Spotkałam moją starą miłość...

[belladyna]

Jaka to była miłość,
24 latka temu... idealizowanie i tęsknota.
A dziś po prostu nic,
zycie wypięło go na szczyty międzynarodowej kariery,
a dziś po prostu nic,
mijam obojętnie, starszego wesołego pana,
a kiedyś O Dyziu sniłam nocami,
a dziś...PO PROSTU NIC...

[varia1]

jakże ci zazdroszczę !

ja nadal na widok mojej pierwszej miłości mam motylki w brzuchu i ogólnie pomieszanie zmysłów,poplątanie nóg.

a czasem się widujemy w okolicznościach różnorakich;)

chciałabym już tak nie reagować, ale to silniejsze ode mnie, chociaż i tak z czasem ( 14 lat) nieco mi się poprawiło:)

Myślę,że to lepsza forma reakcji

[pianome]

w przeciwieństwie od napięcia i zadawania sobie pytań typu "co by było gdyby".
Coś było,coś się skończyło,pozostały wspomnienia... Czasem miłe- świetnie,niech
trwają,przyjaźnie nastawiając do "obiektu". Czasem...na szczęście są to tylko
wspomnienia i,daj Boże,konstruktywne wnioski z nich wyciągnięte.

Jesteś zawiedziona własną reakcją,tak mi się zdaje czytając Twoje slowa... Mam
wrażenie,że po tym panu pozostało puste miejsce,nie zajął go inny
mężczyzna.Specjalny :)
Koniecznie trzeba postarać się,by ktoś tę przestrzeń zaanektował :)

Pozdrawiam ...

[belladyna]

Ale ten sam typ mężczyzny przewija się przez całe moje życie. Męzczyzny bardzo
męskiego i seksownego..:))))

[pianome]

Tym lepiej przecież :) Pora się za takim właśnie rozejrzeć,albo...pozwolic sie
dostrzec ;)Tak, tak- wiem,brzmi banalnie-

[haute.savoie]

ja mam to samo :-( wydaje mi się że ciągle go kocham... a minęło juz 15 lat! on
i ja mamy swoje rodziny, dzieci. Różnica polega na tym ,że on ma normalne życie
i jest szczęśłiwy a ja niestety nie. Nikt mi go nie zastąpi...

[roseinna]

I dobrze,że przeminęło.......