Lęk przed samotnością

[d.aga87]

Jak sobie poradzić z takim lękiem? Bardzo boję się odrzucenia, myśl, że mogę
zostać opuszczona przez najbliższa mi osobę paraliżuje mnie... co robić?? :(

[cossa]

jestes z kims zwiazana?

pozdr.cossa

[mskaiq]

Musisz wierzyc ze tak sie nie stanie. Strach zwykle buduje scenariusze, ciagle
podpowiada rozmaite powody dla ktorych mozesz zostac samotna. Nie akceptuj
strachu, musisz uwierzyc ze nigdy nie bedziesz samotna.

[d.aga87]

jestem związania z kimś od 16 miesięcy. Sama już nie wiem czy ten strach starch
przed brakiem tej osoby czy ogólnie zostaneim samej. Jest właśnie tak jak
piszesz mskaiq, wynajduję sobie powody dla których ta osoba mogłaby mnie
opuścic, tzn one same sie pojawiają kiedy myślę o przyszłości. Prawdopodobnie
czeka nas sytuacja w której będziemy rozdieleni na jakiś czas (rok, kilka lat),
może ten mój strach to po prostu brak zaufania? miał tak ktoś? wariuję przez
to

[mskaiq]

Nie mozesz budowac scenariuszy, wiem ze one same przychodza wbrew Twojej woli.
Kiedy sie pojawia zajnij sie czyms innym, nie mozesz poddawac sie temu myleniu,
niesie w Sobie strach.
Strach zwykle bierze sie z braku zaufania, trzeba ufac, to bardzo trudne, ale
trzeba sie tego nauczyc.

jesli cię to pocieszy

[solaris_38]

jestem sama ale nie widzę powodu do rozpaczy ;)

[alfika]

w zasadzie rzadko się zdarza, że boisz się opuszczenia przez kogoś, z kim nie
jesteś :)

tu mam wrażenie, chodzi o lęk przed opuszczeniem, przed robieniem sobie nadziei
na piękną, stałą, wieczną miłość - a nie o lęk przed samotnością

ale to moje odczucia

i na to może poradzić albo dystansowanie się z obawy przed zranieniem, albo
zaufanie tej miłości, jeśli ma się podstawy i jeśli się chce tej właśnie
miłości (w odróżnieniu od: jeśli się JUŻ chce jakiejś miłości)
mam wielką nadzieję, że się nie mylę

[znowuzagubiona]

Tez tak miałam.
Niskie poczucie własnej wartości
powodowało, że uzalezniałam poczucie
bezpieczeństwa i uczucie szczęścia zawsze
od kogoś, lub czegoś.
Od niedawna wiem, że to jest chore,uzaleznione
myślenie. Pomogła mi książka Lee Jampolskiego
" Leczenie uzależnionego umysłu".
Teraz łatwiej jest mi przywoływać do porządku
" dołujące myśli".

[solaris_38]

moze i ja przeczytam ciekawie brzmi

[solaris_38]

wyobraz sobie że ona (ta osoba) odeszła
że to sie już stało

a ty zyjesz nadal i chcesz być szczesliwa

z nim czy bez niego/niej
badz szczesliwa
nie stawiaj warunków szcześciu bo je zamordujesz

[znowuzagubiona]

Anthony De Mello???

dla mnie mistrz

[solaris_38]

:)

[ladyinred00]

a obsesyjny lek przed smiercia blizkiej osoby? nieszczesliwym wypadkiem,
choroba, wyobrazanie sobie najgorszych scenariuszy w zwyczajnych, prozaicznych
sytuacjach...ktos sie z tym spotkał? coraz mi ciężej

[p_jaga]

Coś takiego nazywa się profesjonalnie lękiem uogólnionym.
Jeśli masz możliwość to spróbuj skorzystać z pomocy specjalisty (psychologa).
Naprawdę warto bo życie będzie dużo łatwiejsze bez ciągłych lęków.
Może tak być jeśli tylko odważysz się zwrócić o pomoc.