kończę dziś 35 lat

[Gość: Joanna]

Ano tak.Jakieś krótkie podsumowanko?Proszę bardzo:wyższe studia,dwoje dzieci
( 8 i 11,czorty niedobre:),rok po rozwodzie,b.mąż skończony drań,utopiłby
mnie w łyżce wody,praca taka sobie za takie sobie pieniądze,zero partnera i
nawet zero chęci na życie z facetem.Żadnych planów na przyszłość,życie z dnia
na dzień.Dobrze że choć dzień urodzin jest od lat niezmiennie taki słoneczny:)
Pozdrawiam wszystkie dzisiejsze jubilatki:)))

[Gość: Karen]

(*) wszystkiego najlepszego... (*) (*) (*)

[marghot]

Joanno,

zdrowia, pociechy z dzieci i szczescia :)))

[givenchy]

Samych radosnych chwil i dużo słoneczka ! Pozdrawiam.

Życie, życie jest nowelą...

[Gość: John Spasiba]

Mimo wszystko brzmi to jak ogłoszenie w biurze matrymonialnym, tyle, że trochę
na opak. Ale czyż tak nie jest uczciwiej?
Nie łam się (ale głupkowate pocieszenie, co?). Nie ty pierwsza się rozwiodłaś z
dwójką dzieci na karku i masz, na wszelki wypadek, gdzieś wszelkich męskich
osobników.

Osobiście sądzę, że warto sie zastanowić, czy 35 lat to nie nazbyt młody wiek
by podjąć decyzję o kategorycznym nie-wstępowaniu w nowe związki.
Dzieciaki dorosną, a ty pozostaniesz sam na sam z całkiem pokaźną ilością
samotnie spędzonych latek zanim nie upomni się o ciebie miła starsza pani w
czarnym płaszczu i z kosą.
Moja mama, która ma juz prawie 50-kę na karku i dwa nieudane małżeństwa za sobą
miała wszelkie powody żeby powiedzieć sobie: "wystarczy".

Czy i Twoje powody są równie silne? Podrośnięte dzieciaki nie muszą stanowić
przeszkody. Są faceci, którzy to zaakceptują, ale uważaj! Nie pozwól by
postawił się w roli rywala do Twoich uczuć w stosunku do twego potomstwa.
Takiego facia warto od razu wystawić za drzwi.

Drugi mąż mojej matki stał się de facto jej trzecim dzieckiem zamiast partnerem
dla niej i opiekunem dla mnie i mojego brata.

Życzę Ci więcej szczęścia w następnej trzydziestcepiątce żywota twego.