strach przed konfrontacją

[alapacz]

kochani, czy ktoś ma podobne odczucia i jak zwalczył w sobie tą paskudną
cechę? ja mam zakodowany strach przed konfrontacją, jak coś się dzieje to
pierwsza rzecz to się bronić, jak pomyślę o podjęciu walki to już mi się pocą
dłonie, a jak przychodzi do bronienia własnego zdania to nie potrafię zrobić
tego asertywnie tylko od razu atakuję i tracę kontrolę na sobą. Szlag mnie
trafia bo to nie jest normalne i przeszkadza mi w życiu. Do tego strach przed
wystąpieniami publicznymi, jak wiem, że zaraz nadejdzie moja kolej to serce
wali mi jak młotem, cała sztywnieję, i zamiast skupić się na tym co chcę
powiedzieć to koncentruję się na tym, że cała sala na mnie patrzy i nie
jestem w stanie coś sensownego powiedzieć, po prostu rewelacja ;(. może ktoś
mi coś doradzi.

pozdrawiam,

Fanta

[vicz]

Z tym,że kiedyś bałm się wystapień publicznych bo wiazały się one z gadaniem w
obcym jezyku a ja miałam akcent. Ale taraz olewam to. Dochodzę do wniosku,że
tzreba pokochać siebie takim jakim się jest. Tzn jesteś taka, że wybuchasz to
bądź. Myslisz,ze gdybyś nie miała przyczyny to byś nie wybuchła? Napewno nie.
Wiesz, ludzi wrażliwych inni ludzie robią nerwowoymi. Wybuchnęłaś i bardzo
dobrze! Ucz innych rozwagi...niech będą na drugi raz ostrożni w stosunku do
innych.
Miałam siarczystą sytuację w sobotę...prać mi się zachciało, a tu moja pralka
zepsuta. Spakowałam rzeczy do prania i zawiozłam do pralni publicznej... a tu
wsciekła baba mówi mi, że jej jakąś pralkę zepsułam! Ja nie jestem anioł i jak
nie wrzasnę na babę,że pralki nie zepsułam, wyzwałam ją na czym świat stoi,
baba się wystraszyła i uciekła z pralni......Wszystko źle się porobiło!
Wszystko! Ale czyżby? Babę przestraszyłam, poznałam swoje granice i że jestem
silny typ kobiety, złośc z siebie usunęłam. A tamta baba ma nauczkę, aby nie
wmawiać niewinnym ludziom,ze są winni wtedy kiedy nie są winni. Będzie na drugi
raz uważać na to co mówi, bo w dzisiejszych czasach to moze oznaczać być albo
nie być!
Same pozytywy...Polub siebie taką jaką jesteś i nie staraj się być inna na siłe
jezeli to nie ty sama, od środka. Bąź sobą i olewaj to co inni o tobie mówią i
myślą, bo ludzie rzadko kiedy myślą ciekawie!

[rtz.rtz]

Bzdura, agresja jako postawa obronna jest przejawem kompleksów i to głębokich

[solaris_38]

jesli idzie o stere związany z wystapieniami to czesciowo .. ja to w któryms
momencie POLUBIłAM
ale jeszcze zdarza mi sie że przykre doznania sa mocniejsze niż bym chciała
(nota bene propranolol znosi obwodowe działanie stresu jakby była konieczność)

w znacznie lepszej sytuacji jestes jesli idzie o strach pzred konfrontacja

już go nie mam
nei trace kontroli
stało sie tak odkąd zobaczyłam ze ten kto mnie atakuje atakuje swoja własna
halucynację
taka halucynacja lubi się udzielac
ale mnie sie już nei udziuela
wiem kim jestem i reaguje zgodnie z tym kim jetem a nei zgodnie z wizją jaka ma
kontr-partner

nei lituję się i nei wywyższam
nie uzasadniam stanowiska
nei tłumaczę

po prostu zachowuję sie tak jak CHCE

nie było tak kiedys wiec .. bądz i ty optymista

[alapacz]

Dziękuję za wszystkie porady :). Niestety te wybuchy agresji w moim przypadku
to wynik niepewności, nie potrafię spokojnie powiedzieć, że nie zgadzam się na
coś, od razu wyobrażam sobie, że ta druga osoba się postawi i zacznie mi coś
zarzucać a ja nie będę potrafiła się obronić, nie wiem czy rzeczywiście
powinnam to zrobić czy nie (zawsze byłam "grzeczną dziewczynką") tylko zacznę
histeryzować.. Solaris, ale ja poradziłaś sobie z tym strachem, czy udałaś się
po poradę do psychologa?