Boze Narodzenie

[Gość: Toi]

Moze troche za wczesnie na ten watek, ale komercyjna aura jest szalenie
gwiazdkowa, wiec...
Mam znajoma Amerykanke, ktora co roku wyjezdza na ten czas ze swoim szwedzkim
mezem do cieplego kraju, gdzie swieta te dla wiekszosci nie istnieja w
kulturze. Nie moze zniesc ogarniajacego wszystkich swiatecznego szalenstwa
zakupow i trzymania sie norm typu 'trzeba zaprosic te wredna Elke', 'trzeba
kupic choinke, cholera, znowu te igly w parkiecie', 'trzeba ugotowac...,
cholera, znowu bede niewyspana' i tak dalej. Wskazuje to zarowno na jej niechec
do zachowan sztucznych, jak i na fakt, ze Boze Narodzenie nic dla niej nie
znaczy (nie obchodza go z mezem w owym cieplym kraju).
Jak Wy patrzycie na te swieta?

[Gość: 3X1]

Ja jestem Kanadyjka i mysle tak samo jak Twoja Amerykanka. Moja rodzina uwielbia swieta wiec mamy je
co drugi rok - w jednym roku jest tak, jak ja lubie (Kuba, Meksyk, Hawaje, w ostatecznosci Floryda), a w
nastepnym - Toronto, snieg (nie zawsze), kapusta, choinka i reszta tego szalenstwa. W tym roku wlasnie
to mnie czeka, bo zeszle swieta byly w Costa Rica. Ale az tak sie nie buntuje, bo po 11 wrzesnia jakos nie
bardzo chce sie latac wiec moze nie bedzie tak zle. Dla mnie swieta moglyby nie istniec - mam mile
wspomnienia z dziecinstwa i to mi wystarcza ale skoro jestesmy razem, to musi byc sprawiedliwie wiec
kiedy jest taki rok jak teraz, to sie staram zeby bylo zgodnie z tradycja.

Phi!

[kwieto]

Mam do swiat stosunek dosc ambiwalentny - ok, ladnie, choinka, prezenty i tak dalej...
Z drugiej strony nie odbieram ich jako jakis "specjalny czas" o ktorym mowi wielu ludzi...
A specjalne wyjezdzanie na swieta tam gdzie sie ich nie obchodzi, czy robienie swiat co drugi
rok, to uwazam za przesade w druga strone - czy ta Amerykanka sie tych swiat boi, albo
nienawidzi, ze tak ucieka? W koncu mozna spedzic swieta w domu nie urzadzajac niczego -
kolacji wigilijnej itd... po prostu sobie odpoczac.

[maly.ksiaze]

Dla mnie Boze Narodzenie ma jednak w sobie 'cos'. Nie bardzo wiem co, ale 'cos'
jest. Zilustruje to przykladem.

Otoz mam kolege Chinczyka. Nazywijmy go Gang, bo tak wlasnie ma na imie. Kiedy
Gang przyjechal do zimnych krajow, nie mogl za bardzo zorientowac sie, o co w
tym chodzi. Z czasem jednak - atmosfera, zakupy, prezenty (PREZENTY!),
oswietlone drzewka. To wszystko bylo dla niego urocze i ujmujace. Rodzina Ganga
przylaczyla sie do celebrowania 'Swieta Choinki' - przez pierwsze kilka lat,
jak wspominal, mial problem z ustaleniem, kiedy to swieto dokladnie jest (z
Wielkanoca nie radzi sobie do dzisiaj, ale mu to nie przeszkadza, bo
Chrzescijaninem nie jest).
Najwyrazniej nie chodzi tu o 'spotkania rodzinne', bo Gang dalszej rodziny w
tym czasie nie spotyka (w koncu to pol globu do przebycia). Nie jest to tez
raczej przejaw spolecznego konformizmu - facet ma ogromny dystans do swiata i
do tego, co sie wokol niego dzieje.
Jadnakowoz - tak jak i ja - lubi z tej okazji poganiac po sklepach, kupic
prezent bliskiej osobie, usiasc sobie wygodnie w cieplym domku gdy za oknem
szaruga czy mroz i pogapic sie na ladnie oswietlona choinke. Moze jeszcze
wychylic kieliszek jakies interesujacej substancji.
Ot, poganskie festiwale epoki radosnej konsumpcji.

Pozdrawiam,

mk.

[Gość: renka]

Dla mnie Boze Narodzenie to dwudniowe swieto rodzinne i domowe.Obowiazkowo
Wigilia w wieczorowych strojach.Oplatek,zyczenia, spiewanie koled, ryby na
wszelkie sposoby, troche czerwonego wina.. Czasem pasterka, ale to juz wybor
kazdego z osobna.Swieto muzyki , koled z calego swiata, swieto zadumy nad
przemijaniem, zyciem, swieto wzajemnych zyczen i PREZENTOW.Nie wyobrazamy sobie
tego swieta gdzies z daleka od domu.Przygotowania do swiat trwaja w moim domu
okolo miesiaca.Nastroj ciepla i tajemniczosci w swietle lampek i swiec.

[Gość: onnanohi]

Toi, jak dla mnie to wcale nie za wcześnie na opowieści o Bożym Narodzeniu.
Zawsze myślę o tych świętach już od święta zmarłych. Mija 1 listopada, a ja
czuję, że święta są tuż, tuż. Chciałabym zaznaczyć, że jestem osobą
niewierzącą, zatem te święta mają dla mnie wymiar wyłącznie międzyludzki. Nie
wiem, jak to jest z przygotowaniami (z tym od czego uciekają niektórzy) - ja
nigdy nie urządzałam Wigilii. Jedziemy do rodziców, do Babci. Atmosfera Bożego
Narodzenia jest cudowna. Zawszę robię różne ozdoby - na szybach papierowe
bałwanki zjeżdżają na sankach, na szafkach - papierowe choinki i oczywiście ta
prawdziwa na środku pokoju. Do samego sufitu. Koty zawsze mieszkają w tym
czasie pod choinką - chyba czują się jak w lesie.
Mam takie jedno bardzo wyraźne wspomnienie z dzieciństwa: Ciemny pokóś
oświetlony blaskiem świec i światełek na choince, ja na fotelu z miską
mandarynek i orzechów laskowych (jak te nasze mamy to wtedy zdobywały?) i
Flinstonowie w telewizji.
Uwielbiam święta, blask świec, kolędy i śnieg.

[Gość: Aśka]

A ja święta przestałam lubieć. Obecnie kojarzą mi się tylko i wyłącznie z
obowiązkami. Już sama presja obowiązku świętowania mnie męczy. Jestem mążatką i
moja ukochana wizja świąt to ja i mój mąż sami w swoim domku bez obowiazkowych
dwunastu dań i pośpiesznego biegania po zatłoczonych sklepach. A tymczasem
czeka mnie coroczna debata nad tym u czyich rodziców spędzimy święta i jak to
wytłumaczyć tym, do których na wigilię nie pójdziemy. Pewnie znowu ten wieczór
spędzimy u rodziców mojego męża, bo moi są bardziej wyrozumiali i sie nie
obrazają (w odróżnieniu od moich tesciów - juz raz teściowa była obrażona o coś
takiego do świąt wielkanocnych). Wiem, że wynika to pewnie z mojego charakteru
- jestem bardzo oporna na wszelkie narzucane mi siłą tradycje i obowiazki. Nie
lubię sztywnego siedzenia przy stole i obowiazkowego całowania się ze
wszystkimi wujkami i ciotkami, którzy są mi tak naprawdę obcy. W święta
chciałabym po prostu odpocząć od obowiązków - zarówno tych codziennych jak i
światecznych. Czasami mam ochote krzyknąć: A dajcie mi wszyscy Swiety spokój!
Ale wiem, że uraziłabym tym bliskich. A więc znowu poddam się obowiązkowi
tradycji i znowu po świetach będę się czuła jeszcze bardziej zmęczona, niż
przed nimi. No i znowu nie będę miała czasu na chwile refleksji, na miły
wieczór spędzony sam na sam z moim mężem. Oczywiscie napiszecie, że nikt mnie
do tego nie zmusza. No, niby nie, ale jak pisałam wczesniej - jedne swięta
ukradlismy dla siebie i mimo, że dla nas były one bardzo udane, to "usuwanie
efektów rodzinnych" było uwierzcie mi, bardzo długie i nie nalezało ani do
najprostszych, ani do najprzyjemniejszych. Ja tak naprawdę świąt trochę się
obawiam i chyba bardziej mnie one stresują, niż sprawiają przyjemność. Ale to
moje zmartwienie.
Wszystkim pozostałym forumowiczom z całego serca zyczę Swiąt udanych i pełnych
radości. Myślę, że dla mnie też przyjdzie czas, że będę sie nimi umiała na nowo
cieszyć, ale na razie wciaż jeszcze jestem za bardzo zbuntowana i nade wszystko
potrzebuję spokoju przynajmniej przez te parę dni w roku. Pozdrawiam wszystkich.

[Gość: Toi]

Gość portalu: Aśka napisał(a):

> No i znowu nie będę miała czasu na chwile refleksji


... Refleksji nad czym?...

[Gość: Aśka]

Nad czymkolwiek, Mój Drogi! Czy mi sie wydaje, czy ironizujesz? Że niby jak nie
lubię świąt, to nie mam prawa na chwilę dla siebie? Kiedy pisałam mój post
byłam trochę rozzłoszczona, bo właśnie mój mąż wyzalił mi się, że dzwonił do
swojej mamy, że jednak nie bedziemy mogli przyjechać do niej jutro i jest
pewien, że znowu jest na nas obrazona - po raz nie wiem który o to samo. Wkurza
mnie to, poniewaz już tysiac razy tłumaczyliśmy jej, że przecież mamy własne
życie, że pracujemy - ona że niby tak, tak, wszystko w porzadku, ale wyraźnie
widać, ze jest obrazona. A nie wiesz, jak wyglada takie obrazanie - mnie
doprowadza do furii, mój mąż traci na jakiś czas całą radość życia. A co do
Twojego pytania, to widzisz, żyjemy na wysokich obrotach (widujemy się tylko
późnym wieczorem) i wcale nie jest to nasze widzimisię, tylko zwykła materialna
potrzeba - nikt za nas nie zapłaci czynszu i rachunków (nie mamy własnego
mieszkania i moja cała pensja idzie na wynajem). I widzisz, moze potrzebuje tej
chwili, żeby się chociażby zastanowić nad tym: co ja do cholery mam z tego
zycia?:)
Pozdrawiam. Tak naprawdę jestem optymistycznie nastawiona do życia i tylko moja
tesciowa potrafi na mnie tak wpłynać, że sie wyzalam i wściekam na forum. A
specjalnie mieszkamy w innym mieście - ale jak widać to też nie pomogło. Chyba
bedziemy musieli przenieść się gdzieś dalej - tylko gdzie? Może jakieś
propozycje?

do Aski

[Gość: Toi]

O ludzie. Zdumienie. Po pierwsze, jestem kobieta. Po drugie, jaka ironia???
Nie bylo to pytanie tylko do Ciebie, ale do wszystkich, i ono jest zasadniczym
tematem tego watku tak naprawde. Czym jest dla nas Boze Narodzenie? Czy kojarzy
sie tylko z takimi utrapieniami jakich Ty i wiele innych osob musisz
doswiadczac czy jest lub powinno w nim tez byc miejce na refleksje, a jezeli
tak, to jaka? Totalne nieporozumienie, za ktore przepraszam...

[Gość: Aśka]

Oj, to ja też przepraszam!

[Gość: Melba]

A nie da się Wigilia tylko we dwoje, pierwszy dzień u rodziców, drugi u teściów?

[Gość: Aśka]

Droga Melbo!
Właśnie o to chodzi, ze się nie da. Tylko obowiazkowa wigilia u mojej tesciowej
może ja zadowolić. Ba, zeby tylko wigilia! Takze w pierwszy i drugi dzień swiąt
musimy u niej się pojawić - a juz obowiazkowo w drugi dzień świat, bo wtedy
teściowie zapraszaja do siebie całą swoja rodzinę i musza sie nami pochwalić.
Przysięgam, że czuję sie wtedy strasznie głupio - przez cały ten czas jestesmy
w centrum zainteresowania, wszyscy się nam przyglądają, a juz do pasji
doprowadzają mnie pytania o to kiedy będziemy mieć dziecko. A kiedy mówię, że
niepredko, to zaczynają się tzw. dobre rady, przypowiesci i fakty z życia
wziete. Najbardziej przykre jest to, że moich teściów w ogóle nie intersuje to,
co czujemy my i czego my chcemy. My mamy się tylko podporządkować. A ja tego
BARDZO nie lubię. Moze dlatego, że moi rodzice sa zupełnie inni. Moja mama jest
moją najlepszą przyjaciółką i mimo, że nie wymaga ode mnie odwiedzin i
telefonów dzwonię do niej prawie w każdy dzień i chętnie ja odwiedzam
(nieczęsto, ale z wielką radością). Na temat moich teściów mogłabym jescze
długo, ale wiem, ze to nie ma sensu. Niekiedy tylko trzeba sobie trochę
ponarzekać... Serdecznie pozdrawiam!

[Gość: claudel]

Przepraszam Cię Asiu, ale wkurzyły mnie Twoje wpisy -
sama sobie na to zasłużyłaś, stałaś się niewolnikiem
wyobrażeń swojej teściowej i marnujesz życie na
wypełnianie jej oczekiwań w coraz głebszej frustracji.
Współczuję Ci nie sytuacji - ale wewnętrznego
niewolnictwa, które sprawiło, że na tę sytuację w swoim
życiu pozwoliłaś.
Nie pozwoliłabym nikomu tknąć palcem mojego życia,
szczególnie w tak ważkiej kwestii jak spędzanie świąt, a
już na pewno nie jakiejś obcej babie, którą będzie dla
mnie zawsze każda teściowa.

[dike]

Gość portalu: Toi napisał(a):

> > kupic choinke, cholera, znowu te igly w parkiecie', 'trzeba ugotowac...,
> cholera, znowu bede niewyspana' i tak dalej. Wskazuje to zarowno na jej niechec
>
> do zachowan sztucznych, jak i na fakt, ze Boze Narodzenie nic dla niej nie
> znaczy (nie obchodza go z mezem w owym cieplym kraju).
> Jak Wy patrzycie na te swieta?

Pare takich luznych spostrzezen.
Ostatnio byl dzien Wszystkich Swietych (najczesciej kojarzony ze sprzataniem
grobow - harowa ...), teraz Boze Narodzenie (sprzatanie, rodzinne zloty,
obowiazkowe kupowanie prezentow - harowa...),potem bedzie Wielkanoc (sprzatanie,
zloty rodzinne - harowa), w tzw miedzyczasie jakies imieniny czy urodziny
(sprzatanie, zloty przyjaciol - harowa...), a moze czasem tez chrzciny
(sprzatanie, zlot rodziny, zalatwianie tych wszystkich niepotrzebnych
formalnosci - harowa...)
...?????....
Wniosek: juz mi tu sie cisnie, ale go nie wpuszcze na razie...

Pozdrawiam
Dike

[Gość: Toi]

dike, mnie sie chyba ten sam wniosek cisnie, ale ciekawam mysli innych. Podziel
sie swoimi.

[dike]

Gość portalu: Toi napisał(a):

> dike, mnie sie chyba ten sam wniosek cisnie, ale ciekawam mysli innych. Podziel
>
> sie swoimi.

Na razie podziele sie z Toba taka jedna moja mysla..(chcialabym sie od niej
uwolnic, ale nie potrafie...)
Zawsze jak widze Twojego nicka pod moim postem to mysle: Co tym razem
Smurf-Zgrywus(ka) wymysli...i boje sie, ze nacisne przez przypadek jakis
guziczek , a potem...

Pozdrawiam

A co ja mam powiedziec?!

[kwieto]

Kupilem mieszkanie, wyremontowalem, wyszlo calkiem calkiem, i... Nagle moja mama wraz
z siostra odczuwaja wzmorzona potrzebe odwiedzania mnie, siostra chcialaby tu zamieszkac,
mama cos przebakuje zeby w tym roku swieta zrobic u mnie... Ratunku!!!!

[Gość: mała mi]

Czyżbyś nie umiał gotować?Przecież istenieją książki kucharskie i jest
forum;).Ale z siostrą uważaj,zasiedzi się taka ,zakorzeni i masz problem jak
chcesz pobyć sam...na sam:)A Boże Narodzenie jest piękne i ciepłe i miłe,trzeba
tylko się wyluzować i do wszystkich obowiązków podejść z przymrużeniem oka ,a
wszystko się uda.Prezenty kup już teraz,niech będą to drobiazgi,które sprawią
radość obdarowanym i tobie.Unikniesz szaleństa ostatniej godziny.Pzdr.ciepło.:-
)))))))

[kwieto]

Jednak chyba wole swieta spedzac u rodzicow. Bo przy takiej ilosci gosci, to ja bede spal pod
choinka w swieta :(((

[Gość: mała mi]

To może ktoś cię rozpakuje jako świąteczny prezent?;-))))))

[kwieto]

Na przyklad siostra?? Co Ty mi tu...

[Gość: mała mi]

To nie ja powiedziałam,;-))Zartuje oczywiscie.Pzdr.

do dike

[Gość: Toi]

???

[dike]

Gość portalu: Toi napisał(a):

> ???

:))))))))

Do Aśki i Kwieta

[Gość: onnanohi]

Asiu moja miła. Napisałaś, że teściową w ogóle nie obchodzi, co Wy czujecie. To
czemu Was aż tak bardzo obchodzi? A, zresztą widzę że z Twoim do tego
podejściem - szkoda słów. Nie rozmawialiście o tym przed ślubem??? Jak będą
wyglądały kontakty między Waszymi rodzinami??? Dziwne. Widzisz - jestem świeżo
upieczoną mężatką (7 m-cy) i też mam teściową itd, i też dwie wigilie itd.
Wszystko ustaliliśmy wcześniej. Czyli? Czyli, że to my jesteśmy najważniejsi (a
co, nie wolno?). I jeżeli ktoś się chce za coś obrażać - mamy to w nosie i
czekamy aż mu przejdzie. Czy jesteście uzależnieni w jakiś sposób od
Teściowej? : mieszkanie, pomoc, pieniądze, no nie wiem co tam jeszcze. Jeżeli
nie - to w czym problem? Mogłabym jeszcze długo o tym. Przecież Wy i Wasze
małżeństwo jest dla Was najważniejsze! Eh.....
A do Kwieta - hhi, hi - też to samo przechodziłam, jak się wyprowadziłam na
swoje. "To w tym roku u Ciebie Wigilia" (imieniny, urodziny, oblewanie tego czy
tamtego). Ano, było ciężko, ale jakoś to załatwiłam. Wszyscy się już do tego
przyzwyczaili i nie mam takich problemów.
Pozdrawiam Was wszystkich.
Opowiedzcie coś jeszcze o Świętach, może jakieś najprzyjemniejsze wspomnienie,
jakiś niesamowity prezent?
Ja pamiętam jeden, miałam chyba 13-14 lat, obudziłam się i pobiegłam do
Rodziców (zawsze rano w Wigilię prezenty czekały na mnie pod choinką). Patrzę,
a pod choinką ... pusto. Rodzice się śmieją i mówią, żebym się uważnie
przyjrzała, poszukała. To było przyjemne - to szukanie. No i na choince w małej
paczuszce wisiały MOJE PIERWSZE WISZĄCE KOLCZYKI SREBRNE. Takie "dorosłe". To
było wspaniałe.
Kocham moich Rodziców, wiecie? Ale nie przypominam sobie, żebym im to kiedyś
powiedziała ...

[kwieto]

Gość portalu: onnanohi napisał(a):

> Kocham moich Rodziców, wiecie? Ale nie przypominam sobie, żebym im to kiedyś
> powiedziała ...

To moze im powiedz, poki mozesz... :")))

Asce chcialem zaproponowoac, zeby Wigilie zrobila u siebie i zaprosila obie strony tesciow - ale
przy moim wymigiwaniu sie od tego samego (co prawda nie mam tesciow) to chyba hipokryzja
:(((

Proszę

[Gość: onnanohi]

Nie chcę, żeby ten wątek tak szybko zniknął. Opiszcie jakieś miłe wspomnienie
wigilijne, proszę. Ja mam jeszcze parę, ale to przecież się nie godzi, żebym
sama do siebie pisała...
PISZCIE!!!!

[Gość: Aśka]

Gość portalu: onnanohi napisał(a):

> Asiu moja miła. Napisałaś, że teściową w ogóle nie obchodzi, co Wy czujecie. To
>
> czemu Was aż tak bardzo obchodzi?

Obchodzi, obchodzi, bo jest mamą mojego męża i tak naprawdę wiemy, że dobrze nam
życzy. Tyle, że źle to okazuje:)



A, zresztą widzę że z Twoim do tego
> podejściem - szkoda słów. Nie rozmawialiście o tym przed ślubem??? Jak będą
> wyglądały kontakty między Waszymi rodzinami??? Dziwne.

Oczywiscie, że rozmawialiśmy. Zresztą trudno, zeby nie, bo przed slubem byliśmy z
sobą pięć lat i wtedy był ten sam problem. Ślub nie ma tu żadnego znaczenia.
Zresztą rozmawialismy nie tylko ze sobą, ale i zmoją przyszłą tesciową (setki
razy). W czasie rozmowy wszystko jest cacy, a potem ona znowu swoje... Poza tym
ja ślub brałam z moim mężem, a nie z moją teściowa i przez jej fochy nie mam
zamiaru szukać sobie nowego męża (a nuż trafi mi sie jeszcze gorsza?:)

Widzisz - jestem świeżo
> upieczoną mężatką (7 m-cy) i też mam teściową itd, i też dwie wigilie itd.
> Wszystko ustaliliśmy wcześniej. Czyli? Czyli, że to my jesteśmy najważniejsi (a
>
> co, nie wolno?). I jeżeli ktoś się chce za coś obrażać - mamy to w nosie i
> czekamy aż mu przejdzie.

My taz staramy sie tym nie przejmowac, ale nie wychodzi nam to. Być pokłóconym z
własnymi rodzicami w święta Bozego Narodzenia to koszmar. A moze jesteśmy zbyt
wrażliwi?

Czy jesteście uzależnieni w jakiś sposób od
> Teściowej? : mieszkanie, pomoc, pieniądze, no nie wiem co tam jeszcze. Jeżeli
> nie - to w czym problem?

Nie jesteśmy od nikogo uzależnieni materialnie. Jak pisałam - mieszkamy w innym
mieście, sami wynajmujemy sobie mieszkanie, sami za wszystko płacimy. Od mojej
tesciowej nie otrzymaliśmy nigdy finansowej pomocy - ale jakie to ma znaczenie?
Istnieje coś takiego, jak uczucia, a kto lubi (wszystko jedno czy świadomie, czy
nieświadomie) urazac uczczucia innych - zwłaszcza osób najbliższych? Bo ja nie.
Niecierpię tej świadomosci, że ktoś tam, nawet daleko ode mnie jest na mnie
obrazony. To nie jest miłe. Nawet nie wiesz, jak to czasem potrafi denerwować...

Mogłabym jeszcze długo o tym. Przecież Wy i Wasze
> małżeństwo jest dla Was najważniejsze! Eh.....

Oczywiscie, że jest!!!! Wiesz, to trudno wytłumaczyć. Jestesmy osobami
niezaleznymi, oboje bardzo szybko zaczęliśmy własne, dorosłe zycie. Ja w dodatku
jestem osobą strasznie upartą, dumną i nie lubię sie nikomu podporządkowywać (nie
wiem czy to prawidłowo napisałam - jezeli nie, to sorry). A przy tym jestem
bardzo wrażliwa a juz nade wszystko staram się jak mogę unikać niepotrzebnych
problemów. A tu co roku przy okazji Swiąt powtarza się ta historia. I zwyczajnie
- męczy nas to.
Tyle - jeżeli chodzi o odpowiedź. Wczoraj rozmawialismy sobie z mężem i
postanowiliśmy jednak spędzić święta razem - tylko we dwoje. Przynajmniej w
trakcie świat będzie nam dobrze, a obrazona tesciową bedziemy się martwić póżniej
(potrwa to pewnie znowu do świąt wielkanocnych). Tylko czy to aby nie jest zbyt
egoistyczne wyjscie?
Acha! Zrobienie świat u nas i zaproszenie zarówno tesciów, jak i moich rodziców
rzeczywiscie byłoby chyba najlepszym rozwiazaniem, ale jest to niewykonalne ze
względu na brak odpowiednich warunków lokalowych (po pierwsze zwyczajnie nie
pomieściliby sie, a po drugie musiałby zdażyć się cud, żeby w naszej skromnej
kuchni przygotować cokolwiek nadającego się do miana potrawy świątecznej:).
Kończę juz, bo wychodzę tu chyba na strasznie nieszczęsliwą i rozgoryczoną, co
nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Obrazona teściowa po prostu i zwyczajnie
mnie wkurza (od czasu do czasu - jak sobie o niej przypomnę). Poza tym wszystko
układa sie cudownie (i moze właśnie dlatego niekiedy wydaje sie nam, że tesciowa
zwyczajnie nam ...dokucza - zgodnie z jej dewiza życiową, że każdy musi mieć
jakies problemy:) Pozdrawiam bardzo, bardzo gorąco.

Asiu!

[Gość: onnanohi]

Tak trzymać - tzn. te Święta tylko we dwoje. Bardzo dobry pomysł - spójrz -
staracie się jak nie wiem co, rozmowy, przyjazdy itp. a Teściowa i tak jest
obrażona. O to mi chodziło, żebyście nauczyki się tym nie przejmować, bo
przecież Wy nie staracie się celowo obrazić Teściowej / Mamy. Wręcz przeciwnie.
Trzymam za Was kciuki i tez pozdrawiam bardzo świątecznie i ciepło.

[Gość: Aśka]

Nie wiem co sie dzieje, ale dzięki temu, że tu jestem z Wami i że mogłam się
wyzalić poczułam dziwny spokój... A jak jeszcze sobie czytam posty od osób
lubiacych święta, to czuję, że chcę spędzić tegoroczne Boze Narodzenie tak,
żeby odczuć magię tych dni. Tak jak kiedyś, jak byłam mała. Dziękuję wszystkim
za zainteresowanie, za rady i za miłe słowa. W ogóle - tak jakoś jest mi dobrze
i radośnie w tej chwili. Moze to przez ten śnieg za oknem? Rano, jak wstałam i
wyjrzałam na zewnatrz, to chyba tylko fakt, ze spieszyłam sie do pracy
powstrzymał mnie przed ubraniem choinki w listopadzie:). Pozdrawiam raz jeszcze!

[kwieto]

Chyba za bardzo sie przejmujesz tesciowa...
Wiesz, gdybym ja przejmowal sie tym, ze moge urazic kogos swoim zachowaniem -
to bym mial glowe trzy razy wieksza! Bo tak: wsiadasz do autobusu, siadasz na
wolne miejsce, ale za toba weszlo jeszcze ze troje ludzi, wiec oni sa
oczywiscie urazeni, ze to Ty siadlas na wolnym miejscu. W pracy - zrobisz sobie
kawe korzystajac z ostatnich kropel wody z ekspresu - nastepny za Toba narzeka,
ze teraz bedzie musial czekac, az mu sie nowa zagotuje... i tak dalej.

To tesciowa sie obraza, a nie Ty obrazasz ja. Wiec to tesciowa powinna
przepraszac, nie Ty, nieprawdaz? I nie staraj sie, zeby wszyscy byli
szczesliwi, bo zawsze sie znajdzie ktos niezadowolony, mimo wszystkich wysilkow
(ale to tego niezadowolonego problem)

Udanych swiat!
:")))

[ewelina1]

Ja generalnie postrzegam święta Bożego Narodzenia ciepło. Choć teraz od paru
lat ich nie lubię za bardzo. Zawsze bardzo ciepło wspominam moje święta
spędzane u Babci i Dziadka. Na wsi. U nich zawsze była żywa choinka,
przyniesiona przez Dziadka prosto z lasu. Pachniało w całym domu. Było ciepło,
był kot, byliśmy wszyscy. Rozmawialiśmy, śpiewaliśmy, szliśmy na Pasterkę.
Zazwyczaj było kupę śniegu. Przed wigilią siedziałam zawsze na stołku w kuchni
przy piecu (takim najprawdziwszym,na którym się gotowało i piekło na ogniu,
rozpalanym na węglu lub drewnie). Babcia piekła ciasta, chleb. A ja popijałam
kawę inkę, która zawsze stała w dzbanku na piecu i dzięki temu była zawsze
gorąca. I podjadałam ciasto jeszcze ciepłe świeżo wyjęte z pieca. A wcześniej
wylizywałam makutrę. Wszystkie przygotowania odbywały się spokojnie, bez
pośpiechu (najwyżej mniej zrobimy- tak mawiała Babcia). Teraz moja Babcia i mój
Dziadek odeszli, a święta spędzamy u moich rodziców, gdzie jest bardzo "po
miejsku". Sztuczna choinka, bo igły wchodzą w dywan, mnóstwo przygotowań,
gorączka, pośpiech, jedzenia cała góra, którą potem na siłe trzeba w siebie
wciskać, bo jak zwykle jest za dużo. I nagle, gdy przychodzi czas kolacji
wigilijnej wszyscy na baczność nagle mają przyjąć nastrój skupienia, itd, itp.
I wydaje mi się to sztuczne. I też się czasem buntuję. Ale to nie jest tak, że
nie chcę tych Świąt spędzać bez mojej rodziny, bo nie wiadomo kto następny od
nas odejdzie. A jest to czas mimo wszystko ważny. I właśnie czas refleksji i
zadumy nad wszystkim co się zdarzyło, co zdarzyć się może. I choć trudno ten
nastrój zadumy wyczarować w tym pośpiechu w moim rodzinnym domu, to i tak w tym
domu będę. Mam to szczęście, że rzadko kiedy padają wścibskie pytania i
stwierdzenia w mojej rodzinie, choć daleko jej do ideału. Poza tym cała moja
rodzina uwielbia mojego kota, który szaleje jak tylko zobaczy bombki. A jak
trafi się jakaś bombka z brokatem to po chwili mój wygląda tak jakby był gotowy
do balu sylwestrowego.
Bardzo tęsknię za Babcią i Dziadkiem.

[Gość: Toi]

Wszyscy pisza albo o utrapieniach towarzysko- konsumpcyjno-pracofizycznych albo
o uroczym klimacie Swiat. Chce wiedziec, skad ten klimat? Chce wiedziec, co z
ta refleksja i zaduma wspomniana tu i owdzie? Nad czym ta refleksja, ta zaduma
u Was, jesli jest? Nad tym, co wlasciwie swietujemy, czyli czyjes urodziny jak
sama nazwa wskazuje, nad czyms zupelnie innym?... Piszcie.

[seboc]

Mnie bardzo, bardzo cieszy zmiana widoku z okna.
A potem już wszystko inne - cieszy.
Odbija się ta białość we mnie, taki ja-nie ja, jaśniejszy jakiś.

[Gość: Renka]

ZAduma (pelna radosci)w czasie SWiat pochodzi u mnie stad, ze czuje jak
miliony ludzi kochajacych Boga, siebie i innych przesylaja sobie nawzajem
serdeczne pozdrowienia.Jest to Swieto urodzin Boga, Jezusa Chrystusa, ktory
zapragnal polaczyc wszystkich ludzi w milosci.Dlatego czuje, ze jest to
prawdziwe Swieto Milosci .W tych dniach , bezposrednio poprzedzajacych i w
trakcie i po, az do konca stycznia( bo wtedy Chinczycy tu zaczynaja
swietowanie Nowego Roku i znowu jest duzo atrakcji) skladamy sobie zyczenia,
pokoju, spokoju, zdrowia.To nie jest tak jak tu opisuja niektorzy. Dlaczego te
Swieta kojarza sie niektorym z pospiechem, porzadkami(czyz na codzien nie
sprzataja?) i spotkaniem towarzyskim polaczonym z obrabianiem kuzynow i reszty?
Czy to takie wazne ile tego zarcia jest na stole? Niech bedzie zgodnie z
polska tradycja 13 potraw, ale takich swojskich, jak lubimy, nawet w ilosciach
naparstkowych! Albo spiewanie koled. Przy niektorych placze, bo pamietam moja
babcie jak mi je spiewala, albo czuje jakis zal, gdy spiewamy "Wsrod nocnej
ciszy..., bo przypominaja mi sie wspomnienia mojej mamy o Swietach w obozie w
niemczech, w wojne..Byla wtedy mala dziewczynka. Albo ja opowiadam swoim
dzieciom o dziecinstwie mojej mamy, ich babci i Swietach wtedy.Bogatych,
sutych.Czasem wspominamy Swieta stanu wojennego i bezposrednio po, co
wspominam jako najgorszy okres w moim zyciu.Zamach na wolnosc. Nienawisc do
blizniego , zamiast milosci.Podciecie skrzydel.Trauma. Wspominamy Swieta z
Polski, kiedy zapraszalismy oboje rodzicow i tesciow i wszystkich, ktorzy
CHCIELI w ten czas z nami byc.Ostatnie Swieta z moimi tesciami, ktorych
wspominam BARDZO CIEPLO i serdecznie. Mieli bardzo pokomplikowane,
powiedzialabym nieszczesliwe zycie, ktorego sami byli autorami...Lubili do nas
przychodzic..W SWieta sluchamy koled z calego swiata , palimy dziesiatki
swiec , lampki na zewnatrz domu pala sie non stop. Zreszta wsrod mojego
sasiedztwa domy jarza sie bajkowo juz teraz. Nigdy nie spotkalam pijanego,
rozbawionego glosno towarzystwa w te dni. Jest duzo zyczliwosci , zreszta
zawsze jest , ale w Swieta sasiedzi zycza sobie Happy Christmas! i usmiechaja
sie, na co zwykle nie bardzo jest czas na codzien, bo ten pospiech, na codzien
jest "Hi". W Swieta nikt nie pracuje.
W Swieta w domu stoi choinka , zawsze prawdziwa i pachnaca, do sufitu, na
ktorej wisza bombki, nowe i stare, niektore z mojego dziecinstwa.Dzielimy sie
oplatkiem i wierzymy , ze to, co robim,y w Wigilie , bedziemy robic caly rok.A
wiec..zadnych animozji, tylko przyjazn, dobro..zyczliwosc.
(...)Na drzwiach wieszamy wieniec adwentowy juz od 1 grudnia i liczymy czas .
Dzieciom kupuje kalendarze z czekoladkami, ktore sa zjadane i zaczynaja od nowa
(liczenie)..
Przed Swietami ozdabiamy caly dom w srodku i na zewnatrz.Uzywamy girland
sosnowych, pachnacych, wieszamy na nich lancuchy, serpentyny..Montujemy
dzwonki, ktore poruszane wiatrem dzwonia pieknie. Jezeli chodzi o pasterke, to
zauwazylam wielu Polakow idzie pijanych , swidruja oczami innych, jak sa
ubrani itd. Wole pojsc w niedziele do kanadyjskiego kosciola katolickiego.
Wszyscy sie pozdrawiaja z usmiechem i zycza : MErry Christmas" . W polskim
tylko ksiadz zyczy wszystkim, reszta, "po uwazaniu"...Oczywiscie , rozumiem
jak rozgoryczona musi byc aska z mezem , bo sa mlodzi , kochaja sie i
chcieliby zeby Swieta byly bajkowe, piekne, wzruszajace, takie jak powinny
byc, a tu wchodza na Swieta do tesciow jak do OBERZY.. ja to tak
odbieram.Mysle, ze tesciow nic juz nie zmieni. To jest ICH sposob obchodzenia
Swiat Bozego Narodzenia.

[dike]

Gość portalu: Toi napisał(a):

> Wszyscy pisza albo o utrapieniach towarzysko- konsumpcyjno-pracofizycznych albo
>
> o uroczym klimacie Swiat. Chce wiedziec, skad ten klimat? Chce wiedziec, co z
> ta refleksja i zaduma wspomniana tu i owdzie? Nad czym ta refleksja, ta zaduma
> u Was, jesli jest? Nad tym, co wlasciwie swietujemy, czyli czyjes urodziny jak
> sama nazwa wskazuje, nad czyms zupelnie innym?... Piszcie.

A co Ty o Swietach sadzisz, Toi?
Napisz.
Wiem, ze to "Twoj watek"...
Ale powiedz cos, zeby mozna bylo napisac - tak, mysle tak samo.
Albo: nie, mam inne zdanie...

:)

[Gość: Aguś]

Uwielbiam wszystko co jest związane z Bożym Narodzeniem! Lubię biegać po
sklepach, obmyślać prezenty dla najbliższych, wymyślać tegoroczną oprawę czyli:
jak ubiorę choinki (2 bo u mnie i u rodziców)jak będzie wyglądał dom,
uwielbiam "gwiazdy betlejemskie" których kupuję sporo i stawiam wszędzie. Nie
ma w mojej pamięci takich świąt, które byłyby przykre. Zreszta cała moja
rodzina taka jest. Planujemy razem z mamą i siostrą jakie zakupy trzeba zrobić,
największą przyjemność sprawia nam obmyślenie prezentu dla taty. Jest ciepło i
fajnie. Gdyby nie było Świąt Bożego Narodzenia byłoby mi źle. No wiem że trzeba
się trochę napracować, ale za to efekt! Warto, naprawdę warto! Nie wiem jak
będzie kiedy jakimś cudem wyjdę kiedyś za mąż i będzie trzeba te święta dzielić
na kilka domów, postaram się żeby było tak przyjemnie jak do tej pory. Jedno
wiem na pewno - mam to szczęście że wszyscy (babcie, dziadkowie) z mojej
najbliższej rodziny żyją (a kiedys to się skończy) i również dlatego te święta
są tak ważne. Przecież spędzenie kilku dni z ludźmi, którzy kochają nas
bezgranicznie jest bardzo przyjemne! Może też dlatego tak bardzo lubię Boże
Narodzenie bo na co dzień mieszkam sama, ale mogłabym jeszcze długo na ten
temat. Kocham ten klimat. Takich świąt jak polskie Boże Narodzenie nie ma i już!

[roseanne]

Uwielbiam Boze narodzenie, choinka jest najwspanialsza dekoracja domu, ale....
Nie moge tego scierpiec, ze tu (kan) domki dekoruje sie juz w listopadzie,
spotkania rodzinne sa PRZED swietami, no bo przecie do choinki ta choinka jest
jakby prezentem swatecznym, spotkania -bo sa swieta, a nie grudzien
tradycyjnie chonka powinna stac do trzech kroli albo i do "Gromnicznej 2.02 a
nie byc zabierana przez sluzby miejski w pierwszy weekend stycznia.
Jestem cala zniesmaczona tym obliczem swiat- jedna wielka komercja - dobrze, ze
choc w domu zaczynamy spiewac koledy w wigilie.

[Gość: Andrzej]

Obojetnie jak spojrzymy na Swieta Bozego Narodzenia, czy udekorujemy kaktusy
w Arizonie, damy prezenty w Wigilie, czy nazajutrz, udekorujemy choinke
w polowie listopada, czy 24 grudnia... wszystko to nie ma sensu. 25 grudnia
jest odwiecznym poganskim swietem zaadoptowanym przez chrzescijanstwo.
W dniu tym slonce, czyli bog, zaczyna podnosic sie nad horyzontem, a nam w
mowiono, ze to Jezus narodzil sie tego dnia. Tego typu narodzin boskich
jest okolo 25 w mitologiach swiata. Jesli cos magicznego jest w tym swiecie
to chyba tylko wspomnienia z czasow, gdy moj wlasny umysl byl na tyle prymitywny
by wierzyc w te bzdury. Nazwijmy sie poganami, czyli po imieniu, wtedy 25
grudnia bedzie radosnym swietem, gdyz bedziemy wiedzieli co tak naprawde
utrzymuje zycie na tej planecie.
Pozdr, wesolych swiat, Andrzej.

[dike]

Gość portalu: Andrzej napisał(a):

> Obojetnie jak spojrzymy na Swieta Bozego Narodzenia, czy udekorujemy kaktusy
> w Arizonie, damy prezenty w Wigilie, czy nazajutrz, udekorujemy choinke
> w polowie listopada, czy 24 grudnia... wszystko to nie ma sensu. 25 grudnia
> jest odwiecznym poganskim swietem zaadoptowanym przez chrzescijanstwo.
> W dniu tym slonce, czyli bog, zaczyna podnosic sie nad horyzontem, a nam w
> mowiono, ze to Jezus narodzil sie tego dnia. Tego typu narodzin boskich
> jest okolo 25 w mitologiach swiata. Jesli cos magicznego jest w tym swiecie
> to chyba tylko wspomnienia z czasow, gdy moj wlasny umysl byl na tyle prymitywn
> y
> by wierzyc w te bzdury. Nazwijmy sie poganami, czyli po imieniu, wtedy 25
> grudnia bedzie radosnym swietem, gdyz bedziemy wiedzieli co tak naprawde
> utrzymuje zycie na tej planecie.
> Pozdr, wesolych swiat, Andrzej.

Czym tlumaczyc raz liczbe mnoga, a zaraz potem pojedyncza, i znowuz mnoga w tym
samym poscie?

Nie wymieniles wszystkiego.
I tak naprawde, to , co wymieniles - wskazuje faktycznie na poganski charakter
tych Swiat. Ale przeciez nie o to chodzi...
Nie FORMA ale TRESC.

Pozdrawiam.

[Gość: Andrzej]

Nie wiem o co Ci chodzi z ta liczba mnoga i pojedyncza. Tresc jest jedna.
Slonce, po miesiacach zamierania nad horyzontem, zaczyna sie wspinac coraz
wyzej. A forma ? Dla jednych jest to Boze Narodzenie, dla innych poczatek nowego
cyklu, co jeszcze ? Jest to prostrze niz by sie wydawalo.
Andrzej.

[Gość: onnanohi]

Zostaw nam trochę magii, czarów, zapachu makowca i przyjaznej atmosfery. Jestem
osoba nie wierzącą, a Święta Bożego Narodzenia uwielbiam.
Zniesmaczona i urażona
Onnanohito

[Gość: Andrzej]

Gość portalu: onnanohi napisał(a):

> Zostaw nam trochę magii, czarów, zapachu makowca i przyjaznej atmosfery. Jestem
>
> osoba nie wierzącą, a Święta Bożego Narodzenia uwielbiam.
> Zniesmaczona i urażona
> Onnanohito

A kto Ci powiedzial, ze ja nie lubie Bozego Narodzenia ? Uwielbiam ten absurd,
szelest bombek na choince, polskie koledy, etc.
Andrzej.

[dike]

Gość portalu: Andrzej napisał(a):

> Slonce, po miesiacach zamierania nad horyzontem, zaczyna sie wspinac coraz
> wyzej.A forma ? Dla jednych jest to Boze Narodzenie, dla innych poczatek nowego
> cyklu, co jeszcze ? Jest to prostrze niz by sie wydawalo.

A moze to chodzi o to dobro, ktore rodzi sie w kazdym z nas z okazji tego Swieta.
Takie indywidualne "Boze Narodzenie" w kazdym z osobna...To, ze sie usmiechamy,
nawet niezbyt szczerze, to, ze kupujemy prezenty, ze chcemy "zadowolic" kogos,
kto jest bliski...
I co z tego, ze zmeczenie, ze ..chcialoby sie sami, we dwoje a tu rodzina,
tesciowa, ojciec, pociotek...Wtedy, w te realna noc Bozego Narodzenia(niewazne,
czy 25 grudnia to bylo, czy 2001 lat temu czy moze wiecej troche, czy mniej) tez
to bylo klopotliwe, nie w pore, "nie bylo miejsca w gospodzie..."
I..wydawalo sie absurdem, ze takie ..dziecko, bez zadnego widocznego
"majestatu"...

Pozdrawiam

choinka

[Gość: Renka]

Ja swoja choinke trzymam do "oporu", do lutego.Prawda, sluzby biora je po
Nowym Roku. My zostawiamy choinke w backyardzie, gdzie w lecie jest palona po
kawalku . JAAki zapach ognisko ma wtedy...

[mimoza]

Ja mam w tym roku mieszane uczucia przed świętami. Do tej pory je uwielbiałam,
ale teraz mam męża i święta to dla mnie stres. Zaczyna się od podjęcia decyzji
do kogo pójdziemy na wigilię (sądząc po innych postach nie jestem jedyna z tym
dylematem). Choć tak właściwie to ja nie mam dylematu, ja wiem że chcę spędzić
święta w moim rodzinnym domu. Mój mąż (jeśli chodzi o sferę uczuciową) jest
obojętny gdzie spędzimy wigilię, ale dużą wage przywiązuje do tego, żeby było
równo i sprawiedliwie. Jak w tamtym roku byliśmy u moich rodziców to w tym u
jego, choć oni się nie obrażą jak nie przyjdziemy i jemu szczególnie nie zależy
ale tak ma być. Udało mi się co prawda tym razem przekonać męża żebyśmy wigilię
spędzili u moich rodziców (cóż to był za bój... ale wyszłam zwycięsko). Poza
tym bardzo mi brakuje przedświątecznej kszątaniny, wielkich porządków, zakupów,
gotowania, próbowania potraw, dyskusji z mamą, wspominek itp. Mój mąż przed
świętami siedziałby najchętniej przed telewizorem lub z gazetą, i się jeszcze
dziwi czemu ja biegam do mamy przed świętami i co my tam tyle dni robimy. Tak
więc zanim nadejdą te święta ja muszę kombinować jak tu działać by i mąż był
zadowolony i żeby choć trochę uczestniczyć w przygotowaniach. Bo dla mnie tak
naprawdę to właśnie to sprawia największą radość, a nie samo siedzenie przy
stole i objadanie się. Tych kilka dni przed świątami tworzy atmosferę,
wprowadza w nastrój świąt. Takie nagłe przyjście na wigilijną kolację, po
zwyczajnie przeżytym tygodniu to dla mnie byłoby zwykłą wizytą towarzyską,
jakich wiele. Bardzo tęsknię za tamtymi latami kiedy bez żadnych ograniczeń
mogłam oddawać się rozkoszy przygotowywania świąt z mamą. Tato w wigilię rano
biegł po choinkę, brat po ostatnie zakupy, a my kobiety buszowałyśmy w kuchni.
Teraz się nie dziwię czemu mama opowiadając w święta różne historyjki z
dzieciństwa miała często łzy w oczach ....

[onnanohito]

A czemu nie możesz zrobić wigilii u Was w domu? Rodzice i Teściowie przyszliby
do Was, Ty miałabyś swoje przygotowania, byłoby sprawiedliwie? Czy to
niemożliwe?
Pozdrawiam

[mimoza]

Nawet o tym myśleliśmy ale po obliczeniu ilości gości zrezgnowaliśmy. Nie
wspomnę, że nie pomieściliby się w "salonie" ale nawet w całym naszym
mieszkanku. Nie wystarczy zaprosić rodziców i teściów, bo u moich rodziców na
wigilii są zawsze moi dziadkowie, (sami już nie są w stanie zorganizować sobie
świąt i zawsze tato ich przywozi), poza tym ciocia, która jest stara panną,
oraz przyjaciółka mamy, która nie ma żadnej rodziny i w zasadzie moja rodzina
jest jej rodziną no i mój brat i tak jest co roku. Nie potrafiłabym ich nie
zaprosić do siebie i powiedziec róbcie co chcecie, wiedząc że w tym dniu
siedzieliby sami w domu. Podobnie jest u męża - oprócz rodziców, siostra ze
swoim mężem i dziećmi i jej teściowie. U nich również od lat tak jest. Gdybyśmy
chcieli wybrać tylko rodziców do siebie to zrobilibysmy więcej zamieszania
pozostałym rodzinom niż radości sobie. A jeśli chodzi o przygotowania to mąż by
się tylko denerwował, nie potrafi się cieszyć takim czymś jak porządki,
pichcenie i celebrowanie tych czynności. Nie byłoby to radosne przeżycie ani
dla mnie ani dla męża (wg niego to jest taka zbędna zabawa czymś, co można
zrobić szybko i bez zbędnych ceregieli).

[Gość: renka]

Nie wiem, czy nie wzbudze oburzenia pan domu, ale moze taka mala rada. Widze,
ze problemem jest dla kobiet w Polsce wziecie pare dni (tydzien urlopu ) na
przygotowanie do Swiat Bozego Narodzenia.Ja osobiscie nie mam problemu z tym
czasem, wszystko pieke i przygotowuje swieze, ale nie zawsze tak bylo i wiem z
wlasnego doswiadczenia, ze np makowiec czy piernik upieczony tydzien przed i
ZAMROZONY, w Wigilie smakuje mniam, mniam.Sernik- takze samo.Pasztet-zaden
problem, mozna go upiec nawet 2 tyg przed Swietami i zamrozic. Rozmrozic w
lodowce , pycha.Jedyny problem to rybka w galarecie i smazona , musza byc
swiezo zrobione.No i salatka jarzynowa.Mamy jeszcze miesiac do Swiat. Gdy sie
ustali liste rzeczy do zrobienia, mozna to wszystko zrobic BEZ STRESU.
Jedyna zasada, zamrazamy SWIEZO po zrobieniu.Rozmrazamy w lodowce, lub
chlodnym miejscu.Nie w microwave!Zamrozic mozna schab pieczony,uszka do
barszczu(ugotowane) torty, wszystkie wypieki z wyjatkiem faworkow.Potem tylko
wyjac z zamrazarki do lodowki na dzien przed podaniem.Oszczedza czas!

Nareszcie!!!!!

[onnanohito]

Moi kochani. W Gdańsku NARESZCIE biało! Obudziłam się dziś i tak jak w bajce o
Królowej Śniegu - wszędzie biało, cicho i zimno. Piękne.

I zaczynam jutro, no może w piątek, ozdabiać świątecznie mieszkanie. Ostatnio
odkryłam nową przyjemność - malowanie na szkle. I będę produkować szklanki,
szklaneczki, talerzyki świąteczne w bałwanki, aniołki, gwiazdki i inne
śliczności świąteczne. Dzis dostałam od Ukochanego kolejne kolory do kompletu -
i biały na bałwanki!

I mam wspaniały humor, czym chciałam się z Wami podzielić.

Życie jest piękne, czasami.

onnanohito!

[Gość: Toi]

Zdaje sie, ze mialas isc spac...
... bo jutro wstajesz, no, o ktorej?...
No wlasnie.
Pa, pa. Szybko spij, zebys sie zdazyla wyspac.
Usmiechnij sie do stolicy ode mnie, jak juz dojedziesz. Ostatnio budzi we mnie
bardzo pozytywne odczucia...
;)
Toi

[Gość: ewawo]

Dziś, gdy zastanawiałam się, czy nie odłozyć rachunków grudniowych na styczeń i
za co urządzić Święta (które wszyscy w domu kochamy - sa dla nas ważne jako
świeto i rodzinne i religijne), córeczka mi powiedziała: "Mamo, nie martw się,
przecież Boże Narodzenie to czas cudów". I rzeczywiście. Często od strony
materialnej bywało u nas krucho, ale Boże Narodzenie zawsze było fantastyczne,
nawet gdy było "powściągliwe" materialnie. A kiedyś, gdy naprawdę było
kruchutko, 23 grudnia dostaliśmy przekaz na 500 zł od nadawcy
podpisanego: "Święty Mikołaj". Teraz więc (w nadziei, że moi klienci pospieszą
się z należnościami ) będę z radością czekała pewna, że tak czy siak będzie
cudownie. Poczytamy Pismo Święte, pośpiewamy kolędy, pójdziemy na pasterkę.
Dzieci ucieszą się z przygotowanych paczuszek, nawet, gdy nie będą bogate.
Jejku, ale to będzie fajne! Naprawdę jest ktoś, kto tego nie lubi? Kochani,
może to niemądra rada, ale może w wolnej chwili puście sobie taką - teraz już
starą - piosenkę :"Jest taki dzień, bardzo ciepły, choć grudniowy ..." i
przeczytajcie "Opowieść Wigilijną" Dickensa. Od kogo zależy, czy magia Świąt
Bożego Narodzenia zadziała, czy nie, jeśli nie od Was? Wszystkim życzę cudnej
Wigilii w śniegowym puchu, oraz Świąt radosnych, zdrowych i w zgodzie z
bliskimi.

[Gość: Aguś]

Jest taki dzień, bardzo ciepły
Choć grudniowy
Dzień zwykły dzień,
W którym gasną wszelkie spory
Jest taki dzień, w którym radość
Wita wszystkich
Dzień, który już, każdy z nas
Zna od kołyski
Niebo ziemi, niebu ziemia
Wszyscy wszystkim ślą życzenia
Drzewa ptakom, ptaki drzewom
Tchnienie wiatru płatkom śniegu.
Jest taki dzień tylko jeden
Raz do roku
Dzień, zwykły dzień, który liczy się
Od zmroku
Jest taki dzień, gdy jesteśmy
wszyscy razem
Dzień, piękny dzień
Dziś nam rok go składa w darze.
Niebo ziemi, niebu ziemia
Wszyscy wszystkim ślą życzenia
A gdy wszyscy usną wreszcie
Noc igliwia zapach niesie