To porozmawiajmy o Filipince

[kvinna]

Muzą tematu jest Procesor (ka).

Moje ukochane pismo kiedyś, a do którego boję się teraz zaglądać. Ofoliowane
jakieś. W środku pewnie sporo śmieci. Debilna okładka.

"F" kiedyś.
Cudowne opowiadania Kaja. O miłości, ale nasycone filozofią, nie słodkie -
mądre. Ze znakiem nadgryzionego jabłuszka. Filip. Fajne odpowiedzi
psychologa. Piękna rubryka o książkach. Duzi ludzie (miałam 11 lat, gdy
zaczęłam czytać F) polecali różne rzeczy. M.in. "Grę w klasy" Cortazara.
Kupiłam jakieś 10 lat później. Nie mogę przebrnąć, ale z książki nauczyłam
się pić mate i polubiłam Magę.

Wspominkowo :)
Piękne też było "Na przełaj".

"F" wyfrunęłam z domu, ale wiele rzeczy, artykułów czytałam wielokrotnie,
więc zapisane we mnie.

:)

Aktualnie:

"Zwierciadło".
Rozkosz dla oczu, radość dla duszy.
Ale górnolotnie.
Kocham to pismo.

Może najbardziej bezpretensjonalne pismo dla kobiet - o ile przyjmiemy, że
jest taka "półka" i jeśli przyjąć, że czytamy również rzeczy bez podziału na
płeć (choćby tygodniki traktujące o polityce, sztuce, nauce etc.)

:)

[Gość: girlfriend]

Ja w F lubiłam feletony panny Passent.
Do dziś ją wielbię w TS, choc się trochę zużyła.
pzdr :)

Agata P.

[kvinna]

Lubię, ale już nie czytam.
:)

Podobał mi się jej "zakręcający" styl pisania, ale - masz rację - chyba już się
wypstrykała :) Zaczyna narzekać. Nie wiem, czy też zwróciłaś uwagę:

Ktoś dostaje swoje poletko uprawne pn. strona na felieton, pisze pisze, jest
fajnie, ale nagle zaczyna pisać w stylu: "nie-wiem-co-napisać". A ja się
rumienię, bo nie wiem: czytać czy nie?

:)

Nie czytam.

Wiem, że nie odpowiesz, ale ja i tak zapytam: jesteś dziennikarką girlf?

<wiem, co mi odpowiesz: "poniekąd", co zgodne z prawdą, bo czytam Cię niemal
codziennie i lubię Cię czytać. generalnie :) Co Ty na poważną propozycję
robienia wspólnie jakiegoś pisma? Kasy nie mam :) więc to porywanie się z
motyką na..ale zapał jest duży. I wiara też, zatem UDA się :) >

[procesor]

Ach Kvinno!

Tak , szkoda że moja córka nie może sie wychowac na takiej Filipince..
Niestety z braku miejsca sukcesywnie się ozbywałam jej egzemplarzyu - al
eprzyznam sie po cichu - że całkiem sporo mam powycinanych artykułów. Chocby
rubryke książki. :) A i kulinarne powklejane swego czasu do zeszytu..

Hihi, pamietam jak w głebokim kryzysie radzili jak się ubrac żeby nogi nie
odpadły - bo nie wiem czy pamiętasz ale talony na buty tez przez jakis czas
były. W oczach mi stoi zdjęcie dziewczyny w trampkach i getrach - z
zagranicznego żurnala i kmentarz - "teraz akurat to modnie - a i ciepło na
pewno będzie: ciepła skarpeta do środka, trampek i getry na wierzch".. :D

No i soma i psyche.
I artykuły o obyczajch. Rozmowy z Madrymi Ludźmi.
Kurcze, ale mi smaczku narobiłaś, wyciągnę dzis wieczorem wycinki, przypomne
sobie te stare dobre czasy! :D

Szukanie Mądrości

[kvinna]

:)

Tak, tak, tak! Soma i psyche. Ty też wycinałaś? :)
Buty na kartki pamiętam. Par - jedna, kvinnie - małej dziewczynce - kupiono
jakieś toporne mokasynki. Nie chodziła w nich.

Filipinki nie ma..

Co jest:

"Rozmowy.." prowadzone przez Katarzynę Janowską i Piotra Mucharskiego (?)
Narobiłam sobie smaku i w końcu przeczytam ich w książce :)

Wiesz? Zależy mi mocno na tym, aby ocalić jakoś to, czego nauczyłam się jako
szczenię, bo to piękne i mądre było.

I już zupełny smaczek: opowiadanie o porzuconej dziewczynie. A raczej o
rozstaniu. Dziewczyna z okazji rozstania ścięła długie włosy. A w głowie miała
motyw:

"porzucona, porzucona, głośno kracze czarna wrona"

Ponoć z wiersza A. Achmatowej.
Naszukałam się wtedy i nie znalazłam.
Czy ktoś to ma?
Nie musi być w oryginale :)

Dalej było jakoś tak:

"Nie można mnie porzucić, nie jestem chustką czy czymś-tam"

Cholernie, cholernie mądre.
I dające dużo siły.
I pozwalające - pomomo rozstania - zachować godność.

[Gość: iw]

wiesz, ze zawsze Cie lubilam, prawda? :)
bardzo.
przyjdz na kominek w sobotę. wypijemy wino. rozmowa i smiech przyda sie kazdemu
czasem :)

dobry wieczor Wszystkim