kwestia rodziców

[gwen_verdon]

Witajcie, taka oto rzecz mnie zastanawia. Jak to jest w związku dwójki ludzi,
którzy nie mieszkają jeszcze razem, a z rodzicami właśnie w kwestii
rodzicieli ? Już mówię,o co mi chodzi. Chodzi mi o to,kim owi rodzice są -
mam na myśli wykształcenie, status majątkowy ,poglądy itp. -czy to ma
znaczenie dla tzw. drugiej strony ? Co się dzieje,jeśli w tej dziedzinie
powstaje rażąca różnica między jednymi a drugimi rodzicami ? Czy to jest
istotne, jeśli się kogoś kocha, czy nie ?

[Gość: Agata]

Absolutnie NIE !!!

[farsa]

powiedz, ale szczerze: CO sprowokowało Cię do takich refleksji?

[gwen_verdon]

Szczerze ? A jak myślisz ? Nic lepiej nie prowokuje do refleksji ,niż
autopsja:) Ale nie odpowiedziałaś/łeś na moje pytanie ?

[kamfora]

gwen_verdon napisała:

> Co się dzieje,jeśli w tej dziedzinie
> powstaje rażąca różnica między jednymi a drugimi rodzicami ? Czy to jest
> istotne, jeśli się kogoś kocha, czy nie ?


Jeśli masz na myśli "związek na całe życie" - to bardzo istotne.

[gwen_verdon]

MOżesz rozwinąć myśl ?

jeszcze cos -do kamfory

[gwen_verdon]

O jakich rozbieżnościach mówisz, i jakie Twoim zdaniem mogą być związane z tym
problemy ?

[kamfora]

Mogę :-)

Dwoje zakochanych nie spadło z księżyca - zostali wychowani w swoich
domach rodzinnych. Jeśli tak bardzo różne te domy, jeśli rodzice mają
różne poglądy na życie, wykształcenie, status majątkowy - to tym wszystkim
"przesiąknięte" są dzieci. (Im dłużej żyję - tym bardziej to dostrzegam).

Do zakochania się w sobie - wystarczy tzw "chemia", ale żeby naprawdę
myśleć o trwałym związku - to trzeba również czuć się dobrze w domu
rodzinnym ukochanej osoby.

[gwen_verdon]

A ja się z Tobą nie zgodzę. Co ma , jak to się mówi, piernik do wiatraka ? Mogę
się czuć świetnie w domu swojego ukochanego/ukochanej, bez względu na różnice w
statusie majątkowym czy wykształceniu naszych rodziców. Myślę,że nawet
przychylność rodziców jest kwestią drugorzędną.

[Gość: Malwina]

kompletnie sie mylisz
i nic i nikt tego nie zmieni
przyznasz kamforze i mi racje gdy bedziesz miala czterdziestke
nie pytaj - bladz

[gwen_verdon]

Kompletnie się z Tobą nie zgadzam i nigdy nie zgodzę. Uważam,że jeśli ludzi nie
są w stanie wznieść się ponad takie detale,jak fakt,że jedni rodzice są
znacznie zamożniejsi od drugich, jeśli to w ogóle ma jakiekolwiek znaczenie, to
się po prostu nie kochają. I tyle.

[jmx]

gwen_verdon napisała:

> A ja się z Tobą nie zgodzę. Co ma , jak to się mówi, piernik do wiatraka ?
Mogę
>
> się czuć świetnie w domu swojego ukochanego/ukochanej, bez względu na różnice
w
>
> statusie majątkowym czy wykształceniu naszych rodziców. Myślę,że nawet
> przychylność rodziców jest kwestią drugorzędną.

Możesz ale nie musisz. Jeśli rodzice są OK, to świetnie. Ale zdarzają się
niesnaski na tym punkcie, że syn/córka wprowadza "żebraka" do domu, bo "stać
cię na coś lepszego" itp. Nie mówię, ze tak jest zawsze ale zdarza się i ma to
baaardzo konkretny wpływ na młodych.

[kamfora]

gwen_verdon napisała:

> A ja się z Tobą nie zgodzę.

I dobrze :-)

Chyba powinnam trochę "doprecyzować" moją wypowiedź :-)
Mówiąc o statusie majątkowym czy wykształceniu, miałam na myśli
mniej stan majątku wyrażony w złotych czy dolarach - a raczej stosunek
do tego stanu majątku. Są ludzie, którzy mają do "mamony" wręcz bałwochwalcze
podejście, niezależnie, czy majętni, czy nie - kwestia pieniędzy jest
u nich zawsze na pierwszym miejscu ( w jednym przypadku pomnożenie majątku, w
drugim - zdobycie). I to samo, jeśli chodzi o wykształcenie:
również dla niektórych "dyplom" jest podstawowym kryterium oceny drugiego
człowieka.
No i oczywiście bywają przypadki odmienne - czyli ludzie, którzy są wolni.
Do kwestii majątku czy wykształcenia mają należny dystans.
(właściwie to wszystko zawiera się w tzw "światopoglądzie" - ale ponieważ
zazwyczaj światopogląd utożsamiany jest jedynie z "bogopoglądem" - więc
uznałam za stosowne rozwinąć nieco.

Pozdrawiam.

[lastka]

kamfora napisała:

> Mogę :-)
>
> Dwoje zakochanych nie spadło z księżyca - zostali wychowani w swoich
> domach rodzinnych. Jeśli tak bardzo różne te domy, jeśli rodzice mają
> różne poglądy na życie, wykształcenie, status majątkowy - to tym wszystkim
> "przesiąknięte" są dzieci. (Im dłużej żyję - tym bardziej to dostrzegam).
>
> Do zakochania się w sobie - wystarczy tzw "chemia", ale żeby naprawdę
> myśleć o trwałym związku - to trzeba również czuć się dobrze w domu
> rodzinnym ukochanej osoby.



Poczułam sę wywolana do odpowiedzi bo własnie u mnie jest ta różnica, moi
teściowie ludzie zamozni, z wykształceniem na stanowiskach, moi rodziece zwykli
ludzie tato rencista, mama bezrobotna.
My - jesteśmy ze sobą od 8lat od stycznia małżeństwem.
Mój mąż i ja na razie jeszcze nawet mieszkamy z rodzicami, moimi rodzicami,
oboje czujemy się z tym dobrze, rodzice też. Tesciowie wpłacili nam część na
mieszkanie i cieszą się razem z nami bo już w czerwcu odbieramy klucze, czy są
między nami jakieś nieporozumienia teraz już nie, na początku może były ale
teraz wszystko się unormowało. W obu domach czujemy się dobrze. I to jest
ważne, do rodziców męża chodzimy razem.
A jeżeli chodzi o nas samych, nigdy nawet się nie zastanawialiśmy na sytuacjami
materialnymi w naszych domach. Przecież tak naprawdę to żyjemy ze sobą a nie z
rodzicami. A najbardziej nasi rodzice cieszą się z tego, że bardzo się kochamy
i szanujemy :)))

[cossa]

kierowac sie tym nie mozna, ale trzeba miec na uwadze z
jakich rodzin pochodza polowki. kasa i wyksztalcenie to
nie wszystko. wazne jak traktuja sie nawzajem w domu.

cossa

[blabona]

cossa napisała:

> kierowac sie tym nie mozna, ale trzeba miec na uwadze z
> jakich rodzin pochodza polowki. kasa i wyksztalcenie to
> nie wszystko. wazne jak traktuja sie nawzajem w domu.
>
> cossa
zgadzam się, nie chodzi tutaj chyba o relacje majątkowe,tylko o kulturę
osobistą jako napewno wynosimy z domu.A najważniejsze są relacje między matką
a ojcem-ponieważ (niestety?) zawsze wzorujemy się na rodzicach,nawet jeśli
twierdzimy:"nigdy nie będę taka jak moja matka!/ojciec" to zawsze w sytuacjach
kryzysowych naśladujemy ich zachowanie

[Gość: Krzysiek]

A ja uważam ,że problem może powstać.
w kwestii wykształcenia - może zaistniec sytuacja ( i często tak jest ) ,że
ludzie o dużej różnicy w wykształceniu nadają na różnych falach. Nie zawsze tak
jest , bo spotkałem się z ludźmi , którzy nie mają wykształcenia a znacznie
przewyższaja intelektem i kulturą osobistą tych którzy je mają.
Dalej rozumując jeśli jednak istnieje nadawanie na różnych falach ludzie z
niskim wykształceniem obracają w innym środowisku.Jest to też inna kultura i
zdecydowanie różne poglądy na wiele spraw
jesli chodzi o status materialny to tez moga byc różne sytuacje
może byc sytuacja że ktoś jest świadomy że pieniądze zdecydowanie ułatwiają
życie ale nie są wszystkim i wszystkiego nie załatwiają
moze być też że ktoś dorobił się na handlu papierem toaletowym i poza tym ,że
ma sporo pieniędzy nic soba nie reprezentuje, a ma przeświadczenie wysokiej
swojej wartości
za przykład przytoczę przypadek posłanki Beger i jej ostanich występów na forum
publicznym
zatem sprawie według mojej skromnej oceny trzeba sie przyjrzeć




gwen_verdon napisała:

> Witajcie, taka oto rzecz mnie zastanawia. Jak to jest w związku dwójki ludzi,
> którzy nie mieszkają jeszcze razem, a z rodzicami właśnie w kwestii
> rodzicieli ? Już mówię,o co mi chodzi. Chodzi mi o to,kim owi rodzice są -
> mam na myśli wykształcenie, status majątkowy ,poglądy itp. -czy to ma
> znaczenie dla tzw. drugiej strony ? Co się dzieje,jeśli w tej dziedzinie
> powstaje rażąca różnica między jednymi a drugimi rodzicami ? Czy to jest
> istotne, jeśli się kogoś kocha, czy nie ?

[gwen_verdon]

Ależ ja nie mówię o różnicach między samymi zakochanymi, a między rodzicami.

[Gość: Krzysiek]

Wiem o tym
Czesto nie uświadamiamy sobie jak duzo wynosimy z domu w naszych
poglądach ,zachowaniu,kulturze itd

nasi rodzice to przecież nasze pierwsze wzorce.Pewne sprawy zostają zmienione
przez otoczenie, ale pewne pozostają takie jak były w naszych domach.
Zatem jeśli są duże różnice jesli chodzi o rodziców ( czyli te pierwotne
środowiska ) to istnieje szansa ,że nastapi konfrontacja tych "kultur " w domu
rodzinnym dzieci. nie mówie ,że to musi nastapić, ale trzeba sie temu dokładnie
przyjrzeć przynajmniej w sprawach istotnych.

Pozdrowienia



gwen_verdon napisała:

> Ależ ja nie mówię o różnicach między samymi zakochanymi, a między rodzicami.

[Gość: Anka]

gwen_verdon napisała:

> Witajcie, taka oto rzecz mnie zastanawia. Jak to jest w związku dwójki ludzi,
> którzy nie mieszkają jeszcze razem, a z rodzicami właśnie w kwestii
> rodzicieli ? Już mówię,o co mi chodzi. Chodzi mi o to,kim owi rodzice są -
> mam na myśli wykształcenie, status majątkowy ,poglądy itp. -czy to ma
> znaczenie dla tzw. drugiej strony ? Co się dzieje,jeśli w tej dziedzinie
> powstaje rażąca różnica między jednymi a drugimi rodzicami ? Czy to jest
> istotne, jeśli się kogoś kocha, czy nie ?

Moja opnia jest taka - postawy rodziców nie są istotne. Decydujesz sie na
związek z partnerem a nie jego rodzicami. Polecam metodę mówienia: "tak macie
rację, to dobre pomysły, wrecz świetne ale tym razem zastosuję swoje".
Asertywnie, łagodnie i z uśmiechem. Nie jest też chyba ważne pochodzenie,
status itd. jeśli się kogoś kocha. Ważne jest to czy jestem szczęśliwa w tym
związku i umiejetność akceptacji różnic oraz poglądów.

[gwen_verdon]

A już myślałam,że będę tu walczyć samotnie :)

[Gość: Anka]

gwen_verdon napisała:

> A już myślałam,że będę tu walczyć samotnie :)


Nie walcz... bądź sobą, rób to co ci serducho karze. mój partner jest dla mnie
najwazniejszy. Jego rodziców szanuje i oczekuje, ze oni uszanują mnie nie
narzucając swoich poglądów.

[Gość: Malwina]

nie ma wiekszego oszustwa niz to zdanie - jest to odwieczna pulapka na mlode
niedoswiadczone dziewczyny - twoj partner byl przez tych rodzicow wychowany i
za kilka lat to zobaczysz.
Taka butna odp (patrz ponizej ) dawalam moim rodzicom gdy pytali mnie o zawod
rodzicow chlopaka, narzeczonego, przyszlego meza. Dzis wiem ze mieli calkowita
racje - spojrz uwaznie na przyszlych tesciow.
>
>
"Decydujesz sie na związek z partnerem a nie jego rodzicami.

[Gość: Anka]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

>
> nie ma wiekszego oszustwa niz to zdanie - jest to odwieczna pulapka na mlode
> niedoswiadczone dziewczyny - twoj partner byl przez tych rodzicow wychowany i
> za kilka lat to zobaczysz.
> Taka butna odp (patrz ponizej ) dawalam moim rodzicom gdy pytali mnie o zawod
> rodzicow chlopaka, narzeczonego, przyszlego meza. Dzis wiem ze mieli
calkowita
> racje - spojrz uwaznie na przyszlych tesciow.
> >
> >
> "Decydujesz sie na związek z partnerem a nie jego rodzicami.


Malwino moja opinia jest taka: rodzicom czasem trudno pogodzić się z faktem, że
ich dziecko jest istotą wolną, niezależną, mająca swoje prawa wyboru. Często
rodzice zbyt ingerują w życie młodych w ten sposób stając się przyczyną
konfliktów. Jeśli kochasz szczerze swoje dziecko pozwolisz mu wybrać
samodzielnie, pozwolisz mu na bycie szczęsliwym. Staniesz się PODPORA nie
ZAPORA. Nie wierzę w determinizm. Nie przyglądam się swoim rodzicom. Moi
rodzice niewiele mają wspólnego z moim życiem i z moimi wyborami. Kocham ich i
akceptuję choć oni są całkowicie różni ode mnie. Znam ludzi, którzy pochodzą z
patologicznych rodzin, a są wartościowymi ludźmi, bardzo ciepłymi i pragnącymi
nieść pomoc własnie dlatego, że doskonale wiedzą co znaczy CIERPIEĆ. Znam
ludzi, którzy pochodzą z porządnych rodzin, tam gdzie nie ma awantur, rozwodów
czy alkoholu i są kompletnie niedojrzałymi emocjonalnie ludźmi, którzy nie
potrafią dać wsparcia partnerowi. Nie ma zawsze zależności. Mnie się wydaje, że
raczej należy sie przypatrzeć partnerowi "jaki on jest"? czy on mi da
szczęście? na ile potrafi stworzyć swój własny związek oddzielając się od
pępowiny rodziców? na ile ma swoją tożsamość a na ile jest to tożsamośc nadana
mu przez rodziców?". Rodziców i tradycję trzeba uszanować. Rodziece powinni
również uszanować wybór dziecka: wybór partnera, religii, ideologii, poglądów,
seksualności, życia w związku czy na kocią łapę. Poprzez szacunek okazujemy
miłość. Poprzez narzucanie poglądów okazujemy zawłaszczenie. Zawłaszczenie
psychiki ludzkiej....

[Gość: Malwina]

masz calkowita racje
pieknie to wyglada ale to wzniosle teorie

Gość portalu: Anka napisał(a):

> Gość portalu: Malwina napisał(a):
>
> >
> > nie ma wiekszego oszustwa niz to zdanie - jest to odwieczna pulapka na mlo
> de
> > niedoswiadczone dziewczyny - twoj partner byl przez tych rodzicow wychowan
> y i
> > za kilka lat to zobaczysz.
> > Taka butna odp (patrz ponizej ) dawalam moim rodzicom gdy pytali mnie o za
> wod
> > rodzicow chlopaka, narzeczonego, przyszlego meza. Dzis wiem ze mieli
> calkowita
> > racje - spojrz uwaznie na przyszlych tesciow.
> > >
> > >
> > "Decydujesz sie na związek z partnerem a nie jego rodzicami.
>
>
> Malwino moja opinia jest taka: rodzicom czasem trudno pogodzić się z faktem,
że
>
> ich dziecko jest istotą wolną, niezależną, mająca swoje prawa wyboru. Często
> rodzice zbyt ingerują w życie młodych w ten sposób stając się przyczyną
> konfliktów. Jeśli kochasz szczerze swoje dziecko pozwolisz mu wybrać
> samodzielnie, pozwolisz mu na bycie szczęsliwym. Staniesz się PODPORA nie
> ZAPORA. Nie wierzę w determinizm. Nie przyglądam się swoim rodzicom. Moi
> rodzice niewiele mają wspólnego z moim życiem i z moimi wyborami. Kocham ich
i
> akceptuję choć oni są całkowicie różni ode mnie. Znam ludzi, którzy pochodzą
z
> patologicznych rodzin, a są wartościowymi ludźmi, bardzo ciepłymi i
pragnącymi
> nieść pomoc własnie dlatego, że doskonale wiedzą co znaczy CIERPIEĆ. Znam
> ludzi, którzy pochodzą z porządnych rodzin, tam gdzie nie ma awantur,
rozwodów
> czy alkoholu i są kompletnie niedojrzałymi emocjonalnie ludźmi, którzy nie
> potrafią dać wsparcia partnerowi. Nie ma zawsze zależności. Mnie się wydaje,
że
>
> raczej należy sie przypatrzeć partnerowi "jaki on jest"? czy on mi da
> szczęście? na ile potrafi stworzyć swój własny związek oddzielając się od
> pępowiny rodziców? na ile ma swoją tożsamość a na ile jest to tożsamośc
nadana
> mu przez rodziców?". Rodziców i tradycję trzeba uszanować. Rodziece powinni
> również uszanować wybór dziecka: wybór partnera, religii, ideologii,
poglądów,
> seksualności, życia w związku czy na kocią łapę. Poprzez szacunek okazujemy
> miłość. Poprzez narzucanie poglądów okazujemy zawłaszczenie. Zawłaszczenie
> psychiki ludzkiej....

[Gość: Anka]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> masz calkowita racje
> pieknie to wyglada ale to wzniosle teorie


malwino odpowiem Ci liszym wierszem

ja szczerze,
od zawsze
w ideały wierzę...
ideały
są moją wiarą
moja wiara
jest moim ideałem
bez tego
nie istniałabym wcale....

[Gość: Malwina]

ja tez :-)
ale w tym wypadku zycie mi dalo po d...

[Gość: Anka]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> ja tez :-)
> ale w tym wypadku zycie mi dalo po d...


Pozostaje chyba wierzyć w Basic Trust, Hope lub po prostu w wiarę, że wiara iż
bedzie lepiej jest sluszna.
Grechuta pięknie wyśpieral: ważne sa tylko te dni.... których jeszcze nie
znamy. Pozdrawiam.

[Gość: Malwina]

eeetam, wazne jest dzis
jutro meteoryt zleci na leb lub samolot i co ?
jutro bedzie futro

a kazdy istniejacy czlowiek jest uwarunkowany historia rodzinna nawet (tym
bardziej ?) jesli znajduje sie w opozycji do tejze
mozesz walczyc ile chcesz rozumem, nieswiadomie powielisz schematy takiej np
patologicznej rodziny i bedziesz szukal(-a) kompensacji w relacjach z innymi -
rzecz niemozliwa wiec wiecznie frustrujaca
Jesli nie otrzymalas czegos od X, to Y ci tego nie da bo chodzi wlasnie o to
zeby dostac od X.
najbardziej powinno sie wystrzegac ludzi w calkowitym zerwaniu z rodzina -
facet ktory nie kocha i nie szanuje swojej matki (nawet gdy 1000 do tego
powodow) nie ma milosci i szacunku do zaofiarowania innej kobiecie - wprost
przeciwnie, bedzie od niej wymagal spazmodycznie.
Francuzi mowia : Najpiekniejsza kobieta swiata moze ci dac tylko to co ma.

[Gość: Anka]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> eeetam, wazne jest dzis
> jutro meteoryt zleci na leb lub samolot i co ?
> jutro bedzie futro
>
> a kazdy istniejacy czlowiek jest uwarunkowany historia rodzinna nawet (tym
> bardziej ?) jesli znajduje sie w opozycji do tejze
> mozesz walczyc ile chcesz rozumem, nieswiadomie powielisz schematy takiej np
> patologicznej rodziny i bedziesz szukal(-a) kompensacji w relacjach z innymi -

> rzecz niemozliwa wiec wiecznie frustrujaca
> Jesli nie otrzymalas czegos od X, to Y ci tego nie da bo chodzi wlasnie o to
> zeby dostac od X.
> najbardziej powinno sie wystrzegac ludzi w calkowitym zerwaniu z rodzina -
> facet ktory nie kocha i nie szanuje swojej matki (nawet gdy 1000 do tego
> powodow) nie ma milosci i szacunku do zaofiarowania innej kobiecie - wprost
> przeciwnie, bedzie od niej wymagal spazmodycznie.
> Francuzi mowia : Najpiekniejsza kobieta swiata moze ci dac tylko to co ma.


mozna iśc na psychoterapię... to bardzo pomaga moim zdaniem oczyścic się,
zrozumieć siebie i osiągnąg wgląd

[gwen_verdon]

Malwino, a może to po prostu Ty miałaś pecha, coś zgrzyta w Twoich relacjach z
partnerem i stąd to rozgoryczenie ? NIe spotkałam dotąd nikogo,kto uważałby,że
należy w ogóle brać pod uwagę osoby rodziców w kwestii związku. Słusznie
napisała Anka : moi rodzice, to moi rodzice. A ja to ja. To zupełnie co innego.

[Gość: Malwina]

sprobuj porozmawiac z osobami po czterdziestce :-)

nie możet byt'!!

[mary_ann]

gwen_verdon napisała:

> Malwino, a może to po prostu Ty miałaś pecha, coś zgrzyta w Twoich relacjach
z
> partnerem i stąd to rozgoryczenie ? NIe spotkałam dotąd nikogo,kto
uważałby,że
> należy w ogóle brać pod uwagę osoby rodziców w kwestii związku.

Naprawdę?? Az wierzyc się nie chce (no, chyba ze jesteś licealistką - bez
obrazy))). Można się sprzeczać, czy ZAWSZE jest tak, jak pisze Malwina, ale że
jest tak co najmniej CZĘSTO, to chyba dla nikogo nie ulega najmniejszej
wątpliwości...Niestety, niestety, bo gorzka to prawda((

[gwen_verdon]

Nie , nie jestem licealistką -już nie jestem,żeby była jasność. Przepraszam
bardzo, czy Ty, kiedy planujesz małżeństwo, uzależniasz ten krok od tego,jacy
są rodzice wybranka ? Jeśli tak,to szczerze Ci współczuję tej
Twojej "mądrości".

[fnoll]

istotne jest raczej to, jaki rodzice mają wpływ na swoje dziecko, co z domu
wyniosło - bo to zawsze znajduje odbicie w związku, dobrze czy źle

na przykład mężczyźnie, którego matka nie pracowała i zajmowała się wszystkim w
domu może być trudno, ze względu na wyniesione z domu nawyki, zaakceptować
zwyczaje partnerki, która gotować nie lubi i do prasowania koszul się nie
kwapi, ale to wszystko jest do przejścia jak się jest otwartym i wspólnie szuka
się optymalnych dla pary rozwiązań

napewno bliższe poznanie rodziców ukochanej osoby może wiele wyjaśniać jeśli
chodzi o jej obecne zwyczaje, i ten wpływ warto brać pod uwagę - choćby po to,
by zrozumieć, że niektóre zachowania które nam się niepodobają nie wynikają
bynajmniej ze złej woli, ale właśnie z nawyków odziedziczonych w spadku po
rodzicach

pzdr

fnoll

[Gość: Mevillian]

witam :)
to i ja dorzuce swoje trzy grosze :P

Gwen - poruszylas bardzo ciekawy temat [jak na moj gust].
Od czterech lat mieszkam z facetem... pochodzacym z innego miasta, z zupelnie
innego srodowiska. Jego rodzina jest dosc zamozna; moja - hmm... coz. Mama po
rozwodzie z ojcem ledwo radzi sobie z wydatkami i to nie ze wzgledu na swoj
brak gospodarnosci ;/ Inne roznice - stosunek do dzieci... ich - trudno
zdefiniowac, sa bardzo niekonsekwentni w stosunku do swojego jedynaka [tak w
ogole , to jest jeden ze stylow wychowawczych ale nazwa mi umknela..]; moi
rodzice - coz, zawsze starali mi sie pomagac - chociazby dawac wsparcie
duchowe, gdyz innego nie byli w stanie mi zaoferowac. W kazdym razie zawsze
moglam byc pewna, ze jesli cos obiecaja - to stana na glowie, by to zrobic.

I teraz.. coz :)
roznice w zwiazku sa odbiciem tego, co dzialo sie u nas w dziecinstwie i
pozniej... Moj facet jest nieco nieobliczalny; nigdy nie wiem, kiedy zmieni
zdanie [bez podania przyczyn]; nie zawsze liczy sie z kasa [ktorej czasem
bardzo brak], do konca nie jest nigdy niczego pewien, realizujac cel kieruje
sie tylko chwilowym nastrojem.
Stad tarcia - ja wymagam od niego stalosci, ktorej nie mogl otrzymac i ktora
nie do konca poznal; irytuje sie, gdy nie zrobil czegos, o co go prosilam - i
bylam pewna, ze zrobi :> [a jemu sie nie chcialo..]
Owszem - zmienilismy sie oboje w tym zwiazku; troche od siebie przejelismy - i
chyba dlatego ja irytuje sie rzadziej, a moj facet zaczyna planowac troche
bardziej.. dlugofalowo, niz nastepne piec minut. Chyba dlatego ze soba jeszcze
wytrzymujemy :)
Podsumowujac - z domu wynosi sie bardzo wiele, ale przy zetknieciu z innymi
wartosciami mozna sie dostosowac... i tez zmienic, tworzac cos zupelnie innego.


Pozdrawiam, Mevillian

[gwen_verdon]

Czyli mam rację twierdząc, że priorytetowe znaczenie ma chęć stworzenia czegoś
nowego i miłość po prostu ?