Dodaj do ulubionych

Czy jestem normalana???

19.03.08, 19:00
Tylko ja wiem ile jest we mnie zalu bolu I smutku. I tylko ja wiem
kto się do tego przyczynil. Moje zycie zszazalo kiedy wyszlam za
maz. Sukcesywnie dzien po dniu on odebral mi wszelkie promyki
radości. Wszystko co powinno przynosic radość zamienilo się w
koszmar. Boze Narodzenia kiedy to nie kupowal mi prezentu bo uważał
ze jestem za stara, a jeśli już kupil to tylko pod moja presja po
czym wypominal mi kazda rzecz która od niego otrzymałam przy każdej
awanturze. Nie spędziłam z nim zadnej imprezy Noworocznej na której
by się nie uchlal i nie doprowadzil mnie do rozpaczy. Ale zacznijmy
od początku. Jak doszlo do naszego slubu? Zaręczyłam się z nim
pojechaliśmy razem do USA. Tam go poznalam bliżej. Już wtedy
wiedziałam jakim jest furiatem, już wtedy raz w napadzie szalu
podniosl na mnie reke ale się opanowal. Po powrocie do Polski On
nalegal na slub…nie wiedziałam jak odmowic , czulam się zobowiazana,
bo kupil mi pare rzeczy i pożyczył mi pieniadze na wyjazd. Tak
naprawde wcale mi się nie spieszylo do tego slubu. Chciałam
spokojnie skończyć studia, poza tym obawiałam się, tych jego
wariackich napadow. Tydzień przed slubem zebralam się na odwage i
wycofałam papiery z kościoła. Kiedy On się o Tym dowiedział zaczal
mnie tak czulde uprzejmie namawiac, ze On nie jest furiatem, ze to
ta wielogodzinna praca w USA doprowadzala go do takiego stanu.
Obiecywal, ze tylko pol roku pomieszkamy u mojej mamy i wszystko się
ulozy. Ze On o wszystko zadba. Uwierzyłam…i wtedy zaczęło się
pieklo. Po slubie znikal na cale noce poto, żeby oglądać pornografie
na Internecie, zaczely się awantury. Po 6 miesiacach małżeństwa
wyjechal na 4 miesiace do USA do pracy. Wrócił ja w tym czasie
zdążyłam zapomniec o wszystkich złych chwilach i pech chciał, ze
wbrew wszystkim znakom na ziemi zaszlam w ciaze. Bylam kompletnie
przerazona, na dodatek zostalam zwolniona z pracy. I tak męczyłam
się miedzy moja mama która wiecznie narzekala na jego zachowania, a
on swoja droga narzekal na nia. I wszystkie ich fochy skupialy się
na mnie. Bylam wówczas na 5 roku moich wymarzonych sudiow. Miałam
przyjemność studiowac i uczyc się z naprawde cudownymi
inteligentnymi osobami. Czego nie mogę powiedziec o moim mezu. Dzien
przed obrona dyplomu (bylam wtedy w 6 miesiacu ciazy) mój maz zrobil
mi karczemna awanture o Gwiezdne Wojny. Na drugi dzien sama
pociągiem z brzuchem pod nos z szarpanymi nerwami jechałam na
najważniejszy egzamin w mojm zyciu. Miałam zagrac swój dyplom.
Jakims cudem tego dokonałam. Ale jego tam nie było żeby mnie
wesprzec bo odsypial gwiezdne wojny. Tydzień pozniej dowiedziałam
się ze On znowu wyjezdza do USA do pracy, ze opłacił lekarza a on
wroci dopiero za 4 miesiace. Jedyne co mi poradzil to żebym porosila
kogos,lub zapłaciła komus żeby się mna zajal. I poraz kolejny kiedy
go najbardziej potrzbowalam znowu Go nie było żeby mnie wesprzec. To
było okropne uczucie być tam na porodowce i patrzec jak mezowie
ciesza się ze swoich dzieci, przytulaja swoje zony. A ja sama. I
tylko złośliwe komentarze ‘’ Co zrobil i uciekl…’’. Nawet nie miał
kto Klaudii zarejestrowac musiałam sama po cesarce z dwutygodniowym
maluchem jechac do Szczecina żeby złożyć odpowiednie dokumenty. I
zamiast myśleć o dziecku musiałam zajac się dokończeniem pracy
magisterskiej i jej obronieniem. Przy czym Klaudia wcale mi nie
pomagala gdyz była wyjatkowo rozdartym szczególnie w nocy maluchem.
Tomek zjawil się wkoncu . Pierwszy raz zobaczyl Klaudie po 6 tyg od
jej narodzin. Teoretycznie się cieszyl ale caly czas bakal ze szkoda
ze to nie syn. Cieszyłam się ze wrócił, ze wkoncu może mnie odciąży,
wezmie ja na spacer albo chociaż zmieni mnie co druga noc. Niestety
myliłam się, zamiast tego próbował wymusic na mnie jakies igraszki
seksualne w przerwie kiedy Klaudia przysnęła a ja po prostu padałam
ze zmeczenia . DO niego nic a nic nie docieralo. Wogole nie
zachowywal się jakby to było Jego dziecko. Kiedy Klaudia miala 8
miesiecy Tomek wyjechal na 1,5 roku na internship do USA. Wiec sama
ja odchowałam. Oczywiście dalej mieszkałam u mojej mamy. Kupiliśmy
wkoncu mieszkanie w Warszawie i miałam nadzieje ze się wkoncu
wyprowadzimy. Dlatego moja mama wziela dla nas kredyt bo miala
nadzieje ze się go wkoncu pozbędzie. Po powrocie Tomek oznajmil mi,
ze albo zgodze się na kolejne dziecko albo zostawi mnie i Klaudie i
wyjedzie do USA , i niech moja mama splaca kredyt sama. Załamałam
się i uleglam bo okazalo się ze moja mama miala racje co do niego .
Zaszlam w ciaze. Znowu były obietnice jak to on się mna nie zajmie i
wyremontuje mieszkanie w Warszawie itd. Itp. A wszystko skończyło
się tak, ze doprowadzil nas do bankructwa. Godziny spędzał na
Internecie. Nawet z małżeństwami umawial się na sex. Wkoncu nie
wytrzymałam i w 8 miesiacu ciazy pojechałam tam,żeby wykończyć to
mieszkanie. Musiałam dosłownie nad nim stac i poganiac Go A przede
wszystkim sprzątnąć burdel jaki tam zrobil przez pol roku. Nigdy tam
nie odkurzyl, puszki po jogurtach pasztetach papiery…Musieliśmy
sprzedac to mieszkanie bo niestac nas było na splacanie kredytu.
Przyszedł planowany dzien rozwiązania (miałam zaplanowana cesarke) i
poraz kolejny jego tam nie było kiedy się zjawil dowiedziałam się ze
wyjezdza za tydzień do pracy za granice. A ja zostane z długami, z
mieszkaniem do sprzedania dwojka malych dzieci,w zagrzybianej
ruderze jaka był dom jego rodzicow z jego niespełna rozumu mamusia.
Po miesiącu od porodu musiałam wrócić do pracy bo nie miałam z czego
zyc. W miedzy czasie dowiedziałam się na co On sobie pozwala za
granica. Próbował zgwałcić dziewczyne swojego kolegi tylko dlatego
ze go zaprosila na herbate. I od tego momentu zgasło we mnie
jakiekolwiek uczucie względem jego osoby. Potem zaczela się już
sucha kalkulacje bylam wykonczona ganianiem miedzy kościołem
przedszkolem domem mojej mamy i godzeniem obowiązków mamy z
calotygodniowa praca. Wkoncu ustalilismy ze przyjade do niego do
Szkocji zrobiłam to ze względu na dzieci, żeby dac im lepsza
przyszłość. Co drugi dzien mam awanture i wrzaski bo On przychodzi
wku..ony z pracy. Zycie mi już zupełnie zbrzydlo i nic mnie nie
cieszy. Nie mam zadnych planow i Marzen, bo On i tak je zniszczy nie
ciesza mnie rzeczy które mnie zawsze cieszyly takie jak zabawa z
dziecmi swieta , wyjazdy nad morze. Nie mam się jak od niego uwolnic
bo nie podolam finansowo pracowac i opiekowac się dziecmi. To
wszystko nie ma dla mnie sensu. Nie widze swojej przyszłości u boku
tego człowieka.. Nie kocham go, boje się go, nic mi się przez Niego
nie chce. Zaluje ze wyszlam za maz. Kiedys jak miałam 18 lat
przyśnił mi się sen, ze wyszlam za maz i strasznie płakałam, co ja
najlepszego zrobiłam. Wtedy się obudzila i odetchnęłam z ulga ze to
tylko zły sen. Bardzo chciałabym się znowu obudzic z tego koszmaru,
ale jakos nie mogę…..
Obserwuj wątek
    • lu221 Re: Czy jestem normalana??? 19.03.08, 20:43
      Po pierwsze - przestań pisać "ON" wielką literą. Gościu na to po prostu nie
      zasługuje.
      Po drugie - jak tyś dziewczyno w to wdepnęła??
      Nie widzę tu innego wyjścia jak rozwód, i to z orzeczeniem o winie.
      Facet wykańcza Cię psychicznie. Jak tak dalej pójdzie - deprecha, alkoholizm,
      albo inne gó...
      I nie wmawiaj sobie, że nie dasz rady. Dasz radę. Dasz radę zrobić wszystko,
      byle uwolnić się od tego patafiana.
      Boże, skąd się biorą tacy ludzie???
    • spinline Re: ROZWOD! Rozwod, rozwod.... 19.03.08, 21:34
      Nic wiecej!!!
      Wszedl sku.....syn w twoje zycie i tak ci je zmarnowal, ze slow
      brak!!!
      dziewczyno obudz sie.

      Nie wiem jak jest w Szkocji ale napewno latwiej niz Polsce
      samotnej matce.

      -Dowiedz sie w biurze socjalnym jakie prawa ci przysluguja.
      Szukaj tzw. ochrony dla matki przed agresywnymi mezami.

      -W kazdym kraju sa, ale w kazdym inaczej to sie nazywa. Szukaj
      pomocy na policji, moze tam dadza ci rade.

      - Opusc go, gdy juz bedziesz miala mieszkanie.
      - pozniej szukaj przedszkola czy zlobka dla dziecka i pracy.
      Jakijkolwiek, aby miec wlasne finanse.

      On cie oczywiscie bedzie przekonywal, plakal pod drzwiami ale sie
      daj nabrac.Nie wierz mu.

      TWOJ FACET TO CHORY FACET. To nie zona mu jest potzrebna, a dobry
      psychiatra!!!
      Uciekaj od niego.

      Tam gdzie jestes tez sa Polacy, pros ludzi o pomoc.

      Bylabys blisko mnie to bym od razu zalatwila pomoc.Dlatego mysle ze
      i inni Polacy tez ci pomoga.

      Trzymam za ciebie i za dzieciatka kciuki!!! Wyjdizesz z tego jezeli
      sie od niego odizolujesz, jezeli nie to on cie zniszy. A dzieciom
      potrzebna jest matka.

    • solaris_38 Re: Czy jestem normalana??? 19.03.08, 22:59
      żeby się obudzić z koszmaru sennego
      trzeba sie ... obudzić

      wszystko co czujesz i myślisz jest snem

      jest snem że to oni sa winni

      sama jesteś przyczyna swoich błędów

      kiedy to zrozumiesz przestaniesz być ofiarą

      zaczniesz samodzielne życie na własny rachunek

      może skromne
      może samotne
      to bardzo rzadko prawda
      że lepszy byle kto niż nikt

      z dziecinna postawa czepiając sie facetów nieodpowiednich i zwalając na nich
      winę zawsze będziesz gorzka zależna
      zawsze będziesz ofiarą

      jesli taki twój wybór to sie mecz

      może być inaczej

      można sie nauczyć samodzielności
      i warto

      powodzenia

    • katina35 Re: Czy jestem normalana??? 19.03.08, 23:27
      Matko jedyna!!!!! Dziewczyno!!! Uciekaj od niego!!! Poprzedniczki
      dobrze ci napisaly, dasz rade!!!!!! Trzymam kciuki!!!!
      Powodzenia!!!!!!!
      • mruff Re: Czy jestem normalana??? 20.03.08, 07:26
        Czytając post włosy mi stanęły mi dęba!
        Jak można być tak nawiną kobietą?
        NAWINĄ na maksa
        Myślę, że jesteś sama sobie winna
        Zrobiłaś jeden krok w złą stronę (ślub)
        potem drugi krok...
        potem trzeci...
        Facet może i popaprany ale to Ty CHCIAŁAŚ mieć go we własnym życiu
        Nikt do tego Ciebie nie zmusił
        To co,że pożyczył Ci pieniądze na wyjazd-mogłaś oddać w ratach

        Wyjdż z roli ofiary jak radzi Tobie Solaris

        To Ty pozwoliłaś odebrać sobie radość życia-na własne życzenie
        Życzę dużo rozsądku i wyzbycia się naiwności która gubi
    • tacx Re: Czy jestem normalana??? 20.03.08, 15:04
      > Tylko ja wiem ile jest we mnie zalu bolu I smutku. I tylko ja wiem
      > kto się do tego przyczynil. Moje zycie zszazalo kiedy wyszlam za
      > maz.

      Jak czytałem twego posta to faktycznie.. pomyślałem sobie ze jesteś nienormalna,
      ale jak przeczytałem że w końcu coś przejaśniało pod czupryną to myślę że nie
      jest tak źle.
      Po pierwsze masz partnera psychopatę. Facet z psychicznymi problemami i
      bynajmniej nie próbuj go leczyć. Ma zwichrowane ego i tego się nie zmieni.
      Będzie Cie gnębił i niszczył aż zniszczy do końca bo takie typy tak mają. Im
      prędzej się od niego uwolnisz tym lepiej dla ciebie.
      Po drugie to już nie masz wyjscia. Musisz stanść na własnych nogach i to jak
      najsybciej. Za chwilę będzie depresja i przeniesiesz się na forum o prozacu i
      tym podobnych.
      Po trzecie to musisz bardziej stać nogami na ziemii bo dotychczas to mam
      wrazenie że widziałaś to co chciałas a nie to co jest i stąd ten kolo Tobą
      manipulował. To nie jest facet. To wywłoka kolesia który ma problemy z sobą ale
      nawet pewnie ich sobie nie uświadamia. Naprawdę... dziwie się ze zadajesz sobie
      jakieś pytania co do sensu bycia z nim i tak późno zaświtało Ci ze nie warto. no
      nie warto bo jak ktoś nie zjawia się by zobaczyć dziecko i żonę po porodzie...
      to cóż. Dupa i tyle.

      No co tu dużo gadać... narobiłaś sobie kłopotów na własne zyczenie. takich ludzi
      jak twój kolo to się na chodniku unika a nie przed ołtarz prowadzi.Sorry... ale
      co znaczy zdanie że czułam się zobowiązana do ślubu bo kupił mi parę rzeczy i
      pożyczył kasę....
      Trochę mnie zamurowało... nie mogłem uwierzyć.
      Musisz trochę spraw przewartościować w zyciu. Nie wiem czy nie za późno bo w
      końcu masz dwoje dzieci jak czytam i co się stało to się nie odstanie. No musisz
      to jakoś ogarnąc i sama się zmieić bo to co czytam przeraziło mnie trochę.
      Sorry za szczerość ale chyba lepiej uświadomić sobie parę spraw a nie cyztać
      echy i achy pod swoim adresem które byłyby nieszczere. Pozdrawiam zresztą
      krajankę bo jak piszesz meiszkasz gdzieś pod Szczecinem. Trzymam kciuki i życzę
      wszystkiego dobrego.
    • friendii Wiecie, co jest najbardziej przerażające 20.03.08, 18:01
      tekst
      "Przy czym Klaudia wcale mi nie
      pomagala gdyz była wyjatkowo rozdartym szczególnie w nocy maluchem".

      Czy autorka postu uważa, że niemowlę, a właściwie noworodek jest w
      stanie jej pomagać (albo nie pomagać) sterując swoim zachowaniem
      tak, aby matce było wygodniej.

      mnie to przeraziło w tym poście
      • naklejka.z.prezentem Re: Wiecie, co jest najbardziej przerażające 20.03.08, 20:14
        Przerażająca to jest nieumiejętność czytania ze zrozumieniem.
        Nie mamy tu do czynienia z wysoką literaturą, ale z mową potoczną.
      • afrodyta2008 Re: Wiecie, co jest najbardziej przerażające 20.03.08, 21:22
        To nie tak. Poprostu mialam na mysli, ze kazde dziecko jest inne.
        Mam dwoje dzieci i mlodsza corcia byla spokojna, dotej pory nie mam
        z nia zadnych problemow wychowawczych. Interesuje sie wszystkim,
        angazuje sie w kazda zabawe ktora jej wymysle. Natomiast starsza
        byla placzliwa, rozdarta i zawsze ''chadzala swoimi sciezkami''.
        Cale noce chciala sie bawic a w dzien odsypiala i w zaden sposob nie
        mozna bylo tego zmienic. Moj problem pewnie wzial sie stad, ze sama
        chowalam sie bez ojaca mialam 3 latka jak umarl wiec nie wiele
        pamietam. Moja mama nigdy nie wyszla ponownie za maz. Wiec tez nie
        mialam wzorca jaki moglby byc mezczyzna w domu. I dawalam sobie
        wciskac te jego dyrdymaly, ze rola faceta jest ,,zadbac o pelna
        mise'' czyli zarabiac pieniadze i nic poza tym, a do kobiety nalezy
        cala reszta i nie nalezy oczekiwac, ze mezczyzna bedzie w
        jakikolwiek sposob zajmowal sie dziecmi. Mysle, ze juz troche w
        zyciu widzialam i jestem madrzejsza o wiele doswiadczen. Wiem ze
        spedzone z nim siedem lat bylo koszmarem i ze nie chce z nim spedzic
        reszty zycia. I zrobie wszystko zeby to zmienic. WOle byc sama do
        konca zycia niz z kims takim jak on. Dodam jeszcze,ze on wychowal
        sie w patologicznej pijackiej rodzinie.
        • spinline Re: Pewnie mialas ciezki 20.03.08, 21:33
          pierwszy porod.
          Tak to czasami bywa,ze czym porod ciezszy tym dziecko bardziej
          pamieta trume porodowa, ciezko mu spac w nocy, noc kojarzy z
          przerazjaca ciemnia,budzi sie w nocy na nowo we snie przezywa
          traume. To jest cos co czesto jest bagateliowane przez lekarzy ale
          tak jest.
    • kozica111 Re: Czy jestem normalana??? 20.03.08, 20:28
      Wejdź na forum "Młodziutkie mężatki".
    • afrodyta2008 Re: Czy jestem normalana??? 25.03.08, 16:17
      Wkoncu podjelam decyzje odchodze od niego!!!! I nic i nikt juz tego
      nie zmieni. Znalazlam prace . wynajme mieszkanie i skladam pozew o
      rozwod. On wyjechal na kilka dni wogole za nim nie tesknie wporst
      przeciwnie czuje wielka ulge. Znowu swiat jest piekny i mam chec do
      zycia. Dzieki za ''kopa''
    • myszyna Re: Czy jestem normalana??? 25.03.08, 18:43
      Zajrzyj tu, bardzo proszę

      forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=24028
    • mia17 Re: Czy jestem normalana??? 25.03.08, 18:48
      przykro to pisac, ale sama sobie zgotowalas taki los...
      kto wychodzi za maz, bo "nie wiedziałam jak odmowic , czulam się zobowiazana, bo
      kupil mi pare rzeczy i pożyczył mi pieniadze na wyjazd..." ??????

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka