Jak powiedziec zonie o rozwodzie?

[saami]

Pytanie do tych, co przez to juz przechodzili.
W jaki sposob poinformowac zone o zamiarze rozwiedzenia sie z nia?
Zaprosic ja gdzies w tym celu, czy przy jakiejs okazji zagadnac?
Powiedziec z pelnym uzasadnieniem, czy tylko poinformowac o tym?
Zrobic to elegancko jak przy zareczynach, czy to juz nie ma znaczenia?
Podrzuccie jakies pomysly, jak odejsc by przyjacielem pozostac?

Saami

[Gość: ida]

Saami, ja przez to nie przechodziłam, ale sie wtrącę
dlaczego nie zrobisz tego tak jak Ci mówi Twoja intuicja?
tylko chcesz się wzorować na innych? w tych sprawach nie ma gotowych recept

[zdezorientowana]

Przykro mi, że sprawy przyjęły taki obrót.
Pozdrawiam

[Gość: Toi]

saami napisał(a):

> Zaprosic ja gdzies w tym celu,

Tak, a w okolicy wina i serow w pudeleczku z kokardka wreczyc pozew rozwodowy.
Bez przesady

[Gość: Renka]

Wiesz, gdybym ja byla ta zona , chcialabym aby to sie odbylo w miejscu niezbyt
uczeszczanym przez osoby postronne.Np dom , w godzinach pracy i szkoly.
Restauracja odpada , bo moglabym sie splakac jak bobr i jak bym wygladala tak
placzac. Zrobilaby sie sensacja z prywatnej w koncu sprawy.Zatem, wygodny ,
miekki fotel dla mnie, dobre jedzonko i alkohol, ktory lubie (martini,
czerwone).Luz, blues, mila muzyka(ktora lubi zona, w tym wypadku ja, jako
hipotetyczna przyszla rozwodka). To wszystko , jako wstep do oznajmienia mi
(teraz uwaga)
zaskakujacej informacji o zamiarze odejscia= wystapienia o rozwod.Jezeli nie
bylaby to zaskakujaca dla mnie informacja, spodziewalabym sie jej wczesniej i
chyba sama wystapilabym o rozwod, przedtem porzadkujac swoje sprawy
(oczywiscie moje).
Przy informowaniu zony o tym fakcie bedzie potrzebna pewna ilosc chusteczek
higienicznych, dlugopisy i czyste kartki paieru.Powodzenia.Kawa nie jest
wskazana. Juz lepsza woda z lodem.

[Gość: Toi]

Przepraszam, nie bedzie ladnie:

Co za idiotyzm maksymalny z tymi wstepami z muzyka, wygodnym fotelem, czym
jeszcze, swiecami?!!!

Jak powiedziec? Normalnie. Gdy jest spokoj i czas, no chyba, ze chcesz jej to
po prostu zakomunikowac wskakujac do samochodu
Litosci

[kwieto]

Albo tuz przed romantyczna kolacja we dwoje - "kochanie upieklem cudowna potrawke, a
tak przy okazji, chce od Ciebie rozwodu"
Albo telefon z pracy: "czesc co slychac, wystepuje o rozwod, dobrze? To co dzis bedzie na
obiad?"
Albo, wchodzac do domu - "kochanie, mozesz mi zrobich herbate? Chce sie z Toba
rozwiesc, i poslodz dwie lyzeczki..."

hihihi
Ja wiem, ze moze nie powinienem sie nabijac, ale wizja prosby o rozwod przy okazji
romantycznego wieczoru we dwoje, tudziez kolacji przy swiecach i innych takich (wjdzie
jeszcze na to, ze przez cale malzenstwo nie bylo tak cudownie, romantycznie i wogole
"calusnie" jak w trakcie rozwodu) jest tak zabawna...

[Gość: Renka]

Dlaczego uwazasz kazdego prawo do innosci za idiotyzm? Ja bym sobie tego TAK
zyczyla, a co nie wolno mi? Bo to wedlug ciebie idiotyczne? Dla mnie szczytem
ignorancji jest nie przykladanie do tego wydarzenia wagi. A przeciez ONI maja
zostac PRZYJACIOLMI!!!!

[kwieto]

Niekoniecznie, to zalezy od tego czy chca? a moze wola sie nienawidziec, zabronisz im?

[Gość: Renka]

Przeciez on POWIEDZIAL, ze chce to zrobic tak, aby pozostac przyjacielem.Ja
tez bym chciala z moim mezem rozstac sie w przyjazni, o ile on tez by tego
chcial. Jesli nie, no to wtedy byloby mi trudniej.

A o czym tu gadac?

[Gość: maly.k]

Zloz pozew w sadzie, sad ja poinformuje.

[Gość: Renka]

To bedzie chamskie.

[Gość: Toi]

Renka, wybacz, ale stwarzanie romantycznego czy 'specjalnego' nastroju by
zakomunikowac zamiar rozwodu, jest dla mnie, i , zaryzykuje, dla wiekszosci
osob absurdalne. Moze nieliczne damy takie jak Ty tak wlasnie chcialyby takie
wiesci otrzymywac, ale chyba wiekszym ryzykiem jest zrobic cos takiego niz
zastosowac metode bardziej neutralna. O ile pamietam watek saami sprzed
jakiegos czasu, zona wcale nie bedzie potrzebowala bluesa w tle i wody z lodem.
Inaczej ta woda i lod moga wyladowac zupelnie gdzie indziej...

Co do bycia przyjaciolmi to zupelnie inna bajka i ze stylem oswiadczenia
niewiele ma wspolnego, no chyba, ze bedzie to oswiadczenie pozbawione
elementarnego szacunku do drugiej osoby i jakiejkolwiek kultury.

Saami - pozdrawiam, i przestan zadawac takie pytania, jestes wrazliwym
czlowiekiem, nie zrobisz tego jak troglodyta wyrzucajac rzeczy z szaf przeciez,
ani, mam nadzieje, w zadnym ze stylow przytoczonych przez kwieto.
Uch

[alka_xx]

saami napisał(a):

> W jaki sposob poinformowac zone o zamiarze rozwiedzenia sie z nia?


Czyzby Twoja zona az do tej chwili nie orientowala sie w "stanie" Waszego
zwiazku? Czy tak dobrze gracie swoje role a moze to Ty tak dobrze grasz? Przeciez
jezeli nie jest to Wasza wspolna decyzja to znaczy zwyczajnie, ze ja porzucasz, a
jezeli tak , to pewno masz kogos! To znaczy ze na zonie Ci juz nie zalezy!
To po co ta cala szopka??!!!
I myslisz ze ona zechce miec takiego przyjaciela??? Ja bym nie chciala, wybacz!

Jakimi jestescie hipokrytami, Panowie!

[Gość: Toi]

alka, uwazaj, uwazaj... bo za malo masz danych by krzyczec
Powolywalam sie juz tutaj na inny watek saami, poszperaj, poczytaj jesli
chcesz... Wiesz, nieuwaga i niewiedza tez mozna zranic...
pzdr

[alka_xx]

Gość portalu: Toi napisał(a):

> alka, uwazaj, uwazaj... bo za malo masz danych by krzyczec
> Powolywalam sie juz tutaj na inny watek saami, poszperaj, poczytaj jesli
> chcesz... Wiesz, nieuwaga i niewiedza tez mozna zranic...
> pzdr

Toi, ja wcale nie krzyczalam,tylko lekko sie podekscytowalam! A danych mam malo,
ale nie ze swojej winy!Innych watkow cala masa jest i nie musze ich czytac ani
pamietac! Pisze do saam, ale mysle tez o innych Panach, ktorym sie wydaje ze
wystarczy kobiecie kolacje zafundowac, by powstrzymac jej bol , bo zapewne
bedzie zadany, a i sumienie troche sie uspi!
Ale proponuje zostawic wiadomosc na po kolacji, bo lzy wylane przez " ofiare"
popsuja smak kazdej potrawy, a szkoda by bylo...!
A moze ja do wesolego miasteczka zabrac! Na duza karuzele! Nie bedzie do konca
wiedziala dlaczego ja tak mdli okrutnie...!!!
pozdrawiam saam i toi takze

do alki

[Gość: Toi]

Przeciez saami wlasnie do tego stopnia przejmuje sie tym, jak nie zranic zony
(i chyba siebie), ze pyta ludzi w Internecie jak jej powiedziec!
Nie, nie musisz czytac wszystkiego, ale mozesz nie wypowiadac opinii, o ktorych
nie wiesz, czy znajduja potwierdzenie w rzeczywistosci. A przynajmniej
wczesniej troszke zastanowic sie.
Pozdrawiam,
Toi

[alka_xx]

Gość portalu: Toi napisał(a):

> Przeciez saami wlasnie do tego stopnia przejmuje sie tym, jak nie zranic zony
> (i chyba siebie), ze pyta ludzi w Internecie jak jej powiedziec!
> Nie, nie musisz czytac wszystkiego, ale mozesz nie wypowiadac opinii, o ktorych
>
> nie wiesz, czy znajduja potwierdzenie w rzeczywistosci. A przynajmniej
> wczesniej troszke zastanowic sie.
> Pozdrawiam,
> Toi

Mila moja, niepotrzebnie stawiasz mnie do kata, bo raczej nie wypowiadam takich
opinii i nie rozumiem po czym Ty tak sadzisz! Jezeli zabieram glos to jest to
moja i tylko moja ocena sytuacji, oparta na posiadanym przeze mnie doswiadczeniu
i wiedzy, a Ty Mila nie musisz byc jej cenzorem! Jezeli chcesz , Twoja sprawa!
Nie wiem jakie sa intencje saami, moze nie chce zranic nikogo,tak pisze, ale
czyz jest to wogole mozliwe ??? Gdyby byla taka mozliwosc, pewno saami wiedzialby
o niej i nasze rady wcale nie bylyby mu potrzebne!On po prostu wie, ze to
niemozliwe, tylko szuka alibi dla swojego postepowania!
O przyczynach rozpadu nie doczytalam sie / moze czytalam nieuwaznie miedzy
wierszami?/ ale one wiele powiedzialyby , czy przyjazn jest mozliwa,oczywiscie
teoretycznie, bo jak bedzie naprawde, to nawet Ty Mila Toi chyba nie wiesz, choc
jestes na biezaco we wszystkich postach!
Pozdrawiam z rowna antencja alka

[Gość: Toi]

Mila alko, nie ma sie co denerwowac, bo fakty sa takie, ze zrobilas z saami
krzywdziciela tylko dlatego, ze chce sie rozstac z zona. W poprzednim poscie
piszesz, ze wydaje mu sie, ze wystarczy kolacyjka etc by uciszyc zadawany
kobiecie bol i wlasne sumienie. A dlaczego uwazasz, ze pragnienie rozwodu i
poinformowanie o tym obciaza jego sumienie??? Bo ja w samym tym fakcie nie widze
nic swiadczacego zle o saami!

>Jezeli zabieram glos to jest to
> moja i tylko moja ocena sytuacji, oparta na posiadanym przeze mnie doswiadczen
> iu
> i wiedzy, a Ty Mila nie musisz byc jej cenzorem! Jezeli chcesz , Twoja sprawa!

Cenzorem czego? Sytuacji czy Twojej wiedzy? Nie, nie nie chce byc zadnym cenzorem
i nie znosze, gdy ktos nim jest - opierajac sie chocby na doswiadczeniu
kamieniolomow, nie ma to znaczenia gdy o sytuacji nie wiesz nic, procz faktu, ze
facet chce rozwodu i nie wie /boi sie/ nie umie przeprowadzic tego. I nie pisz
prosze, ze nie ocenilas saami, ze nie potraktowalas go negatywnie

> Nie wiem jakie sa intencje saami, moze nie chce zranic nikogo,tak pisze, ale
> czyz jest to wogole mozliwe ??? Gdyby byla taka mozliwosc, pewno saami wiedzial
> by
> o niej i nasze rady wcale nie bylyby mu potrzebne!On po prostu wie, ze to
> niemozliwe, tylko szuka alibi dla swojego postepowania!

Ale jakiego alibi??? Wszak nie wiesz, czy chce zranic kogokolwiek? Jezeli to
niemozliwe powiedziec 'rozwod' bez zadawania bolu (w co szczerze mowiac czesto
mozna watpic, tzn zawsze to w jakis sposob smutek, porazka, ale gdy malzenstwo
jest do niczego, to z tym zadawaniem bolu przez rozmowa o rozwodzie to mala
przesada, nie uwazasz?) to co, ma z nia zyc, tak? Skad Ty mozesz wiedziec czy On
zrobil/robi cos zlego??? Skad ten oskarzycielski ton?

> O przyczynach rozpadu nie doczytalam sie / moze czytalam nieuwaznie miedzy
> wierszami?/ ale one wiele powiedzialyby , czy przyjazn jest mozliwa,oczywiscie
> teoretycznie, bo jak bedzie naprawde, to nawet Ty Mila Toi chyba nie wiesz, cho
> c
> jestes na biezaco we wszystkich postach!

Nie mowilam w ogole nic o przyjazni, to odrebny temat i nic nie wiem, zaiste

> Pozdrawiam z rowna antencja alka

Pelna unizenia wobec doswiadczenia Pani
Toi

[alka_xx]

Gość portalu: Toi napisał(a):

>
>
> Mila alko, nie ma sie co denerwowac, bo fakty sa takie, ze zrobilas z saami
> krzywdziciela tylko dlatego, ze chce sie rozstac z zona. W poprzednim poscie
> piszesz, ze wydaje mu sie, ze wystarczy kolacyjka etc by uciszyc zadawany
> kobiecie bol i wlasne sumienie. A dlaczego uwazasz, ze pragnienie rozwodu i
> poinformowanie o tym obciaza jego sumienie??? Bo ja w samym tym fakcie nie widz
> e
> nic swiadczacego zle o saami!
>
> >Jezeli zabieram glos to jest to
> > moja i tylko moja ocena sytuacji, oparta na posiadanym przeze mnie doswia
> dczen
> > iu
> > i wiedzy, a Ty Mila nie musisz byc jej cenzorem! Jezeli chcesz , Twoja sp
> rawa!
>
> Cenzorem czego? Sytuacji czy Twojej wiedzy? Nie, nie nie chce byc zadnym cenzor
> em
> i nie znosze, gdy ktos nim jest - opierajac sie chocby na doswiadczeniu
> kamieniolomow, nie ma to znaczenia gdy o sytuacji nie wiesz nic, procz faktu, z
> e
> facet chce rozwodu i nie wie /boi sie/ nie umie przeprowadzic tego. I nie pisz
> prosze, ze nie ocenilas saami, ze nie potraktowalas go negatywnie
>
> > Nie wiem jakie sa intencje saami, moze nie chce zranic nikogo,tak pisze,
> ale
> > czyz jest to wogole mozliwe ??? Gdyby byla taka mozliwosc, pewno saami wie
> dzial
> > by
> > o niej i nasze rady wcale nie bylyby mu potrzebne!On po prostu wie, ze to
> > niemozliwe, tylko szuka alibi dla swojego postepowania!
>
> Ale jakiego alibi??? Wszak nie wiesz, czy chce zranic kogokolwiek? Jezeli to
> niemozliwe powiedziec 'rozwod' bez zadawania bolu (w co szczerze mowiac czesto
> mozna watpic, tzn zawsze to w jakis sposob smutek, porazka, ale gdy malzenstwo
> jest do niczego, to z tym zadawaniem bolu przez rozmowa o rozwodzie to mala
> przesada, nie uwazasz?) to co, ma z nia zyc, tak? Skad Ty mozesz wiedziec czy O
> n
> zrobil/robi cos zlego??? Skad ten oskarzycielski ton?
>
> > O przyczynach rozpadu nie doczytalam sie / moze czytalam nieuwaznie miedzy
>
> > wierszami?/ ale one wiele powiedzialyby , czy przyjazn jest mozliwa,oczywi
> scie
> > teoretycznie, bo jak bedzie naprawde, to nawet Ty Mila Toi chyba nie wiesz
> , cho
> > c
> > jestes na biezaco we wszystkich postach!
>
> Nie mowilam w ogole nic o przyjazni, to odrebny temat i nic nie wiem, zaiste
>
> > Pozdrawiam z rowna antencja alka
>
> Pelna unizenia wobec doswiadczenia Pani
> Toi



Fakty powinny byc takie, ze jezeli czlowiek dojrzal do decyzji o rozwodzie to
powinien takze byc dorosly w kwestii poinformowanie drugiej strony o tym ,
smutnym badz co badz, fakcie, bez pytania sasiadow, znajomych czy wrecz obcych
ludzi jak to zrobic, bo ich rady sila rzeczy opierac sie musza na wielkiej
niewiadomej, powodujac wylacznie niepotrzebne spiecia, jak tu obecne!

Unizonosci nie wymagam, a doswiadczona jestem na pewno bardziej!
Trzymaj sie cieplutko Mila Toi!

[Gość: Toi]

alka_xx napisał(a):

> Fakty powinny byc takie, ze jezeli czlowiek dojrzal do decyzji o rozwodzie to
> powinien takze byc dorosly w kwestii poinformowanie drugiej strony o tym ,
> smutnym badz co badz, fakcie, bez pytania sasiadow, znajomych czy wrecz obcych
ludzi jak to zrobic, bo ich rady sila rzeczy opierac sie musza na wielkiej
> niewiadomej, powodujac wylacznie niepotrzebne spiecia, jak tu obecne!

Swiete slowa pani dobrodziejki. Jeno zmiana tematu, trudna do przeoczenia.

> Unizonosci nie wymagam, a doswiadczona jestem na pewno bardziej!
> Trzymaj sie cieplutko Mila Toi!

Trzymam sie cieplutko, dziekuje, a w doswiadczenie nie watpie, wieksze od mojego
czy nie. Ono nie ma w komentowanych postach zwiazku z niczym na razie.
Trzymaj sie mila alko.

[tijo]

Dobrze że nie przyszło Ci do głowy poinformować żony przed świetami ale może
masz zamiar zrobić to właśnie dzisiaj? Może o północy przy składaniu sobie
życzeń.

[Gość: Toi]

Przestancie robic z Saami potwora, On tylko chce rozwodu, nie wiecie nic wiecej
o Nim, do diabla

[Gość: Velvet]

Nie rozumiem jednego - jak to się może stać (albo jak to się dzieje), że po
rozwodzie "zostaje sie przyjaciółmi". Tak jest chyba tylko w amerykańskim
filmie. Pozostaje przecież uczucie żalu, niespełnienia, zmarnowania szansy
imniej czy bardziej skrywane pretensje. O jakiej przyjaźni tu mówić...

[Gość: Renka]

Ja znam co najmniej dwa przypadki, kiedy ludzie zostali po rozwodzie
przyjaciolmi.Nie ma zalu, nastapil zgodny podzial majatku. Dzieci spedzaja
piekne wakacje z ojcem co roku w roznych krajach Europy. Matka ma innego i
wszyscy sa szczesliwi.Nawet przymyka oczy na nieplacenie regularnie alimentow,
no bo te wakacje i te ciuchy i te zabawki... A rozstali sie naprawde w
cywilizowany sposob.Wiem, ze ona poplakiwala, bo ja tez bym poplakiwala, ale
ja bylam ta , ktora ja pocieszala i pomogla jej podjac decyzje, jak sie trafil
inny" kandydat.." Drugi przypadek, ona , nigdy nie pracowala, jak dziewczynki
osiagnely wiek 16 lat, on faktycznie "kazal" jej isc do pracy..Przez jakis
czas byly nieporozumienia, potem zalatwila rozwod i byla sama przez rok. Sa
przyjaciolmi caly czas, z cala rodzina chodza na urodziny dziewczynek, swoje
rocznice. Ona smieje sie, ze jego nowa przyjaciolka przysyla mu kwiaty..tak,
tak, takie staly sie kobiety w USA.Od jakiegos czasu poznala naszego znajomego
i chyba sobie przypadli do gustu..On jest samotny i baaardzo bogaty.Nie bojcie
sie dziewczyny, naprawde. Moze byc chwilowy dolek, ale potem..

[tijo]

Wiesz Renka tak bardzo kocham swojego faceta że, gdyby chcial rozwodu proszę
bardzo, ale wiem że przyjaciółmi byśmy nie zostali bo to chore. Teraz wyobraż
sobie taką sytuację jesteś po rozwodzie z facetem którego uwielbiałaś, kochałaś
przez całe życie macie dzieci i do niedaewna byliście szczęśliwą i kochającą
się rodziną ateraz spotykacie się razem (może zasiadacie razem np. przy
wigilijnym stole twój mąż i jego nowa miłość) a ty patrzysz na niego jak on ją
przytula i dotyka tak jak dotykał kiedyś ciebie i w tej chwili zaczyna ci się
wszystko przypominać. To nie jest tak że jesteśmy przyjaciółmi po rozwodzie
będziemy się spotykać rozmawiać śmiać się ale zawsze będzie to udawane bo żona
myśli że może jednak on do niej wróci, będzie starała się zaskakiwać nowa
fryzura kosmetyczka nowe ciuchy żeby tylko zwrócić na siebie jego uwagę. Według
mnie to jest chore ja osobiście bym tego nie chciała.

[Gość: Velvet]

Masz tijo 150% racji. Tak sobie wyobrażam "przyjaźń" po rozwodzie. Przecież to
czysta bzdura, albo... jeszcze większe zakłamanie. Jeżeli dwoje ludzie naprawdę
się kochało, było małżeństwem, a później rozwiodło - nie moze być mowy o
przyjaźni. Chyba, że ja nie wiem co to jest przyjaźń...

[Gość: Renka]

Velvet,ja moje malzenstwo budowalam i buduje na przyjazni, milosc i
namietnosci i obowiazki sa potem .Najpierw byla przyjazn.Kumpelstwo. I gdybym
ci powiedziala, ile lat jestesmy razem z moim mezem...nie uwierzylbys mi, jak
rowniez nikt tu na forum , jestem tego pewna.

[Gość: soso]

134? Jezeli tak to nie wierze.

[Gość: Velvet]

A zatem zdarzają się w życiu historie jak w amerykańskich filmach. Ja jednak
trzymam się swojej teorii, ponieważ w moich warunkach nie byłoby mowy o w miarę
znośnych stosunkach, nie mówiąc już o przyjaźni. Byłaby nienawiść, pogarda,
chęć wyrwania tyle, ile się da. W ostatnim numerze "Zwierciadła" Jan Englert
mówi święte słowa, mniej więcej tak: wielu mężczyzn wyrwało by się z chorego
związku, ale motywują to jakimś dobrem wyższym, dobrem dzieci itp. A tak
naprawdę obawiają się zacząć życie od nowa oraz obawiają się podziału majątku.
W takiej dokładnie sytuacji ja jestem. Kilka lat temu wybrałem taki "rozsądek".
Efektem tego wyboru będzie dzisiejszy milczący Sylwester. Samotność we dwoje -
taka perspektywa mnie dzisiaj czeka... Czy to ma sens?

[Gość: Renka]

Droga razem nie musi byc tak cakiem razem i ze spiewem na ustach. Sa lata
wyciszenia i wzajemnego oskarzania sie ..Sa lata wspolnej radosci, szalonej
namietnosci..Ja jestem dobrej mysli, jezeli nikt LEPSZY sie na twojej drodze
nie zjawil, a ona jeszcze wciaz jest blisko, ciepla, chociaz nastroszona w
srodku..pomysl, co ty takiego jej POWIEDZIALES, takiego, co BOLI, te pare lat
temu?
Zreszta nie musicie siedziec w pokoju, wyjdzcie na ulice miedzy ludzi, przemyc
w kieszeni malego szampana, albo piersiowke..badzcie przyjaciolmi, zyczcie
sobie jak najlepiej.

[tijo]

Dziewczyno o czym ty piszesz?!!! Czy byłaś kiedyś w takiej sytuacji że
patrzyłaś na swojego faceta jak pzrytula do siebie inną a tobie serce rozrywa?
Ja byłam w takiej sytuacji facet mnie zostawił bo zakochał się w "modelce" i
już za dwa dni prowadzał się z nią w objęciach a ja myślałam że oszaleję z bólu
i tu akurat nie da się mówić o przyjażni.

[Gość: Renka]

Rozumiem twoj bol, ale to hormony nim rzadza.Nie pozwol hormonom, aby rzadzily
twoja wola.Wycisz sie. Ona MU sie podoba. Nie ty. Po co walczyc ? Jesli
wygrasz, to na krotko. Jezeli cie interesuje dzielenie sie TWOIM MIESEM, to
sie katuj i dziel sie z inna. Ja sie nie lubie dzielic, wiec bym sie nie
katowala. Odeszlabym sama i jeszcze bym go tak zalatwila , ze plakalby i
blagal o wybaczenie.

[tijo]

No coś ty przecież to ty mówisz tutaj o przyjażni po rozwodzie.

[Gość: Renka]

Tijo, ty mnie nie zrozumialas. Aby mowic o przyjazni po rozwodzie, nalezy
budowac swoj zwiazek na przyjazni.Dodawac do niego stopniowo namietnosci i
szalenstwa. Nalezy dokladnie tak postepowac jak z przyprawianiem dobrej
potrawy.Dodawac po trochu przypraw i sprawdzac smak.Recze za te przyjazn. To
sprawdzone. Wspolczuje kobietom, ktore nie maja przyjaciela w domu.

[tijo]

Gość portalu: Renka napisał(a):

> Ja sie nie lubie dzielic, wiec bym sie nie
> katowala. Odeszlabym sama i jeszcze bym go tak zalatwila , ze plakalby i
> blagal o wybaczenie.

Wydaje mnie się jednak że dobrze Cię zrozumiałam najpierw mówisz o przyjażni po
rozwodzie a potem o zemście chyba mylisz pojęcia. Nie chcę się z tobą sprzeczać
ale ja wiem jedno Teroretycznie taka przyjażń jest możliwa ale w praktyce to jest
NIE DO PRZYJĘCIA chyba że po wielu latach. I to nie jestem pewna.
Pozdrawiam i życzę Ci w Nowym 2002 roku równie dużo optymizmu.

oj....

[Gość: onnanohi]

Oj... niezły ten wątek a ja dopiero teraz go przeczytałam. I ubawiłam się
setnie.
Toi - jak zwykle zgadzam się z Tobą w 100%.
A Renka - cóż, wszak to artystyczna dusza i czasami fantazja ją ponosi.
Wyobraziłam sobie, jak mój W. podaje mi drinka (ja dla odmiany lubię białe
Martini), świece na stole, Queen w tle i: Chcę rozwodu zostańmy przyjaciółmi.
Hehe, musze Mu to opowiedzieć, jak wróci z pracy.

Renka - to cudowne, Ty żyjesz w jakiejś baśniowej krainie ... Te sowy, szopy
pracze, świece, muzyczka w tle ... Wszyscy się kochają i przyjaźnią ze sobą.

Ja w takiej sytuacji Martini (razem ze szklanką, przypuszczam) chlusnęłabym
ukochanemu w twarz, a magnetofon pofrunął by przez okno. Jeden taki, dawne
dzieje, rzucił mnie przez telefon. Mieszkał 600 km ode mnie. Oj, wiedział
dziubasek co robi :)

Saami, przykre to co się dzieje, ale musisz to powiedzieć po prostu, normalnie,
że chcesz porozmawiać i że sprawy mają się tak i tak. I nie rób, proszę, żadnej
do tego otoczki, bo to może wręcz ten ból i smutek powiększyć.

Trzymam za Ciebie kciuki - widocznie tak musi być :(

A, i jeszcze jedno o przyjaźni po rozwodzie. Renka, co dla Ciebie oznacza to
słowo, powiedz proszę? Bo mi się wydaje, że Ty mówiąc "przyjaźń" w tym
przypadku masz na myśli poprawne układy między byłymi małżonkami, wspólne (z
dziećmi) spotkania i ogolne kulturalne i pełne szacunku zachowanie.
Mój mąż jest moim największym przyjacielem, ale nie byłby nim, gdyby nasz
związek się skończył i to nieważne z jakiego powodu. Ach, nie mam czasu,
zresztą Renki i tak nic nie przekona.

Pozdrawiam wszystkich, Ciebie szczególnie Saami

[alka_xx]

tijo napisał(a):

> Dziewczyno o czym ty piszesz?!!! Czy byłaś kiedyś w takiej sytuacji że
> patrzyłaś na swojego faceta jak pzrytula do siebie inną a tobie serce rozrywa?
> Ja byłam w takiej sytuacji facet mnie zostawił bo zakochał się w "modelce" i
> już za dwa dni prowadzał się z nią w objęciach a ja myślałam że oszaleję z bólu
>
> i tu akurat nie da się mówić o przyjażni.


Tez dokladnie tak to widze, choc nie bylam w przedstawionej przez tijo sytuacji!
I uwazam ze mowienie o przyjazni po rozstaniu jeszcze przed rozwodem jest dla
mnie zbyt wyrafinowana proba zatuszowania prawdziwych przyczyn rozstania i proby
stworzenia sobie przez saami komfortowej sytuacji psychicznej, bo przeciez jakie
to humanitarne, przyjaznic sie z eks-zona!

A te dwa przypadki " z zycia wziete ", o ktorych pisze Renka tylko potwierdzaja
regule!


Do Sammi , udowodnij ze nie jestes potworem!

alka z pozdrowieniami

[Gość: Toi]

alka_xx napisał(a):

> Do Sammi , udowodnij ze nie jestes potworem!
> alka z pozdrowieniami

Wiesz, alka, w naszym kregu kulturowym udowadnia sie wine, a nie jej brak

Toi z pozdrowieniami

[tijo]

Kto jest bez winy niech pierwszy rzuci kamień.

[alka_xx]

tijo napisał(a):

> Kto jest bez winy niech pierwszy rzuci kamień.



Swiete slowa!

[alka_xx]

Gość portalu: Toi napisał(a):


> Wiesz, alka, w naszym kregu kulturowym udowadnia sie wine, a nie jej brak
>
> Toi z pozdrowieniami


Och, co za nietakt ! Chyba ostatnio nie bywalam w waszym tylko w swoim ...
alka

Dar i obowiazek

[saami]

alka_xx napisał(a):
> I uwazam ze mowienie o przyjazni po rozstaniu jeszcze przed rozwodem jest dla
mnie zbyt
wyrafinowana proba zatuszowania prawdziwych przyczyn rozstania i proby
stworzenia sobie
przez saami komfortowej sytuacji psychicznej, bo przeciez jakie to humanitarne,
przyjaznic
sie z eks-zona!

To pewnie wynika z mojego (i jak widze osamotnionego) pojmowania przyjazni i
malzenstwa.
Przyjazn jest dla mnie takim DAREM jednego czlowieka dla drugiego, bez
obligowania go do
korzystania z tego, jest jedynie daniem mozliwosci korzystania z darczyncy. I
moze, choc
to bez sensu, ale moze byc jednostronna. Natomiast malzenstwo jest juz
sakramentem, jest
OBOWIAZKIEM jaki bierze na siebie dwoje ludzi i rozpoczyna sie od wzajemnego
slubowania
sobie milosci, wiernosci, uczciwosci malzenskiej i nieopuszczenia sie az do
smierci.
I nie moze byc jednostronne.

Tak wiec przyjazn dalem mojej zonie na dlugo przed slubem. I dalem ja bez
zadnych zobowiazan.
Jednak z czasem przerodzila sie ona w cos wiecej - w chec bycia dla niej az do
smierci,
w chec wychowywania wlasnie z nia, a nie zadna inna, potomstwa, w chec bycia z
nia na dobre
i na zle... Odwzajemnila to i oswiadczyny zostaly przyjete.

Po kilku latach malzenstwa zdradzila mnie. I nie byla to przypadkowa zdrada,
ktora moznaby
wybaczyc albo zbilansowac wlasna zdrada. Zakochala sie w innym mezczyznie i z
nim to zaczela
planowac juz swoje zycie, dzieci, przyszlosc... (patrz watek: "Jak postepowac z
zona czekajaca
na rozstajacego sie z zona faceta"). Wybaczanie takiej zdrady juz nie ma sensu,
bo wazniejsze
jest wszystko to, co sie wydarzylo wokol tego - tajemnice, klamstwa, oszustwa.
Zdrada sama
w sobie staje sie tu jakby drugoplanowa. I moge zrozumiec, ze mozna sie
zakochac, bo przeciez
sam jestem zakochany. Ale nie moge pojac, jak mozna tak postepowac bedac
w "slubach" z innym
czlowiekiem. A skutki tego sa takie, iz utracilem poczucie bezpieczenstwa przy
niej, przestalem
wierzyc, ze ona chce byc ze mna na dobre i na zle, przestalem wierzyc, ze tylko
smierc moze
nas rozlaczyc. A co gorsze, przestalem chciec miec (bo na szczescie nie mamy) i
wychowywac
z nia (z ta do niedawna jedyna) dzieci - bo jakie wartosci ona moze im
przekazac? Ze slubowanie
przed Bogiem (mamy koscielny) i ludzmi, ze przysiega, ze danie slowa to nic nie
znaczy bo
"tylko krowa pogladow nie zmiena" (to jej slowa)? Ze mozna bezkarnie oszukiwac,
klamac,
zdradzac byle tylko to sie nie wydalo, a nawet jak sie wyda to nie nalezy sie
do niczego
przyznawac i bedzie ok dopoki sie dowody nie znajda? Ja nie chce miec takich
dzieci, bo
to sie kiedys przeciwko mnie obroci. Ja musze ratowac przede wszystkim siebie,
swoje zycie,
bo teraz mam lat dziescia i moge jeszcze zaczac cos od nowa, ale jakby sie taka
sytuacja miala
powtorzyc (a ona przeciez udowodnila mi wlasnie, ze jest do tego zdolna) kiedy
bede mial lat
dalsze dziesci (i dzieci) - to z rozpoczynaniem czegos od nowa bede mial juz
wiekszy problem.

Tak wiec rozwod, jest dla mnie takim zwolnieniem z OBOWIAZKU niezbednym do
walki o siebie,
bez odbierania DARU, ktory juz raz dalem. Bo mimo wszystko, nadal bardzo ja
kocham, tylko
ze nie chce z nia juz byc, z taka jaka teraz jest. A poza tym, rozwod, wbrew
pozorom, moze
przyczynic sie do naprawy naszej sytuacji. Przeciez to nie trwa jeden dzien.
Przy pierwszej,
drugiej, czy kolejnej rozprawie moze cos do niej wreszcie dotrze, moze pojawi
sie w niej chec
naprawy tego co sie stalo. Rozwod to nasza ostatnia szansa, bo nie potrafimy
juz ze soba
rozmawiac. I jesli jej nie wykorzystamy, jesli ona nie bedzie chciala tej
szansy wykorzystac,
to taki rozwod przynajmniej uratuje mnie tu i teraz, kiedy mam jeszcze na to
czas.

> Do Sammi , udowodnij ze nie jestes potworem!
Do alka_xx, nadal uwazasz, ze jestem potworem?

[Gość: Monika]

Wiesz, mam taka sama sytuacje, z tym, ze to ja jestem zdradzana zona. Tez
zlozylam pozew rozwodowy. Ale juz nie aby ratowac nasze malzenstwo, ale aby
uratowac siebie. I mysle, ze to byla moja najlepsza decyzja, jak podjelam
ostatnio. Oczywiscie mialam i caly czas mam dylematy dotyczace obietnicy
zlononej w Kosciele, ze go "nie opuszcze az do smierci". Chociaz z drugiej
strony, on slubowal mi "milosc, wiernosc i uczciwosc malzenska", gdzie zlamal
te wszystkie dane mi obietnice. A przypowiesc o synu marnotrawnym ma wowczas
znaczenie, gdy ten syn zaluje za swe zle czyny i wraca. A jak nie chce wrocic,
to nie ma juz miejsca na wybaczenie.

Wybaczenie zdrady

[saami]

Gość portalu: Monika napisał(a):

> A przypowiesc o synu marnotrawnym ma wowczas znaczenie, gdy ten syn zaluje za
swe zle czyny i wraca. A jak nie chce wrocic, to nie ma juz miejsca na
wybaczenie.

To piekne, ale dla mnie troche malo. Mnie nie wystarczy, ze zaluje i chce
wrocic. Ja potrzebuje, aby jeszcze wyciagnela z tego wnioski na przyszlosc. Bo
ja nie moge cale zycie wybaczac jak w Twojej przypowiesci. Ja musze sie
przekonac, ze nigdy wiecej to sie juz nie powtorzy - ojciec zawsze bedzie
ojcem, ale maz juz niekoniecznie.

A co do wybaczenia, to mysle, ze moze byc na nie miejsce wtedy, gdy wyciagniete
z tego wnioski przyczyniaja sie do umocnienia zwiazku!

Jeszcze do Renki -

[Gość: Velvet]

Ja wytrzymałem 30 lat. 30 lat przy wspólnym dyszlu. Ale w połowie tych lat
zachciało mi się pracy na eksporcie.W uzgodnieniu z połowicą pojechałem. W
Polsce był wtedy ocet na półkach. Po dwóch latach wróciłem (odwiedziny były co
2 m-ce)I wtedy nastąpił wybuch... namiętnej zazdrości.Ze strony żony.Była to
chorobliwa, niszcząca wszystko zazdrość.Później dowiedziałem się, że było to
spowodowane opowiadaniami innych żon "eksportowców" jak to tacy jak ja,
prowadzą się "na eksporcie". Trwało to kilka lat.Wtedy na nowo poznałem moją
wielką, pierwszą, szkolną miłość. I wszystko między nami (mną i moją pierwszą
miłością) wybuchło na nowo.Doprowadziło to mnie do stanu skrajnego.Nie
wyobrażałem sobie odejścia od rodziny, od dzieci, zmarnowania zawodowego
dorobku w jednym zakładzie pracy, zaczynania wszystkiego od nowa, chociaż
wiedziałem, że trafiłbym do kobiety bardzo mnie kochającej.Nie mogłem też tego
kontynuować, bo pojawił się przeogromny konflikt sumienia. Wybrałem "rozsądek" -
nie odszedłem i trwałem dalej w tym w czym teraz jeszcze bardziej ugrzązłem.
Kontakty z wielką miłością zostały zamrożone - ona zrozumiała mój wybór. Teraz
wyrwać się jest jeszcze trydniej, a dzieci powoli wyfruwają z gniazda. Dobija
świadomość, że gdzieś tam, nie tak daleko czeka ktoś, kto kocha i co jakiś czas
daje znać - czekam, jestem gotowa na przyjęcie ciebie...
Oto moja historia...

[yess]

i co bedzie dalej?

[alka_xx]

yess napisał(a):

> i co bedzie dalej?


A co proponujesz???

[Gość: Velvet]

Co będzie dalej? Nic. Przed chwilą złożyłem życzenia noworoczne Tej, która mnie
kocha (telefonicznie - mieszka trochę daleko), a po pracy pójdę do domu - tak
trzeba umownie nazwać te kilka ścian) i będę "spędzał" Sylwestra. Barek mam
dobrze zaopatrzony...

[yess]

to smutne co piszesz. wybrales barek...no coz mam nadzieje ze warto bylo.

[tijo]

Składam wszystkim najserdeczniejsze życzenia i obyśmy nigdy nie znależli się w
takiej sytuacji. Pozdrawaim i SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU!!! wszystkim żebyście
nie zagubili się w swojej miłości.

[Gość: Renka]

30 lat..To fantazja.Nie wierze, aby miedzy wami nie bylo przyjazni, nawet..
milosci.Ona jest, tylko schowana gdzies gleboko .To jest za dlugi okres czasu,
aby sie nie odkryc po drodze.Gdyby to sie mialo rozpasc, rozpadloby sie juz
dawno. Ty kochasz dzieci, lubisz zone, a powrot do mlodosci..to byloby na
krotko. Caly czas bys porownywal..az ktoregos dnia stwierdzilbys, ze jest w
niej cos z zony..a moze nawet gorzej, bo ty musialbys sie przyzwyczajac na
nowo do nowego miejsca, nowego stylu jedzenia itd.Nie wiem, ja znalam taka
pare, wspanialych ludzi.On wedlug mnie byl strasznym gburem i chamem,ale takim
kochanym, a ona wrazliwa, inteligentna, domowa..On slynal ze skandali z
babami, ona mu wybaczala. Spedzili razem wiele lat. Po smierci tragicznej ich
jedynego syna (mial 17 lat)zmienil sie zupelnie. Rozkleil sie, ona byla dla
niego wszystkim.Stal sie jak dziecko.Gdy w kilka lat pozniej umarla na
cukrzyce, on znalazl sobie nowa kobiete i wyobraz sobie odmienil sie
zupelnie . Odmlodnial, odzyl, razem podrozowali, fantastyczne zakonczenie
zycia, bo to trwalo 2 lata. Umarl na serce. Nagle.Traz w ich pieknym ogromnym
mieszkaniu mieszka ta osoba, ktora MIALA sie zjawic i sie zjawila w
odpowiednim czasie. A ja nie moge do nich juz pojsc.

[tijo]

Droga Renko !
Teraz rzucasz przykładami jak z rękawa ale myślę że gdybyś znalazła się w
takiej sytuacji to robiłabyś coś zupełnie innego niż dyktowałby ci rozum i
zdrowy rozsądek.
Ja kiedyś myślałam podobnie jak ty moja przyjaciółka została wyrolowana przez
faceta radziłam jej jak ma robić ale mówić można bardzo wiele ale jak samemu
dostaje się kopniaka w tyłek wtedy robi się zupełnie coś innego. Wtedy emocje
biorą górę a po kilku latach zastanawiasz się: "Boże jak ja mogłam coś takiego
zrobić taraz postąpiłabym zupełnie inaczej" Przyznaj się sama nigdy tak nie
myślałaś?

[Gość: Renka]

No , bylam w sytuacji, kiedy ryczalam przez tydzien z powodu porzucenia i to
dla kogo..Ale wiesz, tak sie stalo, ze ten chlopak spotkal mojego wowczas
niedoszlego jeszcze meza, tuz przed naszym slubem. Bylo to okolo roku po
tamtym zerwaniu.I poszli razem na wodke. Wspominali nasze szkolne czasy.W
czasie rozmowy on powiedzial mojemu mezowi, ze "Renke to trzeba na rekach CALE
ZYCIE nosic,bo ONa na to zasluguje, a on tego by po prostu nie wytrzymal."
Wiesz, jakie to bylo mile wowczas dla mnie i nawet teraz po latach to pamietam
i nie mam do niego zadnego zalu, chociaz przez ten rok, zanim sie o tym
dowiedzialam myslalam o nim zle.On TEZ byl moim przyjacielem .I mimo, ze w tym
ukladzie zabraklo milosci to przyjazn pozwolila na powiedzenie takich
szczerych slow, na spokojne wyjasnienie .Wiesz, do mnie nie docieralo jak
odchodzil mowiac, ze nie jestem jego warta.Plakalam i nie wierzylam.Dopiero po
roku, dotarlo to do mnie.Ale w miedzyczasie byl juz inny, moj ukochany Guru.
I to jest najwazniejsze.

[Gość: Velvet]

Masz rację. Do tego cholernego eksportu wszystko było OK. To ta cholerna
rozłąka wszystko popieprzyła oraz babska zawiść koleżanek żony . Przywoziłem
wtedy niesamowite frykasy,a i zarabiało sie dobrze.Czy uwierzysz, ze przez 1,5
roku z tych dwóch lat pisałem do żony listy, statystycznie liczęc co 2,3 dnia?!
Co dwa i trzy dziesiąte dnia wysyłałem do żony list. Najmniejszy liczył 4
strony papieru listowego zapisanego drobnym pismem, największy 16-cie.
Przeważnie było to 8 - 12 stron. Miałem o czym pisać bo ją bardzo kochałem. Tam
dopiero zrozumiałem co to znaczy kochać żonę, rodzinę, Polskę. A później posżło
to w gruzy, bo nie potrafiłem dość skutecznie wytłumaczyć się, dlaczego to
jestem prosty, a nie garbaty...

[Gość: Renka]

Badz w porzadku, badz uczciwy i szczery, ale nie do przesady.Badz soba.W
przypadku takiego wyciszenia naprawde warto pojsc gdzies na ulice w Sylwestra,
gdzie sie dzieje ..ludzie sie smieja, pijani wyglupiaja.Lepiej to chyba niz w
domu.

[Gość: Velvet]

I taką możliwość biorę pod uwagę. Z tym dobrze zaopatrzonym barkiem to raczej
żart. W takiej sytuacji...
Ale może nie bezie źle...

[Gość: Toi]

Gość portalu: Renka napisał(a):

> 30 lat..To fantazja.Nie wierze, aby miedzy wami nie bylo przyjazni, nawet..
> milosci.Ona jest, tylko schowana gdzies gleboko .To jest za dlugi okres czasu,
> aby sie nie odkryc po drodze.Gdyby to sie mialo rozpasc, rozpadloby sie juz
> dawno. Ty kochasz dzieci, lubisz zone,

Renko, za pozwoleniem: ha ha hahahahahahahahahahahahahahahahaha. Raczysz zartowac
z tym przekonaniem o sympatii do zony... Co z tego, ze 30 lat?!... Znam pare, i
to bardzo, bardzo dobrze, ktora wytrzymala ze soba 25 i zapewniam Cie, ze o
sympatii na wyjsciu nie bylo tu mowy. Za to sporo o nienawisci. Nie pytaj
dlaczego 25, zycie plata figle, czyz nie.

[Gość: Toi]

Velvet nawyrazniej cos wciaz laczy z zona, ale dlugi staz nie oznacza przyjazni
czy 'lubienia zony'... Nie mozna z tego robic argumentu i zasady. Bywa
dokladnie odwrotnie, niestety.

[Gość: Tula]

Postaram sie odpowiedziec "wcielajac"sie w role kobiety ktora ma taka wiadomosc
otrzymac. Jak wolalabym aby to sie odbylo?. Napewno jak najmniej bolesnie! Sama
wiadomoosc jesli nie bedzie szokiem to bedzie bardzo nieprzyjemna. A wiec jako
miejsce wybieram dom i tylko ja i maz sa tam obecni. Przyjda napewno lzy i nie
chcialabym aby mnie zryczana inni ogladali.Ja wolalabym przedstawienie sprawy
wprost i jej uzasadnienie. Detale sa nie istotne, ale jakies wytlumaczenie mi
sie nalezy. Nie uwazam ze kladzenie na lawie papierow rozwodowych wypelnionych
juz czesciowo przez meza jest tu na miejscu, na to przyjdzie czas potem.
Nie ma "przepisu" na taka sytuacje, ale wydaje mi sie ze caly pozniejszy
przebieg procesu rozwodowego bedzie troszke zalezal od tej pierwszej rozmowy.
pozdrowienia tula b

[Gość: Renka]

Zgadzam sie z tym, ze od tej rozmowy zalezec bedzie WIELE.To, w jaki sposob
bedziemy ze soba rozmawiac w sadzie i poza. Czy w ogole dojdzie do podania
reki potem..Dlatego ja osobiscie chcialabym, aby odbylo sie to w komfortowych
warunkach, ktore LAGODZILYBY w jakis sposob ciezar spadajacy na moje barki,
ciezar stresu, z ktorym przyszloby mi walczyc wkrotce.Stad atmosfera jak na
pierwszej randce, tylko, blagam, bez swiec. Wszak to ma byc dzien, jeszcze
lepiej ze sloncem i cieplem. Zeby potem , wyjsc na swieze powietrze i
ODETCHNAC gleboko, zaczerpac energii ze slonca i radosci wokol.

[kwieto]

Acha, czyli przez powiedzmy 10-20 lat narasta wzajemne zniechecenie,
niezrozumienie, zgorzknienie, beznadziejnosc i szaro-burosc zwiazku, i nagle ni
z tego ni z owego robie wielkie swieto, atmosfera randki, i pozew rozwodowy?
Wiesz, gdyby mi cos takiego zona zrobila - jak nigdy nie uderzylem kobiety -
chyba bym sie nie powstrzymal.
Bo (zakladajac ze rozwod bedzie dla drugiej strony bolesny) to troche tak,
jakbym zorganizowal przyjecie na czyjas czesc, a nastepnie w zlotym puzderku
podal mu trucizne, ktora ma wypic przy wszystkich gosciach, w srodku imprezy -
po co sie nad nim znecac?

Jesli na codzien jestesmy oschli, to taka rzecz zakomunikujmy w ten sam sposob
- bez lukrowania, ani bez znecania sie... Po prostu tak, jak kazda inna decyzje
w zyciu...

Przy czym, tak na prawde czytajac poprzedni watek Saami - to jego zona ani nie
bedzie specjalnie zdziwiona, ani zszokowana, ani nie bedzie specjalnie plakac.
Wiec po diabla na sam koniec zwiazku udawac ze jest inaczej niz jest?

[Gość: Renka]

Kwieto, twoje riposty to z reguly calkowite veto! na moje, bez wnikania w
szczegoly.Oczywiscie , masz do tego bezwzgledne prawo forumowicza.A co
powiesz, jak to ich malzenstwo to nie byla niechec, bijatyki,w ogole nie
jakies szalenstwa, tylko zwykle znuzenie i w dodatku ktos trzeci sie pojawiL?
Ja zalozylam , ze sprawa moglaby mnie dotyczyc. W moim zyciu nie bylo
agresywnych "ingerencji", wiec nawet nie pomyslalam o tym. Wiem, ze sa
ludzie , ktorym do glowy by nie przyszlo, aby te wiadomosc zakomunikowac w
taki sposob ( fotel,wino itp,to sa "czynniki lagodzace cios ") .Dla mnie takie
rozwiazanie sprawy byloby calkiem normalne i oszczedzajace mi
domyslow,atmosfera calkowicie relaksujaca gotowa do odparcia najwiekszego
stresu. Bo ci,ktorzy na codzien walczyli ze soba, wykrzycza do siebie zle
slowa i nie ma mowy o zgodzie !I zawsze pozostana jakies niedomowienia. W moim
przypadku mamy czas , aby o wszystkim porozmawiac.Ale rozwod moze byc z
roznych powodow. Z nudy .Z roznicy zainteresowan tez.Bo sie nie moze miec
dzieci tez.Bo sie ktos zjawil trzeci tez.Jak ktos, kto nudzil sie w zwiazku i
praktycznie zyl OBOK, moglby wykazac jakakolwiek agresje?On ma juz "swoj
swiat", on nie chce drugiej osoby skrzywdzic, chce pokojowego rozwiazania. On
by z radoscia przystapil do tej rozmowy, ktora bylaby wybawieniem dla drugiej
strony tez.Pozostalaby tylko kwestia spraw materialnych, ktora zawsze nalezy
rozwazac spokojnie i bez pospiechu.Twoja agresja na takie rozwiazanie jest dla
mnie nie wytlumaczalna.Co cie tak rozdraznilo? Zwyczajny, miekki(dziala jak
przytulanka) fotel i atmosfera ciszy przed burza, lagodzona muzyka i dobrym
posilkiem?

[kwieto]

Renka - bo to jest cukierkowanie... jeszcze przy tym rozwodzie powinnas dostac
walentynke z duuuuzym serduszkiem. Ale jesli w taki sposob zalatwiasz rozwod, i
tak wyglada wasze zycie - to po diabla sie rozwodzic? A jesli wasze zycie tak
nie wyglada to po diabla udawac?

[tijo]

A potem dla odprężenia odrobina seksu nie zaszkodzi. Jak przyjaciele a co?

[Gość: Renka]

A, co nie wolno? Przeciez malzenstwo praktycznie juz nie istnieje, bo jezeli
jedna ze stron wymawia uklad, to drugiej pozostaje tylko wynegocjowanie
najlepszech dla siebie warunkow. Co ma do tego seks? Moze byc.Jak sie oboje
zgadzaja. Czemu nie? Przeciez seks to nie MILOSC, he?
ps w ten sposob zblizamy sie do stwierdzenia, ze taka rozmowa wcale nie musi
byc chamska,ordynarna, agresywna, z wyzwiskami i tonami placzu oraz z
poczuciem winy.

[Gość: Renka]

To przeciez jest hipotetetyczne."Po diabla sie rozwodzic? w takim "poprawnym"
ukladzie ?" hahahaa... No, przeciez w przypadku niemozliwosci posiadania
dziecka razem, nie zawsze adoptuje sie je,a rozwod umozliwia inny
zwiazek..Albo ta nuda, przeciez nie mozna zanudzic sie na smierc, a czy
malzonek pozwolilby na radosne zabawy z plcia odmienna pod jednym dachem?
Nie , wiec to jest odpowiedz. Chcialabym przekonac cie kwieto, ze zycie w
zwiazku malzenskim nie zawsze jest namietne i pieje orgazmami..Czasem jest
kumpelskie i fascynujace, a czasem nudne jak flaki z olejem. Jak za duzo tego
ostatniego, to chcialoby sie cos nowego..

[Gość: onnanohi]

Oczywiście, Renka, jaka Tyś mądra. Czasem mnie szlg trafia, jak czytam Twoje
idealistyczno - głupawe wypowiedzi. Małżeństwo. On / ona znudzeni sobą.
Rozwiązanie? Proste (dla Renki przynajmniej) - rozwód. Wirtaj kochanie, buzi,
buzi. Jesteś moim prawdziwym przyjacielem, ale się nuuudzę, no nuuuudzę się.
Masz tu winko. O! Dobre winko. No i co - nuudzisz się skarbeńku, przyjaciółko
Ty moja. Tak, jeszcze troszkę tego kurczaczka spróbuj. Mniam, mniam. No, no
więc nudzę się i chcę rozwodu. Taak? Tak, kochanie, myślę że to dobre
rozwiązanie. A wiesz? Może masz rację? Spróbowałoby się z inną babeczką. O,
winka Ci doleję.

Jezu, Renka, jak Ty czasami bredzisz. Twoje wypowiedzi są czasem tak niespójne,
że w szkole za takie wypracowanie dostałabyś PAŁĘ. Bo powiedz jaki ma związek
ze sposobem powiadomienia o rozwodzie Twoja wypowiedź skierowana do Kwieto, że
małżeństwo nie jest zawsze pełne orgazmów i fajerwerków, BO NIE ROZUMIEM!!

Ale Ty, jak zwykle mi nie odpowiesz, zawsze ignorujesz moje pytania.

Pozdrawiam wszystkich.

[Gość: Renka]

Przepraszam za nie udzielanie odpowiedzi.Kwieto wspomnial w "pustce" o tym, ze
nie wytrzymalby po prostu w ukladzie platonicznym( z czego wnioskuje,ze nie
mogac zmienic, chcialby odejsc)Poniewaz to,jak sie uklada malzenstwo,wplywa
zasadniczo na przebieg takiej rozmowy, napisalam, ze malzenstwo to nie tylko
pianie orgazmami(co jest zaprzeczeniem milosci platonicznej), tylko troche
tego i owego i jeszcze innego.Po prostu, stwierdzilam fakt znany od dawna
wszystkim malzonkom.I ze nuda w zwiazku rowniez moze byc powodem do takiej
rozmowy o rozwodzie.To wszystko, pani sedzino.
*)cale szczescie, ze nie chodze juz do szkoly. Chociaz, przypomniala mi
sie "babcia", moja polonistka. Zawsze byla usmiechnieta.

[saami]

Dziekuje wszystkim za odzew, w szczegolnosci Toi za obrone pod nieobecnosc.
Przepraszam, ze tak dlugo milczalem, ale "mialem" Sylwestra (z zona oczywiscie,
takiego pozegnalnego, innego niz wszystkie) i dopiero teraz znalazlem chwilke.

Myslac o jakiejs "publicznej" restauracji liczylem, iz moze tam bylalby
w stanie powstrzymac sie od lez i rozpaczy, i w ogole od wszystkiego tego
co kobiety w takich sytuacjach robia, ze chodziaz wyslucha mnie spokojnie
do konca. Jednakze jak to w zyciu zwykle bywa, tak i to jakos tak samo
wyszlo i padlo akurat na zacisze domowego ogniska, w pierwszy dzien nowego
roku, o poranku (raczej po poludniu bo dlugo spalismy po zabawie).

No i niestety, ledwie zaczalem, musialem skonczyc - rozplakala sie, i nie
mialem juz serca tej rozmowy dokanczyc. W kazdym razie zostala odlozona
na pozniej - ale juz na pewno nie w domu. Poprosila o czas do "pozbierania
sie", poprosila o "czas dla NAS". Dalem go jej. I nadal nie wiem, czy tamten
sie rozmyslil, czy moze jednak z niego zrezygnowala? No chyba, ze jeszcze
na niego czeka? Zobaczymy wiec co czas pokaze...

Dziekuje za pozdrowienia i Wszystkego Najlepszego w Nowym Roku zycze.

Saami

[zdezorientowana]

Kobiety mają to do siebie, że płaczą jak im jest żle. Jest to często nie do
powstrzymania. Nie wiem, czy to dobry pomysl przeprowadzać taką rozmowę w
miejscu publicznym.

[p!aksamitna]

Witam Was - przeczytałam w miarę uważnie wszystkie posty i tak sobie
pomyślałam, ze podzielę sie po prostu swoim doświadczeniem, bo takowe niestety,
albo stety, posiadam.
parę lat temu mój ukochany mąż zbyt bardzo zblizył się do pewnej kobiety - o
ironio - mojej kochanej przyjaciółki. Tak mu zawróciła w głowie, ze oszalał z
miłości (tak mu się wydawało) i powiedział, że chce rozwodu, bo pragnie
poslubić ową białogłowę. Z całej rozmowy o rozwodzie pamietam jedno -
płakaliśmy oboje, bo w takiej sytuacji - uwierz Renko - nie ważne gdziej i jak
TYLKO CO się usłyszy. siedzieliśmy w kuchni przy stole i mój cudowny małżonek
płakał jak bóbr, mówiąc mi jak bardzo ja kocha i jak mu źle z tego powodu,ze
mnie zostawia. Oczywiście ja zgodziłam się na ten rozwód, bo w tej całej
rozpaczy dostrzegłam jedno: mimo zdrady, jakiej się dopuścił, był ze mną
szczery i konkretny. Razem byliśmy u adwokata, razem zanieśliśmy pozew do sądu,
raze przyszliśmy na pierwszą rozprawę...wiecie dlaczego? BO MIMO WSZYSTKO
BYLISMY NAJPIERW PRZYJACIÓŁMI i chociaż zraniła mnie najukochańsza rozmowa, to
dzięki temu, że nie pokazałam mu drzwi (sam się wyprowadził), ale nawet
starałam się być do niego pozytywnie nastawiona, to po pół roku wrócił do mnie
I NIGDY JUŻ NIE SPOTKAŁ SIĘ Z TĄ DZIEWCZYNĄ, minęły już 4 lata od tego
wydarzenia, masza miłość kwitnie i nigdy nie była tak silna jak teraz.
Nie wiem, czy mogłabym być jego przyjacielem, gdyby na stałe się ze mna rozstał
i doszłoby jednak do rozwodu, bo zbyt mocno go kocham i nie wiem, jak bym
reagowała na widok byłego męża w ramionach innej, na pewno nie byłaby to
przyjaźń, ale nie miałabym ochoty zapewne patrzeć na ich szczęście. Wiem
natomiast,że wybaczyłam całkowicie i NIGDY NIE WRÓCILIŚMY w żadnej rozmowie do
tego, po prostu wycięłiśmy ten kawałek życia z naszego małżeństwa.
dlatego nie mozna w takich sytuacjach mówić, wóz albo przewóz. Bo jedna osoba
zareaguje tak, druga inaczej. Jedno jest pewne, bez wzgledu na to, czym jest
spowodowany rozwód, to rozmowa o nim zawsze jest pełna emocji i łez. w końcu
nie na darmo w pewnej ankiecie psycholodzy umiesścili rozwód w pierwszej piatce
wydarzeń najbardziej dramatycznych, jakie mogą spotkać człowieka.
Renka faktycznie jest dziewczyną pełną wiary w ludzi (podobnie jak ja), ale
czasami niestety ludzie nas zawodzą i wtedy nie jest już tak słodko.
Pozdrawiam Resztę;-)
M.

[Gość: ale]

Witaj, gratuluję, jesteś Damą. Pozdrawiam

[Gość: ryba]

M.-naprawdę jesteś damą.Ja przeżyłam podobną sytuację też 4 lata temu i choć w
naszym małżeństwie jest teraz bardzo dobrze,ja nie mogę zapomnieć.Zdarzyło się
chyba z 5 razy,że i mężowi o tym przypomniałam.Jak to zrobić, żeby nie
pamiętać???

[p!aksamitna]

Gość portalu: ryba napisał(a):

> M.-naprawdę jesteś damą.Ja przeżyłam podobną sytuację też 4 lata temu i choć w
> naszym małżeństwie jest teraz bardzo dobrze,ja nie mogę zapomnieć.Zdarzyło się
> chyba z 5 razy,że i mężowi o tym przypomniałam.Jak to zrobić, żeby nie
> pamiętać???


Korzystając z Twojego, rybko, wpisu, dziękuję za miłe słowa Tobie i jeszcze dwom
innym osobom;-)

Kochana rybo, nie wiem doprawdy co Ci odpowiedzieć. Zupełnie!!! Jedna osoba
bedzie w stanie zapomnieć, inna nie - i to jest zależne od psychiki, usposobienia
i chyba przed wszystkim postępowania tej drugiej osoby - czy daje swoim
postępowaniem dowody miłości i nie wywołuje u niewinnej osoby uczucia zazdrości.
Mój mąż bardzo się od tego czasu zmienił z bawidamka w mężczyznę ukierunkowanego
TYLKO na mnie - i ja to BARDZO cenię, poza tym wydaje mi się, że przypominanie o
takim wydarzeniu rani tak samo bardzo Ciebie, jak i męża, a po co sobie dokładać
zmartwień? rozumiem - mężowi, ale sobie, po co;-)))))
Pozdrawiam serdecznie Ciebie i ale
Cię M.

A dla Velveta duuuużo, duuuużo uścisków i ...masz coś w skrzynce!

[Gość: ryba]

M-dzięki za słowa do mnie.Muszę się trochę usprawiedliwić.Żal dopada mnie
rzadko,ale jednak dopada.Może dlatego,że chociaz mąż jest teraz bardzo dobry
dla mnie,nie mówi o swoich uczuciach(a może ich nie ma).Nigdy nie był zbyt
wylewny,ale myślę,że potym co przeszliśmy,dobrze byłoby powiedziec mi czasem
cos miłego.Ty pewnie nie masz takiego problemu,dlatego Ci łatwiej.
Druga sprawa -osobę z którą chciał odejść,widzi codzień w pracy.To też mi nie
ułatwia życia.

[rwpg]

Teraz już wiem, dlaczego chyba wszystkie religie świata tak wysoko cenią
umiejętność przebaczania i zapominania - raz na zawsze. A to jest sztuka nie
każdemu dana...
Dziękuję aksamitnej M. - kolejny raz przekonuję się, że Internet to potęga,
chociaż to jest tylko narzędzie...
velvet

[p!aksamitna]

Droga rybo...rozumiem rozterkę. poruszyłas dwie sprawy: deklaracje uczuć w
słowach, których brak - nie, moja miła, mój mąż także ma z tym problem, oj
wielki nawet, ale czyny mi wystarczają;-)
co do drugiej sprawy - ta osoba w naszym przypadku, także widujemy ja oboje, z
pewnych względów kilka razy w tygodniu - i rozumiem ten ucisk w sercu, on mnie
też czasem dopada, ale jakoś idzie;-)

Drogi velvecie...miło mi;-)

Momo

[ryba2]

p!aksamitna napisał(a):

> Droga rybo...rozumiem rozterkę. poruszyłas dwie sprawy: deklaracje uczuć w
> słowach, których brak - nie, moja miła, mój mąż także ma z tym problem, oj
> wielki nawet, ale czyny mi wystarczają;-)
> co do drugiej sprawy - ta osoba w naszym przypadku, także widujemy ja oboje, z
> pewnych względów kilka razy w tygodniu - i rozumiem ten ucisk w sercu, on mnie
> też czasem dopada, ale jakoś idzie;-)
>
> Drogi velvecie...miło mi;-)
>
> Momo

To jednak bardzo pocieszajace,że ktoś ma taki sam problem.(brzmi strasznie,ale
chodziło mi o bratnią duszę),
No dobra,skoro mój los jest tak podobny do Twojego,nie pozostaje mi nic
innego,jak obiecać sobie nigdy do tego nie wracać.Cieszyć się,że wyszło to na
zdrowie naszemu związkowi i bardziej cenić fakty niż słowa.
Dzięki za wszystkie słówka,które do mnie skierowałaś.Bardzo mi pomogły i
uświadomiły,że za bardzo się nad sobą rozczulam.
ryba

[p!aksamitna]

ryba2 napisał(a):


> To jednak bardzo pocieszajace,że ktoś ma taki sam problem.(brzmi strasznie,ale
> chodziło mi o bratnią duszę),
> No dobra,skoro mój los jest tak podobny do Twojego,nie pozostaje mi nic
> innego,jak obiecać sobie nigdy do tego nie wracać.Cieszyć się,że wyszło to na
> zdrowie naszemu związkowi i bardziej cenić fakty niż słowa.
> Dzięki za wszystkie słówka,które do mnie skierowałaś.Bardzo mi pomogły i
> uświadomiły,że za bardzo się nad sobą rozczulam.
> ryba

Drobiazg;-)
fajnie, że choć tak mogę pomóc
miłego dnia
M.

[Gość: żona?]

no to powróciły te wstrętne wspomnienia...pewnie częśc z Was zna moją historię-
wesolutko nie jest. jak o tym oznajmiać, jak ozmajmić o Końcu??? Mój po
wspólnych zakupach,wspólnej zabawie z córką itp wstał i powiedział -
odchodzę...histeria! 10-te piętro...całe szczęście wróciłam na parter..i parter
życiowy osiągnęłam również! nie da się chyba o tym w sposób łagodny
poinformowac-efekt tego tak czy siak jest zbyt bolesny. najwazniejsze jednak by
zachować odrobinę honoru i szczerości. jesli miłości brak-niestety mówić o
tym.jesli jest ktoś inny-tym bardziej..nie kłamać że nie ma innej,gdy jest..nie
kłamać że mieszka się z rodzicami gdy mieszka się..no właśnie...to okropne gdy
słysze od jeszcze mojego męża że kochał, że kocha nadal...ale nie widzi
możliwości jakiejkolwiek...ale z drugiej strony to on "nie chce rozwodu",
ale..szczeniactwo ! potrzebna jest tu świadomość swych wyborów i
odpowiedzialnośc za podejmowane decyzje a nie miotanie się, tłamszenie drugiej
osoby, która czeka, kocha, ma wciąz jakąś ułudę szczęścia,wciąż...wciąz
nadzieję ma że rozpali,rozkocha,zwróci na siebie uwagę partnera
dotychczasowego...ooopisze o sobie,a jednak! no to się przyznałam :)
co do przyjaźni po rozwodzie-ja tej ideologii w główce nie posiadam i nie
dlatego że zranił,upokorzył ale dlatego że kłamie tak okropnie że podejrzewam
go o jakieś silne zaburzenia emocjonalne,ot co! przyjaciel nie rani do jasnej
cholery-mój zranił okropnie,poturbował (fizycznie) i fatalnie ściemnia! a mam
dość-celowo nie zaglądałam tu od połowy grudnia!
a tak na marginesie to ile czeka się na pismo z sądu-mąz powiedział w pierwszym
tygodniu listopada że pozew jest,ale jakoś...kiedy TO nastąpi? i dlaczego TEGO
CZEGOŚ nie chcę,bo chcę TEGO KOGOŚ...ale ale nieco odmienionego? marudzę? to
spadam i pozdrawiam
ojej jeszcze coś- Panowie nie wręczajcie porzucanym żonom prezentów! drogich
prezentów! nie próbujcie w ten oto sposób ugłaskiwać własnych wyrzutów sumienia
bo o to chyba chodzi.
pa

[zszywka]

saami napisał(a):

> Pytanie do tych, co przez to juz przechodzili.
> W jaki sposob poinformowac zone o zamiarze rozwiedzenia sie z nia?
> Zaprosic ja gdzies w tym celu, czy przy jakiejs okazji zagadnac?
> Powiedziec z pelnym uzasadnieniem, czy tylko poinformowac o tym?
> Zrobic to elegancko jak przy zareczynach, czy to juz nie ma znaczenia?
> Podrzuccie jakies pomysly, jak odejsc by przyjacielem pozostac?
>
> Saami

najlepiej zrobić to wtedy, gdy nikt nie będzie Wam przeszkadzał. W domu.
najgorsza prawda jest w tym momencie lepsza niż najlepsze kłamstwo, albo brak
argumentacji. a sposób w jaki przekażesz tę informację żonie musisz sam wybrać.
w końcu znasz Ją lepiej niż my formumowicze.