Hiper empatia

[quility]

Czy ktoś z Was zetknął się u siebie lub u innej osoby ze zjawiskiem hiper empatii, która na wieść o ogromnym nieszczęściu innej osoby (znajomej) doznaje szoku psychicznego a w konsekwencji objawów zbliżonych do PTSD/zaburzeń depresyjnych.

Osoba dotknięta tą sytuacją już w przeszłości miała podobny kryzys psychiczny wywołany nieszczęściem kogoś znajomego-lubianej osoby ale nie z najbliższego kręgu i nawet to nieszczęście nie było z tych ostatecznych.

W internecie obcojęzycznym jest dużo informacji o syndromie hiper empatii jako zaburzeniu mającym podłoże neurologiczne/genetyczne. U nas niewiele wzmianek na ten temat, łączy się to z osobami wysoko wrażliwymi i tyle ale co innego jest bardzo przeżywać nieszczęścia innych a co innego rozpadać się na kawałki z chęcią unicestwienia się włącznie.
Macie jakieś doświadczenia z podobnymi sytuacjami?

[afq]

coś tam słyszałem
przy autyzmie tak troche jest?

generalnie niezdrowe to

[quility]

Wczoraj znalazłam pracę naukową polskiej autorki, że to mutacja genów w 12.chromosomie, która z kolei wpływa na mechanizm neuroprzekaźnikowy tak, że nie wyhamowują się impulsy w mózgu do struktur odpowiadających za empatię.

Kiedy widzimy, że ktoś przy nas skaleczył się nożem, mamy takie bardzo nieprzyjemne uczucie w środku, normalnie to tylko chwila a u takiej osoby z hiperempatią to trwa "wieki".

To podobno rzadkie. Dzięki za trop o autyzmie, poszukam jak sobie z tym radzą? A może ktoś z Was zetknął się z tym problemem u osoby w spektrum, albo sam miewa takie stany?

Mój empata jest na terapii CBT, psycholog traktuje to jak traumę choć wydarzenie traumatyzujące doświadczył niejako "z drugiej ręki", leki uspokajające przeciwlękowe także pomagają.

[cpun-i-narkoman]

Piszesz o objawach podobnych do ptsd. A to nie jest dokładnie ptsd?

[quility]

Tak, finalnie to PTSD.

Chodzi o źródło traumy, w 99proc. przypadków to jednak dotyczy sytuacji kiedy nam samym lub bliskim coś złego się dzieje, lub naocznie jesteśmy świadkiem strasznego wydarzenia.

Źródło traumy w tym przypadku dotyczy dalszego otoczenia (krąg znajomych), osoba ta nie może także oglądać filmów, w których wyrządzane jest zło (szczególnie filmy o porwaniach dzieci), nie może mieć kontaktu z chorymi dziećmi (pokrzywdzonymi przez los).

[cpun-i-narkoman]

No nie! Nie!

Mam hipotezę, ale to hipoteza amatora. Więc uważaj. Pod rozwagę ino ino.

Osoba kłamie, może nieświadomie że to czyjeś zdarzenie, bo wyparła wlasne inicjujące

[cpun-i-narkoman]

I przez przeżywanie czyjegoś przezywa swoje bo ono się pcha ale osoba by nie zniosła jako główny bohater więc robi to przez czyjeś doświadczenie.

Nie wiem, czy to zrozumiałe 🤷‍♂️
Ale rozważyłbym something like that

[quility]

Ciekawa koncepcja. Też jest to możliwe tyle że akurat wydarzenie było faktem ale to niczego nie wyklucza tzn można wykorzystać cierpienie innych jako okazję do odtworzenia traum własnych. Takich tropów szukają na terapii.

[hrasier_2]

quility napisał(a):

> Czy ktoś z Was zetknął się u siebie lub u innej osoby ze zjawiskiem hiper empat
> ii, która na wieść o ogromnym nieszczęściu innej osoby (znajomej) doznaje szoku
> psychicznego a w konsekwencji objawów zbliżonych do PTSD/zaburzeń depresyjnych
> .
>
> Osoba dotknięta tą sytuacją już w przeszłości miała podobny kryzys psychiczny w
> ywołany nieszczęściem kogoś znajomego-lubianej osoby ale nie z najbliższego krę
> gu i nawet to nieszczęście nie było z tych ostatecznych.
>
> W internecie obcojęzycznym jest dużo informacji o syndromie hiper empatii jako
> zaburzeniu mającym podłoże neurologiczne/genetyczne. U nas niewiele wzmianek na
> ten temat, łączy się to z osobami wysoko wrażliwymi i tyle ale co innego jest
> bardzo przeżywać nieszczęścia innych a co innego rozpadać się na kawałki z chęc
> ią unicestwienia się włącznie.
> Macie jakieś doświadczenia z podobnymi sytuacjami?
>
> Tak można cierpieć jak druga osoba cierpi i nawet przeżywać więcej niż ona. To nie są jakieś poszczególne przypadki i nie widzę w tym nic szczególnego. Tak niektórzy mają.