Wylew krwi do mózgu

[Gość: Iwona]

Moja 77 letnia babcia leży pod respiratorem od tygodnia, od lekarzy można
uzyskać tylko zdawkowe informacje, a pierwsza była taka, że 99% to śmierć.
Jednak babcia mimo proroctw po 3 dniach została przełączona na oddychanie
spontaniczne, potem powiedziano, że jest gorzej, a za godzinę zabrano ją na
tomografię. Czy to badanie robi się na początku, czy gdy jest gorzej (czy to
nie straszne?) Mimo tego co mówią lekarze babcia wciąż oddycha, chociaż jest
nieprzytomna. Chciałabym porozmawiać z lekarzem, który powiedziałby coś
więcej.

[Gość: Doki]

Niewiele Ci przyjdzie z takiej rozmowy, bo jakze powiedziec "cos wiecej", kiedy
sie nie widzialo tomografii ani tym bardziej nie badalo samej pacjentki.
To, ze babcia ma wlasny oddech (domyslam sie, ze przez rurke intubacyjna)
jeszcze niewiele pomaga w rokowaniu. Tak jest czesto i swiadczy tylko o tym, ze
pien mozgu nie jest jeszcze do konca zniszczony. Byc moze babcia nie odzyska juz
wiecej swiadomosci, trudno cokolwiek na odleglosc wyrokowac.
Teraz zas podstawowe pytanie jest takie: czy ewentualnie zaczac na nowo oddech
kontrolowany, gdyby babci sie pogorszylo? No i zeby na to pytanie odpowiedziec
mam stanowczo za malo danych.

[Gość: Iwona]

Wiem, że to co napisałam to niewiele, jestem z woj. kujawsko-pomorskiego,
gdzie znaleźć kontakt z kimś, kto po obejrzeniu wyników tomografii powie coś
więcej. Za jakiś czas udam się do szpitala, ale podaję mój numer gadu-gadu i
bardzo proszę o kontakt (9587731)Ika Bardzo dziękuję za odpowiedź.

[Gość: Piotr Zieliński]

Nie da się przewidzieć, co będzie dalej. Obserwuj chorą i sama zaobacz, czy według ciebie jest coraz lepiej, czy coraz gorzej. Jeśli jest choć trochę lepiej z dnia na dzień, to wtedy jest zapewne szansa, ze po wielu tygodniach lub miesiącach (jeśli nie przyplącze się zapalenie płuc, odleżyny itd) chora wróci choć trochę do zdrowia. Wszystko powinien wyjaśnić lekarz prowadzący chorą osobie, któa jest jej przedstawicielem ustawowym.

Pozdrawiam

Piotr Zieliński
Klinika Neurochirugrii AM Gdańsk

[Gość: kiti]

moja mama miała wylew do mózgu. zrobili jej zdjecie tomografem żeby określić
wielkość rozlewu i niestety lekarze powiedzieli ze jest zbyt duży, zmiany są
nieodwracalne i mimo że reszta organizmu funkcjonowała odłaczyli ją, nie dali
jej szans.......

[Gość: Doki]

> odłaczyli ją, nie dali jej szans.......

Skoro krwiak byl zbyt duzy, to przeciez nie miala szans.
Z fizjologia nie negocjuje sie tak, jak z porywaczem.

[Gość: kiti]

Łatwo mówić fizjologia jak mówi sie o kims obcym... ale jak dotyczy to
najblizszej osoby zmienia sie punkt widzenia..... czesto sie słyszy ze inni
ludzie lezą po kilka miesiecy a tu było kilka godzin od pierwszego i jedynego
wylewu, i od razu odłaczenie od aparatury.....

[Gość: Doki]

> Łatwo mówić fizjologia jak mówi sie o kims obcym... ale jak dotyczy to
> najblizszej osoby zmienia sie punkt widzenia....

Kwestia treningu. Wiadomo, ze za pierwszym razem jest strasznie, ale za drugim i
kolejnymi?

> czesto sie słyszy ze inni
> ludzie lezą po kilka miesiecy a tu było kilka godzin od pierwszego i jedynego
> wylewu, i od razu odłaczenie od aparatury.....

Uwazalbym to za wielkie szczescie, gdybym nie musial czekac na odlaczenie siebie
albo kogos z moich bliskich w beznadziejnej sytuacji, albo nie daj Bog musiec
wyklocac sie o to. Skoro i tak do piachu, to im predzej, tym lepiej, mowiac
brutalnie.

Zdarzaja sie wylewy, ktore nie daja szans na powrot do jakiegokolwiek
funkcjonowania juz po kilku minutach od poczatku objawow.
Natomiast zamiast tak po prostu odlaczyc mozna bylo porozmawiac o pobraniu
narzadow. No chyba, ze byly przeciwwskazania.

[Gość: alaan]

Sprawa jest prosta. Tydzien nieprzytomny pacjent po udarze z problemami z
oddechem to niestety wyrok. Nie ma co liczyc ze sie nagle obudzi i bedzie
lepiej. Taka jest prawda...

[Gość: Doki]

Gość portalu: alaan napisał(a):

> Sprawa jest prosta. Tydzien nieprzytomny pacjent po udarze z problemami z
> oddechem to niestety wyrok. Nie ma co liczyc ze sie nagle obudzi i bedzie
> lepiej. Taka jest prawda...

Gdyby to rzeczywiscie bylo takie proste...

[Gość: kiti]

chyba jesteś zupełnie bezduszną osobą. człowiek to nie rzecz!!!!!!!!

[Gość: Doki]

Gość portalu: kiti napisał(a):

> chyba jesteś zupełnie bezduszną osobą. człowiek to nie rzecz!!!!!!!!

Czlowiek nie. Ale jego martwe cialo?

Poza tym nie widze zwiazku z moja wczesniejsza wypowiedzia.

[Gość: Doki]

Gość portalu: kiti napisał(a):

> chyba jesteś zupełnie bezduszną osobą. człowiek to nie rzecz!!!!!!!!

Przespalem sie z tymi slowami i doszedlem do wniosku, ze to Ty demonstrujesz
okropny (choc czesty egoizm) zabiegajac o trzymanie przy zyciu beznadziejnie
chorej osoby- po co? W imie czego poza spokojem Twojego sumienia, bo przeciez
bliskiej ci chorej osobie nie pomaga to ani na jote, a byc moze przysparza
jeszcze cierpien.

Ale nie martw sie, to tak czeste, ze chyba az normalne, ze ludzie maja problem
ze zrozumieniem takich sytuacji. Dlatego pisalem o treningu. Wydaje mi sie, ze
takie sytuacje oceniam bez zaklocajacych emocji, bo juz je bardzo wiele razy
widzialem- i wiem, ze cudow nie ma.

[asiuchna]

Niestety ale mam podobne zdanie na ten temat co Doki. Mając 20 lat i na dodatek
będąc w 5 m-cu ciąży dostałam wylewu krwi do mózgu. Przeżyłam i właściwie poza
pewnymi mankamentami, które mi się po nim zostały wszystko jest o.k. Jednak
jeśli ja miałabym wtedy wybierać, to też nie chciałabym się męczyć - nie jest
to wcale takie miłe - leżeć i cierpieć, czekac na ten moment, kiedy będzie
można wreszcie odpocząć. Lepiej już iść spać i to na zawsze. Teraz dziękuję
lekarzom, że żyję i moja córcia też.

[Gość: kirma]

Doki.....
przypuszczam , że jesteś lekarzem, albo studentem medycyny i... niech Bóg mnie
uchowa abym spotkałą cię kiedykolwiek na swojej drodze, albo moi bliscy.
Wczoraj zmarła moja Babcia po wylweie krwi do mózgu. Wiedziałam niestety jakie
są rokowania, od wylewu nie przezyła 3 dni. Może to i lepiej, bo nie cierpała
za bardzo, była nieprzystomna.
Ale nigdy nie pomyślała
bym im szybciej do piachu tym lepiej,...... To właśnie twoje słowa..... I wiesz
co ... w szpitalu była taka jedna. Pani Lekarz.....co z uśmiechem na ustach
powiedziała, że niestety daje mniej niż 10% szans. I wiadomo czym może sie to
skończyć. Miałą szczęście, że nie powiadziała tego w mojej obecności, ........
Tacy ludzie nie powinni być lekarzami, nigdy.
To najdelikatniejsze słowa jakie cisną mi się na usta, innych nie powinnam
pisać na forum

[Gość: glab]

Skąd lekarz ma wiedzieć że dana osoba z danej rodziny chce znać prawdę, trochę
prawdy czy też woli być okłamywanym (co sugerujesz w swoim przykrym
doświadczeniu)?
Nie zawsze jest jak w "Na dobre i na zle" że mamy wystarczającą ilość czasu aby
z indywidualnym podejściem - zrozumiałym dla zainteresowanego - wytłumaczyć
skąd się wzięła ta choroba, jaki stan jest teraz, jakie są plany, jakie jest
rokowanie.

[conveyor]

Wobec tego jacy powinni byc lekarze, co powinni mowic?

------------------
Forum bez cenzury
Prawdziwy Mężczyzna

[Gość: Doki]

kirma,

mozesz sobie na moj temat myslec co chcesz, ale swoim postem tylko potwierdzasz,
ze mam racje.

> Ale nigdy nie pomyślała
> bym im szybciej do piachu tym lepiej

Ja tez tego nie powiedzialem, przeczytaj dobrze i nie przekrecaj, dobrze?

Pani Lekarz.....co z uśmiechem na ustach
> powiedziała, że niestety daje mniej niż 10% szans. I wiadomo czym może sie to
> skończyć. Miałą szczęście, że nie powiadziała tego w mojej obecności, ........

A dlaczego? Pani Lekarz postapila slusznie, malo tego, jej rokowanie sprawdzilo
sie. Wolisz byc oklamywana? A gdyby powiedziala to w Twojej obecnosci, to co?
Myslisz, ze w stanie Twojej babci cokolwiek by sie zmienilo?

> Tacy ludzie nie powinni być lekarzami, nigdy.
> To najdelikatniejsze słowa jakie cisną mi się na usta, innych nie powinnam
> pisać na forum

Nie zaluj sobie. Ja mam tez wiele gorzkich slow pod adresem lekarzy, ktorzy
oklamuja pacjentow i samych siebie.

[Gość: Domini do Dokiego]

Sposób podchodzzenia Pana do pacjentów jest dla mnie żenujący, takich ludzi jak
Pan powinno sie pozbawić praw wykonywania zawodu(pod warunkiem,ze jest Pan
rzeczywiście lekarzem).Na całe szczęscie nie wszyscy lekarze tacy są. Spotkałam
kiedyś podobnego Panu w IMiDZ.Po urodzeniu mojego synka(4 stopień RDS, wylewy
krwi do mózgu 3stopnia)wypowiedział takie zdanie: W oparciu o obexny stan
wiedzy nie przewiduję szans przeżycia Pani dziecka do rana! Moje dziecko żyje i
miewa się znakomicie, jest jednym z najzdolniejszych wsród rówieśników.Myślę,że
tacy jak Pan powinni przejśc najpierw prZygotowanie psychologiczne do
wykonywania zawodu, chociaz Pana przypadek nie rokuje najlepiej, nawet po
odbyciu takiego szkolenia. Nie chciałbym spotkać na swej drodze takich ludzi ,
a tym bardziej lekarzy, którzy zamiast być wsparciem w cierpieniu, potegują je!

[Gość: Doki]

Domini,

mocne slowa i Pani prawo miec takie zdanie na moj temat, jak sie Pani podoba;
prosze jednak pamietac, ze to nie ja wypowiadalem opinie na temat Pani synka,
nie wiem o co chodzi, wobec tego bez sensu jest mnie z ta wypowiedza laczyc.
Moje zdanie na temat roznych stanow chorobowych bierze sie ze zwyklej codziennej
praktyki i zadne slodzenie i zaklinanie rzeczywistosci nie zmieni tego. Sa pewne
sytuacje, gdzie zycie jest gorsze od smierci i to dobrze, ze wiekszosc osob z
takimi sytuacjami w ogole sie nie styka. Ja sie stykam, bo to jest moj zawod i
na pewno wplywa to w jakis sposob na moje postrzeganie zycia w ogole, ale to
jeszcze nie znaczy, ze bladze.

> a tym bardziej lekarzy, którzy zamiast być wsparciem w cierpieniu, potegują je!

To wlasnie ludzie o nastawieniu takim, jak niektorzy moi adwersarze w tym watku,
poteguja cierpienie. Niestety, nie jest to temat na forumowe posty, to temat,
ktory wymaga dluzszego wywodu, a przede wszystkim wiedzy o temacie wiekszej niz
Pani jedno traumatyczne doswiadczenie. Mysle, ze nie do konca rozumie Pani role
lekarza w stanach krytycznych. Bardzo mozliwe, ze nieumiejetnie wylozylem swoje
racje. Oby nigdy zaden lekarz nie musial wykladac podobnych racji osobiscie.

Pozostaje z szacunkiem.

nasze społeczeństwo

[Gość: Piotr Zieliński]

Doki,

Domini jako typowy przedstawiciel naszego społeczeństwa zapewne utwierdza cię w
przekonaniu, żeby tu więcej u nas nie pracować.

Dobrze chociaż, że jesteś z takimi ludźmi zaznajomiony i podziwiam
twoje profesjonalne podejście do nich.

Pozdrawiam

Piotr

[Gość: Doki]

Dziekuje za dobre slowo, Piotrze.

PS: my sie przeciez chyba znamy. Moj dyplom AMG jest z roku 1992.

[Gość: Piotr Zieliński]

?

[Gość: Doki]

Gość portalu: Piotr Zieliński napisał(a):

> ?

Ja zaczalem studia w 1985, a na rocznik, ktory skonczyl w 1992 spadlem z
dziekanki, wiec nie wszystkich zdazylem poznac, ale cos mi sie majaczy... Dobrze
kombinuje, ze moglismy razem studiowac?

[Gość: Piotr]

Skończyłem w 1994 i zaliczałem wszystko zgodnie z programem. Jak będziesz w
Gdańsku, to wpadnij na neurochirurgię na kawę.

Pozdrawiam

Piotr

[Gość: patrycja]

NIe wytrzymam!!!! ryczę !!!! moja mam dostała wczoraj wylew krwi do mózgu, ma
tylko 50 lat. Dlaczego???????? Jej stan jest oceniany jako krytyczny. Mija 12
godzim od zdarzenia, lekarze mówią że moze zrobią operację.Musze być twarda,
mam komu pomagać!!!!!!!!!. Nie chcę żeby cierpiała!!!!!!!!!!!!

[very_martini]

Iwona, porycz tochę, a potem przestań.
Ojcec mojej kolezanki półtora roku temu miał fest wylew, 12 dni lezał pod
respiratorem, szanse na przeżycie ponoć prawie żadne, kiedy okazało się, że
będzie żył, lekarze powiedzieli rodzinie, że nie będzie mówił i chodził. W
czerwcu próbował zaspiewać Kaście "100 lat";) i, o ile dobrze pamiętam, kiedy ma
dobry dzień, w stanie się sam ogolić, mniej czy bardziej dokładnie, z większymi
czy mniejszymi obrażeniami. Może Wam też się uda. Mogę Cię z nią skontaktować,
jeśli potrzebujesz wsparcia.
Trzymaj się!


16%VOL
22%VAT

takie tam sobie forum homeopatia

[Gość: Aga]

Wiem co czujesz. Spokojnie, teraz nie mozesz sie zalamac, musicie razem
walczyc, napewno sie Wam uda. co mowia lekarze? jaki to byl udar, tzn. w ktrym
miejscu mozgu? Jak byl rozlegly? To wszytko jest wazne. Twoja Mama jest mloda,
wiec napewno sie z tego "wygrzebie". Nie bedzie latwo, ale dacie rade!!!
Moja Babcia miesieac temu tez miala udar krwotoczny, niestety byl bardzo
rozlegly. Do tego miala w tym samaym czasie zawal. Na nieszczecie krotok sie
zanou niedawno powtorzyl i zrobilo sie wodoglowie. Lekarze nie daja jej zdnej
szansy. To moja KOCHANA< NAJUKOCHANSZA BABCIA!!! Ale ja nie wierze, wlaczymy,
mimo, ze mowia, ze jest nieswiadomoa, nie wierze. Babcia caly czas walczy, a my
z nia. Dlatego nie zalamuj sie, Twoja Mama jest duzo mlodsza, ma silniejszy
organizm, dlaego napewno sobie poradzi, a raczej poradzicie, bo Towja rola
bedzie tu takze bardzo duza!!!
Trzymam kciuki...daj znac jakie sa rokowania!!!

[Gość: Aga]

Wiem co czujesz. Spokojnie, teraz nie mozesz sie zalamac, musicie razem
walczyc, napewno sie Wam uda. co mowia lekarze? jaki to byl udar, tzn. w ktrym
miejscu mozgu? Jak byl rozlegly? To wszytko jest wazne. Twoja Mama jest mloda,
wiec napewno sie z tego "wygrzebie". Nie bedzie latwo, ale dacie rade!!!
Moja Babcia miesieac temu tez miala udar krwotoczny, niestety byl bardzo
rozlegly. Do tego miala w tym samaym czasie zawal. Na nieszczecie krwotok sie
znowu niedawno powtorzyl i zrobilo sie wodoglowie. Lekarze nie daja jej zdnej
szansy. To moja KOCHANA< NAJUKOCHANSZA BABCIA!!! Ale ja nie wierze, walczymy,
mimo, ze mowia, ze jest nieswiadoma,na nasz glos reaguje, wiec nie wierze.
Babcia caly czas walczy, a my z nia. Dlatego nie zalamuj sie, Twoja Mama jest
duzo mlodsza, ma silniejszy organizm, dlatego napewno sobie poradzi, a raczej
poradzicie, bo Towja rola bedzie tu takze bardzo duza!!!
Trzymam kciuki...daj znac jakie sa rokowania!!!

Do Patrycji.....

[Gość: Aga]

Patrycjo, napisz co z Twoja Mama???
Aga

[Gość: patrycja]

witam, trzy tygodnie temu pisałam o wylewie mojej mamy. Mijają dni a jej stan
jest coraz lepszy. To naprawdę niesamowite. Mama leży na odziale
neurochirurgicznym w szpitalu AKH w Wiedniu.W zeszłym tygodniu pojechałam do
Wiednia. Szpital jest fantastyczny, jest to szczęście w nieszcześciu że "to"
stało się "tam" a nie w Polsce. NIesamowity personel, lekarze. Podchodza do
rodzin chorych, informują o stanie pacjenta, tłumaczą co sie dzieje.
Mama leży w dalszym ciągu na odziale intensywnej terapi, przez 2 tygodnie nic
się nie działo, leżała pod respiratorem. W zeszłą środę została wybudzona.
Postanowiłam jechać i następnego dnia byłam już na miejscu. Kiedy weszłam na
odział i zobaczyłam mamę doznałam lekkiego szoku. Mama jest bardzo szczupłą
kobietą a tu nagle zobaczyłam jakieś 20 kg więcej na jej ciele. Lekarze
wyjaśnili że to woda i różne płyny spowodowały taki obrzęk. Mama rusza
delikatnie nogami i rękoma tak więc nie ma paraliżu. Gdy mnie zobaczyła
otworzyła oczy i dawała znak mruganiem oczu że mnie rozumie. Próbowała mówić
ale miała jakieś "rurki" w buzi. Trzymała mnie za rękę.Ogólnie mówiąc to stan
świadomosci utrzymywała ok. 3-5 minut potem zasypiała. Teraz oddycha już bez
respiratora!!!!!!!!!!!!
Powodem wylewu były dwa guzki w mózgu.Jeden z nich pękł. Drugi został usunięty
operacyjnie. Wczoraj mama miała jakiś zabieg polegający na wwierceniu się z
tyłu głowy i zamontowanie "katody". Nie wiem za bardzo o co chodzi ale mam
informacje że mama już jest wybudzona.
Wszystko zmierza ku dobremu. Czekam kiedy przeniosą mamę z odziału intensywnej
terapii na normalny odział.
Jestem pełna nadzieji,że mama z tego wyjdzie. Nie może być inaczej.......