Siła zdradzonych

[Gość: happy]

no taaaak. ale czy zdradzany ma w ogole wplyw na przyszlosc
zwiazku? sama chec powrotu do osoby zdradzajacej jest bardzo
wielkim poswieceniem, odkryciem wszystkich slabych stron. skoro
zdradzany dal sie manipulowac wczesniej, tym bardziej teraz
kiedy jest "bezbronny" jest jeszcze bardziej podatny na
manipulowanie. teraz to jest calkiem chlonny grunt, ktory musi
przyjac wszystko co mu daja... moim zdaniem cala
odpowiedzialnosc (tak jak wczesniej wina) ciazy na barkach
zdradzajacego. czy chce i potrafi podjac ciezar odbudowy
zaufania. jesli nie, to sorry, osoba zdradzana powinna szukac
szczescia gdzies indziej...

ja tak nie chcę

[Gość: Dorota]

nie chcę śledzić, węszyć.Zostałam zdradzona w sposób ochydny i
wywaliłam go za drzwi. Wstydzę się tego, że tęsknię, że w
skrytosci duszy go kocham i czuję się samotna, ale wiem, że nie
pragnę go z powrotem. Gdyby nie było dziecka to chętnie
odcięłabym się od niego na amen. Nie wiem czy potrafiłabym
walczyć o mężczyznę, który zdradza, okłamuje itd. Po co mi taka
kreatura. Czy naprawdę jest tak, że wszyscy mężczyźni to
pozbawione wyższych uczuć samce. Przepraszam, ale trudno mi w to
uwierzyć mimo, ze kiedy rozglądam się dookoła to widzę wiele
dowodów potwierdzających słuszność Pani stwierdzeń. Ja nie chcę
tak żyć. Nie chcę być sama ale też nie chcę być z kimś kogo
trzeba śledzić i sprawdzać. Mam już dużo lat i wychodzi na to,
że nadal nie wiem jak żyć.

[Gość: gb]

Jeżeli człowiek wie czego nie chce, to już jest dużo. :-)

[Gość: Malwina]

zycie to nie tylko mezczyzna
naucz sie zyc poprostu
cieszyc sie z normalnych banalnych rzeczy
nie rob z faceta i zwiazku idée fixe

jest tyle interesujacych spraw

[Gość: urthona]

Gość portalu: Dorota napisał(a):

> nie chcę śledzić, węszyć.Zostałam zdradzona w sposób ochydny i
> wywaliłam go za drzwi.


dobrze zrobilas, inaczej nie nauczylabys gowniarza ze ludzie to nie przedmioty
do zaspokajania wlasnego ego.


Wstydzę się tego, że tęsknię, że w
> skrytosci duszy go kocham i czuję się samotna, ale wiem, że nie
> pragnę go z powrotem.

azeby moc sie odlaczyc od takiego swawolnika trzeba szczypty tymczasowej
nienawisci.



Gdyby nie było dziecka to chętnie
> odcięłabym się od niego na amen. Nie wiem czy potrafiłabym
> walczyć o mężczyznę, który zdradza, okłamuje itd. Po co mi taka
> kreatura. Czy naprawdę jest tak, że wszyscy mężczyźni to
> pozbawione wyższych uczuć samce.


nie, nie wszyscy. Przez jakis czas myslalem to samo o kobietach,
ale moja najblizsza przyjaciolka udowodnila mi ze tak nie jest.
Nawet gdyby byly tylko wyjatki, to wiara zawsze takich ludzi przyciagnie,
a jesli nie to wole wierzyc iz moja druga polowa jest juz we mnie
i nie potrzebuje sie z nikim wiecej laczyc.


Przepraszam, ale trudno mi w to
> uwierzyć mimo, ze kiedy rozglądam się dookoła to widzę wiele
> dowodów potwierdzających słuszność Pani stwierdzeń. Ja nie chcę
> tak żyć. Nie chcę być sama ale też nie chcę być z kimś kogo
> trzeba śledzić i sprawdzać. Mam już dużo lat i wychodzi na to,
> że nadal nie wiem jak żyć.


wiara gory przenosi.

wkrotce slob

[Gość: pawel]

Bylismy ze soba 3,5 roku. caly ten czas mieszkalismy razem w
antycznym miescie. moja narzeczona co pol roku namawiala mnie na
slob. Teraz kiedy zostaly mi zaledwie 3 egz. do skonczenia
stoudiow powiedzialem:ok jedz do Polski w sierpniu zajmij sie
tym, bo ja moge przyjechac tylko w pazdzierniku. Ukochana
wyjechala na caly lipiec na tournee i nagle po tygodniu,
informuje mnie o jakis watpliowsciach, dolkach itd. Zostawia
mnie, oddaje pierscionek. Nie chce mnie widziec, slyszec.Minely
4 tygodnie. Psychicznie jestem wrakiem. Blagalem, prosilem;nic.
Zdecydowalam-rzekla.Zylismy jak malzenstwo, ja w czesci umarlem.

[Gość: Zdradzona zona]

Dokladnie tak bylo jak opisane jest w artykule. Pojawila sie
inna kobieta, najpierw bez znaczenia, opowiadal w domu o jej do
niego podchodach i smial sie.Nasze najmlodsze(pozne) dziecko
mialo rok, byl przy jego narodzinach, druga mlodosc, plany
marzenia i wszystko w zasiegu spelnienia....Tamta kobieta byla
cierpliwa i sprytna, a ja glupia, latwowierna, bo bolu N A I W
N A. Dlugo niczego sie nie domyslalam....Potem sie
dowiedzialam, ze ona umiala mu dawac "radosny seks" a ja
podobno dawno te umiejetnosc stracilam.....Powinnam zrobic tak
jak ty i wywalic go, ale gdy sie dowiedzialam (od niego), to
przedstawil sie jako ofiara jej determinacji i swojej checi
seksu itd. itd. ... Uwierzylam, bo chyba podswiadomie chcialam
uwierzyc. Zadzwonilam do niej, powiedzialam, ze ja jestem
krolowa w moim domu a ona tylko tania dziwka, zmusilam go zeby
napisal do niej e-mail, ze kocha zone i z nia zrywa . Zrobil
to , ale potem "musial" sie z nia "pozegnac".... Sprawdzalam
e-maile, wydrukowalam ich listy i poszlam do jej meza. Wygonil
ja z domu, przez tydzien mieszkala u przyjaciolki, zagrozil ze
sie rozwiedzie i zabierze dzieci (listy ode mnie jeko dowody
zdrady schoeal gleboko w sejfie). Przez ten czas ja
pilnowalam,zeby moj maz sie z nia nie skontaktowal i
jednoczesnie atakowalam ja e-mailami. Najpierw obrazliwymi,
wywlekajac jego nielojalnosc wobec niej( tzn. wiadomosci
ktorych moglam sie dowiedziec tylko od niego, np o jej bliznie
po cesarskim cieciu...itd,) potem juz spokojniejszymi listami.
Dopielam swego- wrocila pokornie do meza, pogodzili sie, romans
z moim wspomina jako zmore z niesmakiem i obrzydzeniem. To z
mojej strony nie byl koniec. Wyslalam listy od "zdradzonej
zony" do wszystkich jej sasiadow, przyjaciol i wspolpracownikow
(te 2 ostatnie e- mailem korzystajac z jej seryjnej
poczty).Sama sie dziwie na co mnie bylo stac. I co? Jestem z
mezem.....Nie doznalam spokoju. Kochanki juz nie ma, ale ....z
mezem jestem dla dzieci, nie kocham go juz i nie mam do niego
zaufania. On dalej sie zarzeka jak to mnie kochal i kocha mnie
i dzieci, ale ja mu nie wierze. Ciagle pamietam jak klamal i
oszukiwal a ja nawet go nie podejrzewalam. Jestesmy malzenstwem
na papierze. On mysli, ze jak jestem z nim to jest wszystko
dobrze. Nieprawda!!! Marze zeby odplacic mu tym samym, marze
zeby poznac kogos, zakochac sie i odejsc, ale sama w to nie
wierze, mam 40 lat, to nie wiek na nowa milosc. Chcialabym
cofnac czas i nigdy nie poznac mego meza!! Jestem wrakiem
czlowieka, przestalo mnie cieszyc cokolwiek, zyje dla dzieci.
Zaluje, ze walczylam o niego, niechby i odszedl, teraz czuje
pogarde dla siebie, gdy ide z nim do lozka...Wierzcie mi!!!
ZDRADA, to smierc dla malzenstwa!!! NIGDY jej nie zapomnicie i
nie przebaczycie!!!!

P.S. Od momentu odkrycia przeze mnie zdrady meza miinelo juz
pol roku.

Tu jest opisana technika, Ale dlaczego warto?

[olek_m]

W artykule jest opisana technika, jak walczyc o partnera. Powyzej jest pos
zony, ktora walczyla a teraz pogardza tym co wywalczyla... zalosna.

Takich ludzi powinno sie topic. Zniszczyla zycie mezowi, jego kochance jej
mozowi i ... sobie.

Mnie gnebi jedno pytanie. Czasami jest sie w zwiazku z przypadkowym
czlowiekiem, spotyka sie kogos nowego i to jest to!
Czy to czy warto walczyc czy nie, powinno zalezec od tego, czy malzonkow laczy
milosc, czy tez tylko fakt bycia mezem i zona?

Tzn. Nie ma pytania o to, czy partner jest tym wybranym, czego mu brakuje czego
mi brakuje w zwiazku. Bo to pewnie jest tak, ze niektorzy zdradzaja bo sa
luzni, a niektorzy zdradzaja bo czegos im brakuje, albo czegos nie wiedza o
sobie, o partnerze

rozne powody, rozne zwiazki, rozne reakcje.

[megxx]

olek_m napisał:

>
> Mnie gnebi jedno pytanie. Czasami jest sie w zwiazku z przypadkowym
> czlowiekiem, spotyka sie kogos nowego i to jest to!

Jeżeli to jest więcej warte niż to co jest, niż zobowiązanie z małżeńskiej
przysięgi, jeżeli potem byłbym tylko chodzącą kupą złomu bez radości to wybór
zdaje się być jeden.

> Czy to czy warto walczyc czy nie, powinno zalezec od tego, czy malzonkow
laczy
> milosc, czy tez tylko fakt bycia mezem i zona?
> Tzn. Nie ma pytania o to, czy partner jest tym wybranym, czego mu brakuje
czego mi brakuje w zwiazku.

Z miłościa w małżeństwie jest jak z ogniem, pali sie różnymi płomieniami,
różnie może być podsycany, ale pewnym jest, że jeżeli go nie pilnujesz, nie
dokładasz o zgaśnie, a wtedy pozostaje ślad ogniska jak ślad małżeństwa na
papierze. Czy sprawia komuś radość siedzenie przy wygasłym ogniu? Ale to wcale
nie znaczy, że nie można rozpalić na nowo.
A czy na starym miejscu, które znasz, czy w nowym-nikt za Ciebie nie zdecyduje.

[Gość: Inna]

Do Olka!!! To przeciez maz zniszczyl jej zycie, teraz ona nie
moze dojsc do siebie. Zdrada to bardzo silna trauma!!!! Ja
mysle, ze jesli w ich malzenstwie byla milosc, to sie odnajda
predzej czy pozniej. Wiem,ze ciezko sie odnalezc, ale pol roku,
to malo, ona musi poczekac dluzej,a on musi sie baaardzo starac.

Gdzie to wyczytalas??

[olek_m]

Gdzie wyczytalas, ze to maz zniszczyl jej zycie??
Jak go juz nie kochala, mogla mu pokazac drzwi i wszyscy byliby szczesliwsi.
W koncu nie ma przymusu kochania nikogo i nie da sie przymusic wlasnego meza do
kochania siebie, korrekt.

Zamiast tego, glupia kobieca ambicja kazala jej walczyc o meza, ktorego
naprawde nie chce. !!!

Wiesz ile lat przed nimi? Przez 20 lat i wiecej ona bedzie mu pokazywala swoja
pogarde, jak go nienawidzi. Nigdy nie bedzie potrafila mu wybaczyc, nigdy nie
bedzie potrafila byc w zgodzie z sama soba.

Zatruje tez swoje dzieci. Takie kobiety nalezy zostawiac samym sobie, niech
swoja nienawisc wprowadza do wnetrza i niech zatruja sama siebie a nie innych!

[Gość: Zdradzona zona]

Och Olek!Widze,ze dla ciebie wszystko jest czarno-biale
tymczasem sytuacja nie jest prosta i przyznaje, ze mnie
przerosla.Gdy walczylam o meza, bylam pewna ze go kocham i chce
go odzyskac dla siebie i dla dzieci( mamy ich czworo-3
nastolatkow i 2 letnia coreczke). Kochanka (w moim wieku) ma 3
dzieci-w tym 2 z obecnym, dla niej drugim mezem. Okazalo sie ze
maz jakos jej dopiekl, prawdopodobnie chodzilo o zdrade, ale
nie jestem pewna, wiec romans z moim mezem byl forma zemsty z
jej strony, przynajmniej ma poczatku(trwalo to pol roku).Maz
zapewnial mnie, ze nigdy nie opuscilby mnie i dzieci, ze to byl
tylko seks i troche zauroczenia. Sam mnie prosil zebym mu
pomogla to przerwac. Moze dlatego mialam duzo sily i
determinacji by siegnac po takie srodki. Wierzylam mu i sa
momenty ze dalej mu wierze, ale....psychika sprawia rozne
niespodzianki. Niby probujemy naprawiac zwiazek, ale nagle
spada na ciebie tysiace pytan: "jak on mogl, po tylu latach
malzenstwa, zrobic mi takie swinstwo, klamac, udawac.W czasie
gdy nie mial czasu dla naszej coreczki, mial go dla tamtej i
jej dzieci!! Czym jest dla niego rodzina, ktora razem
stworzylismy, skoro sie nie liczyla?? Kim ja jestem?Czuje sie
brzydka, nieatrakcyjna, upodlona, choc zdaniem innych jestem o
wiele ladniejsza od tamtej. To prawda, ze jego kochanka jest
ciagle miedzy nami, w moich myslach, w moich udrekach. W
chwilach intymnych mysle, ze to robil tez z nia, pewnie mnie
porownuje..... i koniec nie umiem juz cieszyc sie seksem,
niczym nie umiem. Cale zycie razem ciezko pracowalismy i
wychowywalismy razem nasze dzieci. Teraz nasza sytuacja
materialna jest naprawde bardzo dobra i moglby to byc czas
spozywania owocow naszej pracy, podrozy, , cieszenia sie malym
dzieckiem, drugiej mlodosci, czy jak kto woli"starzenia sie
razem". A dla mnie jest to czas udreki!!!!Tak, uwazam, ze
zniszczyl mi zycie!!!, ze zdrada jest tym jednym krokiem za
daleko.Miotam sie i sama nie wiem co bym chciala, czy tak samo
go zdradzic(ale wiem, ze to nie lezy w moim charakterze), czy
dopiec jeszcze kochance, czy dokuczyc mu????. Najbardziej bym
chciala zeby zdrada nigdy nie miala miejsca, ale to przeciez
niemozliwe........ Wlasciwie nie pisze tego do ciebie Olku, z
twoich komentarzy wynika delikatnie mowiac, ze masz malo
wyobrazni i latwosc prostackich osadow, po prostu lepiej sie
czuje, gdy wyrzucam z siebie moja zalosc.

Trzeba zaczac szukac profesjonalnej pomocy...

[Gość: Nick Crestone]

Gość portalu: Zdradzona zona napisał(a):

...>Miotam sie i sama nie wiem co bym chciala, czy tak samo
> go zdradzic(ale wiem, ze to nie lezy w moim charakterze), czy
> dopiec jeszcze kochance, czy dokuczyc mu????.

Nie wiem, jak to wyglada w Polsce, ale u nas idzie sie zwyczaj
razem do psychologa na tzw, marriage counselling, i chodzi sie
tam dosc dlugo, pare miesiecy, pare lat nawet w ciezkich
pzrypadkach. Jesli jednak chcecie ocalic to malzenstwo to tzreba
by sie tego podjac.

[Gość: Dawo]

Niestety, mozna trafić do autorki artykułu, bo ona jest
psychologiem i psychoterapeutą. Może zaleci zdradzonemu
wzmożenie kontroli, poinstruuje, jak jeszcze można zniewolić
partnera, a zdradzającemu zaleci potulne podporządkowanie się.
Dzięki temu powstanie trwały układ prześladowca - ofiara.
Myslę, ze jej samej przydałaby sie profesjonalna pomoc.

[Gość: Nick Crestone]

Gość portalu: Dawo napisał(a):

> Niestety, mozna trafić do autorki artykułu, bo ona jest
> psychologiem i psychoterapeutą. Może zaleci zdradzonemu
> wzmożenie kontroli, poinstruuje, jak jeszcze można zniewolić
> partnera, a zdradzającemu zaleci potulne podporządkowanie się.
> Dzięki temu powstanie trwały układ prześladowca - ofiara.
> Myslę, ze jej samej przydałaby sie profesjonalna pomoc.

Masz racje, ale tez jesli ide do lekarza, ktory mi sie nie podoba z tych czy
innych wzgledow, to go zmieniam, az znajde takiego, z ktorym czuje, ze jestem
na wspolnej platformie. W koncu place i wymagam.
Nick

[Gość: Dawo]

Prześladowcy trafienie do takiej psychoterapeutki pewnie by
odpowiadało. Już widzę, jak podsuwają swoim ofiarom ten artykuł
udowadniając, że postępują jak najbardziej odpowiednio, a ona
się czepia.

[Gość: kryska]

Mnie najbardziej zaniepokoil pomysl angażowania w sprawy
małżonków dzieci - ta idea wzięcia córeczki , kiedzy idzie się
z "kontrolną" wizytą do pracującego wieczorem ojca. O innych-
jak sprawdzanie telefonów i inne "sledztwa" - nie chce mowic.
Gdyby moj partner żądał mojego telefonu, zeby sprawdzic z kim
rozmawiam, w pierwszej kolejnosci przestalabym rozmawiac z nim.

[Gość: Dawo]

Gość portalu: kryska napisał(a):

> Mnie najbardziej zaniepokoil pomysl angażowania w sprawy
> małżonków dzieci - ta idea wzięcia córeczki , kiedzy idzie się
> z "kontrolną" wizytą do pracującego wieczorem ojca.

Autorka pisze wyraźnie, że wszystkie chwyty dozwolone. Jak
słusznie twierdził prof. Kotarbiński cel nie uświęca lecz
uświnca środki. A celem jest niedopuszczenie do zdrady, a jeśli
już do niej doszło, to utrzymanie przy sobie partnera przemocą i
drastyczne ograniczenie jego związków z innymi ludźmi.

> jak sprawdzanie telefonów i inne "sledztwa" - nie chce mowic.
> Gdyby moj partner żądał mojego telefonu, zeby sprawdzic z kim
> rozmawiam, w pierwszej kolejnosci przestalabym rozmawiac z
nim.

Dla mnie to tez jest nie do przyjęcia. Wiem z własnego
doświadczenia, że takie postępowanie jest destrukcyjne, niszczy
więź między partnerami. Ale autorka radzi nie liczyć się z tym.
Bo przecież nie jest celem tych zabiegów budowanie ani
utrwalanie więzi emocjonalnej(która jawi się w tym artykule,
jako nieistotna), tylko posiadanie partnera na własność,
przejęcie kontroli nad jego życiem, odebranie mu wolności wyboru.
Dla mnie przerażające jest to, że takich rad udziela psycholog-
psychoterapeuta, a wypowiadający sie na ten temat psychiatra w
pełni się z tym zgadza.
A przecież z przeprowadzonych badań wynika, że najszczęśliwsze i
najtrwalsze związki, to takie, w których partnerzy są razem, bo
chcą i nie naruszają nawzajem swojej autonomii.

[Gość: KR$]

Nie trzeba dawac powodow do podejrzliwosci - wowczas partner nie bedzie musial
sprawdzac telefonu.

[Gość: Dawo]

Gość portalu: KR$ napisał(a):

> Nie trzeba dawac powodow do podejrzliwosci - wowczas partner
nie bedzie musial
> sprawdzac telefonu.

Czyli zerwać wszystkie kontakty i nie ruszać się z domu - no
ewentualnie do pracy i z powrotem - z zegarkiem w ręku, bo nieco
późniejszy powrót też jest podejrzany?

[megxx]

Z tego wynika, że jeżeli ktoś nie może żyć bez zdradzania, prowadzenia
drugiego życia na boku to powinien się lepiej z tym ukrywać. Podzielić czas na
jedno i drugie życie, dwa telefony(każda(y) zna inny numer), gdy jest się w
jednym życiu nie myśli sie wtedy o drugim. Osoba z tego drugiego związku raczej
powinna być poinformowana, że ma status drugiej( w końcu rodzina ma nic nie
podejrzewać, czyli jest na pierwszym planie). Wtedy nikt nic nie podejrzewa,
nie ma powodów do nieufności, jest ok??

[Gość: Dawo]

To odpowiedź na mój mail? Całkiem niezły pomysł - żadna kontrola nie pomoże i
nikt nie ucierpi. :)
Może to byłby też sposób na otwierającego listy, włamującego do skrzynki,
podsłuchującego rozmowy, przeszukującego kieszenie, prowadzącego ciągłe
dochodzenia i angażującego szpiegów partnera osoby, ktorej zdrada nie w głowie?
Odstawić taki numer, żeby się zemścić i udowodnić absurdalność takiego
postępowania? Oczywiście, za wiedzą i zgodą na cel romansu wybranej osoby.

[Gość: kryska]

"Posiadanie partnera na wlasnosc" -tak!!!!! To mi nie przyszlo do glowy!! To o
to chyba chodzi wiekszosci z nas. Ilez ja sie nasluchalam, od kolezanek,
opowiesci o ich mężczyznach i brzmiało to tak, jakby mowily o wlasnych
kapciach, a nie o ludziach- majacych uczucia, pragnienia, godność!
A moze ten artykuł jest tylko prowokacją, służącą badaniu postaw czytelników?

[Gość: aiszka4]

Gość portalu: Dawo napisał(a):

> A przecież z przeprowadzonych badań wynika, że najszczęśliwsze i
> najtrwalsze związki, to takie, w których partnerzy są razem, bo
> chcą i nie naruszają nawzajem swojej autonomii.

Też byłam taką naiwną idealistką, zanim mnie mąż nie zdradził.
Miał taką autonomię, że nie musiał nawet wychodzić z pokoju, kiedy sms'ował
sobie ze swoją kochanką.

[Gość: kryska]

Gość portalu: aiszka4 napisał(a):

> Gość portalu: Dawo napisał(a):
>
> > A przecież z przeprowadzonych badań wynika, że
najszczęśliwsze i
> > najtrwalsze związki, to takie, w których partnerzy są razem,
bo
> > chcą i nie naruszają nawzajem swojej autonomii.
>
> Też byłam taką naiwną idealistką, zanim mnie mąż nie zdradził.
> Miał taką autonomię, że nie musiał nawet wychodzić z pokoju,
kiedy sms'ował
> sobie ze swoją kochanką.
A co by zmienilo gdyby robil to z pracy, czy podczas spaceru z
psem? Nic! Nie jestes naiwna. A Dawo ma rację. Zwiazek moze
trwac tylko wtedy jesli wzajemnie sobie ufamy. Utrarta zaufania
= koniec zwiazku. Przynajmniej dla mnie.

[Gość: aiszka4]

Gość portalu: kryska napisał(a):

> A co by zmienilo gdyby robil to z pracy, czy podczas spaceru z
> psem? Nic! Nie jestes naiwna. A Dawo ma rację. Zwiazek moze
> trwac tylko wtedy jesli wzajemnie sobie ufamy. Utrarta zaufania
> = koniec zwiazku. Przynajmniej dla mnie.

Z pracy też sms'ował. Chodziło mi o to, że ja mu tak bardzo ufałam, że miał
pewność, że może sobie pozwolić na coś takiego przy mnie, bo ja i tak nie
zapytam, z kim się kontaktuje. I wcale nie dlatego, że mnie to nie obchodziło.
Szanowałam jego prywatność, autonomię.

[Gość: koko]

to nic nie daje. ja próbowałam żyć równolegle, przeczekać,liczyłam, że się
opamieta,wróci. byłam ciepła kochajaca, wiedząc, że jest tamta. byłam naiwna?
kochałam.efekt?kilkakrotnie zostałam poniżona, odepchnięta, odrzucona.

[Gość: Dawo]

To nie idealizm, tylko wyniki badań. I ta autonomia musi dotyczyć obu stron.
Nie piszesz, czy Ty też ja miałaś. Drugim takim istotnym czynnikiem jest
zbliżony "wkład" w związek. Nie ma miłości bez sprawiedliwości.

[Gość: aiszka4]

Gość portalu: Dawo napisał(a):

> To nie idealizm, tylko wyniki badań. I ta autonomia musi dotyczyć obu stron.
> Nie piszesz, czy Ty też ja miałaś. Drugim takim istotnym czynnikiem jest
> zbliżony "wkład" w związek. Nie ma miłości bez sprawiedliwości.


Szanowaliśmy swoją autonomię wzajemnie. Tyle, że ja nie zawiodłam tego
zaufania, którym darzył mnie mąż, nie wykorzystałam - nie chciałam korzystać -
z tej wolności, przekraczając granicę, którą oboje sobie wytyczyliśmy.
Z perpektywy uważam, że polityka ograniczonego zaufania byłaby lepszym
rozwiązaniam. Ale teraz już za późno:(

[Gość: Dawo]

Gość portalu: aiszka4 napisał(a):
>
>
> Szanowaliśmy swoją autonomię wzajemnie. Tyle, że ja nie zawiodłam tego
> zaufania, którym darzył mnie mąż, nie wykorzystałam - nie chciałam korzystać -

> z tej wolności, przekraczając granicę, którą oboje sobie wytyczyliśmy.

Nadużycie zaufania zawsze rani. Zdrada w potocznym sensie jest tylko jedną z
jego form i to tylko wtedy, jeśli stanowi przekroczenie wytyczonej granicy. Sam
fakt, że bliska osoba pozostaje w intymnym związku również z kimś jeszcze, nie
ma aż takiego znaczenia - w końcu te osoby trzecie godzą się na taki układ, że
ukochany (-a) już kogoś kocha.
Takim nadużyciem jest też przemoc - również psychiczna. Bo to też przekroczenie
granicy.

> Z perpektywy uważam, że polityka ograniczonego zaufania byłaby lepszym
> rozwiązaniam. Ale teraz już za późno:(

Wszystko zależy od oczekiwań. Jeśli chodzi o to, żeby kogoś mieć, to tak, jesli
o bliski serdeczny związek z druga osobą - to nie sądzę.

[megxx]

Wyrzucanie złości to jeden, pierwszy etap uzdrawiania związku ale to nie
wszystko. Następnie należy rozpocząć budowanie nowego na zgliszczach starego. Z
nowym doświadczeniem, przez rozmowy o tym co chcemy, czego potrzebujemy by
relacje w związku dawały obu stronom radość.
Aby to rozpocząć trzeba przyjąć, że druga strona też tego chce, że zakończyła
definitywnie romans, wybrała remont w stałym związku. Nikt od razu nie zaufa
zdradzającemu, ale jeżeli nie przyjmiemy choć z wątpliwościami, że partner chce
tego co my, to nigdy nie doprowadzimy nawet do namiastki normalności.
Następnie należy odciąć się od przeszłości, nie żyć zdradą, ale nowym
dzisiejszym dniem. Trzeba wielu rozmów, starań dnia codziennego, drobnych
gestów, z obu stron. Nie należy pogłębiać winy zdradzającego i utrzymywać jej
jako dyżurnego kija na powierzchni, ale nie należy też przyjmować na siebie
winy. Z taką świadomością można przepracować taki kryzys, wyjść z niego
zwycięsko. W innym wypadku lepiej się rozstać.

[Gość: bossa]

Czy wogóle można zbudować nowy związek na zgliszczach starego. Czy jest jakaś szansa na naprawienie tego czy komuś sie udało wyjść z tego i kochać dalej osobę która zdradziła i oszukała.

Jestem właśnie na etapie początków odbudowywania tylko nie wiem czy warto, czy starczy mi sił, czy jest to wogóle możliwe??

[megxx]

Dopóki nie spróbujesz nie dowiesz się co z tego wyniknie i czy było warto. Raz
dałabym taką szansę, drugi nigdy.

[Gość: serducho]

Gość portalu: bossa napisał(a):

> Czy wogóle można zbudować nowy związek na zgliszczach starego.
Czy jest jakaś s
> zansa na naprawienie tego czy komuś sie udało wyjść z tego i
kochać dalej osobę
> która zdradziła i oszukała.
>
> Jestem właśnie na etapie początków odbudowywania tylko nie
wiem czy warto, czy
> starczy mi sił, czy jest to wogóle możliwe??

Ja dalej kocham. Bywa bardzo ciężko, ale myślę, że warto.

[Gość: moni]

ja zdradziłam po nastu latach małżenstwa a teraz nie wiem co dalej? czy żałuje -
nie. Wiem, że do dawna nie kocham juz meza, czy powinnam mu o tym powiedzieć?
nie wiem. Czy tez starac sie żyć z nim dalej. Może byłby szczesliwszy beze mnie.

To nie to

[olek_m]

Gość portalu: Zdradzona zona napisał(a):
> twoich komentarzy wynika delikatnie mowiac, ze masz malo
> wyobrazni i latwosc prostackich osadow, po prostu lepiej sie
> czuje, gdy wyrzucam z siebie moja zalosc.

Raczej wiem, jak to wyglada w nastepnym pokoleniu. Moze Tobie brakuje troche
wyobrazni, by to sobie wyobrazic.

[Gość: eva-monik]

Gość portalu: Zdradzona zona napisał(a):

> Och Olek!Widze,ze dla ciebie wszystko jest czarno-biale
> tymczasem sytuacja nie jest prosta i przyznaje, ze mnie
> przerosla.Gdy walczylam o meza, bylam pewna ze go kocham i
chce
> go odzyskac dla siebie i dla dzieci( mamy ich czworo-3
> nastolatkow i 2 letnia coreczke). Kochanka (w moim wieku) ma 3
> dzieci-w tym 2 z obecnym, dla niej drugim mezem. Okazalo sie
ze
> maz jakos jej dopiekl, prawdopodobnie chodzilo o zdrade, ale
> nie jestem pewna, wiec romans z moim mezem byl forma zemsty z
> jej strony, przynajmniej ma poczatku(trwalo to pol roku).Maz
> zapewnial mnie, ze nigdy nie opuscilby mnie i dzieci, ze to
byl
> tylko seks i troche zauroczenia. Sam mnie prosil zebym mu
> pomogla to przerwac. Moze dlatego mialam duzo sily i
> determinacji by siegnac po takie srodki. Wierzylam mu i sa
> momenty ze dalej mu wierze, ale....psychika sprawia rozne
> niespodzianki. Niby probujemy naprawiac zwiazek, ale nagle
> spada na ciebie tysiace pytan: "jak on mogl, po tylu latach
> malzenstwa, zrobic mi takie swinstwo, klamac, udawac.W czasie
> gdy nie mial czasu dla naszej coreczki, mial go dla tamtej i
> jej dzieci!! Czym jest dla niego rodzina, ktora razem
> stworzylismy, skoro sie nie liczyla?? Kim ja jestem?Czuje sie
> brzydka, nieatrakcyjna, upodlona, choc zdaniem innych jestem o
> wiele ladniejsza od tamtej. To prawda, ze jego kochanka jest
> ciagle miedzy nami, w moich myslach, w moich udrekach. W
> chwilach intymnych mysle, ze to robil tez z nia, pewnie mnie
> porownuje..... i koniec nie umiem juz cieszyc sie seksem,
> niczym nie umiem. Cale zycie razem ciezko pracowalismy i
> wychowywalismy razem nasze dzieci. Teraz nasza sytuacja
> materialna jest naprawde bardzo dobra i moglby to byc czas
> spozywania owocow naszej pracy, podrozy, , cieszenia sie malym
> dzieckiem, drugiej mlodosci, czy jak kto woli"starzenia sie
> razem". A dla mnie jest to czas udreki!!!!Tak, uwazam, ze
> zniszczyl mi zycie!!!, ze zdrada jest tym jednym krokiem za
> daleko.Miotam sie i sama nie wiem co bym chciala, czy tak samo
> go zdradzic(ale wiem, ze to nie lezy w moim charakterze), czy
> dopiec jeszcze kochance, czy dokuczyc mu????. Najbardziej bym
> chciala zeby zdrada nigdy nie miala miejsca, ale to przeciez
> niemozliwe........ Wlasciwie nie pisze tego do ciebie Olku, z
> twoich komentarzy wynika delikatnie mowiac, ze masz malo
> wyobrazni i latwosc prostackich osadow, po prostu lepiej sie
> czuje, gdy wyrzucam z siebie moja zalosc.
<<<<Hej,do zdradzonej zony,wcale Tobie nie wspolczuje,jest
glupia i naiwna,a takich nikt nie sieje,rodza sie sami,ha,ha!!!
I jak ty mozesz wymagac szacunku do siebie od meza,skoronie masz
go wzgledem samej siebie-samodegradacja!!!

[Gość: moni]

zastanawiam sie dlaczego nie ma tu wypowiedzi tych co zdradzili, ja zdrzdzilam
i nie szukam usprawiedliwienia. Kiedys uswiadomilam sobie, że nie kocham juz
meza i zaczelam sie zastanawiać co dalej? Mamy dwoje dzieci, które nie
potrzebują mojej ciągłej uwagi i chyba czekałam na kogos kogo mogłabym poznać i
tak sie stało. Czy chciałam go pokochać? myslę, że tak. Trwało to rok i nie
żałuję, na pewno bym to powtórzyła. Ale zawsze wiedziałam, że to nie może trwać
długo a teraz nie wiem jak dalej żyć. Wiem, że oszukuję męża, że domyślał się
wszystkiego, bo bardzo się zmieniłam. czy powinnam zyć z nim dalej? Wiem, że
nie będę go juz kochać to się nie wróci. Mam w głowie tylko same pytania na
które nie umiem sobie odpowiedzieć. Myślę, że nie każdy nadaje się do zdrady.

[Gość: Ewelina]

> "jak on mogl, po tylu latach
> malzenstwa, zrobic mi takie swinstwo, klamac, udawac.W czasie
> gdy nie mial czasu dla naszej coreczki, mial go dla tamtej i
> jej dzieci!! Czym jest dla niego rodzina, ktora razem
> stworzylismy, skoro sie nie liczyla?? Kim ja jestem?Czuje sie
> brzydka, nieatrakcyjna, upodlona, choc zdaniem innych jestem o
> wiele ladniejsza od tamtej. To prawda, ze jego kochanka jest
> ciagle miedzy nami, w moich myslach, w moich udrekach. W
> chwilach intymnych mysle, ze to robil tez z nia, pewnie mnie
> porownuje..... i koniec nie umiem juz cieszyc sie seksem,
> niczym nie umiem.

Musisz wybaczyć przede wszystkim Sobie, że ucierpiała Twoja
godność podczas walki o Wasz związek. Musisz wybaczyć też mężowi,
że Cię tak srodze zawiódł. Musisz też przestać ciągle myśleć o
tej kobiecie. To Ci się może nie udać. I wtedy reszta Waszego
życia będzie polegać na wzajemnym uśmiercaniu się. Uschniesz
całkiem za życia. Nie ma łatwych rozwiązań w takiej sytuacji,
szczególnie jeśli nie potrafi się przebaczać.

[Gość: dorka]

> Zatruje tez swoje dzieci. Takie kobiety nalezy zostawiac samym sobie, niech
> swoja nienawisc wprowadza do wnetrza i niech zatruja sama siebie a nie innych!



oj mlody jestes - i glupiutki jeszcze...
dorka

Zdradzona żono !

[Gość: fly55]

Dziewczyno ! Pomyśl o przyszłości i zaplanuj ją ! Pomyśl, jak
przygotować sobie najpierw kilka, później kilkanaście a jeszcze
później kilkadziesiąt PRZYJEMNIE przeżytych lat. Nie myśl o
dokuczeniu tym, którzy dokuczyli Tobie, bo jak sam widzisz, i
tak efekt dla Twojego samopoczucia jest mizerny. Wydaje mi się,
że konieczne jest Twoje OPTYMISTYCZNE spojrzenie na świat (w
którym ważną rolę odgrywają wasze dzieci) i działanie w tym
kierunku, by sobie i innym dostarczyć wielu chwil radosnych.
Przecież jak będziesz już stara to na pewno powrócisz
wspomnieniami do tego co minęło i co chciałabyś wtedy wspominać ?

[Gość: nola]

a nie pomyslales, ze maz zniszczyl zycie zonie, dziecinstwo
dzieciom? kochanka podobnie. moze trzeba myslec wczesniej, bo
pozniej glupio sie jest usprawiedliwiedliwiac, ze to nie to...

[olek_m]

Gość portalu: nola napisał(a):

> a nie pomyslales, ze maz zniszczyl zycie zonie, dziecinstwo
> dzieciom? kochanka podobnie. moze trzeba myslec wczesniej, bo
> pozniej glupio sie jest usprawiedliwiedliwiac, ze to nie to...

Maz nic nie zniszczyl. Malzenstwo uleglo zniszczeniu w wyniku reakcji zony na
zdrade, nawet jesli przyjmiesz, ze ta reakcja byla usprawiedliwiona, to
niestety takie sa skutki.

[Gość: Antyolek]

Olek jesteś głupi, po prostu głupi!!!!!!!!!Zycze ci żeby cie twoje partnerka
zdradziła a wtedy zobaczysz jaka będzie twoja reakcja. Zapewne przyniesiesz
jej kwiaty i przeprosisz za nie swoje winy.......

[olek_m]

Gość portalu: Antyolek napisał(a):

> Olek jesteś głupi, po prostu głupi!!!!!!!!!Zycze ci żeby cie twoje partnerka
> zdradziła a wtedy zobaczysz jaka będzie twoja reakcja. Zapewne przyniesiesz
> jej kwiaty i przeprosisz za nie swoje winy.......

Co niezmienia faktu, ze tylko wybaczajaca partnerka jest zdolna do utrzymania
malzenstwa i rodziny w przypadku zdrady. Wszelkie pseudomoralne oburzenie temu
nie sluzy....

[Gość: Ania z USA]

A co z wybaczającym partnerem??? Twoje posty w tej dyskusji są
jakieś antykobiece. Gdzieś ty się chował człowieku? Jakieś
trudne dzieciństwo?

[olek_m]

Gość portalu: Ania z USA

Wiesz, ze Amerykanki sa uwazane za najgorsze zony na swiecie? Grube,
egosityczne i mysla tylko jak puscic meza w trabe i zostac z jego majatkiem.

napisał(a):

> A co z wybaczającym partnerem???

Zwiazek tworzy glownie kobieta. Jak ona z niego ucieka, to zwiazku nie ma i
zadne wybaczenie nie pomoze.

Oczywiscie w indywidualnych przypadkach chyba trzeba pojsc za rada tego
Francuza:
wole dzielic sie moja piekna zona z innymi niz miec brzydka na wlasnosc.


Twoje posty w tej dyskusji są
> jakieś antykobiece.

Chcialas powiedziec przez to racjonalne i realistyczne. Ale niektore kobiety
tez potrafia byc takie, wiec nie uogolniaj!

> Gdzieś ty się chował człowieku? Jakieś trudne dzieciństwo?
bynajmniej, a Ty jak? Spalas z wlasnym ojcem czy wujem?

[noam]

olek_m napisał:
> Zwiazek tworzy glownie kobieta. >
> Chcialas powiedziec przez to racjonalne i realistyczne. >
> bynajmniej, a Ty jak? Spalas z wlasnym ojcem czy wujem?

I pomyśleć, że wysilałem się, żeby mu odpowiadać... ech,
naiwność!

To nie ja zaczalem chamstwo

[olek_m]

Ja tylko odpowiadam pieknym za nadobne. Ona moze, ja tez.

W koncu mamy to ronouprawnienie!

[Gość: aiszka4]

olek_m napisał:


>
> Co niezmienia faktu, ze tylko wybaczajaca partnerka jest zdolna do
utrzymania
> malzenstwa i rodziny w przypadku zdrady. Wszelkie pseudomoralne oburzenie
temu
> nie sluzy....

Byłam taką partnerką, o mąż zdradzał mnie przez następne 5 miesięcy po tym,
jak juz się dowiedziałam, że ma kochankę. Czyli, proponowana przez Ciebie
metoda też zawiodła:(

[olek_m]

Gość portalu: aiszka4 napisał(a):

> olek_m napisał:
>
>
> >
> > Co niezmienia faktu, ze tylko wybaczajaca partnerka jest zdolna do
> utrzymania
> > malzenstwa i rodziny w przypadku zdrady. Wszelkie pseudomoralne oburzenie
> temu
> > nie sluzy....
>
> Byłam taką partnerką, o mąż zdradzał mnie przez następne 5 miesięcy po tym,
> jak juz się dowiedziałam, że ma kochankę. Czyli, proponowana przez Ciebie
> metoda też zawiodła:(

OK. Sa 2 metody: opisana w artykule mozesz zlikwidowac zdrade, najczesciej
razem z Twoim malzenstwem i rodzina
Przez poblazliwosc mozesz uratowac rodzine, ale musisz sie wtedy pogodzic ze
zdrada.

[Gość: aiszka4]

olek_m napisał:

> OK. Sa 2 metody: opisana w artykule mozesz zlikwidowac zdrade, najczesciej
> razem z Twoim malzenstwem i rodzina
> Przez poblazliwosc mozesz uratowac rodzine, ale musisz sie wtedy pogodzic ze
> zdrada.

Nie ma żadnej metody. A proponowane przez Ciebie wyjście, to pogodzić się, że
mąż ma kochankę i pobłażać mu, żeby tylko nie odszedł? Czy ja Cię dobrze
rozumiem?

do olka_m

[Gość: misza]

>>olem_m napisał: Maz nic nie zniszczyl. Malzenstwo uleglo zniszczeniu w wyniku
reakcji zony na zdrade, nawet jesli przyjmiesz, ze ta reakcja byla
usprawiedliwiona, to niestety takie sa skutki.<<
Brawo olek_m. Dajmy teraz mężowi order, bo NIC NIE ZNISZCZYŁ?! Małżeństwo
uległo zniszczeniu w wyniku reakcji żony na zdrade?! A to franca, zareagowała
na to że jest zdradzana. Stary ty się idź leczyć na nogi bo na głowę już za
późno!
Ciekawe jakbyś zareagował na zdradę? No bo według tego co piszesz, twoja druga
połówka nic by nie zniszczyła zdradzając cię...

[Gość: Alina]

Przeczytalam twoj list i wiesz co czuje,niesmak do ciebie,brak ambicji,masz
okropny charakter i kompletnie nie umiesz walczyc o swoj zwiazek, twoje
postepowanie tylko rujnuje zwiazek, a nie tak jak myslisz odbudowuje.Masz teraz
nadzieje ze maz ciebie pokocha i ze bedzie wspanialym mezem, jestes w
bledzie...jestes przykra osoba,takiej zony nie chcialabym miec

[megxx]

Masz rację, to odziera żonę z klasy, ale..
Najlepiej pogonić kochankę-dla własnej satysfakcji, a potem męża-dla własnego
zdrowia psychicznego.

[Gość: kryska]

megxx napisała:

> Masz rację, to odziera żonę z klasy, ale..
> Najlepiej pogonić kochankę-dla własnej satysfakcji, a potem
męża-dla własnego
> zdrowia psychicznego.
Ha ha ha !!!!!"Pogonic kochanke"!!!! Nie zartujcie, sama jestem
kochanka i nie wiem jak mozna by mnie pogonic? Pytanie i uwagi
można miec do swego meza, bo to on obiecywał i przysiegal - JA -
NIE!!!!!!!!

[Gość: aiszka4]

Gość portalu: kryska napisał(a):

> Ha ha ha !!!!!"Pogonic kochanke"!!!! Nie zartujcie, sama jestem
> kochanka i nie wiem jak mozna by mnie pogonic? Pytanie i uwagi
> można miec do swego meza, bo to on obiecywał i przysiegal - JA -
> NIE!!!!!!!!


Droga kochanko, czyjąkolwiek jesteś.

Ja, jako żona, też Ci niczego nie obiecywałam. Nie ślubowałam Ci miłości,
wierności, ani uczciwości. Co mnie obchodzą Twoje uczucia?
Więc dlaczego nie mam zagrać z Tobą, jak Ty ze mną, nie fair?
Mam w nosie Twoją opinię o mnie. Możesz mnie nazywać żoną bez klasy, Twoja
sprawa.
Zacytuję tu coś, co napisał kiedyś Terry: jak się ładujesz w trójkąt, to
musisz się liczyć z tym, że pokaleczysz się o któryś z wierzchołków. A tym
wierzchołkiem mogę być ja, żona Twojego kochanka. Mierz siły na zamiary i
życzę szczęścia.

[Gość: kryska]

Gość portalu: aiszka4 napisał(a):



Sorry, ja nie oceniam ani Ciebie , ani malzonki mego
przyjaciela. Dla wyjasnienia - bylam i wierna malzonka i
zdradzona malzonka. Podjelam 22 lata temu, majac kilkumiesieczne
dziecko , decyzje o rozwodzie. Mam ponad 50 lat i takaą samą
potrzebe bycia kochana i przytulana jak wszystkie kobiety.
Niestety , na swojej drodze spotykalam tylko zonatych mezczyzn.
I to nie ja , gwaltem czy podstepem, zmusilam mezczynze do
prowadzeni podwiojnego zycia. Dostaje od niego to co chce i moze
mi dac. Milosc, cieplo. troske i inne spojrzenie na problemy
zwiazane z praca, zyciem, wychowywaniem corki.
> Zacytuję tu coś, co napisał kiedyś Terry: jak się ładujesz w
trójkąt, to
> musisz się liczyć z tym, że pokaleczysz się o któryś z
wierzchołków.
Jak widzisz, juz bylam pokaleczona w zyciu, a to hartuje.
NIe wzbudzisz we mnie poczucia winy, poniewaz nauczylam sie
bronic przed tym. Sa trzy osoby w tym ukladzie, dorosle i
swiadome tego co czynią, co widzą, a czego nie chcą zauważyć i
na co sie godzą.

[megxx]

I teraz całe życie to Ty będziesz się wciskać w małżeństwa, by inne przez
Ciebie były zdradzane jak Ty lata temu?
A wolnych mężczyzn, którzy obdarzyliby Cię ciepłem nie ma? Czy raczej nie
mogłabyś z mężczyzna wytrzymać na stałe? Syndromy choroby.

[Gość: kryska]

megxx napisała:

> I teraz całe życie to Ty będziesz się wciskać w małżeństwa,
by inne przez
> Ciebie były zdradzane jak Ty lata temu?
> A wolnych mężczyzn, którzy obdarzyliby Cię ciepłem nie ma? Czy
raczej nie
> mogłabyś z mężczyzna wytrzymać na stałe? Syndromy choroby.
Oj, oj skad tyle agresji? Ja nie chce brac odwetu za to co sie
zdarzylo w mim zyciu. Jesli wspomnialam o historii swego zycia
to tylko w tym celu, zeby pokazac, jaką różnorodnosc
doswiadczen mam na koncie. Czy nie ma wolnych mezczyzny? Sa.
Chociaz w mojej grupie wiekowej jest niewielu. A przede
wszystkim to nie chodzi o mezczyzne, a o czlowieka,od ktorego
mozna sie czegos nauczyc, dzieki ktoremu wzbogaca sie swiat,
czlowieka, z którym rozmowa rozwija, czlowieka o zblizonym
poziomie wrazliwosci, o otwartym umysle.
I takiego spotkalam. Spotkalismy sie.
Nigdy nie pytalam o to dlaczego zdecydowal sie na podwojne
zycie. Uznalam, ze widocznie wydarzylo sie w jego rodzinnym
zyciu cos, co uprawnilo go do tego.
A o jakiej to chorobie piszesz??

Kryska

[Gość: aiszka4]

Gość portalu: kryska napisał(a):

Dla wyjasnienia - bylam i wierna malzonka i
> zdradzona malzonka.
Dostaje od niego to co chce i moze
> mi dac.

Byłam załamana - jestem dobita...

[Gość: kryska]

Gość portalu: aiszka4 napisał(a):

> Gość portalu: kryska napisał(a):
>
> Dla wyjasnienia - bylam i wierna malzonka i
> > zdradzona malzonka.
> Dostaje od niego to co chce i moze
> > mi dac.
>
> Byłam załamana - jestem dobita...
Zycze wszystkim, zeby o Waszych zwiazkach, mozna bylo mowic "i
zyli dluuugo i szcesliwie". Sama pragnelam takiego dla siebie,
ale nie wyszlo. Widocznie dla mnie napisany byl inny
scenariusz... Mimo ocen, ktore mi tu wystawiono, uwazam, swoje
zycie za udane.

[Gość: emila]

ta opowieść jest o mnie. Ja tez tak zareagowałam. Atakowałam. To trwa już 9
miesiecy. I co.... Jestesmy jeszcze dalej od siebie. On odmawia wszelkiej
bliskości, odsuwa mnie. Jestem ukarana, tylko za co? Zdrada to tragedia, jesli
strona zdradzajaca nie chce dac szansy, bliskosci. Jestem u kresu. Chcę zyć
ale jak

[Gość: AA]

wszystko w tym artykule jest prawdą,zdradzałam według
schematu przedstawionego przez autorkę.Mój mąż walczył ale
w sposób bardzo delikatny (o co mam do niego teraz żal)
może gdyby mną potrząsnął udałoby nam się przetrwać,
ale nie mam takiej pewności byłam jak ćma...

[Gość: oak]

Gość portalu: AA napisał(a):

> Mój mąż walczył ale w sposób bardzo delikatny (o co mam do niego
teraz żal)

tak, powinnaś podać go do sądu o odszkodowanie za straty moralne
niewdzięcznik, los mu zesłał okazję do bycia prawdziwym mężczyzną a on tak
zmatolił.

p.s może jakiś mały przykładzik walki skutecznej - pomniczek, ołtarzyk czy też
może rewolwer i melonik ?

a po za tym....

[Gość: oak]

Pani Zosi jak zwykle hormony i chęć rozsiewania swoich wybitnych genów po całej
galaktyce przesłoniły zmysły.
Może i te obcasy wysokie, gorzej że widzą świat tylko do poziomu wyra.

[Gość: Mevillian]

Gość portalu: oak napisał(a):

> Pani Zosi jak zwykle hormony i chęć rozsiewania swoich wybitnych genów po
całej
>
> galaktyce przesłoniły zmysły.
eee?? metafory chyba nie rozumiem :) gdziez to autorka tekstu geny swe
rozsiewa..? eee? wyjasnij, bardzo prosze :> [btw, nie powiem, co mam przed
oczami wyobrazajac sobie autorke tekstu w sytuacji, jako opisales wyzej, oaku..
ale widok to co najmniej malo prawdopodobny]

> Może i te obcasy wysokie, gorzej że widzą świat tylko do poziomu wyra.
argumenty, argumenty :> podaj cos konkretniejszego niz stwierdzenia, ktorych
nie da sie obalic, bo zbyt malo konkretne :))
Pozdrawiam
[z poziomu krzesla przed komputerem :>]
Mevillian

[Gość: oak]

argumentów nie będzie, gdyż to nie ja przemówiłem,
to falset adrenaliny i baryton mego testosteronu.
I wybacz o religii socjofobicznej rozprawiać mi się nie chce.
Żal mi tylko tej części społeczeństwa, która po przeczytaniu tych bredni
natychmiast pobiegnie sprawdzać je w praktyce.
Już widzę te kolejki do gabinetów psychologów (to po testach naukowych),
kosmetyczek (to przed), i wróżek (to w trakcie)

[Gość: emi]

pani Zosia po swoich nietolerancyjnych artykułach na temat
homoseksualistów co chwilę potwierdza moją opinię o niej.
przeraża mnie, że ktoś taki jest słynnym terapeutą.

p.s. jestem hetero :)

[Gość: K. Borysewicz]

mozna obrazic sie na rzeczywistosc, ktora nie spelnia oczekiwan
i isc przez swiat samotnie (przewaznie zatruwajac swoja
samotnoscia zycie innych sparowanychot - takie emocjonalne
pasozytnictwo) .
Pani Milska - Wrzesinska jest moi zdaniem jedna z najbardziej
rozsadnych psycholozek, a to dlatego, ze nie ma pretensji, ze
jest jak jest, tylko wyciaga wnioski, ktore sprawdzaja sie
empirycznie. Skoro obrazacie sie na pania Milska - Wrzesinska to
rownie dobrze mozecie sie obrazic na grawitacje, starzenie sie
itd. Pani Zofio ! Tak trzymac
Katarzyna Borysewicz, psychiatra

[Gość: emi]

Pani Katarzyno!

Nie wiem, jak innym, ale mi nie chodzilo o to, by zamiast szpiegowac
zdradzajacego, obrazic sie na rzeczywistosc. raczej wlasnie chodzilo mi o
pokore zaakceptowania, ze nie spelnia owa rzeczywistosc naszych oczekiwan, i co
my , w zwiazku z tym, na to? zamiast dawac nadzieje, ze ubezwlasnowolnienie
kogos niemal, i traktowanie go jak gowniarza, dziecka ( choc moim zdaniem i
dzieci tak traktowac sie nie powinno) moze cokolwiek uratowac? czy wymuszony
brak kontaktu z kochankiem/ką to zwyciestwo? Czy nie stawiamy sie wtedy w
pozycji rodzica, egzekwujacego od dziecka lojalnosc sila?
Co to moze dac?
jedyne, to upewnienie sie, ze rzeczywiscie wciaz nas zdradza.natomiast
uratowanie zwiazku, skoro nie szanujemy drugiego czlowieka, po tym jak poszedl
inna droga niz bysmy sobie tego zyczyli? co uratujemy? wspolną organizację
zycia codziennego? mieszkanie pod jednym dachem, wspolne zakupy pokarmu dla
kota, wspolne niedzielne wycieczki do hipermarketu? wspolne konto?
A bliskosc? a intymnosc? a poczucie bezpieczenstwa? a radosc z obcowania z
drugim czlowiekiem W WOLNOSCI jego i mojego wyboru?

Dlaczego odejscie, jesli zdradzony sie na nie zdecyduje, gdy jego ukochany
wybral kogos innego, ma byc obrazeniem sie na rzeczywistosc? dlaczego ma wiazac
sie z zatruwaniem zycia parom? a moze wiaze sie z szacunkiem do siebie i do
wyborow drugiego, jak by nie byly dla nas bolesne? moze wiaze sie wlasnie ze
stawieniem czola tak trudnej dla nas w tym momencie rzeczywistosci, jaka jest
poczucie odrzucenia przez partnera, ktoremu sie ufalo, i ktorego wybralo sie na
towarzysza zycia?
czy to sie musi wiazac z pretensjami, ze jest jak jest, ktorych, pani zdaniem,
pani Zofia nie ma?
mozna przeciez nie miec pretensji. mozna po prostu sobie prywatnie cierpiec.
Mozna nawet uznac, ze sie mialo w tym swoj udzial, z jakichs tam powodow- albo,
ze sie nie mialo, ale jest sie tak samo teraz bezradnym.

Dlaczego, gdy komus swiat sie zawala, podsuwac mu rady, jak stac sie szpiclem?
czy to mu pomoze stanac na nogi, i nawet podjac decyzje, czy wybaczyc, czy
odejsc? czy to pomoze zachowac szacunek do siebie, gdy poczul sie przez
partnera nie szanowany i jakos sobie z tym faktem musi poradzic? Czy robienie
farsy, szpiegowanie, nakrecanie sie w podejrzeniach, w agresji, cos pomoze
osiągnąć?
Mowi pani, ze pani Zofia wyciaga wnoiski, ktore sprawdzaja sie empirycznie.
jakie to wnioski- ze zdradzajacy ma tendencje, by nas dalej oszukiwac? to
oczywiste. takie same wnioski jak pani Zofia wyciagamy wszyscy. Z tym tutaj
przeciez nikt sie nie spiera!!!
tylko jej rady, jej rady budza nasze zdumienie i opór. Nie wnioski. jej
porady, ktore zrozpaczone zdradzane osoby mogą uznac za wiarygodne, skoro tak
znana osoba je daje.
Mamy tu przyklad zony, ktora zachowala sie wedlug porad pani Zofii, choc z
wlasnej inicjatywy, to wlasciwie dokladnie wg porad.
Co z tego ma?
przede wszystkim stracila szacunek do samej siebie.
Czy bylo warto?
W imie czego?
MIlosci? to nie milosc lezy u podloza szpiegowania, nawet nie milosc wlasna, a
juz na pewno nie milosc do partnera. w imie slusznie nalezacych nam sie praw?
alez to wlasnie jest naiwne postrzeganie rzeczywistosci.


Skoro obrazacie sie na pania Milska - Wrzesinska to
> rownie dobrze mozecie sie obrazic na grawitacje, starzenie sie
> itd.
Grawitacja i starzenie sie, a porady pani Zofii to jednak troszke co innego.
Samo istnienie pani Zofii, owszem, trudno sie na nie obrazac, jest zjawiskiem
tego samego typu co grawitacja czy starzenie sie- poza naszym wplywem( choc,
coz, ze starzeniem sie mozna troszke walczyc,przynajmniej do pewnego momentu ,
lolol. mozna tez zostac astronautą. pani Zofii sluchac tez nie trzeba).:)

My sie na nia nie obrazamy. po porstu z nia polemizujemy. NIe zgadzamy sie z
jej poradami. wedlug nas nie sa sluszne, bo wlasnie brakuje w nich godnosci w
przyjmowaniu rzeczywistosci.
no, przynajmniej wedlug mnie wlasnie dlatego nie są sluszne :).

Z pelnym szacunkiem do Pani, Pani Katarzyno, ktora broni swojej kolezanki po
fachu, odnosze wrazenie, ze nie do konca uchwycila pani istote naszego oporu
wobec slow pani Zofii. Ona ma racje opisujac zjawisko zdrady i jego eskalację.
Tylko co ma zrobic zdradzony? To co sugeruje pani Zofia, mnie sie jako sposob
na poradzenie sobie z tym problemem nie podoba.
nie uwazam, by cokolwiek mozna bylo tym osiagnac. najwyzej stracic.
tacy, co tego sprobowali, pierwsi nam to tutaj przyznają.
i tyle.

A opor wobec innych poglądow pani Zofii to tez nie obrazanie sie. w koncu masa
ludzi w tym kraju nawet(!) ma inny poglad na temat homoseksualizmu. Sa wsród
nich ludzie rownie, a moze bardziej, znani i szanowani jako autorytety, takze
terapeutyczne, jak pani Zofia. Poglady pani Zofii nie sa wiec jedynie sluszna
prawda, jak w przypadku sily grawitacji, ktora po porstu jest, i kropka, jak
bardzo nawet bysmy udawali, ze jej nie ma i probowali to udowadniac. W
przypadku pogladow na homoseksualizm panuje jednak wieksza roznorodnosc postaw.
I jesli ktos ma inna niz pani Zofia, a postawa pani Zofii go dziwi i smuci, to
to nie jest obrazanie sie na rzeczywistosc.
ja tam lubie rzeczywistosc. Włacznie z istnieniem pani Zofii, z która mozna
sobie polemizowac:).
Pozdrawiam serdecznie
Emi

[Gość: kryska]

Dziekuje, z przyjemnoscia przeczytalam.

[Gość: AA]

Gość portalu: oak napisał(a):

> tak, powinnaś podać go do sądu o odszkodowanie za straty moralne
> niewdzięcznik, los mu zesłał okazję do bycia prawdziwym mężczyzną a on tak
> zmatolił.
>
> p.s może jakiś mały przykładzik walki skutecznej - pomniczek, ołtarzyk czy
też
> może rewolwer i melonik ?
.....................

zbedna złosliwość pani OAK (moj mały rozumek i tak nie wie o co ci
chodzi)bo życie i tak jest najlepszym sędzią

[Gość: oak]

Gość portalu: AA napisał(a):

> zbedna złosliwość pani OAK

dla ułatwienia podaję, żem SMS

> (moj mały rozumek i tak nie wie o co ci chodzi)bo życie i tak jest
najlepszym sędzią

ale za to jakie lotne sentencje Ci dyktuje (ten mały rozumek, naturlich)

[Gość: jomart]

Zaś facet winny

[matrek]

Tak na prawde, zdradzonemu po zdradzie pozostaje juz tylko jedno - zastanowic
sie, czy chce dalej z ta zdrada zyc i w zaleznosci od wnioskow, podjac
odpowiednie decyzje. Nie wierze w skutecznosc jakiejkolwiek walki. Jesli ktos
zdradzil, to dlatego ze chcial - to nie dzieje sie nieswiadomie - a jezeli raz
chcial, to w kazdej chwili moze zechciec ponownie. Poza tym, zwiazek bez
zaufania jest bez sensu, a jakie mozna miec zaufanie po dokonanej zdradzie ?

Inna sprawa jest to, ze walka osoby zdradzonej o zwiazek - ktorej godnosc
zostala juz raz podeptana faktem zdrady, stanowi powtorne pogwalcenie jej
godnosci - tym razem to taki samogwalt.

Najlepsze wyjscie w takiej sytuacji, to ratowac swoja godnosc i odejsc. Ale to
oczywiscie warunki laboratoryjne. W praktyce, bywa roznie - najczesciej
utrudnia odejscie sprawa dzieci.

[Gość: ruda]

szkoda, że nie napisałeś więcej.
Odkryłam wcześnie, że coś się święci, w miarę wcześnie, ale nie
na tyle, żeby nie cierpieć. Dowiedziałam się,że się chyba
zakochał, ale że do niczego jeszcze nie doszło. Podeszłam do
sprawy z duuuużym dystansem, wiesz dlaczego, bo sama kiedyś
zdradziłam (nie jego). Dałam czas do zastanowienia, do wyboru,
wyszłam z założenia, że może nie ja jestem przysłowiową
połówką, może ominie go coś pięknego - to wszystko dlatego, że
go naprawdę kochałam. Wybrał mnie, ale chyba bardziej dziecko,
ale nie do końca potrafił z tym skończyć, może gdyby uciął to
od razu - wzmocniłoby to nas, a tak bardzo pogorszyło sprawę. I
wiesz co, było tak (i jest dalej) jak napisałeś czułam się jak
szmata, upodlona, gorsza, brzydsza i z czasem zaczęłam żałować,
że dałam nam szansę. Teraz żyję w zawieszeniu, bo nie potrafię
dać sobie z tym rady mimo, że minęło już troszkę czasu. Nie
potrafię się zresetować, a wierz mi - przydałoby się. Cały czas
mam przed oczami inna kobietę i cały czas pytam się dlaczego.
Zapytany co było źle - wszystko było OK, ale to jakieś
zauroczenie. Nie mam zaufania, żyję z dnia na dzień, czekając
aż mi przejdzie. On nie wie do końca o moich rozterkach, a ja
się strasznie meczę, bo okazało się, że nie jestem silną
kobietą i nie potrafię znieść myśli że mu nie wystarczyłam.
Można dużo opisywać, bo w tym wszystkim ważne są szczegóły, ale
ja dalej nie wiem co robić. Bez dziecka byłoby dużo łatwiej,
ale z drugiej strony mogłoby do tego nie dojść.... Pozdrawiam

[Gość: Ala]

moja historia jest identyczna, gdy pojawiło się dziecko było mi bardzo ciężko,
może byłam trudna, miałam pretensje o wszystko, ale on zamiast mi pomóc
pozwolił się pocieszać koleżance z pracy. Boleśnie odczuł to ze się
dowiedziałam, dałam mu wybór ja albo ona, mógł odejśc, ale został. Niby jest w
porządku, ale za każdym razem kiedy spóźnia się z pracy myślę, że jest z nią,
stałam się chorobliwie zazdrosna, wyobraźnia pracuje, przeszło mi kiedy sama go
zdradziłam, to była jednorazowa przygoda, ale dowartościowałam się i
uspokoiłam. Uznałam że wolę męża i może dla niego to też była tylko pociecha w
ciężkich chwilach, a tak naprawdę woli mnie.

[bukfa]

U mnie bardzo bylo podobnie - tez sie dowiedzialam zanim romans sie rozwinal,
ale emocjonalne zaangazowanie miedzy nimi juz bylo. Teraz daje mu czas na
decyzje, i strasznie cierpie. Tez go kocham i chce zeby wybral calkowicie
swiadomie i dobrowolnie, nawet jesli to nie bede ja.

[Gość: witma(ruda)]

ciekawa jestem, jakiego werdyktu się spodziewasz, jakiego tak naprawdę chcesz.
Życie ze świadomością, że był ktoś inny jest znacznie cięższe niż myślałam.
Brak zaufania, szukanie podtekstu w każdym zachowaniu potrafi niszczyć chęć
powrotu do "normalności". Nigdy już nie będzie normalnie ...

[komandos57]

Gość portalu: witma(ruda) napisał(a):

> ciekawa jestem, jakiego werdyktu się spodziewasz, jakiego tak naprawdę chcesz.
> Życie ze świadomością, że był ktoś inny jest znacznie cięższe niż myślałam.
> Brak zaufania, szukanie podtekstu w każdym zachowaniu potrafi niszczyć chęć
> powrotu do "normalności". Nigdy już nie będzie normalnie ...
vvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvv
Co jeszcze pojebko?Buzka.

[bukfa]

Gość portalu: witma(ruda) napisał(a):

> ciekawa jestem, jakiego werdyktu się spodziewasz, jakiego tak naprawdę
chcesz.
> Życie ze świadomością, że był ktoś inny jest znacznie cięższe niż myślałam.
> Brak zaufania, szukanie podtekstu w każdym zachowaniu potrafi niszczyć chęć
> powrotu do "normalności". Nigdy już nie będzie normalnie ...

Codziennie spodziewam sie innego werdyktu, miotam sie miedzy wielka nadzieja na
odbudowe (bylismy przedtem BARDZO blisko siebie przez 5 lat malzenswta), a
wielka rozpacza, kiedy nadziei juz nie starcza i kazdy drobiazg typu pozniejszy
powrot do domu urasta to rangi tragedii. Czasem buntuje sie i mysle ze powinnam
sama uciec (mam dopiero 29 lat, nie mamy dzieci, moglabym, zaczac od nowa) ale
wiem ze tak naprawde to chce tylko jego powrotu. Ech, boli to cholernie. I nie
wiem ile jeszcze czasu mu zajmie podjecie decyzji - z jednej strony chce ja
przyspieszyc i juz wiedziec, a z drugiej boje sie wiedziec jesli wyborem nie
bede ja...

[Gość: witma(ruda)]

Pamiętaj, żebyś wytrzymała i nie okazywała, że bardzo Ci zależy. Twarz
pokerzysty jest bardzo wskazana. Masz rację kazde późniejszy powrót to już
podejrzenie. Nie wyzbędziesz się tego szybko. Życzę Ci żeby nastąpiło to jak
najszybciej (u mnie nie wiem czy kiedykolwiek). Miotam się podobie jak Ty, tym
razem sama ze sobą i coraz częściej nasuwa się myśl czy dobrze zrobiałm dajac
nam szansę.
Pozdrawiam

[bukfa]

Dzieki za dobre slowa - z ta twarza pokerzysty to roznie bywa, staram sie, ale
co jakis czas zamiast obojetnosci pojawiaja sie na twarzy i w glosie lzy, bo
przeciez ciagle tak strasznie mocno kocham... Mieszkamy za granica i mamy tu
tylko siebie, wiec odruchowo szukam ukojenia u niego, a przeciez on mi go teraz
nie moze dac bo sam sie waha. Ech. strasznie to boli. Ale postaram sie czesciej
przywdziewac pokera. Wiem ze to dobra postawa - ale jaka trudna!!

[Gość: witma]

Tylko się nie płaszcz, spróbuj zachować resztki godności. Gdy
się nie ma dzieci przychodzi to łatwiej. Trzymaj się !!!

[matrek]

Wiesz, caly problem polega na tym, ze czym innym jest wybaczenie, czym innym
zas zapomnienie. Chociaz... gdy zaczac zastanawiac sie nad tym, to nachodza
watpliwosci. Coz to bowiem jest owo "wybaczenie" ? Owszem, mozna przestac
rzucac juz przyslowiowymi nozami, ale czy mozna nie czuc zalu na mysl o
zdarzeniu ? Czy mozna przestac czuc bol ? Zastanawiam sie nad tym w tej chwili
i nie potrafie rozstrzygnac tej kwesti. Jakkolwiek rozumiec zdrade, czy pod
pojeciem zdrady rozumiemy robiace ostatnio zawrotna kariere pojecie zdrady
emocjonalnej, czy tez tylko prosta zdrade fizyczna, zawsze czujemy ogromny bol
i zal. Mozemy twierdzic przed swiatem i nawet soba samym, ze wybaczylem/-am,
ale czy to nie jest jedynie oszukiwanie siebie i calego swiata dookola ? Czy
mozna mowic o wybaczeniu, jesli wciaz cos nas boli ? Jesli w duszy wciaz
czujemy - nawet nie werbalizowany - zal ? A ile osob, sposrod zdradzonych w
przeszlosci, moze powiedziec dzis ze spokojnym sumieniem - nie, nie czuje dzis
ani bolu, ani zalu ?

A co z kwestia zaufania ? Prawdziwe zaufanie jest jak las - wzrasta powoli,
plonie jednak bardzo szybko. Czestokroc, pierwotnego zaufania udzielamy na
kredyt, jesli jednak zostanie naruszone taka czy inna zdrada, jego odbudowa
jest bardzo trudna - jest jedna z najtrudniejszych rzeczy. Raz podkopanych
fundamentow zaufania, nie mozna ot po prostu odzyskac na kolejny kredyt. Jego
odbudowa jest dlugotrwala i bardzo trudna, o ile wogole mozliwa.

[Gość: KR$]

Ladny tekst - ten o zaufaniu...

[Gość: KaszaLotka]

jestem w szczesliwym zwiazku juz o 4.5 roku i ani razu
nie myslalam o zdradzie. Ani ja nie patrze na innych
mezczyzn inaczej jak na kolegow ani moj partner nie
zwraca uwagi na inne kobiety. Mysle, ze my po prostu
jestesmy polowkami tej samej pomaranczy i w zupelnosci
sobie wystarczamy. Moj partner znajduje we mnie zarazem
kochanke jak i przyjaciela. Laczy nas podobny kierunek
studiow, dzielimy te same zainteresowania i system
wartosci. Czasem jednoczesnie wypowiadamy to samo zdanie.
Oczywiscie nie zawsze wszystko wyglada tak idealnie ale
potrafimy sie klocic nie raniac sie nawzajem. Duzo ze
soba rozmawiamy. Dzieki temu nie ma miedzy nami
niedomowien, pretensji. Caly czas nad soba pracujemy.
Kazde z nas stara sie byc dla drugiej osoby jak
najlepsze. Do szczescia potrzebna jest, moim zdaniem,
harmonia, tzn. dbanie o rozwoj duchowy ale tez ciagla
praca nad atrakcyjnosia fizyczna i dbanie o partnera. W
tej chwili jestem na stypendium zagranicznym. Bedziemy
sie widziec tylko raz w miesiacu. Mimo to nie mam obaw ze
zostane zdradzona. Zbyt wiele nas laczy by mogla to
zburzyc jakas przelotna pokusa... Zycze wszsytkim takiego
szczescia w milosci jakiego ja doznaje na codzien.

Kasia

[sdfsfdsf]

i zyli dlugo i szczesliwie na koncu teczy, gdzie fauny razem z wrozkami hasaja

[Gość: ata]

myśle, że jesli jest sie w prawdziwie bliskim związku kłamstwo
nie wychodzi..poprostu. Tak przynajmniej jest w moim
małżeństwie.. my nie umiemy sobie o czymś nie powiedziec, i
całkiem nam z tym dobrze. Nie chciałabym zdradzić mojego Męza,
bo by Go to zraniło, a po drugie dawno nie widziałam faceta
który byłby dla mnie ciekawszy od tego z którym jestem. Więc po
co by mi była taka zdrada? nie ma jej na liście rzeczy które
chcę w życiu zrobić. A w gadki, że to poprostu spada na
człowieka i sie dzieje- nie wierzę, bo zawsze możemy decydawać o
swoim postępowaniu. pozdrawiam

[noam]

Gość portalu: ata napisał(a):

> myśle, że jesli jest sie w prawdziwie bliskim związku kłamstwo
> nie wychodzi..poprostu. Tak przynajmniej jest w moim
> małżeństwie..

Lepiej bym tego nie wyraził. Ja od 13 lat jestem z kobietą,
która po prostu mi odpowiada, ja też - jak mi się wydaje - jej
odpowiadam. Kochamy się, mamy do siebie zaufanie, a jednocześnie
żadne z nas nie szuka jakichś przygód poza związkiem. Nie
nawiązujemy przypadkowych znajomości, nasze relacje ze znajomymi
z pracy nie wykraczają poza relacje, jakie zwykło się mieć ze
znajomymi z pracy. Nie zakładamy kont na randki.interia.pl "na
próbę", nie widzimy potrzeby, żeby flirtować podczas delegacji.
Pierwsza sprawa, to nie stwarzać okazji. Druga, panować nad
swoimi hormonami.

Każdy mężczyzna lubi uważać się za "stuprocentowego faceta". Dla
mnie stuprocentowy facet to przede wszystkim ktoś odpowiedzalny.
Stuprocentowy facet kocha swoją żonę, kocha i dba o swoje
dzieci, zapewnia im - w miarę możliwości - godziwe dziś i pełne
kolorowe jutro. Jego "szaleństwa", to nie szybkie samochody,
przypadkowo zdobyty "towar" czy hektolitry piwa na festynie, a
niespodzianka zrobiona bliskim, wakacje w górach, weekend w
głuszy pod namiotem. Ktoś może takiego mężczyznę uznać za
zniewieściałego, ale dla mnie ktoś taki to stuprocentowy facet.

Zdrada? Dziękuję, to niemęskie.

[Gość: Satine]

Piękne...

[Gość: KR$]

jak wiele nierzeczywistych rzeczy. Facet bez jaj nie moze byc meski... A gdzie
sa jego, tego fafelka? Lapciucha, pantofla domowego?

[noam]

> jak wiele nierzeczywistych rzeczy. Facet bez jaj nie moze byc
meski... A gdzie
> sa jego, tego fafelka? Lapciucha, pantofla domowego?

Nie rozśmieszaj mnie. "Męskość" rozumiana tak, jak chce tego
parę gazet typu CKM czy Playboy to zwykły produkt marketingowy,
który ma mężczyznę zamienić w bezwolnego konsumenta drogich
samochodów, papierosów, itd. Taka "marketingowa męskość" jest
tak równie nierzeczywista jak marketingowy femizm, "bądź
niezależna, kup kosmetyki firmy X". Ile mercedesów 300 kupiłeś i
w jakim kolorze? W ilu akcjach sił specjalnych uczestniczyłeś?
Gdzie nosisz giwerę? Ile srebrnych papiersośnic i zegarków Omega
ci podarowano? Kiedy ostatnio zasiadałeś w radzie nadzorczej? A
jak ostatnia wizyta w Sankt Pauli, seks-wakacje w Tajlandii albo
Moulin Rouge? Nie widzisz, że świat "marketingowej męskości"
jest równie nierzeczywisty jak Matrix?

Tymczasem obok Ciebie są Twoi bliscy, ludzie którzy Cię kochają
i Ci ufają. Jeżeli w życiu masz coś ciekawego i pasjonującego do
zrobienia, to nie jest to noc z Naomi Campbell, a wakacje z
dziećmi w Bieszczadach, dom pełen uśmiechu dla nich i dla Twojej
żony, stabilna sytuacja finansowa Twojej rodziny, itd. I kiedy
zaczniesz czuć upływający czas, to będziesz właśnie patrzył na
siebie nie z perespektywy "zaliczonych" lasek i ile razy i jak
którą "obracałeś", ale właśnie z takiej "fafelskiej" perspektywy.

[olek_m]

noam napisał:
> samochodów, papierosów, itd. Taka "marketingowa męskość" jest
Twoja meskosc wygalda mi rownie marketingowo jak ta z CKM.
Powiedz choc slowo prawdy jak to osiagnales?

[Gość: KR$]

noam napisał:

> > jak wiele nierzeczywistych rzeczy. Facet bez jaj nie moze byc
> meski... A gdzie
> > sa jego, tego fafelka? Lapciucha, pantofla domowego?
>
> Nie rozśmieszaj mnie. "Męskość" rozumiana tak, jak chce tego
> parę gazet typu CKM czy Playboy to zwykły produkt marketingowy,
> który ma mężczyznę zamienić w bezwolnego konsumenta drogich
> samochodów, papierosów, itd. Taka "marketingowa męskość" jest
> tak równie nierzeczywista jak marketingowy femizm, "bądź
> niezależna, kup kosmetyki firmy X". Ile mercedesów 300 kupiłeś i
> w jakim kolorze? W ilu akcjach sił specjalnych uczestniczyłeś?
> Gdzie nosisz giwerę? Ile srebrnych papiersośnic i zegarków Omega
> ci podarowano? Kiedy ostatnio zasiadałeś w radzie nadzorczej? A
> jak ostatnia wizyta w Sankt Pauli, seks-wakacje w Tajlandii albo
> Moulin Rouge? Nie widzisz, że świat "marketingowej męskości"
> jest równie nierzeczywisty jak Matrix?
>

------> cool gosciu jestes, ze sie nie obraziles za epitety - respect!

Co do reszty - spoko wodza - mam luksusowy samochod - ale akurat nie trzeba go
bylo reklamowac - wystarczylo go zbudowac i ja go juz chcialem - po prostu
dlatego ze jest swietna maszyna. Playboy i jego prostacki styl mnie rowniez
smieszy. Ostatnia wizyta na St. Pauli (przy okazji delegacji) sprawila ze
wysmialem tamtejsze panie, ktore cenia siebie nie wiadomo jak wysoko a nie
dorastaja naszym do piet... Rada nadzorcza to jeszcze pare lat. Gdyby mi sie
chcialo pojechac na seks-wakacje do Tajlandii to moglbym to zrobic w kazdej
chwili - to wszystko jest rzeczywiste i osiagalne - to nie matrix - tylko
wlasnie nie kojarzy mi sie to z byciem mezczyzna. Ale ostatni wyjazd nad morze
z 5 dziewczynami i doswiadczenie adoracji z ich strony bylo bardzo mile -
szczegolnie w swietle faktu iz chlopak jednej z nich pojechal jak niepyszny do
domu.


> Tymczasem obok Ciebie są Twoi bliscy, ludzie którzy Cię kochają
> i Ci ufają. Jeżeli w życiu masz coś ciekawego i pasjonującego do
> zrobienia, to nie jest to noc z Naomi Campbell, a wakacje z
> dziećmi w Bieszczadach, dom pełen uśmiechu dla nich i dla Twojej
> żony, stabilna sytuacja finansowa Twojej rodziny, itd. I kiedy
> zaczniesz czuć upływający czas, to będziesz właśnie patrzył na
> siebie nie z perespektywy "zaliczonych" lasek i ile razy i jak
> którą "obracałeś", ale właśnie z takiej "fafelskiej" perspektywy.

------> sa obok mnie ludzie blizsi lub dalsi ale to nie oznacza, ze
zrezygnowalbym z nocy z Naomi Campbell - nie ubyloby mnie po tej nocy ani
troche anie ludzie bliscy nie przestaliby byc dla mnie bliskimi. Wakacje w
Bieszczadach i dom pelen usmiechu wcale z tym nie koliduja, podobnie jak
stabilna sytuacja finansowa rodziny. To wszystko mozna miec i dalej czuc sie
mezczyzna. nie mam jeszcze rodziny gdyz na razie nie chce jej miec (dziewczyn
chetnych do wyjscia za mnie i urodzenia mi dzieci pare by sie znalazlo) - i
pomimo tego ze czas mija nadal patrze za siebie i mile wspominam czas spedzony
z roznymi kobietami - i wcale nie traktuje ich jako 'numerka' na liscie tylko
jak wspaniale osoby ktore warto bylo znac i z ktorymi warto bylo przezyc to i
owo.

[Gość: anka]

oj... szkoda ze juz jestes zonaty... :-)

[Gość: głupia koza]

noam napisał:

> Stuprocentowy facet kocha swoją żonę, kocha i dba o swoje
> dzieci, zapewnia im - w miarę możliwości - godziwe dziś i pełne
> kolorowe jutro. Jego "szaleństwa", to nie szybkie samochody,
> przypadkowo zdobyty "towar" czy hektolitry piwa na festynie, a
> niespodzianka zrobiona bliskim, wakacje w górach, weekend w
> głuszy pod namiotem. Ktoś może takiego mężczyznę uznać za
> zniewieściałego, ale dla mnie ktoś taki to stuprocentowy facet.
>
>I dla mnie również :)
Dziękuję za te słowa, bo już dostałam lekkiego zawrotu głowy po lekturze tych wszystkich listów i zwątpilam w swoje wartości. Naprawdę miło przeczytać...

[olek_m]

Gość portalu: głupia koza napisał(a):

> Dziękuję za te słowa, bo już dostałam lekkiego zawrotu głowy po lekturze tych
w
> szystkich listów i zwątpilam w swoje wartości. Naprawdę miło przeczytać...

Zapomnial dodac, ze taki zwiazek zdarza sie raz na 100.

[noam]

> Zapomnial dodac, ze taki zwiazek zdarza sie raz na 100.

Taki związek w ogóle się nie "zdarza", taki związek to
nieustające, codzienne budowanie. Jeżeli mówimy o "zdarzeniu" to
sugerujemy jakąś przypadkowość albo rękę opatrzności.
Rzeczywiście, jest w tym i trochę szczęścia... "dwie połówki
tego samego jabłka" - coś tym jest. Ale znacznie więcej
codzienności - wyrozumiałości, cierpliwości, a nade wszystko
miłości między dwojgiem ludzi. Nie czepiania się o głupstwa, nie
upierania się, słuchania siebie nawzajem, braku małostkowości...

Ja myślę, że to w gruncie rzeczy powszechniejsze zjawisko, niż
wynikałoby z tego forum.

[olek_m]

>. Nie czepiania się o głupstwa, nie
>upierania się, słuchania siebie nawzajem, braku małostkowości...

To znaczy, ze to nie zwiazek z kobieta ;-(

[Gość: głupia koza]

olek_m napisał:

>
> Zapomnial dodac, ze taki zwiazek zdarza sie raz na 100.

Ej, Olek, czepiasz się i tyle :) A dlaczegóż by nie uwierzyć w to, że to dla mnie (ewentualnie dla ciebie :D) wypadnie ta szczęśliwa setka, a pozostale dziewięćdziesiąt dziewięć nieudanych dostaną sąsiedzi i znajomi?
To prawda, że TO samo się nie zdarza, a trzeba na to ciężko zapracować, chcieć się wysilić i wierzyć mocno w swoje umiejętności, i w to, że Ci się uda:)
I nawet z kobietą jest to możliwe :)))

[olek_m]

Gość portalu: głupia koza napisał(a):


> Ej, Olek, czepiasz się i tyle :) A dlaczegóż by nie uwierzyć w to, że to dla
m
> nie (ewentualnie dla ciebie :D) wypadnie ta szczęśliwa setka, a pozostale
dziew
> ięćdziesiąt dziewięć nieudanych dostaną sąsiedzi i znajomi?
Jako glupia koza masz wrecz obowiazek w to wierzyc.


> To prawda, że TO samo się nie zdarza, a trzeba na to ciężko zapracować,
chcieć
> się wysilić i wierzyć mocno w swoje umiejętności, i w to, że Ci się uda:)
> I nawet z kobietą jest to możliwe :)))

Wlasnie o tym pisze, to zalezy od obojga, tez od kobiety.


Wcale sie nie czepiam. Nie lubie tylko propogandy i w nia nie wierze.
Pamietasz ten dowcip, jak pieklo przkonalo dusze lepsza oferta?
Facet, ktory uwaza, ze jego malzenstwo jest najlepsze na swiecie, zaloze sie ze
rzeczywistosc jest zupelnie inna. On tylko ma dobra propagande.

[noam]

> Facet, ktory uwaza, ze jego malzenstwo jest najlepsze na
swiecie, zaloze sie ze
>
> rzeczywistosc jest zupelnie inna. On tylko ma dobra propagande.

To niby o mnie?

Po pierwsze, nie uważam, że moje małżeństwo jest najlepsze na
świecie. Z całą pewnością jest natomiast BARDZO ODPOWIEDNIE
zarówno dla mnie, jak i dla mojej żony. Zaczęło się od zdrady -
nie mam potrzeby przygód, bo moja żona to naprawdę fajna kobita -
i to pod każdym względem. Wokół mnie jest widzę przynajmniej
kilka takich związków, więc o żadnej "najlepszości" nie ma mowy.

Po drugie, Twoja wiara lub niewiara w moje małżeństwo nie robi
mi większej różnicy, natomiast interesujące jest Twoje głębokie
przekonanie, że "rzeczywistość jest inna". Słowem, zakładanie a
priori, że coś w moim związku jest nie tak. Myślę, że to wynik
jakiegoś osobistego, negatywnego doświadczenia z
kobietą/kobietami, co widać także po innych Twoich wypowiedziach
na tym forum. Ja nie mierzę innych swoją miarką, nie rób tego i
Ty.

Po trzecie o jakiej idealności mówimy? Przecież w innym wątku
zarzuciłeś mi, że jestem zniewieściałym pantoflarzem! Co do
jednego masz rację: nigdy w życiu nie zamieniłbym zaufania i
szczęśliwej rodziny na szybki numerek z jakąś szybko poderwaną
koleżanką z pracy albo przygodną nastolatką. W życiu! Natomiast
wiem, że każdy jest tylko człowiekiem, a ludziom czasami
puszczają emocje. Dlatego pilnuję, aby nie stwarzać okazji i
okoliczności. Ktoś kiedyś nazwał do "chorobliwą monogamią", ale
mi to po prostu odpowiada - i tyle.

[noam]

> Zaczęło się od zdrady -
> nie mam potrzeby przygód

Dość niefortunne zdanie: chodzi mi o to, że TEN WĄTEK zaczął się
od kwestii zdrady, nie o to, że MOJE MAŁŻEŃSTWO zaczęło się od
zdrady.

[olek_m]

noam napisał:

> > Facet, ktory uwaza, ze jego malzenstwo jest najlepsze na
> swiecie, zaloze sie ze
> >
> > rzeczywistosc jest zupelnie inna. On tylko ma dobra propagande.
>
> To niby o mnie?
>
> Po pierwsze, nie uważam, że moje małżeństwo jest najlepsze na
> świecie. Z całą pewnością jest natomiast BARDZO ODPOWIEDNIE
> zarówno dla mnie, jak i dla mojej żony. Zaczęło się od zdrady -
> nie mam potrzeby przygód, bo moja żona to naprawdę fajna kobita -
> i to pod każdym względem. Wokół mnie jest widzę przynajmniej
> kilka takich związków, więc o żadnej "najlepszości" nie ma mowy.
>
> Po drugie, Twoja wiara lub niewiara w moje małżeństwo nie robi
> mi większej różnicy, natomiast interesujące jest Twoje głębokie
> przekonanie, że "rzeczywistość jest inna". Słowem, zakładanie a
> priori, że coś w moim związku jest nie tak.

Doswiadczeni wiedza jak jest w zwiazku z kobieta. Krowa ktora duzo ryczy malo
mleka daje.

Mi sie wydaje, ze najbardziej wierzacym wsrod swietych byl Swiety Tomasz, ktory
musial wlozyc palce w rany zeby uwierzyc.

Z kolei najbardziej zatwardziali grzesnicy to Ci, ktorzy klamia jak z nut.

Gdybys napisal, ze czasami Ci nie jest fajnie, gdybys napisal z polowa tego
zadecia i fanfarami, moze bym Ci uwierzyl. A tak uwazam, ze jestes pozer i
klamca, albo fantasta.


Myślę, że to wynik
> jakiegoś osobistego, negatywnego doświadczenia z
> kobietą/kobietami, co widać także po innych Twoich wypowiedziach
> na tym forum.
Ja jestem po prostu sceptyczny.


> Ja nie mierzę innych swoją miarką, nie rób tego i
> Ty.

Jak ktos uwaza, ze ma 100% racji to mu nie wierze.

>
> Po trzecie o jakiej idealności mówimy? Przecież w innym wątku
> zarzuciłeś mi, że jestem zniewieściałym pantoflarzem!

To nie ja!

[noam]

> Doswiadczeni wiedza jak jest w zwiazku z kobieta. Krowa ktora
duzo ryczy malo
> mleka daje.
> Mi sie wydaje, ze najbardziej wierzacym wsrod swietych byl
Swiety Tomasz, ktory
> musial wlozyc palce w rany zeby uwierzyc.

Zdaje się, że pomyliłeś św. Tomasza (tego z Akwinu), od
Niewiernego Tomasza. Co do krowy - aluzju nie paniał.

> Gdybys napisal, ze czasami Ci nie jest fajnie, gdybys napisal
z polowa tego
> zadecia i fanfarami, moze bym Ci uwierzyl. A tak uwazam, ze
jestes pozer i
> klamca, albo fantasta.

Prawie zawsze jest mi fajnie. A te krótkie momenty, kiedy nie
jest fajnie, bynajmniej nie skłaniają mnie do poszukiwania
jakichś przygód poza małżeństwem - bo i po co? Co ma jakieś
chwilowe zawirowanie w życiu małżeńskim do, że tak dosadnie
powiem, pieprzenia się po kątach? Co mógłbym mieć z tego, że
prześpię się z jakąś d...? Wiem doskonale, co mógłbym stracić,
to jest bardzo realne, bo to wszystko to, na czym mi zależy. Ale
gdzie mógłbym skorzystać? Słowo daję, nie widzę.

Swoją drogą to coś dziwnego, obserwuję to także u siebie w pracy
i nie rozumiem. Jakoś tak w męskim gronie wypada ponarzekać na
żonę (że zrzędliwa, że rozrzutna, że głowa ją boli za często).
Stąd też pewnie Twoje niezrozumienie dla mojego zadowolenia z
małżeństwa, z żony, z dzieci i z życia rodzinnego.

[Gość: dumny fąfel]

noam napisał:
> Zdaje się, że pomyliłeś św. Tomasza (tego z Akwinu), od
> Niewiernego Tomasza. Co do krowy - aluzju nie paniał.

Ja chyba panial, pospieszam z pomoca: policz posty wyslane przez
olusia

Pozdrawiam bardzo i popieram to, co piszesz.

[sdfsfdsf]

babka jak zwykle prawde pisze, i dlatego wielu to nie w smak

[Gość: oak]

sdfsfdsf napisał:

> babka jak zwykle prawde pisze, i dlatego wielu to nie w smak

no, praktykę tez pewnie miała w "prawdzie"

[Gość: Anna, Białystok]

Myślę, że ten artykuł był napisany ironicznie - autorka uwaza,
że tak naprawdę w tej sytuacji nie ma dobrych wyjść i po prostu
należy s...owi pokazać drzwi.
ja walczyłam, poniżając się. Wynik: moja druga połowa (do czasu,
gdy jego połową stał się ktoś inny) obrobił nasze wspólne konto
na nowe mieszkanie... Dopiero mam poczucie winy, bo miało być
dla dzieci i świadomość niewybaczalną, że jestem idiotką! takich
ludzi, jak ja, należałoby usypiać

Nie bądź...

[Gość: aiszka4]

dla siebie taka surowa.
Akurat w tamtym momencie myślałaś, działałaś dla dobra dzieci, w
przeciwieństwie do ich ojca. A dopiero z obecnej perspektywy widzisz, że ta
metoda nie była skuteczna.
To nie jestem taka mądra, to próbuje mi wytłumaczyć moja terapeutka. Na razie
z marnym skutkiem, bo wciąż się obwiniam za coś z przeszłości.


Gość portalu: Anna, Białystok napisał(a):

> ja walczyłam, poniżając się. Wynik: moja druga połowa (do czasu,
> gdy jego połową stał się ktoś inny) obrobił nasze wspólne konto
> na nowe mieszkanie... Dopiero mam poczucie winy, bo miało być
> dla dzieci i świadomość niewybaczalną, że jestem idiotką! takich
> ludzi, jak ja, należałoby usypiać

crash home

[Gość: Agne]

Zdarzyło się i mnie, mąż zaczął podejrzanie chować komórkę,
włączał komputer akurat wtedy kiedy ja usypiałam dziecko
(wysyłał smsy), pewnego pięknego niedzielnego poranka, sięgnełam
po jego komórkę i przeczytałam wiadomości, których nie wiadomo
czemu nie skasował.....z treści ok 15 smsów ewidentnie wynikało,
że coś ich łączy. Jaka była moja reakcja? poczekałam na okazję,
przpisałam wszystkie smsy jakie zdążyłam, a potem je
wydrukowałam, żeby nie skasował i nie wmawiał mi że nie było
sprawy. Pokazałam mu pytając co to ma znaczyć.....i kazałam mu
wyprowadzic się do mamusi, na drugi dzień rano płacząc
przepraszał i błagał żebym go nie wyrzucała, że nic ich nie
łączy, że to tylko głupie smsy. Płakałam razem z nim ale byłam
taka wściekła.....wyprowadził się, wysłałam mail do jego szefa,
że pewnej pani w pracy sie bardzo nudzi i wysyła smsy do mojego
męża z telefonu służbowego. Straszna zadyma w pracy, wstyd przed
rodziną, wszyscy po mojej stronie, po tygodniu wrócił, a ja
wyjechałam do koleżanki za granicę, żeby sobie odpocząć i dać mu
czas do namysłu. Wyprułammu flaki i je podeptałam, teraz jest
kochajacym mężem i świata poza mną i córką nie widzi, a moze
lepiej się ukrywa? pewnosci nie będę miała nigdy. I ciągle się
zastanawiam dlaczego? nasza córeczka miałą wtedy 9 miesięcy,
ząbkowała, zupki,kaszki, pieluchy itp. było mi ciężko i może nie
byłam idealaną żoną, ale to go chyba nie usprawiedliwia?

[Gość: oak]

a tak po za tym wszyscy zdrowi ?

[Gość: Agne]

A co miałam zrobić? wierzyc mu na słowo, że to się skończy, to by było
śmieszne, jeżeli raz uszło by mu płazem pozwalałby sobie na więcej.

[Gość: oak]

"Wyprułammu flaki i je podeptałam, teraz jest kochajacym mężem i świata poza
mną i córką nie widzi, a moze lepiej się ukrywa?"

ja myśle, że Cię kocha, kocha do szaleństwa nic tak przecież nie nastraja do
miłości jak alternatywa wybebeszenia. :-) I żadna inna miłość nie daje tyle
satysfakcji jak bycie uwielbienym ze strachu. :-)

p.s w wolnej chwili podziel się jeszcze jakimś sukcesem

[Gość: Agne]

mógł odejść do tamtej ja go na siłę nie trzymałam. A co ty byś zrobił na moim
miejscu, geniuszu?

[Gość: realista]

No dobrze, wiec wrocil. Czyli albo nie zalezalo mu na tej
drugiej az tak bardzo, po prostu w wiekszosci wypadkow nie
chodzi o wiazanie sie z kazda nowa dupa ktora nas zafascynowala,
albo ona go nie chciala na stale, albo ten twoj maz to w gruncie
rzeczy tchorz, jak wiekszosc z nich - ot, podwinal pod siebie
ogon jak natupalas, i przyczail sie. czeka na nowa dupe ktora go
znowu zafascynuje. A Ty teraz masz go w domu. I co dalej -
bedziesz go szanowac jako czlowieka, polegac na nim, dalej jest
Twoim idealem mezczyzny?

[Gość: Agne]

nikt nie jest ideałem, ale to naprawdę wartościowy facet. Wtedy mieliśmy
kryzys, maleńkie dziecko to naprawdę próba dla związku, obojgu było nam ciężko.
Nie wiem czy to burza hormonalna po porodzie, czy przemęczenie, ale myslę że
powinien wtedy jakos mi pomóc, porozmawiać, a nie szukac pocieszenia u innej.

[Gość: Karol]

Gość portalu: oak napisał(a):

> a tak po za tym wszyscy zdrowi ?

i vice versa?

[Gość: oak]

a kolega z tej grupy

"wstyd przed rodziną, wszyscy po mojej stronie"

czy tez może świeży zaciąg ?

[Gość: jar]

nono niezle trzepnieta jestes...mieszac do prywatnych spraw srodowisko zawodowe
kochanki meza..fiu fiu...az mi zal chlopa, mimo, ze kawal gnojka i mieczaka

[Gość: oak]

"Wyprułammu flaki i je podeptałam, teraz jest kochajacym mężem i świata poza
mną i córką nie widzi, a moze lepiej się ukrywa?"

ja myśle, że Cię kocha, kocha do szaleństwa nic tak przecież nie nastraja do
miłości jak alternatywa wybebeszenia. :-) I żadna inna miłość nie daje tyle
satysfakcji jak bycie uwielbienym ze strachu. :-)

p.s w wolnej chwili podziel się jeszcze jakimś sukcesem

Coś w tym jest

[Gość: gość]

Te wszystkie podchody obustronne, tłumaczenia - coś w tym jest.
Na dodatek dam Wam pewien wywiad, tylko znajdę, chwilka. O jest.
Coś o mężczyznach zdradzających. Wywiad z jednym takim
zdradzającym, który napisał na ten temat książkę i niezły jej
fragment. Znalazło się tam sporo prawdy o mężczyznach i
spokojnie można dopasować ją do kobiet. Tak uważam.
www.nnmag.net/nn/index.php?redir=mod_arts.php&id=284

IDEAŁ KOBIETY...!!!!

[Gość: LIBIAZAK]

Ideał kobiety?

-Idealna matka dla moich dzieci, cudowna żona-partner,
przyjaciel i wyuzdana, lubieżna suka, rajcująca mnie
nieustannie.... Te trzy „elementy” w jednym.

to odpowiedz Michała.W Pistoleta...tak do konca to można się z
tym nie zgodzić..ale jak by tak było w praktyce to myślę że o
wiele więcek facetów nie zdradzało by swoiuch żon...

[Gość: barbara]

Chce zauwazyc, ze nie tylko mezczyzni zdradzaja zony, wiec
nalezalo by spytac, jakiej lubieznosci oczekuja kobiety.Jakiej
czulosci, jakiego zainteresowania ze strony partnera.
Z zainteresowaniem przeczytalam wszystkie wypowiedzi i moja
opinia jest nastepujaca:Olek-kontrowersyjna osoba, ktora ma
okropna opinie o kobietach i lepiej dla kazdej, aby sie od
niego trzymala jak najdalej i, bron Boze, nigdy nie zostala
jego zona.
Naom-zazdroszcze zonie.Fantastyczny facet-oczywiscie, ze w jego
malzenstwie sa kryzysy, ale on napisal, ze"zbyt wiele by
stracil".Super.Gratulacje.
Opowiem wam moja historie.Mezczyzna pierwszy-po miesiacu
znajomosci czulam, ze chyba zmienil obiekt zainteresowania.Po
kolejnych dwoch tygodniach panienka zawiesila sie mu na szyi w
mojej obecnosci.Nie odezwalam sie.Sytuacja byla oczywista.Ale
zostalismy przyjaciolmi.Oczywiscie przez pierwsze lata moja
przyjazn byla raczej watpliwa(bol wewnetrzny), ale chec
zachowania godnosci zwyciezyla.
Milosc druga, nieporownywalnie silniejsza od pierwszej.Szalona
energia, wiara, ze gory jestem w stanie przenosic.Po siedmiu
latach zaszlam w ciaze i okazalo sie, ze on nie chce sie ze mna
wiazac na stale.Szokujaca wiadomosc, ze nasze porozumienie
i "wyobrzenie",ze jestesmy dla siebie stworzeni jest tylko moim
wyobrazeniem. Sytuacja niecodzienna-stan blogoslawiony.Byla
klotnia telefoniczna, ktora zakonczylam rozlaczeniem sie.Nie
bylo sensu dyskutowac.W jedenastym tygodniu poronilam.A on
nawet o tym nie wie.
Milosc trzecia-juz nie tak szalona.Z rezerwa.Ilez mozna ufac?
Jestesmy malenstwem i nie wierze w cuda.Ale gdyby okazalo sie,
ze to moja druga polowka- to super.Doloze staran, aby nam sie
udalo.Oby i on( jak Noam) tez sie postaral.

[Gość: annaw]

Niestety wokol mnie coraz wiecej par zdradzajacych.. tlumacze sobie ze to ten
wiek czyli 30 lat. Sposrod znajomych az 7 par zyje w separacji, 2 sa juz po
rozwodzie :( (ostatni rok). Przykre te statystyki acz prawdziwe..
Uwazam, ze zdrada to chwilowy przyplyw emocji, i kazdy w jej sidla moze wpasc..
byleby umial sie z tego szybko wyplatac.

[Gość: Kalina]

Zdrada jest gdzies w nas zakorzeniona, zdradzamy partnerow, przyjaciol,dzialamy
pod wplywem emocji, ale trzeba tez wziasc na to poprawke,a moze faktycznie w
naszym zyciu pojawil sie ktos bardzo wazny,moze druga milosc????
Jestesmu ludzmi, mamy swoje uczucia,zwarcie zwiazku malzenskiego, podpisanie
papierka nie gwarantuje nam, ze bedziemy ze soba do konca zycia.Po latach
uczucia sie wypalaja i pozostaje:rutyna, przywiazanie,przyzwyczajenie,obowiazek
wobec partnera i dzieci,dawno zapomina sie o wspanialych chwilach w
narzeczenstwie i w pierwszych miesiacach malzenstwa,przestajemy dbac o
milosc,czas zajmuja nam przyziemne sprawy,dom praca dzieci rodzina.W szarym
dniu ginie pragnienie i pozadanie bycia z druga osoba,chodzi mi o seks, ktory
staje sie nudny i brak w nim urozmaicenia.
Wokol nas sa problemy i problemy i wtedy...no niestety posuwamy sie do zdrady
jesli na naszej drodze pojawi sie ktos trzeci,staje sie to dla nas odskocznia
od dnia codziennego.A moze nasz pierwszy zwiazek czegos nas nauczyl, byl dla
nas podstawowka i moze doroslismy do tego aby po latach doswiadczen stworzyc
naprawde udany zwiazek z innym partnerem czy partnerka.
Czy juz musi byc tak ze skazani jestesmy na jednego partnera na cale zycie???
Ludzie musza sie kochac, zeby byc razem,a gdy nie ma milosc?? to sami
odpowiedzcie sobie na to pytanie.
Mezczyzna czy kobieta ktora zdradza poprostu nie kocha swojego partnera.Jesli
sie kocha to nigdy nie posunie sie do zdrady.
Ludzie ktorzy mysla madrze, maja ambicje i honor poprostu sie rozstaja,nie
robia scen zazdrosc,nie walcza o zwiazek bo to zawsze przynosi odwrotny skutek,
ale czesto zdradzona osoba tego nie widzi, cieszy sie ze odzyskala partnera i
ze zaczyna sie ukladac, ale jest w duzym bledzie.
Cos z wlasnego podworka do wszystkich kobiet, jesli chciecie aby wasi partnerzy
nigdy nie zdradzili musicie byc swietnymi kochankami.

[Gość: Afp]

wszystko ladnie i slodko, mozna sie wzruszyc. Tylko zapomniales, ze zdrada to
przede wszystkim klamstwo i nieuczciwosc. rozmawia sie, a nie lze, wtedy byly
partner czuje sie potraktowany z szacunkiem

A mnie pomoglo

[Gość: zdradzajacy]

Ja zdradziłem zone - wiele razy. Fizycznie i psychicznie.


I wiecie co - dzięki temu wszystkiemu doceniłem ją. Dowiedziałem
sie co jest dla mnie naprawde wazne. Przekonałem się że zdradza
sie zawsze pod wpływem chemii emocji. Trzeba brac na to poprawke.
Emocje potrafia byc bardzo silne i ulegamy im, ale można także
nad nimi nauczyc sie panowac. To znaczy myśleć głową a nie dupą
(członkiem).


Dzięki tym doświadczeniom mogłem podjąc starania zeby usunac
problemy w moim małżenstwie. Zaczalem z Nia rozmawiac. Zaczalem o
Nią walczyc. Usunałem wszystko co było dla mnie nieakceptowalne w
związku. Teraz jest super.


I napewno zdrada nie zwielokrotniła kryzysu małżeńskiego w moim
przypadku. Wręcz przeciwnie - skłoniła mnie do usunięcia
problemów.

[Gość: to_ja]

Oj, coś mi się wydaje, że to TY jesteś największym problemem w tym związku... "usunąłem wszystko, co było dla mnie nieakceptowalne" - no brawo! Nie podobało się TOBIE, to wyrzuciłeś. A gdzie tu miejsce na kompromis i akceptację partnerki?
Mam nadzieję, że to tylko ja, przewrażliwiona, źle odczytałam twoje dobre i szlachetne intencje samonaprawy.
A jeżeli jednak nie, to odwagi! - dokonaj tego najważniejszego cięcia i usuń się sam!

[Gość: dorka]

mi tez pomoglo
poznalam innych mezczyzn i w ten sposob moglam zrozumiec mojego meza
zabawne
niektorzy powiedza ze to absurd
moze...
to nie polegalo na jakims dopasowywaniu jego do mnie
moje problemy malzenskie braly sie z braku zrozumienia sposobu myslenia mojego
meza
mialam kochankow i dzieki nim zrozumialam o co chodzi w zyciu mojemu mezowi
po moich "skokach w bok" nasze malzenstwo jest o wiele bardziej zgrane
ja go rozumiem i inaczej podchodze do wielu rzeczy
cos w tym jest

[Gość: zdradzajacy]

Gość portalu: dorka napisał(a):

> mi tez pomoglo
Ciesze sie, ze to nie tylko ja chodzilem tymi kretymi drogami.

[Gość: bebe]

Czytam i czytam, życie... Mam 37 lat kochającą mnie żonę, syna i
udany związek. Znajomych w podobnym wieku. Każdy ma ,,panienkę
na boku".Myślałem, że jestem nienormalny...Pogadałem i okazało
się że tak też jest u innych. Dlaczego? Dlatego,że takie jest
życie...żal mi tych kobiet które twierdzą inaczej.Przestańcie
udawać. Czy wy (kobiety) wiecie ile szczęścia i miłości dałem
znudzonym mężatkom. Każda z was tego pragnie tyle że nie
wszystkie są do tego zdolne. I te są nieszczęśliwe w związku.
Namawiam, dajcie się kochać, podziwiać, obdarowywać...i
pielęgnujcie swoje małżeństwa, chyba że jesteście z
prostakiem...trudno.

[goshka]

Gość portalu: bebe napisał(a):

> Czytam i czytam, życie... Mam 37 lat kochającą mnie żonę, syna i
> udany związek. Znajomych w podobnym wieku. Każdy ma ,,panienkę
> na boku".Myślałem, że jestem nienormalny...Pogadałem i okazało
> się że tak też jest u innych. Dlaczego? Dlatego,że takie jest
> życie...żal mi tych kobiet które twierdzą inaczej.Przestańcie
> udawać. Czy wy (kobiety) wiecie ile szczęścia i miłości dałem
> znudzonym mężatkom. Każda z was tego pragnie tyle że nie
> wszystkie są do tego zdolne. I te są nieszczęśliwe w związku.
> Namawiam, dajcie się kochać, podziwiać, obdarowywać...i
> pielęgnujcie swoje małżeństwa, chyba że jesteście z
> prostakiem...trudno.

Czytam, czytam i nie wierze wlasnym oczom. Twoim zdaniem panienka na boku to
norma? W jakim Ty swiecie zyjesz czlowieku? Pomimo swoich 37 lat jestes
strasznie niedojrzaly emocjonalnie. Chyba pozadanie pomylilo Ci sie z miloscia.
Rozumiem, ze Twoja zona tez ma jakiegos facia na boku i Tobie absolutnie nie
przeszkadza, ze jakis obcy facet obdarowuje Twoja zone szczesciem i miloscia?
Szczerze wspolczuje takiego pustego zycia!

[Gość: zdradzalem]

Gość portalu: to_ja napisał(a):

> Oj, coś mi się wydaje, że to TY jesteś największym problemem w tym związku...

Byc moze, ale sa bardziej istotne kryteria.
Tak poza tym, to ze walczyłem oznacza, ze zmieniałem siebie. Przekonałem Ją. W tym sensie usunąłem problemy. Teraz jest moja. Otwarta dla mnie. Zdradzałem dlatego, że nie byla. To jest perspektywa kilku lat, wiec nie nie myle sie.
A Ty jestes głupia. Koza.

[Gość: alicja]

Twoja zona chyba o tym nie wiedziala, bo nie bylbys taki zadowolony z siebie.

[Gość: głupia koza :)]

Gość portalu: zdradzalem napisał(a):

> Gość portalu: to_ja napisał(a):
>
> > Oj, coś mi się wydaje, że to TY jesteś największym problemem w tym związku
> ...
>
> Byc moze, ale sa bardziej istotne kryteria.
> Tak poza tym, to ze walczyłem oznacza, ze zmieniałem siebie. Przekonałem Ją. W
> tym sensie usunąłem problemy. Teraz jest moja. Otwarta dla mnie. Zdradzałem dla
> tego, że nie byla. To jest perspektywa kilku lat, wiec nie nie myle sie.
> A Ty jestes głupia. Koza.
>
> Przecież nie wykluczam opcji, że mylę sie w swych osądach :) Ale tak się dziwnie sklada, że ten Twoj list zupełnie inaczej zabrzmial, niż ten pierwszy...
Życzę szczęścia wszystkim pogubionym, którzy muszą zdradzać, żeby dowiedzieć się co jest dla nich w życiu ważne i o co warto walczyć. Każdy człowiek na szczęścia ma wolną wolę i oręż do tej walki może wybrać sobie według upodobań. Prawdę mówiąc przeraża mnie fakt, że dla niektórych zdrada bywa tym niezastąpionym środkiem prowadzącym do osiągnięcia pełnej samoświadomości...
Ale w końcu czegóż się można po mnie spodziewać, głupia koza ze mnie :)))

[Gość: Alusia]

tylko na jak długo?

[Gość: KA]

Mnie też pomogło, znowu poczułam się piękna i pożadana, on miał żonę, ja męża,
i bardzo daleko mieszkał, ale wolałam nie ryzykować, skończyłam to zanim na
dobre się zaczeło. Szczęśliwasza i bogatsza o cudowne wspomnienia.

[megxx]

Po przeczytaniu postów w tym wątku mam takie wnioski:(jako, żem kobieta
reprezentuję kobiecy punkt widzenia)
1. Kobiety najczęściej zdradzają, gdy w związku jest coś nie tak, mężczyżni
często pod wpływem chwili, emocji lub taktycznego działania kochanki-wpadają w
jej sidła. Kochanki zaś działają z różnych pobudek, czasem chodzi o kasę,
czasem to kobieta, która ma pustkę w domu, czy stałym związku.(Czyli mąż
łatwiej może zapobiec zdradzeniu przez żonę).
2. Jeżeli zdrada jest taka "jednorazowa", najlepiej, żeby nikt nigdy nie
wyciągnął jej na światło dzienne.
3. Jeżeli to romans, który jakoś zostanie odkryty i nie dochodzi do
natychmiastowego rozpadu stałego związku pojawia się temat co po zdradzie.
a) Strona zdradzana( ja wypowiadam się z kobiecego punktu widzenia!)zaczyna
walczyć z kochanką o męża, różnymi sposobami, co w efekcie jak wynika z postów
nie daje spokoju.A po wojnie zostają rany i zgliszcza.Często kobiety zdradzone
dostają olbrzymiej siły do walki z kochanką, a potem spalają się w tym co
zostaję z takiego wywalczonego(dla mnie jakoś nienaturalnego)związku z facetem.
A potem tylko płacz....

b) Strona zdradzana pyta męża kogo wybiera i pilnuje konsekwencji wyboru(taką
szansę można dać tylko raz!). Nie myśli o tamtej, pracuje w swoim związku, na
tym skupia sie w rozmowach z partnerem ( tu oczywiście założenie, że facet nie
wybrał kochanki). Liczy sie jej relacja z mężczyzną(mężem , niemężem), a nie
przeszłość, z której należy tylko wyciągać wnioski, a nie dźwigać ją ze sobą.

Tak więc najpierw należy przemyśleć czego nam trzeba na dłuższą metę.

[Gość: Ula]

To co tu przeczytałam poraża dosadnością. Niestety to wszystko
prawda. Mojej dobrej koleżance się to przytrafiło tzn zdradza ją
mąż i teksty i zagrania kochanki i męża są jak wyjęte z tego
artykułu.Widze ze jeszcze długa droga przed nią .... Ja tylko
się zastanawiam czy warto się starać ratować związek którego tak
naprawde nie ma skoro osoba zdradzająca zaangażowana jest
uczuciowo gdzie indziej?

[Gość: joa_boa]

Siła zdradzonych ( niektórych) być może polega na tym, że oni już wiedzą ( ci
niektórzy), że oparcia należy szukać jedynie w sobie, w nikim innym. Ani w mężu
(broń boże) ani w matce, ani w ojcu, ani w dziecku, ani w przyjacielu. Może to
i banalne, ale - dla mnie - motto.

[Gość: toska3]

Zgadzam się z joa-boa. Od zdrady mojego męża minęło 4 lata (romans trwał też 4
lata o czym dowiedziałam się ze znalezionych w domu dowodów). Już zbierałam
dokumenty do rozwodu, już byłam umówiona w sądzie, lecz jestem słabą kobietą,
bałam się, że upokorzę się jeszcze bardziej w sądzie w czasie wiwisekcji
naszego małżeństwa. Więc zostaliśmy razem. Co się zmieniło od tego czasu? mąż
bardziej uważa na nowe znajomości, a ja go dyskretnie obserwuję i pilnuję. Też
miałam pomysły na pisanie listów do jej mężą, do pracy, ale doszłam do wniosku,
że nic mi to nie pomoże, bo kluczem zdrady była postawa mojego mężą. Za wszelką
cenę chciał okazać się macho, zdobywcą serc niewieścich i narcyzem zakochanym w
sobie. Praprzyczyną zdrady było zaufanie jakim go obdarzałam.Często wyjeżdżał
samotnie, uważałam że nasza miłość jest tak wielka, że nic nie jest w stanie
jej zagrozić. Panią poznał w czasie wyjazdu na wycieczkę zagraniczną, na którą
nie mogłam pojechać ze względu na obowiązki służbowe.

[Gość: afp]

Gość portalu: joa_boa napisał(a):

> Siła zdradzonych ( niektórych) być może polega na tym, że oni już wiedzą ( ci
> niektórzy), że oparcia należy szukać jedynie w sobie, w nikim innym. Ani w
mężu
>
> (broń boże) ani w matce, ani w ojcu, ani w dziecku, ani w przyjacielu. Może
to
> i banalne, ale - dla mnie - motto.
banalne? wlasnie dowiedzialam sie tego, dla mnie - koszmar! malzenstwo (dotad)
bylo po to, aby dwie osoby razem byly przeciwko swiatu ...

[bukfa]

Gość portalu: afp napisał(a):


> banalne? wlasnie dowiedzialam sie tego, dla mnie - koszmar! malzenstwo
(dotad)
> bylo po to, aby dwie osoby razem byly przeciwko swiatu ...

Drofa Afp, rozumiem Cie lepiej niz bym chciala. Myslalam dokladnie tak samo -
ze razem stawimy czola wszystkiemu. Bylismy przeciez tacy silni, tak mocno
zakochani... Tylko nie przewidzialam ze atak na nasze szcescie nastapi nie z
zewnatrz ze swiata, tylko ze srodka nas. Bo chyba tylko jedno z nas moglo nas
rozdzielic...

[Gość: alf]

masz dzieci?
"mamusiu, a dawniej mówiłaś, że prawdziwa miłość nigdy się nie kończy."!
Wtedy chce mi się zabijać

[cossa]

podpisuje sie wszystkimi dostepnymi klawiszami ;)
pozdrawiam
cossa

Gość portalu: joa_boa napisał(a):

> Siła zdradzonych ( niektórych) być może polega na tym,
że oni już wiedzą ( ci
> niektórzy), że oparcia należy szukać jedynie w sobie, w
nikim innym. Ani w mężu
>
> (broń boże) ani w matce, ani w ojcu, ani w dziecku, ani
w przyjacielu. Może to
> i banalne, ale - dla mnie - motto.

[kamfora]

Gość portalu: joa_boa napisał(a):

> Siła zdradzonych ( niektórych) być może polega na tym,
> że oni już wiedzą ( ci niektórzy), że oparcia należy
szukać jedynie w sobie, w nikim innym.

To prawda, że oparcia nie należy szukać w innych ludziach.
Ale człowiek sam dla siebie także nie może być oparciem.
Jedynym oparciem jest Bóg, (wyjście poza człowieka).

[Gość: Dawo]

Pani Z.Milska-Wrzosińska radzi dokonywać przestępstw i stosować
przemoc psychologiczną w stosunku do partnerów, żeby zapobiec
zdradzie, która przestępstwem nie jest. Inmstruuje
zainteresowanych, jak to robić. Wszystkie chwyty dozwolone.
Ofiarom przemocy często trudno jest uwolnić się od prześladowcy,
więc może on osiągnąć swój cel w postaci utrzymania związku.
Jeśli komuś chodzi tylko o to, żeby mieć partnera na własność,
to te rady są bardzo dobre. O uczuciach lepiej nie mówić. Ale
zawsze istnieje możliwość, że ofiara się wymknie - jeśli nie
będzie miała innej możliwości, to przez samobójstwo.

[komandos57]

Gość portalu: Dawo napisał(a):

> Pani Z.Milska-Wrzosińska radzi dokonywać przestępstw i stosować
> przemoc psychologiczną w stosunku do partnerów, żeby zapobiec
> zdradzie, która przestępstwem nie jest. Inmstruuje
> zainteresowanych, jak to robić. Wszystkie chwyty dozwo
VVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVV
To tak jak ja.Wyobrazam sobie ze moja partnerzyca jest renka i ta_ co ma ogonka.Jak chce sie w zly nastroj
wprowadzic,to widze je jako osoby.By byc szczesliwym,widze je jako dwie szkapy z mamucimi dupami.

[Gość: Marcin]

przeczytalem wszystkie Wasze opinie, trudno sie z nimi nie
zgodzić, ale co powiecie kiedy dwie osoby stworzone dla siebie
spotykaja sie, zakochuja i chca byc razem ale na drodze stoi
maz, zona, ich rodziny a nawet dziecko, co zrobic kiedy wiedza
ze to jest TO ze moze to jest ten szczesliwy moment w ich zyciu
ale musz sie liczyc z innymi, czy takie przypadki nie istnieja,
czy zawsze trzeba demonizowac, czy nie ma ani jednej pary
powstalej na zgliszczach, ktora bylaby szczesliwa?

[Gość: Magda]

Gość portalu: Marcin napisał(a):

> przeczytalem wszystkie Wasze opinie, trudno sie z nimi nie
> zgodzić, ale co powiecie kiedy dwie osoby stworzone dla siebie
> spotykaja sie, zakochuja i chca byc razem ale na drodze stoi
> maz, zona, ich rodziny a nawet dziecko, co zrobic kiedy wiedza
> ze to jest TO ze moze to jest ten szczesliwy moment w ich
zyciu
> ale musz sie liczyc z innymi, czy takie przypadki nie
istnieja,
> czy zawsze trzeba demonizowac, czy nie ma ani jednej pary
> powstalej na zgliszczach, ktora bylaby szczesliwa?

Ludzie, którzy spotykają swój ideał będąc w związku powinni
przede wszystkim być uczciwi!!!!
Pewnie, że takie rzeczy się zdarzają, wszystko może się zdarzyć,
ale wtedy trzeba wybrać, i nie kręcić,że to nie jest łatwe!!!
Wtedy nikomu nie jest łatwo, a najtrudniej żonie zdradzonej
przez najbliższego przyjaciela - ona ma kogoś jeszcze rozumieć???
Przepraszam, że piszę z pozycji kobiety, sugerując, że tylko my
jesteśmy zdradzane - pewnie nie tylko.
Ludzie bądźcie po prostu uczciwi - pewnie, że to wymaga podjęcia
jakichś decyzji - ale to najprostsza recepta na tę nieprostą
sytuację.

Kolejna Glupia Koza

[olek_m]

Gość portalu: Magda napisał(a):

> Ludzie, którzy spotykają swój ideał będąc w związku powinni
> przede wszystkim być uczciwi!!!!

Jak sobie dokladniej przemyslisz, co bys sama zrobila w takim przypadku, to
dojdziesz do wniosku, jesli jestes madra, ze bys dokladnie tak samo sie
zachowywala jak te wszystkie trojkaty malzenskie i niemalzenskie, ktore od
Tristana i Izoldy zyly na swiecie.

Nie ma co odkrywac Amerykai i wymyslec, jakies nowe zasady: poczytac troche
Romeo i Julie, Abelarda i Helioze, Dekameron.

> Pewnie, że takie rzeczy się zdarzają, wszystko może się zdarzyć,
> ale wtedy trzeba wybrać, i nie kręcić,że to nie jest łatwe!!!
A jest to latwe?


> Wtedy nikomu nie jest łatwo, a najtrudniej żonie zdradzonej
> przez najbliższego przyjaciela - ona ma kogoś jeszcze rozumieć???
> Przepraszam, że piszę z pozycji kobiety, sugerując, że tylko my
> jesteśmy zdradzane - pewnie nie tylko.
> Ludzie bądźcie po prostu uczciwi - pewnie, że to wymaga podjęcia
> jakichś decyzji - ale to najprostsza recepta na tę nieprostą
> sytuację.


Nie ma dobrych recept - na tym polega zycie!

[Gość: glupia koza]

Ja bardzo przepraszam ale głupia koza może być tylko jedyna w swoim rodzaju i proszę nie nadużywać:)))
Ludzie wylewają swe żale i problemy, dzielą się doświadczeniami, wymieniają poglądy, a Olek tymczasem ma świetną zabawę. Największe poczucie humoru mają podobno ludzie którzy potrafią się pośmiac z siebie...
Ale co ja tam mogę wiedzieć, w końcu głupia koza ze mnie :D

pytanie do zdradzających i kochanek

[Gość: wen]

jestem zdradzoną, opuszczoną zoną z dwójką małych dzieci. mój
mąż wyprowadził się z domu mówiąc po 12 latach związku, że już
mnie nie kocha. nie doceniałam go i teraz znalazł kogoś- wiele
lat młodszego- kto to robi. nie podejmuje żadnych radykalnych
kroków typu rozwód, spotyka się z dziećmi , tęskni za nimi. Mamy
czekać i zobaczyć, czy nasza miłość wróci. To jego pomysł na ten
czas. Dla mnie jest ten stan już do zniesienia ( trwa pół roku),
potrafie znależć z nim pozytywy. ale dwa pytania nie dają mi
spokoju-
1. Czy można po prostu przestać kogoś kochać? czy może mu tak po
prostu mnie nie brakować w zyciu?
2. co mysli młoda panna, która zabiera z domu zonie i dzieciom
faceta? czy ma jakies wyrzuty sumienia, stres, czy też uważa, ze
robi dobrze, bo "uszczęśliwia" goscia?

[Gość: jula]

dla mnie to głupota, niedojrzałość i sorry ale skurwysństwo - zachowanie
Twojego faceta... bardzo współczuję...
uczucia przychodza i odchodzą, za Tobą tez 15 lat temu szalał, dał nowe
zycie...oczywiście czas ostudził fascynację ale to natrualne, haj pierwszych
miłosnych porywów mija zawsze... miłość to troska, zainteresowanie,
odpowiedzialność za to, co się oswoiło i za nowe życie... nie, nie ma we mnie
zadnej tolerancji dla takich zachowań... jeśli czegoś mu w związku brakowało
powinien wziąć się za naprawę a nie lądować w ramionach małolaty...
a to, że Ty masz łaskawie czekać żeby On się zdecydował, żeby stwierdził, co
dla niego ważniejsze wybacz ale nie umiem sobie wyobrazić takiego okrucieństwa
zadawanego drugiemu człowiekowi... bardzo, bardzo wspólczuję, bo wiem, że to
boli...

Twoja postawa jest niezmiernie niedojrzala

[olek_m]

Gość portalu: jula napisał(a):

> dla mnie to głupota, niedojrzałość i sorry ale skurwysństwo - zachowanie
> Twojego faceta... bardzo współczuję...

Jesli grasz w szachy, to musisz sie stosowac do regul szachow. Jak kochasz i
jestes kochana, obowiazuja reguly milosci. I nie ma sensu tupac nozka, mowic ze
to nie w porzadku. Po prostu tak jest...

Tak jak Ty, jako kobieta powiedzmy 20 letnia, mozesz przebierac w ofertach i
jest to dal Ciebie w porzadku, tak facet powiedzmy 30 -letni jest w sytuacji,
ze moze wybierac, bo jest znacznie wiecej kobiet zainteresowanych dojrzalym
facetem, niz facetow.

Jesli kobieta nie jest w staniw wytworzyc ze swoim mezem wiezi, ktora przetrwa
ten okres, to niestety jest ta przegrana. Taki jest rytm zycia kobiety,
odmienny niz rytm zycia mezyzczny.

Oczywiscie mozesz nie zgadzac sie, narzekac na rzeczywistosc. Jestes tylko
kobieta.

[Gość: głupia koza]

olek_m napisał:

> Jesli kobieta nie jest w staniw wytworzyc ze swoim mezem wiezi, ktora przetrwa
> ten okres, to niestety jest ta przegrana. Taki jest rytm zycia kobiety,
> odmienny niz rytm zycia mezyzczny.

Do wytworzenia więzi potrzeba dwojga ludzi i to żałosna łatwizna zrzucać wszystko na kobietę. Ewentualnie można to nazwać nie łatwizną a typowo męskim punktem widzenia. Przepraszam, bo tu uraziłam wielu solidnych facetów - to jest tylko ( i na szczęście) typowo olkowy punkt widzenia.
Takiego cynika nie widzialam jak żyję :) Ale co ja tam w końcu widziałam w życiu - głupia koza jestem i tyle :)

[olek_m]

Gość portalu: głupia koza napisał(a):

> Do wytworzenia więzi potrzeba dwojga ludzi i to żałosna łatwizna zrzucać
wszystko na kobietę.

No tak, ale facet ma druga ;-)



Ewentualnie można to nazwać nie łatwizną a typowo męskim punkte
> m widzenia. Przepraszam, bo tu uraziłam wielu solidnych facetów - to jest
tylko
> ( i na szczęście) typowo olkowy punkt widzenia.
> Takiego cynika nie widzialam jak żyję :) Ale co ja tam w końcu widziałam w
ży
> ciu - głupia koza jestem i tyle :)

Jestem bardzo zadowolony, ze udalo mi sie wywrzec na Tobie takie szokujace
wrazenie. Cyz chcesz sie zapisac do mojego Fan-clubu?

[Gość: głupia koza]

olek_m napisał:
> Jestem bardzo zadowolony, ze udalo mi sie wywrzec na Tobie takie szokujace
> wrazenie. Cyz chcesz sie zapisac do mojego Fan-clubu?

Niedoczekanie, niedoczekanie...:P
A poza tym to forum a nie czat, wiec już sobie daruję tego typu dyskusje z Tobą, bo to nie miejsce na nie zdecydowanie. Uważam, że sarkazmem i ironią lepiej się poobrzucać gdzie indziej, z szacunku dla innych uczestników tego forum. Ale ponieważ słowo "szacunek" jest Ci obce jak widać, po tym co tu wypisujesz, więc możesz przyjąć, że mnie przegadałeś - tak pewnie bardziej Ci będzie pasowało. Zadowolony?

[Gość: doświadczona]

olek_m napisał:

> > Jesli grasz w szachy, to musisz sie stosowac do regul
szachow. Jak kochasz i
> jestes kochana, obowiazuja reguly milosci. I nie ma sensu
tupac nozka, mowic ze
>
> to nie w porzadku. Po prostu tak jest...
>
> Tak jak Ty, jako kobieta powiedzmy 20 letnia, mozesz
przebierac w ofertach i
> jest to dal Ciebie w porzadku, tak facet powiedzmy 30 -letni
jest w sytuacji,
> ze moze wybierac, bo jest znacznie wiecej kobiet
zainteresowanych dojrzalym
> facetem, niz facetow.
>
> Jesli kobieta nie jest w staniw wytworzyc ze swoim mezem
wiezi, ktora przetrwa
> ten okres, to niestety jest ta przegrana. Taki jest rytm zycia
kobiety,
> odmienny niz rytm zycia mezyzczny.

Reguły gry w miłość nie maja nic wspólnego z rytmem życia
kobiety. W jednej odpowiedzi chciałeś pokazac dwa rózne punkty
widzenia. Albo gramy w miłość i wtedy tylko to się liczy, albo
mówimy o atrakcyjności seksualnej i liczbie parnerów, sposród
których możemy wybierać - i wtedy rzeczywiście okazuje się, że
dojrzały mężczyzna ma wieksze mozliwosci wyboru niż dojrzała
kobieta.
Dziwi mnie w tej dyskusji, że nikt nie wpadł na to, że można
kochać jednoczesnie dwie osoby, że mężczyzna zafascynowany nową
kobietą może nie chcieć lub po prostu nie umieć zerwać więzi
emocjonalnej z poprzednią partnerką. Jeśli ktoś pragnie związac
sie z inna osobą mając za soba 20 letni związek to jest mu
bardzo trudno wyjśc z domu i zamknąc za sobą drzwi. Nie jest to
proste dla obu stron. Reguły miłosci nie polegaja tylko na tym,
że "tak się dzieje". Jeśli żyje się razem tyle lat, ma się
dzieci, tysiące wspólnych doświadczeń, przyjaciół, rodzinę itp.
to zadne nowe uczucie nie jest w stanie przekreślić całkowicie
całej przeszłości.
Zdradzane żony reagują bardzo ostro nie dlatego, że nie
rozumieją reguł gry, ale daltego, że wali się cały ich świat, że
czują się opuszczone, bezradne, że tracą kogos, kogo uważały za
przyjaciela i najwazniejsza osobę w swoim życiu. Myslę, że nie
jest najwazniejsze uczucie "bycia mniej atrakcyjną" i "niewartą
miłości", choć to tez jest wazne. Najwazniejsze jest poczucie
odrzucenia, odtrącenia ze strony kogoś, kto był w życiu
najwazniejszy. Trudno się z tym pogodzic i nabrac dystansu do
samego siebie i całej sytuacji. Jeszcze trudniej utrzymać
przyjacieskie stosunki, które przy wspólnych dzieciach są dosyć
wazne
Ale jest to mozliwe. Przekonałam się o tym w praktyce. Meandry
życia małżeńskie swietnie opisał Bergman w książce Sceny z zycia
małżeńskiego. Polecam bo jest znacznie lepsze niż jakakolwiek
psychoterapia
Pozdrawiam

Raaany jaki ten Olek glupi - skad tacy sie biora..

[Gość: hmm]

...rozumiem ze jakies trudne dziecinstwo,
jakies kompleksy nizszosci
niedowartosciowanie itd...
siedzi pewnie gdzies w swoim pokoiku przed monitorem i stuka w klawisze
wyladowujac w ten sposob swoje frustracje
Czlowieku - idz na spacer...
wez moze cos na uspokojenie np. Neospazmine
albo kwas foliowy bo stymuluje rozwoj nerwowy - (ooo... to naprawde by Ci
pomoglo)
USIADZ GDZIES W CISZY I POCZEKAJ AZ DOROSNIESZ!

[Gość: Magda]

Zdrada to nic innego tylko potworny egoizm. Liczenie na to, że
mąż pomyśli ciepło o Twoich uczuciach i bólu, że zrozumie co
musiałaś przeżyć jest po prostu niedorzeczne. Musisz pomyśleć o
tym, czego Ty chcesz, czy Ty chcesz, żeby człowiek tak
nielojalny wobec Ciebie znowu był u Twego boku? Po co? Co on Ci
może dać? Czy kiedykolwiek będziesz mogła uwierzyć, że jest terz
już jest lojalny? Nie powinnaś narażać się na trwającą latami
niepewność. Jesteś młoda i silna, wytrzymałaś najgorsze, masz
dzieci. Ojciec je kocha, będzie je kochał dalej. Tęskni? To on
tak zdecydował, dziueci naprawdę szybko zaakceptują fakt, że
tata mieszka osobno, tym bardziej, że mają mądrą mamę, która
stara się rozumieć uczucia nawet tak nieuczciwej wobec niej
osoby.
Walcz o siebie - niezależną. To uczucie które Was łączyło już
nigdy nie będzie takie samo, nieiwele tracisz.
Drugi raz będzie straszniej.

[olek_m]

Gość portalu: Magda napisał(a):

> Zdrada to nic innego tylko potworny egoizm.

Egoizm jest prawem milosci.

> tym, czego Ty chcesz, czy Ty chcesz, żeby człowiek tak
> nielojalny wobec Ciebie znowu był u Twego boku? Po co? Co on Ci
> może dać?
Bzdurne pytanie. Powrot meza to sukces zdradzonej zony. Tego typu destrukcyjne
uczucia nic nie daja. Taki sa warunki tej gry.

Czy kiedykolwiek będziesz mogła uwierzyć, że jest terz
> już jest lojalny? Nie powinnaś narażać się na trwającą latami
> niepewność.

Bo meska rzecz byc daleko, a kobieca wiernie czekac.


Jesteś młoda i silna, wytrzymałaś najgorsze, masz
> dzieci. Ojciec je kocha, będzie je kochał dalej. Tęskni? To on
> tak zdecydował, dziueci naprawdę szybko zaakceptują fakt, że
> tata mieszka osobno, tym bardziej, że mają mądrą mamę, która
> stara się rozumieć uczucia nawet tak nieuczciwej wobec niej
> osoby.

To nie ma nic wspolnego z nieuczciwoscia. To jest po prostu to co jest.

> Walcz o siebie - niezależną. To uczucie które Was łączyło już
> nigdy nie będzie takie samo, nieiwele tracisz.
> Drugi raz będzie straszniej.

Jesli ktos ma tak pokopane pogaldy na zycie. Problemem jest ze z takimi
pogladami w ogole nie jestes w stanie stworzyc zwiazku.

[Gość: Magda]

Ty jak widać wiesz wszystko o życiu. Skąd tyle sobistej niechęci
w Twojej odpowiedzi? Jasne, że na żadną sytuację w życiu nie ma
recepty, dlatego - jeśli by mgła nie przesłoniła Ci oczu -
zobaczyłbyś, że piszę o tym co JA myślę o tej sytuacji.
A jak do sprawy ma się kwestia moich możliwości stworzenia
dobrego związku? Po co ten ton, który - jak mniemam - miał mnie
dotknąć?
Starasz się być cynikiem, ale cynik nie musi być nerwowy.
Wracając do Twojej wypowiedzi rozumiem, że wybaczyłbyś
przyjacielowi, który wcześniej zadrwiłby z Ciebie umyślnie, w
obecności osób, na których Ci zależy?
Podziwiam.

[Gość: Magda]

Przeczytałam sobie większość Twoich postów, i nabrałam do Ciebie
sympatii, która - nie trudź się pisaniem - wiem, że jest Ci po
nic.

Ale dlaczego? :-)

[olek_m]

Gość portalu: Magda napisał(a):

> Przeczytałam sobie większość Twoich postów, i nabrałam do Ciebie
> sympatii
??

[Gość: Magda]

Bo zobaczyłam czupurnego szczeniaczka, który kąsa na prawo i lewo, myśląc, że
tak trzeba. Nie złość się ;)

[olek_m]

Gość portalu: Magda napisał(a):

> Bo zobaczyłam czupurnego szczeniaczka, który kąsa na prawo i lewo, myśląc, że
> tak trzeba. Nie złość się ;)

Cokolwiek mowie i robie, kobiety mnie kochaja! :-)

[Gość: Alis]

Jakoś nie widzę tu opinii tych, z którymi się zdradza. Zdradzane
żony najczęściej traktują męża jak małe bezwolne dziecko, które
pozwoliło się uwieść zastawiającej na niego sidła kobiecie.
Najczęściej to właśnie ona jest winna. Przyznam, że jestem
zaskoczona metodami walki, jakich doradza autorka artykułu. Nie
potrafię sobie wyobrazić ratowania związku przetrząsając
kieszenie i pocztę partnera. Poza tym w większości przypadków
zdemonizuje się zdradę. Ponoć jeśli się kogoś naprawdę kocha
chce się, aby był szczęśliwy. A jeśli ten inny partner właśnie
to szczęście mu daje?

[megxx]

W zasadzie jeżeli jest mi z kimś źle, to mówię o tym, próbuję coś zmienić, a
nie najpierw szukam na boku, kłamię, oszukuję, wykorzystuję stały związek do
prania, prasowania i robienia złej miny na wszystko. Czas mam dla drugiej
strony, cierpliwość i pieniądze?
Czy zdradzający może żyć bez kłamstwa. Samo to wiele tłumaczy. A jeżeli sam
nie wie kogo woli: żonę, czy kochankę(nieraz one też maja stałe związki i nie
palą sie do odejścia i zaczynania na nowo), to oszukuje i jedną i drugą. Gdzie
tu wina zdradzanej żony?
Tak więc właściwa kolej rzeczy-najpierw coś kończę, potem zaczynam nowe
zlikwidowałaby problem zdrad na zawsze. Bo zdradzić(nie myślę o jednorazówce-to
inny temat), mieć romans i wracać do żony???

[megxx]

Niejedna zdradzona wolałaby by mąż odszedł, to czyni pewną jasność sytuacji.
Nie mówię, że to łatwe, czy miłe, ale jak w sytuacji, że on z kimś sie spotyka
w tajemnicy, być z takim człowiekiem w jednym domu, czy usiąść do wspólnego
obiadu.
Jeżeli Twój mąż widział, że jest źle, nie próbował naprawiać, a poszedł na
łatwiznę, to znaczy, że nie jest Ciebie wart. Gdybym była na Twoim miejscu nie
zgodziłabym sie na jego powrót, nawet na kolanach. Ale decyzja zawsze należy do
Ciebie. Ojcem nie przestanie być i z tej roli powinien sie wywiązywać, ale nie
można być współmałżonkiem tylko czasami, wedle własnego widzimisię, albo, albo.
Nie licz też, że kochanki myślą o rodzinie oblubieńca, czasem są bardzo
perfidne. Niedawno na forum były wątki, w których wręcz użalały się nad sobą i
nadawały na "niedobre żony ". To egoistki, często wykorzystują mężczyzn, a
wcale ich nie kochają, albo zakochują się bezprzytomnie i po trupach zdobywają
faceta.

[teodorek3]

> 1. Czy można po prostu przestać kogoś kochać? czy może mu tak po
> prostu mnie nie brakować w zyciu?

nietety może

> 2. co mysli młoda panna, która zabiera z domu zonie i dzieciom
> faceta? czy ma jakies wyrzuty sumienia,

nie ma

stres, czy też uważa, ze
> robi dobrze, bo "uszczęśliwia" goscia?

"uszczęśliwia" siebie, albo osiąga inne cele

[Gość: nan]

teodorek3 napisał:

> > 1. Czy można po prostu przestać kogoś kochać? czy może mu tak po
> > prostu mnie nie brakować w zyciu?
>
> nietety może
>
> > 2. co mysli młoda panna, która zabiera z domu zonie i dzieciom
> > faceta? czy ma jakies wyrzuty sumienia,
>
> nie ma

ma wyrzuty sumienia,nawet nie wyobrazasz sobie jak duze.nie ma tylko prawa
rozczulac sie nad soba,bo sama taki zwiazek wybrala
>

> stres, czy też uważa, ze
> > robi dobrze, bo "uszczęśliwia" goscia?
>
> "uszczęśliwia" siebie, albo osiąga inne cele

jakie cele moze osiagac??
bycie kochanka nie jest szcegolnie zabawne, niemniej tak bywa

pozdr

odpowiedz

[Gość: m]

Gość portalu: wen napisał(a):

> 2. co mysli młoda panna, która zabiera z domu zonie i dzieciom
> faceta? czy ma jakies wyrzuty sumienia, stres, czy też uważa, ze
> robi dobrze, bo "uszczęśliwia" goscia?

co mysli?... hmmm...
staram sie nie myslec i wydobyc z tej sytuacji jak najwiecej dobrego
gdy tylko pozwalam myslom sie wymknac to umieram z nipokoju
kobieta i dzieci ktore zostawil dla mnie napawaja mnie lekiem
boje sie
ze do nich wroci
ze kiedys moze tez ze mna tak postapic
nie ufam mu
boje sie ale go kocham i nie potrafie odejsc
powinnam odejsc - przeciez to dzieci
ale nie potrafie Probowalam sie uwolnic od niego
zamknelam sie w domu na tydzien i nie wychodzilam nie odbieralam telefonu
nie pozwolil mi odejsc
a ja nie umiem uciec od tej milosci
bardzo jej wspolczuje i szkoda mi dzieci
Mysle ze duzo zalezy od mezczyzny
to on mnie uwiodl - on nie pozwolil mi odejsc
kocha mnie i potrafi mnie przy sobie zatrzymac
potrafil mnie rozkochac w sobie tak ze teraz jestem jak w klatce
klatka milosci -
Czy naprawde myslisz ze wina lezy po stronie jego kochanki
decyzje podjal Twoj maz
Ja mam 20 lat on 38 - pomysl kto kogo wplatal w te sytuacje
Kto z nas mial wieksze pojecie o tym co bedzie gdy on odejdze od rodziny
To byla jego decyzja, inicjatywa i odpowiedzialnosc
Gdyby mnie nie bylo to pewnie znalazl by sobie kogos innego
zdrada tkwi w nim
i jezeli z nim zostane - jezeli sie od niego nie uwolnie - moge byc za pare lat
w Twojej sytuacji
Nigdy nie myslalam ze pokocham takiego czlowieka - NIGDY

[megxx]

Czy to zdrada "idealna", nikt poza wami o tym nie wie?

[Gość: m]

wiedza w zasadzie wszyscy
on odszedl od zony - mieszkamy razem
to juz 3-ci miesiac
ja ide do szkoly od pierwszego
jeszcze rok i "bede dorosla"

[megxx]

Jeżeli mimo to on nie przestanie być ojcem, to może być zdrowsza sytuacja dla
dzieci niż niesnaski pomiędzy rodzicami, chociaż i tak współczuję kobiecie,
niełatwo samej zajmować się dziećmi. Gorzej byłoby gdyby on żył na dwa fronty,
to jest zawsze podłe.
Ale Twoja sytuacja wcale nie jest prosta, duża różnica wieku(w tym wieku-
inaczej40-58), pomniejsza Twoją szansę na szczęśliwy długotrwały związek.
Ale podobno najbardziej żałuje się w życiu niepodjętego ryzyka, Ty to ryzyko
podejmujesz, powodzenia.

[Gość: zdradzony]

Są jednak w życiu przypadki, że to żony nie są lojalne.
Po 17 latach małżeństwa bez skoków na bok żadnej ze stron, stanąłem przed
faktem niewierności połowicy.
Zaczęło się niewinnie, ale przerodziło w jakieś chyba uczucie.
Najbardziej tragiczne jest to, że pewne sygnały zostały przeze mnie
zlekceważone. Wyłączona komórka, sporadyczne wyjścia wieczorne do koleżanki.
Człowiek pochłonięty pracą i interesujący się światem początkowo nie zwraca na
to uwagi, zwłaszcza gdy partnerka nie pracuje.
W małżeństwie może nie układało się nam najlepiej, ale dorobiliśmy się paru
rzeczy i zaczęliśmy żyć jak ludzie. Na pewno brakło z mojej strony
dostatecznego zainteresowania żoną,opiekuczości (to niestety prawda a nie
samooskarżanie się) za mało rozmawialiśmy, ja wolałem życie w ognisku
domowym,a żona często mówiła, że nie zniesie takiej sytuacji i płakała.Brałem
to za kobiece fanaberie i dlatego te początkowe sygnały, że może być nie tak,
zlekceważyłem.
I tak oto po 8 miesiącach, gdy zorientowałem się wreszcie, że coś złego się
dzieje, odkryłem że żona często kontaktuje się telefonicznie a i zapewne
spotyka z kimś innym. Szok totalny ! To mnie przerosło. Zareagowałem
gwałtownie po wykryciu SMS od niego i zaczęło się. Niby dostałem jakieś
wyjaśnienia, ale w miarę czasu żądałem więcej informacji, bo te co uzyskałem
wydały się niewiarygodne. Minęły prawie 2 miesiące. Ja nie mogłem spać więcej
niż 2 godziny dziennie. Zona też stała się nerwowa, nie chce więcej o tym
mówić i dziś brakuje tylko przysłowiowej zapałki żeby małżeństwo rozpadło się.
Tymczasem ja potrzebowałem tylko uczciwości. Informacji, co się przydarzyło
naprawdę, bez względu na to jaka jest prawda.
Być może cel swój wreszcie osiągnąłem, bo nie wydaje mi się żeby ktoś kto
przysięga na życie własnego dziecka i imię Stwórcy mógł mówić nieprawdę.
Jakieś uczucie było, ale nie doszło do najgorszego. Muszę w to wierzyć, bo
także ich kontakty po mojej z nim rozmowie zostały zerwane przez obie strony a
on sam wyglądał na bardzo spłoszonego, zapewnił mnie, że poza rozmowami i
spotkaniami nic nie zaszło. Faktem jest, że żonie nie zdarzyło się nigdy
wracać po nocy, nawet jeśli wychodziła do koleżanek.
Zona mówi, że gdyby go kochała naprawdę, to zostawiła by mnie i nie
zachowywała się w stosunku do mnie normalnie wówczas, a teraz nawet nie
wyściubia praktycznie nosa sama.To było wg niej zauroczenie kimś kto ją
dostrzegł jako mądrą kobietę i prawił komlementy.
Wiele jej mówiłem o tym, że jak może uważać za wspaniałego faceta, który
wiedząc że jest mężatką i ma dziecko spotyka się z nią w tajemnicy i opowiada
jaka jest wspaniała. Ja też bym potrafił zbałamucić kobietę, zwłaszcza taką,
która czuje się zagubiona i nieszczęsliwa.
Zona poza tym przeprosiła mnie i powiedziała, że pogodzi się z każdą moją
decyzją. Powiedziała, że kocha mnie bardzo, ale jeśli ja ją oddalę to trudno,
może mnie zrozumieć i uszanuje każdą decyzję, ale prosi żebym jej nie
zeszmacał. Jeśli jednak jej wybaczyłem, a w sumie ludzie robią gorsze rzeczy,
to niech już skonczę to wypominanie, bo ona tego nie wytrzyma. Wypomina mi
też, czy nie zauważyłem, że ja też się do tego przyczyniłem, a ona ostrzegała
mnie, że puści się z pierwszym lepszym, który zwróci na na nią uwagę i da
serce. To wszystko prawda i dlatego próbuję ratować nasz związek.
Nie ma żadnej mowy żeby ona do niego poszła. Zdaje sobie sprawę, że to była
wielka pomyłka, ale nie jest w stanie tego odwrócić.
Co możecie mi poradzić ?????

[Gość: Nick Crestone]

Moge tylko powtorzyc rade, ktora jest czescia amerykanskiej kultury i ma wiele
sensu:

Zastanow sie, biorac wszystko pod uwage, czy bedzie Ci lepiej z nia, czy bez
niej. I zastosuj sie do wlasnej konkluzji.

Generalnie, kryzys nie zawsze musi byc katastrofa. Czesto kryzys daje szanse na
stworzenie nowej jakosci. Panuj jednak nad nerwami. Powodzenia w nowym akcie
zycia.

[Gość: głupia koza]

Wydaje mi się, że jeżeli chcesz uratować ten związek, przede wszystkim powinieneś posłuchać swojej żony. Jezeli Cię prosi abyś skończył wypominanie - zrób to, jeżeli prosi abyś jej nie zeszmacał - uszanuj ją choć odrobinę, jeśli mówi, że cię kocha - uwierz. To wszystko jest okropnie trudne, ale nie ma innej rady. A jeżeli słyszysz od niej, że jeteś wspólwinny, to po lekturze Twojego listu, wydaje sie być prawdą, niestety...Z tych paru zdań, które napisaleś widać, że ona nieustannie przekazuje Ci odpowiedź na pytanie - co zrobić? Zacznij jej wreszcie słuchać...I usłysz to co do Ciebie mówi, o co Cię prosi...
Ja sądzę, że Twoja żona jest wspaniałą kobietą, schowaj swoją dumę do kieszeni i powalcz o jej uczucie bo warto.
I to prawda, że po 17 latach małżeństwa, nie zdradza się z pierwszym lepszym, tylko z zupełnie innych powodów. Coś o tym wiem, choć moje małżeństwo ma "tylko" 13 lat...
Ale w zasadzie to głupia koza jestem przecież :)))

[Gość: zdradzony]

Gość portalu: głupia koza napisał(a):

> Wydaje mi się, że jeżeli chcesz uratować ten związek, przede wszystkim
powinien
> eś posłuchać swojej żony. Jezeli Cię prosi abyś skończył wypominanie - zrób
to,
> jeżeli prosi abyś jej nie zeszmacał - uszanuj ją choć odrobinę, jeśli mówi,
że
> cię kocha - uwierz. To wszystko jest okropnie trudne, ale nie ma innej
rady. A
> jeżeli słyszysz od niej, że jeteś wspólwinny, to po lekturze Twojego listu,
wy
> daje sie być prawdą, niestety...Z tych paru zdań, które napisaleś widać, że
ona
> nieustannie przekazuje Ci odpowiedź na pytanie - co zrobić? Zacznij jej
wreszc
> ie słuchać...I usłysz to co do Ciebie mówi, o co Cię prosi...
> Ja sądzę, że Twoja żona jest wspaniałą kobietą, schowaj swoją dumę do
kieszeni
> i powalcz o jej uczucie bo warto.
> I to prawda, że po 17 latach małżeństwa, nie zdradza się z pierwszym
lepszym, t
> ylko z zupełnie innych powodów. Coś o tym wiem, choć moje małżeństwo
ma "tylko"
> 13 lat...
> Ale w zasadzie to głupia koza jestem przecież :)))
>
Dziękuję Ci za parę miłych słów. Widzisz, ja też uważałem i chyba nadal uważam
żonę za wspaniałą kobietę. Tym bardziej było dla mnie bolesne to odkrycie.
Gdy przyniosłem żonie jej komórkę (spała wtedy)z wykrytym SMS a po chwili
nastąpiły dwa telefony (on myślał, że wyszła z domu sama i włączyła komórkę, a
jak odebrała jego SMS zaraz dzwonił),żona usiadła przestraszona i cicha jak
nigdy. Powiedziała to nikt taki. A ja na to, że dlaczego pisze,że ją kocha ?
I natychmiast dzwoni, a więc to nie przypadek.
Wyszedłem z domu, żona widząc mnie na zewnątrz, smutnymi oczami i głosem
powiedziała moje imię i żebym poczekał, bo to nie tak jak myślę.
Jak wróciłem, chciała się przytulić a ja, że kto to jest i dlaczego mnie
okłamała, że wogóle robili te wszystkie rzeczy a ja jestem tylko zwykłym
jeleniem. Spłakała się i powiedziała, że on tylko dał jej to czego brakowało
jej w naszym małżeństwie. Ciepło i czułość.Poza tym nic nie było.
To wogóle zaczęło się przypadkiem od pewnego kursu. Zaprosił ją na kawę, potem
jeszcze, pogadali a on podobno słuchał jej i nic nie żądał. Potem prawił
komplementy, mówił jaka jest mądra i piękna, ot jak w życiu.
Dodatkowo pytał się dlaczego jest taka niepewna w życiu, a jest tak
wartościową kobietą. No i połknęła przynęta haczyk.
Zona powiedziała mi, że w pewnym momencie poczuła się z nim bardzo dobrze i
spokojnie. Czy to była miłośc ? Raczej nie, bo nie wracała by w takim
przypadku do domu i nie spełniała obowiązków domowych czy małżeńśkich.
Mówi, że nigdy nie zamierzała mnie opuścić, ale nie wie czy jak by trafiła na
kogoś bardziej wartościowego i takiego, który by ją "omotał" czy nie nastąpiło
by to. On był z innego kręgu kulturowego, więc w grę wchodziła też obawa przed
tym, a poza tym nie był atrakcyjny fizycznie.
Martwi mnie to, że on jak on, ale moja żona tak często do niego dzwoniła.
Tłumaczy mi, że w sumie to ona go bardziej wykorzystała, bo rozbudziła w nim
nadzieje, on ją zapraszał na kolacje w trakcie tych 8- miu m-cy i płacił, więc
sama próbowała po tym, jak się zorientowała jak daleko zaszła, obrócić to w
przyjacielski związek.Nigdy nie przyjęła od niego prezentów.
Podobno on zaczął szaleć, ale jak mu przeszło, przeprosił, żona podjęła
kontakty, telefonowała kilka razy w tygodniu. On zapewne jeszcze więcej, bo
odkryłem to w pamięci domowego telefonu (szkoda że tak pózno !!!).
Czy moje wywody tym bardziej Cię przekonują do opinii, że żona jest wspaniałą
kobietą, która zapewne popełniła błąd (jak sama to przyznaje )i chce go
usilnie naprawić (ale i ja muszę się zmienić), czy też może żona prowadzi ze
mną jakąś grę, albo nie kocha mnie, tylko nie chce zepsuć małżeństwa po tylu
latach ? A wogóle, to czy kobieta mająca dziecko i 30 kilka lat, potrafiła by
tak perfidnie skłamać i wymyślić te historie ( część z tych faktów jest
potwierdzona, więc to w miarę trzyma się kupy),składając w dodatku przysięgę
na najwyższe w życiu wartości ?
Nigdy dotąd nie było u nas zainteresowań osobami płci odmiennej w sensie chęci
dokonania zdrady także fizycznej.
A może jeszcze ktoś ma jakąś opinię ?
Pozdrawiam

[olek_m]

Gość portalu: zdradzony napisał(a):

> dokonania zdrady także fizycznej.
> A może jeszcze ktoś ma jakąś opinię ?
> Pozdrawiam

mysle, ze nie masz innego wyjscia jak jej wierzyc. Nie martw sie, lepiej
uwierzyc pieknej kobiecie, niz odrzucic ja z nieufnosci.

[megxx]

Mimo, że ludzie podpowiadają Ci o czym w zasadzie powinieneś pomyśleć, od czego
zacząć(vide posty np Nick Crestone, głupiej kozy(nie rozumiem co prawda takich
ników, czy moje-pt.sanacja), sprawiasz na mnie wrażenie osoby roztrząsającej
zdradę, wręcz prześwietlającej ją na wszystkie strony. Jest już po fakcie.
trzeba podjąć następny krok. Jaki? Poczytaj posty, zastanów sie co chcesz na
przyszłość, nie tkwij w martwym punkcie, życie toczy się dalej, trzeba szukać w
nim radości (aktywnie), a nie poddawać się!

[Gość: głupia koza]

megxx napisała:

głupiej kozy(nie rozumiem co prawda takich
> ników,

jedno słowo bardzo prywatne odnośnie głupiej kozy - tak właśnie nazwał mnie jeden z uczestników tego forum w odpowiedzi na mój post. Rozbawił mnie tym do łez i dlatego tutaj tak zostalo :) A po raz pierwszy zalogowalam się mało interesujaco jako "to_ja" .

[Gość: głupia koza]

Jestem tak przekorną naturą, że jak coś jest bardzo popularne, i w modzie, i na czasie, na pewno się za to nie zabiorę. Jakiś czas temu jako bestseller weszla na rynek książka o kobietach z Wenus i facetach z Marsa. Nie dosyć, że tytuł wydawał mi się beznadziejnie infantylny, to jeszcze do tego poradnik? - ominęłam szerokim łukiem.
A tego lata wypoczywałam w prawdziwej głuszy, gdzie nie bylo niczego absolutnie do czytania, tylko poniewierała się u jednej z osób ta książka. W pożądaniu drukowanego słowa - sięgnęłam po nią. I co? Jeśli chodzi o to, co pisze autor o kobietach - ja kobieta, podpisuję się dwoma rękami! I z tego co się orientuję, nie tylko ja:) To najczęściej tak wlaśnie jest, jak on pisze, takie są potrzeby, takie są niepewności, strachy i żale kobiece...
W związku z powyższym nie wypadało mi nic innego jak przyjąć to, co jest napisane o facetach również jako prawdę. Ale tu już zamilknę z wiadomych względów :)))
W tej książce znajdziesz teoretyczną odpowiedź na pytanie - co zrobić? A jak to zastosujesz w praktyce, to już Twoja sprawa :) Ja wierzę, że jak najlepiej, bo pierwszy krok już zrobiłeś - uświadomileś sobie, że zależy Ci na tym związku i chcesz działać!
Powodzenia!

[Gość: aiszka4]

Gość portalu: zdradzony napisał(a):

składając w dodatku przysięgę
> na najwyższe w życiu wartości ?

Dla mnie było bardzo ważne, że w końcu mój m. przystąpił razem ze mną do
komunii w czasie mszy. Długo czekałam, aż pójdzie do spowiedzi, żeby jakoś się
oczyscić.
A po pewnym czasie okazało się, że poszedł do tej komunii bez spowiedzi. To
mnie przeraziło chyba jeszcze bardziej, niż wszystkie jego kłamstwa razem
wzięte:((

[Gość: shf]

Gość portalu: zdradzony napisał(a):

Ja też bym potrafił zbałamucić kobietę, zwłaszcza taką,
która czuje się zagubiona i nieszczęsliwa

to dlaczego nie balamucisz swojej zony ????(balamucenie rozumiem jako
mowienie jej jaka jest wspaniala - ilez to kosztuje??? dlaczego tego nie
robisz? nawet gdyby wg ciebie nie byla, ilez to kosztuje??? czy jedno slowo
uznania i komplement z twojej strony, sa tak wielkim kompromisem, ze nawet
twojw zone na to nie zasluguje??? ) Nic dziwnego, znalazla takiego, ktory ja
docenil, a nie robil jej laske, ze z nia jest.
>

i gdzie indziej piszesz:


Czy moje wywody tym bardziej Cię przekonują do opinii, że żona jest wspaniałą
kobietą, która zapewne popełniła błąd

To nie onago popelnila, lecz ty!!! skoro nawet glupich pare komplementow od
innego zawrocilo jej w glowie. Znaczy tylko, ze ty nigdy jej poczucia
bycia "kims szczegolnym" nie dales. Taki wniosek nasuwa mi sie po przeczytaniu
twoich postow.


(jak sama to przyznaje )i chce go
usilnie naprawić (ale i ja muszę się zmienić)

czy to nie zbyt duze poswiecenie, kotku???

, czy też może żona prowadzi ze
mną jakąś grę, albo nie kocha mnie, tylko nie chce zepsuć
małżeństwa po tylu
latach ? Powiedz jej do diabla, jak bardzo cie rajcuje!
albo daj jej szanse z kims innym!

[Gość: zdradzony]

Ależ robię to teraz !!!
Wydaje mi się, że przed kryzysem też to robiłem, ale szczątkowo i byłem oschły.
Zona mówi, że tego jej właśnie brakło i teraz nie może uwierzyć, że ja tak
myślę. Boi się wręcz w to uwierzyć, aby nie obudzić się któregoś dnia znowu ze
stanem sprzed kryzysu.
Dlatego główny nasz problem to z mojej strony strach, że ona mogła z tym
facetem kochać się duchowo i fizycznie. Mam co prawda jej przysięgę, że tak
nie było, ale jak wiesz, wyobraznia pracuje.
Problem mojej żony zaś, to strach, że mimo że teraz zachowuję się tak jak
marzyła (poza moimi napadami związanymi z dociekaniem dlaczego mi to zrobiła i
co zaszło, choć prawie wszystko już zostało powiedziane), wrócę do zachowania
z przeszłości i sen się skończy.
Zona znajduje się w chwili obecnej w wielkiej depresji.Myślę, że trzeba jej
uwierzyć w jej wersję wydarzeń.
Napisz pls.
Pozdrawiam

[Gość: shf]

Gość portalu: zdradzony napisał(a):

> Ależ robię to teraz !!!
> Wydaje mi się, że przed kryzysem też to robiłem, ale szczątkowo i byłem
oschły.
> Zona mówi, że tego jej właśnie brakło i teraz nie może uwierzyć, że ja tak
> myślę. Boi się wręcz w to uwierzyć, aby nie obudzić się któregoś dnia znowu
ze
> stanem sprzed kryzysu.
> Dlatego główny nasz problem to z mojej strony strach, że ona mogła z tym
> facetem kochać się duchowo i fizycznie. Mam co prawda jej przysięgę, że tak
> nie było, ale jak wiesz, wyobraznia pracuje.
> Problem mojej żony zaś, to strach, że mimo że teraz zachowuję się tak jak
> marzyła (poza moimi napadami związanymi z dociekaniem dlaczego mi to zrobiła
i
> co zaszło, choć prawie wszystko już zostało powiedziane), wrócę do
zachowania
> z przeszłości i sen się skończy.
> Zona znajduje się w chwili obecnej w wielkiej depresji.Myślę, że trzeba jej
> uwierzyć w jej wersję wydarzeń.
> Napisz pls.
> Pozdrawiam

wiesz, ja tez wygzrebuje sie z wielkiego kryzysu. Moj mazciagle mi mowil jaka
jestem wspaniala, ale dla mnie bylo to a duzo (polskie wychowanie, on nie jest
polakiem) wiec przestal.

A ja... ciagle oczekiwalam czegos lepszego od niego, cokolwiek zrobil nie bylo
wystarczajaco dobre (jest utalentowanym czlowiekiem, ale b. odmiennym
kulturowo).. duzo by pisac. Po jakims czasie, ciagle przeze mnie krytykowany
nawiazal internetowa znajomosc ( tylko dlatego, ze ja ciagle siedzialam na
forum gw i czul sie wyalienowany, bo nie zna polskiego) Kobitaka miala podobne
zainteresowania, co on - malarstwo. Zaczeli sie wzajemnie inspirowac. A ja
ciagle na forum GW. On chce zjesc razem kolacje,a ja na moich polskich
odjazdach. On nic nie rozumie. Zaczyna podejzewac, ze kogos mam w necie
(bzdura, ale jak udowodnic?)nawiazuje wlasne znajomosci. trafia na kogos o
podobnych zainteresowaniach. rtystyczych. On jest dla niej inspiracja, ona dla
niego... Ja pomagam mu wysylac kartke z zyczeniami urodzinowymi do nej. On mi
wciaz sygnalizuje, ze potrzebuje wiecej mojej uwagi. Ja to ignoruje. On mowi
mi wprost - potrzebuje zapewnienia, uznania, docenienia - ja na to : to co
robisz jest dobre, ale mozesz lepiej, "not good enough".

On sie wkurza, ma dosyc, chce odpoczac, byc zwyczajnym czlowiekiem docenianym
za to ze jest taki jaki jest. chce czulosci, akceptaci, ja tez...

[Gość: Dawo]

Gość portalu: zdradzony napisał(a):

> Ależ robię to teraz !!!
> Wydaje mi się, że przed kryzysem też to robiłem, ale szczątkowo i byłem
oschły.
> Zona mówi, że tego jej właśnie brakło i teraz nie może uwierzyć, że ja tak
> myślę. Boi się wręcz w to uwierzyć, aby nie obudzić się któregoś dnia znowu
ze
> stanem sprzed kryzysu.

Zamiast jej robić awantury daj na mszę dziękczynną, że chce Cię jeszcze
słuchać, że chce Ci uwierzyć. Nie przyszło Ci do głowy, że to Ty ją pierwszy
zdradziłeś? Więc jesteście co najwyżej fifty-fifty. Musiałeś jej nieźle
dokopać, jesli boi się powrotu do poprzedniego stanu.
Powiedział Ci ktos kiedyś, że Ci chyba sperma na mózg uderzyła, kiedy zwracałeś
się do niego z czymś, co było dla Ciebie bardzo ważne? Potrafisz sobie
wyobrazić, jak byś się poczuł, gdyby to zrobiła żona? Czy nie poczułbyś się
zdradzony? No to wyobraź sobie, jak ona się czuła, kiedy traktowałeś
informację, że czuje się nieszczęśliwa i nie może czegoś znieść, jako babskie
fanaberie.
Powiedzmy sobie szczerze - czuła się bardzo samotna, bo Ty ją opuściłeś, nie
fizycznie, ale w sensie emocjonalnym. A jak znalazła kogoś, przy kim poczuła
się znowu człowiekiem, to masz do niej pretensje? shf ma rację - miej je do
siebie. A jak Ci się nie chce dawać jej minimum tego, czego potrzebuje, to
przynajmniej pozwól jej otrzymywać to od kogoś innego.

> Dlatego główny nasz problem to z mojej strony strach, że ona mogła z tym
> facetem kochać się duchowo i fizycznie. Mam co prawda jej przysięgę, że tak
> nie było, ale jak wiesz, wyobraznia pracuje.
> Problem mojej żony zaś, to strach, że mimo że teraz zachowuję się tak jak
> marzyła (poza moimi napadami związanymi z dociekaniem dlaczego mi to zrobiła
i
> co zaszło, choć prawie wszystko już zostało powiedziane), wrócę do zachowania
> z przeszłości i sen się skończy.

Na podstawie tego, co napisałeś przyprawienie rogów słusznie Ci się należało.
Ciesz się, że sprawy nie zaszły dalej. Nie bardzo miała możliwość, żeby inaczej
do Ciebie dotrzeć. Nie słuchałes przecież, kiedy mówiła.
To, że dostrzegłeś swoje błędy i chcesz je naprawić, daje Wam szanse. Pod
warunkiem, że jej obawy się nie sprawdzą. Przeszłości nie zmienisz, ale możesz
zadbać o przyszłość. Najwyraźniej kocha Cie i chce z Tobą być. Od Ciebie
zależy, czy nie wyjdzie jej to znowu bokiem.

> Zona znajduje się w chwili obecnej w wielkiej depresji.Myślę, że trzeba jej
> uwierzyć w jej wersję wydarzeń.

Też tak myslę. I pomóc jej wyjść z tej depresji (chyba warto zasięgnąć porady
specjalistycznej), a nie robić awantury.


Pozdrawiam

[Gość: zdradzony]

Dzięki za szczere do bólu słowa.
Teraz ratuję co mogę, ale nie wiem czasem co robić, żeby była pewna, że ja już
jestem innym człowiekiem.
W ogóle to jestem zbudowany tym, że tylu ludzi (w tym i TY)życzliwie
zareagowało na moje posty i pomaga mi. Nigdy wcześniej nie miałem takiego
zaufania do obcych w sumie ludzi.
Jeszcze raz dziękuję. Jak coś Ci przyjdzie jeszcze do głowy, to napisz, proszę.
Pozdrawiam.
zdradzony (?)

[Gość: Dawo]

Przychodzi mi jeszcze do glowy, że jesteś ekstra Gość.
Wzbudziłeś mój szacunek i życzliwośc tym, że potrafisz przyznac
się do błędu i starasz się go naprawić. Życzę powodzenia Wam
obojgu.

Pozdrawiam

[komandos57]

ojejku,oni to maja sile!!!!!!

[Gość: lobo]

bardzo jednostronny tekst.ciagle te ucisnione zony,z którymi
trzeba się liczyć! kochanki dostają marne resztki i nikt nie dba
o ich uczucia.muszą godzić się ze wszystkim nie mając żadnej
nadziei ,tylko strach i poniżenie.A do tego miły usmiech az
cierpną policzki.A przecież kochają ,cierpią i marzą...
Nie współczuję żonom z ich bachorami,kanapami i rodzinami i tym
posiadaniem w niewoli mężczyzny,który jako młody człowiek miał
pecha spłodzić im pierwsze dziecko a potem jakoś tak zostało.
Bardzo czekam na sprawiedliwy tekst o kochankach i ich problemach

[Gość: typ]

Nikt tych kochanek nie zachecal do zbierania resztek i cierpien. trzeba bylo
szukac swiezego faceta, a nie niszczyc jakis zwiazek (nawet psujacy sie latwiej
jakos naprawic, poki nie wkroczyla ta k..., z jaj miloscia i instynktem
lowieckim. )

do lobo

[Gość: plutonka]

twój nick to rzecz jasna od lobotomii? zero mózgu tylko frustracja, ze zaden
nie chce na stałe?

[Gość: KR$]

A twoj od czego? Od promieniowania jonizujacego? Przeciez lobo to facet.

[Gość: shf]

Gość portalu: KR$ napisał(a):

> A twoj od czego? Od promieniowania jonizujacego? Przeciez lobo to facet.


po przeczytaniu ostatnich trzech wpisow postuluje: panowie robcie sobie dobrze
w odbytnicach innych panow!!!

i nie wykorzystojcie pan jako toalety do spuszczania spermy. A jak juz to
zrobicie to.... pozostalosc w postaci potomstwa jest wasza odpowiedzialnoscia
rowniez. I tej pozostalosci stan emocjonalny tez.

Zycie nie jest wkladaniem do dziurki bez konsekwencji (chyba, ze jest to jak
powyzej, wkladaniem do odbytnicy) jak chcecie sobie robic dobrze... to
niestety trzeba sie zobowiazac.
A nie... ona mi nie daje (bo po porodzie) to se inna znajde. I od 170 postow w
tym watku taki wybryk nieodpowiedzialnosci nazywany jest "miloscia"
zauroczeniem" blah, blah, blah....

znajdujcie sobie te inne, ale pamietajcie, ze te wasze dzieci, do ktorych
zateskinicie po odjazdowym milosnym zawirowaniu nr. 36 w wieku lat 63,
powiedza wam "pier... sie tatus!". I wy w swietym oburzeniu listy na roznych
forach bedziecie pisac o swoich popier..... malzonkach, co to dzieci
przeciwko wam "nastawily". albo ten sk..wiel, co to teraz z nia jest dziecko
wasze zbalamucil". i to biedne 30 letnie dziecko nie chce z Wami kolesie
rozmawiac na lozu smierci... tak samo zreszta, jak wasze panienki, ktore tez
juz se kogos innego znalazly...



Bogu dzieki za te woilnosc!!! Milosc jest najwazniejsza i fizyczne
przyciaganie!!! Jak jedna sie znudzi, szukajmy drugiej... dzieci, rodzina,,,
wiezy???? 19 sto wieczne pfrzesady!!!

Bez przesady!!!!

brawo!

[goshka]

> po przeczytaniu ostatnich trzech wpisow postuluje: panowie robcie sobie
dobrze
> w odbytnicach innych panow!!!
>
> i nie wykorzystojcie pan jako toalety do spuszczania spermy.

Swietne, naprawde!

>
> Zycie nie jest wkladaniem do dziurki bez konsekwencji (chyba, ze jest to jak
> powyzej, wkladaniem do odbytnicy) jak chcecie sobie robic dobrze... to
> niestety trzeba sie zobowiazac.
> A nie... ona mi nie daje (bo po porodzie) to se inna znajde. I od 170 postow
w
> tym watku taki wybryk nieodpowiedzialnosci nazywany jest "miloscia"
> zauroczeniem" blah, blah, blah....

Zgadzam sie w 100%. Tez uwazam, ze niektorzy to chyba nie potrafia odroznic
pozadania od milosci, a zreszta najwyrazniej nie wiedza, czym jest milosc,
odpowiedzialnosc, uczciwosc i wiernosc. Najbardziej wspolczuje ich dzieciom, az
strach pomyslec, co z nich wyrosnie, kiedy maja takie wzorce w domu.
Serdecznie pozdrawiam i dzieki za odrobine normalnosci, bo juz sie zaczynalam
zastanawiac, czy ja jakas niedzisiejsza jestem, bo mam meza, dziecko i nikogo
na boku??

[Gość: Alusia]

moj mężus ukochany dwa lata temu poznał pewną panią i tak się
zafascynował ze postanowił się z nia zaprzyajxnic. Ok. nie
miałam ni c przeciwko temu – wiadomo poznawanie nowych ludzi,
przyjazn itd. to sa dla mnie cenne wartosc wiec dostał moje
przyzwolenie – no i pacan tylko na to czekał... ta pani byla
obecna w naszym malzeństwie przez ostatnie 2 lata, dzien w
dzien, minuta za minuta – a ile to ja się nasłuchałam jaka to
ona biedna, nieszczęśliwa, cudowna, jak to jej się z mężem nie
układa itd. a ten mój dureń ją pocieszał... no i oczywiście że
to nie jest zdradzanie, bo on mnie o wszystkim lojalnie
informuje i nawet jak po pracy wraca najpierw do niej a potem do
domu to przeciez nic takiego... i jak razem na urlop wyjeźdzają
to tez nic nie znaczy... zastanawiałm się tylko dlaczego pani ta
swojego męża nie poinformowała o tej przyjaźni z moim mężem ...
ale to wszystko nic jeszcze, bo pani ta wpadła na genialny
pomysł, żeby się także i ze mną zaprzyjaźnić!!!! No tego już nie
zniosłam!!! pani ma teraz dziecko (z moim czy swoim męzem? nie
wiem, ona też chyba nie wie, ale aż mnie jezyk swierzbi, żeby
jej męża zapytać ...)chore prawda? też tak sądze, dlatego
zostawiam ich obydwoje, niech sie pocieszaja wzajemnie w tych
nieszczęsciach swoich życiowych!!!

[megxx]

Czy on jest jeszcze Twoim mężem? Jak to wytrzymałaś, nie wierzę, że było
bezbolesne przez dwa lata?

[Gość: Alusia]

ooo tak, ciągle jest moim mężem, nawet ostatnio wpadl na pomysł, że się we mnie
zakocha i wszystko między nami będzie dobrze, bo ta pani otworzyła go na
uczucia (!!!) nie wiem jak to wytrzymałam, poprostu nie zastanawiałam się nad
tym... sytuacja była chora, a ja w tym wszystkim chyba też najzdrowiej się nie
zachowałam...przyzwoliłam na ten romans, a potem chyba cięzko było to
zatrzymac... nie wiem!

[megxx]

Pewności pewnie nie będziesz mieć, ale, czy mąż zakończył romans?
Skoro on zobaczył znowu Ciebie, to może są szanse na wspólną przyszłość?
Nie bierz na siebie odpowiedzialności, za to co się stało i odetnijcie się od
rozpamiętywania zdrady. A może faktycznie Wasza miłość rozpali sie nowym ogniem.

[Gość: aiszka4]

megxx napisała:


> i odetnijcie się od
> rozpamiętywania zdrady.

Pamięć to nie jest światło, które można wyłączyć jednym pstryknięciem.
Po przeżyciach z dzieciństwa i młodości, nie raz budziłam się z płaczem, będąc
już szczęśliwą żoną. A wcale nie "rozpamiętywałam" przeszłości, na codzień
wcale o nie nie myślałam.

[Gość: Alusia]

megxx - to bardzo romantyczne co piszesz i w ogóle takie dobre i piękne,
odetnijcie się od przeszłości i miłośc rozpali sie na nowo... ja już w to nie
wierzę! nic się nie rozpali ... a to, że mój ukochany mężuś nagle mnie
zobaczył - jak mu pieniążków własnych na życie nie starczyło to sie biedak
ocknął - po przcież ktos musi go utrzymywac a tamta nie chce!!

[megxx]

A dlaczego Ty chcesz? Przyjęłaś po zdradzie i dokładasz do tego?
Czegoś nie rozumiem. Będziesz teraz jędzą co na każdym kroku będzie wracać do
przeszłości? Czy będziecie tzw. białym małżeństwem-też wyjście, ale po co to
finansować samej?

pozwoliłam na zdradę

[Gość: Alusia]

chyba głupia jestem potwornie... ja mu pozwoliłam wtedy na to, bo on był
biedny , nieszczęsliwy w życiu, zostawił przyjaciół w związku z przeprowadzką,
stracił pracę itd... taki splot niekorzystnych okolicznosci... myślałam, że mu
to pomoże, ta nowa znajomośc... głupota nie zna granic... ale myslę sobie
teraz, że nawet bez mojego przyzwolenia to i tak by to się stało... więc nawet
może było to odwrotnie... najpierw oni się zakochali a ja potem udałam, że
pozwalam... nie wiem! a potem pozwoliłam swojemu mężowi wmówić sobie, że to
moja wina, bo jestem beznadziejna, źle piorę, źle sprzątam, źle gotuję, za
poźno wracam z pracy, mam za dużo pasji, roznosi mnie energia... itd. wszystko
źle! teraz też on uważa, że to moja wina i że to przezemnie te jego uczucia do
tamtej kobiety... i jeszcze uważa, że nie powinnam nawet źle mówić o tamtej, bo
ona taka dobra, taka czysta, szlachetna, ma takie dobre intencje... a ja nie
jestem aniołem! a teraz jak jest już po wszystkim to moglibyśmy nawet wszyscy
żyć w przyjaźni (!!!!) ale ja nie chcę!!! i znowu jest źle! bo jestem zawzieta
suka, która nie umie odgrodzic sie od przeszłości! ja już sama nie wiem czy ta
sytuacja jest choćby odrobinę normalna? straciłam obiektywizm...

[megxx]

Jaki jest stan na dzień dzisiejszy? Czyżby on nie zakończył tamtego związku?
Pamiętaj: nie bierz winy na siebie za to co zrobił on. Nawet gdybyś nie prała i
nie gotowała, a jego by to drażniło, to mógł o tym rozmawiać, a nie zdradzać
Cię. Mógł odejść, a nie grać na dwa fronty.
Jeżeli teraz mimo, że jest z Tobą, ciągle drąży jej temat, zapytaj, kogo
wybiera, z pełnymi konsekwencjami i warunkami z Twojej strony, bo Ty możesz w
jego oczach być niedobra(to może świadczyć, że jednak tamtą ma w głowie), ale
jak wybierze Ciebie, to..... Bądź konsekwentna, postaw takie warunki jakie
chcesz.
A z drugiej strony, czy nie myślałaś, żeby tak po prostu pokazać mu drzwi?
Czy facet jest bez honoru i trzeba najpierw przeprowadzić rozwód z jego winy?

[Gość: Alusia]

megxx- na dzisiaj wygląda to tak... pokazałam mu drzwi... ale został, wybrał
mnie, obwieścił mi to i teraz żada żebym się cieszyła, a ja się nie cieszę,
dlaczego? zgdanij kto go pocieszał jak się rozstali - ja sama! postawiłam
warunki- chcę mieć zdrowy związek, na początek bez obecności trzeciej osoby w
związku... było dobrze przez miesiąc, może dwa... uwierzyłam, że uda się... i
co? mój mąż już zapomniał co zrobił, znowu się spotykają, znowu to tylko
przyjaźń bo ona ma problemy i znowu moja wina, że jestem nietolerancyjna! może
to i tylko przyjaźń, ale ja nie chcę, żeby obecności tamtej, drażni mnie,
irytuje... i myślę sobie, że powinien chyba być bardziej taktowny w stosunku do
mnie i przynajmniej milczeć na jej temat przy mnie... a co do rozwodu - to
chyba wolałabym uniknąć - bo zapowiadałby się niezły koszmar na parę ładnych
lat! męzowi nie zależy na rozwodzie, myślę, że ta sytuacja jest dla niego
wygodna i emocjonalnie i finansowo. A dla mnie - ja sama w tej chwili nie wiem
co mam o tym wszystkim sądzić... narazie zaczynam to analizować i patrzeć na
inne związki, jak wyglądaja... bo może tak właśnie jest między ludxmi...że się
zdradzaj, wracaja, porzucają, jest im ze sobą wygodnie, panienka na boku to
standard i nie warto do tego przywiązywać wagi... a miłośc to tylko wspólnota
majątkowa... itd

[megxx]

Wyraźnie widać, że nie chcesz tego w czym tkwisz. Mąż wybrał Ciebie, a teraz
ją. Druga szansa się nie należy. Powiedz mu,żeby sie wyniósł.(Czyje
mieszkanie,jeśli można zapytać, macie dzieci?) Wbrew pozorom rozwód nie jest
czymś nie dla ludzi, a załatwia pewne sprawy. Mogłabyś wystąpić o rozwód z jego
winy. Wtedy jedyny winny rozkładu małżeństwa płaci za wszystko, łącznie z Twoim
adwokatem(warto-daje podobno luksus psychiczny i autentycznie pomaga).
Chcesz mieć taką codzienność jaką masz?

[Gość: Alusia]

nie zapłaci za nic - nie ma z czego... nie mamy dzieci - nie chciał! ale teraz
wpadł na pomysł, żebysmy mieli, bo to scementuje nasz związek... jasne...
wszystko jest nasze wspólne... 9 lat małżenstwa... a najbardziej mnie teraz to
już bawi, ale kiedyś bolało bardzo - jak mój mąz opowiadał, jakiego ona ma
strasznego męża, nic się nią nie interesuje, w niczym nie pomoże... a u nas...,
ja też ze wszystkim, zawsze sama!

[megxx]

Dlaczego martwisz sie za niego, co Cie obchodzi skąd weźmie pieniądze jak mu
sąd każe zapłacić, przecież wtedy to już nie będzie Twój mąż.
A to mieszkanie w końcu czyje?
Jest też inne wyjście-ochładzasz z nim rozmowy na jego tematy. Stroisz się i
znikasz(niech myśli, że masz kogoś), to czasem działa. Zaangażuj jakąś bliską
koleżankę, by Cię poukrywała-nie będziesz przecież wystrojona po ulicy latać,
ale nigdy nie mów, że z kimś sie spotykasz, bo to mogłoby być wykorzystane
przeciw Tobie. Chodzi o wytworzenie takiej atmosfery Twojej psychicznej
niezależności od męża.
A co do tamtej zaproponuj, że zapytasz jej męża, czy nie przeszkadza mu, że
Twój jest taki obecny w ich życiu(czy coś podobnego)? Ciekawa jestem, czy to
nie wywołałoby paniki.

[Gość: Alusia]

to myślenie o jego zobowiązaniach - to z przyzwyczajenia... od lat spłacam jego
długi... dom - wspólny... mamy dosyć duży majątek do podziału... szczerze
mówiąc byłoby mi żal stracić, to wszystko... i od razu podkreślam, to jest
nasze wspólne... tak myśle, że to też jedna z przyczyn dla których wciąż
walczę... wiesz, kilka razy informowałam, że powiem jej męzowi, a efekt -
awantura w domu, i że on nie pozwoli mi zniszczyć tego czystego uczucia (w
pewien sposób mnie to ujęło, że nie jest tchórzem i nie mówi jak to w takich
wypadkach faceci mówią, że kochanka nic nie znaczy itd...)jestem psychicznie
uzależniona od niego prawda? to widać...

[megxx]

Zadzwoń do tego faceta w tajemnicy przed mężęm, przecież on pewnie nie wie, ze
jest tak oszukiwany. Co Ci mąż sugeruje, ze kochanka jest ok, a jej mąż
nieistnieje? Czyste uczucie??? Co to takiego w małżeństwie.


Jesteś niewątpliwie uzależniona od niego, czy próbowałaś postąpić wg mojej
podpowiedzi(wychodzisz wystrojona)?
A może zacząć życ osobno, choć pod jednym dachem(podpisac intercyzę-żeby
dalszych długów Ci nie zrobił), jak macie dużo miejsca w domu, to może każdy
powinien mieć swój osobny świat i bez obsługiwania go (pranie, gotowanie).

A jak mówi o dziecku, to jak chce Ci udowodnić, że nadaje się na ojca jak nie
potrafi skupić się na domu, a tylko szuka biednych, uciśnionych do pocieszania.

Wiem, że jest Ci ciężko, ale to, że próbujesz cos z tym zrobić, że to sobie
uświadamiasz, to podstawowy krok. A czy myślałaś o terapii u fachowca?

[Gość: aiszka4]

Gość portalu: Alusia napisał(a):

> ona taka dobra, taka czysta, szlachetna, ma takie dobre intencje... a ja nie
> jestem aniołem! a teraz jak jest już po wszystkim to moglibyśmy nawet
wszyscy
> żyć w przyjaźni (!!!!) ale ja nie chcę!!! i znowu jest źle! bo jestem
zawzieta
> suka, która nie umie odgrodzic sie od przeszłości!

Przyjaźnić się z byłą kochanką męża?
Jestem taką wredną suką, że pogoniłabym męża bez słowa, nawet gdyby coś
takiego zasugerował.

[Gość: Dawo]

Gość portalu: Alusia napisał(a):


> pozwalam... nie wiem! a potem pozwoliłam swojemu mężowi wmówić sobie, że to
> moja wina, bo jestem beznadziejna, źle piorę, źle sprzątam, źle gotuję, za
> poźno wracam z pracy, mam za dużo pasji, roznosi mnie energia... itd.
<...>

Jesli dobrze rozumiem pierwszego maila, to dałaś mu wolną rękę - niech se idzie
do tego anioła. Nie stoisz na drodze do jego szczęścia. Nie rozumiem, o co ma
pretensje. Nie podoba się, to wolna droga. Podoba mi się to.

>
> jestem aniołem! a teraz jak jest już po wszystkim to moglibyśmy nawet wszyscy
> żyć w przyjaźni (!!!!) ale ja nie chcę!!! i znowu jest źle! bo jestem
zawzieta
> suka, która nie umie odgrodzic sie od przeszłości! ja już sama nie wiem czy
ta
> sytuacja jest choćby odrobinę normalna? straciłam obiektywizm...

Ale ma wymagania. Moim zdaniem sytuacja nie jest normalna, bo nie dostał
formalnej przepustki do nowego życia - rozwodu i nadal Cię doi. Chyba, że to Ci
odpowiada - masz prawo finansować kogo chcesz.

[Gość: Alusia]

Gość portalu: Dawo napisał(a):

> Jesli dobrze rozumiem pierwszego maila, to dałaś mu wolną rękę - niech se
idzie
>
> do tego anioła. Nie stoisz na drodze do jego szczęścia. Nie rozumiem, o co ma
> pretensje. Nie podoba się, to wolna droga. Podoba mi się to.

tak Dawo, mniej więcej, tak wtedy myślałam, cos o jego szczęściu, o
przeznaczeniu, miłości... i tym podobne rzeczy w które już nie wierzę...

> Ale ma wymagania. Moim zdaniem sytuacja nie jest normalna, bo nie dostał
> formalnej przepustki do nowego życia - rozwodu i nadal Cię doi. Chyba, że to
Ci
>
> odpowiada - masz prawo finansować kogo chcesz.

miał parę fajnych pomysłów na nasze wspólne życie... ale najbardziej mi się
spodobał ten o przyjaxni z kochanką...

[megxx]

Czas goi rany, czy w tym przypadku nie ma to zastosowania? Przecież nawet o
najbliższym zmarłym z czasem możemy mówić bez łez. Każde przykre zdarzenie
przypomniane po czasie może budzić niemiłe uczucia, ale zazwyczaj z czasem
coraz rzadziej myślimy z takimi samymi "świeżymi" emocjami.
W innym wypadku, jeżeli to ma być naszą codzienną dramą, lepiej nie wracać? Czy
jak zostaniemy zdradzone to zostanie nam ta rana jak piętno i nie możemy już
normalnie żyć? Pytam na wszelki wypadek, jak wynika z powyższych postów licho
nie śpi, a my żony nie znamy dnia ani godziny:))

[megxx]

Posty się mieszają ; re???? to do Ciebie

do megxx

[Gość: aiszka4]

megxx napisała:

> Czas goi rany, czy w tym przypadku nie ma to zastosowania? Przecież nawet o
> najbliższym zmarłym z czasem możemy mówić bez łez.

Oczywiście, ale bliski zmarły nie miał zamiaru wyrządzić nam krzywdy,
umierając.
A zdradzający małżonek myśli o naszym szczęściu?


Każde przykre zdarzenie
> przypomniane po czasie może budzić niemiłe uczucia, ale zazwyczaj z czasem
> coraz rzadziej myślimy z takimi samymi "świeżymi" emocjami.
> W innym wypadku, jeżeli to ma być naszą codzienną dramą, lepiej nie wracać?
Czy
>
> jak zostaniemy zdradzone to zostanie nam ta rana jak piętno i nie możemy już
> normalnie żyć? Pytam na wszelki wypadek, jak wynika z powyższych postów
licho
> nie śpi, a my żony nie znamy dnia ani godziny:))


Nie umiem Ci odpowiedzieć. Są dni, że czuję się dobrze i wierzę, że uda nam
się być jeszcze szczęśliwym małżeństwem.
Ale często patrzę na męża, a on samą swoją obecnością przypomina mi, jak mnie
skrzywdził i nadużył mojego zaufania.

Od ubiegłego roku koresponduję z innymi zdradzonymi - kobietami i mężczyznami
(żeby nie było, że jestem tendencyjna). Są tacy, którzy rozstali się ze swoimi
połówkami po zdradzie i tacy, którzy usiłują jeszcze coś naprawić. Ale nie
poznałam nikogo, kto mógłby powiedzieć, że im się udało:(

[megxx]

A może przyczyna tkwi w tym, ze nieomal non stop zdrada towarzyszy Twojemu
życiu. Jak zauważyłam bardzo Cię przyciąga na forum. Ale Ty nikomu nie jesteś w
stanie nic dobrego poradzić, wprost przeciwnie, straszysz, odbierasz nadzieję.
Spóbuj zostawić zdrady innych, może choć trochę zabliźni sie ta u Ciebie.
Skoro postanowiłaś spróbować na nowo, z ograniczonym kredytem zaufania co
prawda-inaczej sie nie da, to wreszcie spróbuj. Nie czaj sie jak wywiadowca,
którego z każdej strony może zaatakować wróg. Masz takie doświadczenie, że w
mig wyczujesz gdyby historia miała sie powtórzyć.
Wydawało mi się ,że jeżeli po zdradzie pozwoliłabym zostać mężowi ze sobą, to
po wyciągnięciu wniosków, trzeba raczej nie wracać do przeszłości, bo to
uniemożliwiałoby życie. Czy się mylę?

[Gość: aiszka4]

w którym miejscu jest ten pstryczek, którym wyłączę pamięć?

Dlaczego, jak ktoś miał wypadek samochodowy, to nikt nie ma do niego
pretensji, że boi się znowu usiąść za kółkiem?
Jak kogoś pogryzie pies, to nie szkodzi, że wszystkie inne omija szerokim
łukiem.
Jak ktoś pożyczy pieniądze, których mu dłużnik nie zwróci, to nikt mu się nie
dziwi, że nie chce pożyczać, nawet jeśli wybaczył tamtemu.

Ty tylko teoretyzujesz, co byś zrobiła, gdyby...
Ja kiedyś byłam na 110% pewna, że jeśli mąż mnie kiedykolwiek zdradzi, to
wystawię mu walizki bez słowa. Ale tak się nie stało. Tyle wiemy o sobie, na
ile nas sprawdzono, czyż nie?
A ja jeszcze nie zakończyłam tej próby. I znam innych z takim samym problemem.
Więc co mi ostatecznie zarzucasz?

[megxx]

Nic Ci nie zarzucam, to Twoje życie, próbuję Cie zrozumieć.
Miałam wypadek samochodowy, bałam się, ale wsiadałam. potem zauważyłam, ze boję
sie tylko "na sucho", teoretycznie, zapominam o strachu jak zamknę drzwi auta.
To było odkrycie! I z czasem chyba ta myśl wyłączyła to uczucie strachu, z
którym miesiącami szłam do garażu.
Myślisz, że pomagasz sobie żyjąc wątkami o zdradach?
No, właśnie jak sobie sama pomagasz w tej sytuacji, jak pomaga Ci mąż, czy
mówisz mu jak to Cię prześladuje?

[Gość: kawa]

ppppppppppppppppp

[ann27]

Z innej trochę strony - nie zapominajmy, że w zdradzie
uczestniczą przynajmniej 3 osoby.A ta/ten trzeci to nie zawsze
degenerat.Wręcz przeciwnie-podobnie do osoby zdradzanej
bywa "poszkodowaną".Ale miłość jest zagadką i choć zdrada z
gruntu jest zjawiskiem egoistycznym,to wiele można znieść.Nawet
to,że ktoś kto twierdził, że kocha postanawia wrócić do żony.
Nie potępiajmy zbyt pochopnie

[Gość: aiszka4]

ann27 napisał(a):

> Z innej trochę strony - nie zapominajmy, że w zdradzie
> uczestniczą przynajmniej 3 osoby.

3 osoby?? Od kiedy?
Ani mój mąż, ani jego kochanka, nie pytali mnie o zdanie, kiedy zaczęli ze
sobą sypiać. Ja w tym nie uczestniczyłam, jestem tego pewna.

[Gość: madrala]

Te wszystkie opinie to jakies NIEPOROZUMIENIE!
Jesli nastapila zdrada,oznacza to,iz cos sie skonczylo i nie
rozumiem o CO WALCZYC? O cos,czego nie ma? Nonsens!
Jesli jedno sie konczy ,to napewno mozna rozpoczac cos
drugiego,a nie na sile sklejac cos,co zostalo bezpowrotnie
przerwane.Nikle widoki!

[megxx]

Z postów wynika, że nie zawsze tak jest, a kochając kogoś wiele można mu
wybaczyć, poza tym w opini wielu mężczyzn skok w bok nie jest dla nich niczym
decydującym o istocie małżeństwa.
Życzę zawsze takich czarno-białych wyborów w każdym problemie.

[cossa]

chcialam zwrocic jedynie na jeden fragment artykulu
bo odnosze wrazenie, ze zostal pominiety
a sadze, ze wazny, bo zmienia sens wielu wypowiedzi:

"Aby walczyć, trzeba wyzbyć się iluzji, choćby takich jak
poniższe: ... (tu nastepuja komentowane iluzje, ktore
zostyaly odebrane jako proponowane przez autorke artykulu
rozwiazania problemu zdrady partnera"

to tyle
osobiscie - artykul mi sie podoba

pozdrawiam
cossa

[Gość: Dawo]

cossa napisała:

> chcialam zwrocic jedynie na jeden fragment artykulu
> bo odnosze wrazenie, ze zostal pominiety
> a sadze, ze wazny, bo zmienia sens wielu wypowiedzi:
>
> "Aby walczyć, trzeba wyzbyć się iluzji, choćby takich jak
> poniższe: ... (tu nastepuja komentowane iluzje, ktore
> zostyaly odebrane jako proponowane przez autorke artykulu
> rozwiazania problemu zdrady partnera"
>
Bardzo zaskakująca interpretacja. Czy stwiedzenie " Przeszukiwanie kieszeni,
przeglądanie kalendarzyka, włamywanie się do skrzynki elektronicznej,
czatowanie w bramie, wywiad z rywalką - niektórym wydaje się to poniżające, a
przecież większość zdrad została wykryta na wczesnym etapie właśnie dzięki
takim "niegodnym" zabiegom." odbierasz, jako uważane przez autorkę za iluzję, a
nie jeden ze sugerowanych sposobów na rozwiązanie problemu zdrady partnera?

[cossa]

sposobow na rozwiazanie problemu zdrady moze byc tyle ile
zdrad. autorka napisala "aby walczyc trzeba WYZBYC sie
opisanych iluzji. zostaly opisane, ale to nie oznacza, ze
autorka je proponuje jako rozwiazanie.

pozdrawiam
cossa

Gość portalu: Dawo napisał(a):


> Bardzo zaskakująca interpretacja. Czy stwiedzenie "
Przeszukiwanie kieszeni,
> przeglądanie kalendarzyka, włamywanie się do skrzynki
elektronicznej,
> czatowanie w bramie, wywiad z rywalką - niektórym
wydaje się to poniżające, a
> przecież większość zdrad została wykryta na wczesnym
etapie właśnie dzięki
> takim "niegodnym" zabiegom." odbierasz, jako uważane
przez autorkę za iluzję, a
>
> nie jeden ze sugerowanych sposobów na rozwiązanie
problemu zdrady partnera?

[megxx]

Iluzje zostały napisane grubym drukiem, a treść nie jest opisaniem iluzji, a
raczej jej rozwianiem. Jak inaczej rozumieć np. iluzję, której należy sie
pozbyć:" nam sie to nie zdarzy.." i komentarz: "Wczesne wykrycie zdrady-gdy
jeszcze liczymy się...-daje lepsze rokowania."

[cossa]

masz racje - sa iluzje, a pozniej do nich komentarze.
niemniej uwazam, ze autorka nie namawia do szpiegowania.
z tego co zrozumialam - bezgraniczne zaufanie powoduje,
ze czasem nie zauwazamy wczesnych objawow, ze cos dzieje
sie nie tak. sadze, ze warto po prostu wziac to pod
uwage, a nie przyjac jako maksyme w zwiazku (nieufnosc).
jesli jednak zdarza sie, ze cos obudzi nasza czujnosc -
wszystkie chwyty dozwolone - co podpowie wyobraznia i
nasza moralnosc.

to tyle
pozdrawiam
cossa

megxx napisała:

> Iluzje zostały napisane grubym drukiem, a treść nie
jest opisaniem iluzji, a
> raczej jej rozwianiem. Jak inaczej rozumieć np. iluzję,
której należy sie
> pozbyć:" nam sie to nie zdarzy.." i komentarz: "Wczesne
wykrycie zdrady-gdy
> jeszcze liczymy się...-daje lepsze rokowania."

[Gość: Dawo]

cossa napisała:

> masz racje - sa iluzje, a pozniej do nich komentarze.
> niemniej uwazam, ze autorka nie namawia do szpiegowania.

"Wczesne
wykrycie zdrady-gdy
jeszcze liczymy się...-daje lepsze rokowania." + cytat podany przeze mnie w
poprzednim poście.

> z tego co zrozumialam - bezgraniczne zaufanie powoduje,
> ze czasem nie zauwazamy wczesnych objawow, ze cos dzieje
> sie nie tak. sadze, ze warto po prostu wziac to pod
> uwage, a nie przyjac jako maksyme w zwiazku (nieufnosc).

Poczytaj, co jest podejrzane. Właściwie wszystko, nad czym nie mamy kontroli,
nawet to, że mówi o koleżance z pracy albo o niej nie mówi, wszelkie spotkania
poza pracą itd.

> jesli jednak zdarza sie, ze cos obudzi nasza czujnosc -
> wszystkie chwyty dozwolone - co podpowie wyobraznia i
> nasza moralnosc.
>

Godność, moralność, prawo, to też, wg autorki iluzje, które należy odrzucić.
Wszystkie chwyty dozwolone, bo coś nam sie wydaje podejrzane?
Jak sobie wyobrażasz reakcję Bogu ducha winnego partnera? Lepiej się pewnie nie
przyznawać. Ale czy to nie będzie oszukiwanie? Czy jeśli sam to odkryje, to
wpłynie to pozytywnie na Wasze relacje? Czy to jest sposób na trwałość związku?

Autorka, w miejsce tego, co uznaje za iluzje, proponuje własne iluzje i
racjonalizacje.

[cossa]

gdybys miala do napisania podobny artykul o czym bys
napisala?

pozdrawiam
cossa

[Gość: Dawo]

cossa napisała:

> gdybys miala do napisania podobny artykul o czym bys
> napisala?
>
Odpowiedź na to pytanie wymagałaby napisania konkurencyjnego artykułu. :-)
W telegraficznym skrócie:
1. Autorka przyznaje, że czlowiek jest z natury poligamiczny. Czy najlepszym
sposobem na prawa natury jest kłonica? Ja sądzę, ze nie. Zgadzam się, że dobrze
jest uświadamiać sobie to prawo i nie łudzić się, że w naszym małżeństwie to
się nie zdarzy. Może się zdarzyć każdemu z nas, że się zakocha w kimś trzecim.
To niekoniecznie oznacza, że już mu nie zależy na rodzinie, na współmałżonku,
że jest potworem bez czci i wiary.
2. Zastanów się zawczasu, co zrobić w takiej sytuacji i nie działaj pod wpływem
impulsu. Może ustal wczesniej z partnerem zasady postępowania?
3. Na pewno odporność na pojawienie się tego problemu jest skorelowana ze
stopniem zaspokojenia potrzeb w aktualnym związku. Najlepszą profilaktyką jest
możliwie najpełniejsze zaspokojenie potrzeb obojga partnerów. To, oczywiście,
wymaga współdziałania i dobrej woli obu stron i pewnych kompromisów. Uważam za
iluzję przekonanie, że jednostronne starania mogą zapewnić stworzenie udanego,
trwałego związku. Jeśli drugiej osobie zależy na waszym związku, to możecie sie
wspólnie zastanowić, co zrobić, czego komu w tym związku brakuje.
4. Tym bardziej nie da się tego osiągnąć przemocą. Możesz przymusić partnera do
rezygnacji ze związku z inną osobą (przeważnie też tylko do czasu), ale kosztem
pozytywnych elementów więzi emocjonalnej między wami. Więc dobrze się zastanów,
czy warto.
5. Czasem trudno samemu dociec, co jest nie tak. Można wtedy skorzystać z
profesjonalnej pomocy.
6. Dla trwałości związku ważniejsze sa relacje między wami, niż relacje każdego
z was z osobami trzecimi.
7.Twoja druga połowa jest dorosłym czlowiekiem. Nie wyręczaj jej w podejmowaniu
decyzji i działaniu. Pozwól jej ponieść konsekwencje jej decyzji. Nie chroń jej
przerzucając odpowiedzialność na osobę, z ktorą się związała.A przede wszystkim
nie baw się w sędziego i kata.
8. Nie wciągaj do rozwiązywania waszych problemów dzieci.

Te punkty wymagałyby, oczywiście, rozwinięcia.

Pozdrawiam.

[cossa]

piszesz o profilaktyce, a co radzilabys temu kto wlasnie odkryl, ze jest
zdradzany? co moze zrobic? i jakie sa szanse dla poszczegolnych dzialan?

wg mnie najsensowniejszy jest pkt 1.
pkt 2 - jak sobie wyobrazasz ustalenie zasad? jak mialoby to wygladac w praktyce?
pkt 3 - to profilaktyka
pkt 4 - nie przemoc to co?
pkt 5 - detektyw? zartuje.. ;) kto powie zonie co robi nie tak? psycholog? a jak
jest do rany przyloz to co? zdrada nie jest wynikiem tego, ze zona jest be, ale
po prostu przychodzi znikad
pkt 6 - hmmm.... czegos nie rozumiem. przykladowo facet kocha mnie i mieszka ze
mna, bo tak nam sie podoba i kocha inna rowniez, ale najwazniejsze jest to, ze
ze mna mnieszka i ze mnie w tym ukladzie kocha? czy tak?
pkt 7 - powiedziec latwo.. az zbyt latwo
pkt 8 - to bardzo wazne ;)

przepraszam za te moze nie najmilsze uwagi. krytykowac jest latwiej.. chcialam
wczesniejszym pytaniem uswiadomic, ze nie jest latwo napisac taki artykul. i z
tego co napisalas - wole pierwowzor - poki co. bardziej do mnie przemawia, bo ..
jest PRAWDZIWY, a nie zaklamany. w temacie zdrady zazwyczaj nie ma regul - kazdy
przypadek jest inny. moim zdaniem autorka znalazla sie bardzo blisko sedna tego
tematu.

pozdrawiam
cossa

[Gość: Dawo]

cossa napisała:

> piszesz o profilaktyce, a co radzilabys temu kto wlasnie odkryl, ze jest
> zdradzany? co moze zrobic? i jakie sa szanse dla poszczegolnych dzialan?

Piszę nie tylko o profilaktyce. Jeśli się czegoś nie zrobiło wcześniej, to
lepiej zrobić to późno niż wcale. Ile osób zawierających związek zastanawia
sie nad szansami na to, że będzie on szczęśliwy i trwały? Taki jest podobno
tylko co 20.

>
> wg mnie najsensowniejszy jest pkt 1.
> pkt 2 - jak sobie wyobrazasz ustalenie zasad? jak mialoby to wygladac w
praktyc
> e?
Wychodząc z punktu pierwszego przeprowadzić z partnerem rozmowę na temat
tego, czego w takiej sytuacji oczekuje od każde z was i zależnie od tych
oczekiwań ustalić sposób postępowania i konsekwencje. Nie ma gotowych
recept, bo te oczekiwnia bywają bardzo różne. Czy zastanawiałaś się, czego
Ty byś oczekiwała? Czy wolałabyś, żeby Twój partner miał bardzo dyskretny
romans i pozostał z Tobą, czy też, żeby Cię niezwłocznie poinformował, a Ty
zgodziłabyś się na rozwód na okreslonych warunkach? A może jeszcze widzisz
jakieś inne wyjście, które Ty uważasz za najlepsze?

> pkt 3 - to profilaktyka

Nie tylko. Można zdradę potraktować, jako sygnał, że jakieś potrzeby nie są
w waszym związku zaspokajane, zastanowić się, jak je zaspokoić i podjąć
stosowne działania. Tylko tu jest warunek, żeby obie strony chciały ten
związek naprawić.


> pkt 4 - nie przemoc to co?

Np. spór konstruktywny.


> pkt 5 - detektyw? zartuje.. ;) kto powie zonie co robi nie tak? psycholog? a
ja
> k
> jest do rany przyloz to co? zdrada nie jest wynikiem tego, ze zona jest be,
ale
> po prostu przychodzi znikad

Nawet autorka przyznaje, że zdrada wskazuje na osłabienie więzi w związku.
To niekoniecznie znaczy, że mąż czy żona jest be, tylko popełniają jakieś
błędy - często przez czyjeś deficyty, fałszywe przekonania i wzorce. Od
nadmiaru słodyczy też może się człowiekowi zrobić niedobrze. Dobry
profesjonalista może pomóc zidentyfikować i wyeliminować te destrukcyjne
czynniki.

> pkt 6 - hmmm.... czegos nie rozumiem. przykladowo facet kocha mnie i mieszka
ze
> mna, bo tak nam sie podoba i kocha inna rowniez, ale najwazniejsze jest to, ze
> ze mna mnieszka i ze mnie w tym ukladzie kocha? czy tak?

Nie. To czy Ciebie kocha i chce z tobą dzielić życie jest ważniejsze, niż czy
kocha jeszcze kogoś poza tym. Bo jesli nie, to szanse na szczęście w tym
związku są znikome - i to niezależnie od tego, czy zwiąże się z kimś innym.


> pkt 7 - powiedziec latwo.. az zbyt latwo

Nie twierdzę, że to łatwe. Ale jeśli będziesz decydować za niego, uwalniać
od odpowiedzialności i załatwiać jego problemy, to... będziesz miała wieczne
dziecko, a nie partnera. Chyba, że tego właśnie chcesz. Przyjrzyj się
Dulskiemu. Czy o to Ci chodzi?

>
> przepraszam za te moze nie najmilsze uwagi. krytykowac jest latwiej.. chcialam
> wczesniejszym pytaniem uswiadomic, ze nie jest latwo napisac taki artykul. i z
> tego co napisalas - wole pierwowzor - poki co. bardziej do mnie przemawia,
bo .
> .
> jest PRAWDZIWY, a nie zaklamany.

Mam świadomość, że nie jest łatwo napisać taki artykuł. Czy to powód, żeby
zalecać postępowanie tworzące relację zniewolenia, niszczącą dla obu stron?
Czy na tym polega PRAWDZIWY ZWIĄZEK? Co w mojej wypowiedzi zakwalifikowałaś,
jako zakłamanie?

>w temacie zdrady zazwyczaj nie ma regul - kazd
> y
> przypadek jest inny.

Zgadzam się.

>moim zdaniem autorka znalazla sie bardzo blisko sedna tego
> tematu.

Poczytaj sobie wypowiedzi osób, które postapiły zgodnie z zaleceniami
autorki. Podane sposoby są proste, dają złudne poczucie kontroli i chwilową
ulgę związaną z wyładowaniem złości. W tym sensie bywają skuteczne. Ja tego nie
neguję. Ale czy nie prowadzą donikąd? Czy nie warto się zastanowić, jak będzie
wyglądał krajobraz po bitwie, zanim się sięgnie po kłonicę?

Znam małżeństwa, ktore rozpadły się wskutek zalecanych w artykule
działań profilaktycznych jednej ze stron. Czy znasz jakieś, króre są po czymś
takim szczęśliwe?

Pozdrawiam.

Dawo