Przebaczanie

[mona.blue]

Łatwo czy trudno wam przychodzi przebaczanie? Takich poważniejszych spraw?

[afq]

jeśli jest co przebaczać to znaczy że się poniosło jakąś stratę
jeśli się nie umie ze stratą pogodzić to i o przebaczenie będzie trudno
wtedy się żyje z frustracją która niczego dobrego nie niesie
a już na pewno nie pozwala pójść dalej, to trzyma w miejscu które jest przeszłością i to kiepską
zrozumiałem to, wole iść dalej, przebaczam
ale to nie znaczy że niczego kompletnie po przebaczeniu nie zmieniam

[afq]

...przy czym
niezależnie od tego jak złe dla mnie jest żyć jakąś zadrą
lepiej rozumiem to czym się ktoś może kierować w różnych sytuacjach
i że mało kiedy coś jest celowane przeciwko mnie
częściej się jest "przypadkową ofiarą" cudzych porywów

[afq]

bliżej mi do współczucia niż do złości, obrazy
co z kolei nie znaczy że jestem bezbronny

[afq]

może nie zagmatwałem :-)

[mona.blue]

afq napisał:

> może nie zagmatwałem :-)
>
nie :)

[mona.blue]

Mi bliżej do urazy, może właśnie dlatego, że nie wiem jak się obronić.

[mona.blue]

A jeżeli sytuacja jest taka, że trzeba wciąż na nowo przebaczać, może nie takie poważne sprawy, ale uciążliwe?

[afq]

mona.blue napisała:

> A jeżeli sytuacja jest taka, że trzeba wciąż na nowo przebaczać, może nie takie
> poważne sprawy, ale uciążliwe?

po co kontynuować taką relację?
w której co chwila ponosisz stratę

[afq]

bo przebaczenie nie wymaga byś dalej tkwiła w czymś co cie zjada
przebaczenie nie oznacza że masz dalej nie dbać o siebie

[yadaxad]

Może trzeba, jeśli Mony problem dotyczy rodziców. Ale jeśli to uciążliwe, to dotyczy zapewne irytacji, bo przebaczanie ma większy ciężar gatunkowy i trzeba w to angażować przebaczanie, jeśli to zachowanie wywołuje asocjacje z przeszłością.

[mona.blue]

Faktycznie dotyczy to rodziców. I może nie tyle co uciążliwe, co raniace. I faktycznie też dlatego, że przywołuje przeszłość.

[mona.blue]

Faktycznie, jeżeli jest cos do przebaczania to zaistniała strata, ale pogodzić się z poważną strata jest trudno. Kolejna zagwozdka :(

[trust21]

mona.blue napisała:

> Łatwo czy trudno wam przychodzi przebaczanie? Takich poważniejszych spraw?


To wszystko zależy od konkretnej sprawy. Są takie sprawy, których przebaczać się nie powinno.

[yadaxad]

Gdyby w przebaczaniu chodziło o totalne olewanie złych czynów, a ewangelia mówi przebacz zawsze, bo przebacz siedemdziesiąt siedem razy jest symbolicznym zawsze, cała reszta reguł i konsekwencji kary nie miała by sensu. Przebaczenie dotyczy własnego wnętrza, nie deformowania się nienawiścią i kierowania potrzebą zemsty, które prowadzą do wpadania w pętlę rozpowszechniania zła. A nie ma nic wspólnego z nie przeciwstawianiem złym czynom, bo obojętność wobec zła też nie jest polecana.

[mona.blue]

yadaxad napisał(a):

> Gdyby w przebaczaniu chodziło o totalne olewanie złych czynów, a ewangelia mówi
> przebacz zawsze, bo przebacz siedemdziesiąt siedem razy jest symbolicznym zaws
> ze, cała reszta reguł i konsekwencji kary nie miała by sensu. Przebaczenie doty
> czy własnego wnętrza, nie deformowania się nienawiścią i kierowania potrzebą ze
> msty, które prowadzą do wpadania w pętlę rozpowszechniania zła. A nie ma nic ws
> pólnego z nie przeciwstawianiem złym czynom, bo obojętność wobec zła też nie je
> st polecana.

W punkt to ujelas, Yadaxad.

[mona.blue]

Jest jeszcze problem osadzania osoby, która nas krzywdzi. Taki osad pełen złych uczuć i myśli jest z kolei krzywda, która my wyrządzamy tej osobie, nawet jeżeli ona o tym nie wie.

[afq]

mona
kurcze

kiedy ty zaczniesz choć trochę myśleć o sobie

[afq]

kochaj blizniego
czcij matke i ojca

ale czy gdzies jest powiedziane ze bardziej niz siebie?

[mona.blue]

No tak, ale właśnie mam problem, bo jest powiedziane w Ewangelii przebaczam 77 razy, czyli zawsze. A takie osadzanie innych to postawa podtrzymywania urazy, a więc nieprzebaczenia.

[yadaxad]

To nie osądzaj, tylko oceniaj. Na tym, że zdajesz sobie sprawę jaki ktoś jest, nie ma nic złego. Przeciwnie, przestajesz oczekiwać od niego rzeczy do których po prostu nie jest zdolny . Oczekiwania nie do spełnienia rodzą złość i pretensję.

[afq]

yadaxad napisał(a):

> Oczekiwania nie do spełnienia rodzą złość i pretensję.

Amen
A oczekiwania są twoje. Zmień je Mona
I zadbaj o siebie i swój dobrostan. Zrób wszystko czego do tego potrzeba.

[mona.blue]

afq napisał:

> yadaxad napisał(a):
>
> > Oczekiwania nie do spełnienia rodzą złość i pretensję.
>
> Amen
> A oczekiwania są twoje. Zmień je Mona
> I zadbaj o siebie i swój dobrostan. Zrób wszystko czego do tego potrzeba.
>
Tak, już zmieniam, bez sensu jest oczekiwać czegoś niemożliwego i faktycznie rodzi to złość. A tak można złapać ten dystans.
>
>

[mona.blue]

Nie do końca właśnie wyczuwam różnice pomiędzy osadem a ocena.

[astroblaster]

To może oddziel sytuacje od ludzi.

[yadaxad]

Osądzasz według zaspokojenia swoich wymagań, oceniasz według możliwości ocenianego.

[mona.blue]

yadaxad napisał(a):

> Osądzasz według zaspokojenia swoich wymagań, oceniasz według możliwości ocenia
> nego.

Dzięki.

[mona.blue]

afq napisał:

> kochaj blizniego
> czcij matke i ojca
>
> ale czy gdzies jest powiedziane ze bardziej niz siebie?
>
Fakt, kochaj bliźniego swego jak siebie samego.

[mona.blue]

Mam wrażenie, że za dużo myślę o sobie.

A to, o czym napisałam w powyższym poście to takie jest podejście w mojej wspólnocie.

[afq]

Powtórzę.
Przebaczaj zawsze. To da się zrobić pod pewnym jasnym warunkiem

Ale też równocześnie dbaj o siebie
Nie mniej niż dbasz o dobre samopoczucie oprawcy.

Przemysl to

[afq]

Bo po co ma być przebaczenie i dalsze wystawianie siebie na strzały.
O siebie tak dbasz? Czy o komfort kogoś kto cię skopał i skopie znowu

[yadaxad]

Bo Mona myśli, że przebaczenie jest jakimś ciepłym uczuciem, którym musi zło w człowieku traktować. A to jest zdobycie się na dystans.

[afq]

To tylko brak złości czy bólu
A nie przypływ milosci

[jakby]

Myślimy, że inni żyją po swojemu, bo nie mają presji, bo najbliżsi akceptują ich wybory, bo mają więcej niż my odwagi, bo mają lepsze warunki ekonomiczne dające niezależność czy bezpieczeństwo finansowe. A to kolejna iluzja. To coś, co trzeba rozpuścić w swojej głowie. Lęki, przywiązanie, nadmierne poczucie odpowiedzialności za cudze uczucia, a może po prostu te/tego iluzje. Może to jest jakiś wgrany od pokoleń schemat działania. Dla zracjonalizowania czegoś, co jest poza naszym zrozumieniem tłumaczymy go właśnie lękami, nadmierną odpowiedzialnością. Ktoś może go w końcu przerwie.

Pamiętam mona, że twoi bliscy nie akceptują twojego związku. Moi nie zaakceptują, że się rozpadnie. Ale mam czas, by się na to przygotować. Oboje tego chcemy. Udało się porozmawiać. Są dzieci.

[mona.blue]

Tak jedno mi przyszło na myśl z wcześniejszych Twoich postów, czy nie podchodzisz zbyt idealistycznie do tego, jaki związek 'powinien być?

[yadaxad]

Nie zdziwiła bym się, gdyby ta deklaracja za tydzień nie była aktualna.