Chciałem być marynarzem 😆

[brightsun]

A serio to mnie dziś wysypano kim chciałem być jako dzieciak. I się zaczęły rady specjalistów- to czemu nie zostałeś. Ja- bo nie dotarłem nigdy do Kalifornii i tu mądrość kolejna specjalistów - maila do nich wyślij. 😆

No więc ja miałem robić w Pixarze 😆

W sumie mógłbym powiedzieć tak daleko i tak blisko, bo bez Pixara trochę w pewnym momencie nadziabałem Chudych, Buzzow i Jessich 😆

A Wy? Kim chcieliście i co dziś myślicie? Rzeczywistość przerosła oczekiwania czy odwrotnie?

[mona.blue]

Jako dzieciak nie miałam.takich przemyśleń, kim chciałabym być.

Nawet idąc na studia miałam spora zagwozdke co wybrać, myślałam o psychologii, ale nie jestem uzdolniona humanistka, więc chyba dobrze, że nie wybrałam tego kierunku, nie mówiąc o.tym, że w moich czasach baaardzo trudno było się na ten wydział dostac, a prywatnych uczelni nie było.
Wybrałam kierunek, który skończył mój ojciec, elektronikę. Wiem że to brzmi dziwnie, ale patrząc na dziewczyny, które były że mną w grupie (raptem 3 nas były) i moja przyjaciółkę, to wszystkie poszłyśmy w ślady ojców. Teraz się dziwię, jak mogłam wytrzymać na tych studiach, to kometnie nie dla mnie było, chociaż szło mi dobrze. Powinnam była przenieść się na informatykę (to zresztą była jedna ze specjalizacji), ale wtedy kompletnie nie rozeznawalam, co mnie tak naprawdę interesuje.

A i tak pracowałam jako informatyk, jak widać co miało być to było. I to było ok, fajna i ciekawa.praca, jedyny minus, że bywała stresująca.

Sorry, trochę obok tematu, ale jako dzieciak nie myślałam o.przyszlosci.

[mona.blue]

Ale jeżeli nastolatkę można liczyć za 'dzieciaka' to już coś tam kombinowałam z prostym programowaniem.

A potem swoje dorosłe marzenie spełniłam i podyplomowe studia z informatyki skończyłam. 🙂

[mona.blue]

A psychologia została jako hobby 🙂

[brightsun]

Dlaczego obok? Brak takich marzeń to ciągle temat takich marzeń.

A co do studiów to musiało być giga ciężko bo ja od dziewczyn w swoim wieku nawet słyszę że jeszcze pobrzmiewało że łeeee, jak dziewczyna inżynier.

A co do chodzenia za ojcem, ciekawe, u mnie część rodziny poszła w podobne rzeczy do ojca ale tylko podobne, częściowo.

A psychologia dzisiaj jeszcze trudniej się dostać. Była wyżej niż prawo i medycyna. Teraz chyba niżej, w tym roku medycyna podobno wyżej, może po wieściach z Południowego 😆 Ale to tak pobieżnie słyszałem od half sis jak to się w ostatnich latach uklada. W każdym razie diabelnie podobno trudno i apropos humanizmu to głównie biolce zdają 😉 Co się tam jeszcze liczy nie wiem ale o psy i biolcy sis faktycznie mówiła bo też te dwa lata temu trochę psy badała, ale ostatecznie odrzuciła

[mona.blue]

Niespecjalnie pamiętam, zeby się krzywiono, ze dziewczyna i chce zostać inżynierem.
Ale patrzac po losach dwoch moich przyjaciolek ze studiow i moim to wyladowałyśmy w IT,. Ja nawet mialam tytuł inzyniera ds. jakosci oprogramowania, jakos to ładnie brzmiało po angielsku (bo to amerykańska firma była), ale juz dokladnie nie pamiętam jak ☺️ i sporo dziewczyn w IT było.

[brightsun]

Może to związane z miejscem.

[mona.blue]

Są też prywatne uczelnie, niektore o słabszej renomie, tam łatwiej na psychologię chyba się dostać.
A co do uzdolnień humanistycznych to moim zdaniem trzeba miec gadane, precyzyjnie i z łatwością się wypowiadać i umiec ogarniac duze partie matetiału, wyciągając najwazniejsze fakty i esencję.

Ja zawsze wolałam konkrety 😊

[mona.blue]

I o mało zostałam asystentem zdrowienia 😊. Jednsk widac nie bylo mi to pisane, przez demencje rodzcow i koniecznosc opieki nad nimi i nie tylko to przerwałam staż.

[mona.blue]

"nie zostałam

[brightsun]

To fajna funkcja jest, dobrze że to wymyślili