proszę o uśmiech :)

[Gość: zawsze miła marta]

w tym wątku broń Boże nie będę poruszać kwestii najnowszych/najlepszych/ulubionych kosmetyków czy sposobów pielęgnacji. podzielę się raczej przkrym spostrzeżeniem: świat za bardzo pędzi!
często korzystam z metra lub tramwajów (autobusów nie lubię :P), zazwyczaj rano. a tam mnóstwo ludzi w pośpiechu, narwach i złości. sama staram sie zawsze uśmiechać i być radosna. ostatnio mile uśmiechnięta (tym razem chyba miałam powód ;)) spojrzałam na jakąś kobietkę. co ta na mój szczęśliwy wyraz twarzy? zawstydziła się i wyjęła szminkę by poprawić domowe niedociągnięcia. a potem z metra- gonitwa tłumu. a wracając z pracy ludzie są znowu zdenerwowani, znowu się spieszą. postanowiłam zrobić eksperyment, by sprawdzić, czy rzeczywiście jest tak źle z tymi zagonionymi ludźmi. któregoś pięknego bo słonecznego i okwieconego ;) dnia, idąc parkiem, uśmiechałam się do większości przechodniów- tych spacerujących ale także i tych zagonionych. efekt? pukanie się w czoło, zdziwione spojrzenia. i tylko dzieci się do mnie równie sympatycznie oduśmiechały :) zaraz zobaczę komentarze, że to ja jestm idiotka a ludzie pracujący to świat idealny. też mam obowiązki, też muszę się często spieszyć. ale naprawdę trzeba rezygnować przy tym z dobrego samopoczucia i... z uśmiechu?...

pozdrawiam serdecznie wszystkie sympatyczne uśmiechające się do ludzi oraz te, które na czyjś uśmiech równie sympatycznie odpowiadają :)))))))))))))

[madfashion]

Gratuluję optymizmu. Osobiście nie odwzajemniłabym twojego uśmiechu ;-) i
rozumiem tych zabieganych ludzi ...
Sama mam sporo problemów a dzien powszedni to dla mnie koszmar

[carolinascotties]

ja na pewno oddałabym Tobie uśmiech :)) lubię się uśmiechać i często to robię -
wszystkie dziwne reakcje powodują u mnie jeszcze szerszy uśmiech :)
Mam wrażenie, ze w naszym kraju trzeba się naprawdę natrudzić, żeby uzbierać
np. 50 uśmiechów od dorosłych osobników :) Takich trudności nie miałam za
oceanem - chociaż tamte uśmiechy w większości były przyklejone :) a przeciez
chodzi nam o taki prawdziwy, słoneczny uśmiech :)
Pozdrawiam

[nycole]

Czytałaś "Kwiat kalafiora" Musierowicz ? Tam było o ESD -Eksperymentalny
Sygnał Dobra.
Jesli nie, to koniecznie przeczytaj-nie pożałujesz...
:-)))))

[rapsodiagitana]

Tez tak mam - wszystko mnie potrafi rozbawić i często się uśmiecham do ludzi.
Jakoś jest przez to łatwiej i milej. Może nie uśmiecham sie tak " z zasady", do
wszystkich, ale jeśli zdarzy się jakiś kontakt wzrokowy, albo zobaczę, że
wspólnie z jakimś przechodniem patrzę w tym samym kierunku, albo w ogóle zdarzy
się jakiś pretekst, to z niego korzystam. I ludzie się odwzajemniają. Może
autorce wątku się nie odwzajemniają, bo nie rozumieja kontekstu? A może to
kwestia tego, że Warszawa jednak bardziej pędzi, niż rozleniwiony troszkę Toruń...

[Gość: chevrolett]

DOBRZE BABA MÓWI!!!!! TAK TRZYMAJ!!!!!!!

[Gość: marta]

musierowicz czytałam, nawet sporo. mój eksperyment to właśnie kontynuacja pomysłu z 'kwiatu kalafiora' :) cieszę się, że nie zostałam potępiona i uznana za śmiejącego się dziwaka :) no to co? trzeba zmieniać warszawę? ;)

[Gość: emzetem]

zmieniamy :)

[Gość: Katk@]

Mieszkam obecnie w Anglii i czesto nieznajomi ludzie sie do mnie usmiechaja na
ulicy i ja do nich rowniez i jest to najzwyklejsza rzecz na swiiecie. Jednak
Polska to wciaz dziwny kraj :-(

[Gość: yzex]

a pewnie:) tez sie czesto usmiecham ostatnio (tak przez wiosne heh) no i
faktycznie rekacje ludzi to zazwyczaj zazenowanie albo zdziwienie.. ale tam,
mysle ze warto:)