręcz przeciwnie - starzeje się, a komórk
> i mózgowe lawinowo zdychają zwłaszcza, gdy od początku było ich mniej i gorszej
> jakości. Nie ma człowieka bez wad.

Może nie ma człowieka bez wad, ale ja takie przynajmniej dwie osoby znam :) I to jedna już wiekowa. I nie prawda, że z wiekiem jest gorzej, może być lepiej, jeżeli człowiek się nawraca i Bóg go przemienia w nowego człowieka.

Więc ja lubię siebie taką, jaka jestem, a jak komuś nie pasuje, niech idzie w swoją stronę. Bez wstydu napiszę, że jestem sybarytą. Wolę sobie ułatwiać życie, niż utrudniać.
>
Leda, ja odkrywam w sobie wobec Ciebie pokłady tolerancji w przeciwieństwie do tego, co było kiedyś tu na forum, ale jednak widzę rzeczy, które moglabys w sobie zmienić :)

[leda16]

mona.blue napisała:
> Te rzeczy też, ale przede wszystkim swój charakter. Zdobywać cnoty, a pozbywać
> się wad, a w zasadzie prosić Boga o to, obserwować innych i się nawracać.

To nie jest podejście sybaryty lecz średniowiecznego mnicha. Takiego, jak go znamy z literatury i filmów. Piękny wizerunek mnicha kreśli Umberto Eco w "Imieniu Róży". Taki na wskroś religijny. Czytałaś? Mnie to nie pasuje. Zwłaszcza, iż wyznaję zasadę, że Bóg dba o tych, którzy umieją zadbać o siebie. Dbać, to w moim pojęciu absolutnie nie znaczy " kochać siebie". Ten termin, wywodzący się z psychoanalitycznego bełkotu, jest usprawiedliwieniem prymitywnego egoizmu.


> To podobnie z kompetencjami o których pisalas, albo godzisz się, że umiesz goto
> wać jak umiesz, że masz kompetencje jakie masz albo to doskonalisz.


A tam, żadnych nie mam :) - biorę książkę kucharską albo przepis od koleżanki z pracy i już. Tu dygresja tematyczna - najlepsze ciasta robią salowe, najgorsze - lekarki. Jak rodzina chwali, to ok. Ostatnio piekłam synowi na urodziny ciasto do pracy. Ciasto zawsze się udawało a teraz kompletna porażka i nie wiadomo, dlaczego. Znacznie łatwiej zawodowo się doskonalić. Jedziesz na kurs, dostajesz papier, wiesz więcej. Efekty są wymierne. Doskonalić się dla samej idei doskonalenia to nie moja bajka.


>
> Może nie ma człowieka bez wad, ale ja takie przynajmniej dwie osoby znam :) I
> to jedna już wiekowa.


Mądrość okupiona zmarszczkami i chorobami wieku starczego też mi nie imponuje. I czy to jest właśnie mądrość a nie takie swoiste wyciszenie, refleksyjność, łagodność i dystans do życia, jaki zyskuje się w późnych latach? Nie chciałabym być taka, wydawałoby mi się, że kroczę drogą bez powrotu, ku śmierci.


I nie prawda, że z wiekiem jest gorzej, może być lepiej,
> jeżeli człowiek się nawraca i Bóg go przemienia w nowego człowieka.


No tak, jesteś religijna, to wiele wyjaśnia w Twojej postawie.


> Leda, ja odkrywam w sobie wobec Ciebie pokłady tolerancji w przeciwieństwie do
> tego, co było kiedyś tu na forum, ale jednak widzę rzeczy, które moglabys w sob
> ie zmienić :)


Tolerancji? A po co Ci ona? Jednak z ciekawością przeczytam, co nadaje się do zmiany, bo od wczoraj jestem w radosnym nastroju. Przyszła kasa za parę zleceń, w sumie niedużo, 1000 zł. 350 wydałam na wystrzałowe ciuchy, 149 na ...niestety tylko wodę kolońską. Wróciłam do domu z połową gotówki i lekkimi wyrzutami sumienia. A dzisiaj patrzę na maila - jest oferta pracy w mojej branży. Dzwonię, pytam, kiedy mogę zacząć i słyszę - od wczoraj :) Koniec końców, idę tam w czwartek swoją gębę pokazać i od razu zasiąść do roboty. Pół dnia uprawnień szukałam, bo od 3 lat mieszkamy w innym, maleńkim mieście, a syn nas pakował. Wiedział tylko, gdzie mój dyplom leży a uprawnienia...św. Antoni znalazł :) . Z wyrzutów sumienia nic nie zostało.

sugerujesz, ze...

[iwona334]

leda16 napisała:
... prymitywnego egoizmu.


sugerujesz, ze istnieje tez "nieprymitywny egoizm" ?

to moze ten "zdrowy" ?

[mona.blue]

leda16 napisała:

>
> To nie jest podejście sybaryty lecz średniowiecznego mnicha.

Podobno czasem nasza wspólnotę określa się mianem 'świeckiego zakonu' :)

Takiego, jak go znamy z literatury i filmów. Piękny wizerunek mnicha kreśli Umberto Eco w "Imieniu Róży". Taki na wskroś religijny. Czytałaś?

Kiedyś, ale dawno temu ogladałam film.

Mnie to nie pasuje. Zwłaszcza, iż wyznaję zasadę, że Bóg dba o tych, którzy umieją zadbać o siebie. Dbać, to w moim pojęciu absolutnie nie znaczy " kochać siebie".

A co dla Ciebie znaczy dbać o siebie?

Ten termin, wywodzący się z psychoanalitycznego bełkotu, jest usprawiedliwieniem prymitywnego egoizmu.
>
Niekoniecznie, miłość do siebie jest naturalna, nawet w Biblii jest 'Kochaj bliźniego jak siebie samego', czyli istnieje ta miłość własna, tylko nie należy zapominać też o potrzebach innych.
>
> A tam, żadnych nie mam :) - biorę książkę kucharską albo przepis od koleżanki
> z pracy i już. Tu dygresja tematyczna - najlepsze ciasta robią salowe, najgorsz
> e - lekarki.

Toby się zgadzało z moim doświadczeniem :)

Doskonalić się dla samej idei doskonalenia to nie moja bajka.
>
Wydaj mi się, że warto.
> >

>
> Mądrość okupiona zmarszczkami i chorobami wieku starczego też mi nie imponuje.
> I czy to jest właśnie mądrość a nie takie swoiste wyciszenie, refleksyjność, ła
> godność i dystans do życia, jaki zyskuje się w późnych latach? Nie chciałabym b
> yć taka, wydawałoby mi się, że kroczę drogą bez powrotu, ku śmierci.

A mi się podoba ta łagodność i dystans. Poza tym droga do śmierci nie jest droga donikad, tylko droga do Boga, do czyśćca i nieba.

>
>
> > Leda, ja odkrywam w sobie wobec Ciebie pokłady tolerancji w przeciwieństw
> ie do
> > tego, co było kiedyś tu na forum, ale jednak widzę rzeczy, które moglabys
> w sob
> > ie zmienić :)
>
>
> Tolerancji? A po co Ci ona? Jednak z ciekawością przeczytam, co nadaje się do z
> miany, bo od wczoraj jestem w radosnym nastroju.

Wydaje mi się, że jesteś często zbyt surowa, osądzająca i wtedy (nie zawsze) brak Ci zrozumienia i współczucia dla cudzych problemów.

>
>

[krytyk2]

po prostu walczyć.Codziennie ,co chwilę powtarzac sobie-gdy usłyszysz głos w sobie "zrobie to jeszcze lepiej"-jestem dobra ,robie to wystarczajaco dobrze,jest ok,jest dobrze,jest dobrze ,jest dobrze...

[mona.blue]

Pewnie tak, ale dziś znów się na perfekcjonizm zalapalam po fakcie. Miałam wygłosić kilka zdań przed wspólnota, przede mną przemawiała koleżanka, która podziwiam za łatwość przemawiania i znów sobie pomyślałam, że to co ja mam powiedzieć jest słabsze, gorsze, zamiast że jest wystarczająco dobre.
Nie mówiąc o tym jak ostatnio mylam okna na działce koleżanki, ona mi powiedziała, że za dokładnie to robię, że za dużo pracy w to wkładam, a ja musiałam doczyscic każda najmniejsza plamke.

[krytyk2]

ta walka jest całodziennym obowiązkiem -bo tez tendencja perfekcjonistyczna jest w nas obecna stale/skoro już ja mamy/. Wygrane codzienne małe potyczki,prowadzą do dużych zwycięstw-tak jak w podanym przez Ciebie przykładzie.Gdy nie zauważamy cichych podstępnych ruchów-nie jesteśmy zdolni do odparcia "głośnych" ataków

[mona.blue]

krytyk2 napisał:

> po prostu walczyć.Codziennie ,co chwilę powtarzac sobie-gdy usłyszysz głos w so
> bie "zrobie to jeszcze lepiej"-jestem dobra ,robie to wystarczajaco dobrze,jest
> ok,jest dobrze,jest dobrze ,jest dobrze...
>
Dzięki, będę walczyć.

[leda16]

Jednak czasami zaangażowania w jakąś czynność nie można nazwać perfekcjonizmem. Np. źle się czuję w zabałaganionym domu i nie potrafię się zrelaksować ani zjeść w takich warunkach. Czyli dyskomfort ze sprzątania powoduje dobre samopoczucie po sprzątaniu. A niechęć do spożycia śniadania w brudnej kuchni przeważa nad niechęcią do sprzątania.

to wszystko kwestia priorytetow...

[iwona334]

leda16 napisała:
A niechęć do spożycia śniadania w brudnej kuchni przeważa nad niechęcią do sprzątania.


jak sie ciesze , ze mam odwrotnie...

[milamala]

Mnie pomogly warsztaty w miejscowym domu kultury. Nigdy nie zajmowalam sie sztuka, bo nie potrafilam tego robic perfekcyjnie. A wtedy odkrylam, ze moge cos fajnego zrobic nieperfekcyjnie i zostac "prymitywistka" i tez jest fajnie, a nawet fajniej. Uwalniajace uczucie.

[mona.blue]

Tu ciekawy wywiad na temat perfekjonizmu ijego terapii z Eichelbergerem z WO

www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/7,158669,23692367,100-procent-to-juz-jest-porazka-perfekcjonista-wszystko-mierzy.html