rozwód

[Gość: kobieta]

Mam problem, jestem obecnie przed rozwodem i mam pytanie jak to wygląda w
praktyce, jestem po cywilnym. Może ktoś to juz przechodził... Konkretnie ja
nie chcę rozwodu tylko mąż, ale nie potarfię już z nim rozmawiać.

[kamfora]

Gość portalu: kobieta napisał(a):

> Mam problem, jestem obecnie przed rozwodem i mam pytanie jak to wygląda w
> praktyce, jestem po cywilnym. Może ktoś to juz przechodził... Konkretnie ja
> nie chcę rozwodu tylko mąż, ale nie potarfię już z nim rozmawiać.

Oczekujesz jakichś konkretnych informacji, czy chcesz po prostu pogadać :-)

Czy to, że jesteś przed rozwodem znaczy, że dostałaś pozew rozwodowy,
czy że liczysz się z możliwością rozwodu, bo pokłóciłaś się z mężem?

Jeśli chcesz - napisz na priva: [e-mail]

[zalamana1]

Gość portalu: kobieta napisał(a):
> Mam problem, >


E, daj spokoj, nie placz juz. Pomysl, ze wszystko co najlepsze czeka wlasnie
teraz na ciebie. Tylko, te wspanialosci otrzymasz juz po zamknieciu starego
rozdzialu zycia, a wiec spiesz sie do nastepnych obietnic losu. Glowa do gory.

[Gość: Imagine]

popieram.

Jestem już po dwóch rozwodach

[czass]

Rozwiodłam się już 2-krotnie i to przed 30-tką.Nie wiem jakich porad
oczekujesz, ale postaram się "wrzucić" sprawy,które uważam za istotne. Po
pierwsze to nie jest trudna sprawa (technicznie) i o ile nie masz zagmatwanej
sytuacji związanej z podziałem majątku, czy z dziećmi - po naskrobaniu pozwu
(wzory w necie)sam proces trwa 10 minut (no - wliczając 1-szą rozprawę-ugodową
15 min.), więc szkoda pieniędzy na adwokata.Oczywiście możesz trafić na
przemądrzałą sedzinę (to babki na ogół),która postanowi się podzielić z Wami
swoimi wynurzeniami na temat związku i trzeba opanować chęć mordu,bo na
zakończenie ustala koszty tego procesu (są zwykle "z sufitu", tj.teoretycznie
na podstawie informacji o Twoich dochodach, i są zwykle dramatycznie większe
niż wysiłek sądu w tej sprawie - przy rozwodzie bez orzekania o winie pacą obie
strony np.każda po 2000 zl - można to sobie rozłożyć na raty). Od strony
emocjonalnej to zawsze bagno i jest tym większe im większy jest żal do
wspómałżonka o to,że cię odrzuca lub o to,że poświęciło mu sie kawał swojego
życia.Ja miałam te dogodną sytuację,że to ja chciałam rozwodu i starałam się
rozstawać w cywilizowany sposób, czyli tak,aby meżowie nie czuli się
koszmarnie.Nie wiem jak jest u Ciebie, ale jedno ci powiem - na 100% najdalej
za rok będziesz patrzyć na siebie jak na obcą kobietę,która zamiast pojechać na
egztyczną wycieczkę czy chociaż zrobić sobie paznokcie,rozlewała łzy nad idiotą
odrzucającym największy dar,który mu los dał w całym jego nudnym życiu!. Na
umyślnie to ośmieszam.Jeżeli rozstawałaś się kiedykolwiek i z kimkolwiek to
doskonale znasz to uczucie.Rozstanie z mężem nie różni się niczym od rozstania
z jakąkolwiek bliską osobą od pierwszej miłości w podsatwówce po
studencką "kocią łapę" z przystojniakiem z II roku.Nie rostępują się
oceany,życie nie zamiera:
"Obiecywało serce,że peknie
- nie pękło.
Groziło życie,że zwiędnie
- nie zwiędło.
Gdzie się to wszystko podziało
i czy było prawdzwe?
W poezji skamieniało jak zywe." K.Iłłaowiczówna,
no i jeszcze :
"Nie widziałam cię już od miesiąca.
I nic.Jestem może bledsza,
trochę śpąca,trochę bardziej milcząca,
lecz widać można żyć bez powietrza!" M.Pawlikowska-Jasnorzewska.

[Gość: Przemek]

czass napisała:

> Ja miałam te dogodną sytuację,że to ja chciałam rozwodu i starałam się
> rozstawać w cywilizowany sposób, czyli tak,aby meżowie nie czuli się
> koszmarnie.Nie wiem jak jest u Ciebie, ale jedno ci powiem - na 100% najdalej
> za rok będziesz patrzyć na siebie jak na obcą kobietę,która zamiast pojechać
na egztyczną wycieczkę czy chociaż zrobić sobie paznokcie,rozlewała łzy nad
idiotą odrzucającym największy dar,który mu los dał w całym jego nudnym życiu!.


Rozumiem, ze tak Ciebie widza odrzuceni przez Ciebie mezowie: "Co za glupek byl
ze mnie" - mysli jeden z drugim - "pojade na Ibize albo chociaz skocze na piwo,
zamiast rozlewac lzy nad idiotka odrzucajaca największy dar, który jej los dał
w całym jej nudnym życiu" :-))

> "Nie widziałam cię już od miesiąca.
> I nic.Jestem może bledsza,
> trochę śpąca,trochę bardziej milcząca,
> lecz widać można żyć bez powietrza!" M.Pawlikowska-Jasnorzewska.

Takie zycie bez powietrza to... "Raj duszny" (byl taki modlitewnik, o ile
dobrze zapamietalem ze szkoly)

[czass]

Przemciaszku- dokładnie tak.Jedziesz na tą Ibizę i "chrzanisz" idiotkę.

[Gość: kobieta]

właśnie miotam się między jednym a drugim, czy rozstać się z godnością i
podniesioną głową czy próbować jeszcze z nim rozmawiać, chociaż znam jego
odpowiedź...Nie jestem aniołem, ale obarczanie mnie o wszystko to jest nie w
porządku, a poza tym wyprowadzanie się z domu po każdej kłótni to też nie
rozwiązanie...

[komandos57]

O moje biedne stworzenie.Przytul sie do mojego cycucha.Ukoje twoj bol.Mocniej
prosze!!!

[Gość: kobieta]

no tak dzięki, wcale mi nie jest do śmiechu. Ale chociaż jest do czego się
przytulić...

[...]

[komandos57]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: kobieta]

nic z tych rzeczy, przynajmniej nic mi o tym nie wiadomo z jego strony. Brak
dialogu, brak czasu, zmęczenie. Tylko boli mnie to że nie potrafi przyznać się
do błędu

[komandos57]

Wlasnie.Piszesz-"blad"To termin zupelnie abstrakcyjny.Jaki blad?

[Gość: senin]

Gość portalu: kobieta napisał(a):

> nic z tych rzeczy, przynajmniej nic mi o tym nie wiadomo z jego strony. Brak
> dialogu, brak czasu, zmęczenie. Tylko boli mnie to że nie potrafi przyznać
się
> do błędu


Mnie zabralo 10 lat by spojrzec na sprawe naszego konfliktu z JEGO strony. I
widze, ze bledy ktorymi go obarczalamz jego punktu widzenia zupelnie
naturalnie widziane byly jako moje bledy.

Albo inaczej - to co ja uwazalam za wklad pozytywny w nasze malzenstwo, dla
niego bylo chyba udreka i kontrolowaniem. A z mojej strony tak wlasnie
wygladaly jego zachowania w stosunku do mnie(sprawianie przykrosci, brak
zrozumienia)

I musze przyznac, niezla to byla ekwilibrystyka intelektualno - moralna, by w
koncu ten stan (widzenia rzeczywistosci oczyma innej osoby) osiagnac.

Bledow nie ma, jest tylko inne postrzeganie rzeczywistosci, i inne akcje-
reakcje.
Wyjdz poza bol, postaraj osiagnac PELNE (na ile to mozliwe) zrozumienie
sytuacji

[Gość: kobieta]

boję się tego że już jest za późno, boję się do niego odezwać i usłyszeć że to
juz nie ma sensu

[alfika]

Gość portalu: kobieta napisał(a):

> boję się tego że już jest za późno, boję się do niego odezwać i usłyszeć że
to
> juz nie ma sensu



A co stoi na przeszkodzie, żeby mu wtedy odpowiedzieć "g... prawda" (słowa mogą
być inne, byle sens pozostał)?
Ale to wypływa z wnętrza, serca czy coś koło tego. Trzeba najpierw
poczuć "g...prawda", żeby to powiedzieć. Żeby wiedzieć, co powiedzieć.

Najpierw więc stań na głowie, żeby uczciwie zobaczyć sytuację z jego punktu
widzenia. Jak go zrozumiesz, to będziesz umiała owocnie i sensownie rozmawiać.

Wystarczy otworzyć się na człowieka - takie proste (takie trudne).
Warto.

[Gość: kobieta]

w tym konkretnym przypadku nie miał powodu do tego żeby się wyprowadzać, to
była zwykła kłótnia, błędem jest to że on widzi same złe strony u mnie a u
siebie nic... Ludzie się kłócą i ja to rozumiem a on nie, przecież wina nigdy
nie leży po jednej stronie.

[komandos57]

Wczoraj bylem na ognisku.W sasiedztwie tez bylo ognisko.No i wymiana
slow.Powiem,ze gdybym uslyszal takie slowa skierowane do mnie,tez bym sie
wyprowadzil.Ale nie sadze ze ty az tak bardzo sobie pofolgowalas.Wiec twoj maz
nie zasluzyl sobie by byc u boku takiej wspanialej kobiety jak ty.
A tak powaznie,to ty sama wiesz najlepiej gdzie tkwi problem.Nawet ostra
wymiana zdan,ale na poziomie,nie moze byc przyczyna rozwodu.
Analizuj.Zacznij od siebie.

[Gość: kobieta]

wiem (albo wydaje mi się, że wiem) w czym zawiniłam, zresztą wiele razy ten
temat już poruszaliśmy (tylko niestety też oczywiście po jakiejś awanturze).
Staram się zmieniać, mam charakter choleryczki, ale doszłam do takiego
opanowania że przemilczę to co mi się nasuwa na język (zdarza się też że nie
potrafię się opanować) Doszłam do tego że staram się łagodzić nieporozumieia od
razu, tłumaczę że nie chcę sie kłócić... szkoda życia. Ale z kolei on się
wypina i kółeczko się zamyka.

[komandos57]

Gdybym byl w twoich kaloszach to juz by bylo po zwiazku.Mam wrazenie ze ty i
twoj stary jestescie obcymi sobie ludzmi mieszkajacymi pod jednym dachem.A
gdzie jest ta prawdziwa milosc?Analizuj siebie,rozmawiaj,badz czlowiekiem.
E tam! Ciesze sie ze nie mam takich sytuacji.Jestem kawalerem.Uf,jak przyjemnie.

[Gość: kobieta]

nie jestesmy obcymi ludźmi, po prostu problemy się nawarstawiały, nie ma czasu
żeby siąść i porozmawiać, on ciągle pracuje, jest przemęczony i byle głupstwo
urasta do zwariowanych rozmiarów. Ale dziękuję że ze mną pogadaliście. Spróbuję
z nim dzisiaj porozmawiać.

[komandos57]

I nie forsuj swoich madrosci.Sluchaj uwaznie co mowi do ciebie.Badz szczera.To
sie oplaca.Pozdr.
PS w razie wiekszej draki mozesz mnie powiadomic.Zaprowadze porzadek.

[Gość: kobieta]

dzięki

[Gość: senin]

Gość portalu: kobieta napisał(a):

> nie jestesmy obcymi ludźmi, po prostu problemy się nawarstawiały, nie ma
czasu
> żeby siąść i porozmawiać, on ciągle pracuje, jest przemęczony i byle
głupstwo
> urasta do zwariowanych rozmiarów. Ale dziękuję że ze mną pogadaliście.
Spróbuję
>
> z nim dzisiaj porozmawiać.


A moze nie rozmawiaj, daj mu odpoczac, daj tez sobie czas na refleksje.
Wyglada na to, ze podejmowalas wiele prob rozmowy i, jak piszesz on rozmawiac
juz nie chce. Jest, mysle tym po prostu zmeczony. Wycisz sytuacje, odprez
sie, daj sie mu odprezyc, daj mu czas na refleksje, relaks - chyba nie trzeba
zalatwiac tego zaraz, teraz, natychmiast???

Zajmnij sie soba, sprobuj wprowadzic sie w stan wewnetrznego spokoju (gorzej
chyba byc nie moze, tylko lepiej, a wic nie ma sie po co martwic), skoncentruj
na sprawach waznych teraz dla ciebie (nie "dla was" bo w tym stanie to tylko
negatywne mysli rodzic sie beda, i niepotrzebne przekonanie o "poswiecaniu
sie")

Daj jemu czas na zajecie sie soba,

Nic na sile,

Senin

[Gość: kobieta]

dzięki, myślę że też masz rację, z tego co wiem to ma dosyć już tego tematu, ja
z nim nie rozmawiałam ale rozmawiali jego i moi znajomi. Ja też mam dosyć
ciągłego odgrzebywania tego w sobie... Jeśli będzie chciał porozmawiać to ok,
jeśli nie to trudno - przeczekam. Zobaczę co czas pokaże.

[Gość: kobieta]

dziękuję Wam wszystkim, wczoraj rozmawialiśmy i to on zrobił pierwszy krok (nie
licząc mojego maila). Oboje boimy się co będzie dalej, ale chcemy pracować nad
naszym związkiem. Duże buziaczki

tak bardzo sie ciesze, i zycze powodzenia (no/txt)

[Gość: senin]