Czy warto zamieszkać razem żeby się sprawdzić?

[the.gypsy]

z ciekawosci mozna.po kilku tygodniach nie bedziesz juz myslal o zeniaczce.jest
to plus.

[epox123]

Warto zamieszkać razem,z poprzednim partnerem byłam w związku 4 lata (2lata
chodzenia i 2 lata mieszkania)poznalismy się przez to naprwade
dobrze,zobaczyliśmy swoje wady i zalety i doszliśmy do wniosku,że nie pasujemy
do siebie,teraz również zdecydowałam się na ten krok i zamieszkałam z partnerem
(2 lata chodzenia-2,5 r. mieszkania)i jest poprostu cudownie...

[epox123]

Dzieci i ryby głosu nie mają (do zeussss )

[forum30]

Według mnie:
myślę, że to dobry pomysł, bo naprawde przebywając z kim na codzień jest szansa
poznać przyzwyczajenia drugiej osoby i je zaakceptować. A co do głosów,
najcześciej kobiecych, że po jakimś czasie wspólnego mieszkania facet nie chce
się żenić... cóż... jeśli nie będzie chciał to i tak się nie ożeni!! A
wywieranie na nim presji, moim zdaniem, jest bez sensu, bo do małżeństwa należy
dorosnąć. To dotyczy zarówno facetów jak i kobiet. Zatem nic na siłe!!

Myślę, że całkiem ciekawym rozwiązaniem byłby wymienionu już wcześniej kompromis
- wspólne zamieszkanie po zaręczynach.

A co do bycia małżeństem i mieskania oddzielnie... dla mnie to bzdura.
Małżeństwo to wspólne życie. Nie wyobrażam sobie, żebym np. zostawił swoją
ukochaną z dzieckiem i poszedł do swojego mieszkania... ale to tylko moje zdanie ;]

[lutyl0]

forum30 napisał:

> Według mnie:
> myślę, że to dobry pomysł, bo naprawde przebywając z kim na codzień jest
szansa
> poznać przyzwyczajenia drugiej osoby i je zaakceptować. A co do głosów,
> najcześciej kobiecych, że po jakimś czasie wspólnego mieszkania facet nie chce
> się żenić... cóż... jeśli nie będzie chciał to i tak się nie ożeni!! A
> wywieranie na nim presji, moim zdaniem, jest bez sensu, bo do małżeństwa
należy
> dorosnąć. To dotyczy zarówno facetów jak i kobiet. Zatem nic na siłe!!
>
> Myślę, że całkiem ciekawym rozwiązaniem byłby wymienionu już wcześniej
kompromis
> - wspólne zamieszkanie po zaręczynach.
> A co do bycia małżeństem i mieskania oddzielnie... dla mnie to bzdura.
> Małżeństwo to wspólne życie. Nie wyobrażam sobie, żebym np. zostawił swoją
> ukochaną z dzieckiem i poszedł do swojego mieszkania... ale to tylko moje
zdanie ;]

Kolego, czasem taka "ukochana" jest nie do zycia, udusi Cie swoim glupim
gadaniem i zameczy swoja obecnoscia. Jeszcze jak jest do tego podla i
podstepna, to juz w ogole ...:)

luty

[forum30]

> lutyl0 napisał:

>
> Kolego, czasem taka "ukochana" jest nie do zycia, udusi Cie swoim glupim
> gadaniem i zameczy swoja obecnoscia. Jeszcze jak jest do tego podla i
> podstepna, to juz w ogole ...:)

To po co z kims takim być?? Dla dzieci?? Bzdura!! One doskonale wiedzą, że coś
jest nie tak i jest to dla nich gorsze niż gdyby rodzice rozeszli się ze soba...

[lutyl0]

forum30 napisał:

> To po co z kims takim być?? Dla dzieci?? Bzdura!! One doskonale wiedzą, że coś
> jest nie tak i jest to dla nich gorsze niż gdyby rodzice rozeszli się ze
soba...

Ja o tym doskonale wiem, lecz niektore nie sa w stanie tego pojac, najchetniej
przywiazalyby, szantazowaly, robily awantury i posuwaly sie do rekoczynow ...:)

luty

[bzychnur]

Dorosnac trzeba do wszystkiego do mieszkania tak samo jak do malzenstwa.
Czy chcialabys mieszkac z dzieciakiem, ktory nie wie czego chce?
Mieszkanie razem jest dobre jesli istnieje jakis powod dla ktorego zawarcie
malzenstwa jest niemozliwe np. zona mu nie pozwala ozenic sie ponownie.

[cocos1986]

Warto :-), pod warunkiem ze nauczycie sie wszystkim dzielic, przede wszystkim
obowiazkami. Ja np. zajmuje sie jedzeniem, gotowaniem itd, a ona sprzataniem.

[tigrissimo]

Forum - fajna sprawa. Ale pamiętaj, że ostatecznie to TY musisz podjąć decyzję i
wziąć za nią pełną odpowiedzialność. Życzę Ci, żeby była ona mądra (ta decyzja)
i byś nigdy nie musiał jej załować. Ja jestem zdecydowanie przeciwna życiu na
próbę, i nie zdecydowałabym się na zamieskanie na kocią łapę. Ale to jest moje
zdanie.
Powodzenia ksiazemaly :-) Trzymam kciuki

[forum30]

tigrissimo napisała:

> Forum - fajna sprawa. Ale pamiętaj, że ostatecznie to TY musisz podjąć decyzję
> i
> wziąć za nią pełną odpowiedzialność.

Tu jest sedno sprawy według mnie! Ludzie boją się podejmować trudne decyzje i
brać za nie odpowiedzialność. Zamieszanie z mieszkaniem na próbę (choć uważam,
że poniekąd jest to dobre) wynika właśnie z tego. Sęk w tym, że każdej trudnej
decyzji towarzyszą lęk i wątpliwości i trzeba nauczyć się nad nimi panować. Nie
jest to łatwe, ale nikt nie mówił, że będzie ;]
Pozdrawiam

[melanto]

Hmm, jeśli zamierzacie się pobrać, to trudno tu mówić o próbie. Tu już chyba
decyzja padła?? No ale jeśli nie jesteś pewien, to zamieszkanie razem może być
niebezpieczne. Codzienne przebywanie ze sobą rodzi przyzwyczajenie. Każdego dnia
zdobywasz się na małe lub większe kompromisy i z czasem nawyki partnera, które
na początku działały Ci na nerwy, przestają grać rolę. Co nie znaczy, że nie
utrudniają Ci życia. Poza tym, gdy uświadomisz sobie, ile enegrii kosztowało Was
dopasowanie się nawzajem (bo mimo największej miłości wyrzeczenia są
nieuchronne), możesz stwierdzić jak Pawlak z Samych Swoich: "Po co szukać nowego
wroga, gdy pod bokiem stary się znalazł? Toż to nie po bożemu!..." Pozdrawiam i
życzę, aby taka refleksja względem ukochanej nigdy Cię nie naszła.

Warto, od piętnastu lat cały czas próbuję...

[chris12]

Czasem mam tego dość ale generalnie polecam

[veevaa]

Warto razem zamiszkac, by lepiej sie poznac, poznac swoje nawyki, zgrac,
podzielic obowiazki - po slubie bedzie mniej klotni o porozrzucane skarpetki,
nieumyte gary, niezrobiony obiad czy sprzatanie. Mysle, ze wspolne mieszkanie
jest dopelnieniem zwiazku i polecam wszystkim. Tylko nalez zwrocic uwage, ze nie
trzeba zrazac sie klotniami. Kazdy kompromis mozna wspolnie wypracowac. Zadnych
pochopnych decyzji!

[bzychnur]

Po jakim slubie?

[veevaa]

Po ewentualnym. rzeczytaj glownego posta. A zeby ci zycie ulatwi, to zacytuje:
"Czy w przypadku związku dwojga ludzi, którzy mają zamiar w pszyszłośći się
pobrać" --> miec zamiar sie pobrac = miec zamiar wziac slub = ewentualnie wziac
slub.
Proste?

[bri]

Zamieszkać ale nie "na próbę" i tylko jeśli oboje naprawdę tego chcecie i
jesteście w stanie sami się utrzymać. Oświadczył Ci się? Jeśli nie to poczekaj
aż to zrobi. Skoro zamierzacie się pobrać to zaręczcie się i ustalcie datę
ślubu - może być odległa o rok czy dwa, ale podejmijcie rzeczywiste działania w
tym kierunku. Mieszkanie "na próbę" implikuje chęć testowania partnera i
wyszukiwanie w nim wad, rzeczy które nas irytują itp. Mając cały czas w głowie,
że to jest taki "okres próbny" ciężko się dogadać, nie jest się skłonnym do
kompromisu a bywają między dwojgiem ludzi takie sytuacje, z których łatwiej
uciec (wyprowadzić się) niż je razem przejść. Nawet jeśli mieszkanie "na próbę"
przebiegnie bezproblemowo nie oznacza, że w małżeństwie będzie tak samo.

[ksiazemaly]

Dlaczego wile kobiet sądzi, że ksiazemaly jest płci żeńskiej?:) Czyżby takie
dylematy były domeną kobiet i tylko dla nich "niosły jakieś zagrożenie"? Pozdrawiam.

Oczywiście że WARTO!

[jawix]

Ja z moją Małżonką byłem przez dobre 3 lata w doskonałych kontaktach
przyjacielskich-pozniej cos miedzy nami zaiskrzylo i zaczelismy sie spotykac-po
jakims czasie wzielismy slub i jestesmy bardzo ale to bardzo szczesliwi-mysle
ze przyjazn dala nam bardzo duzo bo nie mamy przed soba zadnych tajemnic-a momo
to pomieszlalismy troche razem przed slubem:))))

[bri]

Sorry, nicka w ogóle nie przeczytałam a byłam przekonana, że pisze kobieta.
Myślę, że zagrożenia są dla kobiet i dla mężczyzn. Wszystko co napisałam
stosuje się nadal, z tą różnicą, że to Ty powinieneś się oświadczyć a ona
przyjąć Twoje oświadczyny.

[ksiazemaly]

Oki;) Ale fakt jest taki, że kilka innych pań również popełniło to
przeoczenie:) Pozdrawiam.

[nela0809]

To nie zawsze się sprawdza.

[ksiazemaly]

Zapewna... tak samo jak małżeństwo...

[oldbay]

Miszkanie razem to za powazna sprawa. Przemyślcie sprawę i jeśli oboje chcecie
być razem to dlaczego nie. Ale musicie znać swoje oczekiwania, czy chcecie żeby
wasz związek się rozwijał, żebyście kiedyś byli małżeństwem, czy chcecie
zakładac rodzinę. I upewnijcie się że jedno drugiego dobrze w tej kwestii
rozumie i podziela te poglądy. Jeśli nie to klapa.
Tak przynajmniej ja bym zrobiła.
*nigdy z nikim nie mieszkałam bo moje randki tak daleko nigdy nie zaszły*
-
oldbay

[pepperann]

Oczywiście, że warto!

A rady typu: "jak z nim zamieszkasz/pójdziesz do łóżka przed ślubem, to potem
się nie ożeni" są dla osób, którym bardziej zależy na tym, żeby zostać Żoną, niż
na tym, żeby być szczęśliwą.

Moja koleżanka, która miała możliwość mieszkania z narzeczonym przed ślubem
(ślub już był zaplanowany) a nie chciała wytłumaczyła mi to tak:

A co, jak się okaże, że się kłócimy i jest okropnie? Trzeba by ślub odwoływać.

Ja mieszkałam z mężem dwa lata przed ślubem (po roku się zaręczyliśmy) i uważam,
że był to mądry krok.

[bzychnur]

A czy gdybys zaczela z nim mieszkac po slubie to by to byl zly krok?

[anissa1]

bzychnur napisał:

> A czy gdybys zaczela z nim mieszkac po slubie to by to byl zly krok?

A skad ona moze to teraz wiedziec????
Mniemam, ze nie wrozy z fusow.

Warto, byle nie za długo

[ewania77]

Myślę, że rok-dwa wystarczą, wtedy już chyba wiadomo czy to ten, czy nie ten i
warto się pobrac, bo ślub nie jest bez znaczenia, naprawdę...

[dunia77]

Warto, ale moim zdaniem tylko pod warunkiem, ze _naprawde_ zasymulujesz
malzenstwo. ;-)
Znam sporo par, ktore mieszkaly razem pare lat, wszystko gralo, potem wzieli
slub i przestalo grac... dlaczego ? moim zdaniem, bo zaczeli miec wobec siebie
inne oczekiwania. Np. przed slubem mieszkali razem, ale mieli osobne finanse,
po slubie nagle jemu zaczelo przeszkadzac, ze ona wydaje 100 pln na krem pod
oczy, a on na gry komputerowe... Poza tym po slubie wiele osob zaczyna
podejmowac powazne decyzje, typu dziecko czy zakup domu, a to tez moze
prowadzic do roznicy zdan.

Jesli wiec bedziecie zyc, tak jakbyscie slub mieli i nie bedziecie unikac
rowniez dyskutowania powazniejszych decyzji, to pewnie wam sie to doswiadczenie
przyda. Samo mieszkanie razem to tak jak akademik, nic wiecej ;-)

do dunia77

[tigrissimo]

Miłość dwojga to także chęć bycia jako MY, a nie jako JA i TY. Ba... to nawet
tęsknota za tym MY. To chęć nie tylko wspólnego mieszkania, ale takze dzielenia
radosci i smutków, sukcesów i porażek. przychylam sie do Twej opinii, ze "samo
mieszkanie razem to tak jak akademik, nic więcej".

Radze ci dobrze..., rob jak uwazasz!

[bzychnur]

[kociaszek]

mieszkanie " na probe" nie ma sensu...jesli myslisz o czlowieku i zwiazku powaznie, wtedy
najzwyczajniej zaczynacie zyc razem, dzielc sie kazdym dniem i tym co przynosi. czy jest ten
slub czy go nie ma nie powinno miec absolutnie zadnego znaczenia - dbac o siebie i druga
osobe, pielegnowac uczucie trzeba tak samo bez wzgledu na to czy jest na to "papier" czy nie.
mieszkamy razem juz rok, nie bylo deklaracji czy to na probe czy nie, bo to smieszne i troche
dziecinne...nie planujemy slubu - nie jest nam potrzebny najzwyczajniej.

[caprissa]

Mieszka sie z kims,bo sie kocha
Sprawdza sie kupony z marketu:)))
Jak jets miłosc i pielęgnacja kocha sie i jest razme wieki całe
Jak nie ma miłosci to i mieszkanie slub nie pomoze:P

[anissa1]

he he he... to taki schaemcik uproszczony, rzadko prawdziwy
POczytajcie watki na "Młodych mezatkach"
"on nie chce mi pomagac"
"nie szanuje mnie"
"wszystko rozrzuca"
"jest rozpieszcony, oczekuje ze bede mu matkowac"
i inne takie...
milosc to warunek konieczny, ale niewystarczajacy....
konieczne jest jeszcze porozumienie...

[nayre]

Jestem z moim partnerem już 12 lat, z czego 6 mieszkamy razem w naszym własnym
mieszkaniu kupionym na spółkę. Ślubu nie mamy i nie wiem, czy kiedykolwiek go
weźmiemy. Dlaczego? Rzeczywiście, chyba tak długie wspólne mieszkanie ze sobą
odwiodło nas od tego, ale wcale nie w sensie negatywnym. Po prostu od dawna
żyjemy jak małżeństwo, razem podejmujemy wszystkie ważne decyzje - także te
finansowe. Ślub byłby tylko formalnością, na której nam wcale nie zależy. Oboje
jesteśmy niewierzący, więc kwestie wiary są tu jakimś problemem. Kochamy się,
jesteśmy ze sobą bardzo związani, mamy plany na przyszłość, w tym dziecko. Mamy
podobne poglądy na wiele spraw, wspólne zainteresowania. W międzyczasie wiele
małżeństw naszych znajomych się rozpadło, a niektóre z tych, które jeszcze
trwają (formalnie) to fikcja. I co z tego? Ano to, że w życiu nie ma żadnych
reguł - najważniejsze, to trafić na tę właściwą osobę. I powiem Wam jedno, że
fakt, że nie mamy ślubu, wcale nie sprawił, iż jesteśmy mniej odpowiedzialni za
drugiego partnera. Wiem, że zawsze mogę na niego liczyć, podobnie jak on na
mnie. Przekonaliśmy się o tym już nieraz, gdy spotykały nas różne nieszczęścia
(choroba czy utrata pracy). Myślę, że właśnie takie momenty najwięcej mówią o
tej drugiej osobie, a nie jakieś puste deklaracje i płomienne przysięgi. Życie i
tak wszystko zrewiduje ... Życzę wszystkim szczęścia w swoich związkach i jak
najmniej rozczarowań - czy to w związku "na kocią łapę" czy w małżeństwie.

[lucyna.rozlatowska]

Wg mnie tak. Może okazać się, że pomimo świetnego porozumienia na płaszczyźnie
intelektualnej, emocjonalnej i seksualnej, facet nie potrafi nawet przyrządzić
sobie jedzenia i uważa kobietę za gospodynię domową. Poza tym spotykanie się
codziennie lub prawie codziennie to nie to samo co mieszkanie razem. Może w
czasie mieszkania razem okaże się, że mężczyźnie przeszkadza, że kobieta nie ma
dla niego czasu, że wraca zmęczona po zajęciach/pracy, że niekoniecznie chce
codziennie gdzieś wyjść lub odwrotnie to on jest zmęczony. Takich rzeczy nie
zauważa się w spotkaniach na mieście, gdy umawiamy się do kina, idziemy gdzieś
razem.

[jaches]

Jestesmy już blisko 4 latka razem i planujemy zakup mieszkania w tym roku. Nigdy
się nie kłóciliśmy, drobne sprzeczki tylko, ale bardzo rzadko. Po przeczytaniu
wszystkich wypowiedzi można mieć faktycznie wiele do myślenia. Mimo, iż wszystko
jest ok. Nie chcielibysmy "próby", bo sama nazwa i to określenie zawiera furtkę
w złą stronę. Pozdrawiam

[gniocco]

Jest wiele rozwiązań takiego problemu. Myslę, że duzo zależy od tego, czy jestes
osoba wierzącą i praktykującą(!!!), czy nie. Pewnie chodzi tu o takie sprawy
jak: na podział obowiązków, nawyki, problem różnicy zdań i rozwiązywania
konfliktów, ale pewnie też sprawy sexu. Jesli jesteście wiarzący, to chyba
chcecie dotrwać w czystości do slubu, a wypróbowywać się np poprzez codzinne
przebywanie ze sobą, tzn możecie ustalić, że dni w parzyste "mieszkacie" u niej,
a niepaprzyste u Ciebie. Mieszkanie to mogłoby polegać na tym, że zaraz po pracy
lub szkole Ty/ona jedzie do domu partnerki/Twojego i zyjecie sobie tak jak
rodzinka. Tylko wcześniej musicie pozrozmawiać o tym z Waszymi rodzicami i
wytłumaczyc im, dlaczego chcecie przeprowadzić taki eksperyment i co on ma na
celu. Jeśli jesteście osobami wierzącymi/niewiarzącymi, dla których to, czy
zaczniecie współżycie przed czy po ślubie nie ma znaczenia, sprawa jest troche
inna. Poza tym mieszkając ze soba przed ślubem zwsze macie tę furkę, która
pozwala Wam uciec bez konsekwencji(chyba, że jest już dziecko). Tylko, że jeśli
ludzie są sobie przeznaczeni, kochają się i są w stanie poświęcić siebie dla
drugiej osoby, to dopasują sie w każdym elemencie Swojego życia. I nie wierz w
to, że jeśli Twoja partnerka ma jakies wady, które bardzo Ci przeszkadzają, to
po slubie pod wpływem uczucia do Ciebie się zmieni. Po ślubie nasili sie to
jeszcze bardziej i nie będziecie mogli ze sobą wytrzymać. To jest tak, jak
dziewczyna mysli, że jej facet, który przed slubem lubi sobie wypić, po nim
przestanie lub bedzie pił mniej. Będzie pił więcej i najpawdopodobniej wszystkie
przejawy jej buntu przeciw takiej sytuacji będzie tłumił siłą(tzn. nadużywaniem
swojej siły wobec żony).
Nie ma sprawdzonej recepty, ale jeśli chcesz być z nią i to ona jest Twoja druga
połówką to wszystko się poukłada, musicie sie tylko bardzo starać, zawsze,
niezależnie od tego, czy będziecie ze soba mieszkać przed ślubem, czy nie.
Życze powodzenia i miłości do końca życia :)

[ruhtra44]

Zanim odpowiemy sobie na to pytanie , należy najpierw uprzytomnić sobie co to
jest małżeństwo?, z czym to się je i jak smakuje?
Otóż "małżeństwo" jest to związek prawny mężczyzny i kobiety mający na celu
utworzenie rodziny. Małżeństwa bywają z miłości, z rozsądku , z człowiekiem
kochanym i z nie kochanym czyli bogatym i starszym. Sa też małżeństwa mieszane,
czyli między osobami różnej narodowości, rasy, religii , że nie wspomnę już o
morgantycznych, egzogamicznych, poliandrycznych czy homosexualnych. Bywają
czasami małżeństwa bezdzietne, także bigamiczne, homogamiczne i poliginiczne.
Ale najlepsze jest małżeństwo rozwojowe i monogamiczne o ile mamy już ukończone
3dzieści lat. Z tego co wszystkim wiadomo to próby odbywają się w formule 1, w
cyrku i w teatrze. Ale tak już musi być bo bez prób się tam nie obędzie , a
życie jak to życie płata nam różne figle; raz z sąsiadem-dką , listonoszem,
sekretarką niezłą szparką , z posłem-osłem , z poliykiem no i jeszcze z
byznesmemem. Jednak niezależnie od naszego wieku ciągle mamy ten sam dylemat :
warto czy nie warto? Kiedyś znałem jedną martę , i co wam powiem , tamta marta
to dopiero była grzechu warta, ale była bardzo młoda i nie chciała zrobić
loda.Znałem także i jołasię, grubą w biodrach szczupłą w pasie, taką którą
dobrze pcha się. Była sobie też renata całkiem niezła dla wariata, dla niej
było to wyzwanie , dla mnie ciągłe zapieprzanie. Znałem także inne laski co
śmigały na golaski, raz w koszulce, a raz nago , takie go-go czyli nasze figo-
fago. Była także jedna niunia, co pochodziła z pod zabrzunia, bardzo dorodna
była z niej ptica i na imię miała ....a, tak w domyśle ...latawica.
Przez me serce przeleciały też inne panie , które chcialbym wymazać z pamięci,
bo mimo, że miały o sobie dobre mniemanie, to mnie do nich już nic nie kręci.
Teraz myślę o księżniczce i sadzę piękne kwiaty w doniczce, i tak sobie myślę :
małżeństwo to nie jest bajka , jak się ma tylko dwa jajka ..........
Bardzo łatwo jest skojarzyć małżeństwo, trochę trudniej je zawrzeć , jeszcze
trudniej je godnie przeżyć , a najtrudniej unieważnić, choć zerwać nie problem.
A zatem, czy warto mieszkać razem ???????

[katerina.x]

Absolutnie warto. Nie żeby sprawdzać swoje reakcje na nowe sytucje i na tej
podstawie stwierdzać czy mi się partner podoba czy nie,ale żeby sprawdzić czy
jest się w stanie wspólnie rozwiązywać codzienne problemy.

[puciszyn]

nie można narzeczeństwa zrobić na brudno, żeby potem małżeństwo było na czysto

[mezczyzna.prawdziwy]

Alez nie ma za co:)
Przede wszystkim tu nie bylo zadnej dyskusji, tylko glownie popis grafomanii
nie bede pisal czyjej:)

[ksiazemaly]

Zapewne wynika to z faktu,że ciebie tu zabrakło;)

Jezeli zostana spelnione 2 kryteria to OK

[twardy101]

1.Wlasciwe warunki mieszkaniowe.
Po jednym pokoju na osobe
w razie ewentualnej kłotni.

2. Dziewczyna musi byc interesujaca
co najmniej dobra kolezanka.

NIe doswiadczylem jeszcze tego.

[untochables]

na próbę - to brzmi jak miłość na raty w słąbym oprocentowaniu
albo z kimś zaczynasz żyć albo dalej każdy na swojej drodze w swoją strone
ciągnie

[aurel.k]

Od 3 lat mieszkam z moim chłopakiem. Zamieszkalismy razem i była to najbardziej
naturalna rzecz na świecie. Kochamy się, planujemy slub. Ani przez chwilę nie
przyszło mi do głowy, że ktos tu kogos testuje. Ktoś napisał o moralnym
aspekcie mieszkania przed slubem i dawaniu złego przykładu. Szkoda, że
traktujecie religie jako system nakazów i zakazów, a nie, cytujac św.Augustyna,
życie w zgodzie z zasadą KOCHAJ I RÓB CO CHCESZ. Jakoś temu księdzu i wielu
innym ludziom nie przychodzi do głowy, że ktoś może kogos poprostu kochać, a
nie testować, próbować i zastanawiać się, co moralne a co obyczajne.