...wyprzeć sie dzieciństwa.

[ja_adam]

Męczy mnie intelektualnie powoływanie się na dzieciństwo, najczyściej ciężkie,
gdy tłumaczymy odbiegające od normy zachowanie. Powielanie problemów.

Czy człowiek jest na tyle odmóżdżony, ze nie potrafi skonfrontować poronionego
dzieciństwa z życiem, w którym może zaznawać szczęścia, zupełnej integracji,
dojrzałości itd.

Przypomina mi się dzieciństwo mojej żyjącej jeszcze babci, która ma 100 lat.
W duchu ją pozdrawiam.
Wiele przeżyła, ma ponad dziesiatkę dzieci i powoli sama je przeżywa. Jej
dzieciństwo? Gdy konfrontuję jej troski z czasów dzieciństwa, dochodze do
wniosku, że za mało każdy dostał w dupę!

Może znęcanie się nad dzieckiem, wykorzystywanie go seksualnie to za mało!?
Może powinniśmy dzieciom kazać pracować od 5 rano na polu ręcznie odkopywać
ziemniaki, potem szkoła z francuskim, łaciną (do dzisiaj babcia pamieta wiele
słów)a potem zajęcia w domu. Może na dokładke dołozymy jedną wojnę, gdzie
własnymie rękami chowało sie członków rodziny, mało? Może opieka nad młodszym
rodzeństwem, mało?
Moja babcia..hm...niedoścignięty wzór moralności i wytrwałości.
Życzę każdemu takiego dzieciństwa jak Ona miała!

[brakchmur]

Cieszę się , że wreszcie ktoś poruszył ten temat.
Mam podobne przemyślenia i przyznam , że czytając niejednokrotnie na tym forum o
wydumanych problemach , również myślałam o mojej Babci, która podobnie jak
wspomniana przez autora wątku ma za sobą ponad 90 lat życia, wojny, repartiację,
wczesne owdowienie, a jest do dziś dla nas wszytkich wzorem optymizmu i radości
życia.
Tak się składa, ze jesteśmy chyba pierwszym od tysiąca lat polskiej państwowości
pokoleniem , które nie zaznało dramatu wojny. Czy przypadkiem nie tworzymy
sztucznych problemów, zamiast cieszyć się życiem w poczuciu bezpieczenstwa?
Czy nie zagłębiamy się niepotrzebnie we własne przeżycia duchowe doszukując się
demonów tam, gdzie ich nie ma?
Czy wzorem amatorów tzw "mocnych" filmów nie szukamy zastępczych wrażeń, aby
poczuć dreszczyk emocji?

[ja_adam]

..nie chodzi o to by zaznawać dramatu, tylko o to by nie tłumaczyć swego uwiądu
tym, ze miało sie cieżkie dzieciństwo. Starsze pokolenie, które miało z
pewnościa trudniejsze dzieciństwo jest...itd itp

[bszalacha]

a nie przyszło wam namyśl,że to "bohaterskie"dzieciństwo jakoś się ma do
faktu,że ona przezywa własne dzieci?Że nieprzepracowanie problemu nadużyć wobec
siebie samej uruchamia psychopatologię w relacjach z własnymi dziećmi?
Oskarzach innych,ża odwołują się do dzieciństwa a tymczasem twoja babcia już
zdażyła zaszczepić w Tobie współczucie.Kto wie,może jak nie starczy jej
własnych dzieci,będziesz wydelegowany jako kolejny do "odkupienia jej
nieszczęść"

[meg303]

Nie wyprzeć się a zaakceptować takie jakie było,dobre czy bardzo złe.Wybaczyć
jeśli trzeba,nie hodować w sobie nienawiści,ale i nie idealizować rodziców jeśli
byli żli.
Moja Mama miala straszne dzieciństwo,przez swojego ojca,który kiedy owdowiał
oddał trzy córki na służbę do dalekich krewnych(miały wtedy po 8 i 5lat)Do tej
pory żadna z nich nie może o tej "służbie"opowiadać bez łez.Ale co ciekawe każda
wybiela swojego ojca,chociaż ożenił się potem powtórnie i miał jeszcze czworo
dzieci.Mama i jej siostry mają depresje i problemy emocjonalne.

[bszalacha]

I o tym właśnie pisałam.Przecież,jeżeli się gloryfikuje takie krzywdy nazywając
je hartowaniem czy jakkolwiek inaczej to albo samemu ma sie problemy albo
projektuje się te trudne emocje na innych,najczęściej tych,którzy nie wyrażają
oporu.

[shachar]

no popatrz adam, prababcia byla jeszcze bardziej wspaniala, bo wiadomo ze po II
wojnie wszystko zaczelo schodzic na psy
wegiel slabiej sie pali i zim juz nie ma takich...
acha i ludzie listy pisza do siebie w dwoch slowach :'nie p****l'
buahaha

[kobietazsercem42]

mądra, ciepła, współczujaca, nie wymagająca
wiele dla siebie, cierpliwa, wspaniały słuchacz,
doradca, przyjaciółka, przewodnik po świecie.Taką ja zapamiętałam,
dziś miałaby 101 lat, zmarła dokładnie 6 lat temu.
Przeżyła dwie wojny, głód, ucieczkę z kraju, przymusowe roboty,
uczyła się w szkole waldorfowskiej, pracowala dla okupanta,
zaznała wiele złego, ale tez dobrego.Nie projektowała na nikogo
własnych przezyć z dzieciństwa.Była cudownym, mało powiedziane,
super cudownym, naj,naj,najcudowniejszym człowiekiem jakiego
spotkałam w życiu,była i zawsze bedzie moim aniołem.To ona nauczyla
mnie bycia CZŁOWIEKIEM.

[arwen8]

Poczytaj Alice Miller, być może zrozumiesz o co chodzi z tym "dziecństwem"...

[kobietazsercem42]

arwen8 jesli miałas mnie na myśli,
pisząc o przeczytaniu Alice...
musze cie zasmucić, ta i inne pozycje,
Freud, Piget,Ericson, Wygotski,i inni;
nie są mi obcy!Nawet oni mieli odmienne poglądy
na wiele spraw, tak więc czyż ja nie mogę
mieć wlasnego zdania, właśnie w przypadku
mojej ukochanej Babci.

[basiapietrzak]

... wyprzeć się dzieciństwa - nie sposób :)

basia pietrzak

[ja_adam]

w bardzo łatwy sposób...

[basiapietrzak]

ja_adam

< oj, nie jest to łatwe
< i nadal twierdzę, że niemożliwe
< sądzę tak, po moim przykładzie
< można tylko zmienić do niego stosunek
< po wielu, wielu latach i wcale nie było to łatwe
< ale w końcu mnie się udało :)

[arwen8]

kobietazsercem42 napisała:

> arwen8 jesli miałas mnie na myśli,

Nie wiem, czy zauważyłaś, ale mój post nie był tuż pod Twoim. Ale skoro tak się
przejęłaś...

> pisząc o przeczytaniu Alice...
> musze cie zasmucić, ta i inne pozycje,
> Freud, Piget,Ericson, Wygotski,i inni;
> nie są mi obcy!

Oczywiście można też czytać i NIC z tego nie rozumieć. To dość rozpowszechnione
zjawisko.

> tak więc czyż ja nie mogę mieć wlasnego zdania, właśnie w przypadku
> mojej ukochanej Babci.

Dlaczego poczułaś się tak bardzo zagrożona? Czy ktoś zabrania Ci mieć
owe "własne zdanie" na temat Twojej babci? Czy ktoś tu atakuje Ciebie lub Twoją
babcię? Dość dziwna reakcja...

Fakt jednak pozostaje faktem - nasze dzieciństwo ma bezpośredni wpływ na rozwój
naszej osobowości. A traumy, przeżyte w dzieciństwie (szczególnie te wyparte do
podświadomości), mają szczególnie wielki wpływ.

Można wyprzec się dzieciństwa. Można nawet wmówić sobie wszystko, co się tylko
zechce. Ale takie wyparcie zawsze będzie miało tragiczne skutki, jeśli nie dla
osoby wypierającej, to na pewno dla jej bliskich (i nie tylko), na których ta
osoba będzie nieświadomie "wyżywać się". A sposobów na takie wyżywanie się jest
mnóstwo...

[giovanna8]

Chyba wszystko zależy od człowieka? Po jednym najgorsze spłynie jak po kaczce
(pardon), a drugi załamie się po byle niepowodzeniu.
Te Babcie (moja też lekkiego życia nie miała) to po prostu żelazne damy. Ci,
którzy byli słabsi, po prostu wcześniej umarli. Tak myślę, może się mylę...

[isia244]

czy to nie jest przypadkiem tak, że po prostu zawsze szukamy dla siebie
JAKIEGOŚ usprawiedliwienia? chcemy czuć się dobrze ze sobą, mieć czyste
sumienie, lub jak kto woli, mieć dobre mniemanie o sobie. I wtedy gdy zrobimy
coś złego, zawsze próbujemy to na kogoś lub coś zrzucić, np. na trudne
dzieciństwo. Owszem, często przeżycia kształtują ludzi, ale przecież czynów
dokonujemy my, nie ci ludzie, którzy nas kształtują.

A dlaczego tłumaczymy sobie zachowanie innych? Może dlatego, że chcemy wierzyć,
że człowiek jest dobry z natury?

Masz rację, że trudne przeżycia hartują. Ale nie uważam, że muszą być normą.
Wielu ludzi, którzy przeżyli wojnę ma silny charakter, w wielu z nich jest
jednak ukryta nienawiść do wroga. Tą nienawiść szczepią swoim dzieciom, wnukom
itd. I jeszcze jedna ważna rzecz - wielu z nich nie może zrozumieć ludzi
słabszych.

[zorz_ponimirski]

wyjatkowe kocopoly tu czytam

[isia244]

a cóż to są "kocopoly", bo nie znam tego słowa

[taisy]

Mozliwe ze twoja babcia jest jedyną w swoim rodzaju. Jednak Twoja babcia i
wiele osób w jej przedziale wiekowym to ludzie innej epoki.
Wszystko było inne w tamtych czasach kiedy twoja babcia był dzieckiem.Nie było
żłobków do których matki w wielu wypadkach muszą oddawać dzieci, ani
pzredszkoli,zatłoczonych klas w szkole,hałasu, samochodów tyle nie było,
prawda, ani ruchu na ulicach,modernizacji, nowoczesnosci, jednym słowem
zabójczego stresu wspólczesnego nam duchem czasu.
Była dzieckiem chowanym w rodzinie, przy mamie, rodzeństwie, możliwe, że gdzieś
na wsi, gdzie natura i spokój, brak negatywnych bodźców, typu stres, co wtedy
takiemu dziecku szkodzi wstać rano przebrać grzątkę ziemniaków jeżeli i tak
kładzie się spać razem z kurami...
Wtedy ludzie żyli bardziej w zgodzie ze swoją naturą. Obecne czasy to czasy
odczławieczania ludzi.
Niby wygodniej nam, nowecześnie a jednak dookoła stress gonitwa, walka na zabój
o podstawowe srodki do bytu, w wielu krajach socjalna pomoc nie istnieje.
Dzieci oddawane do żlobków i pzrdszkoli w sumie mało pamiętają swoją matkę.Na
ulicach hałas i pęd. Szczęsciarze mieszkają na wsi.
Na psychikę człowieka skałada się właśnie jego dziecinstwo, kontakty z matką,
zależy jaka matka, jego przerobione albo nie przerobione problemy i traumy, a
najbardziej warunki genetyczne. Mozna być kruchym pzychicznie człowiekeim a
jednak poprzez sprzyjające okoliczności życiowe stać się bardzo silnym i
odpornym i na odwrót nadmiar stresu nie przerobionych traum zaburzy kazdą nawet
b. silna genetycznie osobowość.
Dlatego to co mówi babcia to nie jest całkiem tak jak tobie i jej się wydaję.
Babcia jest istotą stworzoną przez inną generację, która miała dużo pozytywnego
w sobie, ale tez i dużo złego. Wytworem tej epoki byli wszelkiej masci tyrani,
własnie dzieci, które w dzieciństwie nie zaznały zbyt wiele miłości.

[basiapietrzak]

< taisy
< jakże sie cieszę, że napisałaś, to za mnie:)

[taisy]

basiapietrzak napisała:

> < taisy
> < jakże sie cieszę, że napisałaś, to za mnie:)
....
Milo mi to uslyszec..;=)))
Duzo by na temat pisac, jednak musze po drugiej stronie wkuwac Flash 8 ...tzw.
nowoczesnosci cywilizacja..)))
Pa,

[basiapietrzak]

< jesteś bardzo mądrym i wrażliwym Człowiekiem taisy:)
< pozdrawiam, życze, Niebanalnego, Szczęśliwego Nowego roku 2007 ! :)

BARDZO ciekawy temat

[solaris_38]

wydaje się ze strategia babci JEST skuteczna
pewnie właśnie ona pozwloiła jej przetrwać wszystko i zachowac godność zdolność
do miłości czy jakie skarby w niej widzisz

ale też wydaje sie ze czasem nie wystarczy przetrwać

a odcięcie sie od własnego dzieciństwa zahamuje jednak znaczną cześć twojego
potencjału

dzieci maja trudniej
wnukowie będa mieć jeszcze trudniej

jesteśmy mądzrejsi ale i mamy większe wyzwania
samo godne przetrwanie już nie stanowi dla nas wystarczajacej motywacji
chcemy więcej

rozumieć
byś świadomi

mówi sie tez że jesteśmy słabsi

może i tak jest

w jakimś sensie na pewno
ale w jakimś sięgnęliśmy wyżej

[judyta432]

> Męczy mnie intelektualnie powoływanie się na dzieciństwo, najczyściej ciężkie,
> gdy tłumaczymy odbiegające od normy zachowanie. Powielanie problemów.

> Może znęcanie się nad dzieckiem, wykorzystywanie go seksualnie to za mało!?

Za mało do czego? Żeby mieć spie....one życie?

[shachar]

judytka, nie doszukuj sie synsu, doszukuj sie case'u
wtedy wszystko stanie sie bardziej oczywiste

[ja_adam]

Obecna moda
Jestem taki bo:
....odziedziczyłem kod DNA i niestety mam skłonność do tycia, zeza, i
wulgarnego słownictwa, ba! nawet opcja polityczna tez jest zapisana w genach, cóz...

.... mój ojciec był alkoholikiem

....moja mamusia mnie nie przytulała

....bo w szkole polonistka była kurwą

....bo wieś była zbyt mała

....bo wujek onanizował się na moich oczach

....bo bo obecna moda to powoływanie się na wszystko prócz własnego lenistwa
pracy mad sobą!!!!

Ponad 20 lat jesteśmy wychowywani przez rodziców (najdłużej spośród stworzeń,
jeszcze chyba słonie...)

Czy to za mało by uwolnić się od nauczyciela?

Zamiast wzrastać w stanowieniu własnego życia uwielbiamy tarzać się w
rodzicielskich błędach przy tym tłumaczyć się, no cóz mam takie dna!

Wyprzeć się dzieciństwa - w sensie żyć na własny koszt a co do potencjału...Nic
tak bardzo nie ograbia własnego potencjału jak życie będąc przyssanym do cyca
rodziców.

[basiapietrzak]

ja_adam
< jakże Ty masz rację,
< najbardziej trafne jest ostatnie Twoje zdanie
< straciłam kilkadziesiąt lat
< aby dojść do tego właśnie wniosku
< czemu tak długo, nie pytaj?
< najważniejsze, że wreszcie dostrzegłam drogowskazy, które pewnie stały na
mojej drodze, ale cóż...nic nie widziałam, widziałam tylko moją krzywdę i mur,
mnóstwo murów ...
< nie ma innej drogi, niż wybaczenie, sobie i innym
< jednak wyprzeć się swojego dzieciństwa, nie potrafię, nie mogę...chyba nikt
nie może?
< to tak, jak by się wyprzeć siebie, jednak stanowi o nas, tak sądzę
< Pozdrawiam serdecznie :)

[arwen8]

ja_adam napisał:

> Ponad 20 lat jesteśmy wychowywani przez rodziców

Najważniejsze jednak są pierwsze 5 lat.

> Czy to za mało by uwolnić się od nauczyciela?

Większość ludzi umiera i nie uwalnia się. Fizyczne odcięcie się lub
przeprowadzka na inny koniec świata, wcale nie świadczy o uwolnieniu się od
toksycznej więzi emocjonalnej. Prawdziwa wolność to coś więcej.

> Zamiast wzrastać w stanowieniu własnego życia uwielbiamy tarzać się w
> rodzicielskich błędach przy tym tłumaczyć się, no cóz mam takie dna!

Jeśli ktoś powołuje się tylko na DNA, to najzwyczajniej nie jest osobą zbyt
rozgarniętą.

> Wyprzeć się dzieciństwa - w sensie żyć na własny koszt

Życie "na własny koszt" wcale nie musi świadczyć o uwolnieniu się od zależności
od rodziców, lub o ukształtowanej osobowości. Wielu żyje "na własny koszt" z
czystej przekory.

Dzieciństwa nie wolno się "wypierać", trzeba się z nim ROZLICZYĆ. "Wyparcie"
znaczy "wybaczenie", "zapomnienie", "usprawiedliwienie", "pogodzenie się".
Wyparcie oznacza brak chęci życia świadomie, brak zrozumienia własnych uczuć,
brak szacunku do siebie oraz ogromną nienawiść do siebie. Tylko rozliczając się
z własnym dzieciństwem możemy stać się wolni, kochający (siebie i innych) i
naprawdę dorośli. Jeśli nie rozumiesz tego, co z Tobą się działo w dzieciństwe,
odrzucasz swoje przeżycia i bolesne wspomnienia, jeśli wmawiasz sobie, że to
nic istotnego, jeśli usprawiedliwiasz krzywdy wyrządzone małemu dziecku przez
rodziców i bliskich, jeśli tłumaczysz to sobie tym, że "chcieli jak najlepiej"
albo "byli najlepszymi rodzicami jakimi mogli być" albo że to wszystko było dla
twojego "dobra", to tym samym zamykasz usta dziecku, które chce powiedzieć ci o
swoim bólu i cierpieniu, w ten sposób wypierasz część siebie. I żaden prawdziwy
rozwój osobowości wtedy nie będzie możliwy, bo skutecznie zamykasz usta własnym
uczuciom, żyjesz w obłudzie, którą sam tworzysz.

A przecież chodzi o to, żeby ZROZUMIEĆ swoje własne uczucia i nazwać je po
imieniu. Chodzi o szczerość przed sobą samym. O przytulenie tego dziecka,
którym kiedyś byłeś. Tylko wtedy ono będzie mogło wreszcie dorosnąć...

Arwen

[ja_adam]

przeczytać jeszcze raz!

Męczy mnie intelektualnie powoływanie się na dzieciństwo, najczyściej ciężkie,
gdy tłumaczymy odbiegające od normy zachowanie. Powielanie problemów.


gdy tłumaczymy odbiegające od normy zachowanie. Powielanie problemów.
gdy tłumaczymy odbiegające od normy zachowanie. Powielanie problemów.
gdy tłumaczymy odbiegające od normy zachowanie. Powielanie problemów.
gdy tłumaczymy odbiegające od normy zachowanie. Powielanie problemów.

tzn.
nie uwolnienia się od toksycznej więzi emocjonalnej
nie potrafimy zrozumieć własnych uczuć
itd.
CZAS dziecka już minął!

[arwen8]

ja_adam napisał:

> Męczy mnie intelektualnie powoływanie się na dzieciństwo, najczyściej ciężkie,
> gdy tłumaczymy odbiegające od normy zachowanie. Powielanie problemów.

Powielanie problemów jest tylko wtedy, gdy nie jesteśmy świadomi tego, co się
wydarzyło w dzieciństwie, co wtedy czuliśmy, jak byliśmy skrzywdzeni i jak to
wszystko wpłynęło na nasze "dorosłe" życie. Powielanie bierze się z wyparcia,
które tak bardzo "zalecasz".

> gdy tłumaczymy odbiegające od normy zachowanie. Powielanie problemów.

Zero logiki. Powielanie jest związane z brakiem zrozumienia i prawidłowej
oceny "odbiegającego od normy zachowania". Właśnie chodzi o to, by zrozumieć
PRZYCZYNY takiego zachowania i nazwać je po imieniu. Czyli, jeśli dostawałeś
klapsy/byłeś bity w dzieciństwie, to chodzi o to, by uświadomić sobie, że takie
zachowanie rodziców było
karygodne/kryminalne/krzywdzące/nieuzasadnione/okrutne. Jeśli świadomie
nazwiesz takie "metody wychowawcze" po imieniu, to już nigdy sam je nie
zastosujesz wobec swoich dzieci. Natomiast jeśli wyprzesz te wspomnienia,
wmówisz sobie, że to było dawno i jest już nieistotne, albo jeśli wytłumaczysz
swoich rodziców tym, że byli "najlepszymi rodzicami" i robili to dla
twojego "dobra", tym samym utrwalisz takie zachowanie. Nie zdążysz nawet
zauważyć, jak sam zaczniesz stosować takie same metody wychowawcze wobec swoich
dzieci, usprawiedliwiając siebie tym, że "wyszedłeś na dobre".

> CZAS dziecka już minął!

Nie minął jeśli nie został rozliczony świadomie.

Adam ...wyprzeć sie dzieciństwa.

[solaris_38]

niby sie zgadzam ze ludzie zwalają winę i juz dalej nic z tym nie robią
sa usprawiedliwieni
czują sie że to nie oni zawinili

czuja sie ofiarami pozostają w tej roli która daj im przywilej niewinności
czują ulge w poczuciu winy

to jedna cześc

ale jest i inna


jesli w dzieciństwie ktoś uszkodzi ci gałkę oczną skrzywi ja
będziesz już zawsze widziała krzywo

możesz intelektem dojśc do wniosków że jednak świat nie jest krzywy ale
intelekt zawsze przegrywa z uczuciem

w powyższym przykładzie ty (skrzywiony emocjonalnie) WIESZ że jest wina
krzywda a świat jest do dupy
kiedyś myślałeś że to ty jesteś do dupy
po terapii wiesz że to inni

ale wszystko zostaje po staremu
jest źle
zmienili sie tylko winni

nawet jesli wyprzesz sie dzieciństwa .. jego blizny i skrzywienia ci towarzyszą
towarzysza twojemu odbiorowi swiata

do Adama chyba nie dodałam ? ;) nt

[solaris_38]

[ja_adam]

no własnie, to nie tak...
to moi rodzice mieli przywilej popełniac błedy wychowawcze a ja moge iśc dalej
pomimo ich przywileju


Otrzymałem od rodziców kilka krzywych zwierciadeł, ostatnie (mam nadzieje)
wymieniłem u szklarza w wieku 23 lat.

Mam ulgę, że obecne me błędy i wypaczenia sa wyłacznie moim udziałem i wyborem.

to pozytywne co piszesz

[solaris_38]

myślę ze to możliwe ta wymiana szyb i soczewek i rogówki i serca

ale żeby do tego dojść ...

mało ludzi do tego dojdzie żeby

1. pojąc to
2. uwierzyć ze sie da
3 mieć dość energii sprytu i uwagi aby choć trochę szyb wymienić

[ja_adam]

...właśnie...:))
Są szklarze co ze szkła i łabędzia zrobią...witraż religijny, nawet szybe pancerną
WSZYSTKO
nawet góry ze szkła (okazała sie że bajka o szklanej górze nie była bajką,
dawniej wylewana masę szklana by konie, rycerze mieli utrudnione podejście pod
zaamek)

kurcze chciałbym zamieszkac w szklanym domu, gdzie nawet czarne chmury byłyby
dobrze widoczne

[ja_adam]

ludzie kótrzy chcą cierpieć w kńcu znajdą swe męczeńskie cierpienie

sa i tacy

którzy chcą być władcami, więc życie stwarza im okoliczności, podsuwa ludzi,
zarządza tak losem, że w końcu kazdemu udaje się to czego pragną....
to dziwne ale wlasnie tacy ludzie mieli najczesciej dziecinstwo lekko mówiąc
dramatyczne

przebudzenie

[solaris_38]

chyba ze coś ich .. przebudzi
kontakt ze śmiercią czasem daje takie przebudzenie sie z dzieciństwa

[monikas43]

[monikas43]

> ludzie kótrzy chcą cierpieć w kńcu znajdą swe męczeńskie cierpienie

Każdego w końcu dopadnie cierpienie, czy tego chce czy nie chce.

> którzy chcą być władcami

Masz rację.

> więc życie stwarza im okoliczności, podsuwa ludzi,
> zarządza tak losem, że w końcu kazdemu udaje się to czego pragną....

Niestety tak, stają się despotami ;)

> to dziwne ale wlasnie tacy ludzie mieli najczesciej dziecinstwo lekko mówiąc
> dramatyczne

Dziwisz się?

[monikas43]

> kurcze chciałbym zamieszkac w szklanym domu, gdzie nawet czarne chmury byłyby
> dobrze widoczne

A ja chciałabym się z niego wyprowadzić.

[monikas43]

> Są szklarze co ze szkła i łabędzia zrobią...witraż religijny

Nie lubisz witraży?

Nawet szybę pancerną

Tak wygodniej.

[monikas43]

Jestem taki bo:
> ....odziedziczyłem kod DNA i niestety mam skłonność do tycia, zeza, i
> wulgarnego słownictwa, ba! nawet opcja polityczna tez jest zapisana w genach,

No cóż, to tak jest, może poza opcją polityczną ;)

.... mój ojciec był alkoholikiem

....moja mamusia mnie nie przytulała


Jak nie miałeś traumatycznego dzieciństwa, to racz się w tej kwestii nie
wypowiadać.

....bo w szkole polonistka była kurwą

Jakby polonistka na maturze bezpodstawnie oblała cię, to może jednak zauważył
byś jakiś związek.

....bo bo obecna moda to powoływanie się na wszystko prócz własnego lenistwa
> pracy mad sobą!!!!

Próbuję wydostać sie z matni od ok. 20 lat i dopiero teraz mam szansę, więc nie
pieprz takich głupot, jeżeli nie masz pojęcia o co chodzi.

[monikas43]

>Czy to za mało by uwolnić się od nauczyciela?

Nie, ale może ten fakt + stała groźba wylania ze szkoły za prowokacje
polityczne + próba udupienia na maturze + dyrektorka i polonistka
współpracujące z tajnymi służbami PRLu to już wystarczy?

>Zamiast wzrastać w stanowieniu własnego życia uwielbiamy tarzać się w
>rodzicielskich błędach przy tym tłumaczyć się, no cóz mam takie dna!

Uwierz mi, to już nie ten case.

[monikas43]

[agi_go]

Czy zastanawiałeś się kiedyś nad tym , czy twoja babcia była szczęśliwa ?

[ja_adam]

Nie muszę się nad tym zastanawiać.
Tryb życia jaki prowadzi, jej zdrowie...podam przykład

W wieku ponad 90 lat szła do Kościoła. Była prowadzona przez koleżankę ( w tym
wieku ma koleżanki!!), niestety poślizgnęła się, złamała staw biodrowy. Dla
młodych często oznacza to koniec. Ona sama przeszła skomplikowana operację
wstawienia protezy. 3 miesiące po operacji, będąc niewidomą tańczyła na weselu
prawnuka!!

Czy była szczęsliwa? Wiele razy widziałem jej cierpienie, gdy musiała kilka razy
sie pytać o co chodzi bo słuch ma...ma aparat ale nie zawsze go zakłada,
zapomina, że ma prawie sto lat... haha, gdy musiała czekać na cos bo sama tego
nie zrobi. Choc jest zdana na innych to jednak opiekuje się pra, pra wnukami,
uczy ich tabliczki mnożenia, uwielbia robic prezenty. Widze że w najgorszych
sytuacjach znajduje dla siebie sens istnienia i nie rozdrabnia się w kwestiach
egzystencjalnych. Wie, że umrze, ma wykupione miejsce, opłacona trumnę, więc nie
pozostało nic prócz tego by cieszyć się cholernie z zycia!

Emanuje szczęściem...

[shachar]

ty tez bedziesz emanowal szczesciem i robil prezenty wnukom, bo sie bedziesz
zastanawial czy to nie ostatni raz
no dobra, zmusiles mnie do zastanowienia sie nad moja babcia
sceneria: piekna wies, moja babcia bardzo dzielna,wojne tez przezyla,dzieci
odchowala, caluje mnie w czolo na powitanie

wiec dlaczego moja matka, a jej corka taka popieprzona jest? he? any clues?
.................
w filmie American Beauty jest taki watek wojskowego, twardziela, co to bardzo
zasadniczy jest i nie mieczak bynajmniej, pierze syna az tamtemu leb odstakuje
ale to dla jego dobra, za narkotyki
no i jak sie okazuje ze sasiad gada z nim jak z czlowiekiem i przytula go w
pewnym momencie, to naszemu zolnierzowi robi sie tak dobrze, ze caluje tamtego
w usta
a potem go zabija za ta swoja chwile slabosci

tak wiec mozna trzymac fason i isc na wojne z Irakiem i co z tego?

[ja_adam]

to tym bardziej dowodzi mojemu wątkowi, że to MY POTRAFIMY decydowac o własnym
życiu bez wzgledu na rodziców.

Potrafimy spartaczyć dobrą pracę rodziny jak i całkowicie sie wyprzeć złego
wychowania pracując nad sobą.

To działa w dwie strony

[shachar]

ty widzisz co chcesz widziec, ale co cie tym bede walic po glowie, ja pewnie tez
jakiegos zeswirowania dostales nt staruszkow, co za bestia ze mnie ze sie nie
wzruszam tymi pocalunkami w czolo, ktore otrzymuje, czyli partacze dobra prace
rodziny
buahahaha do kwadratu
ta sama babcia, jedna noga w zaswiatach i wykarmiona organicznym krowim
mlekiem, pewnie dlatego sie jej kule nie imaly, otoz babcia moja w moje swieto
komunijne, podpierniczyla mnie do mojej matki, ze sie za duzo obzeram.Mowila o
mnie tak jakby mnie tam nie bylo, a to byla moja zasrana I komunia.
Takie nic, taka mala denuncjacja kochanej babci co wojne przezyla i to swiatczy
o moim parchatym charakterze ze to pamietam, czyli jeszcze raz wyszlo na twoje,
bo to pewnie dowodzi twojej tezie. Ale jakas glupia ta teza dla mnie jest.

[brakchmur]

ja_adam napisał:

>
> to tym bardziej dowodzi mojemu wątkowi, że to MY POTRAFIMY decydowac o własnym
> życiu bez wzgledu na rodziców.
>
> Potrafimy spartaczyć dobrą pracę rodziny jak i całkowicie sie wyprzeć złego
> wychowania pracując nad sobą.
>
> To działa w dwie strony
>

Podpisuję się:)

[brakchmur]

Klasyfikacja pierwszaków w technikum jest zawsze niełatwym zadaniem. Liczne
klasy, mnóstwo trudnego materiału, jedna godzina w tygodniu i co za tym idzie
słaba znajmość rzeczywistych umiejętności uczniów.
Jednym słowem łatwo kogoś skrzywdzić jak i przewartościować.
Jedna z klas; aż siedem ocen ndst i z ocen cząstkowych wychodzi tylko jedna piątka.
Proszę ucznia z piątką , aby upewnić się , że to nie przypadek.
Podchodzi bardzo skromnie ubrany chłopiec z wyrażną anemią i jakimś strasznym
smutkiem w oczach.
Zadaję jedno pytanie, drugie , trzecie a on odpowiada bezbłędnie prezentując
doskonałe zrozumienie tematu. Jestem pod wrażeniem i wpisuję bdb, ku zazdrości
pozostałych 34 osób, ale ten jego smutek nie daje mi spokoju.
Dziś dzwonię do przyjaciółki, naszego szkolnego pedagoga i pytam o niego.....
Jego matka niedawno popełniła samobójstwo a ojciec przychodzi na wywiadówki pijany.

[dziki.macho]

Nie znam tematyki szkolnej w zakresie jezykow obcych, ale z tego co mowila mi
znajoma, ktorej syn szedl w tym roku do szkoly sredniej, dzieciaki pisaly test
kwalifikacyjny, ktory pozwalal przyporzadkowac je do poziomu od A do D wg
stopnia zaawansowania. Klasy jezykowe tworzone sa oddzielnie od pozostalych
przedmiotow.

[brakchmur]

Od ponad pół roku usiłuję Ci uzmysłowić, ze mnie mylisz z kimś innym(!)
Uczę chemii.

[dziki.macho]

brakchmur napisała:

> Od ponad pół roku usiłuję Ci uzmysłowić, ze mnie mylisz z kimś innym(!)
> Uczę chemii.

Szangri, do niedawna bylas anglistka, mam ci posty przypomniec?

[brakchmur]

Na tym i innych forum napisano wiele kłamstw na mój temat i zapewniam Cię, że
wolę o tym wszytkim zapomnieć.

[monikas43]

Masz szczęście adamie, że masz taką babcię.

Mnie wojna i komuniści pozbawili obu babć i dziadków.

Jeden dzidek zaginął wypędzony z Warszawy po Powstaniu Warszawski.

Jego żona, a moja babcia zmarła na gruźlicę w PRLu.

Drugiego dziadka więzlili Niemcy w oflagu (był polskim lotnikiem).
Po wojnie nie mógł wrócić do Polski, bo dostał by czapę.

Nie miałam okazji go poznać, bo zmarł przed moim urodzeniem (dostał azyl w
Niemczech).

Brat dziadka zginął w Katyniu.

Druga babcia uciekła z Polski do Niemiec (pojechała na pogrzeb dziadka).

Tam zakochała się w jego przyjacielu i wybrała wolność.

Komuniści przez lata nie wpuszczali Jej do Polski.

Ja oczywiście też nie mogłam tam pojechać.

[dziki.macho]

Adam, kazdy swoje zycie przezywa sam, kazdy widzi wlasne problemy inaczej. Nie
mozna sugerowac sie dziecinstwem babci czy prababci, ktore zyly w zupelnie
innych warunkach. Swiat idzie z postepem, wiec intelekt tez powinien.

[yvona73pol]

techniczna uwaga - wyprzec sie = zamiesc problemy pod dywan i miec reperkusje i
wlasnie sie tak zachowywac, jak to opisujesz, nie moc sie rozwijac i isc dalej,
podejmujac swoje wlasne decyzje....
a na marginesie - zabiles mnie tm molestowaniem.... znaczy uwazasz, ze gwalt
(czesto wielkrotny) na dziecku to taki sobie nic nie znaczacy "epizodzik"?
ciesz sie, ze nigdy nie miales takiego "epizodziku" w swoim zyciu....

[dziki.macho]

Czegos nie rozumiem, czy ja wspominalem o gwaltach, molestowaniu? Nie
Niezaleznie od pokolen, cos takiego mialo miejsce w rodzinach patologicznych,
nigdy tego nie bagatelizowalem cos ci sie pomylilo.
Mnie o cos innego chodzilo w zwiazku z dziecinstwem, o wyprzedzanie
intelektualne naszych przodkow. Podam ci przyklad. Moj ojciec nie mial
dziecinstwa, rodzina wielodzietna, alkohol, awanturnictwo, bluzgi, przemoc
przez wiele, wiele lat. Dopiero jak dziad uszkodzil jedno ze swoich dzieci, ze
lewie uszlo z zyciem, zdecydowal sie na leczenie, babka opamietala sie i
chciala go w koncu posadzic do wiezienia... ale 5 dzieci do utrzymania.
Do dzis to pietno ciazy na moim ojcu. Chcial dac naszej rodzinie w dziecinstwie
wszystko to, czego sam nie mial. W pewnym momencie przesadzil, rozpieszczajac
za bardzo. Jak poczul zagrozenie, ze dzieciaki sa malo zaradne, zaczal powielac
zachowanie wlasnego ojca, co przynioslo odwrotne skutki. Nie wiadomo, jak
dotrzec do tego czlowieka. Czasem odnosimy z rodzina wrazenie, ze ten dobrze po
50 facet chce poczuc sie jak dziecko, zeby zaopiekowac sie nim jak dzieckiem,
zeby mu dac to, co on nam dawal przez tyle lat. Dziecinstwo, jakie nam zapewnil
bylo przedmiotem zawisci wielu rowiesnikow, nauczycieli, wychowawcow
kolonijnych i innych. Kochamy go za to i chcemy, zeby jego podeszly wiek
przebiegal tak, jak nasze dziecinstwo, ktorego on nigdy nie zaznal.

[lsilanow]

Trudne dziecinstwo ... zobowiązuje.

Rozliczyc sie z dziecinstwem to właśnie : wybaczyc, pogodzic się (że takie było), itd. Ale żeby to zrobic trzeba 1) zrozumiec je 2)poczuc je, i uczucia, jakie nam wtedy towarzyszyły. Trudno wybaczyc, jeżeli nie odczuwamy krzywdy.
Bardzo podobał mi sie fragment dot. tego, ze rodzina nam nie tylko robi krzywde. ale tez wiele daje.
Dojrzałośc to nie tylko intelektualne wyprzedzenie naszch przodków, ale i emocjonalne - co z tego, że coś widzimy, kiedy przed zmianą bronią nas nasze uczucia.
Miłości nigdy nie za wiele w rodzinie (sprawia, ze swiat postrzegamy jako bezpieczny) ale potrzebne sa tez zasady.
Czy babcia autorki wątku jest szczęśliwa - nie wiem, 1) z tego co piszesz, może się bac śmierci (nawet panicznie) dlatego czerpie z życia haustami. Nie ma w tym nic złego, ja też tak robię. 2) daje siebie innym - czy robi coś dla siebie? Co robi dla siebie?

[dziki.macho]

ja_adam napisał:

> Moja babcia..hm...niedoścignięty wzór moralności i wytrwałości.
> Życzę każdemu takiego dzieciństwa jak Ona miała!

A czy spytales, czy ktos zyczylby sobie takiego dziecistwa?
Ja na przyklad bym sobie tego nie zyczy i jakies 99,999% rowniez.

[ja_adam]

jest zbyt szczęśliwą kobieta by zadawać sobie takie pytania, bo mogłoby sie
okazać że urodziła by sie jako M.Monroe i ...wiesz jak skończyła... nawiasem
moja babcia wczesniej sie urodziła...

[dziki.macho]

ja_adam napisał:

> jest zbyt szczęśliwą kobieta by zadawać sobie takie pytania, bo mogłoby sie
> okazać że urodziła by sie jako M.Monroe i ...wiesz jak skończyła... nawiasem
> moja babcia wczesniej sie urodziła...

Z calym szacunkiem Adam, ale jednostkowy przyklad w rodzinie i to bardzo
bliskiej nie jest wyznacznikiem szczescia. Patrzysz subiektywnie, masz prawo
jak najbardziej, lecz nie kazdemu odpowiada wlasnie taki model szczescia.

[ja_adam]

Uwielbiam byc subiektywny
- wystarczy mi jeden oprzykład by miec pewność i kazdy z nas może wyprzec sie
chorego dzieciństwa i samemu z powodzeniem osiągac szczęscie

[brakchmur]

M.Monroe i księżna Diana miały bardzo różne dzieciństwo a jednak obie tak samo
nie potrafiły sobie poradzić ani ze sławą, ani z emocjami , ani z życiem w ogóle....

[brakchmur]

Babcia Adama nie jest "jednostkowym przykładem":)
Pisałam też o mojej:)

[brakchmur]

brakchmur napisała:

> M.Monroe i księżna Diana miały bardzo różne dzieciństwo a jednak obie tak samo
> nie potrafiły sobie poradzić ani ze sławą, ani z emocjami , ani z życiem w ogóle

Aha i obie równie beznadziejnie inwestowały swoje uczucia , czyli zakochiwały
się dupkach i szubrawcach, którzy je wykańczali na różne sposoby ....

[monikas43]

jest zbyt szczęśliwą kobieta by zadawać sobie takie pytania, bo mogłoby sie
> okazać że urodziła by sie jako M.Monroe

A jakie ty masz prawo moralne, żeby gardzić MM?

[abasia471]

Niczego się nie trzeba wypierać. Wystarczy wyciągnąć wnioski i żyć swoim
życiem, zależnym od naszych pragnień i decyzji. Mnie też nie podoba się kiedy
dorosły człowiek paprze sobie życie i ma tylko jedno wytłumaczenie, że to wina
trudnego dzieciństwa. Nie neguję, że ciężkie przeżycia w dzieciństwie bardzo
nas okaleczają i borykamy się z nimi najczęściej do końca życia, ale po to mamy
rozum, żeby jako dorośli ludzie zająć się sobą jak należy, a nie dalej ruinować
sobie życie, bo mamy dobre wytłumaczenie swoich problemów. Jako małe dzieci
mamy ograniczone możliwości, ale jako dorośli ludzie powinniśmy brać
odpowiedzialność za własne życie i emocje. To, że czasami bardzo boli trzeba po
prostu wliczyć w koszty. Mam prawo tak mówić, bo sama przeżyłam trudne i
samotne dzieciństwo. Byłam smutnym, zagubionym dzieciakiem, a teraz jestem
dorosłą kobietą, która umie cieszyć się życiem i doceniać wszystko, co warte
jest uznania. Czasami w duszy coś zaskowyczy, ale wtedy jako plasterek
przeciwbólowy przyklejam sobie wyrozumiały uśmiech i żyję dalej, najlepiej jak
umiem. Wam też to polecam.

[jan_stereo]

Skoro proponujesz wyparcie sie dziecinstwa to czemu pokazujesz jego wielce moralne plusy w przypadku
Twojej babci ?

[ja_adam]

mówiłem o WYPARCIU SIE DZIECIŃSTWA tylko w jednym wypadku.

Gdy dzieciństwo było ciężkim doświadczeniem.

babcia była przykładem na to ze jej dzieciństwo nie musiało byc wyrocznią a
wielu ludzi ugina się pod ciężarem swego dzieciństwa.
Zamiast wyprzeć sie tego co najgorsze, tylko mówią..tak mnie boże stworzyłeś
wiec jestem taki czy owaki.

[jan_stereo]

ciezkie(nie znaczy przykre) dziecinstwo nie zawsze jest obciazajace negatywnie psychike(przyklad
babci),natomiast nawet lekkie dziecinstwo moze miec bardzo destrukcyjne dla psychiki momenty.
Jak ktos stracil obie nogi w dziecinstwie trudno aby sie wyparl tego,ze jest kaleka i zaczal biegac,
natomiast osoba przemeczona chodzeniem za mlodu nie musi nabrac negatywnego stosunku do tej
czynnosci.

[lavinka]

Nie wszystko,co się zdarzyło ma wpływ na naszą psychikę,ale często "przeszłość"
sama w sobie.
lav

[yvona73pol]

dziki maczo ;) to o molestowaniu to bylo do zalozyciela, on pisal w sensie:
przestancie sie mazgaic, to co ze was wujek zgwalcil wiele razy, otrzasnac sie
prosze i jazda...
i co , moze jeszcze do wujaszka z kwiatami i podziekowaniem za takie zajebiste
przezycia w dziecinstwie?
nie pojmuje....