smierc...

[Gość: Mevillian]

..we snie.
Juz kiedys o tym wspominalam w watku o snach zalozonym przez Re_ne. teraz
znow mnie "dopadly".
Od dwoch tygodni, codziennie - niemal codziennie, sni mi sie smierc - moich
bliskich, dalszych znajomych, moja. Niekiedy widze, jak ktos umiera; niekiedy
po prostu ktos mnie o tym informuje, niekiedy jestem na pogrzebie lub stypie;
czasem umieram sama.
W tych snach - co dziwne - nie ma emocji negatywnych. Jakbym akceptowala to,
co sie wydarza; wiedziala, ze ta osoba musi odejsc - gdyz skonczyl sie jej
czas bycia na ziemi wsrod zywych. Jedynie w przypadku snu o smierci mojej
mlodszej siostry bylo inaczej - naprawde bylo mi zle i we snie i po
przebudzeniu.
Wczoraj, jak mi sie zdaje, znalazlam chyba klucz do tych snow. To byl sen o
mojej smierci na wskutek... zawalu. Umieralam w szpitalu; slyszalam rozmowe
lekarza z moja Mama, gdzie lekarz ow nie dawal mi szans; wokol lozka
natomiast stalo trzech z moich znajomych - a raczej jeden bliski przyjaciel,
jeden kumpel, i jeden znajomy - z kazdym z nich mam inne relacje, nie do
konca pozytywne. Kazdy z nich tez umarl w jakis sposob [smierc na stole
operacyjnym, samobojstwo, wypadek] w moich snach.
Powod mojego zawalu byl czysto emocjonalny; nie poradzilam sobie z pewna
wiadomoscia [zdrada]; z kolei kazdy z tych znajomych w swiecie realnym mial
swego czasu duze problemy na tle emocjonalnym i zwiazkow z kobietami. Tak
wiec przyszli sie pozegnac [nikt ich nie zauwazal w tym szpitalu..] - a moze
przywitac? - a do mnie doszlo, ze popelniam bledy podobne do ich bledow. Albo
sie angazuje za mocno, albo nie potrafie sie zaangazowac, albo usiluje kogos
zmienic, albo zlewam to zupelnie, jaki ktos jest i oddaje mu sie sercem i
dusza, calkowicie sie podporzadkowujac - a w zadnej z tych "rol" nie czuje
sie dobrze.

Jesli ktos mialby jakies spostrzezenia, jakies wnioski - prosze o
odpowiedz :> sadze, ze pomogloby mi to bardziej w interpretacji owego cyklu
snow. Z gory dziekuje :)

Mevillian

[Gość: Malwina]

a moze "analiza snow" Junga by ci cos dala ?

[Gość: Imagine]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> a moze "analiza snow" Junga by ci cos dala ?
Mysle, ze to nie ma wiekszego znaczenia co nasze sny nam powiedza. O ile nie
jest to sen "proroczy", taki jaki mnie sie przydarzyl, mozna je zwyczajnie
ignorowac. Zyjmy na jawie.
Pozdr, Imagine.

[Gość: Malwina]

sensowne jest interesowac sie tym co nas interesuje , Imagine

[Gość: Imagine]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> sensowne jest interesowac sie tym co nas interesuje , Imagine
Nie widze zadnego sensu w interesowaniu sie tym co mnie interesuje.
Co nie znaczy, ze nie interesuje sie tym co mnie interesuje.
Sensu w tym jednak nie widze. Tylko tyle.
Pozdr, Imagine.

[Gość: Mevillian]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> a moze "analiza snow" Junga by ci cos dala ?

analizowalam wedle Junga. Stad tez rozumiem, czemu to wasnie ci panowie sie tam
pojawili...

:>
dzieki :>
Mevillian

[karkass]

There s no such thing as death:) naprawde. Wczoraj
czytalem w lozku "miec czy byc" Fromma, dobrze tam pisze
ze obawa przed smiercia wynika tylko i wylacznie z
nastawienia na MIEC. Boje sie smierci bo UTRACE zycie,
ktore MAM. Boje sie smierci bo nie bede mial domu i
wszystkiego co MIALEM. Nie ma smierci i juz. Pomysl sobie
ze JESTES a zrozumiesz ze po smierci tez BEDZIESZ.
Zreszta nie wiem czy czlowiek umierajac tak naprawde
zdaje osbie z tego sprawe. To tylko inni z zewnatrz widza
ze chodzil, ruszal sie a tu nagle ....stop. Wiesz pisze
tak optymistycznie, bo sam w sobie nie rozumiem dlaczego
sie smierci nie boje. Przyjdzie to przyjdzie a jak nie to
nie. Moze dlatego ze kiedys mialem takie przypadki ze
tracilem przytomnosc, padalem, lezalem, topilem sie ale
pamietam ze zawsze BYLEM i chyba nic nie zmieni faktu ze
BEDE. Naprawde nie martw sie, smierc to tylko granica po
przekroczeniu ktorej nie wiemy co jest. A jest na pewno :)))

[sdfsfdsf]

ludzie, takie piekne slonce, wiosna, wszystko sie budzi do zycia a wy ciagle o smierci i o toksycznych zwiazkach, karkass wyobraz sobie ze tez jestem w trakcie czytania "miec czy byc" fromma, zauwaz tylko ze jest to w jakims sensie utopia, fromm tak krytykuje cywilizacje zachodnia ale nie podaje zadnej alternatywy - chodzi mi o konkretne rozwiazania dotyczace rzadow, instytucji etc

czytaj raz jeszcze

[Gość: Malwina]

a ci wyjdzie co "autor chcial powiedziec"
ja wiem (ale nieee pooowieeemm)

[Gość: Imagine]

karkass napisała:

> There s no such thing as death:) naprawde. Wczoraj
> czytalem w lozku "miec czy byc" Fromma, dobrze tam pisze
> ze obawa przed smiercia wynika tylko i wylacznie z
> nastawienia na MIEC. Boje sie smierci bo UTRACE zycie,
> ktore MAM. Boje sie smierci bo nie bede mial domu i
> wszystkiego co MIALEM. Nie ma smierci i juz. Pomysl sobie
> ze JESTES a zrozumiesz ze po smierci tez BEDZIESZ.
> Zreszta nie wiem czy czlowiek umierajac tak naprawde
> zdaje osbie z tego sprawe. To tylko inni z zewnatrz widza
> ze chodzil, ruszal sie a tu nagle ....stop. Wiesz pisze
> tak optymistycznie, bo sam w sobie nie rozumiem dlaczego
> sie smierci nie boje. Przyjdzie to przyjdzie a jak nie to
> nie. Moze dlatego ze kiedys mialem takie przypadki ze
> tracilem przytomnosc, padalem, lezalem, topilem sie ale
> pamietam ze zawsze BYLEM i chyba nic nie zmieni faktu ze
> BEDE. Naprawde nie martw sie, smierc to tylko granica po
> przekroczeniu ktorej nie wiemy co jest. A jest na pewno :)))

Mozesz zalozyc nowy watek o braku strachu przed smiercia ? Interesuje mnie
to, gdzyz ja wyszedlem z potwornego strachu przed tym wydarzeniem i nie moge
objac tego o czym mowisz. Chcialbym cos wiecej zrozumiec. Nie mam problemu z
MIEC (to tak zeby jeszcze skomplikowac sprawe )
Pozdr, Imagine.

[Gość: Mevillian]

karkass napisała:

> There s no such thing as death:) naprawde. Wczoraj
> czytalem w lozku "miec czy byc" Fromma, dobrze tam pisze
> ze obawa przed smiercia wynika tylko i wylacznie z
> nastawienia na MIEC. Boje sie smierci bo UTRACE zycie,
> ktore MAM. Boje sie smierci bo nie bede mial domu i
> wszystkiego co MIALEM. Nie ma smierci i juz. Pomysl sobie
> ze JESTES a zrozumiesz ze po smierci tez BEDZIESZ.
...nie wspomnialam ani slowem o leku przed smiercia.
:)
nie boje sie smierci w ten stereotypowy sposob. Nie obawiam sie konca -
swojego, czyjegos. Zaznaczylam, ze nie ma tam emocji negatywnych z jednym
wyjatkiem. czytasz Fromma, czytaj uwaznie tez tego posta na poczatku :)


> Zreszta nie wiem czy czlowiek umierajac tak naprawde
> zdaje osbie z tego sprawe. To tylko inni z zewnatrz widza
> ze chodzil, ruszal sie a tu nagle ....stop. Wiesz pisze
> tak optymistycznie, bo sam w sobie nie rozumiem dlaczego
> sie smierci nie boje. Przyjdzie to przyjdzie a jak nie to
> nie. Moze dlatego ze kiedys mialem takie przypadki ze
> tracilem przytomnosc, padalem, lezalem, topilem sie ale
> pamietam ze zawsze BYLEM i chyba nic nie zmieni faktu ze
> BEDE. Naprawde nie martw sie, smierc to tylko granica po
> przekroczeniu ktorej nie wiemy co jest. A jest na pewno :)))
o tym, co sama przeszlam, nie sadze, bym kiedykolwiek napisala :> ale rozumiem
Twoj punkt widzenia. Chodzi tylko o to, ze mam dosc.. monotematycznosci snow.
I nie martwie sie. Potraktowalam to jako sygnal... smierc we snie nie oznacza
smierci.. a zmiane.
Wiec wzielam sie za ta zmiane. i juz :>

Pozdrawiam, Mevillian

[cossa]

.. we snie moze zapowiadac zmiany. smierc czegos, by narodzilo sie nowe. jesli
pozostaje niedopowiedziana mysl po przebudzeniu warto rozejrzec sie wokol - czy
cos sie wokol Ciebie nie zmienia, badz tez Ty sama :)

ale to moze byc tylko bajeczka:)

pozdrawiam
cossa

[Gość: Mevillian]

cossa napisała:

> .. we snie moze zapowiadac zmiany. smierc czegos, by narodzilo sie nowe.
jesli
> pozostaje niedopowiedziana mysl po przebudzeniu warto rozejrzec sie wokol -
czy
>
> cos sie wokol Ciebie nie zmienia, badz tez Ty sama :)
>
> ale to moze byc tylko bajeczka:)


to nie bajeczka. :)
masz racje i tyle :>
Mevillian


P.S. odwiedzil dzis mnie moj stary znajomy z roku. Zajmuje sie terapia
[poniekad] - przegadalismy kilka godzin... i wnioski sa podobne, jak i tu sie
pojawily - tak, to zmiana. Zmiana, ktora nastapi, lub raczej: nastepuje.

dziekuje za wnioski, pozdrawiam, Mevillian