Żałujecie czasem...?

[Gość: _kami]

Ja żałuję wielu rzeczy - tego nie powinnam była robić, nad tym dłużej się
zastanowić, tym niepotrzebnie kogoś zraniłam... Tego człowieka nie powinnam
była nigdy poznawać. A temu wierzyć, chociaż tak bardzo chciałam...
Ale nie o takie żale mi chodzi.
Ja żałuję, że urodziłam się za późno. Że mężczyzna którego kocham najbardziej
na świecie... Że nie ze mną przeżywał tyle rzeczy, które chciałabym mu dać. Że
nie ze mną przeżywał wczesną młodość, nie przy mnie uczył się wszystkiego... Że
to nie ja dawałm mu szczęście przez poprzednie 10 lat. Że tyle straciliśmy...
Wiem, że to absurdalne, bo nawet gdybym go znała - on miałby 20 lat, a ja 11 -
więc raczej szans na związek by nie było :-)
Ale to taki irracjonalny żal do losu, takie rozżalenie czasem, że to nie ja
byłam na Jej miejscu przez te wszystkie lata... Że to nie ja dawałam mu to
wszystko, czemu nie ja byłam sprawczynią jego wszystkich dużych i małych
radości...

Chyba mam jesienną depresję :-(

Kami

[Gość: Toi]

Rozumiem, ze jestescie teraz razem, szczesliwi jak dwa golabki. Jest takie cos,
co sie po angielsku nazywa 'timing'. O tym jest np film 'Nelly i pan Arnoud'.
Zwiazek niemozliwy i nigdy niespelniony z powodu roznicy wieku, czasu i
wszystkiego. Zdaje sie, ze Ciebie to nie dotyczy, wiec doprawdy nie rozumiem w
czym problem. Ciesz sie jak glupia.
:-)

[_kami]

Jeszcze nie jesteśmy. Ale się staramy :-) Odległość jeszcze nas zjada.
Pewnie, że się cieszę.
Tylko czasem się zastanawiam, gdzie to było zapisane, że tak wyszło. Że skoro
czuję tak mocno, że to On moją połówką jest... To dlaczego tak właśnie?
Z drugiej strony przeważa fatalizm jakiś - tak po prostu miało być :-)

Pozdrawiam
K.

[toi]

Wiesz co, kami? Czy potrafisz sobie wyobrazic jak to jest, gdy sie czuje, ze
jestescie jak te polowki a to nie ma szans? Nie trac energii na planowanie
przeszlosci. To wlasciwie pasuje do 'mojego' watku 'Skoro wszyscy o tej m.',
moze cos tam dopiszesz, bo cos on zdycha.
A gdzie i czy bylo zapisane, to zalezy w co wierzysz... Pytanie pasuje do
wszystkiego, co w zyciu.
Ciesze sie Wasza radoscia i zycze powodzenia. Pzdr Toi :-)
Aha, a na jesienne dobrze robi utarte jablko z rodzynkami i cynamonem
podduszone w rondelku, a do tego cappuccino i Miles Davis w Trojce.

[_kami]

toi napisał(a):

> Wiesz co, kami? Czy potrafisz sobie wyobrazic jak to jest, gdy sie czuje, ze
> jestescie jak te polowki a to nie ma szans?

Wyobraź sobie, że potrafię, bo przez jakiś czas tak właśnie żyliśmy - totalnie
bez perspektyw. Parszywe uczucie.

> Nie trac energii na planowanie przeszlosci.

Zwykle tego nie robię, ale czasem mnie dopada. Mój Mężczyzna - szowinistycznie -
powiedziałby, że to z powodu burzy hormonów - co on wie o burzy hormonów!!!
<Kami_groźnie>

> To wlasciwie pasuje do 'mojego' watku 'Skoro wszyscy o tej m.',
> moze cos tam dopiszesz, bo cos on zdycha.

Jak będę umiała coś sensownego napisać, to napiszę :-)

> A gdzie i czy bylo zapisane, to zalezy w co wierzysz... Pytanie pasuje do
> wszystkiego, co w zyciu.

Wierzę w wiele rzeczy, w Absolut, w przeznaczenie...
Zresztą z nami to był taki zbieg okoliczności, że aż trudno w los nie
uwierzyć...

> Ciesze sie Wasza radoscia i zycze powodzenia.

:-)

Pzdr Toi :-)

Zwrotne oczywiście :-)

> Aha, a na jesienne dobrze robi utarte jablko z rodzynkami i cynamonem
> podduszone w rondelku, a do tego cappuccino i Miles Davis w Trojce.

Na razie jestem na etapie szarlotki i pasztecików, ale do jabłuszek z Milesem
Davisem też pewnie dojdę :-)

Pozdrowienia
K.

[fantasia]

Nie żałuję...

A jeśli, to raczej tego, czego nie zrobiłam :-)

Przerażają mnie wręcz próby rozpamiętywania czegoś, czego (przynajmniej w
bieżącej "płaszczyźnie" czasoprzestrzennej :-)) odwrócić się nie da... to jest
bolesne, że "wszystko, co uczynię/ zamieni się na zawsze w to, co uczyniłam",
ale chyba warto się do tej myśli jakoś przyzwyczaić... żal, skrucha są
paskudnymi, niszczycielskimi uczuciami... jasne, że wartościowanie własnych
uczynków się przydaje, ale okraszone żalem staje się swoim własnym
zaprzeczeniem... ostatecznie żałować można tylko błędów, które niczego nas nie
uczą, a są takie? nawet jeśli tak, lepiej chyba próbować się na nich jednak
uczyć aniżeli rozpamiętywać... Tak mi się wydaje.

[_kami]

Ale mnie nie chodzi o taki żal "jakbym wtedy, 17 lipca, powiedziała to zdanie
inaczej, to moje życie byłoby inne". O żadne próby cofania się i wyrzutów
sumienia. Chodzi mi o to, że poza tym, że jestem szczęśliwa, mam kogoś, z kim
dzielę miłość prawdziwą, ale czasem mi (zupełnie irracjonalnie) szkoda tego
czasu, który nam upłynął osobno. I tego wszystkiego, co On przeżył beze mnie.
Takie tam, małe żale... Nie konstruktywne, tylko ot, takie sobie...
Idę na szarlotkę :-)

Kami

[ellen]

Ellen Praktyczna nie pojmuje tego typu żalów w pierwszej połowie cyklu :-)
Może poczekam na burzę hormonów i zajrzę tu raz jeszcze.

[_kami]

ellen napisał(a):

> Ellen Praktyczna nie pojmuje tego typu żalów w pierwszej połowie cyklu :-)
> Może poczekam na burzę hormonów i zajrzę tu raz jeszcze.

O dokładnie, dokładnie!!! :-))))
A ja za 2 tygodnie będę patrzeć na świat zupełnie inaczej :-))))

Pozdr.
K.

[alka_xx]

Gość portalu: _kami napisał(a):

> Ja żałuję wielu rzeczy - tego nie powinnam była robić, nad tym dłużej się
> zastanowić, tym niepotrzebnie kogoś zraniłam... Tego człowieka nie powinnam
> była nigdy poznawać. A temu wierzyć, chociaż tak bardzo chciałam...
> Ale nie o takie żale mi chodzi.
> Ja żałuję, że urodziłam się za późno. Że mężczyzna którego kocham najbardziej
> na świecie... Że nie ze mną przeżywał tyle rzeczy, które chciałabym mu dać. Że
> nie ze mną przeżywał wczesną młodość, nie przy mnie uczył się wszystkiego... Że
>
> to nie ja dawałm mu szczęście przez poprzednie 10 lat. Że tyle straciliśmy...
> Wiem, że to absurdalne, bo nawet gdybym go znała - on miałby 20 lat, a ja 11 -
> więc raczej szans na związek by nie było :-)
> Ale to taki irracjonalny żal do losu, takie rozżalenie czasem, że to nie ja
> byłam na Jej miejscu przez te wszystkie lata... Że to nie ja dawałam mu to
> wszystko, czemu nie ja byłam sprawczynią jego wszystkich dużych i małych
> radości...
> > Chyba mam jesienną depresję :-(
> Kami

Wiesz Kami, a ja zaluje ze urodzilam sie za wczesnie.
Ale poza tym nic mi nie dolega. Mam wrazenie ze Tobie takze, wiec cieszmy sie
chwila bo" tak mlodo nie spotkamy sie juz nigdy"
pozdrawiam
alka

[Gość: kwieto]

Nie.

(Chyba, ze masz na mysli np: "zal" z powodu potracenia kubka i wylania
herbaty?)

[ellen]

A ja nie żałuję. Mogłabym, ale nie chcę. Na błędach się uczę, "strawiam" raz i
nie rozpamiętuję ich więcej.
Myślę o tym, co przytrafia mi się dobrego, bo tylko to jest konstruktywne.

[Gość: Toi]

Wiem, wiem czego zaluje (ciezkiego wysilku umyslowego musialam dokonac, ale
udalo sie): zaluje, ze nie doroslam i nie nabralam dystansu wczesniej.
Zmarnowalam fure czasu ze zwariowanego okresu nazywanego czesto najpiekniejszym
w zyciu - czasow licealnych mianowicie. No mam zwariowane egzaltowane
wspomnienia, ale zamiast calego Dickensa przeczytac, zamiast po tych DKF-ach
jeszcze wiecej, to ja kretynka po nocach (chodzilam do liceum z dowcipow o
ksiazce telefonicznej) wkuwalam uklad rozrodczy zaby i zalane lzami frustracji
zeszyty do matematyki o sciane pokoju ciskalam.

[Gość: nadja]

Ciesz sie, ze przed soba masz wielokrotnosc tych dziesieciu lat
najpewniej...
To najlepszy powod, zeby nie myslec o tym,
co bylo, a zajac sie tym, co jest...


n.

[Gość: Kulka]

...a ja żałuję że wyszłam za mąż,jedyne czego żałuję w swoim życiu, reszta to
pestka:)

[Gość: Czart]

_kami napisał(a):

> Ale mnie nie chodzi o taki żal "jakbym wtedy, 17 lipca, powiedziała to zdanie
> inaczej, to moje życie byłoby inne". O żadne próby cofania się i wyrzutów
> sumienia. Chodzi mi o to, że poza tym, że jestem szczęśliwa, mam kogoś, z kim
> dzielę miłość prawdziwą, ale czasem mi (zupełnie irracjonalnie) szkoda tego
> czasu, który nam upłynął osobno. I tego wszystkiego, co On przeżył beze mnie.
> Takie tam, małe żale... Nie konstruktywne, tylko ot, takie sobie...
> Idę na szarlotkę :-)
>
> Kami

A ja tam rozumie Kami, pomimo iz jestem z moja luba zonka calkiem dlugo, to tez
miewam jakies irracjonalne moze zale do losu, iz oszczedzil mi radosci bycia z
Nia kiedy dorastala; chetnie pobawilbym sie z Nia w piaskownicy w "indian" i
wpadl w dziki zachwyt gdy Ona powiedzialaby np.: "- patrz, leci elemelek"...
Lubie smak szarlotki, zwlaszcza kiedy upiecze ja moja ulubienica...

[mufka]

Czesc Czart,
Jeeeeeny, a gdzies Ty sie uchowal?:-)
Zazdroszcze Twej lubej i TAK TRZYMAJ!!!
Powodzenia i pozdrawiam.

[Gość: Iza]

Dziewczyno, tys sie chyba z choinki urwala, nie wywoluj wilka z lasu i oby to
byly Twoje najwieksze zmartwienia.
Zycie jest takie krotkie i nie warto marnowac czasu na glupie zale, ciesz sie
zyciem bo ono lubi platac figle!

[_kami]

Czart napisał dużo rzeczy świadczących, że wie, o co mi chodziło :-)
No i właśnie - pewnie, że cieszę się każdą chwilą. Korzystam, jak mogę. Ale
czasem żal mi tego, co nie było. Zresztą nie chodzi tu tylko o tego mojego
Jedynego...
Załuję czasem, że będąc nastolatką nie jeździłam na wakacje autostopem, że nie
miałam cierpliwości chodzić na basen, że nie studiowałam jednocześnie dwóch
kierunków, że... No, że sporo czasu straciłam, a mogłam przeczytać jeszcze jedną
książkę, obejrzeć jeszcze jeden film... Rozumiecie?
Taka nostalgia za straconymi możliwościami również.

Kami (tłumacząca się :-)