Być = mieć ?

[para8]

Jestem = przeżywam = gromadzę (doświadczenia, wiedzę) = mam.

Z drugiej strony:
„Błogosławieni ubodzy duchem, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.”
„Kto posiadł wiedzę, ten nie jest mądry, kto jest mądry, ten nic nie wie.”

Czy można nic nie gromadzić?
A Wy jak to rozumiecie?

[hubkulik]

Masz jakas wiedze np. znasz przepisy polskiego prawa. Mozesz zgromadzic te
wiedze i korzystac z niej tu w Polsce, np. prowadzac kancelarie prawnicza.
Jednak jak wyprowadzisz sie do Niemiec, wiedza ta bedzie bezuzyteczna mimo ze
jest Twoja wlasnoscia.
Jednak Ty nadal istniejesz.
Kim jestes?

Pozdrawiam Hubert

[ziemiomorze]

_Jest_ sie tym, co sie przezylo.
Albo inaczej: to, czego doswiadaczasz, _ma_ Ciebie tak samo, jak Ty _masz_ to.
Nie ma obiektu bez obserwujacego, z ktorejs perspektywy zreszta nie ma miedzy
nimi granicy.

Chyba,

PS.
A, zreszta.

[para8]

ziemiomorze napisała:

> PS.
> A, zreszta.
>

Marzę, żeby móc tak szczerze powiedzieć: A, z resztą.

[taki.litwa]

para8 napisała:
> Z drugiej strony:
> „Błogosławieni ubodzy duchem, albowiem do nich należy królestwo niebieski
> e.”
> „Kto posiadł wiedzę, ten nie jest mądry, kto jest mądry, ten nic nie wie.
> ”
No ale z trzeciej strony: "Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i
rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie skarby w
niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i
nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje" (Mt 6, 19-21).

> Czy można nic nie gromadzić?
Gromadzic - mozna i czesto zeby przezyc po prostu trzeba, ale trzeba tez sie
pogodzic, ze w kazdej chwili mozna stracic wszystko - mieszkanie, pieniadze,
zycie...
Jak to pisal Fromm:
"Jesli jestem tym, co posiadam, to kim bede jesli to strace?"

[para8]

taki.litwa napisał:

> Gromadzic - mozna i czesto zeby przezyc po prostu trzeba, ale trzeba tez sie
> pogodzic, ze w kazdej chwili mozna stracic wszystko - mieszkanie, pieniadze,
> zycie...

Akurat nie gromadzenie rzeczy materialnych, mogę sobie wyobrazić.

[sdfsfdsf]

wiedza i inteligencja to droga do poznania
wiedza jest srodkiem a nie przedmiotem
jezeli jest celem prowadzi do niczego
gromadzenie wiadomosci bez ich wykorzystywania
nie wykorzystywania praktycznego, tzn. nauczylem sie budowy mlotka i moge wbijac gwozdzie na budowie
przeksztalcania myslenia i dochodzenia do prawdy

[para8]

sdfsfdsf napisał:

> wiedza i inteligencja to droga do poznania
> wiedza jest srodkiem a nie przedmiotem
> jezeli jest celem prowadzi do niczego
> gromadzenie wiadomosci bez ich wykorzystywania
> nie wykorzystywania praktycznego, tzn. nauczylem sie budowy mlotka i moge
wbija
> c gwozdzie na budowie
> przeksztalcania myslenia i dochodzenia do prawdy
>

Uważasz, że musimy coś wiedzieć, żeby poznać prawdę? Ja mam wrażenie, że to
ciągłe myślenie oddala mnie od niej. Chciałabym, żeby rzeczy działy się
naturalnie, same z siebie szły we właściwym kierunku.

[sdfsfdsf]

rzeczy dzieja sie same z siebie
chodzi o to ze nie dostrzegasz tego
jezeli zyjesz na poziomie jem, pracuje to
uwazasz ze masz wplyw
w tym momencie nawet nie uwazasz, wiesz
wiedza praktyczna jak obrac ziemniaka
w tym momencie nie zadasz pytania czym jest ziemniak
ani tego po co go obierasz
bo jest ci to niepotrzebne
prawda obierania ziemniaka

[para8]

Jak dostrzegać to wszystko prawdziwie? Czuć naprawdę, każdą chwilę. Bo przecież
nie przez rejestrowanie najdrobniejszych czynności. Jak cieszyć się każdą
chwilą? Scena z „Dziewczyny z perłą” – dziewczyna całkowicie oddana prostej
czynności – czyszczeniu sreber.

[ziemiomorze]

Taki stary podzial - chyba Akwinczyka - na ktory sie tu powolywalam juz milion
razy: ratio i intellectus.

Ratio to logika, definicje, jasne konkluzje, myslenie dyskursywne. Intellectus
to raczej wizja prawdy, łaska, intuicja. Ratio analizuje, dedukuje; intellectus
jest czujny, ale pasywny (czy tez moze - spontaniczny), otwarty, oczekujacy.

Nowoczesna filozofia utozsamia wartosc wiedzy z trudnoscia jej zdobycia; mi
ciagle sie wydaje, ze to nie tak, ze raczej tak, jak uwazali starozytni:
najwyzsza forma wiedzy jest bezwysilkowa.

Sit back, relax and open a wszystko bedzie Twoje,

[taki.litwa]

para8 napisała:

> Jestem = przeżywam = gromadzę (doświadczenia, wiedzę) = mam.
Po dokladnym przyjrzeniu sie nie zgodze sie z tym. Przeciez przezywanie nie
polega na gromadzeniu doswiadczeniu i wiedzy. Fromm fajnie porownywal roznice w
jaki sposob ludzie-miec i ludzie-byc sie ucza:


"W modus POSIADANIA studenci skazani sa na urzeczywistnienie jednego tylko
celu - zachowania tego, czego sie nauczyli czy to wbijajac sobie do glowy czy
GROMADZAC to w swoich notatkach. Nie musza wymyslac ani tworzyc czegos nowego"

Co innego ludzie zorientowani na BYCIE:
"To co slysza, pobudza ich wlasne horyzonty myslowe, w umyslach budza sie nowe
pytania, nowe pomysly, otwieraja sie nowe horyzonty (...). Nie ma to nic
wspolnego z prostym zdobywaniem wiedzy, ktora nastepnie mozna zabrac do domu i
tam wbic w pamiec. Wiedza przyswajana w ten sposob PORUSZA i PRZEMIENIA - po
wykladzie kazdy jest KIMS INNYM NIZ BYL WCZESNIEJ"

Rozumiesz, jesli JESTES to jak cos przezywasz i zdobywasz wiedze, to nie nie
jest to zwykle "gromadzenie wiedzy", bo kazde zdarzenie zmienia ciebie, i juz
inaczej myslisz z czasem, inaczej czujesz.

[taki.litwa]

> para8 napisała:
> Jestem = przeżywam = gromadzę (doświadczenia, wiedzę) = mam.
I zauwaz roznice miedzy tym, czy GROMADZISZ WIEDZE, czy WIESZ

[para8]

taki.litwa napisał:

> > para8 napisała:
> > Jestem = przeżywam = gromadzę (doświadczenia, wiedzę) = mam.
> I zauwaz roznice miedzy tym, czy GROMADZISZ WIEDZE, czy WIESZ
>

Jasne, że to wielki skrót i jak każdy skrót, gubi coś po drodze.

Jeśli chodzi o gromadzenie, to nawet te doświadczenia, które mnie zmieniają,
pozostają we mnie. Czy możliwe jest kroczenie przez życie bez balastu pamięci?
Tak świeżo, jak dziecko, które pierwszy raz widzi motyla?

A kiedy mówię >wiem<, to nie ma we mnie ciekawości, bo ja już to wiem.

[procesor]

para8 napisała:
> A kiedy mówię >wiem<, to nie ma we mnie ciekawości, bo ja już to wiem.

To tylko złudzenie. :)
Nigdy nie wiesz czy wiesz już wszystko.. :))

[para8]

procesor napisała:

> To tylko złudzenie. :)
> Nigdy nie wiesz czy wiesz już wszystko.. :))
>

Takie wnikanie wydaje się nie mieć końca, więc ja chcę wiedzieć wszystko,
albo... nic.

[gibki_07]

Najczesciej jesli slysze, ze ktos wybiera "byc" zamiast "miec" to znaczy, ze ma
zamiar pojechac na dluzsza zagraniczna wycieczke zamiast odkladac na mieszkanie :)
-------------------
Mysle, ze problem postawiony w tym watku wynika z naduzycia logiki formalnej.
Nie wszystko co ma zewnetrzna forme zdania logicznego jest takim zdaniem.
"Byc albo miec" to tylko haslo, ktore ma pokazywac, ze poswiecajac czas
gromadzeniu rzeczy i inwestowaniu w siebie mozemy stracic czas, spokój i zgubic
wlasciwy sens zycia.
Nie jest to twardy aksjomat: 'byc' <=> ~ 'mieć'.
Dlatego fakt, ze 'miec' i 'być' sa pod pewnymi wzgledami tozsame (co tez nie
znaczy 'miec' <=> 'byc') nie wywraca sensu ewangelicznych madrosci.

[taki.litwa]

gibki_07 napisał:

> Najczesciej jesli slysze, ze ktos wybiera "byc" zamiast "miec" to znaczy, ze
ma
> zamiar pojechac na dluzsza zagraniczna wycieczke zamiast odkladac na
mieszkanie
Taa - wycieczka zagraniczna... Juz to sobie wyobrazam - "zaliczanie" kolejnych
zabytkow, w kazdym oczywiscie trzeba kupic pamiatke, zrobic sobie zdjecie.
Potem mozna sie pochwalic ("Bylo super! Widzialem wieze Eiffela, luk
triumfalny, notre dame, i inne rzeczy, ktore trzeba zobaczyc w Paryzu". To mi
by pachnelo raczej "MIEC" a nie "BYC"

> Mysle, ze problem postawiony w tym watku wynika z naduzycia logiki formalnej.
> Nie wszystko co ma zewnetrzna forme zdania logicznego jest takim zdaniem.
> "Byc albo miec" to tylko haslo, ktore ma pokazywac, ze poswiecajac czas
> gromadzeniu rzeczy i inwestowaniu w siebie mozemy stracic czas,
> spokój i zgubic wlasciwy sens zycia.
Masz calkowita racje. Nie chodzi tutaj o jakies czepianie sie czasownikow "byc"
i "miec", bo tu juz wchodzimy na kwestie jezykowe, a umyka nam glowny sens.

[para8]

taki.litwa napisał:

> Masz calkowita racje. Nie chodzi tutaj o jakies czepianie sie
>czasownikow "byc"
> i "miec", bo tu juz wchodzimy na kwestie jezykowe, a umyka nam glowny sens.
>

A jaki jest główny sens tych słów? Jacy to „ubodzy duchem”? Ubodzy w co? Czego
nie wiedzą ci mądrzy?

Świadomie użyłam w tytule takiego prowokacyjnego uproszczenia: być = mieć ,
żeby przyciągnąć uwagę i zostałam ukarana :) Nie dziwię się więc rozmówcom,
którzy odnoszą się do tej części mojego pytania – jest ona po prostu bardziej
widoczna.

[para8]

gibki_07 napisał:


> Dlatego fakt, ze 'miec' i 'być' sa pod pewnymi wzgledami tozsame (co tez nie
> znaczy 'miec' <=> 'byc') nie wywraca sensu ewangelicznych madrosci.
>

To moje drobne kroczki – podważam, neguję, nie przyjmuję bez zastrzeżeń.
Pewnie też dlatego, że nie jestem tą „ubogą duchem” - ciągła gonitwa myśli.

[miszelka1]

Ja bym rozumiała dosłownie..
To takie proste..

Marność nad marnościami, wszystko marność..

[taki.litwa]

miszelka1 napisała:
> Marność nad marnościami, wszystko marność..
i pogon za wiatrem...

[para8]

miszelka1 napisała:

> Marność nad marnościami, wszystko marność..


Wszystko marność.
Całe nasze życie jest marnością.
To, co jest, się nie liczy.

Jeżeli jest ciemność, to musi być światło.

Co nie jest marnością?
Może ma znaczenie tylko to, czego nie ma?
To pomiędzy, ta pustka.