Ukrywam przed sobą...

[tao]

Zdarza się, że staramy się ukryć coś przed innymi. A czy jest coś, do czego
nie chcemy przyznać się przed samym sobą? Ja przez długi czas nie chciałam
się przyznać do tego, że potrzebuję innych ludzi - mogę żyć na bezludnej
wyspie i nie dbam o kontakty z innymi.

[ja-modliszka]

A JA znam SIEBIE od podszewki i jestem dość bystra. Więc JA przede MNĄ niczego
nie ukryje. Najwyżej możemy sobie we dwójkę nie zdawać z czegoś sprawy, ale
tajemnic nie mamy:)

[ziemiomorze]

tao napisała:

> Zdarza się, że staramy się ukryć coś przed innymi. A czy jest coś, do czego
> nie chcemy przyznać się przed samym sobą? Ja przez długi czas nie chciałam
> się przyznać do tego, że potrzebuję innych ludzi - mogę żyć na bezludnej
> wyspie i nie dbam o kontakty z innymi.

Ukrywamy swoje potrzeby (tak jak Ty - potrzebe bliskosci np), pol-swiadomie
racjonalizujemy rozne nasze wystepki ('rozszerzajac' sumienie), nie zdajemy
sobie sprawy z mechanizmow rzadzacych naszym postepowaniem itd itd.
Mysle, ze zwlaszcza te dwie pierwsze sprawy mszcza sie potem, bo to w koncu
wychodzi somatycznie (zaburzenia pracy organow, choroby przewlekle ).

ziemiomorze

[Gość: Opty]

Może ukrywanie to nie do końca dobre słowo w tym momencie. Czyż raczej nie
chodzi o próbę zademonstrowania, że nikt mi nie jest potrzebny, że nikt nie
spełnia moich oczekiwań, a może jestem tak nieśmiała(y), że zrobię wszystko aby
nie musieć zwracać się do kogokolwiek o cokolwiek? Miałam kiedyś taki okres, że
myślałam dam ze wszystkim radę sama. Teraz wiem ile straciłam, trudno mi mówić
o swoich potrzebach, a i otoczenie nie nawykło myśleć, że coś od nich ja mogę
chcieć. To jestem od wysłuchiwania ich problemów, ja jestem " rodzinnym
pogotowiem psychologicznym", ja pocieszam, podtrzymuję na duchu itd. A gdy
zdarzy się, że ja chcę wyrzucić z siebie coś, najczęściej słyszę: "nawet mi nie
mów".., Albo nie rozumieją, że ja też czasem chcę zwykłego: będzie dobrze. Tak
więc, przyznaj się przed sobą, że świat to również ludzie, którzy nas otaczają,
że Ty też masz do nich prawo, że wolno Ci coś od nich chcieć dla siebie. Może
nie od razu spotkasz przychylnych Ci, ale nie dając sobie szansy będziesz tkwić
w tym samym miejscu.

[cossa]

chyba latwiej nam zyc zludzeniem. wydaje sie nam, ze
jesli nie uswiadomimy sobie czegos to tego nie widac i po
prostu tego nie ma.
i chyba chcielibysmy byc inni niz jestesmy. nie umiemy
stawac twarza w twarz z soba. boimy sie siebie - tego co
mozemy odkryc. wolimy wiec ukrycie sie i zludzenie.
tak to widze.

cossa

[tao]

Może problem nie leży w tym, że nie zdaje sobie spawy z tego, jaka jestem, ale
kiedy to odkrywam, natychmiast poddaję ocenie. Bo tak naprawdę, to nie jestem
zadowolona z tego, że zachowuję się tak, jak po mnie tego oczekują inni - żeby
ich nie urazić, nie zawieść albo żeby zobaczyć podziw w ich oczach. Jak
powiedzieć sobie: "dobrze, taki jestem i niech tak będzie"? I skąd wiadomo, że
to prawdziwy Ja. Ile warstw trzeba „odkuć”, żeby dokopać się do tego, co jest
mną?

[cossa]

tao, nie odpowiem Ci na Twoje pytania, bo nie znam
odpowiedzi. chyba wiem o czym mowisz, czasem czuje sie
podobnie. po omacku cos staram sie z tym robic. czytajac,
pytajac, mowiac. jedyne co moge poradzic to cierpliwosc i
wsluchanie sie w glos serca. to bardzo trudne, ale nie
niemozliwe.

cossa

[ziemiomorze]

tao napisała:

> Może problem nie leży w tym, że nie zdaje sobie spawy z tego, jaka jestem,
ale
> kiedy to odkrywam, natychmiast poddaję ocenie. Bo tak naprawdę, to nie jestem
> zadowolona z tego, że zachowuję się tak, jak po mnie tego oczekują inni -
żeby
> ich nie urazić, nie zawieść albo żeby zobaczyć podziw w ich oczach. Jak
> powiedzieć sobie: "dobrze, taki jestem i niech tak będzie"? I skąd wiadomo,
że
> to prawdziwy Ja. Ile warstw trzeba „odkuć”, żeby dokopać się do teg
> o, co jest
> mną?

A co jest Toba?
Gdzie jest prawda o czlowieku? Jak to okreslic? Testami psycholo? Opinia
innych? Obrazem 'ja - idealnego'?

Przyklad, ilustrujacy watpliwosci:
'jestem prawdomowna, ale zdarza mi sie czasem sklamac' - jestem prawdomowna,
czy jestem klamczucha?
'jestem inteligentna, dwa dni temu zachowalam sie jak idiotka' - no i?

W mojej opinii prawda o czlowieku istnieje tylko w wymiarze tu i teraz. (Kiedy
postepuje uczciwie, jestem uczciwa, kiedy kiedy klamie - jestem klamczucha.
Chociaz ostatnio coraz mniej odczuwam potrzebe samookreslania sie w taki
sposob - coraz mniej ma to dla mnie sensu),

pozdrawiam,
ziemiomorze

[tao]

Chciałabym dotrzeć do tego, co nie myśli przez nagromadzone przeze mnie
doświadczenia i to czego mnie nauczono, takie „pierwotne” ja.

[ziemiomorze]

cossa napisała:

> chyba latwiej nam zyc zludzeniem. wydaje sie nam, ze
> jesli nie uswiadomimy sobie czegos to tego nie widac i po
> prostu tego nie ma.

Latwiej, i czesto wybieramy wlasnie to. Ale gdzies tam nieswiadomie przeczuwamy
prawde. Zanegowane potrzeby wychodza potem somatycznie.

> i chyba chcielibysmy byc inni niz jestesmy. nie umiemy
> stawac twarza w twarz z soba. boimy sie siebie - tego co
> mozemy odkryc. wolimy wiec ukrycie sie i zludzenie.

Np teoria Persony i Cienia bardzo fajnie to opisuje.
Ale rozwoj - takze w kierunku poznania Cienia jest mozliwy.

optymistycznie,
ziemiomorze

[Gość: astinger]

Miewam czasem takie stany, kiedy bardzo mocno wyczuwam sztucznosc u innych,
widze co udają, nie wiem tylko dlaczego udają, sam zachowuję sie wtedy
maksymalnie szczerze, bywam dociekliwy i bezposredni. Reakcją otoczenia sa
wybuchy smiechu jakbynm opowiadał niewiadomo jak smieszne dowcipy a to jedynie
czy aż sama prawda, która akurat przychodzi mi do głowy. Wyglada mi wtedy na
to, ze każdy cos ukrywa czy przede mna, czy przed sobą, tylko po jaką
cholerę...

[tao]

Gratuluję Ci odwagi, ja w takich wypadkach milczę – myślę, że ludzie nie lubią
być budzeni.

[Gość: Imagine]

tao napisała:

> Zdarza się, że staramy się ukryć coś przed innymi. A czy jest coś, do czego
> nie chcemy przyznać się przed samym sobą? Ja przez długi czas nie chciałam
> się przyznać do tego, że potrzebuję innych ludzi - mogę żyć na bezludnej
> wyspie i nie dbam o kontakty z innymi.
Nie ma czegos takiego jak ukrywanie czegos przed samym soba. Twoje zalozenie
wynika z blednego rozumienia istoty SAMEGO SIEBIE.
Pozdr, Imagine.

[tao]

Bo to brzmi przewrotnie, ale dopóki nasze życie będzie tylko nagromadzeniem
naszych doświadczeń, czasem opinii innych, które przyjęliśmy, bez głębszego
zastanowienia, za nasze własne, to tak jak byśmy oszukiwali samych siebie.

[cossa]

nasze doswiadczenia to pryszcz w porownaniu z
zakorzenionymi opiniami, pogladami, ktore mamy na swiat -
zupelnie nie wiadomo skad. nie znalazlam zlotego srodka
na stronce o Osho, ale moze zajrzalabys do dzialu
medytacje - "kim jestem". warto spojrzec na "jestestwo" z
tej strony:)

www.osho.prv.pl
cossa

tao napisała:

> Bo to brzmi przewrotnie, ale dopóki nasze życie będzie
tylko nagromadzeniem
> naszych doświadczeń, czasem opinii innych, które
przyjęliśmy, bez głębszego
> zastanowienia, za nasze własne, to tak jak byśmy
oszukiwali samych siebie.

[tao]

Cossa, dziękuję, ciekawa strona.