jak prowadzic dom??

[Gość: Marta]

wkrótce wychodze za mąż. Mam problem, nie umiem prowadzić domu, boję się że
sobie nie poradze ze wszystkim, matka nie nauczyła mnie prać, gotować umiem
tylko wodę na herbatę, prasuję tylko ręczniki. Rzadko też robię zakupy
(jedzeniowe). Mam oczywiście w pewnym sensie do mamy pretensje, wypuszcza
mnie z domu zupełnie nieprzygotowaną do życia, w domu zawsze mnie wyręczała,
jedynym moim obowiązkiem było ładnie się uczyć i być grzeczna, a "wszystkiego
się człowiek nauczy we właściwym czasie" no i mam, 26 lat i przerażenie w
oczach. Wiem że kiedyś stopniowo się wszystkiego naucze ale to potrwa. Nigdy
z narzeczonym nie mieszkaliśmy razem , wyjezdzalismy tylko na wakacje, a tam
nic nie trzeba robic. Uprzedzalam go że marna ze mnie gospodyni, ale on chyba
myśli że ja żartuję.
Jak sobie poradzić na początku?? I to nie tylko z obowiązkami ale i ze
stresem??

[xkropka]

Zaangazowac do tego meza :)
Jesli przyzwyczaisz go od poczatku, ze wszystko robisz sama, zostaniesz
standardowa matka-polka na dwoch etatach. A tak - oboje jestescie bez
doswiadczenia, macie swietna szanse na wspolne "dotarcie sie". Moze sie przy
tym okazac, ze on np. swietnie sobie daje rade z prasowaniem koszul i spodni,
wiec przy okazji da sobie wcisnac kilka twoich bluzek...
Poza tym - pomysl, ile bedziesz miala do opowiadania swoim dzieciom... Mi sie
kiedys przydarzylo ugotowac kapusniak z cynamonem :))) Tak wiec - podejdz do
sprawy z humorem i nie wymagaj od siebie wszystkiego na perfekt. A gdyby sie
obiad przypalil - zawsze jest pizza na telefon ;)

[rooie]

Nie panikuj przede wszyskim:) Gotowanie, prasowanie czy sprzątanie to nie jest
coś, co przekraczałoby czyjekolwiek możliwości:)
Poza tym wybranek nie żeni się z Tobą po to, żeby mieć czyste koszule i gorący
obiad po powrocie z pracy.
Wciągnij go w domowe obowiązki, razem będzie Wam łatwiej.
A jeśli chcesz poczuć się trochę pewniej, zacznij trenować już teraz:)

[Gość: Malwina]

jak znajdziesz gen ktory mowi ze sie urodzilas z umiejetnoscia i obowiazkiem
robienia tego wszystkiego to mi napisz !

[Gość: agat1]

Ja się zgadzam z poprzednimi postami, mam tylko jeszcze jedną uwagę - nie
obwiniaj za swój brak umiejętnosci w wymienionych dziedzinach swojej mamy, w
końcu gdybyś chciała, mogłaś sama się nieco zaangazować w pomoc w domu i teraz
nie przeżywałabyś takich stresów. Po prostu wygodnie jest być obsłużonym.
Ale nie martw się, w takiej sytuacji jest pewnie 90% młodych kobiet, które
wychodzą za mąż, a mąż nie powinien wymagać od Ciebie obsługi w każdym
względzie. Obowiązkami można się podzielić, a reszty się nauczysz.
Pozdrawiam i życzę powodzenia

[dociak75]

Nie przejmuj sie Marta, wszystko bedzie dobrze i do tego interesujaco :)
Tez bylam w takiej samej sytuacji jak ty gdy zamieszkalam z moim chlopakiem
(teraz juz mezem). Pamietam moj pierwsza samodzielna probe zrobienia obiadu i
horror mojego ukochanego gdy przy hasle: 'dodac bulionu' ja zaczelam kruszyc
kostke rosolowa nad miesem...
A teraz umiemy i lubimy gotowac, choc rzeczywiscie, pizza poczatkowo czesto
goscila w naszym menu ;), a innymi obowiazkami sie dzielimy.
On nie chce byc z toba dla twoich kulinarno-zakupowych zdolnosci, tylko
dlatego ze jestes fajna, sliczna, masz poczucie humoru itd i tak masz trzymac,
a reszta sie ulozy, zobaczysz.

Pozdrawiam
Dorota
PS A w chwilach eksperymentow kulinarnych dzwon do mamy i powiedz zeby ci
wszystko dokladnie wytlumaczyla - zaoszczedzisz na czasie i skladnikach:)

[rooie]

dociak75 napisała:


> Pamietam moj pierwsza samodzielna probe zrobienia obiadu i
> horror mojego ukochanego gdy przy hasle: 'dodac bulionu' ja zaczelam kruszyc
> kostke rosolowa nad miesem...

Dobre:)))
Mój brat postanowił kiedyś usmażyć kotlety. Coś mu świtało, że należy użyć do
tego jajka, więc położył sztukę mięsa na patelni i po prostu wylał na to jajko:)
A moja pierwsza własnoręcznie wykonana pizza na cieście drożdżowym miała tak
twardy spód, że nie można było go przekroić żadnym nożem. Za bardzo do serca
wzięłam sobie radę Mamy, żeby "dobrze wyrobić ciasto". Nawet pies podwórkowy
nie chciał zjeść tego gniota:) Poza tym notorycznie przesadzałam z przyprawami,
co zdarza mi się do dzisiaj, ale na szczęście sporadycznie.

[joanna_1]

Podobnie uważam jak przedmówcy.
Spokojnie bez paniki, nie demonizuj sytuacji, a baw się nią.
Twórzcie zespół, świetną zabawą może okazać się wspólne pieczenie ciasta,
składanie mebli, a nawet wymiana oleju w samochodzie :))
Obok miłego spedzania czasu, zwykłe obowiazki tez moga być czynnością do
przełknęcia i podczas nich może powstawac wiele ciekawych "systemów" ich
lepszego działania.
Co do gotowania, każda młoda gospodyni ma jakies wpadki. Moja mama pierszą
zupę, kapuśniak gotowała chyba pół dnia, a upieczona przeze mnie golonka dla
męża w mikrofali po prostu się zeschła :)) Oboje sie śmialismy, że teraz to
tylko się nada na materiał ścierny dla ptaszków :))

[naturella]

Hej, ona nie pytała, czy się uczyć, ale jak się nauczyć!...

Kochana, bez paniki. Ja dwa lata temu wyprowadziłam się z domu i to do zupełnie
obcego miasta. Wcześniej przez całe życie miałam nianię i domową gosposię,
która robiła wszystko - łącznie ze sprzątaniem mi pokoju, robieniem łóżka,
kanapek do szkoły czy na studia, obiadku, praniem, a nawet zmienianiem siana
mojemu królikowi. W weekend przychodziła pani, która robiła generalne
sprzątanie i prasowanie. Też nie miałam kiedy nauczyć się czegokolwiek. Ale
spokojnie - pranie w pralce wielkiej nauki nie wymaga (przeczytaj instrukcję),
w gotowaniu pomocne są książki kucharskie (nie zabieraj się do robienia kaczki
z pyzami, zacznij od rzeczy najprostszych typu jajecznica, jakieś omlety, potem
może ryż z mięskiem i warzywami). Co do zakupów - sama zobaczysz, że to
przyjdzie z czasem. Zobaczysz, co lubicie jeść, czy potrzeba wam bułek, czy
jabłek, zreszą zakupy możecie robić raz w tygodniu razem. Nie przejmuj się, to
wszystko przyjdzie samo.

[Gość: Maryla]

Wsztstkiego mozna sie nauczyć, a jak nie chcesz to zycie Cie
nauczy.Jak zabraknie chlebka to na drugi raz kupisz wiecej, jak nie
bedzie czystego recznika to wypierzesz, instrukcja obslugi pralki to
pestka w porównaniu z komputerem ;-) i jak to mawiała moja babcia "jak
sie nie wywrócisz to sie nie nauczysz". Ja paliłam zelazkiem bluzki bo
nie umiałam go nastawić, gotowałam czjnik do miękkości:-) umiałam dobrze
przygotować jajka na twardo,a zupe pomidorową gotowałam pierwszy raz kiedy
moja córka miała rok :-). Wyobraź sobie ,że dozyła 20 lat i nie
wyglada na zagłodzoną,mąż tez przezył, ciuchy mamy juz całe, czajnik dośc
długo ten sam, a nawet mam czas wolny kiedy odgruzuję to całe
pobojowisko:-)i ugotuję papu dla rodzinki. A tak powaznie to wychodzisz
za mąż ,a nie wyjezdzasz na bezludna wyspę ,więc do pracy bedą 4
rece ,wielka ochota,zapał no i miłość.Uda sie zobaczysz.Wszystko bedzie
dobrze.Jak bedziesz miała problemiki to pisz, cos sie wymyśli :-)
zobacz ile tu ludzi :-)
Pozdrawiam

[marina2]

Gość portalu: Marta napisał(a):

> wkrótce wychodze za mąż. Mam problem, nie umiem prowadzić domu, boję się że
> sobie nie poradze ze wszystkim, matka nie nauczyła mnie prać
nie mieszaj kolorow z bialymi , przestrzegaj wskazowek producenta co do
temperatury-sa przyszyte do ubran lub na metkach,sa ubrania , ktore oddaje sie
do pralni sa takie , ktore pierze sie recznie

gotować umiem
> tylko wodę na herbatę - kup ksiazki kucharskie : jedna kuchnie polska druga
chinska sa najlatwiejsze -wybierz takie , ktore maja precyzyjny opis co po
cvzym sie robi a b c lub korzystaj z przepisow prasowych np w Claudi-jest nie
do czytania ale kuchnia swietna podobnie w wysokich obcasach ,

prasuję tylko ręczniki.

z kim bedziesz mieszkac?tylko Wy?deska do prasowania plus mala do rekawow

Rzadko też robię zakupy
> (jedzeniowe).

- WELL...



Mam oczywiście w pewnym sensie do mamy pretensje, wypuszcza
> mnie z domu zupełnie nieprzygotowaną do życia, w domu zawsze mnie wyręczała,
> jedynym moim obowiązkiem było ładnie się uczyć i być grzeczna, a "wszystkiego
> się człowiek nauczy we właściwym czasie" no i mam, 26 lat i przerażenie w
> oczach. Wiem że kiedyś stopniowo się wszystkiego naucze ale to potrwa. Nigdy
> z narzeczonym nie mieszkaliśmy razem , wyjezdzalismy tylko na wakacje, a tam
> nic nie trzeba robic. Uprzedzalam go że marna ze mnie gospodyni, ale on chyba
> myśli że ja żartuję.
> Jak sobie poradzić na początku?? I to nie tylko z obowiązkami ale i ze
> stresem??

No co Ty ? jasne ,ze sobie prowadzisz ! proscizna.Jesli nadal masz obled w
oczach napisz na priva moze podrzuce Ci jakies proste przepisy na ciasta ,
ktore zawsze sie udaja i znikaja.Pozdrowienia.M

jak prowadzic dom?

[Gość: annie]

rowniutko, kochana to przede wszystkim, zeby sie gdzies nie stoczyl... bo to z
takim domem to nigdy niewiadomo, co mu tam pod kominem strzeli... no i
krociutko na nie zadlugich lejcach, najlepiej tuz przy pysku bo jak sie
rozbryka to nie utrzymasz!!! czyli pewna reka, i do przodu. A! i najwazniejsze
daj mu czasem odsapnac! bo sie znarowi...
pozdrawiam
a

[onnanohito]

Martusiu, lub Marciu - tak mówi do mnie Babcia, bo jestem Twoją imienniczką.
Nie martw się kochana!
A Twój oblubieniec to też się martwi? Że On nie umie? Prasować? Myć podłóg? Bo
chyba "w dzisiejszych czasach" :-) już rzadko kiedy pary zakładają odwieczny
podział ról małżeńskich - kobita do garów itp. mężczyzna - w świat? No to jak
to jest - martwi się, czy się nie martwi?

O mnie: jak wyszłam za mąż to byłam już zatwardziałą samodzielną gospodynią -
od 20 roku życia mieszkałam sama, a ślub brałam 10 lat później. No tak - z
gotowania to umiałam głównie grzanki i spagetti :-), bo to lubię najbardziej. A
mój W. wprowadził się do mnie po ślubie, wprost od swych (nad)opiekuńczych
rodziców. Umiał sobie chłopak herbatkę zrobić ...

Minął rok i dziewięć miesięcy (za tydzień :-)).
Ja - mielone, rosół, sernik, tort czekoladowy, omlet, milion sałatek, kurczak
pieczony, indyk curry, ciasteczka maślane, barszcz, ryby różne smażone - to
wszystko gotowałam pierwszy raz po ślubie.
W. - zakupy 100%, odkurzanie, mycie podłóg, okien, łazienki, zmywanie,
śniadania i kolacje, kotlety kurczakowe, kanapki robocze, kawa, herbata itd.,
robienie prania, wieszanie prania, składanie prania, śmieci, itd. itp.

Wyjaśniając - nie mówię, że wszystkie czynności wymienione przy W, tylko On
robi, chodzi mi o to, że te wszystkie wymienione rzeczy i jeszcze milion
innych, robił pierwszy raz w życiu po ślubie mając lat 28 ukończonych :-) Wiem
wstyd, ale takie życie :-) I co? I sobie poradził :-)

Kochana Martusiu. Nie przejmuj się, naprawdę. My zawsze kupujemy za dużo chleba
i potem jemy skamieniałay, bo wyrzucić nie można! :-) Z tym da się żyć.

Także tzrymam za Was kciuki, bawcie się dobrze w dom i będzie naprawdę fajnie :-
) Myślę sobie, że będzie Wam bardzo fajnie dowiadywać się co kto umie robić
najlepiej, poza tym nie macie żadnych nawyków: "a bo ja to zmywam tylko w
takiej wodzie, a smażę na oliwie takiej to a takiej".

P.S.: Pewnego dnai poślubnego zadzwoniła ciocia W. Odebrałam, a Ona pyta: Co
robicie? W. robi kotlety z kurczaka - odpowiadam. Słuchajcie, cioci mowę
odebrało i myślała, że żartuję :-)Czytaj: skoro mój W. (dwie lewe ręce
kuchenne) robi pyszne kotlety z kurczaka to i Ty się wszystkiego nauczysz.

Pozdrawiam i trzymam kciuki

[Gość: ida]

Gość portalu: Marta napisał(a):

> wkrótce wychodze za mąż. Mam problem, nie umiem prowadzić domu, boję się że
> sobie nie poradze ze wszystkim, matka nie nauczyła mnie prać, gotować umiem
> tylko wodę na herbatę, prasuję tylko ręczniki. Rzadko też robię zakupy
> (jedzeniowe).

Kurcze, ja to nawet nie mam zielonego pojecia jak sie prasuje reczniki, a dom
sie jakos sam prowadzi...
Do prania sluży pralka. A do gotowania czegoś innego niz woda na herbate służa
mężczyźni. Czyli jestes urządzona, z osobistym mężem! Ja to nawet nie wiem czy
będe mogla liczyć jutro czy pojutrze, czy w ogóle w tym tygodniu na miseczke
czegos ciepłego, bo jak nikt sie nie przybłąka, to z miseczki nici...;-(