wysokie obcasy

[arriga]

sprawa jest dość złożona i psychologicznie skomplikowana ale...
posłuchajcie... mój kolega zwierzył mi sie, że lubi zakładac damskie ciuszki
i ma schizę na damskie buciki (podniecają go u pani po pićdziesiątce jeśłi
tylko są "czadowe")... niebardzo wiedziałam jak się zachować, gdyż powiem
wam szczerze, ze uważam, ze jest to dewjacja, ponado on rzeczywiście jest
rozkołatany, depresyjny, stroni od seksu a lubi patrzeć i fatałaszki... nie
wiedziałam co powiedzieć żeby go nie zranić, spłoszyć, gdyż on mi się nie
zwierzał, on raczej szukał osoby, która zaakceptowałaby jego upodobania, a
nawet je podzielała czy się nimi fascynowała, gdyz głównie o tym ze mną
chciałby konwersować o fatałaszkach, formie, blyskotkach, głównie
rzeczach... nie wytrzymałam powiedziałam, że to chore, bezwartościowe, że
trąci zgnilizną i dewiacją, podniecanie się młodego faceto bardziej szpilka
niż nawet ciałem (golizny jak się wyraził nie lubi)... ale mam trochę
wyrzuty... nie lubie ludzi potępiac a tutaj trochę tak zrobiłam, że on to
niby ten gorszy a ja taka wartościowa... co sądzicie??

[kwieto]

Slusznie masz wyrzuty, bo wykazalas sie totalnym brakiem taktu, zrozumienia i co gorsza, wiadomosci.
Tego typu zachowania sa niezalezne od woli zainteresowanego (np. transwestyta nie przebiera sie w damskie laszki bo lubi, ale dlatego ze MUSI). Zdaje sie, ze nie ma sposobu by sie takiej potrzeby pozbyc.

Sa dwa wyjscia - znienawidzic siebie, albo zaakceptowac to, ze ma sie taka "dewiacje" - jak to ladnie ujelas.

Natomiast wyklady o zgniliznie dewiacji i innych takich to troche tak, jakbys zbluzgala kogos za to, ze jest niewidomy od urodzenia.

Slowem - zachowalas sie bardzo nie pieknie.

[arriga]

Ok. ZGodziłabym się z Tobą w 100% gdyby... no własnie... gdyby niewidomy
zwierzał mi się ze swojej przypadłości, gdyby kolega, o którym mówię szczerze
opowiadał, że tak a tak to wygląda ale... ten kolega nie chciał mi się
zwierzać, nie chciał słów wsparcia czy zrozumienia, chciał abym razem z nim
podzielała jego fascynacje na przykład do butów... właściwie rozmowy duchowe,
które ja inicjowałam traktował "służbowo" a na dzień dobry pisał do
mnie "cześć, ja wyglądasz" a gdy pisałam, ze niepięknie to nie był
zainteresowany na przykłąd dlaczego... ok on ma takie upodobania i ja jestem w
stanie to zrozumieć ale ja z kolei nie chciałam sie w to wciągać żeby mu
opowiadać, co mam na sobie aby w ten sposób dostarczać mu satysfakcji... czuła
się wykorzystywana... zaproponowałam rozmowy bez tego, o filimie, teatrze,
książce itditp... napisał, że przestaliśmy odbierać na tych samych falach...

[kwieto]

arriga napisał(a):

> Ok. ZGodziłabym się z Tobą w 100% gdyby... no własnie... gdyby niewidomy
> zwierzał mi się ze swojej przypadłości, gdyby kolega, o którym mówię szczerze
> opowiadał, że tak a tak to wygląda ale... ten kolega nie chciał mi się
> zwierzać, nie chciał słów wsparcia czy zrozumienia, chciał abym razem z nim
> podzielała jego fascynacje na przykład do butów...


A nie uwazasz, ze w ten sposob moze pojawiac sie potrzeba wsparcia i zrozumienia? " Jesli jest jeszcze ktos taki jak ja, to we dwojke bedziemy sie wspierac i razem bedziemy silniejsi" - nie jest to wlasnie szukanie wsparcia przypadkiem?


właściwie rozmowy duchowe,
> które ja inicjowałam traktował "służbowo" a na dzień dobry pisał do
> mnie "cześć, ja wyglądasz" a gdy pisałam, ze niepięknie to nie był
> zainteresowany na przykłąd dlaczego... ok on ma takie upodobania i ja jestem w
> stanie to zrozumieć ale ja z kolei nie chciałam sie w to wciągać żeby mu
> opowiadać, co mam na sobie aby w ten sposób dostarczać mu satysfakcji... czuła
> się wykorzystywana... zaproponowałam rozmowy bez tego, o filimie, teatrze,
> książce itditp... napisał, że przestaliśmy odbierać na tych samych falach...


I na tym IMO trzeba bylo zakonczyc.
Rozni ludzie roznie radza sobie z wlasnymi problemami - jedni przejmuja sie i wrecz sami uznaja sie za dewiantow (i sami sie probuja za to "karac"), inni udaja, ze to normalne, jeszcze inni sie tym ekscytuja.

Jesli jestes w stanie w 100% stwierdzic, ze ten ktos jest zwyczajnie zblazowany i szuka nowej podniety, to taki komentarz jaki powiedzialas moze byc uzasadniony
Pytanie czy jestes w stanie miec 100% pewnosci? Albo choc 99%?

[arriga]

Pominąłeś jeden wątek, który starałam się zasygnalizować, że ten facet
potrzebował mnie do zaspokojenienia swoich potrzeb "seksualnych", rozmawiac o
tym ze mną, oglądać mnie, buciki, snuć tego typu historyjki, tego jestem pewna
w 100%, dlatego, gdy zaproponowałam kumpelstwo w czystej formie bez tych
rozmów z podekstami pod moim adresem to odpowiedział, że przestaliśmy odbierac
na tych samych falach... nie mam złudzęn co do jego intencji ale to była długa
znajomość i jednak mi żal, myślę, rozważam, że może mogłam inaczej to
rozstrzygnąć a mnie poniosły emocje, powiedzialam co myślę dość dosadnie i
słowa stały się ciałem...

[kwieto]

Cos takiego chcialem mniej wiecej powiedziec, moze nie do konca wyraziscie. Ujme to tak - jest roznica miedzy powiedzeniem "nie chce sluzyc jako obiekt sluzacy zaspokajaniu zadz" a nazwaniem tych zadz "zgnilizna".

Tak samo jak to ze akceptuje homoseksualistow nie musi oznaczac, ze sam chce w takie relacje wchodzic. A jesli ktos proponuje tylko taka relacje, odcinajac sie totalnie gdy zaprotestuje - to tylko i wylacznie jego strata.

[Gość: mjabol]

arriga napisał(a):

> Pominąłeś jeden wątek, który starałam się zasygnalizować, że ten facet
> potrzebował mnie do zaspokojenienia swoich potrzeb "seksualnych", rozmawiac
o
> tym ze mną, oglądać mnie, buciki, snuć tego typu historyjki, tego jestem
pewna
> w 100%, dlatego, gdy zaproponowałam kumpelstwo w czystej formie bez tych
> rozmów z podekstami pod moim adresem to odpowiedział, że przestaliśmy
odbierac
> na tych samych falach... nie mam złudzęn co do jego intencji ale to była
długa
> znajomość i jednak mi żal, myślę, rozważam, że może mogłam inaczej to
> rozstrzygnąć a mnie poniosły emocje, powiedzialam co myślę dość dosadnie i
> słowa stały się ciałem...

Czytając Twoje posty, arrigo, odnosze wrażenie, że nie łączyło was zwykłe
kumpelstwo, a to za sprawą faktu iż jest małe prawdopodobieństwo aby dorosły,
żonaty facet zwierzał się zwykłej koleżance z rzeczy które dla większości
mężczyzn są często najsilniej strzeżoną tajemnicą. A to całkowicie zmienia
postać rzeczy.
Zakładając, że facet jest " normalny" ( tzn że nie afiszuje się ze swym
problemem na prawo i lewo )dostrzegł szansę nawiąznia kontaktu z osobą ktora w
jego mniemaniu jakoś mogła by mu pomóc chociażby poprzez nawiązanie jakiejś
gry, itp..Daleki jestem od moralizowania ale puszczając taką moralizatorską
gadkę o zgniliźnie, kopnęłaś go w podbrzusze.
Z własnego doświadczenia wiem, że mężczyzna ujawniając kobiecie jakiekolwiek
fetyszystyczne czy dewiacyjne ( w pojęciu ogółu) zachowania naraża się
poprostu na samobója. A on Ci zaufał, jak widać oczekiwał od Ciebie zbyt wiele,
chociaż monotematyczność jego potrzeb ( rozmowa tylko o fetyszach) jest dla
Ciebie obroną.
Mało jest zreztą kobiet które rozumieją jakiekolwiek odstępstwa od ogólnie
przyjętych społecznie norm zachowań seksualnych.
Przytocze tu cytat ze starej ale w wielu sprawach jakże aktualnej książki
pt. "Sztuka kochania" Michaliny Wisłockiej : "póki obydwie strony wyrażają na
to zgode i czerpią z tego satysfakcje, to nawet najdziwniejsze zachowanie nie
może być uznane za zboczenie". No właśnie, póki fetyszysta dostrzega poza
szpilką jeszcze kobiete i jej potrzeby nie ma się czym martwić ani przerażać.
Tylko jak to wytłumaczyć kobiecie?

[arriga]

Gość portalu: mjabol napisał(a):

> arriga napisał(a):
>
> > Pominąłeś jeden wątek, który starałam się zasygnalizować, że ten facet
> > potrzebował mnie do zaspokojenienia swoich potrzeb "seksualnych", rozmawia
> c
> o
> > tym ze mną, oglądać mnie, buciki, snuć tego typu historyjki, tego jestem
> pewna
> > w 100%, dlatego, gdy zaproponowałam kumpelstwo w czystej formie bez tych
> > rozmów z podekstami pod moim adresem to odpowiedział, że przestaliśmy
> odbierac
> > na tych samych falach... nie mam złudzęn co do jego intencji ale to była
> długa
> > znajomość i jednak mi żal, myślę, rozważam, że może mogłam inaczej to
> > rozstrzygnąć a mnie poniosły emocje, powiedzialam co myślę dość dosadnie i
>
> > słowa stały się ciałem...
>
> Czytając Twoje posty, arrigo, odnosze wrażenie, że nie łączyło was zwykłe
> kumpelstwo, a to za sprawą faktu iż jest małe prawdopodobieństwo aby dorosły,
> żonaty facet zwierzał się zwykłej koleżance z rzeczy które dla większości
> mężczyzn są często najsilniej strzeżoną tajemnicą. A to całkowicie zmienia
> postać rzeczy.
> Zakładając, że facet jest " normalny" ( tzn że nie afiszuje się ze swym
> problemem na prawo i lewo )dostrzegł szansę nawiąznia kontaktu z osobą ktora
w
> jego mniemaniu jakoś mogła by mu pomóc chociażby poprzez nawiązanie jakiejś
> gry, itp..Daleki jestem od moralizowania ale puszczając taką moralizatorską
> gadkę o zgniliźnie, kopnęłaś go w podbrzusze.
> Z własnego doświadczenia wiem, że mężczyzna ujawniając kobiecie jakiekolwiek
> fetyszystyczne czy dewiacyjne ( w pojęciu ogółu) zachowania naraża się
> poprostu na samobója. A on Ci zaufał, jak widać oczekiwał od Ciebie zbyt
wiele,
> chociaż monotematyczność jego potrzeb ( rozmowa tylko o fetyszach) jest dla
> Ciebie obroną.
> Mało jest zreztą kobiet które rozumieją jakiekolwiek odstępstwa od ogólnie
> przyjętych społecznie norm zachowań seksualnych.
> Przytocze tu cytat ze starej ale w wielu sprawach jakże aktualnej książki
> pt. "Sztuka kochania" Michaliny Wisłockiej : "póki obydwie strony wyrażają na
> to zgode i czerpią z tego satysfakcje, to nawet najdziwniejsze zachowanie nie
> może być uznane za zboczenie". No właśnie, póki fetyszysta dostrzega poza
> szpilką jeszcze kobiete i jej potrzeby nie ma się czym martwić ani przerażać.
> Tylko jak to wytłumaczyć kobiecie?

no właśnie i pozwolę sobie Cię tutaj zacytować "póki fetyszysta dostrzega poza
> szpilką jeszcze kobiete i jej potrzeby nie ma się czym martwić ani przerażać"
ja tak się nie czułam mimo, że próbowałam kierować rozmowy tez na inne tory,
poruszać inne wątki... bez skutku najczęściej... wiem, że jest zblokowany i ma
problemy ze sobą i myślę dlatego asekuracyjnie wolał nie szukac "drugiego dna"
a celowo spłycał naszą więź do zabawy w formę aż poczułam przesyt i nastąiła
eskalacja, zaproponowałam układ bez tego obraził się i odmówił...
z drugiej strony interesuje mnie kiedy bliskie osoby powinny reagować i budzić
mówiąc prawdę, co myślą a kiedy rozumieć, akceptować, wspierać... kiedy
upodobanie staje się dewiacją? a kiedy jest zwykłym "smaczkiem" do rutyny życia
codziennego??:-)

[arriga]

a swoją drogą piękny wierszyk... i nie myśl sobie, że jestem taka święta...
wcale nie jestem... Twój list sugerowałby, że znasz się na rzeczy więc
uważasz, że jeśłi młody facet ubiera sie w damskie fatałaszki to jest
jak "niewidomy" i należy podać mu laskę (akceptować, rozmawiać z nim na ten
temat, podniecac się razem z nim ?)aby łatwiej było mu iśc przez życie... tak?
bo ja rzeczywiście mało wiem na temat tego zjawiska ale osoba, o której mówię
na pewno nie jest transwestytą, to żonaty facet, lubiący dziewczyny a
fatałszki po prostu go "kręcą" ponad sądzę norme...

[Gość: Malwina]

czujesz sie wykorzystywana przez wszystkich facetow na swiecie podniecajacych
sie ogladaniem twojego dekoltu lub pupy ?
jak tak - tzn ze to ty masz problem a nie twoj fetyszysta
zabil kogos ?
M.
uwielbiam facetow ktorzy uwielbiaja szpilki w kazdej okolicznosci :-) no ale
wiadomo - jestem dewiantka

[arriga]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> czujesz sie wykorzystywana przez wszystkich facetow na swiecie podniecajacych
> sie ogladaniem twojego dekoltu lub pupy ?
> jak tak - tzn ze to ty masz problem a nie twoj fetyszysta
> zabil kogos ?
> M.
> uwielbiam facetow ktorzy uwielbiaja szpilki w kazdej okolicznosci :-) no ale
> wiadomo - jestem dewiantka

witam malwino:-)
nie, absolutnie nie czuję się wykorzystywana przez wszystkich facetów na
świecie tym bardziej (chociaz nie mam az takiego powodzenia) podniecających się
oglądaniem mojego dekoltu czy pupy:-)
a poza tym ja przecież nie pisałam o wszystkich facetach na świecie:-)
ja też lubię facetów, którzy lubią na mnie patrzeć i na fatałaszki, w których
biegam, dlatego nie uważam Cię za dewiantkę:-)
pisałam o jednej realcji, mojej osobistej, z kimś mi bliskim, kogo mimo, iż
podejrzewam o dewiację lubię i tęsknię:-)

pozdrawiam

[kwieto]

Sek w tym, ze mozna miec normalna rodzine, zone, dzieci, a na przyklad w piwnicy schowany komplet damskich ciuchow w ktore przebiera sie gdy nikogo nie ma w domu...

Problem ma zona, bo jesli dowie sie o takim zachowaniu, to lekarze najpewniej powiedza jej cos takiego - trzeba nauczyc sie to zaakceptowac.

Swego czasu byl duzy artykul w Magazynie Wyborczej, wlasnie na temat takich osob.

[arriga]

kwieto napisał:

> Sek w tym, ze mozna miec normalna rodzine, zone, dzieci, a na przyklad w
piwnic
> y schowany komplet damskich ciuchow w ktore przebiera sie gdy nikogo nie ma w
d
> omu...
>
> Problem ma zona, bo jesli dowie sie o takim zachowaniu, to lekarze najpewniej
p
> owiedza jej cos takiego - trzeba nauczyc sie to zaakceptowac.
>
> Swego czasu byl duzy artykul w Magazynie Wyborczej, wlasnie na temat takich
oso
> b.

"Problem ma zona, bo jesli dowie sie o takim zachowaniu, to lekarze najpewniej p
> owiedza jej cos takiego - trzeba nauczyc sie to zaakceptowac"

no własnie skąd wiesz, że lekarze tak powiedzą??
czytałam fragmenty "fetyszysty" sławomira łuczaka (interesuje mnie problem:-) i
tam głowny bohater fajnie powiedział, że nie może powiedzieć tego żonie, bo
uznałaby go za dewianta a tego oboje z pewnością by nie znieśli... może tak się
stało ze mną i moim przyjacielem?? fetyszysta z książki łuczaka trafił na
kozetkę do psychoanalityka a wszystko zaczęło się od tego, ze żona go
zdradzała... czy nie jest tak, że wszystko ma jakąś przyczynę? że jakieś braki
rekompensujemy sobie czyms innym nie chcąć leczyć prawdziwej przyczyny,
spojrzeć prawdzie w oczy mówimy racjonalizujemy sobie, że przecież to takie
moje upodobanie... ale czy nie jest to kolejne oszustwo, szalenstwo, ktore
pielęgnujemy???
>

[Gość: mjabol]

arriga napisała:

> >> "Problem ma zona, bo jesli dowie sie o takim zachowaniu, to lekarze
najpewniej
> p
> > owiedza jej cos takiego - trzeba nauczyc sie to zaakceptowac"
>
> no własnie skąd wiesz, że lekarze tak powiedzą??
> czytałam fragmenty "fetyszysty" sławomira łuczaka (interesuje mnie problem:-
) i
>
> tam głowny bohater fajnie powiedział, że nie może powiedzieć tego żonie, bo
> uznałaby go za dewianta a tego oboje z pewnością by nie znieśli... może tak
się
>
> stało ze mną i moim przyjacielem?? fetyszysta z książki łuczaka trafił na
> kozetkę do psychoanalityka a wszystko zaczęło się od tego, ze żona go
> zdradzała... czy nie jest tak, że wszystko ma jakąś przyczynę? że jakieś
braki
> rekompensujemy sobie czyms innym nie chcąć leczyć prawdziwej przyczyny,
> spojrzeć prawdzie w oczy mówimy racjonalizujemy sobie, że przecież to takie
> moje upodobanie... ale czy nie jest to kolejne oszustwo, szalenstwo, ktore
> pielęgnujemy???
> >
Dewiacja zaczyna się w momencie w którym osoba nią dotknięta nie jest w
stanie prowadzić normalnego współżycia seksualnego w szpilkach czy bez.
Fetyszyzm nie rodzi się sam, nie dziedziczy się go w genach, jest rzeczą
oczywistą iż jest ułomnością nabytą w drodze jakiś podświadomych
przeżyć,nieraz bardzo głębokich i bardzo wczesnych. Jeśli rujnuje to Waszą
przyjaźń, a temu człowiekowi i zdrowie ( bo brak dobrego seksu ), to radzę
wyciągnąć prawice i mu pomóc.
Nie wiem jakie są Wasze relacje ( co na to żona ) ale w tym przypadku może
pomóc seksuolog i to dobry.Wiem iż w polskim społczeństwie to sprawa wstydliwa
no ale cóż .Problem w tym czy pacjęt będzie chciał się leczyć.
A fetyszyzm jest szaleństwem, takim oszustwem i to słodkim w który się wpada
jak osa w miód. Racjonalizujemy bo nie rozumiemy własnego umysłu, bo się boimy
odrzucenia przez społeczeństwo," bo jest nam " z tym dobrze, bo liczymy że
jakoś to będzie, bo nie chcemy pozbywać się rozkoszy, marzeń, spełnienia.
I to jest największym problemem. Bo kto chcę pozbywać się marzeń..

[arriga]

Gość portalu: mjabol napisał(a):

> arriga napisała:
>
> > >> "Problem ma zona, bo jesli dowie sie o takim zachowaniu, to lekar
> ze
> najpewniej
> > p
> > > owiedza jej cos takiego - trzeba nauczyc sie to zaakceptowac"
> >
> > no własnie skąd wiesz, że lekarze tak powiedzą??
> > czytałam fragmenty "fetyszysty" sławomira łuczaka (interesuje mnie problem
> :-
> ) i
> >
> > tam głowny bohater fajnie powiedział, że nie może powiedzieć tego żonie, b
> o
> > uznałaby go za dewianta a tego oboje z pewnością by nie znieśli... może ta
> k
> się
> >
> > stało ze mną i moim przyjacielem?? fetyszysta z książki łuczaka trafił na
> > kozetkę do psychoanalityka a wszystko zaczęło się od tego, ze żona go
> > zdradzała... czy nie jest tak, że wszystko ma jakąś przyczynę? że jakieś
> braki
> > rekompensujemy sobie czyms innym nie chcąć leczyć prawdziwej przyczyny,
> > spojrzeć prawdzie w oczy mówimy racjonalizujemy sobie, że przecież to taki
> e
> > moje upodobanie... ale czy nie jest to kolejne oszustwo, szalenstwo, ktore
>
> > pielęgnujemy???
> > >
> Dewiacja zaczyna się w momencie w którym osoba nią dotknięta nie jest w
> stanie prowadzić normalnego współżycia seksualnego w szpilkach czy bez.
> Fetyszyzm nie rodzi się sam, nie dziedziczy się go w genach, jest rzeczą
> oczywistą iż jest ułomnością nabytą w drodze jakiś podświadomych
> przeżyć,nieraz bardzo głębokich i bardzo wczesnych. Jeśli rujnuje to Waszą
> przyjaźń, a temu człowiekowi i zdrowie ( bo brak dobrego seksu ), to radzę
> wyciągnąć prawice i mu pomóc.
> Nie wiem jakie są Wasze relacje ( co na to żona ) ale w tym przypadku może
> pomóc seksuolog i to dobry.Wiem iż w polskim społczeństwie to sprawa
wstydliwa
> no ale cóż .Problem w tym czy pacjęt będzie chciał się leczyć.
> A fetyszyzm jest szaleństwem, takim oszustwem i to słodkim w który się wpada
> jak osa w miód. Racjonalizujemy bo nie rozumiemy własnego umysłu, bo się
boimy
> odrzucenia przez społeczeństwo," bo jest nam " z tym dobrze, bo liczymy że
> jakoś to będzie, bo nie chcemy pozbywać się rozkoszy, marzeń, spełnienia.
> I to jest największym problemem. Bo kto chcę pozbywać się marzeń..


Oj bardzo się z kolegą zgadzam... bardzo mocno... podobno istynktownie unikamy
cierpienia a dążymy do przyjemności... stąd racjonalizacje bo jak powiedziałeś
płynie stąd przyjemność... napisałeś, że wpada się jak osa w miód... z tym tez
się zgadzam i to bardzo... między innymi obawą, ze sama w to "wpadam" był
spowodowany mój "świętoszkowaty bunt" albo sama sobie chciałm powiedzieć
stop... nie wiem... bo pewna jestem, że u mojego przyjaciela to jest substytut
normalnego współżycia seksulanego (jego stwierdzenia, że on lubi patrzeć niż to
robić lub,że z jego partnerki opadły fatałaszki a wraz z nim całe podniecenie
itditp)... jednak myślę, że on nie dojrzał jeszcze do decyzji o pójściu do
seksuologa niestety czy do innego terapeuty, co by mu sie przydało również...
jak napisałeś on cierpi ale jeszcze chwyta się protez, chyta się iluzji,
przyjemności ale to jak obserwuję na jego przypadku są środki doraźne...
co na to żona pytasz... hm zona udaje, że też seks jej nie jest potrzebny (mają
pod trzydziestkę czyli "w sile..." ale nie dziwię się bo sama nie wiem jakbym
się zachowała, gdyby mojego partnera seskualnego do mnie nie ciągnęło...
podobno kobiety reagują depresyjnie i też uciekają od spojrzenia prawdzie w
oczy, racjonalizują, że to nieważne, że im się nie chce itpitd
mowisz podać prawicę... jak? on chciał żebym podzielała jego upodobania, chciał
żebym wpadła w ten jak to nazwałeś "miód" a gdy zaprotestowałam schował się
głeboko do swojej coraz i dla mnie grubszej skorupy... przeprosiłam za
wybuch... mówiłam szczerze coś o samooszukiwaniu, prawdzie, konsekwencjach,
terapii, powoli, spokojnie, powiedziałam, że zawsze może na mnie liczyć ale
mrozi mnie takim chłodem, że spływa to czystem lodem po moim sercu... nie
pozostaje mi nic innego jak siedzieć cicho... każdy ma prawo do własnych
wyborów i nie da się przecież ratować nikogo na siłę... a moze trzeba sięgnąć
dna a on jeszcze nie spadł tam (a moje współuczestnictwo w tej apoteozie
fetyszu myślę pogębiało tę słodką iluzję prawda...?) pozdrawiam ciepło i dzięi
za Twoje słowa, bardzo one do mnie trafiają:-)

[kwieto]

W owym artykule (aczkolwiek podkreslam, byl on nie tyle o fetyszystach co o transwestytach - mezczyznach lubujacych sie w zakladaniu damskich laszkow), rozmawiano tez ze specjalista od takich spraw. Ladnie to bylo ujete puenta brzmiala mniej wiecej tak - "Kochanie, kupilam NAM biustonosze..."
:")

Jestem czadowa

[Gość: ruda]

Nie mam zebow, no moze trzy.Waze 126 kg.Mam 145 cm wzrostu i jestem
czadowa.Chlopy sie za mna ogladaja.Co mam zrobic????????Pomocy!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: Malwina]

za pozno - zostalas wykorzystana

[Gość: Ruda]

A ty Malwinka tez masz duzo czadu?????????????/

[Gość: Malwina]

mnie w ogole nie ma.